Το 
νομοσχέδιο προστασίας των transgender προχωρά
Ένα νομοσχέδιο στην Καλιφόρνια για τη βελτίωση της νομικής προστασίας για τις τρανς εγκρίθηκε την ολομέλεια της Συνέλευσης.
Ο Νόμος μη Διάκρισης στις Τρανς (AB 887) πέρασε με δικομματική στήριξη σε μια ψηφοφορία 54 υπερ 24 κατά στις 16.5.11. Τώρα θα πάει στην Σύγκλητο.
Αν περάσει, θα ενισχύσει την προστασία στην απασχόληση, στη στέγαση, καθώς και άλλων πολιτικών προστασίας των δικαιωμάτων για όλες τις ανθρώπους οι οποίες αντιμετωπίζουν διακρίσεις λόγω ταυτότητας του κοινωνικού φύλου και της έκφρασης.
Το μέλος της Συνέλευσης Toni Atkins, που υποστήριξε το νομοσχέδιο, δήλωσε: “Είμαι ευγνώμων στα μέλη της Συνέλευσης και των δύο πλευρών που ήταν με το μέρος μου σήμερα στην υποστήριξη της νομοθεσίας AB 887”. "Εμπνέομαι από το έργο των υποστηρικτριών αυτού του νομοσχεδίου – οι περισσότερες νέες, που υποστηρίζουν τις τρανς, αλλά και άλλες των οποίων εισακούσθηκε η γνώμη τις, - και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για αυτή την σημαντική νομοθεσία έως ότου καταστεί νόμος".
Ο προσωρινός διευθυντής της Ισότητα της Καλιφόρνια Jim Carroll, δήλωσε: "Τα δικαιώματα όλων των σκληρά εργαζομένων, συμπεριλαμβανομένων των τρανς, πρέπει να προστατεύονται από τους νόμους του κράτους μας.
Ο νόμος ΑΒ 887 θα μειώσει τις βλάβες που προκαλούνται από τη δυσμενή διάκριση, με την εισαγωγή μιας γλώσσας στο νόμο του κράτους που είναι άμεσα και εύκολα κατανοητή. Ευχαριστούμε το μέλος της Συνέλευσης Atkins και τα υπόλοιπα μέλη της Συνέλυσης που υπερασπίζονται αυτό το νομοσχέδιο. Τώρα ζητάμε από τη Σύγκλητο να συμμετάσχει στην υποστήριξη αυτής της κρίσιμης νομοθετικής πράξης".
Την είδηση την βρήκαμε στις 19.5.11 και την μεταφράσαμε από την Pink Neww γραμμένη από την Jessica Geen στην http://www.pinknews.co.uk/2011/05/19/californias-transgender-protection-bill-makes-progress/
Οι 
ανάπηρες είναι πιο επιρρεπείς και ιδιαίτερα ευάλωτες σε διακρίσεις και βία από τους ανάπηρους
Μέρος Α'
Βρυξέλλες, η USAID Συγκέντρωσε μια σειρά στατιστικών στοιχείων σχετικά με τη διάσταση του φύλου στην αναπηρία. Ο αριθμός των γυναικών με αναπηρία είναι υψηλότερος από εκείνον των ανδρών με αναπηρία, συνθέτουν τα 3/4 των προσώπων με αναπηρία σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος. Σύμφωνα με τη ILO, αυτό οφείλεται σε αμέλεια στην υγειονομική περίθαλψη, κακές συνθήκες του εργατικού δυναμικού, ή και τη βία λόγω φύλου. Αυτές οι γυναίκες είναι ιδιαίτερα ευάλωτες, τόσο οικονομικά όσο και σωματικά. Στην ΕΕ, το 44% των γυναικών με αναπηρία είναι άνεργες, σε σύγκριση με το 25% των ανδρών με αναπηρία.
Όταν μισθώνονται, αντιμετωπίζουν ένα τεράστιο ψαλίδισμα των αμοιβών: σύμφωνα με τα στοιχεία των Ην. Πολιτειών γυναίκες με αναπηρία κερδίζουν 55% λιγότερο από τους άνδρες με αναπηρία. Οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία αντιμετωπίζουν επίσης συγκλονιστικά υψηλό κίνδυνο ανδρικής βίας, 39-68% στις χώρες του ΟΟΣΑ κακοποιούνται σεξουαλικά πριν τα 18α γενέθλιά τις.
Γενικά στατιστικά
* Σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ), το 10% γυναικών, ανδρών και παιδιών σε όλο τον κόσμο ζουν με κάποια μορφή αναπηρίας.
* Περίπου 300 εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια σε όλο τον κόσμο έχουν μια πνευματική, ψυχική, αισθητική, ή και σωματική αναπηρία.
* Παγκοσμίως, οι γυναίκες αποτελούν τα τρία τέταρτα των αναπήρων προσώπων στις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος. Μεταξύ 65% και 70% των γυναικών αυτών ζουν σε αγροτικές περιοχές.
* Στις χώρες του ΟΟΣΑ, οι στατιστικές σταθερά έχουν εντοπίσει μεταξύ 12-20% του πληθυσμού, είναι πρόσωπα σε συνθήκη αναπηρίας. Οι περισσότερες χώρες του ΟΟΣΑ δείχνουν υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης αναπηρίας μεταξύ των γυναικών παρά μεταξύ των ανδρών.
* Η Διεθνής Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ) αναφέρει ότι οι γυναίκες διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να μείνουν ανάπηρες κατά τη διάρκεια της ζωής τις γεγονός που οφείλεται στην αμέλεια στην υγειονομική περίθαλψη, στις κακές συνθήκες του εργατικού δυναμικού, ή και λόγω της βίας με βάση το φύλο.
* Η Παγκόσμια Τράπεζα εκτιμά πως το 20% των φτωχότερων ανθρώπων του κόσμου έχουν κάποιο είδος αναπηρίας, και ότι τείνουν να θεωρηθούν στις κοινότητές τους ως οι πλέον μειονεκτούσες άνθρωποι. Οι γυναίκες με αναπηρία είναι διπλά σε μειονεκτική θέση, αφού βιώνουν τον αποκλεισμό λόγω τόσο του φύλου τις όσο και της αναπηρία τις.
* Η Παγκόσμια Τράπεζα εκτιμά ότι 1 στις 5 ανθρώπους που ζουν με λιγότερο από 1 δολάριο την ημέρα έχουν κάποια αναπηρία.
* Η ILO δήλωσε ότι οι γυναίκες με αναπηρία διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο αρρώστειας, ένδειας και μεγαλύτερης κοινωνικής απομόνωσης από τους άνδρες με αναπηρία ή από της μη ανάπηρες γυναίκες.
* Τα Ηνωμένα Έθνη αναφέρουν πως ο συνδυασμός, της προτίμησης σε άνδρες πολλών πολιτισμών και της καθολικής απαξίωσης της αναπηρίας μπορεί να είναι θανατηφόρα για τις γυναίκες.
Άλλες Στατιστικές
Απασχόληση
* Σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη, μόνο το 25% των γυναικών με αναπηρία ανήκουν στο εργατικό δυναμικό σε όλο τον κόσμο.
* Σύμφωνα με το Διεθνές Φόρουμ Ανθρώπων με Αναπηρία στη Γενεύη, το 75% των γυναικών με αναπηρία σε όλο τον κόσμο και μέχρι 100% σε ορισμένες αναπτυσσόμενες χώρες, εξαιρούνται από το εργατικό δυναμικό - αν και στην πλειονότητα τις συμβάλλουν σημαντικά στις οικογένειές τις μέσω του μαγειρέματος, της καθαριότητας, και τη φροντίδα παιδιών και των συγγενών.
* Επίσης σύμφωνα με το Διεθνές Φόρουμ Ανθρώπωων με Αναπηρία στη Γενεύη, οι γυναίκες με αναπηρία είναι δύο φορές πιο απιθανό να βρουν εργασία από ότι οι άνδρες με αναπηρία.
* Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία των Ην. Πολιτειών, οι γυναίκες με αναπηρία κερδίζουν κατά 55% λιγότερα από ότι οι άνδρες με αναπηρία.
* Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, διακρίσεις που βασίζονται στην αναπηρία στο πλαίσιο της απασχόλησης αποτελεί μία από τις πιο διαδεδομένες και ύπουλες μορφές διακρίσεων που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι με αναπηρία σε πολλές κοινωνίες.
Την είδηση την βρήκαμε στις 17.5.11 και την μεταφράσαμε από την Women Loby στην http://www.womenlobby.org/spip.php?article1664
Οι 
ανάπηρες είναι πιο επιρρεπείς και ιδιαίτερα ευάλωτες σε διακρίσεις και βία από τους ανάπηρους,
Μέρος Β'
Εκπαίδευση & Παιδεία
* Σύμφωνα με το United Nations Development Program (UNDP), το ποσοστό αλφαβητισμού για ανθρώπους με αναπηρία είναι 3%, με το ποσοστό αλφαβητισμού των γυναικών και των κοριτσιών με αναπηρία να είναι λιγότερο από 1%.
* Η UNICEF υπολογίζει ότι το 98% των παιδιών με αναπηρία στις αναπτυσσόμενες χώρες δεν πηγαίνουν σχολείο.
* Η Perkins International εκτιμά ότι υπάρχουν 6 εκατομμύρια παιδιά που είναι τυφλά ή με προβλήματα όρασης σε όλο τον κόσμο. Μόνο το 10% αυτών των παιδιών πηγαίνει στο σχολείο. Τα κορίτσια με αναπηρίες είναι λιγότερο πιθανό να παρακολουθήσουν το σχολείο σε σύγκριση με τα αγόρια με αναπηρία.
* Η UNICEF εκτιμά ότι περίπου το 30% των παιδιών του δρόμου στον κόσμο έχουν κάποια αναπηρία.
Υγεία & Διατροφή
Στις αναπτυσσόμενες χώρες, αναφέρθηκε ένα υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας για τα κορίτσια και τις γυναίκες με αναπηρία που οφείλεται σε αμέλεια, έλλειψη ιατρικής περίθαλψης, καθώς και μικρότερη πρόσβαση σε τρόφιμα ή σχετικών πόρων.
* Μελέτη της UNICEF στο Νεπάλ αναφέρει ότι το ποσοστό επιβίωσης για τα κορίτσια, αρκετά χρόνια αφότου είχαν πολιομυελίτιδα, είναι το μισό από αυτό για τα αγόρια-παρά το γεγονός ότι η ίδια η πολιομυελίτιδα έχει επιπτώσεις σε ίσο αριθμό κοριτσιών και αγοριών.
* Η UNESCO αναφέρει ότι 500.000 παιδιά κάθε χρόνο χάνουν ένα μέρος της όρασης τους λόγω έλλειψης βιταμίνης Α. Η Perkins International εκτιμά ότι το 60% των παιδιών που χάνουν την όρασή τους πεθαίνουν μέσα σε ένα χρόνο με τύφλωση.
* Η UNESCO αναφέρει ότι 41 εκατομμύρια μωρά γεννιούνται κάθε χρόνο με κίνδυνο να αναπτύξουν μια διανοητική αναπηρία εξαιτίας του ανεπαρκούς ιωδίου στη διατροφή των μητέρων τους.
* Λίγες είναι οι υπηρεσίες αποκατάστασης διαθέσιμες στις γυναίκες και τους άνδρες με αναπηρία. Η UNICEF αναφέρει ότι μόνο το 3% των ανθρώπων λαμβάνουν την υποστήριξη αποκατάστασης που χρειάζονται.
Hiv Aids
* Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, οι γυναίκες με αναπηρία αντιμετωπίζουν μοναδικές προκλήσεις για την πρόληψη της λοίμωξης από τον ιό HIV, λόγω του αυξημένου κινδύνου της βία λόγω φύλου, η έλλειψη πρόσβασης σε υπηρεσίες αναπαραγωγικής υγείας, και η περιορισμένη ενημέρωση σχετικά με τη μετάδοση του Hiv από τη μητέρα στο παιδί.
* Σύμφωνα με έρευνα της Παγκόσμιας Τράπεζας σε οργανώσεις ανθρώπων με αναπηρία, το 87% των οργανώσεων που ερωτήθηκαν ανέφεραν ότι ο ιός Hiv Aids είναι άμεσου ενδιαφέροντος για τους πληθυσμούς με αναπηρία πληθυσμών που εξυπηρετούν.
* Η λαϊκή πεποίθηση πως οι άνθρωποι με σεξουαλικά μεταδιδόμενες ασθένειες, (περιλαμβανομένης του ιού Hiv Aids ), μπορούν να απαλλαγούν από τη μόλυνση εάν έχουν σεξουαλική επαφή με μια παρθένα ενέχει ιδιαίτερο κίνδυνο για τα ανάπηρα κορίτσια, λόγω της εσφαλμένης πεποιθήσεως ότι οι γυναίκες με αναπηρία είναι σεξουαλικά ανενεργές - ως εκ τούτου, παρθένες.
