Και η Ελλάδα αγνοεί το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Και η Ελλάδα στις χώρες που αγνοούν το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Το Συμβούλιο της Ευρώπης καταγγέλλει ότι εννέα χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, καθυστερούν αδικαιολόγητα να εφαρμόσουν τις τελεσίδικες αποφάσεις του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Οι 9 από τις 47 χώρες μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης (ΣτΕ), που καθυστερούν αδικαιολόγητα την εφαρμογή των τελεσίδικων αποφάσεων του Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) είναι οι Βουλγαρία, Ελλάδα, Ιταλία, Μολδαβία, Πολωνία, Ρουμανία, Ρωσία, Τουρκία και Ουκρανία όπως δήλωσε ο αρμόδιος Επίτροπος Τόμας Χάμαρμπεργκ.


Όπως υπογραμμίζει ο επίτροπος  η κατάσταση είναι ιδιαίτερα ανησυχητική, δεδομένου ότι η ταχεία εφαρμογή των αποφάσεων του Δικαστηρίου από τα κράτη-μέλη είναι απαραίτητη για την μεταφορά των προτύπων της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο εσωτερικό δίκαιο της κάθε χώρας.

Γιαυτό και οι χώρες-μέλη έχουν αναλάβει την υποχρέωση να συμμορφώνονται άμεσα με τις τελεσίδικες αποφάσεις του Δικαστηρίου και να καταβάλλουν έγκαιρα τις επιδικαζόμενες αποζημιώσεις στις δικαιωθείσες.

Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με τ' αποτελέσματα αυτής της έκθεσης, ενώ το ποσοστό των υποθέσεων που εκκρεμούν για εκδίκαση στο Δικαστήριο έχει μειωθεί τα δύο τελευταία χρόνια, αντίθετα αυξήθηκε το ποσοστό των τελεσίδικων αποφάσεων του ΕΔΑΔ που δεν εκτελούνται. Περισσότερες από 9.000 καταδικαστικές αποφάσεις του Δικαστηρίου εξακολουθούν να παραμένουν ανεκτέλεστες, σημειώνει ο Επίτροπος.


Την είδηση την βρήκαμε στις 19.7.11 από την εφημερίδα Ελευθεροτυπία στην http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=294552

Παύση του Δημ. Συμβουλίου λόγω έλλειψης ποσόστωσης

Δικαστικό «τέλος» στο δημοτικό συμβούλιο της Ρώμης λόγω απουσίας γυναικών

Το περιφερειακό δικαστήριο της Ρώμης με απόφασή του έπαυσε το δημοτικό συμβούλιο της ιταλικής πρωτεύουσας διότι στη σύνθεσή του δεν περιλαμβανόταν η προβλεπόμενη ποσόστωση γυναικών.
Η κεντροαριστερή αντιπολίτευση (Δημοκρατικό Κόμμα, Αριστερά και Ελευθερία και Κόμμα Πράσινων) είχαν προσφύγει στα τοπικά δικαστήρια της περιφέρειας του Λατίου, τονίζοντας ότι σε σύνολο 11 δημοτικών συμβούλων, μόνο μία, η υπεύθυνη για την κοινωνική πολιτική, ήταν γυναίκα.

Ο δήμαρχος της Ρώμης Τζάνι Αλεμάνο αναγκάζεται ως εκ τούτου να συνθέσει νέο δημοτικό συμβούλιο με μεγαλύτερο αριθμό γυναικών.

Ανακοίνωσε ότι σκοπεύει να ζητήσει από την πρώην προεδρίναν της ποδοσφαιρικής ομάδας Ρόμα, Ροσέλα Σένσι, να αναλάβει καθήκοντα που θα σχετίζονται με τον αθλητισμό και πιο συγκεκριμένα, με την υποψηφιότητα της Αιώνιας Πόλης για την διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2020.

