16 Ιουλ 2016

Whole Woman's Health κατά Hellerstedt Νόμιμη η έκτρωση 1


ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ Νο 15-274 WHOLE WOMAN’S HEALTH, ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ-ΟΙ, ΕΝΑΓΟΥΣΕΣ ΚΑΤΑ JOHN HELLERSTEDT, Επίτροπος, ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΤΕΞΑΣ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΓΕΙΑΣ, ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ-ΟΙ. ΜΕ ΔΙΑΤΑΓΗ ΕΞΕΤΑΣΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ 

Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ BREYER παρέδωσε τη γνώμη του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Planned Parenthood of Southeastern Pa. κατά Casey, 505 U. S. 833, 878 (1992), η πλειονότητα του Δικαστηρίου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι "υπάρχει" μια "αδικαιολόγητη επιβάρυνση" στο δικαίωμα της γυναίκας να αποφασίσει να προβεί σε έκτρωση, και, κατά συνέπεια, μια διάταξη του νόμου είναι συνταγματικά άκυρη, αν ο "σκοπός ή το αποτέλεσμα" της διάταξης "είναι να τοποθετεί ένα σημαντικό εμπόδιο στην πορεία μιας γυναίκας που αναζητά να κάνει έκτρωση πριν το έμβρυο αποκτήσει βιωσιμότητα". (Η υπογράμμιση προστέθηκε).

Η πλειοψηφία πρόσθεσε ότι "[μη] αναγκαίοι κανονισμοί υγείας που έχουν ως σκοπό ή αποτέλεσμα να είναι ένα σημαντικό εμπόδιο για μια γυναίκα που επιδιώκει μια έκτρωση και επιβάλουν υπερβολική επιβάρυνση στα δικαιώματα". Ibid. Εμείς εδώ πρέπει να αποφασίσουμε αν οι δύο διατάξεις του Νομοθετικού Σώματος 2 του Τέξας παραβιάζουν το Ομοσπονδιακό Σύνταγμα, όπως ερμηνεύεται στην υπόθεση Casey. Η πρώτη διάταξη, την οποία θα αναζητήσουμε είναι η "απαίτηση άδειας-αναγνώρισης-προνομίων", λέει ότι "[μια] γιατρίνα που κάνει ή παρακινεί σε άμβλωση. . . πρέπει, κατά την ημερομηνία που η άμβλωση γίνεται άμεσα ή έμμεσα, να έχει ενεργά προνόμια αδείας στο νοσοκομείο που . . . βρίσκεται όχι περισσότερο από 30 μίλια από την τοποθεσία στην οποία πραγματοποιείται άμεσα ή έμμεσα η άμβλωση". Tex. Health & Safety Code Ann. §171.0031(a) (West Cum. Supp. 2015).

Η τροποποιημένη αυτή διάταξη του νόμου του Τέξας ο οποίος προηγουμένως είχε απαιτήσει μια εγκατάσταση έκτρωσης για να διατηρηθεί το γραπτό πρωτόκολλο "για τη διαχείριση των ιατρικών καταστάσεων έκτακτης ανάγκης και τη μεταφορά των ασθενών που χρήζουν περαιτέρω επείγουσας περίθαλψης στο νοσοκομείο". 38 Tex. Reg. 6546 (2013). Η δεύτερη διάταξη, την οποία θα συζητήσουμε είναι η "απαίτηση χειρουργικού κέντρου", η οποία λέει ότι "οι ελάχιστες προδιαγραφές για την εγκατάσταση έκτρωσης πρέπει να είναι ισοδύναμες με τα ελάχιστα πρότυπα που έχουν εγκριθεί από [the Texas Health and Safety Code section] για ανακλητά χειρουργικά κέντρα". Tex. Health & Safety Code Ann. §245.010(a). Καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι καμία από αυτές τις διατάξεις δεν προσφέρει επαρκείς ιατρικές παροχές για να δικαιολογήσουν τα βάρη που η καθεμία επιβάλλει στην πρόσβαση. Καθεμία θέτει ένα σημαντικό εμπόδιο στην πορεία των γυναικών που επιδιώκουν μια έκτρωση μη βιώσιμου εμβρύου, καθεμία συνιστά αδικαιολόγητη επιβάρυνση για την πρόσβαση στην άμβλωση, υπόθεση Casey, ανωτέρω, στην 878 (γνωμοδότηση πλειοψηφίας), και καθεμία παραβιάζει την ομοσπονδιακή Συνταγματική Τροπολ. 14, §1.

I
A
Τον Ιούλιο του 2013, το Νομοθετικό σώμα του Texas ψήφισε Νομοσχέδιο της Βουλής εκπροσώπων 2 (Η. Β. 2 ή Νόμο). Τον Σεπτέμβριο (πριν ο νέος νόμος τεθεί σε ισχύ), μια ομάδα των παρόχων άμβλωσης στο Τέξας άσκησε προσφυγή στο Ομοσπονδιακό Περιφερειακό Δικαστήριο επιδιώκοντας την ακύρωση του νόμου άδειας-προνομίων. Στα τέλη Οκτωβρίου, το Επαρχιακό Δικαστήριο χορήγησε την εντολή. Στην υπόθεση Planned Parenthood of Greater Tex. Surgical Health Servs. κατά Abbott, 951 F. Supp. 2d 891, 901 (WD Tex. 2013). Αλλά τρεις μέρες αργότερα, η Πέμπτη Περιφέρεια ακύρωσε την εντολή, επιτρέποντας έτσι η διάταξη να τεθεί σε ισχύ. Planned Parenthood of Greater Tex. Surgical Health Servs. κατά Abbott, 734 F. 3d 406, 419 (2013). Στη συνέχεια, η Πέμπτη Περιφέρεια επικύρωσε τη διάταξη, και εξέθεσε τους λόγους σε γνωμοδότηση που δημοσιεύτηκε στα τέλη του επόμενου Μαρτίου. Σε αυτή την γνωμοδότηση, η Πέμπτη Περιφέρεια επεσήμανε τα αποδεικτικά στοιχεία που εισήχθησαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο τον προηγούμενο Οκτώβριο. Σημείωσε ότι το Τέξας είχε προσφέρει στοιχεία που έχουν σχεδιαστεί για να δείξουν ότι η απαίτηση άδειας-προνομίων "θα μειώσει την καθυστέρηση στην αντιμετώπιση και θα μειώσει τους κινδύνους για την υγεία των ασθενών με κρίσιμες επιπλοκές κατά την έκτρωση", και ότι "θα" παρακολουθούσε τις "ανεκπαίδευτες ή ανίκανες παρόχους έκτρωσης". Planned Parenthood of Greater Tex. Surgical Health Servs. κατά Abbott, 748 F. 3d 583, 592 (2014) (Abbott). Η γνωμοδότηση εξήγησε, επίσης, ότι οι ενάγουσες δεν είχαν προσκομίσει επαρκή αποδεικτικά στοιχεία ότι οι επαγγελματίες της άμβλωσης σε κάθε περίπτωση θα είναι σε θέση να συμμορφωθούν με την απαίτηση των προνομίων". Id., στην 598. Το δικαστήριο είπε ότι όλες οι "μεγάλες πόλεις του Τέξας, συμπεριλαμβανομένων των Ώστιν, Κόρπους Κρίστι, Ντάλλας, Ελ Πάσο, Χιούστον και Σαν Αντόνιο, "θα" συνεχίσουν να έχουν πολλαπλές κλινικές όπου πολλές γιατρίνες θα έχουν ή θα αποκτήσουν νοσοκομειακή άδεια προνομίων". Ibid. Οι εναγόμενες-οι της Abbott δεν έχουν καταθέσει αίτηση για έφεση σε αυτό το Δικαστήριο.

Στις 6 Απριλίου, μία εβδομάδα μετά την απόφαση της Πέμπτης περιφέρειας, οι ενάγουσες, μια ομάδα των παρόχων έκτρωσης (πολλές από τις οποίες ήταν ενάγουσες-ντες στην προηγούμενη αγωγή), κατέθεσαν την παρούσα αγωγή στο Ομοσπονδιακό Περιφερειακό Δικαστήριο. Ζήτησαν το αντικείμενο της απαγόρευσης επιβολής της διάταξης άδειας-προνομίων τα οποία ισχύουν για τις γιατρίνες στις δύο εγκαταστάσεις αμβλώσεων, η μία λειτουργεί από την Whole Woman’s Health στην Μακάλεν και η άλλη λειτουργεί από την Nova Health Systems στο Ελ Πάσο. Ζήτησαν επίσης να απαγορευθεί η επιβολή της διάταξης χειρουργικού κέντρου οπουδήποτε στο Τέξας. Ισχυρίστηκαν ότι η διάταξη αδείας-προνομίων και η διάταξη χειρουργικού κέντρου παραβιάζει τη Δέκατη Τέταρτη Τροποποίηση του Συντάγματος, όπως ερμηνεύεται στη Casey. Στη συνέχεια, το Επαρχιακό Δικαστήριο έλαβε συμφωνία από τις διαδίκους και καταθέσεις από τις εξειδικευμένες μάρτυρες των διαδίκων.

Το δικαστήριο διεξήγαγε μια δίκη 4 ημερών. Ακούστηκαν, μεταξύ άλλων μαρτυρίες, απόψεις εμπειρογνωμόνων μαρτύρων και των δύο πλευρών. Με βάση τη συμφωνία, τις καταθέσεις και τις μαρτυρίες, το εν λόγω δικαστήριο κατέληξε στα ακόλουθα συμπεράσματα:

1. Στον πάνω από 25.000.000 πληθυσμό του Τέξας, "περίπου 5.400.000" είναι " γυναίκες" σε "αναπαραγωγική ηλικία", που ζουν μέσα σε μια γεωγραφική περιοχή των "σχεδόν 280.000 τετραγωνικών μιλίων". Whole Woman’s Health κατά Lakey, 46 F. Supp. 3d 673, 681 (2014), δείτε App. 244.

2. "Τα τελευταία χρόνια, ο αριθμός των εκτρώσεων που αναφέρονται στο Τέξας έχει μείνει αρκετά συνεπής σε περίπου 15-16% του δηλωθέντος ποσοστού εγκυμοσύνης, για συνολικό αριθμό των περίπου 60.000-72.000 νόμιμων εκτρώσεων ετησίως". 46 F. Supp. 3d, στην 681, δείτε App. 238.

3. Πριν από την ψήφιση του Η.Β. 2, υπήρχαν πάνω από 40 άδειες εγκαταστάσεων για έκτρωση στο Τέξας, ο "αριθμός αυτός μειώθηκε σχεδόν κατά το ήμισυ οδηγεί μέχρι και στον απόηχο της επιβολής της υποχρέωσης άδειας-προνομίων που τέθηκε σε ισχύ στα τέλη Οκτωβρίου του 2013". 46 F. Supp. 3d, σε 681, App. 228-231.

4. Εάν η διάταξη χειρουργικού κέντρου επιτράπηκε να τεθεί σε ισχύ, ο αριθμός των εγκαταστάσεων έκτρωσης, μετά την 1η Σεπτεμβρίου 2014, μειώθηκαν περαιτέρω, έτσι ώστε "μόνο επτά εγκαταστάσεις και μια πιθανή όγδοη θα υπάρχουν στο Τέξας". 46 F. Supp. 3d, στην 680, App. 182-183.

5. Οι εγκαταστάσεις έκτρωσης "θα παραμείνουν μόνο στο Χιούστον, Ώστιν, San Antonio, και στη μητροπολιτική περιοχή του Dallas - Fort Worth". 46 F. Supp. 3d, στην 681, App. 229-230. Αυτές περιλαμβάνουν "μία εγκατάσταση στο Ώστιν, δύο στο Ντάλας, μία στο Fort Worth, δύο στο Χιούστον, και μία ή δύο στο San Antonio". 46 F. Supp. 3d, στην 680, App. 229-230.

6. "Με βάση τα ιστορικά στοιχεία που αφορούν τους μέσους αριθμούς των αμβλώσεων στο Τέξας, και υποθέτοντας τέλεια την ίση κατανομή μεταξύ των υπόλοιπων επτά ή οκτώ παρόχων, αυτό θα οδηγούσε κάθε εγκατάσταση να εξυπηρετεί μεταξύ 7.500 και 10.000 ασθενείς ετησίως. Υπολογίζοντας τις εποχιακές διακυμάνσεις των ποσοστών εγκυμοσύνης και την ελαφρώς άνιση κατανομή των ασθενών σε κάθε κλινική, προβλέπεται ότι πάνω από 1.200 γυναίκες ανά μήνα θα μπορούσαν να συναγωνίζονται για την παροχή συμβουλών, συναντήσεων και επισκέψεων παρακολούθησης σε μερικές από αυτές τις εγκαταστάσεις”. 46 F. Supp. 3d, στην 682, πρβ App. 238.

7. Η πρόταση "ότι αυτές οι επτά ή οκτώ πάροχοι θα μπορούσαν να καλύψουν τη ζήτηση ολόκληρης της πολιτείας απλώνεται εύπιστα". 46 F. Supp. 3d, στην 682, δείτε App. 238.