Βία λόγω φύλου
* Μελέτη της Παγκόσμιας Τράπεζας έδειξε ότι οι γυναίκες με αναπηρία είναι ακόμη πιο πιθανό να είναι θύματα βίας ή βιασμού από ότι οι μη ανάπηρες γυναίκες, και είναι λιγότερο πιθανό να είναι σε θέση να λάβουν επέμβαση της αστυνομίας, νομική προστασία, ή προφυλακτική φροντίδα.
* Έρευνα του 2004 στην Orissa, της Ινδίας, διαπίστωσε ότι σχεδόν όλες οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία ξυλοκοπήθηκαν στο σπίτι τις, το 25% των γυναικών με νοητική υστέρηση είχαν βιαστεί, και το 6% των γυναικών με αναπηρία έχουν στειρωθεί δια της βίας.
* Μελέτες του ΟΟΣΑ δείχνουν ότι 39-68% των κοριτσιών και το 16-30% των αγοριών με νοητική ή αναπτυξιακές δυσκολίες θα κακοποιηθεί σεξουαλικά πριν τα 18α γενέθλιά τις.
Εμπορία Γυναικών
Οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία είναι επίσης σε κίνδυνο να είναι θύματα εμπορίας και εξαναγκάζονται σε πορνεία καθώς επίσης σπάνια περιλαμβάνονται στα προγράμματα καταπολέμησης εμπορίας.
* Έκθεση της UNICEF στην Ταϊλάνδη αναφέρει ότι οι ιδιοκτήτριες-ες των σπιτιών της πορνείας έχουν αναζητήσει συγκεκριμένα τα κωφά κορίτσια και τις έφηβες, με την ιδέα ότι θα είναι λιγότερο ικανές να επικοινωνήσουν τον κίνδυνό στον οποίο βρίσκονται ή να βρούν τον τρόπο να γυρίσουν πίσω στα σπίτια τις σε έναν κόσμο όπου ούτε οι πελάτες τις ούτε οι εργοδοσία ή οι εργαζόμενες στο σεξ είναι σε θέση να μιλήσουν τη νοηματική γλώσσα.
* Μελέτη της UNICEF στην Ταϊβάν διαπίστωσε ότι το ποσοστό των εκδιδόμενων κοριτσιών τα οποία είχαν ήπιες αναπτυξιακές δυσκολίες ήταν έξι φορές μεγαλύτερο από την αναμενόμενη συχνότητα εμφάνισης στο γενικό πληθυσμό.
Την είδηση την βρήκαμε στις 17.5.11 και την μεταφράσαμε από την Women Loby στην http://www.womenlobby.org/spip.php?article1664
Η 
πολιτική ασύλου για τις Lgbtiq επικρίνεται από Lgbtiq οργανώσεις
Μέρος Α'
Φοβούμενες για τη ζωή τις σε χώρες όπου η λεσβιοσύνη, ομοερωτισμός είναι παράνομη, κάποιες λεσβίες αναζητούν άσυλο στην Ευρώπη. Αλλά δεν αντιμετωπίζουν όλες οι χώρες της ΕΕ τις λεσβίες πρόσφυγες με τον ίδιο τρόπο και είναι πολλές οι αιτήσεις σύμφωνα με πληροφορίες που έχουν απορριφθεί αδίκως.
Οι λεσβιακές σεξουαλικές πράξεις είναι παράνομες σε περισσότερες από 70 χώρες, μεταξύ των οποίων επτά που επιφέρουν τη θανατική ποινή για την παραβίαση αυτού του νόμου. Ως εκ τούτου δεν αποτελεί έκπληξη ότι κάποιες λεσβίες ζητούν άσυλο σε περισσότερο φιλικές χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ευρωπαϊκών εθνών όπως το Βέλγιο, η Γερμανία και η Αγγλία.
Ένας τέτοιος πρόσφυγας έφτασε στο Βέλγιο, περίπου πριν από τρία χρόνια ζητώντας άσυλο λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού, καθώς και του πολιτικού ακτιβισμού του στην Αλγερία για τις Lgbtiq.
Ο νεαρός γκέι είχε αιχμή του δόρατος μια ΜΚΟ για τον Hiv Aids στη πόλη Αλγέρι και Οράν. Η δίωξη από την κοινωνία, καθώς και κυβερνητικά στελέχη, ήταν μέρος της ζωής του στην πατρίδα του, ο οποίος διηγείται ένα περιστατικό:
«Ο αστυνομικός προσπαθούσε να με αναγκάσει να υπογράψω κάτι που εγώ δεν παραδεχόμουν, οπότε εγώ δεν το υπέγραψα. Στη συνέχεια άλλος αστυνομικός υπέγραψε για λογαριασμό μου. Από εκείνη τη στιγμή έχω εκ-δηλωθεί δημόσια με την αστυνομία και την κυβέρνηση στο Αλγέρι, και συνεχίζουν ακόμη την καταγραφή ενός μητρώου με όλα τα ονόματα των Lgbtiq στην Αλγερία".
Οι περισσότερες αιτήσεις ασύλου Lgbtiq απορρίφθηκαν
Ενώ η διαδικασία ασύλου στις Βρυξέλλες είναι πιο γρήγορη και επιτυχής όταν τεκμηριώνονται καλά οι απειλές θανάτου εναντίον των Lgbtiq, δεν έχουν όλες οι λεσβίες πρόσφυγες που διώκονται στην πατρίδα τις θετική εξέλιξη.
Παρά το γεγονός ότι η νομοθεσία της ΕΕ αναγνωρίζει τη δίωξη λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού ως λόγου ασύλου, δεν μεταφράζεται αυτόματα σε άσυλο για τις λεσβίες πρόσφυγες. Στην πραγματικότητα, στην Αγγλία το 2009, για παράδειγμα, 98% με 99% των αιτήσεων παροχής ασύλου από Lgbtiq απορρίφθηκαν στο στάδιο της αρχικής εκτίμησης. Πολλές άλλες χώρες της Ευρώπης, εν τω μεταξύ, πρέπει να δημοσιοποιήσουν τέτοια στατιστικά στοιχεία.
Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες, η Jean Lambert, από το Κόμμα των Πρασίνων ευρωβουλευτίνα από την Αγγλία, αναφέρει αριθμούς, όπως εκείνων που προέρχονται από την Αγγλία δείχνουν ότι κάτι πάει στραβά, όταν πρόκειται για την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας ασύλου.
"Το πρόβλημα είναι, σε ορισμένες χώρες μέλη, αυτό δεν γίνεται πραγματικά συστηματικά. Μερικές, όπως το Βέλγιο, έχουν μια πολύ καλή πρακτική σε αυτό. άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ωστόσο, είναι σαφώς λιγότερο άνετες με το άσυλο σε λεσβίες".
Την είδηση την βρήκαμε στις 19.5.11 και την μεταφράσαμε από την Dw-world γραμμένη από τη Laura Schweiger στην http://www.dw-world.de/dw/article/0,,15089739,00.html
Η 
πολιτική ασύλου για τις Lgbtiq επικρίνεται από Lgbtiq οργανώσεις
Μέρος Β'
Μια χώρα που ξεχωρίζει ιδιαίτερα γιατί παρέλειψε να εφαρμόσει μια δίκαιη διαδικασία ασύλου είναι η Τσεχική Δημοκρατία, η οποία μόλις πέρυσι τις Lgbtiq αιτούσες άσυλο τις υπέβαλλε σε εξέταση σεξουαλικής διέγερσης.
Η Οργάνωση Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει επικρίνει την Τσεχία για τη χρήση της έξετασης, η οποία θεωρείται αναξιοπρεπής.
Ενώ η διαδικασία χορήγησης ασύλου σε άλλες χώρες της ΕΕ είναι πιο πολιτισμένη, εξακολουθούν να υπάρχουν μεγάλα εμπόδια για τις λεσβίες πρόσφυγες που πρέπει να ξεπεραστούν, όπως εξήγησε ο Klaus Jetz, εκτελεστικός διευθυντής της ΜΚΟ LSVD της Γερμανίας.
“Θα δώσετε μια συνέντευξη. Από την αρχή πρέπει να πείτε «είμαι λεσβία και γι 'αυτό που είμαι διώκομαι στην πατρίδα μου". Αν δεν το κάνετε αυτό, κινδυνεύετε να απορριφθεί η αίτηση ασύλου”, είπε.
"Πρέπει να πείσετε την επιτροπή ασύλου ότι είστε λεσβία, αλλά αυτό δεν είναι εύκολο, ειδικά όταν έρχεστε από μία χώρα όπου διώκεστε. Πιθανότατα δεν είχατε εκ-δηλωθεί δημόσια, οπότε πώς μπορεί καμιά να μιλήσει στη Γερμανία, για πρώτη φορά ανοιχτά για τη σεξουαλικότητά της;"
Καλύτερη κατάρτιση στις υπαλλήλους ασύλου
Ενόψει αυτής της δυσκολίας, οργανώσεις όπως η ILGA, απαιτούν μεγαλύτερη ευαισθησία από τις υπαλλήλους των υποθέσων ασύλου οι οποίες αποφασίζουν αυτές τις αιτήσεις ασύλου.
Σύμφωνα με την πολιτική της ILGA και την Κρατικά Προγράμματα, που εκπροσωπείται από τον Joël Le Déroff, πολλές υπάλληλοι υποθέσεων ασύλου απλά δεν καταλαβαίνουν πώς η προηγούμενη δίωξη εμποδίζει τις λεσβίες πρόσφυγες, ενώ ζητούν άσυλο.
"Οι υπάλληλοι των υποθέσεων ασύλου ζητούν από μια λεσβία να αποδείξει ότι έχει μια σχέση με μια άλλη γυναίκα. Προφανώς οι λεσβίες προσπαθούν να ξεφύγουν από τη χώρα τις επειδή αυτό δεν είναι δυνατόν στη χώρα καταγωγής τις", τόνισε ο Le Déroff.
"Συν τοις άλλοις, βίωσαν διώξεις από τις δημόσιες αρχές στο πολύ πρόσφατο παρελθόν τις. Έτσι, όταν έρχονται στην Ευρώπη και βρίσκονται αντιμέτωπες με συνεντεύξεις από τις αρχές ασύλου, δεν έχουν κατ 'ανάγκην επίγνωση του γεγονότος ότι η δίωξη λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού καλύπτεται από τη νομοθεσία της ΕΕ".
Lgbtiq oργανώσεις ενθαρρύνθηκαν από την ψηφοφορία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τον Απρίλιο με την τροποποίηση της ισχύουσας νομοθεσίας περί ασύλου της ΕΕ που αναγνώρισε τις ιδιαίτερες ανάγκες των λεσβιών προσφύγων. Αυτή η τροποποίηση περιλαμβάνει την παροχή ειδικής κατάρτισης στις υπαλλήλους ασύλου λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας κοινωνικού φύλου, καθώς και την εξασφάλιση ιατρικών εξετάσεων που σέβονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
«Η απόκρυψη του σεξουαλικού προσανατολισμού δεν είναι λύση»
Αλλά ίσως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα εξακολουθεί να είναι η απόρριψη των υποθέσεων με το επιχείρημα ότι οι λεσβίες μπορούν να επιστρέψουν στις χώρες καταγωγής τις και απλά να είναι διακριτικές για τη σεξουαλικότητά τις.
Μια έκθεση από τη ΜΚΟ Lgbtiq μετανάστεις στη Αγγλία αποκαλύπτει ότι το 56% από τις υποθέσεις που εξετάστηκαν το 2009, οι υπάλληλοι υποθέσεων ασύλου αποφάσισαν ότι η προσφεύγουσα θα μπορούσε να επιστρέψει στη χώρα καταγωγής της κρύβοντας τον σεξουαλικό προσανατολισμό - μια στάση που η ευρωβουλευτίνα Jane Lambert λέει πως πρέπει να αλλάξει.
"Το έχουμε δει αυτό στην Αγγλία, όπου είχαμε πρόσφατα μια νεαρή λεσβία που επρόκειτο να επιστρέψει στην Ουγκάντα», υπενθύμισε η Lambert. Η ίδια είπε, "δεν μπορώ να ζήσω, είμαι λεσβία. Είμαι σε κίνδυνο στην Ουγκάντα". Η κυβέρνηση της Αγγλίας είπε, "Λοιπόν, εάν είστε διακριτική, θα είστε εντάξει".