Αναφερόμενη στο θέμα, η Ιταλίδα υπουργίνα Ισότητας Μάρα Καρφάνια τόνισε ότι «η παρουσία και συμμετοχή των γυναικών στις διάφορες επιτροπές και συμβούλια δεν θα έπρεπε να επιβάλλεται από τα δικαστήρια, αλλά από την πεποίθηση του ότι οι γνώσεις τις και η πολιτική τις ευαισθησία είναι απαραίτητες».

Ο εκπρόσωπος των Πρασίνων, όμως, Άντζελο Μπονέλι, έκανε λόγο για «νίκη της Δημοκρατίας, σε μια χώρα στην οποία, πολύ συχνά, το δίκαιο καταπατάται από τους ισχυρούς».

Σχολιάστριες τονίζουν ότι ο Αλεμάνο θα έπρεπε ίσως να παραδειγματιστεί από τον νέο δήμαρχο του Μιλάνου Τζουλιάνο Πιζαπία, καθώς το 50% των δημοτικών συμβούλων που επέλεξε (6 σε σύνολο 12) είναι γυναίκες.

Την είδηση την βρήκαμε στις 19.7.11 από τη News in.gr στην http://news.in.gr/world/article/?aid=1231120798

Λεσβίες υψώστε τη φωνή σας Α'

 Λεσβίες υψώστε τη φωνή σας - δεν μπορούμε να σας δούμε Α'

Ονοματείστε κάποιους δικεκριμένους γκέι στην Αγγλία. Μπορεί να είναι διασημότητες, μουσικοί, ηθοποιοί, παρουσιαστές, πολιτικοί, όποιον θέλετε. Τώρα προσπαθήστε να κάνετε το ίδιο πράγμα με τις λεσβίες. Η πιθανότητα είναι ότι ο δεύτερος κατάλογος είναι αισθητά μικρότερος. Αρκεί να δείτε στη μεγάλη οθόνη, στη μικρή οθόνη και στα μέσα ενημέρωσης για να δείτε ότι υπάρχει μια αισθητή έλλειψη ανοιχτά λεσβιών στο δημόσιο μάτι.

Αυτές που είναι οι λίγες και σίγουρα διάσημες είναι: Η Sue Perkins, η Clare Balding, και η Waters Sarah, για παράδειγμα. Γιατί λοιπόν ότι οι λεσβίες είναι τόσο αόρατες; Μια γρήγορη ματιά μέσα από τα αρχεία της Independent on Pink List της Κυριακής αποκαλύπτει πως δεν υπήρξε ποτέ μια λεσβία στην κορυφή της κατάξης της «στις πλέον σημαίνουσες λεσβίες και γκέι στην Αγγλία». Στην πραγματικότητα, υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις, όπου μια λεσβία δεν είναι καν στην πρώτη δεκάδα. Για παράδειγμα, το 2007, μόνο η Sandi Toksvig έφτασε στη θέση 18 της κορυφαίας 20άδας.

Είναι ότι οι λεσβίες σκόπιμα αποφεύγουν να προσελκύσουν την προσοχή για την προσωπική τις ζωή και να λειτουργήσουν κάτω από ραντάρ, ή είναι ότι αποθαρρύνονται από το να είναι ανοικτές για τη σεξουαλικότητά τις, λόγω της διάκρισης και των κυρίαρχων κοινωνικών προτύπων; Ή μήπως η τηλεόραση και τα ΜΜΕ υπαγορεύουν την ημερήσια διάταξη του πως εκπροσωπούνται οι λεσβίες;

H Chloe Shetter μίλησε με τέσσερις λεσβίες, όλες με διαφορετικά προφίλ και επίπεδα ευθύνης - η ηθοποιός και μουσικός Heather Peace, η συντηρητική βουλευτίνα Margot James, η δημοσιογράφισα και ακτιβίστρια του λεσβιακού και γυναικείου κινήματος Julie Bindel και η συν-ιδρύτρια της Lgbtiq ομάδας του Υπουργείου Άμυνας Sandra Docking - και τις ρώτησε γιατί πιστεύουν ότι οι λεσβίες δεν έχουν ορατότητα στη σημερινή κοινωνία.

"Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι λεσβίες δεν είναι αρκετά ορατές, ειδικά αν κάνετε συγκρίσεις με τους γκέι", λέει η Bindel. "Τόσο στα μάτια του κοινού όσο και στην πραγματική ζωή. Μπορείτε να πάτε σε μερικές πόλεις της Αγγλίας όπου δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου ορατές λεσβίες. Είναι ντροπή".


Βρίσκεστε στο Α' μέρος για να βρεθείτε στο Β' μέρος πατήστε εδώ


Την είδηση την βρήκαμε στις 12.7.11 από τη PinkNews γραμμένη από τη Chloe Setter στην http://www.pinknews.co.uk/2011/07/12/lesbians-speak-up-we-cant-see-you/

Λεσβίες υψώστε τη φωνή σας Β'

Λεσβίες υψώστε τη φωνή σας - δεν μπορούμε να σας δούμε Β'

Η Bindel πιστεύει ότι είναι πιο δύσκολο για τις λεσβίες να εκδηλώνουν δημόσια την σεξουαλικότητά τις επειδή σε γενικές γραμμές, ανεξάρτητα από τη σεξουαλικότητα, είναι πιο δεσμευμένες με τις παραδοσιακές έννοιες της γυναικότητας. «Υπάρχουν λίγες γυναίκες που μπορούν να θεωρούνται ως ανθρώπινα όντα χωρίς ειδική σήμανση», λέει.

Η Heather Peace, η οποία πρωταγωνίστησε στην σειρά Lip Service στο BBC3, έχει σφυρηλατήσει μια επιτυχημένη καριέρα ως ηθοποιός και τώρα ως μουσικός. Ήταν η μόνη λεσβία ηθοποιός στην σειρά, παρά το γεγονός ότι είναι μια σειρά για τις ζωές μιας ομάδας λεσβιών που ζουν στη Γλασκώβη, και της έφερε πολλές θαυμάστριες. "Δεν έχω καμία ψευδαίσθηση ότι πριν από την Lip Service, θα είχα περίπου 40 άτομα στις συναυλίες μου, και πως τώρα οι συναυλίες μου ξεπουλούν σε εθνικό επίπεδο", λέει.

Αλλά το να είναι ανοιχτή για τη σεξουαλικότητά της απαιτεί θάρρος: "Δεν ήμουν ποτέ κρυφή ως λεσβία, αλλά ήθελα να διασφαλίζω πως δεν θα κάνω το είδος του εξώφυλλου, κάλυψης από τον τύπο που θα απαιτούσε να μιλήσω για τις σχέσεις μου, επειδή δεν ήθελα να πω ψέμματα για αυτές, και επίσης δεν ήθελα να μιλήσω για τη συντρόφισά μου, επειδή πίστευα ότι θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά την καριέρα μου".

"Αν υπήρχαν πολλά πρότυπα εκεί έξω που να παρουσιάζονται πως ζουν ευτυχισμένη ζωή, αν υπήρξαν ως ανοικτές ηθοποιοί τότε στα σίγουρα θα είχα και εγώ «εκ-δηλωθεί δημόσια» πολύ πιο γρήγορα," είπε η Peace. "Όταν κοιτάζω γύρω μου τώρα, ακόμα δεν βλέπω αρκετά πρότυπα για τις νέες ηθοποιούς ώστε να νοιώσουν πολύ διαφορετικά από ό, τι εγώ ένοιωθα όλα αυτά τα χρόνια. Και ανησυχούσα ότι δεν θα μου δωθεί οποιοσδήποτε ετερό ρόλος".