8. "Από την 1η Νοεμβρίου 2012 και 1 Μαΐου 2014", που είναι, πριν και μετά την επιβολή της απαίτησης 'αδειας-προνομίων, "η μείωση στη γεωγραφική κατανομή των εγκαταστάσεων έκτρωσης" σημαίνει ότι ο αριθμός των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας που ζουν πιο μακρυά από 50 μίλια από μία κλινική έχει διπλασιαστεί (από 800.000 σε πάνω από 1,6 εκατομμύρια), εκείνες που ζουν σε απόσταση μεγαλύτερη των 100 μιλίων έχουν αυξηθεί κατά 150% (από 400.000 έως 1 εκατομμύριο), εκείνες που ζουν πάνω από 150 μίλια έχει αυξηθεί πάνω από 350% (από 86.000 έως 400.000), και εκείνων που ζουν σε απόσταση μεγαλύτερη των 200 μιλίων έχουν αυξηθεί κατά περίπου 2.800% (από 10.000 έως 290.000).


Βρίσκεστε στο Α' μέρος για να βρεθείτε στο Β' μέρος πατήστε εδώ


Την είδηση την βρήκαμε στις 27.6.2016 και την μεταφράσαμε από την supremecourt.gov στην https://www.supremecourt.gov/opinions/15pdf/15-274_p8k0.pdf

Whole Woman's Health κατά Hellerstedt Νόμιμη η έκτρωση 2


Μετά το Σεπτέμβριο του 2014 θα πρέπει η απαίτηση χειρουργικού κέντρου τεθεί σε ισχύ, ο αριθμός των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας που ζουν σε σημαντικές αποστάσεις από μία πάροχο άμβλωσης θα αυξηθεί ως εξής: 2 εκατομμύρια γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας θα ζουν σε απόσταση πάνω από 50 μίλια από μία πάροχο έκτρωση, 1,3 εκατομμύρια θα ζουν σε απόσταση από 100 μίλια από μία πάροχο έκτρωσης, 900.000 θα ζουν σε απόσταση πάνω από 150 μίλια από μία πάροχο έκτρωσης και 750.000 σε απόσταση πάνω από 200 μίλια από μία πάροχο άμβλωσης. 46 F. Supp. 3d, στην 681-682, App. 238-242. 

9. Οι "δύο απαιτήσεις εγείρουν ένα ιδιαίτερα υψηλό εμπόδιο για τις φτωχές, τις αγρότισες, ή τις γυναίκες που βρίσκονται σε μειονεκτική θέση". 46 F. Supp. 3d, στην 683, πρβ. App. 363-370. 10. "Το μεγάλο βάρος των στοιχείων αποδεικνύουν ότι, πριν από το πέρασμα του νόμου, η άμβλωση στο Τέξας ήταν εξαιρετικά ασφαλής με ιδιαίτερα χαμηλά ποσοστά σοβαρών επιπλοκών και σχεδόν χωρίς θανάτους που συμβαίνουν λόγω της διαδικασίας". 46 F. Supp. 3d, στην 684, δείτε, π.χ., App. 257-259, 538, δείτε επίσης id., στη 200-202, 253-257.

11. "Η έκτρωση, όπως ρυθμιζόταν από το κράτος πριν από την ψήφιση του Νόμου 2, έχει αποδειχθεί ότι είναι πολύ ασφαλέστερη, στην περίπτωση ανήλικης και σοβαρών επιπλοκών, από ό, τι πολλές συνήθεις ιατρικές διαδικασίες, που δεν υπόκεινται σε τέτοια έντονη ρύθμιση και εξονυχιστικό έλεγχο". 46 F. Supp. 3d, στην 684, δείτε, π.χ., App. 223-224 (περιγράφοντας τους κινδύνους των κολονοσκοπήσεων), 254 (Συζητώντας κινδύνους της βαζεκτομής και βιοψίας του ενδομητρίου, μεταξύ άλλων), 275-277 (συζητώντας ποσοστό επιπλοκών στην πλαστική χειρουργική).

12. "Επιπλέον, οι κίνδυνοι δεν έχουν αισθητά μειωθεί για τις ασθενείς που υποβάλλονται σε αμβλώσεις σε χειρουργικά κέντρα παροχής αυθημερόν χειρουργικής περίθαλψης, συμπεριλαμβανομένων των διαγνωστικών και προληπτικών διαδικασιών σε σύγκριση με τις εγκαταστάσεις μη χειρουργικών εγκαταστάσεων". 46 F. Supp. 3d, στην 684, App. 202-206, 257-259. 13. "Οι [γ]υναίκες δεν θα λάβουν καλύτερη φροντίδα ή εμπειρία συχνότερων θετικών αποτελεσμάτων σε χειρουργικά κέντρα παροχής αυθημερόν χειρουργικής περίθαλψης, σε σύγκριση με ένα χειρουργικό κέντρο, με παλαιότερη άδεια εγκατάστασης". 46 F. Supp. 3d, στην 684, App. 202-206.

14. "[Υ]πάρχουν 433 άδειες χειρουργικών κέντρων παροχής αυθημερόν χειρουργικής περίθαλψης στο Τέξας", εκ των οποίων "336. . . προφανώς είτε "κεκτημένες" είτε απολαμβάνου [ν] το όφελος της άρσης ορισμένων ή όλων "των "απαιτήσεων" για τα χειρουργικά-κέντρα" ". 46 F. Supp. 3d, σε 680-681? App. 184.

15. Τα "έσοδα υποχωρούν" με την απαίτηση του χειρουργικού κέντρου "καθώς οι υπάρχουσες κλινικές είναι σημαντικές", "αναμφισβήτητα θα επεκτα [θούν] στο 1 εκατομμύριο δολάρια", και "πιο πιθανό είναι να υπερβ [ούν] το 1,5 εκατομμύριο δολάρια", με "[μερικές . . . κλινικές" να μην είναι σε θέση να "συμμορφωθούν λόγω των φυσικών περιορισμών μεγέθους των χώρων τις". 46 F. Supp. 3d, στην 682. Το "κόστος απόκτησης γης και της κατασκευής μίας νέας συμβατής κλινικής κατά πάσα πιθανότητα θα υπερβαίνει τα τρία εκατομμύρια δολάρια". Ibid.

Με βάση αυτά και άλλα συναφή ευρήματα, το Επαρχιακό Δικαστήριο έκρινε ότι οι απαιτήσεις για χειρουργικό κέντρο "επιβάλλουν αδικαιολόγητη επιβάρυνση για το δικαίωμα των γυναικών σε όλο το Τέξας να αναζητήσουν μια έκτρωση πριν νάναι βιώσιμο το έμβρυο" και ότι η "απαίτηση αναγνώρισης-προνομίων,. . . σε συνδυασμό με την απαίτηση για χειρουργικά κέντρα παροχής αυθημερόν χειρουργικής περίθαλψης, επιβάλλει αδικαιολόγητη επιβάρυνση στο δικαίωμα των γυναικών στην Κοιλάδα Rio Grande, Ελ Πάσο, και Δυτικό Τέξας να αναζητήσουν μια έκτρωση πριν το έμβρυο νάναι βιώσιμο". Id., στην 687.

Το Επαρχιακό Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι "δύο διατάξεις" θα προκαλέσουν "το κλείσιμο σχεδόν όλων των κλινικών αμβλώσεων στο Τέξας που λειτουργούσαν νόμιμα το φθινόπωρο του 2013", και έτσι να δημιουργήσει ένα συνταγματικά "ανεπίτρεπτο εμπόδιο που εφαρμόζεται σε όλες τις γυναίκες που αναζητούν μια έκτρωση πριν το έμβρυο νάναι βιώσιμο" "περιορίζοντας την πρόσβαση σε πρώην διαθέσιμες νόμιμες εγκαταστάσεις". Id., στην 687- 688. Στις 29 Αυγούστου 2014, το δικαστήριο διέταξε την εκτέλεση των δύο διατάξεων. Ibid.

Γ 

Στις 2 Οκτωβρίου 2014, κατόπιν αιτήματος του Τέξας, το Εφετείο έμεινε στην διαταγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Υπόθεση Whole Woman’s Health κατά Lakey, 769 F. 3d 285, 305. Εντός των επόμενων δύο εβδομάδων, το Δικαστήριο ακύρωσε το Εφετείο (σε σημαντικό τμήμα) αφήνοντας έτσι σε ισχύ την διαταγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου κατά την εκτέλεση διάταξης του χειρουργικού κέντρου και τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων κατά της επιβολής της υποχρέωσης άδειας-προνομίων όπως εφαρμόζεται στις κλινικές του Μακάλεν και του Ελ Πάσο. Υπόθεση Whole Woman’s Health κατά Lakey, 574 U. S. ___ (2014). Το Εφετείο στη συνέχεια άκουσε το Εφετείο του Τέξας. Στις 9 Ιουνίου 2015, το Εφετείο ανέτρεψε την διαταγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου επί της ουσίας. Με μικρές εξαιρέσεις, βρήκε και τις δύο διατάξεις σύμφωνες με το σύνταγμα και επέτρεψε να τεθούν σε ισχύ. Υπόθεση Whole Women’s Health κατά Cole, 790 F. 3d 563, 567 (ανά curiam), όπως τροποποιήθηκε, 790 F. 3d 598 (CA5 2015). Επειδή η απόφαση του Εφετείου στηρίζεται σε εναλλακτικές αιτίες και εκτιμήσεις γεγονός που σχετίζεται με αυτές τις μελέτες, εμείς παρουσιάζουμε τη βασική συλλογιστική της με κάποιες λεπτομέρειες. Το Εφετείο κατέληξε στο συμπέρασμα:

• Το Επαρχιακό Δικαστήριο έκρινε εσφαλμένα την απαίτηση άδειας-προνομίων αντισυνταγματική γιατί (εκτός από τις κλινικές στην Μακάλεν και στο Ελ Πάσο) δεν ζητήθηκε από τις παρόχους να την εφαρμόσουν, και οι αρχές του δεδικασμένου κωλύουν την επικουρία. Id., Στην 580 με 583.

• Επειδή οι πάροχοι θα μπορούσαν να ασκήσουν συνταγματική αμφισβήτησης για τις διατάξεις χειρουργικού κέντρου σε παλαιότερη αγωγή τις, οι αρχές του δεδικασμένου παραγράφουν, επίσης, το αίτημα αυτό. Id., Στην 581-583.

• Σε κάθε περίπτωση, ένας νόμος του κράτους "ρυθμίζει πως η άμβλωση πριν το έμβρυο νάναι βιώσιμο είναι συνταγματική, εάν: (1) δεν έχει ως σκοπό ή αποτέλεσμα την τοποθέτηση ενός σημαντικού εμποδίου στην πορεία μιας γυναίκας που αναζητά μια έκτρωση ενός μη βιώσιμου εμβρύου και (2) λογικά σχετίζεται με (ή αποσκοπεί στο περαιτέρω) ένα δικαιολογημένο νόμιμο συμφέρον". Id., στην 572.

• "[Α] μφότερες η απαίτηση άδειας προνομίων και" η απαίτηση του χειρουργικού κέντρου "λογικά σχετιζόταν με ένα νόμιμο συμφέρον του κράτους", δηλαδή, "Υψώ[νει] το πρότυπο και την ποιότητα της περίθαλψης για τις γυναίκες που επιζητούν την έκτρωση και. . . προστα [τεύει] την υγεία και την ευημερία των γυναικών που επιζητούν την έκτρωση. "Id., στην 584.

• Οι "[ενά]γουσες" απέτυχαν "να προτείνουν κατάλληλες αποδείξεις αντικρούοντας τη δήλωση του νομοθετικού σώματος ενός νόμιμου σκοπού". Id., στην 585.

• «[Τ] ο Επαρχιακό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη υποκαθιστώντας την κρίση του [ως προς τις επιπτώσεις των διατάξεων] νομοθετικού σώματος, έστω. . . στο όνομα της έρευνας επιβαρύνει αδικαιολόγητα". Id., στην 587.

• Κυρρήσοντας τις διατάξεις αντισυνταγματικές κρίνονται ως ακατάλληλες, διότι οι ενάγουσες είχαν αποτύχει να δείξουν ότι κάποια από τις διατάξεις "επιβάλλει αδικαιολόγητη επιβάρυνση σε ένα μεγάλο πλήθος γυναικών". Id., Στην 590.

• Το Επαρχιακό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι, αν η απαίτηση χειρουργικού κέντρου τεθεί σε ισχύ, θα υπάρχουν πολύ λίγες πάροχοι αμβλώσεων στο Τέξας για να ανταποκριθούν στη ζήτηση.

Αυτός ο προσδιορισμός βασίστηκε στα ευρήματα ενός εκ των "πραγματογνωμόνων (Δρ Grossman) μαρτύρων των εναγουσών ότι οι πάροχοι των αμβλώσεων στο Τέξας "δεν θα είναι σε θέση να προχωρήσουν στην παροχή περίπου 14.000 αμβλώσεων κάθε χρονιά, δεδομένου ότι επί του παρόντος, η παροχή των 60.000 έως 70.000 αμβλώσεων γίνεται κάθε χρονιά στο Τέξας", κλινικές που δεν πληρούσαν την απαίτηση χειρουργικού κέντρου" αναγκάστηκαν να κλείσουν". Id., στην 589-590.

Αλλά γνώμη του Δρ Grossman είναι (κατά την άποψη του Εφετείου) "" ipse Dixit" ", τα ""πρακτικά στερούνται πραγματικών αποδεικτικών στοιχείων σχετικά με την τρέχουσα ή μελλοντική ικανότητα των οκτώ κλινικών" ", και δεν υπάρχουν "αποδεικτικά στοιχεία στα πρακτικά ότι” οι πάροχοι που πληρούν επί του παρόντος την απαίτηση χειρουργικού κέντρου "λειτουργούν σε πλήρη δυναμικότητα ή ότι δεν μπορούν να αυξήσουν την δυναμικότητα". Ibid. Για αυτούς και για σχετικούς λόγους, το Εφετείο αντέστρεψε την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου προκύπτει ότι η απαίτηση άδειας-προνομίων είναι αντισυνταγματική και θεώρησε ότι η απαίτηση για χειρουργικό κέντρο είναι αντισυνταγματική.