"Πολλές από εμάς και τα αγγλικά δικαστήρια λένε ότι αυτό δεν είναι λύση. Δεν πρέπει να ζητήσουμε από τις λεσβίες να αρνούνται τη σεξουαλικότητά τις, μόνο και μόνο για να μπορείτε να βρείτε μια αιτία να επιστρέψουν. Όλες θα πρέπει να είναι ελεύθερες να εκφράσουν τον σεξουαλικό τις προσανατολισμό και τόσο τα δικαστήρια όσο και το σύστημα ασύλου θα πρέπει να τις προστατεύσει".
Μια έντιμη υλοποιήσιμη πολιτική ασύλου σε ολόκληρη την ΕΕ έχει ιδιαίτερη σημασία για τις λεσβίες που ζουν σε χώρες όπου η λεσβιοσύνη, ομοερωτισμός είναι παράνομη, δεδομένου ότι η δυνατότητα να πραγματοποιηθεί αλλαγή από τα μέσα σε αυτές τις χώρες είναι περιορισμένη.
Πρέπει πρώτα να αποποινικοποιηθούν τέτοιες νομοθεσίες, και πρέπει να εργαστούμε για την προστασία των λεσβιών, έχουμε όλο και περισσότερες λεσβίες ακτιβίστριες στις χώρες αυτές, αλλά παραμένουν λίγες. Επίσης όταν δέχονται επίθεση από ομάδες, δεν μπορούν να ζητήσουν προστασία από την αστυνομία και την κυβέρνηση".
Την είδηση την βρήκαμε στις 19.5.11 και την μεταφράσαμε από την Dw-world γραμμένη από τη Laura Schweiger στην http://www.dw-world.de/dw/article/0,,15089739,00.html
Η 
Σκωτία δημοσίευσε στοιχεία για κατηγορίες εγκλημάτων μίσους
Η εισαγγελία της Σκωτίας δημοσίευσε τα πρώτα αριθμητικά δεδομένα για εγκλήματα μίσους λόγω σεξουαλικής προκατάληψης.
Αυτή τη χρονιά οι εγκληματικές πράξεις μίσους τέθηκαν σε νόμο, έκτοτε αποδόθηκαν 448 κατηγορίες όπου υπήρχε η "επιβάρυνση" της λεσβοφοβίας. Δεκατέσσερις κατηγορίες αποδόθηκαν με "επιβάρυνση" της ταυτότητας του κοινωνικού φύλου.
Η Σκωτία έχει καταγράψει κατηγορίες για εγκλήματα που βασίζονται σε θρησκευτικές προκαταλήψεις για πέντε χρόνια. Πέρυσι, έγιναν 693 κατηγορίες.
Τα αριθμητικά στοιχεία αφορούν τον αριθμό των εγκλημάτων, όπου ελήφθη η απόφαση για τη δίωξη.
Ωστόσο, η Stonewall της Σκωτίας υποστήριξε ότι ο πραγματικός αριθμός εγλημάτων μίσους κατά των Lgbtiq είναι πολύ μεγαλύτερος, καθώς η έρευνα δείχνει πως τα περισσότερα θύματα δεν επικοινωνούν με την αστυνομία.
Η ΜΚΟ λέει πως δικές της έρευνες έχουν δείξει ότι η πλειοψηφία των θυμάτων αισθανόταν ότι δεν υπήρχε σημείο επικοινωνωνίας με την αστυνομία ή πίστευαν ότι δεν θα τις πίστευε. Μια μελέτη διαπίστωσε ότι το ένα τρίτο των Lgbtiq της Σκωτίας είχαν υποστεί φυσική βία λόγω του σεξουαλικού τις προσανατολισμού. Όμως, το 70% δεν ανέφερε το περιστατικό στην αστυνομία.
Η εκπρόσωπος της ΜΚΟ δήλωσε: "Τα στοιχεία αυτά μας δίνουν μια ένδειξη της προκατάληψης που εξακολουθεί να υπάρχει σε ολόκληρη τη Σκωτία απέναντι στο σεξουαλικό προσανατολισμό και στη ταυτότητα κοινωνικού φύλου, προκατάληψη η οποία δεν έχει θέση στη σύγχρονη Σκωτία. Ισχυρή ηγεσία και σαφή ανάληψη δέσμευσης απαιτείται τώρα από την κυβέρνηση της Σκωτίας για την αντιμετώπιση αυτής της προκατάληψης και να βεβαιωθεί πως έχει εξαλειφθεί από τα σχολεία μας, από την άθληση και από τους δρόμους".
"Είναι σημαντικό που αυτά τα εγκλήματα καταγγέλλονται και καταγράφονται για την οικοδόμηση μιας ακριβούς εικόνας του προβλήματος αυτού. Καλούμε, επίσης, για μια πιο εμπεριστατωμένη ανάλυση των στατιστικών στοιχείων, συμπεριλαμβανομένων των μορφών εγκληματικότητας, της γεωγραφικής τοποθεσίας και οποιασδήποτε υποτροπής. Συνεχίζουμε να συνεργαζόμαστε με τις αστυνομικές δυνάμεις της Σκωτίας για την ενθάρρυνση όλων των θυμάτων και των μαρτύρων".
Την είδηση την βρήκαμε στις 18.5.11 και την μεταφράσαμε από την Pink News γραμμένη από την Jessica Geen στην http://www.pinknews.co.uk/2011/05/18/scotland-publishes-figures-for-hate-crime-charges/
Δελτίο 
Τύπου - DC002 (2011)
Διεθνής ημέρα κατά της σεξουαλικής προκατάληψης
Δήλωση του Γενικού Γραμματέα Jagland Thorbjørn
Στρασβούργο, 17.05.2011
– Ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρώπης, Thorbjørn Jagland εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση με την ευκαιρία της Διεθνούς Ημέρας κατά των Σεξουαλικών Προκαταλήψεων λεσβοφοβίας, γκειφοβίας, αμφιφοβίας και τρανσφοβίας:
Οι κυβερνήσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης υιοθέτησαν πέρυσι μια ριζοσπαστική Σύσταση σχετικά με μέτρα για την καταπολέμηση των διακρίσεων για λόγους σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας κοινωνικού φύλου.
Στην Κωνσταντινούπολη, το Συμβούλιο της Ευρώπης Ομάδα Υψηλών Προσώπων επεσήμανε πρόσφατα ότι οι Lgbtiq ΛΟΑΤ αντιμετωπίζουν βαθιά ριζωμένες προκαταλήψεις, εχθρότητα και διαδεδομένες διακρίσεις σε όλη την Ευρώπη. Ειδικότερα, σημειώνεται ότι το δικαίωμα της ελευθερίας του συνέρχεσθαι και η ελευθερία της έκφρασης των προσώπων αυτών παραβιάζονται σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες.
Και, στις 23 Ιουνίου, ο Επίτροπος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Thomas Hammarberg, θα παρουσιάσει την έκθεσή του «Οι διακρίσεις για λόγους σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας κοινωνικού φύλου στην Ευρώπη», μια κοινωνικο-νομική ανάλυση της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Lgbtiq στα κράτη μέλη. Με βάση την έκθεση αυτή, το Συμβούλιο της Ευρώπης θα αρχίσει ένα πρόγραμμα υποστήριξης για την καταπολέμηση των διακρίσεων για λόγους σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας του κοινωνικού φύλου, κατά το δεύτερο εξάμηνο του τρέχοντος έτους.
Δηλώνοντας: "Η Ευρώπη έχει μιλήσει. Γνωρίζουμε τα προβλήματα, γνωρίζουμε τι είναι λάθος, και γνωρίζουμε τι πρέπει να κάνουμε. Σήμερα, καλώ τις ευρωπαίες πολίτισες, τις κυβερνήσεις και τις εθνικές δομές ανθρώπινων δικαιωμάτων να προχωρήσουμε πέρα από τη συζήτηση αυτού του επείγοντος προβλήματος και να αναλάβουμε την κατάργηση των διακρίσεων κατά των λεσβιών, γκέι, αμφισεξουαλικών και τρανς. Είναι πλέον καιρός να θέσουμε τις ιδέες μας στην πράξη για το θέμα αυτό. Η Ευρώπη πρέπει να δράσει".
Την είδηση την βρήκαμε στις 17.5.11 και την μεταφράσαμε από την Coe στην https://wcd.coe.int/wcd/ViewDoc.jsp?Ref=DC-PR002%282011%29&Language=lanEnglish&Ver=original&BackColorInternet=F5CA75&BackColorIntranet=F5CA75&BackColorLogged=A9BACE
Η φωτογραφία είναι το έργο Two Girls Bathing του Etty William.
Ανεκτικότητα; 
Φυσικά! Αλλά παραμείνετε ιδιωτικά
Χθες, το Δικαστήριο ανακοίνωσε την απόφασή του στην υπόθεση Alekseyev κατά Ρωσίας, με ένα αποτέλεσμα που οι αναγνώστριες μπορούσαν εύκολα να προβλέψουν. Για τρεις συνεχόμενες χρονιές, η Ρωσία απαγόρευσε την Ημέρα Υπερηφάνειας στη Μόσχα και φέρεται να το έκανε για λόγους ασφαλείας. Από τις δηλώσεις του Δημάρχου της Μόσχας και τις παρατηρήσεις της κυβέρνησης ενώπιον του Δικαστηρίου, ήταν σαφές, ωστόσο, πως ο κύριος λόγος που οδήγησε στην απαγόρευση δεν ήταν ακριβώς λόγοι ασφάλειας. Οι αποφάσεις των ρωσικών αρχών, το Δικαστήριο υπενθύμισε, κατά κύριο λόγο καθοδηγούνται από τις επικρατούσες ηθικές αξίες της πλειοψηφίας.
Είναι πραγματικά δύσκολο να πούμε ποιες από τις αιτίες που προέβαλε η κυβέρνηση για να δικαιολογήσει την απαγόρευση είναι η πλέον απαράδεκτη. Θεωρώ πως τρεις από αυτές είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακές.
1. Ανεκτικότητα όσο εσείς παραμένετε στην ιδιωτική σφαίρα
Υπονοώντας ότι η Ημέρα Υπερηφάνειας θα περιελάμβανε επιγραφές βωμολοχίας (συγκρίσιμη με την έκθεση στην υπόθεση των Muller κ.λπ. κατά Ελβετίας) που θα μπορούσαν να επηρεάσουν ακούσια τις θεάτριες και ιδιαίτερα τα παιδιά, η ρωσική κυβέρνηση υποστήριξε ότι «κάθε μορφή εορτασμού της λεσβιακής συμπεριφοράς θα πρέπει να πραγματοποιείται σε ιδιωτικούς ή σε χώρους που υποδεικνύονται για συνάντηση με περιορισμένη πρόσβαση». Προσέθεσε πως πολλά μπαρ και κλαμπ ήταν διαθέσιμα στη Μόσχα για το σκοπό αυτό και παρείχε τη λίστα τους!
Αυτή η προσπάθεια για την ιδιωτικοποίηση της ταυτότητας δεν πέρασε ασφαλώς απαρατήρητη στο Δικαστήριο, που κατάλαβε την παρατήρηση που έγινε από την κυβέρνηση ως προς τα όρια ανοχής της στην λεσβιακή συμπεριφορά. Σύμφωνα με το Δικαστήριο, οι ρωσικές αρχές έθεσαν τέτοια όρια, όταν η συμπεριφορά αυτή "ανατράπηκε από την αυστηρά ιδιωτική στη δημόσια σφαίρα, στο ευρύ κοινό". Το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν ήταν η ενδυμασία ή η συμπεριφορά των συμμετεχουσών που ήταν ανάρμοστη προς τις ρωσικές αρχές, αλλά μάλλον "το ίδιο το γεγονός ότι [οι διαδηλώτριες] θέλησαν να δηλώσουν την ταυτότητά τις ανοιχτά, ως λεσβίες, ατομικά και ως Lgbtiq ομάδα". Αυτό ήταν φανερό τόσο από τις δηλώσεις του δημάρχου όσο και τις παρατηρήσεις της κυβέρνησης.
Στην στάση της κυβέρνησης, επομένως, συνέβει αυτό που ο Kenji Yoshino αποκαλεί αξίωση κάλυψης. Οι λεσβίες, υποστηρίζει, «όλο και περισσότερο επιτρέπεται να είναι λεσβίες και στη δημόσια σφαίρα εφ 'όσον δεν «καμαρώνουν» για την ταυτότητά τις." Όπως ο ίδιος λέει: "Καλά, να είσαι λεσβία, αλλά να μην το “τρίβεις” στα μούτρα μας". Αυτό ακριβώς είναι το είδος του σκεπτικού στο οποίο βασίζεται το επιχείρημα της ρωσικής κυβέρνησης.
2. "Υποχρέωση να επιδείξει ευαισθησία στην υπάρχουσα δημόσια δυσαρέσκεια για κάθε ανοικτή εκδήλωση της λεσβιοσύνης".