Η Margot James, η Συντηρητική βουλευτίνα της πόλης Stourbridge, είναι μία από τις μόλις τρεις λεσβίες στο Κοινοβούλιο και η πρώτη στο κόμμα των Συντηρητικών. Σκέφτεται πως η ορατότητα των λεσβιών πολιτισών δεν πρέπει να βελτιωθεί, αλλά είναι ευγνώμων για την πρόοδο που έχει σημειωθεί κατά την τελευταία δεκαετία. "Θα μπορούσαμε σίγουρα να κάνουμε περισσότερα για ορατότητα των λεσβιών στα μάτια του κοινού, αλλά εγώ δεν θα αποκαλέσω την εαυτή μου σταυροφόρο στο θέμα. Έχω ίσως μια διαφορετική οπτική γωνία από τις νεότερες λεσβίες - υπάρχουν τόσες πολλές περισσότερες ανοιχτά λεσβίες από ό, τι όταν εγώ ήμουν μικρή.

"Ναι, σε σύγκριση με τον αριθμό των γκέι υπάρχουν λιγότερες, αλλά πιστεύω ότι είναι επειδή στην πραγματικότητα υπάρχουν λιγότερες λεσβίες από ότι γκέι. Είναι δύσκολο για τις λεσβίες, αλλά έχω πει ότι, πολλοί γκέι που είναι γνωστοί στο κοινό κατέχουν θέσεις στη διαφήμιση και τα μέσα ενημέρωσης όπου έχουν γίνει αποδεκτοί εξ' αιτίας του μεγαλύτερου χρονικού διαστήματος που είναι γνωστοί. Είναι δύσκολο για αυτούς επίσης σε ορισμένους τομείς αλλά για τις λεσβίες είναι ακόμη δυσκολότερο σε περισσότερους τομείς".

Σε ορισμένους τομείς ίσως περιλαμβανομένων των παραδοσιακών οργανώσεων, όπως το Υπουργείο Άμυνας. Η Sandra Docking βοήθησε να ιδρυθεί η Lbtiq ομάδα του Υπουργείου Αμύνης στα τέλη του 2004. "Το υπόβαθρο μέχρι το 2000, ήταν ο κώδικας κοινωνικής συμπεριφοράς των Ενόπλων Δυνάμεων” έκανε τις Lbtiq που υπηρετούσαν να παραμένουν κρυφές όσο η παρουσία τις ανησυχούσε την υπηρεσία”, είπε. "Το πολιτικό προσωπικό είχε την ίδια στάση – δεν γίνεται να είσαι λεσβία στην εργασία".

Ο σκοπός της Lbtiq ομάδας ήταν να ενισχυθεί η προβολή των Lbtiq ζητημάτων στο εσωτερικό του υπουργείου, είπε η Docking. Ωστόσο, ισχυρίζεται ότι, παρά το γεγονός αυτό, «δεν έχουμε ένα μεγάλο αριθμό εθελοντριών λεσβιών για τους διαφορετικούς ρόλους στην ομάδα, εκτός από το ρόλο εκπροσώπισας λεσβίας". Ερωτηθείσα γιατί, λέει: «Θα μπορούσε να είναι ότι η εθελοντική δράση αντιμετωπίζεται διαφορετικά από τις γυναίκες και τους άνδρες. Οι γυναίκες τη βλέπουν σαν έναν τρόπο για να γίνει δουλειά, αλλά δεν αναζητούν οφέλη για τις ίδιες - αποθαρρύνονται από το να έχουν «εγωιστική» οπτική από πολύ νεαρή ηλικία, οι άνδρες το βλέπουν ως έναν τρόπο να δικτυωθούν και να αναπτύξουν τις δεξιότητές και τις φιλοδοξίες τους".