Το Εφετείο δέχθηκε εν μέρει το Επαρχιακό Δικαστήριο πιο συγκεκριμένα κρίνοντας ότι οι απαιτήσεις είναι αντισυνταγματικές, όπως εφαρμόζονται στην εγκατάσταση Μακάλεν και ο Δρ Lynn (ένας γιατρός της εν λόγω εγκατάστασης-κλινικής), αλλά με την αντιστροφή της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου προκύπτει ότι η απαίτηση για χειρουργικό κέντρο είναι αντισυνταγματική, όπως εφαρμόζεται στην εγκατάσταση στο Ελ Πάσο. Σε σχέση με τον τελευταίο αυτό ισχυρισμό, το Εφετείο δήλωσε ότι οι γυναίκες στο Ελ Πάσο που επιθυμούν να υποβληθούν σε άμβλωση θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν παρόχους αμβλώσεων από το κοντινό Νέο Μεξικό.

II
Πριν στραφεί προς το συνταγματικό ζήτημα, θα πρέπει να εξετάσει το Εφετείο τις διαδικαστικές αιτίες για να κρίνει ότι (αλλά και την αμφισβήτηση των διατάξεων του H. Β. 2, όπως εφαρμόζεται στην Μακάλεν και στο Ελ Πάσο) οι ενάγουσες είχαν αποκλειστεί από την άσκηση συνταγματικών τις αμφισβητήσεων.

Μία αξίωση αποκλεισμού-Άδειας-Προνομίων
Το Εφετείο έκρινε ότι δεν θα μπορούσε να υπάρξει καμία αμφισβήτηση στην απαίτηση άδειας-προνομίων. Επειδή αρκετές από τις προσφεύγουσες εδώ είχαν προηγουμένως ασκήσει ανεπιτυχώς αμφισβήτηση προς την υποχρέωση αυτή (δηλαδή, Abbott, 748 F. 3d, στην 605, Δείτε παραπάνω, στην 2-3), το Εφετείο σκέφτηκε ότι "η αρχή του δεδικασμένου" εφαρμόστηκε. 790 F. 3d, στην 581.


Βρίσκεστε στο Β' μέρος για να βρεθείτε στο Γ' μέρος πατήστε εδώ




Την είδηση την βρήκαμε στις 27.6.2016 και την μεταφράσαμε από την supremecourt.gov στην https://www.supremecourt.gov/opinions/15pdf/15-274_p8k0.pdf

Whole Woman's Health κατά Hellerstedt Νόμιμη η έκτρωση 3


Το Εφετείο έκρινε επίσης ότι το δεδικασμένο εμπόδισε το Επαρχιακό Δικαστήριο να χορηγήσει επικουρία στις ενάγουσες , καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι ήταν ανάρμοστο να "ακυρώνει την απαίτηση άδειας προνομίων", γιατί κάτι τέτοιο "παρέχε[ι] περισσότερη επικουρία από οποιανδήποτε την ζήτησε ή ενημέρωσε". Id., στην 580. Κρατάμε ότι το δεδικασμένο ούτε τα εμπόδια των εναγουσών αμφισβητούν την απαίτηση άδειας-προνομίων, ούτε μας εμποδίζει από την απονομή επικουρίας.


Για ένα πράγμα, στο βαθμό που το Εφετείο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, η αρχή του δεδικασμένου απαγορεύει οποιαδήποτε αμφισβήτηση της απαίτησης άδειας-προνομίων, δείτε. Όπου.προηγουμένως, το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη τα αιτήματα των εναγουσών. Οι ενάγουσες δεν έφεραν μια αμφισβήτηση σην απαίτηση άδειας-προνομίων σε αυτή την υπόθεση, αλλά αντ' αυτού αμφισβήτησαν αυτή την απαίτηση, όπως εφαρμόζεται στις κλινικές στην Μακάλεν και στο Ελ Πάσο. Η ερώτηση είναι τα εμπόδια του δεδικασμένου που εφαρμόζονται συγκεκριμένα όπως οι ενάγουσες ισχυρίζονται. Σε αυτό το σημείο, το Εφετείο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το δεδικασμένο δεν ήταν εμπόδιο, ανατρέξτε 790 F. 3D, στην 592, και εμείς συμφωνούμε. Το δόγμα του αιτήματος αποκλεισμού (το εδώ-σχετικό στοιχείο του δεδικασμένου) απαγορεύει τη "διαδοχική άσκηση προσφυγής του ίδιου αιτήματος" από τα ίδια μέρη. Στην New Hampshire κατά Maine, 532 U. S. 742, 748 (2001). Οι ενάγουσες μετά την αμφισβήτηση της επιβολής όπως εφαρμόζεται δεν είναι "ακριβώς το ίδιο αίτημα", όπως πριν την επιβολή αμφισβήτησης της.

Η Επαναδιατύπωση των Αποφάσεων σημειώνει ότι η ανάπτυξη των νέων ουσιωδών πραγματικών γεγονότων μπορεί να σημαίνει ότι μια νέα υπόθεση και μία κατά τα άλλα παρόμοια προηγούμενη υπόθεση δεν παρουσιάζουν την ίδια αξίωση. Δείτε Αναμόρφωση (Δεύτερη) Αποφάσεων § 24, Σχόλιο f (1980) ("Υλικό λειτουργικών γεγονότων που συμβαίνουν μετά την απόφαση της προσφυγής σε σχέση με το ίδιο θέμα μπορεί να έχει αξία από μόνο του, ή σε συνδυασμό με τα προγενέστερα γεγονότα, περιλαμβάνει μια συναλλαγή η οποία μπορεί να γίνει η βάση μιας δεύτερης δράσης δεν αποκλείεται από το πρώτη"), δείτε id., §20 (2) ("Μια έγκυρη και τελική κρίση για την κατηγορούμενη-ο, η οποία στηρίζεται στο πρόωρο της δράσης ή στην αποτυχία των εναγουσών να ικανοποιήσουν μια προϋπόθεση στη δίκη, δεν απαγορεύει άλλη ενέργεια από την ενάγουσα η οποία έχει ασκηθεί αφ' ότου η αξίωση έχει ωριμάσει, ή η προϋπόθεση έχει ικανοποιηθεί"), id., §20, Σχόλιο k (Συζητώντας τη σχέση αυτού του κανόνα με την § 24, Σχόλιο f). Τα Εφετεία έχουν χρησιμοποιήσει παρόμοιους κανόνες για να καθοριστούν τα όρια του νέου αιτήματος για σκοπούς αποκλεισμού.

Δείτε, Π.χ., Morgan κατά Covington, 648 F. 3d 172, 178 (CA3 2011) ("το [δ] εδικασμένο δεν εμποδίζει αξιώσεις που στηρίζονται σε γεγονότα που είναι μεταγενέστερα από την υποβολή της αρχικής προσφυγής"), Ellis κατά CCA της Tenn LLC, 650 F. 3d 640, 652 (CA7 2011), Τράπεζα της Ν.Υ. κατά First Millennium, Inc., 607 F. 3d 905, 919 (Ca2 2010), Smith κατά Potter, 513 F. 3d 781, 783 (CA7 2008), Rawe κατά Liberty Mut. Fire Ins. Co., 462 F. 3d 521, 529 (CA6 2006), Manning κατά Auburn, 953 F. 2d 1355, 1360 (CA11 1992). Η  Επαναδιατύπωση προσθέτει ότι, όπου "σημαντικές ανθρώπινες αξίες -όπως είναι η νομιμότητα της συνέχισης της προσωπικής ανικανότητας ή συγκράτησης-διακυβεύονται, ακόμη και μια μικρή αλλαγή των συνθηκών μπορεί να δώσει μία επαρκή βάση ότι μια δεύτερη προσφυγή μπορεί να ασκηθεί". Σκέψη 24 , Σχόλιο f, δείτε Bucklew κατά Lombardi, 783 F. 3d 1120, 1127 (CA8 2015) (επιτρέποντας καθώς-εφαρμόζεται η αμφισβήτηση για τη μέθοδο εκτέλεσης να μην προχωρήσει παρά μόνο πριν από την αμφισβήτηση). Βρίσκουμε αυτή τη προσέγγιση πειστική.

Φανταστείτε μια ομάδα κρατουμένων που ισχυρίζονται ότι αναγκάζονται να πίνουν μολυσμένο νερό. Αυτές οι κρατούμενες καταθέτουν αγωγή εναντίον της εγκατάστασης όπου είναι φυλακισμένες. Εάν η πρώτη αγωγή τις απορριφθεί, διότι το δικαστήριο δεν πιστεύει ότι η βλάβη θα είναι αρκετά σοβαρή ώστε να είναι αντισυνταγματική, δεν θα είχε κανένα νόημα να αποτρέψει τις ίδιες κρατούμενες αργότερα να κάνουν αγωγή αν ο χρόνος και η εμπειρία τελικά έδειξε ότι οι κρατούμενες πέθαιναν από μολυσμένο νερό. Τέτοιες περιστάσεις θα δημιουργούσαν ένα νέο ισχυρισμό ότι η μεταχείριση των κρατουμένων παραβιάζει το Σύνταγμα. Αντικειμενικές εξελίξεις μπορεί να δείξουν ότι η συνταγματική βλάβη, η οποία φαινόταν πολύ μακρυνή ή θεωρητική να παράσχει επικουρία κατά χρόνο προγενέστερο της δίκης, ήταν στην πραγματικότητα αδιαμφισβήτητη. Κατά την άποψή μας, η αλλαγή των συνθηκών θα οδηγήσει σε μια νέα συνταγματική αξίωση.

Η προσέγγιση αυτή είναι λογική, και είναι συνεπής με το προηγούμενο μας. Δείτε Abie State Bank κατά Bryan, 282 US 765, 772 (1931) (όπου "η αγωγή κατατέθηκε αμέσως μετά την ψήφιση του νόμου", "η απόφαση διατήρησης του νόμου δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι απαγορεύει μεταγενέστερη αγωγή για τους σκοπούς δοκιμών [της] εγκυρότητας υπό τα φώτα της τελευταίας πραγματικής εμπειρίας"), δείτε Lawlor κατά National Screen Service Corp., 349 U. S. 322, 328 (1955) (απόφαση που "αποκλείει την ανάκτηση των αιτημάτων που προκύπτουν πριν από την έναρξη της", ωστόσο "δεν μπορεί να δοθεί το αποτέλεσμα εξοντωτικών αξιώσεων οι οποίες ούτε καν υπάρχουν"), United States κατά Carolene Products Co., 304 US 144, 153 (1938) ("[Η] συνταγματικότητα ενός νόμου στηρίζεται στην ύπαρξη μιας συγκεκριμένης κατάστασης πραγματικών γεγονότων, μπορεί να αμφισβητηθεί με την παρουσίαση στο δικαστήριο, ότι τα περιστατικά αυτά έχουν πάψει να υπάρχουν"), Nashville, C. & St. L. R. Co. κατά Walters, 294 US 405, 415 (1935) ("Νόμος που ισχύει ως προς ένα σύνολο πραγματικών περιστατικών μπορεί να είναι άκυρος ως προς άλλα. Μία συνθήκη που ισχύει όταν θεσπίζεται δεν μπορεί να καταστεί άκυρη από την αλλαγή των συνθηκών στις οποίες εφαρμόζεται" (η υποσημείωση παραλείπεται)), Third Nat. Bank of Louisville κατά Stone 174 U. S. 432, 434 (1899) 

("Μια ερώτηση δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει κριθεί πριν ένα ζήτημα σχετικά με το θέμα θα μπορούσε ενδεχομένως να έχει προκύψει").
Η μειοψηφούσα γνώμη του Δικαστή ΑLITO είναι απλώς λάθος που άλλαξε τις περιστάσεις οι οποίες δείχνουν ότι μια αμφισβήτηση του νόμου έχει αντισυνταγματικό αποτέλεσμα δεν μπορεί ποτέ να οδηγήσει σε μια νέα αξίωση. Δείτε ανάρτηση, στην 14-15 (στο εξής η μειοψηφία). Η μεταβολή των περιστάσεων αυτού του είδους είναι το γιατί η αξίωση που παρουσιάστηκε στην Abbott δεν είναι η ίδια αξίωση με των εναγουσών σε αυτή την υπόθεση. Στα αιτήματα τόσο στην Abbott όσο και στην υπό κρίση υπόθεση εμπλέκονται "σημαντικές ανθρώπινες αξίες". Αναδιατύπωση (Δεύτερη) των αποφάσεων §24, Σχόλιο f. Ασχολούμαστε με το αποτέλεσμα του H. Β. 2 ". . . για τις γυναίκες που επιζητούν την έκτρωση". Ανάρτηση, στην 30 (μειοψηφών J. Alito).