Εξουσιοδοτώντας την Ημέρας Υπερηφάνειας, η ρωσική κυβέρνηση υποστήριξε, πως θα «παραβιάσει τα δικαιώμτα των ανθρώπων των οποίων οι θρησκευτικές και ηθικές πεποιθήσεις περιλαμβάνουν μια αρνητική στάση απέναντι στην λεσβιοσύνη". Ο Δήμαρχος της Μόσχας είχε κρίνει κατά το ίδιο πνεύμα ότι "εάν λάβει αίτηση για τη διεξαγωγή Ημέρας Υπερηφάνειας στη Μόσχα θα επιβάλει απαγόρευση επειδή δεν ήθελε να ξεσηκώσει την κοινωνία, η οποία έχει αρνητική στάση σε τέτοιες εμφανίσεις ζωής".
Έτσι, αντί να λάβει κατάλληλα μέτρα για την διασφάλιση της ισότιμης πρόσβασης στο δημόσιο χώρο και την προώθηση του σεβασμού και της ανοχής, η ρωσική κυβέρνηση δεν βρήκε καλύτερη λύση από το να εξαιρέσει τη φωνή μιάς ευάλωτης μειονότητας για λόγους προστασίας των προκαταλήψεων αυτών που δείχνουν εχθρότητα και περιφρόνηση προς αυτήν! Αυτό προκύπτει τόσο από τις κυβερνητικές παρατηρήσεις ενώπιον του Δικαστηρίου όσο και από το πλαίσιο βάση του οποίου αρνήθηκαν επανειλημμένως την άδεια της παρέλασης. Ο δήμαρχος της Μόσχας έδωσε εντολή στις κρατικές υπαλλήλους να λάβουν οποιαδήποτε μέτρα για την πρόληψη «κάθε Lgbtiq δημόσιας ή μαζικής δράσης στην πρωτεύουσα» και έφτασε ως την έκκληση για «ενεργή εκστρατεία των ΜΜΕ και κοινωνικών διαφημίσεων με τη χρήση δημόσιας έκκλησης αιτημάτων που ασκήθηκαν από πρόσωπα και θρησκευτικές οργανώσεις».
Υπήρξαν εκκλήσεις ακόμη και για βία και ενθάρρυνση υποκίνησης αδικημάτων εις βάρος των συμμετεχουσών στη παρέλαση. Αλλά, αντί να λάβει μέτρα κατά των υπευθύνων αυτών των εκκλήσεων, η Ρωσία απλά επέλεξε την απαγόρευση των δράσεων που δέχτηκαν καταφρόνηση. Το Δικαστήριο απεφάνθη στο θέμα αυτό: "Η στήριξη με τόσο καταφανή τρόπο τέτοιου είδους κατάφωρων παράνομων εκκλήσεων ως αιτία απαγόρευσης, οι αρχές ενέκριναν σαφώς τις προθέσεις των προσώπων και των οργανώσεων που σαφώς και εσκεμμένα σκόπευαν να διαταράξουν μια ειρηνική εκδήλωση κατά παράβαση του νόμου και της δημόσιας τάξης".
Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να επαναλάβει πως, αν κάθε πιθανότητα έντασης μεταξύ των αντιπάλων ομάδων, κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης και της παρέλασης ήταν ικανή να εγγυηθεί την απαγόρευση της, η κοινωνία θα στερούταν με αυτό τον τρόπο την ευκαιρία να ακουστούν οι "διαφορετικές απόψεις για κάθε θέμα που προσβάλλει την ευαισθησία της γνώμης της πλειοψηφίας”. Θα ήταν ασυμβίβαστο με τις υποκείμενες αξίες της Συνθήκης, το Δικαστήριο περαιτέρω ανέφερε, "αν η άσκηση των δικαιωμάτων από μια μειονοτική ομάδα γινόταν υπό την προϋπόθεση πως έγινε αποδεκτή από την πλειοψηφία".
3 - Έλλειψη ευρωπαϊκής συναίνεσης “ως προς το βαθμό που η λεσβιοσύνη ήταν αποδεκτή σε κάθε χώρα"
Για να δικαιολογήσει την προσέγγισή της, η ρωσική κυβέρνηση ισχυρίστηκε ότι υπάρχει ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως στη χορήγηση των πολιτικών δικαιωμάτων σε πρόσωπα που αυτοπροσδιορίζονται ως Lgbtiq, επικαλούμενη την έλλειψη ευρωπαϊκής συναίνεσης σε θέματα που αφορούν τις σεξουαλικές μειονότητες. Εδώ, το Δικαστήριο προχώρησε μέσα στον κατάλογο υποθέσεων των οποίων η νομολογία απεικόνιζε πράγματι την πάγια και την από μακρού υφιστάμενη ευρωπαϊκή συναίνεση. Αυτή περιλάμβανε την κατάργηση της ποινικής δίωξης για τις λεσβιακές σχέσεις μεταξύ ενηλίκων, την πρόσβαση στις ένοπλες δυνάμεις, τη χορήγηση των γονικών δικαιωμάτων, καθώς και το δικαίωμα να πετύχει τη μίσθωση ενοικίασης της θανούσης συντρόφισας.
Το Δικαστήριο κατέστησε πάντως σαφές ότι εξακολουθούν να υφίστανται ζητήματα γύρω από τα οποία δεν έχει επιτευχθεί συναίνεση, π.χ. να δωθεί η άδεια σε λεσβιακά ζευγάρια να παιδοθετούν και το δικαίωμα στο γάμο. Οι χώρες διαθέτουν έτσι ένα ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως σε σχέση με τα θέματα αυτά. Η απουσία ευρωπαϊκής συναίνεσης δεν ήταν σχετική στα θέματα αυτά, εντούτοις, στην προκειμένη περίπτωση, “επειδή παρέχει τα ουσιαστικά δικαιώματα στις Lgbtiq είναι θεμελιωδώς διαφορετική από την αναγνώριση του δικαιώματός τις στην εκστρατεία για τα δικαιώματα αυτά". Το Δικαστήριο δεν βρήκε «ασάφεια ως προς τις άλλες χώρες μέλη» στην αναγνώριση του δικαιώματος των προσώπων για τον προσδιορισμό τους ανοιχτά ως λεσβίες ή οποιοδήποτε άλλη σεξουαλική μειονότητα και την προώθηση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών τις, ιδίως στην άσκηση της ελευθερίας του συνέρχεσθαι ειρηνικώς. "Αντιθέτως, "εκδηλώσεις παρόμοιες με αυτές που απαγορεύονται στην προκειμένη περίπτωση είναι κοινός τόπος στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες". Ο ισχυρισμός της ρωσικής κυβέρνησης σε ένα ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως κατά συνέπεια, απορρίφθηκε από το Δικαστήριο.
Στο τέλος, το Δικαστήριο έκρινε ότι ο μόνος παράγοντας που έλαβαν υπόψη οι αρχές της Μόσχας ήταν η αντίθεση της κοινωνίας για την εκδήλωση και τις απόψεις των αρχών ως προς τα ήθη. Ο δήμαρχος της Μόσχας (του οποίου οι δηλώσεις επαναλήφθηκαν από την κυβέρνηση) θεώρησε απαραίτητο “για να περιορίσει κάθε αναφορά της λεσβιοσύνης στην ιδιωτική σφαίρα και να αναγκάσει τις λεσβίες να παραμείνουν εκτός δημόσιας σφαίρας. "Η κυβέρνηση, επισήμανε το Δικαστήριο, δεν ήταν όμως σε θέση να παράσχει καμία δικαιολογία για μια τέτοια εξαίρεση. Η συζήτηση της προσφεύγουσας είχε την πρόθεση να ξεκινήσει, πρόσθεσε το Δικαστήριο, "δεν θα μπορούσε να αντικατασταθεί από κρατικές υπαλλήλους οι οποίες εξέφρασαν αυθόρμητα αδαής απόψεις τις οποίες θεωρούσαν δημοφιλείς".
Έτσι, οι περισσότερες από τις αιτίες που δόθηκαν από τη ρωσική κυβέρνηση, έδειξαν σαφώς ότι ήταν όλα σχετικά με την ανοικτή και δημόσια ταυτότητα των προσώπων ως λεσβίες, ή οποισαδήποτε άλλης σεξουαλικής μειονότητας. Με τη διαδοχική απαγόρευση της Ημέρας Υπερηφάνειας και απαιτώντας πως η λεσβιακή ταυτότητα πρέπει να εκφράζεται πίσω από τις πόρτες της ιδιωτικής σφαίρας, η ρωσική κυβέρνηση υπέβαλε μια σεξουαλική μειονότητα να κρύψει μια διεκδίκηση. Παρεμποδίζοντας τις λεσβίες από το "να είναι μαχητικές ή ισχυρές σχετικά με τα Lgbtiq δικαιώματα”, όπως o Yoshino σημείωσε, είναι μία από τις μορφές που η απαίτηση κάλυψης μπορεί να γίνει αποδεκτή.
Σχεδόν περιττό να πούμε ότι σε αυτό το σημείο, το Δικαστήριο έκρινε ότι υπήρξε παραβίαση των άρθρων 11 και 14. Καταλαβαίνω μια άλλη υπόθεση που αφορά το δικαίωμα στη διαδήλωση για τα Lgbtiq δικαιώματα που αναμένει την απόφαση του Δικαστηρίου. Ελπίζω μόνο η Μολδαβία να μην προσέρχεται με τέτοιου είδους απαράδεκτες δικαιολογίες που προέβαλε η Ρωσία στην υπόθεση Alekseyev.
Την είδηση την βρήκαμε στις 22.10.11 και την μεταφράσαμε από την Strasbourgobservers γραμμένη από την Lourdes Peroni στην http://strasbourgobservers.com/2010/10/22/tolerant-of-course-but-keep-it-private/
Από 
πότε τα κορίτσια φοράνε ροζ;
Η μόδα και ο καταναλωτισμός καθιέρωσαν τα αγόρια να φοράνε μπλε
Αθήνα
Αν δούμε μια μέλλουσα μαμά να ψωνίζει ροζ φορμάκια, θα σκεφτούμε αμέσως ότι περιμένει κοριτσάκι. Κι αν θέλουμε να πάρουμε δώρο σε ένα αγοράκι, τότε θα προτιμήσουμε κάτι μπλε. Από πότε όμως, τα κοριτσάκια φοράνε ροζ και τα αγοράκια μπλε;
Η κάθε γενιά δίνει έναν δικό της ορισμό στις έννοιες του γυναικείου και του ανδρικού, γεγονός που αντικατοπτρίζεται στις ενδυματολογικές επιλογές των δύο φύλων τους τελευταίους αιώνες, σύμφωνα με έρευνα του αμερικανικού περιοδικού Smithsonian.
Το θέαμα ενός δίχρονου αγοριού με μακριά ίσια μαλλιά ντυμένου με λευκό φόρεμα, στις μέρες μας θα προκαλούσε ποικίλα σχόλια, ως επί το πλείστον αποδοκιμαστικά. Τα ήθη όμως, στα τέλη του 19ου αιώνα, επέβαλαν αυτή την εμφάνιση για τα αγόρια μέχρι την ηλικία των 7 ετών.
Από εκεί που το ουδέτερο ντύσιμο με λευκά φορέματα για αγόρια και κορίτσια ήταν πρακτικό, καθώς το λευκό βαμβάκι καθάριζε εύκολα, σήμερα είναι απαγορευτικό. Οι γονείς φοβούνται ότι το να φορέσουν στο αγοράκι λευκό φουστάνι, θα διαστρεβλώσει την εξέλιξή του.
Το βήμα προς την αντιστοίχηση των ρούχων με το φύλο δεν έγινε από την μια στιγμή στην άλλη. Το ροζ και το μπλε στα μωρουδιακά έκαναν την εμφάνισή τους μαζί με άλλα παστέλ χρώματα στα μέσα του 19ου αιώνα και πάλι όμως, δεν αντιστοιχίζονταν ανάλογα με το φύλο του μωρού. Αυτό έγινε λίγο πριν τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και χρειάστηκε αρκετός χρόνος για να αφομοιωθούν από την λαϊκή κουλτούρα.
Σε εμπορικές δημοσιεύσεις περιοδικών του 1918, για παράδειγμα, γίνεται άμεση αντιστοίχηση χρώματος – φύλου, αλλά με έναν τρόπο πολύ διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Τα δημοσιεύματα προβάλλουν το ροζ ως ένα χρώμα δυναμικό και πιο «αποφασιστικό» που ταιριάζει γάντι στα αγόρια. Ενώ, το μπλε που είναι πιο λεπτό και φίνο, προτείνεται για τα μικρά κορίτσια.