Βρίσκεστε στο Β' μέρος για να βρεθείτε στο Γ' μέρος πατήστε εδώ

Την είδηση την βρήκαμε στις 12.7.11 από τη PinkNews γραμμένη από τη Chloe Setter στην http://www.pinknews.co.uk/2011/07/12/lesbians-speak-up-we-cant-see-you/

Λεσβίες υψώστε τη φωνή σας Γ'

Λεσβίες υψώστε τη φωνή σας - δεν μπορούμε να σας δούμε  Γ'

Η Docking πιστεύει επίσης ότι είναι πιο εύκολο για τις λεσβίες να κρύψουν τη σεξουαλικότητα τις: "Το θέμα είναι ότι οι λεσβίες μπορούν να είναι αόρατες, εάν επιλέξουν να κρυφτούν - όπως θα έλεγαν στις Ην. Πολιτείες - μπορούν να "περάσουν" για ετερό. Μερικές από τις εμπειρίες των συναδέλφων οι οποίοι είναι γκέι είναι ότι είναι ορατοί - δεν μπορούν να προσποιούνται ότι είναι κάτι που δεν είναι και να περάσουν για ετερό.

"Αυτό είναι από την αναφορά τους, όχι ένα εξωτερικό συμπέρασμα. Αυτό είναι πολιτισμικό ζήτημα για την έκφραση των γκέι, καθώς επίσης και για το πώς η κοινωνία αντιμετωπίζει τους γκέι. Είναι επίσης το αποτέλεσμα κάποιας έρευνας που πραγματοποιήθηκε το 2006 για τους γκέι στο Υπουργείο Άμυνας. Η θέση τους έπρεπε να βελτιωθεί και οι γκέι (γενικά), να κάνουν βήμα προς τα εμπρός αναλαμβάνοντας το θέμα".

Αυτό που συμφωνήθηκε είναι πως η έλλειψη ορατότητας των λεσβιών και αμφισεξουαλικών γυναικών μεταφράζεται σε μια ανησυχητική κατάσταση για τις νεαρές λεσβίες και αμφισεξουαλικές. Με την εκπαίδευση για τη σεξουαλικότητα να έχει ακόμα τεράστια έλλειψη στα αγγλικά σχολεία και το θέμα εξακολουθεί να αποτελεί ταμπού στις περισσότερες οικογένειες, τις νέες να κοιτάζουν τα μέσα ενημέρωσης και τις διασημότητες για να προσδιορίσουν τα συναισθήματά τις και να ζητήσουν διευκρινίσεις. Αλλά μια ευδιάκριτη έλλειψη προτύπων σημαίνει ότι η παρουσία και παρουσίαση των λεσβιών και αμφισεξουαλικών γυναικών είναι περιορισμένη, και όταν υπάρχει, είναι συχνά μη ρεαλιστική και μονοδιάστατη. Μπουτς χαρακτήρες ή προσωπικότητες, για παράδειγμα, είναι σχεδόν ανύπαρκτες στην οθόνη, πιθανώς επειδή η κοινωνία γενικά ακόμα δεν μπορεί να δεχτεί και να αποδεχτεί τις γυναίκες που δεν συμμορφώνονται με τις προκαταλήψεις και τα στερεότυπα της γυναικότητας.

"Η κοινωνία μπορεί γενικά να αντιμετωπίσει αποτελεσματικότερα τις λεσβιακές ιστορίες στη κυρίαρχη TV - εφ 'όσον οι ηθοποιοί που παίζουν τους ρόλους είναι ετερό και ως εκ τούτου το όλο θέμα μπορεί ακόμη να είναι ετερό φαντασίωση, λέει η Peace. "Σε γενικές γραμμές, τηλεόραση δεν είναι αρκετά θετική στο να «δείξει» τις λεσβίες".

Ως ανοιχτά λεσβία ηθοποιός, αισθάνεται πως αυτό είναι ένα βάρος; «Αισθάνομαι την ευθύνη», λέει. "Και αυτό ήταν μια συνειδητή επιλογή για μένα να αποδεχθώ την ευθύνη. Όταν δέχτηκα το ρόλο στη Lip Service, πήρα την απόφαση να μιλήσω ανοιχτά και να απαντήσω σε όλες τις ερωτήσεις για τη σεξουαλικότητά μου. Δεν θέλω να είμαι μέρος του προβλήματος. Νιώθω καλά για το ποια είμαι, και ειλικρινά, ποτέ δεν έχω νοιώσει πιο ευτυχισμένη.