Και το αποτέλεσμα αυτό έχει αλλάξει δραματικά από τότε που οι ενάγουσες κατέθεσαν την πρώτη τις αγωγή. Η Abbott στηρίζεται σε πραγματικά περιστατικά και στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο τον Οκτώβριο του 2013. 748 F. 3d, σε 599, n. 14 (αρνήθηκε να "εξετάσει τα επιχειρήματα" βασιζόμενο "στις εξελίξεις των συμπερασμάτων της δίκης").... οι ενάγουσες ισχυρίζονται πως υπόθεση αυτή στηρίζεται σε μεγάλο μέρος σε υστερότερες, συγκεκριμένες πραγματικές εξελίξεις. Οι εξελίξεις αυτές έχουν σημασία. Στην Abbott οι ενάγουσες άσκησαν αμφισβήτηση στην απαίτηση άδειας-προνομίων, πριν από την επιβολή, πριν να κλείσουν πολλές κλινικές αμβλώσεων και ενώ ήταν ακόμα ασαφές πόσες κλινικές θα επηρεαστούν. Εδώ, οι ενάγουσες ασκούν αμφισβήτηση στην εφαρμοζόμενη απαίτηση μετά την επιβολή της -και αφ' ότου πλήθος κλινικών έχουν στην πραγματικότητα κλείσει. Οι συνέπειες επιβολής του H. Β. 2 ήταν άγνωστες πριν τεθεί σε ισχύ. Το ίδιο το δικαστήριο στην Abbott αναγνώρισε ότι "[α] ργότερα οι εφαρμοζόμενες αμφισβητήσεις μπορούν πάντα να ασχοληθούν με τα επόμενα, συγκεκριμένα συνταγματικά θέματα". Id., Στην 589. Και το Εφετείο στην περίπτωση αυτή αποφάσισε σωστά ότι τα νέα αποδεικτικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από τις ενάγουσες έδωσαν αφορμή για ένα νέο αίτημα και ότι καθώς είναι εφαρμοζόμενες αμφισβητήσεις οι ενάγουσες δεν αποκλείονται. Δείτε 790 F. 3d, σε 591 ("Τώρα ξέρουμε με βεβαιότητα ότι οι μη [χειρουργικά-κέντρα] εγκαταστάσεις εκτρώσεων έχουν πράγματι κλείσει και οι γιατρίνες δεν μπόρεσαν να αποκτήσουν άδεια-προνομίων μετά από επιμελή προσπάθεια").

Όταν πρόσωπα ισχυρίζονται ότι ένας συγκεκριμένος νόμος θα προκαλούσε σοβαρές συνταγματικές σχετικές αρνητικές συνέπειες πριν εμφανιστούν-και όταν τα δικαστήρια αμφιβάλλουν για την πιθανή εμφάνιση-η πραγματική διαφορά τους ότι οι αρνητικές επιπτώσεις έχουν στην πραγματικότητα συμβεί μπορεί να κάνει όλη τη διαφορά. Συγκρίνετε τη γνώμη της Πέμπτης Περιφέρειας στην προηγούμενη υπόθεση, στην Abbott, ανωτέρω, στην 598. ("Όλες οι μεγάλες πόλεις του Τέξας ... συνεχίζουν να έχουν πολλαπλές κλινικές όπου πολλές γιατρίνες θα έχουν ή θα αποκτήσουν άδεια-προνομίων νοσοκομείου"), μαζί με τα γεγονότα σε αυτή την υπόθεση, 46 F. Supp. 3d, στην 680 (οι δύο διατάξεις θα αφήσουν το Τέξας με επτά ή οκτώ κλινικές). Η αμφισβήτηση που ασκείται σε αυτή την υπόθεση και στην Abbott δεν είναι το "ίδιο αίτημα", και το δόγμα της αξίωσης αποκλεισμού, κατά συνέπεια, δεν απαγορεύει μια νέα αμφισβήτηση για τη συνταγματικότητα της απαίτησης άδειας-προνομίων. New Hampshire κατά Maine, 532 Η.Π.Α., στην 748.

Ότι οι διάδικες στην Abbott δεν ασκήσαν επανεξέταση στο Δικαστήριο, καθώς η μειοψηφία δείχνει ότι πρέπει να το είχαν κάνει, δείτε μετά, στην 10, δεν τις εμποδίζει από το να ζητήσουν επανεξέταση των νέων αξιώσεων που έχουν προκύψει μετά την απόφαση της Abbott. Εν ολίγοις, η Επαναδιατύπωση, υποθέσεων από τα Εφετεία, το δικό μας προηγούμενο, και η απλή λογική συνδυάζονται για να μας πείσουν ότι το δεδικασμένο δεν απαγορεύει αυτό το αίτημα.


Βρίσκεστε στο Γ' μέρος για να βρεθείτε στο Δ' μέρος πατήστε εδώ



Την είδηση την βρήκαμε στις 27.6.2016 και την μεταφράσαμε από την supremecourt.gov στην https://www.supremecourt.gov/opinions/15pdf/15-274_p8k0.pdf

Whole Woman's Health κατά Hellerstedt Νόμιμη η έκτρωση 4


Το Εφετείο κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα ότι η ανάθεση της επικουρίας αποκλείστηκε από τις αρχές του δεδικασμένου. 790 F. 3d, στην 581. 
Το δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν θα έπρεπε να "χορηγεί περισσότερη επικουρία από αυτή που του ζητήθηκε και αναφέρθηκε". Id., στην 580. Αλλά εκτός από την ζητούμενη όπως-εφαρμόζεται επικουρία, οι ενάγουσες ζήτησαν "και άλλα όπως και την περαιτέρω επικουρία καθώς το Δικαστήριο μπορεί να κρίνει μόνο, σωστά και δίκαια". App. 167.


Τα αποδεικτικά στοιχεία και τα επιχειρήματά τις έπεισαν το Επαρχιακό Δικαστήριο ότι η διάταξη αυτή ήταν αντισυνταγματική σε όλους τους τομείς. Οι Ομοσπονδιακοί Κανόνες της Πολιτικής Δικονομίας (με μια εξαίρεση που δεν ενδιαφέρει εδώ) μια "οριστική απόφαση θα πρέπει να χορηγήσει την επικουρία με την οποία κάθε διάδικος έχει το δικαίωμα, ακόμη και αν η διάδικος δεν έχει αξιώσει την επικουρία στα υπομνήματά της". Άρθρο 54 (γ) . Και κρίναμε πως, αν τα επιχειρήματα και τα στοιχεία δείχνουν ότι μια νομοθετική διάταξη είναι αντισυνταγματική, μια διαταγή που απαγορεύει την επιβολή της είναι "κατάλληλη". Citizens United κατά Federal Election Comm’n, 558 U. S. 310, 333 (2010), δείτε ό.π. (Στην «άσκηση της δικαστικής ευθύνης του" μπορεί να είναι "αναγκαίο για το Δικαστήριο να εξετάσει το κύρος του ..." νόμου, ακόμη και αν δεν ασκήθηκε μια αμφισβήτηση), δείτε Fallon, As-Applied and Facial Challenges and Third-Party Standing, 113 Harv. L. Rev., 113 Harv. L. Rev. 1321, 1339 (2000) («[Μ] ια υπόθεση ασκείται, καμία γενική κατηγορηματική γραμμή δεν απαγορεύει στο δικαστήριο να κάνει ευρύτερες δηλώσεις της κατάλληλης ακυρότητας "'όπως οι εφαρμοζόμενες" υποθέσεις"). Τίποτα δεν εμποδίζει το Δικαστήριο να επιδικάσει την επικουρία ως τη κατάλληλη λύση για όσο-εφαρμόζονται οι αξιώσεις των εναγουσών.

Β
Η Αξίωση Αποκλεισμού-Απαίτησης Χειρουργικού Κέντρου 
Το Εφετείο έκρινε επίσης ότι υποστηρίζει πως ο αποκλεισμός παραγράφει τις ενάγουσες από το να υποστηρίξουν ότι η απαίτηση χειρουργικού κέντρου είναι αντισυνταγματική. 790 F. 3d, σε 583. Παρά το γεγονός ότι αναγνωρίζεται ότι οι ενάγουσες δεν θέτουν την αξίωση αυτή στην Abbott, πιστεύεται ότι θα έπρεπε να το πράξουν. Το δικαστήριο εξήγησε ότι οι ενάγουσες στη συνταγματική αμφισβήτηση για την απαίτηση χειρουργικού κέντρου και στην αμφισβήτηση για την απαίτηση άδειας-προνομίων που έθεσαν στην Abbott "προκύπτει από την ίδια "συναλλαγ [ή] ή σειρά συνδεώμενων συναλλαγών".

. . . Οι αμφισβητήσεις που αφορούν τις ίδιες διαδίκους και τις εγκαταστάσεις έκτρωσης, οι αμφισβητήσεις που διέπονται από τις ίδιες νομικές προδιαγραφές, οι επίμαχες διατάξεις θεσπίστηκαν ταυτόχρονα στο πλαίσιο του ίδιου νόμου, οι διατάξεις είχαν κίνητρο ένα κοινό σκοπό, οι διατάξεις εφαρμόζονται από τις ίδιες κρατικές αξιωματούχους και οι αμφισβητήσεις αποτελούν μια βολική ενιαία δίκη επειδή βασίζονται σε ένα κοινό πυρήνα των γενεσιουργών γεγονότων". 790 F. 3d, στην 581. Για όλους αυτούς τους λόγους, το Εφετείο έκρινε την αμφισβήτηση των εναγουσών της απαίτησης του H. Β. 2 για χειρουργικό κέντρο αποκλειόταν. Το Εφετείο παρέλειψε, ωστόσο, να λάβει υπόψη σημαντικές διαφορές. Η διάταξη χειρουργικού κέντρου και η διάταξη άδειας-προνομίων είναι ξεχωριστές, διακριτές διατάξεις του H. Β. 2.

Αυτές τίθενται σε δύο διαφορετικές, ανεξάρτητες απαιτήσεις με διαφορετικές ημερομηνίες εκτέλεσης. Αυτό το Δικαστήριο ουδέποτε πρότεινε ότι οι αμφισβητήσεις σε δύο διαφορετικές νομικές διατάξεις που εξυπηρετούν δύο διαφορετικές λειτουργίες πρέπει να ασκηθούν σε μία ενιαία δίκη. Και τα κατώτερα δικαστήρια αντιμετωπίζουν συνήθως αμφισβητήσεις σε διαφορετικές κανονιστικές απαιτήσεις ως "ξεχωριστά αιτήματα, ακόμα και όταν είναι μέρος ενός ευρύτερου "[κ] υβερνητικού κανονιστικού συστήματος". 18 C. Wright, A. Miller, & Ε Cooper, Ομοσπονδιακή Πρακτική και Διαδικασία §4408, σελίδα 52 (2η έκδοση 2002, Supp 2015..), δείτε Hamilton’s Bogarts, Inc. κατά Michigan, 501 F. 3d 644, 650 (CA6 2007). Η προσέγγιση αυτή έχει νόημα. Η αντίθετη προσέγγιση που υιοθετήθηκε από το Εφετείο θα απαιτούσε διαπραγμάτευση κάθε νόμιμης ψήφισης ως μία συναλλαγή που μία δεδομένη διάδικος θα είναι σε θέση να αμφισβητήσει μία φορά, σε μία δίκη, προκειμένου να αποφύγει τις συνέπειες του αποκλεισμού της αξίωσης. Μια τέτοια ρύθμιση θα ενθαρρύνει μια προσέγγιση που περιλαμβάνει τα πάντα σε οποιονδήποτε δικαστικό αγώνα αμφισβήτησης του κύρους του νόμου. Αυτό το αποτέλεσμα είναι μικρότερο από το αναμενόμενο, όχι μόνο για τις διαδίκους, αλλά και για τα δικαστήρια. Υπάρχουν και άλλοι καλοί λόγοι για τους οποίους οι ενάγουσες δεν θα έπρεπε να ασκήσουν την αμφισβήτησή τις για την διάταξη χειρουργικού κέντρου ενώ ταυτόχρονα ασκούσαν την πρώτη τις αγωγή.

Ο νόμος έδωσε στο Υπουργείο Υπηρεσιών Υγείας του Τέξας την εξουσία να θεσπίζει κανόνες για την εφαρμογή της απαίτησης χειρουργικού κέντρου. Νόμος Η. Β. 2, §11 (α), App. to Pet. for Cert. 201a. Κατά τη στιγμή που οι ενάγουσες κατέθεταν την Abbott, η κρατική υπηρεσία δεν είχε ακόμη εκδόσει τέτοιους κανόνες. Πρβλ. EPA κατά Brown, 431 U. S. 99, 104 (1977) (ανά curiam), 13B Wright, supra, §3532.6, at 629 (3d ed. 2008) (τα περισσότερα δικαστήρια δεν θα "αναλάβουν μια αναθεώρηση πριν να έχουν υιοθετηθεί οι κανόνες"), Συμβούλιο Φυσικών Πόρων Άμυνας, Inc. κατά EPA, 859 F. 2d 156, 204 (CADC 1988). Περαιτέρω, οι ενάγουσες θα μπορούσαν κάλλιστα να αναμένουν ότι οι κανόνες αυτοί, όταν εκδοθούν, θα περιέχουν διατάξεις περί κεκτημένων δικαιωμάτων κάποιων τότε οι υπάρχουσες εγκαταστάσεις άμβλωσης και η χορήγηση πλήρων ή μερικών απαλλαγών για άλλες. Τελικά, πάνω από τα τρία τέταρτα των χειρουργικών κέντρων που δεν κάνουν εκτρώσεις είχαν επωφεληθεί από αυτό το είδος της διάταξης. Δείτε 46 F. Supp. 3d, σε 680-681 (336 από 433 τα υφιστάμενα χειρουργικά κέντρα του Τέξας έχουν κεκτημένα δικαιώματα ή απολαμβάνουν με άλλο τρόπο μια απαλλαγή ορισμένων από τις απαιτήσεις του χειρουργικού κέντρου), δείτε επίσης App. 299-302, 443-447, 468-469.