Επίσης, τα μικρά κοριτσάκια και αγοράκια ξεκίνησαν την ίδια περίοδο να ντύνονται στα πρότυπα των γονιών τους. Οι μαμάδες άφησαν τα φορεματάκια στα κορίτσια και κράτησαν τα παντελόνια για τα αγόρια.
Μόνο όταν η μόδα έγινε αναπόσπαστο στοιχείο της ζωής μας, επικράτησαν οι συνήθειες που έχουμε και σήμερα. Στη δεκαετία του 1940, με αφετηρία τους μεγάλους οίκους της Αμερικής, η καλαισθησία επιβάλλει το ροζ για τα κορίτσια και το μπλε για τα αγόρια.
Το γυναικείο κίνημα, στα μέσα της δεκαετίας του 1960, φέρνει και πάλι τα πάνω κάτω. Οι γυναίκες του κινήματος αποστρεφόμενες καθετί αμιγώς γυναικείο, υιοθέτησαν με πάθος το νέο ουδέτερο στυλ, που όμως, δεν είχε καμία σχέση με το ουδέτερο ντύσιμο του προηγούμενου αιώνα. Τα κορίτσια ντύνονται με ρούχα ανδρικά και οι συλλογές των μεγάλων οίκων μόδας της εποχής ήταν απαλλαγμένες από κάθε κοριτσίστικο στοιχείο. Φυσικά το ροζ δεν έχει θέση στην ντουλάπα των νέων δυναμικών γυναικών.
Όταν η επιστήμη κατάφερε σε μεγάλη κλίμακα να προσδιορίσει το φύλο του μωρού πριν την γέννησή του, η μάχη ανάμεσα στο ροζ και το μπλε ξαναζωντάνεψε. Οι εταιρείες βρεφικών ειδών έκαναν τις κατάλληλες κινήσεις μάρκετινγκ, με αποτέλεσμα τα ψώνια να είναι διαφορετικά για τα κοριτσάκια και αγοράκια. Ετσι, είδαν και τις πωλήσεις τις να εκτοξεύονται.
Την είδηση την βρήκαμε στις 18.5.11 στην εφημερίδα το Βήμα στην http://www.tovima.gr/society/article/?aid=401260&h1=true
Πολύ απλουστευτική εξήγηση για "συνήθειες" που δομούνται κυρίως με βάση τη θέση της γυναίκας στη κοινωνία.
Τύφλωσε 
τη σύζυγό του
Σε ποινή κάθειρξης δέκα ετών και τριών μηνών καταδικάστηκε καθηγητής του πανεπιστημίου Μακεδονίας, καθώς χτυπούσε συστηματικά τη σύζυγό του και τα παιδιά του. Η άτυχη γυναίκα έχασε την όρασή της
Ιδιαίτερα βίαιος και σκληρός αποδείχθηκε πως ήταν καθηγητής του πανεπιστημίου Μακεδονίας, ο οποίος καταδικάστηκε από το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θεσσαλονίκης σε ποινή κάθειρξης δέκα ετών και τριών μηνών.
Ο καθηγητής κακοποιούσε συστηματικά τη σύζυγό του και τα παιδιά του, με αποτέλεσμα η σφοδρότητα των χτυπημάτων του να προκαλέσουν τύφλωση στη γυναίκα.
Ο 55χρονος ακαδημαϊκός κρίθηκε ένοχος για τα αδικήματα της βαριάς σκοπούμενης σωματικής βλάβης, της σωματικής βλάβης ανηλίκων και της παράνομης οπλοφορίας και οπλοχρησίας.
Συγκλονιστική ήταν η μαρτυρία της 54χρονης συζύγου, η οποία περιέγραψε με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες στο δικαστήριο το μαρτύριο που έζησε για επτά χρόνια, ως το 2005.
Περιέγραψε μάλιστα πως έχασε την όρασή της, όταν ο σύζυγός της τη χτύπησε στο πρόσωπο, προκαλώντας θλάση στο δεξί της μάτι. Οκτώ μήνες αργότερα δεν έβλεπε καθόλου, μιας και ήταν ήδη τυφλή από το αριστερό μάτι.
Λίγο καιρό αργότερα, την χτύπησε με τέτοια μανία που υπέστη ρήξη τύμπανου στο δεξί αφτί.
Όπως είπε, οι απειλές και οι βιαιοπραγίες ήταν σχεδόν στην ημερήσια διάταξη.
"Μία μέρα, άρπαξε ένα καλτσόν, το τύλιξε γύρω από το λαιμό μου και επιχείρησε να με πνίξει, αλλά την τελευταία στιγμή έκανε πίσω".
"Σε άλλη περίπτωση -πρόσθεσε- αποπειράθηκε να βάλει φωτιά στα μαλλιά μου, ενώ, με απειλούσε, τοποθετώντας ένα μαχαίρι στο λαιμό μου, ότι θα με σκοτώσει αν μιλήσω στην Αστυνομία".
"Είχε επιβάλλει ένα καθεστώς τρομοκρατίας. Δεν είχα το θάρρος όλα αυτά τα χρόνια να τον μηνύσω γιατί φοβόμουν ότι θα ξεσπούσε στα παιδιά", υποστήριξε το θύμα, επιχειρηματολογώντας γιατί επέλεξε να σιωπήσει και να μην τον καταγγείλει εξ αρχής στις αρμόδιες αρχές.
Θύματα της ωμής βίας έπεσαν και τρία από τα πέντε του παιδιά, εκ των οποίων τα δύο ήταν ανήλικα.
Απολογούμενος στο δικαστήριο, ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε μέρος των όσων του αποδίδονται.
Απέδωσε το περιστατικό που οδήγησε στην τύφλωση της γυναίκας του στην "κακιά στιγμή" και είπε ότι "οι συγγενείς της θέλανε να μας χωρίσουν".
Το πρωτόδικο δικαστήριο, το 2008, του είχε επιβάλλει ποινή κάθειρξης, 16 ετών.
Την είδηση την βρήκαμε στις 17.5.11 στην News 247 γραμμένη από τον Στέλιο Μπαμιατζή στην http://news247.gr/ellada/kathhghths_panepisthmioy_o_vanaysos_thyths.864822.html
Το αντίστοιχο άρθρο της εφημερίδας Ελευθεροτυπία και με το όνομα του θύτη εδώ
Έφηβες 
κατηγορούνται για εγκλήματα μίσους για τον ξυλοδαρμό μιας τρανς στη Maryland
Σε δύο έφηβες έχουν απαγγελθεί κατηγορίες για εγκλήματα μίσους κατά τη διάρκεια μιας επίθεσης σε trans γυναίκα σε εστιατόριο της McDonald στην Maryland τον περασμένο μήνα.
Η επίθεση που έγινε στην 22χρονη Chrissy Lee Polis, καταγράφηκε από τις κάμερες ενός καταστήματος και δημοσιεύτηκε στο διαδίκτυο. Διαδόθηκε σε όλο τον κόσμο με την έκκληση να γίνουν περισσότερα για την βία κατά των τρανς.
Η 18χρονη Teonna Brown, κατηγορήθηκε σήμερα από μια δικαστική επιτροπή για επίθεση πρώτου και δευτέρου βαθμού. Τα δύο αδικήματα χαρακτηρίστηκαν ως εγκλήματα μίσους.
H 15χρονη έφηβη, της οποίας το όνομα δεν μπορεί να αποκαλυφθεί επειδή είναι ανήλικη, κατηγορήθηκε για τις ίδιες κατηγορίες και θα δικαστεί σε δικαστήριο ανηλίκων. Η κα Brown κατηγορείται ως ενήλικας.
Στα πλάνα της επίθεσης, η κα. Polis φαίνεται να δέχεται γροθιές, κλοτσιές και να σύρεται στο πάτωμα από δύο νέες γυναίκες. Στο τέλος της ταινίας, φαίνεται να έχει σπασμούς.
Ο δικηγόρος της κας. Brown λέει ότι η πελάτισά του αμυνόνταν και πως είναι αθώα.
Η Lynne Bowman της Lgbtiq ΜΚΟ Equality Maryland, δήλωσε: "Σήμερα η Εισαγγελεία της Baltimore κατέληξε στο μόνο δυνατό συμπέρασμα, όταν αποφάσισε πως η επίθεση στη κα. Chrissy Lee Polis είναι έγκλημα μίσους".
“Όπως δείχνει η ταινία, η βίαιη επίθεση είχε άμεση σχέση με το γεγονός ότι η κα. Polis είναι μια τρανς. Η έλλειψη κατανόησης ή φόβος για κάποια που είναι transgender δεν είναι ποτέ δικαιολογία για βία, και όταν αυτή συμβαίνει, θα πρέπει να διώκεται στο μέγιστο βαθμό του νόμου".
Μιλώντας στην εφημερίδα Baltimore Sun τον περασμένο μήνα, η κ. Polis είπε ότι ήταν πλέον πολύ φοβισμένη για να βγει έξω από το σπίτι.
Ισχυρίστηκε πως επίθεση ξεκίνησε αφότου οι έφηβες την είδαν στη τουαλέτα των γυναικών και είπε τραύματά της θα ήταν χειρότερα αν μια ηλικιωμένη γυναικεία πελάτισα δεν είχε βοηθήσει να σταματήσει η επίθεση.
Την φωτογραφία και είδηση την βρήκαμε στις 17.5.11 και την μεταφράσαμε από την Pink News γραμμένη από την Jessica Geen στην http://www.pinknews.co.uk/2011/05/17/teenagers-charged-with-hate-crimes-for-beating-of-maryland-trans-woman/
Νομική 
ζούγκλα: οι λεσβιακές οικογένειες παγιδευμένες μεταξύ των χωρών της ΕΕ
Αυτή η 10λεπτη ταινία "Νομική ζούγκλα: οι λεσβιακές οικογένειες έχουν παγιδευτεί μεταξύ των χωρών της ΕΕ" τονίζει τα βασικά προβλήματα και τις διακρίσεις, των Lgbtiq οικογενειών και των παιδιών τις, που βιώνουν λόγω της έλλειψης αμοιβαίας αναγνώρισης του πολιτικού status των οικογενειών τις.
Επί του παρόντος, ακόμη και οι χώρες που αναγνωρίζουν νομικά τις λεσβιακές οικογένειες και τα παιδιά τις δεν αναγνωρίζουν κατ 'ανάγκη ανάλογα τις λεσβιακές οικογένειες από άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο, όλες οι χώρες της ΕΕ αναγνωρίζουν αυτόματα τον κάθε ετερό γάμο.
Η ILGA θεωρεί ότι πρόκειται για μια υπόθεση άμεσης διάκρισης λόγω τσεξουαλικού προσανατολισμού και ζητεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αντιμετωπίσει αυτές τις διακρίσεις προσφέροντας νομικά μέτρα διευκόλυνσης της αμοιβαίας αναγνώρισης όλων των δημοσίων εγγράφων σε ολόκληρη την ΕΕ.
Όσες θέλετε να δείτε την 10λεπτη ταινία πατήστε εδώ
Αν θέλετε να διαβάσετε περισσότερα για την εργασία της ILGA για τις LGBTIQ οικογένειες εδώ.
Την είδηση την βρήκαμε στις 17.5.11 και την μεταφράσαμε από την ILGA στην http://www.ilga-europe.org/home/news/latest_news/legal_jungle
Συνθήκη 
για τη βία κατά των γυναικών υπογράφει η Ελλάδα
Αποκλειστικό για το «Βήμα» άρθρο του ΓΓ του Συμβουλίου της Ευρώπης
Στην Κωνσταντινούπολη μεταβαίνει την Τετάρτη ο υφυπουργός Εξωτερικών κ. Σ. Κουβέλης για να υπογράψει συνθήκη για τη βία κατά των γυναικών στα πλαίσια της συνάντησης των υπουργών Εξωτερικών του Συμβουλίου της Ευρώπης. Η «Σύμβαση για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της οικογενειακής βίας» τίθεται προς υπογραφή στις 47 χώρες-μέλη του ΣτΕ.
Με την ευκαιρία αυτή το «Βήμα» δημοσιεύει αποκλειστικά για την Ελλάδα άρθρο του γενικού γραμματέα του ΣτΕ, του νορβηγού Θόρμπιορν Γιάγλαντ, ο οποίος εξηγεί το σκεπτικό και τα κυριότερα σημεία της συνθήκης:
του Thorbjorn Jagland*
Οι γυναίκες στην Ευρώπη πέφτουν καθημερινά θύματα μιας κατάφορης παραβίασης ανθρώπινου δικαιώματός τις _ του δικαιώματος να ζουν χωρίς βία. Μπορεί να είναι ο άγνωστος που παραμονεύει σε ένα σκοτεινό δρομάκι, όμως συχνότερα είναι ο σύντροφος, ο συγγενής, ο φίλος ή ο συνάδελφος _ διότι η περισσότερη βία κατά των γυναικών προέρχεται από κάποιον γνωστό τις.