Νομίζω ότι έχω δώσει πραγματικά σε πολλές λεσβίες τη δυνατότητα να ταυτίζονται στα μάτια του κοινού. Και ναι, νομίζω ότι οι λεσβίες πάντα θέλουν να ξέρουν ποια είναι πραγματικά λεσβία".

Η Bindel λέει ότι η μη ορατότητα είναι ένα θέμα που οι λεσβίες οι ίδιες πρέπει να ασχοληθούν και να υπάρξει επαγρύπνηση. "Οι ετερό δεν πρόκειται να δώσουν αυτή τη μάχη για μας. Πρέπει να σταματήσουμε να δικαιολογούμε εκείνες που έχουν το προνόμιο να είναι κρυφές. Αυτές είναι τα χειρότερα είδη θετικών παραδειγμάτων για τις νέες - εκτός αν έχουν ένα πολύ καλό λόγο για να μην εκ-δηλωθούν δημόσια και να είναι υπερήφανες.

"Πρέπει να κάνουμε το καθήκον μας. Έχουμε όλες ευθύνη. Αν είμαστε αρκετά τυχερές να έχουμε μια θέση εργασίας, την υποστήριξη μιας συντρόφισας, χρήματα, κοινωνική θέση, και ούτω καθεξής, έχουμε την ευθύνη να υποστηρίξουμε και να μιλήσουμε για τη λεσβιοσύνη για χάρη των άλλων.

"Το χρωστάμε εμείς οι οποίες έχουμε ένα κομμάτι επιρροής. Το οφείλουμε στις άλλες σαν κι εμάς. Διαφορετικά, πώς στο καλό οι νέες θα μάθουν τι είναι το να είσαι λεσβία; Από την οικογένεια; Από τις ετερό φίλες; Από στενοκέφαλες φανατικές;"

Λέει, επίσης, πως για να κατακτήσουμε -υπερνικήσουμε το θέμα, πρέπει να αναγνωρίσουμε την επιρροή του λεσβιακού και γυναικείου κινήματος. "Εκείνες που έκαναν εκστρατείες για τα δικαιώματα των γυναικών, κάποιες από τις οποίες ήταν λεσβίες, αγωνίστηκαν για τα δικαιώματα μας ως λεσβίες και ως γυναίκες - το δικαίωμα της ψήφου, της πρόσβασης στην έκτρωση, ή το δικαίωμα να εκφραζόμαστε ελεύθερα σε μια σχέση, ως λεσβίες ή με άλλο τρόπο".


Βρίσκεστε στο Γ' μέρος για να βρεθείτε στο Δ' μέρος πατήστε εδώ

Την είδηση την βρήκαμε στις 12.7.11 από τη PinkNews γραμμένη από τη Chloe Setter στην http://www.pinknews.co.uk/2011/07/12/lesbians-speak-up-we-cant-see-you/

Η εικόνα είναι το έργο Λουόμενες νεαρές του Himachel Pradesh της σχολής Kangra του 18ου αιώνα

Λεσβίες υψώστε τη φωνή σας Δ'

Λεσβίες υψώστε τη φωνή σας - δεν μπορούμε να σας δούμε Δ'

Και Bindel μιλά για θετικά παραδείγματα των λεσβιών που θα βοηθούσαν: "Χρειαζόμαστε λεσβίες που θα λένε “είναι σπουδαίο να είσαι λεσβία”, και δεν θα ζητούν συγγνώμη για αυτό. Πρέπει να πούμε “είναι θαυμάσιο κορίτσια, βουτήξτε το πόδι σας στο νερό και δείτε πόσο υπέροχο είναι” - υπάρχει μια εναλλακτική λύση για την υπάρχουσα κατάσταση- status quo".