Τέλος, οι σχετικές πραγματικές περιστάσεις άλλαξαν μεταξύ Abbott και της παρούσας δίκης, όπως περιγράφηκε προηγουμένως. Δείτε παραπάνω, στην 14-15. Η μειοψηφία έχει μόνο ένα αντεπιχείρημα. Σύμφωνα με την μειοψηφία, αν συνταγματικές διατάξεις επιβάλλου[ν] το ίδιο είδος επιβάρυνσης . . . για το ίδιο είδος δικαιώματος" και αλληλοενισχύουν τα αποτελέσματα, "είναι προφανές ότι" αυτές είναι "μέρος της ίδιας συναλλαγής" και θα πρέπει να αμφισβητηθούν από κοινού. Ανάρτηση, στις 20, 22. Αλλά για τη λέξη "προφανές", τα σημεία μειοψηφίας δεν υποστηρίζουν αυτό το συμπέρασμα, και εμείς θεωρούμε ότι είναι πειστικό. Ο νόμος είναι συχνά ογκώδης, με πολλές σχετικές, αλλά και διαφορετικές διατάξεις. Οι ενάγουσες, προκειμένου να διατηρήσουν τις αξιώσεις τις, δεν χρειάστηκε να αμφισβητήσουν κάθε τέτοια διάταξη, ας πούμε, ο νόμος USA PATRIOT, δικομματική Εκστρατεία Νόμου Μεταρρύθμισης 2002, ο Εθνικός Νόμος Εργασιακών Σχέσεων, ο Νόμος Καθαρό Νερό, η Αντιτρομοκρατία και τα Αποτελέσματα του Νόμου Θανατικής Ποινής 1996, ή ο Νόμος Προστασίας των Ασθενών και Οικονομικά Προσιτή Φροντίδα Υγείας στην πρώτη δίκη τις. Για όλους αυτούς τους λόγους, θεωρούμε ότι οι ενάγουσες δεν πρέπει να ασκήσουν την αμφισβήτηση των διατάξεων του χειρουργικού κέντρου όταν αμφισβήτησαν την διάταξη άδειας-προνομίων στην Abbott. Μπορούμε συνεπώς να κρίνουμε ότι το δόγμα της αξίωσης αποκλεισμού δεν τις εμποδίζει να ασκήσουν αυτή την αμφισβήτηση τώρα.

* * *

Καμία από τις αξιώσεις των εναγουσών δεν αποκλείονται από το δεδικασμένο. Πέντε ειδικές στην πολιτική δικονομία υποστήριξαν, σε μια σύντομη υποστηρικτική επιστολή των εναγουσών για έφεση, όπου η "διαδικαστική απόφαση είναι τόσο προδήλως εσφαλμένη" αφού δεν υπήρχε κανένας λόγος να περιοριστεί η επανεξέταση. Επιστολή για την υπόθεση Professor Michael Dorf et al. ως Amici Curiae 22. Για όλους τους λόγους που περιγράφονται ανωτέρω, συμφωνούμε ότι η διαδικαστική απόφαση του Εφετείου ήταν εσφαλμένη. Μπορούμε, συνεπώς, να προχωρήσουμε να εξετάσουμε το βάσιμο των ισχυρισμών των εναγουσών".

ΙΙΙ
Αδικαιολόγητη επιβάρυνση-Νομικό Πρότυπο 
Ξεκινάμε με το πρότυπο, όπως περιγράφεται στην Casey. Αναγνωρίζουμε ότι το "κράτος έχει έννομο συμφέρον να μεριμνά ώστε να τηρείται η έκτρωση, όπως και κάθε άλλη ιατρική διαδικασία, να γίνεται κάτω από συνθήκες που εξασφαλίζουν μέγιστη ασφάλεια για την ασθενή". Roe κατά Wade, 410 U. S. 113, 150 (1973). Αλλά, εμείς προσθέσαμε, "ένας νόμος ο οποίος, προωθεί ταυτόχρονα [το] έγκυρο κρατικό συμφέρον, έχει ως αποτέλεσμα να θέτει ένα σημαντικό εμπόδιο στο δρόμο της επιλογής μιας γυναίκας δεν μπορεί να θεωρηθεί επιτρεπόμενο μέσο για την εξυπηρέτηση των νόμιμων σκοπών του". Casey, 505 των ΗΠΑ, στην 877 (πλειοψηφική γνωμοδότηση). Επιπλέον, "[περιττοί κανονισμοί υγείας που έχουν ως σκοπό ή αποτέλεσμα να παρουσιάσουν ένα σημαντικό εμπόδιο σε μια γυναίκα που επιδιώκει μια έκτρωση επιβάλουν υπερβολική επιβάρυνση στο δικαίωμα". Id., στην 878. Το Εφετείο έγραψε πως ένας νόμος του κράτους είναι "συνταγματικός αν: δεν έχει σκοπό ή αποτέλεσμα να θέσει ένα σημαντικό εμπόδιο στη πορεία μιας γυναίκας που αναζητά μια έκτρωση ενός μη ζώντος εμβρύου (2) είναι αιτιωδώς σχετικός με (ή αποσκοπεί περαιτέρω) το νόμιμο συμφέρον του κράτους”. 790 F. 3d, at 572. 790 F. 3d, at 572.

Το Εφετείο έκρινε ότι "το Επαρχιακό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη υποκαθιστώντας την κρίση του από εκείνη του νομοθετικού σώματος", όταν διεξήγαγε "αδικαιολόγητη έρευνα επιβάρυνσης", εν μέρει επειδή "η ιατρική αβεβαιότητα που υπόκειται ο νόμος ψηφίζεται από τα νομοθετικά σώματα, όχι από τα δικαστήρια". Id., στην 587 (αναφέροντας την υπόθεση Gonzales κατά Carhart, 550 US 124, 163 (2007)).


Βρίσκεστε στο Δ' μέρος για να βρεθείτε στο Ε' μέρος πατήστε εδώ


Την είδηση την βρήκαμε στις 27.6.2016 καιτην μεταφράσαμε από την supremecourt.gov στην https://www.supremecourt.gov/opinions/15pdf/15-274_p8k0.pdf

Whole Woman's Health κατά Hellerstedt Νόμιμη η έκτρωση 5


Η διάρθρωση του σχετικού προτύπου του Εφετείου είναι εσφαλμένη. Το πρώτο μέρος του Εφετείου μπορεί να διαβαστεί ως να υπονοεί ότι το περιφερειακό δικαστήριο δεν πρέπει να εξετάσει την ύπαρξη ή την ανυπαρξία ιατρικών παροχών κατά την εξέταση αν μια ρύθμιση των αμβλώσεων συνιστά αδικαιολόγητη επιβάρυνση. 

Ο κανόνας που ανακοινώθηκε στην Casey, όμως, προϋποθέτει ότι τα δικαστήρια εξετάζουν τα βάρη που ένας νόμος επιβάλλει σχετικά με την πρόσβαση στην άμβλωση, μαζί με τα οφέλη που αυτοί οι νόμοι παρέχουν. Δείτε 505 U. S., στην 887–898 (γνωμοδότηση του Δικαστηρίου) (που εκτελεί αυτή την εξισορρόπηση σε σχέση με μια συζυγική πρόνοια), id., στην 899-901 (κοινή γνώμη O'Connor, KENNEDY, και JJ. Souter) (ίδια εξισορρόπηση σε σχέση με μία διάταξη γονικής πρόνοιας). Και στο δεύτερο μέρος της εξέτασης είναι λάθος να εξισώνουμε το δικαστικό έλεγχο-αναθεώρηση που ισχύει για τη ρύθμιση της συνταγματικά προστατευόμενης προσωπικής ελευθερίας να εφαρμόζεται λιγότερο αυστηρή εξέταση όταν, για παράδειγμα, το θέμα είναι η οικονομική νομοθεσία. Δείτε, π.χ., Williamson κατά Lee Optical of Okla., Inc., 348 U. S. 483, 491 (1955).

Η προσέγγιση του Εφετείου δεν ταιριάζει με το πρότυπο που το Δικαστήριο όρισε στην Casey, η οποία ζητά από τα δικαστήρια να εξετάσου]ν αν τυχόν η επιβάρυνση που επιβάλλεται στην πρόσβαση στην άμβλωση είναι "αδικαιολόγητη". Η δήλωση ότι τα νομοθετικά σώματα, και όχι τα δικαστήρια, πρέπει να επιλύουν αβέβαια ιατρικά ζητήματα είναι επίσης σε αντίθεση με τη νομολογία του Δικαστηρίου. Αντ' αυτού, το Δικαστήριο, κατά τον καθορισμό της συνταγματικότητας των νόμων που ρυθμίζουν τις διαδικασίες αμβλώσεων, έχουμε δώσει μεγάλο βάρος στα αποδεικτικά στοιχεία και στα επιχειρήματα που παρουσιάζονται στις δικαστικές διαδικασίες της υπόθεσης Casey, για παράδειγμα, στηριχθήκαμε σε μεγάλο βαθμό στις πραγματικές διαπιστώσεις του Επαρχιακού Δικαστηρίου και των υποβολών Amici που βασίζονται στην έρευνα δηλώνοντας ένα τμήμα του νόμου αντισυνταγματικό. 505 U. S., στην 888-894 (γνωμοδότηση του Δικαστηρίου) (συζήτηση αποδεικτικών στοιχείων που σχετίζονται με την επικράτηση της συζυγικής κακοποίησης κατά τον προσδιορισμό μιας συζυγικής πρόνοιας εγέρθηκε μια αδικαιολόγητη επιβάρυνση για την πρόσβαση στην έκτρωση).

Και, στην Gonzales το Δικαστήριο, επισημαίνοντας παράλληλα ότι πρέπει να επανεξετάσει νομοθετικά "διερευνητικά υπό ένα πλήρες σεβασμού πρότυπο", πρόσθεσε ότι δεν πρέπει να "θέσουμε τη διευθέτηση του βάρους” σε εκείνα τα "ευρήματα". 550 U. S., στην 165. Στην Gonzales έφτασε στο σημείο το "Δικαστήριο να διατηρεί το ανεξάρτητο συνταγματικό καθήκον να επανεξετάσει τα πραγματικά ευρύματα όπου τα συνταγματικά δικαιώματα διακυβεύονται". Ibid. (Η υπογράμμιση προστέθηκε). Αν και εκεί δεχθήκαμε ένα νόμο που ρυθμίζει την άμβλωση, δεν το πράξαμε μόνο βάσει νομοθετικών ευρημάτων που ρητά ορίζονται στο νόμο, σημειώσαμε ότι "τα αποδεικτικά στοιχεία που παρουσιάζονται στα Επαρχιακά Δικαστήρια είναι σε αντίθεση" με μερικά από τα νομοθετικά ευρήματα. Id., στην 166. Υπό τις συνθήκες αυτές, είπαμε, τα "[ά] κριτα σεβασμού προς τα πραγματικά ευρήματα του Κογκρέσο" . . . είναι ακατάλληλα". Ibid. Σε αντίθεση με την Gonzales, ο σχετικός νόμος εδώ δεν ορίζει κανένα νομοθετικό εύρημα. Αντίθετα, μένει καμιά να συμπεράνει ότι το νομοθετικό σώμα θέλησε να προωθήσει ένα συνταγματικά αποδεκτό στόχο (δηλαδή, την προστασία της υγείας των γυναικών). Id., στην 149-150.

Για ένα περιφερειακό δικαστήριο το να δώσει σημαντικό βάρος στις αποδείξεις του δικαστικού αρχείου σε αυτές τις περιπτώσεις είναι σύμφωνο με τη νομολογία του Δικαστηρίου. Όπως θα περιγράψουμε, το Επαρχιακό Δικαστήριο ότι έπραξε εδώ. Δεν υποκατέστησε απλά την κρίση του με αυτή του νομοθετικού σώματος. Εξέτασε τα αποδεικτικά στοιχεία του αρχείου, συμπεριλαμβανομένων των αποδεικτικών στοιχείων των εμπειρογνωμόνων, που παρουσιάζονται σε διατάξεις, καταθέσεις και μαρτυρίες. Στη συνέχεια ζύγισε τα βεβαιωμένα οφέλη έναντι των βαρών. Κρίναμε ότι, με τον τρόπο αυτό, το Επαρχιακό Δικαστήριο εφάρμοσε το ορθό νομικό πρότυπο.

IV
Αδικαιολόγητη επιβάρυνση-Απαίτησης Άδειας-Προνομίων όσον αφορά την αξιολόγηση των αποδεικτικών στοιχείων από τα κατώτερα δικαστήρια, θεωρούμε πρώτη την απαίτηση άδειας-προνομίων. Πριν από την ψήφιση του Η. Β. 2, οι γιατρίνες που παρέχουν αμβλώσεις ήταν υποχρεωμένες να "έχουν άδεια προνομίων ή να έχουν μια ρύθμιση εργασίας με μία γιατρίνα (νες), η οποία έχει την άδεια προνομίων σε τοπικό νοσοκομείο, προκειμένου να διασφαλιστεί η αναγκαία δημιουργία αντιγράφων ασφαλείας για ιατρικές επιπλοκές". Tex. Admin. Code, tit. 25, §139.56 (2009) (η υπογράμμιση προστέθηκε). Ο νέος νόμος άλλαξε την απαίτηση αυτή με την απαίτηση ότι "γιατρίνα που εκτελεί ή παρακινεί σε άμβλωση. . . πρέπει, κατά την ημερομηνία που πραγματοποιείται άμεσα ή έμμεσα η άμβλωση, να έχει ενεργό προνόμιο εισόδου σε νοσοκομείο που . . . βρίσκεται όχι περισσότερο από 30 μίλια από την τοποθεσία στην οποία πραγματοποιείται άμεσα ή έμμεσα η άμβλωση". Tex. Health & Safety Code Ann. §171.0031 (α).