Σύμφωνα με τις στατιστικές, μια γυναίκα στις τέσσερις έχει δεχθεί επίθεση κάποια στιγμή στη ζωή της και τουλάχιστον το 15% όλων των ευρωπαίων γυναικών βιώνει την εμπειρία της ενδοοικογενειακής βίας μετά την ηλικία των 16 ετών. Καθώς η οικιακή βία παραμένει σε μεγάλο βαθμό ένα κρυφό έγκλημα, το πραγματικό ποσοστό είναι αναμφίβολα υψηλότερο. Αλλες μορφές βίας _ όπως η καταδίωξη, ο αναγκαστικός γάμος, η αναγκαστική άμβλωση και η αναγκαστική στείρωση _ συνεχίζουν γενικώς να μην καταγράφονται.
Το ποσοστό όσων καταδικάζονται για κάθε είδους βία κατά των γυναικών είναι απαράδεκτα χαμηλό. Οταν η αστυνομία αναλαμβάνει μια υπόθεση, υπάρχουν κατά μέσο όρο 35 προηγούμενα περιστατικά που πρέπει να ληφθούν υπ' όψη. Και οι δυνάμεις ασφαλείας δεν διαθέτουν πάντα την απαιτούμενη πείρα για να συλλέξουν τα αναγκαία στοιχεία προκειμένου να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη οι ένοχοι. Είναι λοιπόν περίεργο που οι καταδίκες σπανίζουν;
Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις παραδέχονται την πρόκληση, όμως η απάντηση μέχρι στιγμής είναι ανομοιογενής. Ορισμένες έχουν ιδρύσει καταφύγια για κακοποιημένες γυναίκες, άλλες έχουν ποινικοποιήσει την παρενόχληση. Αλλες πάλι χρησιμοποιούν ασφαλιστικά μέτρα, συμβουλευτικές ή μεσολαβητικές υπηρεσίες ή απομακρύνουν τον βίαιο σύντροφο από το σπίτι. Οι πρακτικές διαφέρουν από χώρα σε χώρα, χωρίς να υπάρχει σαφές νομοθετικό μοντέλο _ πράγμα που αφήνει τις Ευρωπαίες ευάλωτες σε ένα έγκλημα που θα έπρεπε να είχε περάσει στα βιβλία της Ιστορίας πριν από χρόνια.
Το Συμβούλιο της Ευρώπης _ φύλακας όχι μόνο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά και της ισότητας μεταξύ των δύο φύλων _ έχει πλέον αναπτύξει μια μέθοδο ώστε οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να συνεργαστούν για να απωθήσουν το κύμα μισογυνικής βίας. Αυτή την εβδομάδα εγκαινιάζουμε μια διεθνή συνθήκη, την πρώτη του είδους, για να αποτρέψουμε και να καταπολεμήσουμε τη βία εναντίον των γυναικών. Βοηθά τις κυβερνήσεις να αναλάβουν δράση σε τέσσερις κύριους τομείς: πρόληψη της βίας, προστασία των θυμάτων, δίωξη των παραβατών και ενσωματωμένες, ολιστικές και συντονισμένες πολιτικές. Αντλεί στοιχεία από τις καλύτερες πρακτικές ανά την Ευρώπη και τις βάζει σε ένα πλαίσιο διεθνής νομοθεσίας.
Προστατεύει τις γυναίκες από την βία που οφείλεται στο φύλο όπου και όποτε και αν συμβαίνει: σε εξόδους με φίλους, στη δουλειά ή στο σχολείο και στο σπίτι. Είτε μόλις μετακόμισαν στην Ευρώπη είτε ζούσαν για πάντα εδώ, είτε προέρχονται από φτωχικό είτε από εύπορο περιβάλλον, είτε είναι στρέιτ είτε λεσβίες, χωρίς παιδιά ή με οικογένεια, οι γυναίκες θα απολαμβάνουν την ίδια προστασία σε καθεμία από τις 47 χώρες του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Οι κυβερνήσεις που θα επικυρώσουν τη συνθήκη θα πρέπει να αναλάβουν άμεσα δράση για να ποινικοποιήσουν και να διώξουν ποινικώς μερικές ενέργειες που συχνά περνούν ατιμώρητες: βιασμός, οικιακή βία, αναγκαστικός γάμος, γυναικεία περιτομή, σεξουαλική παρενόχληση, αναγκαστική άμβλωση και αναγκαστική στείρωση. Δικαιολογίες με βάση την κουλτούρα, την παράδοση, τη θρησκεία ή την υποτιθέμενη «τιμή» δεν είναι πια αποδεκτές.
Οι κυβερνήσεις καλούνται επίσης να ιδρύσουν ή να χρηματοδοτήσουν μια σειρά από υπηρεσίες, όπως καταφύγια, 24ωρες τηλεφωνικές γραμμές βοήθειας και παροχή ιατρικών και νομικών συμβουλών _ κρίσιμες για όσες έχουν βιώσει μια βίαιη εμπειρία καθώς προσφέρουν ιατρική και πρακτική βοήθεια αλλά και βοήθεια και υποστήριξη στο να οδηγηθεί ο υπαίτιος στη δικαιοσύνη.
Σημείο - κλειδί της νέας συνθήκης είναι ότι αναγνωρίζει την ανάγκη να αντιμετωπιστεί η βία εναντίον των γυναικών στο πλαίσιο της ανισότητας μεταξύ γυναικών και ανδρών. Υπάρχει η λανθασμένη πεποίθηση ότι η ισότητα μεταξύ των δύο φύλων έχει επιτευχθεί και ότι η κυριαρχία των αντρών επί των γυναικών στην ιδιωτική και τη δημόσια σφαίρα ανήκει στο παρελθόν. Στην πραγματικότητα, μια μείζων αιτία γιατί αναλαμβάνουμε δράση τώρα είναι η διεύρυνση του χάσματος ανάμεσα στα χαρτιά και την πράξη.
Η συνθήκη αποτελεί το επόμενο βήμα της δουλειάς που έχει ξεκινήσει το Συμβούλιο της Ευρώπης για την ισότητα από την δεκαετία του '70. Ελπίζω ότι όχι μόνο θα παράσχει πρακτικές μεθόδους για να βγουν εκατομμύρια γυναίκες από την παγίδα της βίας αλλά και θα βάλει την ισότητα πάλι στην ατζέντα. Εχω την ελπίδα ότι πολλές κυβερνήσεις θα την υπογράψουν στην Κωνσταντινούπολη και θα αρχίσουν να την εφαρμόζουν _ δίνοντας πραγματικό νόημα στην προσπάθεια για να πάψει η βία στην κοινωνία, προς όφελος των σημερινών και των μελλοντικών γενεών των ευρωπαίων γυναικών.
*O κ. Thorbjorn Jagland είναι γενικός γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρώπης, πρόεδρος της Νορβηγικής Επιτροπής Νομπέλ που απονέμει το Βραβείο Νομπέλ Ειρήνης κάθε χρόνο και πρώην πρωθυπουργός της Νορβηγίας με το Εργατικό Κόμμα
Την είδηση την βρήκαμε στις 10.5.11 στην εφημερίδα το Βήμα στην http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=400094&h1=true
Παιδοθεσίες 
από λεσβιακά ζευγάρια και μονογονεϊκές οικογένειες
Αναθεωρείται το νομοθετικό πλαίσιο για να χτυπηθεί το «εμπόριο βρεφών»
Lgbtiq ζευγάρια και μονογονεϊκές οικογένειες εξετάζεται αν θα μπορούν να αναλαμβάνουν στο μέλλον παιδοθεσίες.
Το ενδεχόμενο αυτό άφησε για πρώτη φορά ανοιχτό και στην Ελλάδα ο υπουργός Υγείας κ. Α. Λοβέρδος, κατά τη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου, σήμερα, Τρίτη, με τον υπουργό Δικαιοσύνης κ. Χ. Καστανίδη.
Όπως είπε ο υπουργός Υγείας, έχει συσταθεί ήδη επιτροπή στο υπουργείο Υγείας που μελετάει το ενδεχόμενο παιδοθεσίας από λεσβιακά ζευγάρια και μονογονεϊκές οικογένειες. Επίσης ενισχύεται με επιπλέον μέλη και η υφιστάμενη επιτροπή, η οποία είχε συσταθεί για τα θέματα παιδοθεσίας επί υπουργίας του κ. Ν. Δένδια στο υπουργείο Δικαιοσύνης.
Η επιτροπή αυτή θα καταθέσει σύντομα τις προτάσεις της ώστε να επιταχυνθούν στο μέλλον συνολικά οι διαδικασίες που απαιτούνται για τις παιδοθεσίες από ζευγάρια, ενώ για πρώτη φορά θα εξεταστεί να αναγνωριστεί το σχετικό δικαίωμα και στις Lgbtiq.
Όπως είπε ο κ. Λοβέρδος, με την αναθεώρηση του πλαισίου των παιδοθεσιών, καταβάλλεται προσπάθεια να «χτυπηθεί» και το εμπόριο βρεφών και τα ζευγάρια που θέλουν να παιδοθετήσουν και δεν μπορούν να το κάνουν στη χώρα μας, να σταματήσουν να καταφεύγουν σε τρίτες χώρες και παράνομες ενέργειες.
Το θέμα είναι νομοθετικά λυμένο είπε ο κ. Λοβέρδος και πρόσθεσε ότι απλά υπάρχουν κάποιες αγκυλώσεις στην αρμόδια επιτροπή. Κατέληξε όμως, λέγοντας, ότι δεν έχουν μπει προϋποθέσεις και όρια στις προτάσεις που θα κατατεθούν.
Όπως είπε ο υπουργός Δικαιοσύνης κ. Καστανίδης, εξετάζεται και το ενδεχόμενο να δίνεται η δυνατότητα σε οικογένειες να αναλαμβάνουν για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα εγκαταλελειμμένα ή κακοποιημένα παιδιά ή παιδιά που βρίσκονται στο όριο παραβατικής συμπεριφοράς για να μην κλείνονται σε ιδρύματα.
Την είδηση την βρήκαμε στις 10.5.11 στην εφημερίδα το Βήμα γραμμένη από την Έλενα Φυντανίδου στην http://www.tovima.gr/society/article/?aid=400009&h1=true
Στη 
Νότια Αφρική, η υπόθεση δολοφονίας της λεσβίας Noxolo Nogwaza υπερτονίζει την αργή ανταπόκριση δικαστικού συστήματος
Η Human Rights Watch κάνει έκκληση για τη δολοφονία της λεσβίας Noxolo Nogwaza τον Απρίλιο ως ένα έγκλημα μίσους. Τοπικές λεσβίες ακτιβίστριες λένε ότι η αστυνομία και τα δικαστήρια πρέπει να εκπαιδευθούν για να λαμβάνουν πιο σοβαρά τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν και συνεχίζουν να διαπράττονται εις βάρος των Νοτιοαφρικανίδων Lgbtiq.
Η δολοφονία της εξέχουσας λεσβίας ακτιβίστριας, που έγινε λίγο μετά τον βιασμό μιας έφηβης λεσβίας ως προσπάθεια να «θεραπεύσουν» της λεσβιοσύνη της, έφερε στο προσκήνιο ανάμικτα συναισθήματα στη Νότιο Αφρική για την λεσβιοσύνη. Στα χαρτιά, η Νότια Αφρική είναι μία από τις πιο φιλελεύθερες χώρες του κόσμου, επιτρέποντας σε λεσβιακά ζευγάρια να νυμφεύονται και να απολαμβάνουν πλήρη νομικά δικαιώματα ως σύζυγοι. Αλλά αυτός ο φιλελευθερισμός της αίθουσας του δικαστηρίου, δεν αντανακλάται πάντα στη στάση των ανθρώπων στους δρόμους ή στην αστυνομία και στα δικαστήρια που καλούνται να αντιμετωπίσουν τα εγκλήματα αυτά.
Η Νότια Αφρική έχει από τα πιο υψηλά περιστατικά βιασμού στον κόσμο, αν και οι στατιστικές της αστυνομίας δείχνουν ότι ο αριθμός των αναφερόμενων υποθέσεων έχει μειωθεί πρόσφατα. Σε μια ανησυχητική έρευνα που έγινε τον Ιούνιο 2009 από το Συμβούλιο Ιατρικής Έρευνας, το 25% των ανδρών παραδέχτηκε ότι έχει διαπράξει βιασμό. Σε μια ξεχωριστή έρευνα από την Κοινότητα Πληροφοριών, Ενδυνάμωσης και Διαφάνειας (μια οργάνωσης πίεσης), 1 στις 3 γυναίκες σε ένα δείγμα 4.000 ανέφερε βιασμό κατά τη περασμένη χρονιά.