Ως βουλευτίνα, η James τελεί υπό δημόσιο έλεγχο για τις καλύτερες στιγμές της κάθε χρονιά, αλλά υποστηρίζει ότι η απόφαση να εκ-δηλωθεί δημοσίως είναι δύσκολη για την καθεμία. "Συμπαθώ εκείνες που είναι ανοικτές στα μάτια του κοινού και εκείνες που δεν αισθάνονται πως είναι σε θέση να εκ-δηλωθούν δημόσια. Και δεν πιστεύω στον εκφοβισμό των λεσβιών για να εκ-δηλωθούν δημόσια”.

Όταν ρωτήθηκε αν αισθάνεται ως πρότυπο, η James είπε: «Δεν θα έκανα συνεντεύξεις σαν αυτή, αν δεν ένιωθα την ευθύνη. Ο ρόλος μου είναι πολύ χρονοβόρος, και καλύπτει πολλούς τομείς, όπως τις επιχειρήσεις, την υγεία, την απασχόληση, κλπ, και ένα τεράστιο μέρος της δουλειάς μου αφορά την εκλογική μου περιφέρεια. Αλλά έχω πάντα χρόνο να μιλήσω για τα θέματα της Lbtiq κοινότητας".

Η Docking του Υπουργείου Άμυνας αναφέρει ότι δεν είναι μόνο τα πρότυπα που λείπουν, είναι η ποικιλία στο εσωτερικό τους. "Νομίζω ότι οι νέες μπορεί να αναρωτιούνται αν υπάρχουν μεγαλύτερες λεσβίες που μπορούν να λειτουργήσουν ως πρότυπα προς μίμηση, αλλά ακόμη και αν σχετίζονται με τη ζωή τις. Μιλούσα με μια μεγαλύτερη λεσβία πρόσφατα, και αναρωτιέμαι αν θέσαμε όρια στην εαυτή μας και επίσης, πως όταν μεγαλώνουμε, γινόμαστε διπλά αόρατες. Δεν είναι μόνο οι νέες λεσβίες που χρειάζονται πρότυπα προς μίμηση, τα χρειαζόμαστε σε κάθε στάδιο της ζωής μας.

"Τα χρειαζόμαστε σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής ... στις δασκάλες, νοσηλεύτριες, μαγείρισες, υπαλλήλους καταστημάτων όλες είναι λεσβίες και έχουν νόμιμη ζωή. Νομίζω ότι η ερώτηση είναι γιατί θέλουμε ορατότητα και ποια πρέπει να είναι ορατή -και όχι μόνο ως ένα νεαρό ρομαντικό ενδιαφέρον σε μια σαπουνόπερα για να κερδίσει τις τηλεθεάτριες".

Η πρόσβαση σε θετικά πρότυπα, ωστόσο, είναι απλώς ένας τρόπος για να προωθηθεί η προβολή των λεσβιών τόσο στη δημόσια όσο και στην ιδιωτική ζωή.

"Για να ξεπεραστεί το πρόβλημα, πρέπει να είμαστε λεσβίες με πολιτικό τρόπο," υποστηρίζει η Bindel. "Ο μόνος τρόπος να αλλάξει είναι να συμμετάσχουν περισσότερες λεσβίες που ενοχλούνται από τη μη ορατότητα και ενδιαφέρονται να εργάζονται με και στα μέσα ενημέρωσης και στην τηλεόραση για την λεσβιοσύνη. Χρειαζόμαστε περισσότερες γυναίκες βουλευτίνες να αναδείξουν τα θέματα των λεσβιών και των άλλων γυναικών στο Κοινοβούλιο".


Βρίσκεστε στο Δ' μέρος για να βρεθείτε στο Ε' μέρος πατήστε εδώ

Την είδηση την βρήκαμε στις 12.7.11 από τη PinkNews γραμμένη από τη Chloe Setter στην http://www.pinknews.co.uk/2011/07/12/lesbians-speak-up-we-cant-see-you/ 

Η εικόνα είναι το έργο Ελληνικό Eσωτερικό, στα 1848 του Gerome Jean Leo

Λεσβίες υψώστε τη φωνή σας Ε'

Λεσβίες υψώστε τη φωνή σας - δεν μπορούμε να σας δούμε Ε'