Το Επαρχιακό Δικαστήριο έκρινε ότι η νομοθετική αλλαγή επέβαλε "αδικαιολόγητη επιβάρυνση" στο δικαίωμα της γυναίκας να υποβληθεί σε άμβλωση. Καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι υπάρχει επαρκής νομική και πραγματική υποστήριξη για το συμπέρασμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Ο σκοπός της απαίτησης άδειας-προνομίων είναι να βοηθήσει ώστε να διασφαλιστεί ότι οι γυναίκες έχουν εύκολη πρόσβαση σε ένα νοσοκομείο αν προκύψουν επιπλοκές κατά τη διάρκεια της διαδικασίας άμβλωσης. Επιστολή Εναγομένων 32-37. Αλλά το Περιφερειακό Δικαστήριο διαπίστωσε ότι δεν επέφερε κάποια τέτοια σχετικά με την υγεία οφέλη. Το δικαστήριο έκρινε ότι "[μ] εγάλο βάρος των στοιχείων αποδεικνύουν ότι, πριν από το πέρασμα του νόμου, η άμβλωση στο Τέξας ήταν εξαιρετικά ασφαλής με ιδιαίτερα χαμηλά ποσοστά σοβαρών επιπλοκών και σχεδόν χωρίς θανάτους που συμβαίνουν λόγω της διαδικασίας». 46 F. Supp . 3d, στην 684. Έτσι, δεν υπήρχε σημαντικό πρόβλημα υγείας που να σχετίζεται με εκείνα που ο νέος νόμος βοηθά στη θεραπεία. Στα αποδεικτικά στοιχεία επί των οποίων το δικαστήριο βάσισε το συμπέρασμα αυτό περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων:

• Μια συλλογή τουλάχιστον πέντε μελετών σχετικά με τις επιπλοκές των αμβλώσεων στο πρώτο τρίμηνο, που δείχνουν ότι το υψηλότερο ποσοστό μειζόνων επιπλοκών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των επιπλοκών που απαιτούν εισαγωγή στο νοσοκομείο, ήταν λιγότερο από το ένα τέταρτο του 1%. Δείτε App. 269-270.

• Στοιχεία σε τρεις μελέτες δείχνουν ότι το υψηλότερο ποσοστό επιπλοκών που διαπιστώθηκε για την πολύ πιο σπάνια άμβλωση στο δεύτερο τρίμηνο ήταν λιγότερο από το μισό του 1% (0,45% ή περίπου 1 στις 200 περίπου). Id., στην 270.

• Μαρτυρία εμπειρογνώμονα σύμφωνα με την οποία οι επιπλοκές σπάνια απαιτούν εισαγωγή στο νοσοκομείο, πολύ λιγότερο άμεση μεταφορά σε νοσοκομείο από τις κλινικές εξωτερικών ασθενών. Id., στην 266-267 (επικαλούμενη μελέτη των επιπλοκών που συμβαίνουν εντός έξι εβδομάδων μετά από 54, 911 αμβλώσεις που πληρώθηκαν από το Πρόγραμμα αμοιβής-για-υπηρεσία Ιατρικής φροντίδας της Καλιφόρνια διαπίστωσε ότι τα συμβάντα η συχνότητα εμφάνισης επιπλοκών ήταν 2,1%, η συχνότητα εμφάνισης Cite όπως: 579 U. S. ____ (2016) 46 F. Supp. 3d, στην 680-681. ίσως και άλλα στοιχεία, δεν παρουσιάστηκαν στη δίκη Οι εικασίες της μειοψηφίας ή η πίστωση του Επαρχιακού Δικαστηρίου, θα μπορούσαν να δείξουν ότι ορισμένες κλινικές έκλεισαν για άσχετους λόγους χωρίς να παρέχεται επαρκής λόγος ώστε να διαταράξει πραγματικά το πόρισμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου για το θέμα αυτό.

Την ίδια στιγμή, η μειοψηφία υπονοεί ένα όφελος από τις απαιτήσεις του H. Β. 2 θα ήταν ότι θα μπορούσε να "αναγκάσει τις μη ασφαλείς εγκαταστάσεις να κλείσουν". Ανάρτηση, στην 26. Για να υποστηρίξει τον ισχυρισμό αυτό, η αιχμή της μειοψηφίας ήταν το σκάνδαλο Kermit Gosnell. Ο Gosnell, ήταν ένας γιατρός στην Πενσυλβάνια, που καταδικάστηκε για φόνο πρώτου βαθμού και ανθρωποκτονία. Ο ίδιος "στελέχωνε την εγκατάσταση του με μη αδειοδοτημένες και αδιάφορες εργαζόμενες-ους, και στη συνέχεια τις-τους άφησε να ασκούν την ιατρική χωρίς επιτήρηση" και είχε "[β] ρώμικες εγκαταστάσεις, ανθυγιεινά μέσα, απουσία λειτουργικού εξοπλισμού παρακολούθησης και ανάνηψης, έκανε χρήση φθηνών, αλλά και επικίνδυνων, φαρμάκων, λειτουργούσε με παράνομες διαδικασίες, και είχε ανεπαρκή πρόσβαση έκτακτης ανάγκης για την περίπτωση που τα πράγματα αναπόφευκτα πήγαιναν στραβά". Έκθεση της Κριτικής Επιτροπής Αριθ. 0009901-2008 (1ο Jud. Dist. Pa., 14 Ιανουαρίου 2011), σελ. 24, στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://www.phila.gov/districtattorney/ pdfs / grandjurywomensmedical.pdf (τελευταία επίσκεψη 24 Ιουνίου 2016). Η συμπεριφορά του Gosnell ήταν τρομερά λανθασμένη.

Ανεξαρτήτως, των αξιοθρήνητων εγκλημάτων του Gosnell θα μπορούσαν να ξεφύγουν από την ανίχνευση μόνο και μόνο επειδή η εγκατάσταση του δεν επιθεωρήθηκε για περισσότερα από 15 χρόνια. Id., στην 20. Η προϋπάρχουσα νομοθεσία του Τέξας ήδη περιείχε πολυάριθμους λεπτομερείς κανονισμούς που καλύπτουν τις εγκαταστάσεις των αμβλώσεων, συμπεριλαμβανομένης της απαίτησης πως οι εγκαταστάσεις πρέπει να επιθεωρούνται τουλάχιστον μία φορά ετησίως. Βλέπε κατωτέρω, στην 28 (περιγραφή των κανονισμών αυτών). Τα πρακτικά δεν περιέχουν κάτι που να υποδηλώνει ότι ο H. Β. 2 θα είναι πιο αποτελεσματικός από την προϋπάρχουσα νομοθεσία του Τέξας στην αποτροπή παραβάτιδων-ών όπως ο Gosnell από εγκληματική συμπεριφορά.


Βρίσκεστε στο Ε' μέρος για να βρεθείτε στο ΣΤ' μέρος πατήστε  εδώ

Την είδηση την βρήκαμε στις 27.6.2016 και την μεταφράσαμε από την supremecourt.gov στην https://www.supremecourt.gov/opinions/15pdf/15-274_p8k0.pdf

Whole Woman's Health κατά Hellerstedt Νόμιμη η έκτρωση 6




Αδικαιολόγητη επιβάρυνση-Απαίτηση Χειρουργικού-Κέντρου 

Η δεύτερη αμφισβητούμενη διάταξη του νέου νόμου του Τέξας θέτει την απαίτηση χειρουργικού κέντρου. Πριν από την ψήφιση της νέας απαίτησης, ο νόμος του Τέξας απαιτούσε οι εγκαταστάσεις έκτρωσης να πληρούν μια σειρά από απαιτήσεις υγείας και ασφάλειας.


Κάτω από αυτούς τους προ-υπάρχοντες νόμους, οι εγκαταστάσεις υπόκεινταν σε ετήσιες απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων και την τήρηση αρχείων, δείτε Tex. Admin. Code, tit. 25, §§139.4, 139,5, 139,55, 139,58, ένα πρόγραμμα διασφάλισης ποιότητας, δείτε §139.8, απαιτήσεις προσωπικών πολιτικών και των απαιτήσεων στο προσωπικό, δείτε §§139.43, 139.46, φυσικές και περιβαλλοντικές απαιτήσεις, δείτε §139.48, πρότυπα ελέγχου των λοιμώξεων, δείτε §139.49, απαιτήσεις γνωστοποίησης, δείτε §139.50, πρότυπα δικαιωμάτων ασθενούς, δείτε §139.51, πρότυπα ιατρικών και κλινικών υπηρεσιών, δείτε §139.53, συμπεριλαμβανομένων των προτύπων αναισθησίας, δείτε §139.59. Οι απαιτήσεις αυτές αστυνομεύονται από τυχαίες και ανακοινώσημες επιθεωρήσεις, τουλάχιστον σε ετήσια βάση, δείτε §§139.23, 139.31, Tex. Health & Safety Code Ann. §245.006 (a) (West 2010), καθώς και διοικητικές κυρώσεις, ασφαλιστικά μέτρα, αστικές κυρώσεις, και ποινικές κυρώσεις για ορισμένες παραβάσεις, δείτε Tex. Admin. Code, tit. 25, §139.33, Tex. Health & Safety Code Ann. §245.011 (ποινικές κυρώσεις για ορισμένες αναφερόμενες παραβάσεις).

Στον Η. Β. 2 προστίθεται η απαίτηση, όπου η "εγκατάσταση έκτρωσης" πληροί τις "ελάχιστες προδιαγραφές. . . για χειρουργικό κέντρο παροχής αυθημερόν χειρουργικής περίθαλψης" υπό το νόμο του Τέξας. §245.010 (a) (West Cum. Supp. 2015). Οι κανονισμοί χειρουργικού κέντρου περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, λεπτομερείς προδιαγραφές σχετικά με το μέγεθος του νοσηλευτικού προσωπικού, με βάση τις διαστάσεις και άλλες απαιτήσεις του κτιρίου. Το νοσηλευτικό προσωπικό θα πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον "επαρκή αριθμό [νοσηλευτριών] σχετικά με την υποχρέωση να πληρούν τις ακόλουθες ελάχιστες απαιτήσεις για το προσωπικό: Διευθύντρια 29 Cite στην: 579 U. S. ____ (2016) του τμήματος (ή εκπρόσωπός), το εποπτικό προσωπικό και το προσωπικό των εργαζομένων για κάθε τομέα υπηρεσιών ώστε να διασφαλίζεται η άμεση διαθεσιμότητα της [μια νοσοκόμα] για τη φροντίδα έκτακτης ανάγκης ή για κάθε ασθενή όταν χρειάζεται, "Tex. Admin. Code, tit. 25, §135.15 (α) (3) (2016), καθώς και "μια δεύτερη ειδική σε υπηρεσία στις εγκαταστάσεις που είναι εκπαιδευμένη και πιστοποιημένη στη βασική καρδιακή υποστήριξη ζωής, έως ότου όλες οι ασθενείς έχουν απορριφθεί από την εγκατάσταση" για τις εγκαταστάσεις που παρέχουν μέτρια καταστολή, όπως οι περισσότερες εγκαταστάσεις έκτρωσης, §135.15 ( b) (2) (Α).

Οι εγκαταστάσεις πρέπει να περιλαμβάνουν μία πλήρη χειρουργική σουίτα μαζί με ένα χειρουργείο που έχει "σαφές εμβαδόν τουλάχιστον 240 τετραγωνικά πόδια" στις οποίες "[η] ελάχιστη ελεύθερη διάσταση μεταξύ ενσωματωμένων ντουλαπιών, πάγκων και ραφιών πρέπει να είναι 14 πόδια". §135.52 (d) (15) (Α). Πρέπει να υπάρχει ένα προεγχειρητικό δωμάτιο παραμονής ασθενή και μετεγχειρητική σουίτα ανάνηψης. Ο πριν χώρος "πρέπει να παρέχεται και να διατάσεται σε ένα μοτίβο κίνησης μονόδρομου έτσι ώστε οι ασθενείς που εισέρχονται από έξω από τη χειρουργική σουίτα να μπορούν να αλλάξουν, ενδυμασία, και να προχωρήσουν άμεσα στον ελεγχόμενο διάδρομο της χειρουργικής σουίτας", §135.52 (d) (10) (A), και ο τελικός χώρος "πρέπει να διατάσσεται έτσι ώστε να παρέχει ένα μοτίβο μονόδρομης κίνησης από τον περιορισμένο χειρουργικό διάδρομο προς την μετεγχειρητική σουίτα ανάνηψης, και στη συνέχεια στα εκτεταμένα δωμάτια παρατήρησης ή απαλλαγής”, §135.52 (d) (9) (Α).

Τα χειρουργικά κέντρα πρέπει να πληρούν πολλές άλλες απαιτήσεις χώρων, δείτε γενικά §135.52, συμπεριλαμβανομένων των διαδρόμων ειδικού πλάτους, §135.52 (e)(1)(B)(iii). Τα χειρουργικά κέντρα πρέπει επίσης να έχουν ένα προηγμένο σύστημα θέρμανσης, εξαερισμού και κλιματισμού, §135.52 (g)(5), και πρέπει να ικανοποιεί τις ιδιαίτερες απαιτήσεις του συστήματος σωληνώσεων και υδραυλικών εγκαταστάσεων, §135.52 (h). Για δεκάδες άλλες λίστες με τμήματα πρόσθετων απαιτήσεων που ισχύουν για τα χειρουργικά κέντρα. Δείτε γενικά §§135.1-135.56.