Στις 24 Απρίλη δολοφονήθηκε η ακτιβίστρια λεσβία Noxolo Nogwaza - προφανώς λιθοβολήθηκε μέχρι θανάτου και βιάστηκε στο δήμο Kwa-Thema μετά από μια φιλονικία σε μπαρ - η αστυνομία δεν έκανε συλλήψεις. Λεσβίες ακτιβίστριες στη Νότια Αφρική, λένε ότι η αστυνομία συχνά δεν παίρνει τα εγκλήματα κατά των λεσβιών σοβαρά. «Αν πάμε σε ένα αστυνομικό τμήμα δεχόμαστε διακρίσεις, και ακούμε πολλά του ίδιου είδους σχόλια με αυτά που ακούμε στο δρόμο, οπότε δεν είναι περίεργο που αντιμετωπίζουμε αυτά τα προβλήματα», λέει η Ndumie Funda, διευθύντρια της λεσβιακής ΜΚΟ Luleki Sizwe, υποστήριξης δικαιωμάτων των λεσβιών στο Cape Town στη γειτονιά Nyanga. "Υπάρχει αναβλητικότητα στο δικαστικό σύστημα. Υποθέσεις αναβάλονται και η αστυνομία δεν ασχολείται με τα θύματα και τις οικογένειές τις. Η αστυνομία πρέπει να είναι εκπαιδευμένη για την αντιμετώπιση υποθέσεων όπως αυτή".
Πολεμώντας τις περιχαρακωμένες απόψεις
Ακτιβίστριες λένε πως η λύση είναι πολύ βαθύτερη από την απλή δημοσιοποίηση δημόσιας καταδίκης και την ελπιδοφόρα ταχεία δικαιοσύνη. Όπως και στην Ουγκάντα, όπου έχουν συντηρητικές χριστιανές βουλευτίνες-ές προσπάθησαν να αλλάξουν τη νομοθεσία για να κάνουν την λεσβιοσύνη, ομοερωτισμό αδίκημα θανατικής ποινής, παραδοσιακές πεποιθήσεις τόσο των λευκών και μαύρων κοινοτήτων στη Νότια Αφρική μπορεί να είναι έντονα αντιπαθείς προς την λεσβιοσύνη, ομοερωτισμό. Οι προσπάθειες να μετριάσουμε τις παραδοσιακές πεποιθήσεις, και να ενθαρρυνθούν οι χριστιανές κληρικές να χαμηλώσουν τους τόνους της ρητορικής κατά των Lgbtiq είναι μια προσπάθεια που πρέπει να συνεχιστεί.
"Η αστυνομία και άλλες κρατικές υπάλληλοι της Νοτίου Αφρικής αποτυγχάνουν να αναγνωρίσουν ότι τα μέλη της Lgbtiq κοινότητας βιάζονται, κακοποιούνται, και δολοφονούνται μόνο και μόνο για το πως δείχνουν ή προσδιορίζονται, και η επίθεση, ο βιασμός ή δολοφονία γίνεται από άνδρες οι οποίοι στη συνέχεια αφήνονται ελεύθεροι και οι οποίοι επαίρονται για τα κατορθώματά τους", δήλωσε η Dipika Nath, ερευνήτρια της Human Rights Watch, σε ανακοίνωση Τύπου κάνοντας έκκληση η δολοφονία της Nogwaza να αντιμετωπισθεί ως έγκλημα μίσους". Εάν η αστυνομία και άλλες κρατικές υπάλληλοι δεν ενεργήσουν γρήγορα, είναι μόνο θέμα χρόνου προτού λογοδοτήσουν για την αποτυχία τις στην οικογένεια και τις φίλες της επόμενης λεσβίας που έχει ξυλοκοπηθεί και σκοτωθεί στη Kwa-Thema".
Η Nogwaza ήταν ιδρύτρια της Οργανωτικής Επιτροπής Ekurhuleni Pride, η οποία είχε οργανώσει Ημέρες Υπερηφάνειας στη Kwa-Thema και άλλες περιοχές. Τη νύχτα της 23ης Απριλίου, είχε μια διένεξη σε ένα μπαρ κοντά στη Kwa-Thema με τους άνδρες που φλέρταραν φορτικά την συντρόφισά της. Το σώμα της βρέθηκε την επόμενη μέρα, στο δρόμο, είχε δεχτεί χτυπήματα από ρόπαλα μέχρι θανάτου και έφερε σημάδια του βιασμού. Η βία κατά των λεσβιών παίρνει και άλλες μορφές, όπως ο «διορθωτικός βιασμός, μια εσφαλμένη πεποίθηση ότι μια έφηβη λεσβία μπορεί να “θεραπευθεί”, εάν αναγκαστεί να κάνει σεξ με έναν άνδρα".
Μια τέτοια επίθεση έγινε την περασμένη Πέμπτη στην Πρετόρια, όταν μια 13χρονη (το όνομά της αποκρύπτεται για την προστασία της), κατήγγειλε πως βιάστηκε, επειδή είναι λεσβία. ΜΚΟ όπως η Luleki Sizwe μπορεί να φτάσει σε λεσβίες θύματα για να τις δώσει καταφύγιο, αλλά δεν μπορεί να αλλάξει την ευρύτερη κουλτούρα, τουλάχιστον όχι χωρίς τη βοήθεια της κυβέρνησης, οι ηγέτιδες της κοινωνίας των πολιτισών, και των μέσων ενημέρωσης, λέει η κα. Funda. "Έχουμε δώσει στέγη σε 10 διαφορετικές υποθέσεις, από τότε που ξεκινήσαμε το 2008". "Κάθε φορά που υπάρχει μια υπόθεση, θα πρέπει να καλύπτονται οι ανάγκες των λεσβιών θυμάτων".
Μιλώντας σε εκκλησίες, γονείς
Αλλά η μεγαλύτερη μάχη είναι να αντιμετωπίσουμε το μεγαλύτερο πρόβλημα που είναι η στάση των ανθρώπων. "Στόχος μας είναι ομάδες πίεσης και υπεράσπισης, να μιλάμε σε εκκλησίες, να μιλάμε στις μητέρες και τους πατέρες, να ανοίξουμε διάλογο με την κοινωνία”, λέει η κα Funda. "Αν μείνουμε μόνο μια σύμπραξη λεσβιακών με γκέι ΜΚΟ, πρόκειται να εργαστούμε επι μακρόν για να αλλάξουμε τον τρόπο που σκέφτονται οι άνθρωποι. Ήδη η εκκλησία και η αστυνομία, ακούνε περισσότερο. Ας προχωρήσουμε αυτό το πράγμα περαιτέρω.
Την είδηση την βρήκαμε στις 12.5.11 και την μεταφράσαμε από την The christian sciene monitor στην http://www.csmonitor.com/World/Africa/2011/0512/In-South-Africa-lesbian-murder-case-highlights-justice-system-s-slow-response
Η φωτογραφία είναι της Denis Farrell για το πρακτορείο ειδήσεων AP στις 6 Μαΐου, μια γυναίκα πλησιάζει το χαντάκι στο οποίο το σώμα της λεσβίας Noxolo Nogwaza βρέθηκε να έχει κτυπηθεί με χοντρά ρόπαλα μέχρι θανάτου στα τέλη του Απρίλη 2011, στη Kwa-Thema, ανατολικά του Γιοχάνεσμπουργκ.
Αύριο, 
στις 17 Μαΐου, είναι η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Σεξουαλικής Προκατάληψης (Λεσβοφοβία, Γκέιφοβία, Αμφιφοβία και Τρανσφοβία). Κάθε χρονιά αυτή την ημέρα η ILGA εξετάζει την πρόοδο που έχει σημειωθεί από τις ευρωπαϊκές χώρες για το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη διασφάλιση της πλήρους νομικής ισότητας των λεσβιών, γκέι, αμφισεξουαλικών και τρανς (Lgbtiq), δημοσιεύοντας μία Rainbow Χάρτα της Ευρώπης και ένα Ευρετήριο.
Οι κύριες τάσεις που παρατηρούνται φέτος είναι:
1. Καμία από τις χώρες της Ευρώπης δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι προβλέπει πλήρη νομική ισότητα για τις Lgbtiq. Κάθε χώρα στην Ευρώπη έχει ακόμη δουλειά να κάνει για την επίτευξη της ισότητας των Lgbtiq - ακόμη και αυτές που συγκέντρωσαν την υψηλότερη βαθμολογία στο Ευρετήριο (Αγγλία (12,5 μονάδες) η Σουηδία και η Ισπανία (12 μονάδες))
2. 14 χώρες (περιλαμβανομένης 1 χώρας μέλος της ΕΕ), βρίσκονται στην «κόκκινη ζώνη»: κατάφωρες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των διακρίσεων λαμβάνουν χώρα
3. Υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των χωρών στην Ευρώπη: ενώ ορισμένες έχουν προχωρήσει την περασμένη χρονιά (π.χ. Γερμανία, Πορτογαλία), πολλές άλλες δεν προχωρούν προς τη μεγαλύτερη αναγνώριση των δικαιωμάτων (π.χ. Κύπρος, Ιταλία, Λετονία, Μάλτα, Τουρκία, Ουκρανία), ενώ σε άλλες (π.χ. Λιθουανία, την Ουγγαρία) παρατηρούμε τον κίνδυνο της οπισθοδρόμησης
4. Πολλές χώρες μέλη της ΕΕ είναι είτε γύρω ή κάτω του μέσου όρου, όταν πρόκειται για σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη διασφάλιση της νομικής ισότητας των Lgbtiq. Αυτό είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό δεδομένου ότι ο συνολικός ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι πολύ φτωχός.
Η Ευρωπαϊκή Χάρτα Rainbow της ILGA και Ευρετήριο αποτιμούν τα ποσοστά νόμων κάθε ευρωπαϊκής χώρας και τις διοικητικές πρακτικές, σύμφωνα με 24 κατηγοριοποιήσεις και ποσοστά σε μια κλίμακα μεταξύ του 17 (υψηλότερη βαθμολογία: στο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την πλήρη νομική ισότητα των Lgbtiq) και του -7 (χαμηλότερη βαθμολογία : κατάφωρες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και διακρίσεις εις βάρος των Lgbtiq). Αυτή είναι η πρώτη φορά που η Χάρτα και το Ευρετήριο αντανακλούν τις κατηγορίες των ζητημάτων που αφορούν τις-τους trans. Οι κατηγορίες εξετάζουν
Α. την συμπερίληψη του λόγω του σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας του κοινωνικού φύλου στην καταπολέμηση των διακρίσεων και των νόμων κατά του μίσους - βίας
Β. την ύπαρξη νομικής - διοικητικής διαδικασίας για τη νομική αναγνώριση του κοινωνικού φύλου των τρανς
Γ. τη νομική αναγνώριση των Lgbtiq ζευγαριών και των δικαιωμάτων γονικής μέριμνας
Δ. το σεβασμό στην ελευθερία του συνέρχεσθαι και του συνεταιρίζεσθαι των Lgbtiq την ισότητα στην ηλικία συναίνεσης Lgbtiq σεξουαλικών πράξεων
Ε. τις αξιώσεις που εισάγουν διακρίσεις για την νομική αναγνώριση του κοινωνικού φύλου των trans.
Η Linda Freimane, εκτελεστική συμπροεδρίνα της ILGA-Europe, δήλωσε:
«Η ευρωπαϊκή χάρτα Rainbow και το Ευρετήριο είναι σημαντικά εργαλεία για να δούμε πώς οι ευρωπαϊκές χώρες δρουν όταν πρόκειται για την αναγνώριση των ανθρώπινων δικαιωμάτων των Lgbtiq. Σε αυτό το πλαίσιο, είναι πολύ απογοητευτικό να βλέπουμε τόσες πολλές χώρες να παραμένουν στη «κόκκινη ζώνη» των παραβιάσεων και των διακρίσεων, καθώς και πως δεν υπάρχει μια χώρα στην Ευρώπη η οποία μπορεί να διεκδικήσει την πλήρη νομική ισότητα για τις Lgbtiq. Η Ευρώπη θεωρεί την εαυτή της ως παγκόσμια ηγέτιδα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ισότητας, αλλά η χάρτα και το ευρετήριο δείχνουν καθαρά πόσο απέχει από το να είναι σε θέση να διεκδικήσει τον τίτλο της πρωταθλήτριας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ισότητας των Lgbtiq».