Υπάρχουν σημαντικές ενδείξεις στα πρακτικά που υποστηρίζουν τα πορίσματα του Περιφερειακού Δικαστηρίου αναφέροντας ότι η διάταξη του νόμου που απαιτεί όλες οι εγκαταστάσεις των αμβλώσεων να πληρούν όλες τις προδιαγραφές ενός χειρουργικού κέντρου δεν ωφελεί τις ασθενείς και δεν είναι απαραίτητη.

Το Επαρχιακό Δικαστήριο διαπίστωσε ότι "οι κίνδυνοι δεν έχουν αισθητά μειωθεί για τις ασθενείς που υποβάλλονται σε αμβλώσεις σε χειρουργικά κέντρα παροχής αυθημερόν χειρουργικής περίθαλψης σε σύγκριση με τις εγκαταστάσεις μη χειρουργικών κέντρων". 46 F. Supp. 3d, στην 684. Το δικαστήριο πρόσθεσε ότι οι γυναίκες "δεν θα λάβουν την καλύτερη φροντίδα ή θα βιώσουν συχνότερα θετικά αποτελέσματα σε ένα χειρουργικό κέντρο παροχής αυθημερόν χειρουργικής περίθαλψης, σε σύγκριση με μια εγκατάσταση με προηγούμενη άδεια εγκατάστασης”. Ibid. Και αυτά τα ευρήματα υποστηρίζονται καλά. 

Τα πρακτικά καθιστούν σαφές ότι η απαίτηση χειρουργικού κέντρου δεν παρέχει κάποιο όφελος, όταν προκύψουν επιπλοκές στο πλαίσιο της άμβλωσης που παράγεται μέσω των φαρμάκων. Αυτό συμβαίνει επειδή, σε μια τέτοια περίπτωση, οι επιπλοκές σχεδόν πάντα θα προκύπτουν μόνο αφού η ασθενής έχει εγκαταλείψει την εγκατάσταση. Δείτε παραπάνω, στην 23, App. 278. Τα πρακτικά περιέχουν επίσης στοιχεία που δείχνουν ότι οι αμβλώσεις που πραγματοποιούνται σε μια εγκατάσταση έκτρωσης είναι πράγματι-ασφαλείς, ασφαλέστερες από πολλές διαδικασίες που λαμβάνουν χώρα εκτός νοσοκομείων και για τα οποία δεν ισχύουν οι απαιτήσεις του Τέξας για χειρουργικό κέντρο. Δείτε, π.χ., id., στις 223-224, 254, 275-279. Ο συνολικός αριθμός των θανάτων στο Τέξας από εκτρώσεις ήταν πέντε κατά την περίοδο 2001 - 2012, ή περίπου ένα κάθε δύο χρόνια (δηλαδή, μία από τις περίπου 120.000 έως 144.000 εκτρώσεις). Id., στην 272.

Εθνικά, ο τοκετός έχει 14 φορές περισσότερες πιθανότητες από ό, τι άμβλωση να οδηγήσει σε θάνατο, ibid., αλλά ο νόμος του Τέξας επιτρέπει σε μια μαία να επιβλέπει τον τοκετό στο σπίτι της ασθενούς. Η κολονοσκόπηση, μια διαδικασία που συνήθως λαμβάνει χώρα εκτός νοσοκομείου (ή χειρουργικού κέντρου), έχει ένα ποσοστό θνησιμότητας 10 φορές υψηλότερο από ό,τι η άμβλωση. Id, στην 276-277, δείτε Επιστολή ACOG 15 (το ποσοστό θνησιμότητας κατά την λιποαναρρόφηση, μια άλλη διαδικασία εξωτερικών ασθενών, είναι 28 φορές υψηλότερο από το ποσοστό θνησιμότητας των αμβλώσεων). Ιατρική περίθαλψη μετά από μια ατελή αποβολή περιλαμβάνει μια διαδικασία όμοια με εκείνη που εμπλέκεται σε μια μη ιατρική άμβλωση, αλλά συχνά συμβαίνει εκτός νοσοκομείου ή χειρουργικού κέντρου. App. 254, δείτε Επιστολή ACOG 14 (στο ίδιο).

Και το Τέξας, εν μέρει ή εξ ολοκλήρου απαλλάσσει (ή παραιτείται εν όλω ή εν μέρει από την 31 απαίτηση του χειρουργικού κέντρου για) περίπου τα δύο τρίτα των εγκαταστάσεων για τις οποίες ισχύουν τα πρότυπα χειρουργικών κέντρων. Αλλά ούτε οι απαλλαγές ούτε οι πάροχοι προβλέπουν εξαιρέσεις για κάποια από τις εγκαταστάσεις που εκτελούν εκτρώσεις. 46 F. Supp. 3d, στην 680-681, δείτε App. 184. Αυτά τα γεγονότα δείχνουν ότι αυτή η διάταξη χειρουργικού κέντρου επιβάλλει μια "απαίτηση που απλά δεν βασίζεται σε διαφορές" μεταξύ των αμβλώσεων και άλλων χειρουργικών επεμβάσεων" που εύλογα σχετίζονται με την "διατήρηση της υγείας των γυναικών, στον υποτιθέμενο "[σ] κοπό του νόμου με τον οποίο θεμελειώθηκε".

Doe, 410 U. S., στην 194 (αναφέρεται στην υπόθεση Morey κατά Doud, 354 U. S. 457, 465 (1957), τα εσωτερικά εισαγωγικά παραλείπονται). 
Επιπλέον, πολλές απαιτήσεις χειρουργικού κέντρου είναι ακατάλληλες όπως εφαρμόζονται στις χειρουργικές αμβλώσεις. Που απαιτούν μεσαίες εγκαταστάσεις, διατηρώντας ένα μοτίβο μονόδρομης κυκλοφορίας μέσω της εγκατάστασης, να έχει τελειώματα οροφής, τοίχου και δαπέδου, διαχωρίζοντας τη χρησιμότητα των λερωμένων και των αποστειρωμένων δωματίων και τη ρύθμιση της πίεσης του αέρα, της διήθησης, και τον έλεγχο της υγρασίας μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της μόλυνσης, όπου οι γιατρίνες διεξάγουν διαδικασίες που διαπερνούν το δέρμα. App. 304. Αλλά οι αμβλώσεις συνήθως περιλαμβάνουν είτε την χορήγηση φαρμάκων είτε διαδικασίες που εκτελούνται μέσα από το φυσικό άνοιγμα του καναλιού γέννησης, το οποίο από μόνο του δεν είναι αποστειρωμένο. Δείτε id., Σε 302-303.

Ούτε οι διατάξεις για την προστασία ασθενών σε βαθειά νάρκωση (δεν μπορούν να βοηθήσουν αυτές τις ίδιες) κατά τη διάρκεια της έκτακτης ανάγκης, δείτε Tex. Admin. Code, tit. 25, §135.41, App. 304, παρέχουν κάθε βοήθεια στις ασθενείς που κάνουν έκτρωση, καθώς οι εγκαταστάσεις άμβλωσης δεν χρησιμοποιούν γενική αναισθησία ή βαθιά νάρκωση, id., στη 304-305. Περαιτέρω, δεδομένου ότι οι λίγες περιπτώσεις στις οποίες θα προκύψουν σοβαρές επιπλοκές μετά από μια άμβλωση σχεδόν πάντα απαιτούν νοσηλεία κι όχι η θεραπεία σε ένα χειρουργικό κέντρο, id., στη 255-256, ούτε τα πρότυπα χειρουργικών κέντρων δεν θα βοηθήσουν σε αυτές τις περιπτώσεις.

Το αποτέλεσμα είναι ότι αυτά τα αποδεικτικά στοιχεία, σε συνδυασμό με την απουσία οποιασδήποτε απόδειξης για το αντίθετο, παρέχει άφθονη υποστήριξη στο συμπέρασμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου ότι "[π] ολλές από τις κατασκευαστικές προδιαγραφές που παραγγέλθηκαν από το νόμο και τους κανόνες εφαρμογής του έχουν μια επιφανειακή σχέση με την ασφάλεια της ασθενούς στο πλαίσιο της άμβλωσης ώστε να είναι σχεδόν αυθαίρετες". 46 F. Supp. 3d, στην 684. το συμπέρασμα αυτό, μαζί με τα αποδεικτικά στοιχεία, παρέχει επαρκή υποστήριξη για το γενικότερο συμπέρασμα ότι η απαίτηση χειρουργικού κέντρου "δεν θα [παρέχει] καλύτερη φροντίδα ή. . . συχνότερα θετικά αποτελέσματα". Ibid. Τα αποδεικτικά στοιχεία υποστηρίζουν έτσι το απόλυτο νομικό συμπέρασμα ότι η απαίτηση χειρουργικού κέντρου δεν είναι απαραίτητη.

Την ίδια στιγμή, τα αποδεικτικά στοιχεία παρέχουν επαρκή στήριξη στο συμπέρασμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου ότι η απαίτηση χειρουργικού κέντρου τοποθετεί ένα σημαντικό εμπόδιο στο δρόμο των γυναικών που αναζητούν μια άμβλωση. Τα μέρη συνομολόγισαν ότι η απαίτηση αυτή θα μειώσει περαιτέρω τον αριθμό των εγκαταστάσεων έκτρωσης από τις διαθέσιμες επτά ή οκτώ εγκαταστάσεις, βρίσκονται στο Χιούστον, Ώστιν, στο San Antonio και στο Dallas - Fort Worth.


Βρίσκεστε στο ΣΤ' μέρος για να βρεθείτε στο Ζ' μέρος πατήστε εδώ


Την είδηση την βρήκαμε στις   27.6 .2016 και την μεταφράσαμε από την supremecourt.gov στην https://www.supremecourt.gov/opinions/15pdf/15-274_p8k0.pdf

Whole Woman's Health κατά Hellerstedt Νόμιμη η έκτρωση 7


Δείτε App. 182-183. Κατά την άποψη του Επαρχιακού Δικαστηρίου, η πρόταση ότι αυτές οι "επτά ή οκτώ κλινικές θα μπορούσαν να καλύψουν τη ζήτηση ολόκληρου του κράτος εκτείνεται εύπιστα". 46 F. Supp. 3d, στην 682. Παίρνουμε τη δήλωση αυτή ως διαπίστωση ότι αυτές οι λίγες εγκαταστάσεις δεν θα μπορούσαν να "καλύψουν" τη "ζήτηση". Το Εφετείο έκρινε ότι αυτό το εύρημα ήταν "προδήλως εσφαλμένο" 790 F. 3d, στην 590. 


Έγραψε ότι η διαπίστωση στηρίχτηκε στην " "Dixit ipse" ενός εμπειρογνώμονα, του Δρ Grossman, και ότι δεν υπήρχε καμία απόδειξη ότι τα τρέχοντα χειρουργικά κέντρα (δηλαδή, τα επτά ή οκτώ) λειτουργούν σε πλήρη δυναμικότητα ή δεν θα μπορούσαν να αυξήσουν την χωρητικότητα τους. Ibid. Σε αντίθεση με το Εφετείο, όμως, υποστηρίζουν ότι τα πρακτικά παρέχουν επαρκή υποστήριξη για το πόρισμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Για ένα πράγμα, τα πρακτικά περιέχουν διαγράμματα και προφορικές μαρτυρίες από τον Δρ Grossman, ο οποίος είπε ότι, ως αποτέλεσμα της απαίτησης χειρουργικού κέντρου, ο αριθμός των εκτρώσεων που οι κλινικές θα πρέπει να παρέχουν, θα αυξηθεί από τις " "14.000 εκτρώσεις κάθε χρόνο" στις "'60.000 έως 70.000" -μια αύξηση κατά ένα συντελεστή περίπου πέντε. Id., στην 589-590. Το Επαρχιακό Δικαστήριο πιστώνει τον Δρ Grossman ως ειδικό μάρτυρα. Δείτε 46 F. Supp. 3d, από 678 έως 679, n. 1, id., στην 681, n. 4 (στοιχείο "Ενδείξεις αξιοπιστίας" στα συμπεράσματά Δρ Grossman). Οι Ομοσπονδιακοί Κανόνες Στοιχείων της χώρας όπου αποδεικνύουν ότι μία ειδική μπορεί να καταθέσει με "μορφή γνωμοδότησης" εφ' όσον η γνώμη στηρίζεται σε "επαρκή στοιχεία ή δεδομένα" και "αξιόπιστες αρχές και μεθόδους". Κανόνας 702.

Σε αυτή την υπόθεση, η γνώμη του Δρ Grossman στηριζόταν στη συμμετοχή του, μαζί με άλλες πανεπιστημιακές ερευνήτριες-ές, σε έρευνα που παρακολουθούσε "τον αριθμό των ανοικτών εγκαταστάσεων παροχής φροντίδας αμβλώσεων στην πολιτεία . . . ζητώντας πληροφορίες από το Υπουργείο Εξωτερικών των Υπηρεσιών Υγείας του Τέξας. . . [, μ] έσω συνεντεύξεων με το προσωπικό της κλινικής [,] και επανεξέτασης των διαθέσιμων πληροφοριών στο κοινό". App. 227.

Το Επαρχιακό Δικαστήριο ενήργησε εντός της νόμιμης εξουσίας του κατά τον προσδιορισμό ότι η μαρτυρία του Δρ Grossman ήταν παραδεκτή. Δείτε Fed. Rule Evid. 702, δείτε επίσης Daubert κατά Merrell Dow Pharmaceuticals, Inc., 509 U.S. 579, 589 (1993) ("[υ] πό των Κανόνων της δίκης η δικαστίνα πρέπει να διασφαλίσει ότι οποιεσδήποτε και όλες οι [ειδικές] αποδείξεις να αναγνωρίσει πως δεν είναι μόνο σχετικές, αλλά και αξιόπιστες" ), 29 C. Wright & V. Gold, Ομοσπονδιακή Πρακτική και Διαδικασία: Αποδεικτικό στοιχείο §6266, σελ. 302 (2016) ("Ο κανόνας 702 επιβάλε [ι] στην δικαστίνα που δικάζει την πρόσθετη ευθύνη να προσδιορίσει αν η [εξειδικευμένη] μαρτυρία είναι πιθανό να προωθήσει την ακριβή διερεύνηση").

Για ένα άλλο πράγμα, η κοινή λογική υποδεικνύει ότι, τις περισσότερες φορές, μια φυσική εγκατάσταση που ικανοποιεί μια ορισμένη φυσική ζήτηση δεν θα είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις κατά πέντε φορές μεγαλύτερες απαιτήσεις χωρίς επέκταση ή χωρίς να υποστεί σημαντικές δαπάνες. Ας υποθέσουμε ότι γνωρίζουμε μόνο ότι ένα ορισμένο παντοπωλείο εξυπηρετεί 200 πελάτισες την εβδομάδα, ότι ένα συγκεκριμένο κτίριο διαμερισμάτων διαθέτει διαμερίσματα για 200 οικογένειες, ότι ένας συγκεκριμένος σιδηροδρομικός σταθμός καλωσορίζει 200 τρένα την ημέρα. Ενώ είναι κατανοητό ότι το κατάστημα, η πολυκατοικία, ή ο σιδηροδρομικός σταθμός θα μπορούσαν εξίσου εύκολα να προβλέπουν 1.000 πελάτισες, οικογένειες, ή τρένα χωρίς σημαντικό πρόσθετο κόστος, συνωστισμό, ή καθυστέρηση, οι περισσότερες από εμάς θα βρούμε αυτό το ενδεχόμενο εξαιρετικά απίθανο.

Η μειοψηφία εκλαμβάνει το θέμα με αυτό το γενικό διαισθητικό σημείο, με το επιχείρημα ότι πολλά μέρη λειτουργούν πιο κάτω από τις ικανότητα τους και ότι, εν πάση περιπτώσει, οι εγκαταστάσεις θα μπορούσαν απλά να προσλάβουν επιπλέον παρόχους. Δείτε ανάρτηση, στην 32. Εμείς διαφωνούμε, σύμφωνα με την κοινή λογική, οι ιατρικές εγκαταστάσεις, γνωστές για τους χρόνους αναμονής τις, λειτουργούν κάτω από την δυναμικότητα γενικά. Και το γεγονός ότι τόσες πολλές εγκαταστάσεις αναγκάστηκαν να κλείσουν από την απαίτηση άδειας-προνομίων σημαίνει ότι η πρόσληψη περισσοτέρων γιατρών δεν θα είναι τόσο απλή όπως υποδηλώνει η μειοψηφία. Τα Δικαστήρια είναι ελεύθερα να βασίζουν τα συμπεράσματά τους σχετικά με την κοινή λογική που συνάγει από τα στοιχεία. Και αυτό είναι ό,τι έκανε το Επαρχιακό Δικαστήριο εδώ.

Η μειοψηφία επιδιώκει τώρα να δυσφημίσει τον Δρ Grossman, επισημαίνοντας ότι μια προκαταρκτική πρόβλεψη που έκανε κατά την κατάθεσή του στην Abbott σχετικά με την επίδραση της απαίτησης άδειας-προνομίων για την δυναμικότητα δεν επιβεβαιώνεται αφ' ότου η διάταξη αυτή τέθηκε σε ισχύ. Δείτε ανάρτηση, στις 31, n. 22. Αν κάθε ειδική υπερεκτιμόταν ή υποτιμόταν σε οποιαδήποτε μορφή, δεν θα μπορούσε να πιστωθεί, τα δικαστήρια θα αγωνίζονταν να βρουν την βοήθεια των ειδικών. Επιπλέον, κάνοντας μια υπόθεση-και στη συνέχεια προσπαθεί να ελέγξει την υπόθεση αυτή με περαιτέρω μελέτες, όπως ο Δρ Grossman έκανε, είναι αξιόπιστος. Πρόκειται για ένα ουσιαστικό στοιχείο της επιστημονικής μεθόδου. Η απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου να πιστώσει τη μαρτυρία του Δρ Grossman έκανε αίσθηση, δεδομένου ιδίως ότι το Τέξας δεν παρείχε καμία αξιόπιστη ειδική για να τον ανατρέψει. Δείτε 46 F. Supp. 3d, στην 680, n. 3 (αρνούμενο να παρέχει ειδικές, εν μέρει λόγω του Vincent Rue, ένας μη ιατρικός σύμβουλος του Τέξας, άσκησε σημαντική δημοσίευση και διακριτικό έλεγχο του περιεχομένου των εκθέσεων των εμπειρογνωμόνων του Τέξας"). Το Τέξας υπονοεί ότι οι επτά ή οκτώ υπόλοιπες κλινικές θα μπορούσαν να επεκταθούν αρκετά ώστε να παρέχουν αμβλώσεις για τις 60.000 έως 72.000 γυναίκες του Τέξας κάθε χρόνο. Επειδή οι ενάγουσες είχαν ικανοποιήσει το βάρος (της απόδειξης) τις, η υποχρέωση ανήκε στο Τέξας, αν μπορούσε, να παρουσιάσει αποδεικτικά στοιχεία που να ανατρέψει αυτό το θέμα στο Επαρχιακό Δικαστήριο.

Το Τέξας παραδέχτηκε ότι δεν παρουσίασε καμία τέτοια απόδειξη. Tr. of Oral Arg. 46. Αντ' αυτού, το Τέξας ισχυρίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ότι μια νέα κλινική εξυπηρετεί σήμερα 9.000 γυναίκες ετησίως. Ibid. Εκτός του ότι είναι εκτός πρακτικών, το παράδειγμα αυτό δεν είναι αντιπροσωπευτικό. Η κλινική στην οποία το Τέξας αναφέρεται προφανώς κόστισε $ 26 εκατομμύρια για κατασκευές-γεγονός που καταδεικνύει ακόμα πιο καθαρά ότι χρειάζονται επτά ή οκτώ κλινικές για να εξυπηρετήσουν πέντε φορές πάνω από το συνηθισμένο αριθμό ασθενών που πράγματι συνεπάγεται υπερβολική επιβάρυνση για την πρόσβαση στην άμβλωση. Δείτε Προγραμματισμένη Γονεϊκότητα πρωτοπαρουσιάζει το Νέο της Κτίριο: το 26 εκατομμυρίων δολαρίων του Κέντρου στο Χιούστον είναι μεγαλύτερο του είδους του στις Ην. Πολιτείες, Houston Chronicle, 21 Μαΐου 2010, σελ. Β1.

Προσπαθώντας να δείξει ότι το Τέξας δεν είχε αποδεικτικά στοιχεία, οι αιχμές της μειοψηφίας σε μία έκθεση που υποβλήθηκε στην υπόθεση Abbott δείχνει ότι τα τρεία χειρουργικά κέντρα του Τέξας, δύο στο Ντάλας, καθώς και η εγκατάσταση των 26 εκατομμυρίων δολαρίων στο Χιούστον, η καθεμία είναι σε θέση να εξυπηρετεί κατά μέσο όρο 7.000 ασθενείς ανά έτος. Δείτε ανάρτηση, στην 33-35. Αυτός ο "μέσος όρος" είναι παραπλανητικός. Εκτός από την κλινική του Χιούστον, η οποία δεν εκπροσωπεί πλέον τις εγκαταστάσεις, είναι υπό αποκλεισμό. Αγνοεί τα αποδεικτικά στοιχεία ως προς το χειρουργικό κέντρο Whole Woman’s Health στο Σαν Αντόνιο, η χωρητικότητα του οποίου περιγράφεται ως "πολύ περιορισμένη". 

Η έκθεση δεν κάνει τίποτα για να ανατρέψει το κοινό λογικό συμπέρασμα ότι η δραματική μείωση του αριθμού των διαθέσιμων εγκαταστάσεων θα προκαλέσει ελλείψεις χωρητικότητας όταν τεθεί σε ισχύ ο H. Β. 2. Οι εγκαταστάσεις που εξακολουθούν να λειτουργούν μετά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της διάταξης άδειας-προνομίων, δεν ήταν σε θέση να φιλοξενήσουν την αυξημένη ζήτηση. Δείτε App. 238, TTr. of Oral Arg. 30-31, Brief for National Abortion Federation et al. ως Amici Curiae 17-20 (αναφέροντας εμπειρίες στις κλινικές, δεδομένου ότι η απαίτηση άδειας-προνομίων τέθηκε σε ισχύ με χρόνο αναμονής 3 εβδομάδων, η επαγγελματική εξουθένωση του προσωπικού, καθώς και οι αίθουσες αναμονής ήταν τόσο πλήρεις, όπου οι ασθενείς έπρεπε να καθίσουν στο πάτωμα ή να περιμένουν έξω). Πιο ουσιαστικά, αντιμετωπίζοντας χωρίς απειλή την υγεία των γυναικών, το Τέξας επιδιώκει να αναγκάσει τις γυναίκες να διανύουν μεγάλες αποστάσεις για να κάνουν αμβλώσεις στις στριμωγμένες δυνατοτήτων υπερ-εγκαταστάσεις.

Οι ασθενείς που αναζητούν τις υπηρεσίες αυτές είναι λιγότερο πιθανό να λάβουν το είδος της εξατομικευμένης προσοχής, της σοβαρής συζήτησης και της συναισθηματικής υποστήριξης που οι γιατρίνες σε λιγότερο φορολογούμενες εγκαταστάσεις μπορεί να έχουν προσφέρει. Οι εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης και το ιατρικό προσωπικό δεν είναι ανταλλάξιμα αγαθά. Τα χειρουργικά κέντρα προσπαθούν να φιλοξενήσουν την ξαφνική, τεράστια αύξηση της ζήτησης, δείτε 46 F. Supp. 3d, στην 682, μπορεί να διαπιστώσετε πτώση της ποιότητας φροντίδας. 

Ένα άλλο κοινής λογικής συμπέρασμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου είναι ότι αυτές οι επιπτώσεις θα ήταν επιζήμιες, μη υποστηρικτικές, για την υγεία των γυναικών. Δείτε id., στην 682-683. Τέλος, το Περιφερειακό Δικαστήριο διαπίστωσε ότι οι δαπάνες που έχει επί του παρόντος η άδεια εγκατάστασης άμβλωσης θα πρέπει να επιβαρύνεται πια και για την κάλυψη των απαιτήσεων χειρουργικού κέντρου ήταν σημαντικές, οι οποίες κυμαίνονται από $ 1 εκατομμύριο ανά εγκατάσταση (για τις εγκαταστάσεις με επαρκή χώρο) σε 3.000.000 $ ανά εγκατάσταση (όπου πρόσθετη γη πρέπει να αγοραστεί). Id., στην 682.

Αυτό το αποδεικτικό στοιχείο υποστηρίζει το συμπέρασμα ότι περισσότερα χειρουργικά κέντρα δεν θα καλύψουν σύντομα το κενό όταν ήδη αδειοδοτημένες εγκαταστάσεις αναγκάζονται να κλείσουν. Συμφωνούμε με το Περιφερειακό Δικαστήριο ότι η απαίτηση χειρουργικού κέντρου, όπως η απαίτηση άδειας-προνομίων, προσφέρουν ελάχιστα, εάν υπάρχουν, οφέλη στην υγεία των γυναικών, αποτελεί ένα σημαντικό εμπόδιο για τις γυναίκες που επιζητούν την έκτρωση, και αποτελεί μια "αδικαιολόγητη επιβάρυνση" στο συνταγματικό τις δικαίωμα να την πράξουν.

VI
Θεωρούμε τρία επιπλέον επιχειρήματα που το Τέξας θέτει και τα κρίνουμε ως μη πειστικά. Κατ' αρχάς, το Τέξας ισχυρίζεται ότι η προσωπική ακύρωση και των δύο αμφισβητούμενων διατάξεων κωλύεται από τη ρήτρα διαχωρισμού του νόμου H. Β. 2. Δείτε Επιστολή Εναγωμένων 50-52. Η ρήτρα διαχωρισμού λέει ότι "κάθε διάταξη, ενότητα, υποενότητα, πρόταση, ρήτρα, φράση ή λέξη στον παρόντα Νόμο, και κάθε εφαρμογή της διάταξης του παρόντος Νόμου, μπορούν να διαχωριστούν η μία από την άλλη".


Βρίσκεστε στο Ζ' μέρος για να βρεθείτε στο Η' μέρος πατήστε εδώ


Την είδηση την βρήκαμε στις 27.6.2016 και την μεταφράσαμε από την supremecourt.gov στην https://www.supremecourt.gov/opinions/15pdf/15-274_p8k0.pdf