O Martin K.I. Christensen, εκτελεστικός συμπρόεδρος της ILGA-Europe, πρόσθεσε:
«Ελπίζουμε ότι τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και οι ευρωπαϊκές χώρες θα κάνουν καλή χρήση της Διεθνούς Ημέρας κατά της Σεξουαλικής Προκατάληψης καθώς και της Χάρτας μαζί με το Ευρετήριο και να επανεκτιμήσουν τη πρόοδο, να αναγνωρίσουν όλο το φάσμα των ανεπίλυτων προβλημάτων και να επιβεβαιώσουν τις δεσμεύσεις τις για την καταπολέμηση των διακρίσεων λόγω του σεξουαλικού προσανατολισμού και της ταυτότητας κοινωνικού φύλου. Υπάρχει ένας σημαντικός αριθμός Διεθνών και Ευρωπαϊκών Συμφωνιών, όπως η Σύσταση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την αντιμετώπιση των διακρίσεων βάσει του σεξουαλικού προσανατολισμού και της ταυτότητας του κοινωνικού φύλου και όλες οι ευρωπαϊκές χώρες μπορούν να κάνουν περισσότερα για να φθάσουν τουλάχιστον στο επίπεδο των ευρωπαϊκών προτύπων".
Την είδηση την βρήκαμε και την μεταφράσαμε από την ILGA στην http://ilga-europe.org/home/news/for_media/media_releases/17_may_the_international_day_against_homophobia_and_transphobia
Η Ελλάδα στο Ευρετήριο έχει βαθμό 2
Η 
Γερουσία της Μινεσότα εγκρίνει δημοψήφισμα για την απαγόρευση του γάμου των λεσβιακών ζευγαριών
Η Γερουσία της Μινεσότα έδωσε το πράσινο φως για δημοψήφισμα το 2012 σχετικά με το εάν η Πολιτεία πρέπει να έχει συνταγματική απαγόρευση στο γάμο λεσβιακών ζευγαριών.
Το νομοσχέδιο, παρουσιάστηκε από τον γερουσιαστή Warren Limmer του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, όπου έγινε αποδεκτό με 30 υπέρ και κατά 27 ψήφους. Ο γερουσιαστής του Δημοκρατικού κόμματος, Leory Stumpf, ψήφισε επίσης υπερ του δημοψηφίσματος.
Η Πολιτεία απαγορεύει ήδη το γάμο των λεσβιακών ζευγαριών, αλλά οι αντίπαλες λένε ότι ο νόμος πρέπει να ενισχυθεί για να αποκρούσει προκλήσεις από την Lgbtiq κοινότητα.
Ο γερουσιαστής μίλησε κατά του δημοψηφίσματος, από το Δημοκρατικό κόμμα της Minneapolis Δημοκρατών Scott Dibble, έδειξε στην αίθουσα μια φωτογραφία με τον ίδιο και το σύντροφό του και είπε ότι μια τέτοια εκστρατεία θα ήταν "άσχημη" και "διχαστική".
Αν και η υποστήριξη για το γάμο των λεσβιακών ζευγαριών αυξάνεται στις Ην. Πολιτείες, οι ψηφοφόροι δεδομένης της πιθανότητας ενός δημοψηφίσματος σχετικά με το θέμα ανέκαθεν έχουν ταχθεί κατά της ισότητας γάμου.
Από τις 31 Πολιτείες που έχουν ψηφίσει για τη συνταγματική απαγόρευση του γάμου λεσβιακών ζευγαριών, όλες έχουν εγκρίνει τα μέτρα.
Την είδηση την βρήκαμε στις 12.5.11 και την μεταφράσαμε από την Pink News στηνhttp://www.pinknews.co.uk/2011/05/12/minnesota-senate-approves-referendum-on-gay-marriage-ban/
Η φωτογραφία είναι το έργο: The Bather and her Maid Η λουόμενη και η υπηρέτριά της, του Fransois Lemoyne 1688-1737
Athens 
Pride 2011 Σάββατο – 4 Ιουνίου Πλατεία Κλαυθμώνος
ΦΙΛΑ ΜΕ ΠΑΝΤΟΥ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων της η Athens Pride παρουσιάζει: 20 Άνθρωποι και Μια Λεσβία.
Μια Δημόσια Όπερα Performance της Χρύσας Τσαμπάζη Παρτιτούρα: Chris Peck
Ημερομηνία: Τρίτη - 31 Μαΐου 2011 Ώρα: 17.00 – 18.45
Χώρος: Πεζόδρομος μεταξύ Πανεπιστημίου & Ακαδημίας (Προπύλαια)
Metro: Πανεπιστήμιο
Αμέσως μετά θα ακολουθήσει στο Goethe-Institut Athen: Ιδιωτικό & Δημόσιο. Λεσβίες στην Κοινωνική Σκηνή
Προβολές & Συζήτηση
Συντονίστρια: Ισαβέλλα Κωνσταντινίδου: μέλος Λεσβιακής Ομάδας Αθήνας
(ΛΟΑ)
Παρουσιάστριες:
· Andrea Gilbert: Κριτικός τέχνης, επιμελήτρια εκθέσεων, οργανώτρια Athens
Pride
· Χρύσα Τσαμπάζη: Performance artist, Βερολίνο
· Ελισάβετ Πάκη: Ερευνήτρια, θεωρητική του Φύλου, Queer performance & μετα-
αποικιακών σπουδών, Μάντσεστερ
· Lynn: Συν-συντονίστρια Meem Group, Βηρυτός. www . meemgroup . org
· Shant: Σκηνοθέτιδα, συν-συντονίστρια Meem Group, Βηρυτός
Ώρα: 19.30
Χώρος: Goethe-Institut Athen,
Ομήρου 14-16
Metro: Πανεπιστήμιο
ΕΙΣΟΔΟΣ ΔΩΡΕΑΝ
Διερμηνεία Ελληνικά-Αγγλικά-νοηματική
Ο 
νόμος κατά των Lgbtiq στην Ουγκάντα αναβάλεται
Η επίσημη ψηφοφορία για νόμο σεξουαλικής προκατάληψης κατά των Lgbtiq στην Ουγκάντα δεν έγινε σήμερα όπου το κοινοβούλιο της χώρας διαλύθηκε επίσημα.
Οι βουλευτίνες της Ουγκάντα είχαν καθορίσει τη συζήτηση του νομοσχεδίου, το οποίο θα μπορούσε να επιτρέψει τη θανατική ποινή για λεσβιακές πράξεις, σε ορισμένες περιπτώσεις, αλλά το κοινοβούλιο διαλύθηκε στις 6 Μάη 2011 χωρίς οποιαδήποτε νέα νομοθεσία να συζητηθεί.
Ο Michelle Kagari, διευθυντή της Διεθνούς Αμνηστίας για την Αφρική, δήλωσε: «Η Αμνηστία νοιώθει ανακουφισμένη που το νομοσχέδιο κατά της λεσβιοσύνης, δεν ψηφίστηκε ως νόμος σήμερα.
«Το νομοσχέδιο αυτό θα θεσμοθετούσε διακρίσεις, συμπεριλαμβανομένης της παρενόχλησης και τις αυθαίρετες συλλήψεις, όπου οι Lgbtiq στην Ουγκάντα ήδη αντιμετωπίζουν».
Νέα μέλη του Κοινοβουλίου θα ορκιστούν την επόμενη εβδομάδα μετά τις γενικές εκλογές το Φεβρουάριο 2011. Το νομοσχέδιο θα μπορεί να τεθεί εκ νέου, όταν το νέο κοινοβούλιο θα ξεκινήσει νέα συνεδρίαση στη συνέχεια.
Οργανώσεις δικαιωμάτων τόσο στην Ουγκάντα αλλά και διεθνείς, όπως η Διεθνής Αμνηστία, έχουν κάνει εκστρατείες ώστε το κοινοβούλιο να απορρίψει το νομοσχέδιο, το οποίο προτείνει επίσης ισόβια φυλάκιση για τη σύναψη λεσβιακού γάμου.
Την είδηση την βρήκαμε στις 6.5.11 και την μεταφράσαμε από την Diva magazine στην http://www.divamag.co.uk/category/news/uganda%27s-anti-homosexuality-bill-halted.aspx
Η 
λεσβία βουλευτίνα του Φιλελεύθερου κόμματος έχασε την έδρα στις εκλογές
Η Margaret Smith έχει χάσει την έδρα της μετά τις πρόσφατες εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της Σκωτίας.
Η είδηση έρχεται μετά τις εκλογές πραγματοποιήθηκαν σε όλη τη χώρα για να εκλέξουν τα τοπικά συμβούλια, τις συνελεύσεις και το Κοινοβούλιο της Σκωτίας, την περασμένη εβδομάδα.
Η Margaret Smith εκπροσώπησε το δυτικό Εδιμβούργο.
Ήταν απλά μία από τις πολλές ήττες για το κόμμα, που επισκιάστηκε από το Εθνικό Κόμμα της Σκωτίας.
"Αυτό ήταν πραγματικά απογοητευτικό. Τώρα πρέπει να ακούσουμε και να σκεφτούμε τι μας είπαν όσες μας ψήφισαν. Πρέπει επίσης να αποτίσω φόρο τιμής στην πολύ καλή Margaret Smith που δεν θα επιστρέψει στο Κοινοβούλιο."
Αντίθετα, το Συντηρητικό Κόμμα έχει σήμερα την πρώτη του ανοιχτά-λεσβία μέλος του Κοινοβουλίου της Σκωτίας, μετά την πρόσφατη εκλογή της Ruth Davidson.
Την είδηση την βρήκαμε στις 10.5.11 και την μεταφράσαμε από την Diva magazine στην http://www.divamag.co.uk/category/news/lesbian-liberal-democrat-msp-loses-seat-in-election.aspx
Είναι 
το Χόλιγουντ λεσβοφοβικό; Is Hollywood lesbophobic?
Η Eden Carter Wood και η Rachel Shelley μιλούν για τη βιομηχανία των λεσβιακών χαρακτήρων εκ των έσω δείτε την πλήρη εικόνα.
Αν παρακολουθήσετε τα βραβεία του Χόλιγουντ αυτής της χρονιάς, θα μπορούσατε να μου συγχωρέσετε τη σκέψη πως η Tinseltown έχει αναπτύξει ένα υπογάστριο για τις λεσβίες; Μάρτυρας η επιτυχία της ταινίας Τα παιδιά είναι εντάξει, το δράμα της Lisa Cholodenko με πρωταγωνίστριες την Julianne Moore και την Annette Bening, οι οποίες είναι ένα ζευγάρι λεσβιών, γονείς μια έφηβης κόρης και γιού. Η ταινία ήταν υποψήφια για το βραβείο της Ακαδημίας καλύτερης εικόνας και οι δύο πρωταγωνίστριες ήταν υποψήφιες για τη Χρυσή Σφαίρα, με την Bening να κερδίζει το βραβείο της καλύτερης ηθοποιού και η ταινία κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Φωτογραφίας.
Η ταινία θρίλερ Black Swan, στην οποία η Natalie Portman και η Mila Kunis έκαναν σεξ επί σκηνής, έτυχε επίσης πολύ καλής υποδοχής, η απόδοση της Portman τής εξασφάλισε το όσκαρ καλύτερης ηθοποιού και στην ίδια την ταινία την υποψηφιότητα Καλύτερης Εικόνας.
Στην πραγματικότητα, κοιτάζοντας πίσω στις ταινίες των τελευταίων 20 ετών θα δείτε ότι οι λεσβιακοί ρόλοι έχουν χαρακτηρίσει όλο και πιο έντονα ως κάποιες από τις πιο επιτυχημένες και διάσημες τανίες του Χόλιγουντ. Θυμηθείτε την καριέρα της Charlize Theron με τις επιδόσεις τις ως η κατά συρροή δολοφόνος Aileen Wuornos στη ταινία Monster, η Nicole Kidman είναι μια άλλη ετερό ηθοποιός που πήρε το όσκαρ καλύτερης ηθοποιού παίζοντας την λεσβία, στην περίπτωσή της, παίζοντας την συγγράφισα Virginia Woolf στην ταινία Hours - Ώρες.
Το 2000, η Hilary Swank κέρδισε Όσκαρ για το ρόλο της ως η έφηβη λεσβία Brandon Teena στην ταινία Boys don't cry. Αν και βραβευμένες με Όσκαρ, οι ταινίες δεν είναι απαραίτητα αντανάκλαση της κυρίαρχης τάσης αλλά παρέχουν κάποια στοιχεία σχετικά με τις απόψεις και τις προκαταλήψεις της ελίτ του Hollywood.
Το γεγονός δηλαδή πως οι πρωταγωνίστριες πάντα έχουν ένα προβληματικό ρόλο ή χαρακτήρα να παίξουν, είτε αναπαράγουν ετερό συμπεριφορές. Για το πρώτο δείτε τις Monster, Ώρες και Boys don't cry και για το δεύτερο δείτε την Τα παιδιά είναι εντάξει.
Την είδηση την βρήκαμε στις 13.5.11 στην Diva magazine στην http://www.divamag.co.uk/category/arts-entertainment/is-hollywood-lesbophobic.aspx
νομοσχέδιο προστασίας των transgender προχωρά