Η Bindel έχει ισχυρές απόψεις για το τι βλέπει ως έλλειψη πολιτικής ευαισθητοποίησης και ιδίως στις νέες λεσβίες σήμερα. "Παρακολούθησα τη σειρά Candy Bar Girls στην τηλεόραση και το μόνο που είδα ήταν απλώς καθαρή ηδονικότητα, απολιτική ναζιάρικη ελαφρότητα και επιπολαιότητα, λέει. "Αυτές τις λεσβίες δεν τις καταλαβαίνω καθόλου, δεν είναι αποδεκτές. Η λεσβιοσύνη πρέπει να είναι μια επανάσταση. Αφήστε τους γαμημένους κώλους σας και κάνετε κάτι πολιτικό. Δεν έχουμε κερδίσει τη μάχη ακόμα. Πρέπει να είμαστε πολιτικές για τη λεσβιοσύνη".

Η αύξηση του προφίλ των λεσβιών είναι ένα δύσκολο έργο που έχουμε να αντιμετωπίσουμε, λέει η Peace. "Αλλά μιλάμε για νομοθετικές αλλαγές που πρέπει να γίνουν, πώς διδάσκουμε τα παιδιά μας στα σχολεία, τη προσθήκη των λεσβιακών χαρακτήρων σε σαπουνόπερες και δράματα, τόσα πολλά πράγματα. Νομίζω ότι υπάρχει ένα μεγαλύτερο πρόβλημα για το πώς οι λεσβίες διαπραγματεύονται και εμφανίζονται στον Τύπο και πως πάντα βρίσκονται υπό την μισογυνία. Είμαι γυναίκα πρώτα απ 'όλα και πριν από οτιδήποτε άλλο".

Φαίνεται πως το θέμα της ορατότητας είναι τόσο θέμα που αναγνωρίζεται και προκαλεί ανησυχία σε πολλές λεσβίες. Ωστόσο, οι αιτίες της μη ορατότητας και οι λύσεις για την αντιμετώπιση της αλλά και άλλων προβλημάτων είναι πολύπλοκες. Δεν υπάρχει προφανής ταχεία δράση αποκατάστασης για τη βελτίωση της ορατότητας, εκτός από την επιβολή ποσοστώσεων στη δημόσια αρένα, οι οποίες είναι τόσο μη δημοφιλής, που νοούνται ως εντελώς απίθανες.

Έτσι, αντ 'αυτού, πρέπει να λάβουμε μια πιο αργή, πιο αποσπασματική προσέγγιση, αξιώνοντας μεγαλύτερο αριθμό λεσβιών και άλλων γυναικών στη Βουλή, στην τηλεόραση, στις θέσεις εξουσίας και στη δημόσια σφαίρα. Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε την ψήφο μας με σύνεση, και πρέπει να στηρίξουμε τις λεσβίες που έχουν το θάρρος να είναι ανοικτές δημόσια και ιδιωτικά, ιδίως εκείνων που υπερασπίζονται τα δικαιώματά μας, να θυμόμαστε ότι δεν πρέπει να είναι μια δουλειά που επαφίεται στις λίγες που φέρουν ήδη την ευθύνη αυτή.

Η Bindel λέει ότι χρειαζόμαστε μια «επανάσταση». Ακούγεται ως άυλη άπιαστη, αλλά το να είσαι μέρος της είναι εύκολο: απλά ας αρχίσουμε να μιλάμε. Να συζητήσουμε για το να είσαι λεσβία, να μιλήσουμε για το σεξ, για τις σχέσεις μας, να μιλήσουμε για την δημόσια εκ-δήλωση, για τις εμπειρίες μας ως λεσβίες και ως γυναίκες, να μην μιλάμε μόνο για τους γκέι και τα κοινά προβλήματα της κοινότητας. Πρέπει να ομαλοποιήσουμε και να χρησιμοποιούμε την λέξη «λεσβία» αντί άλλων, να καταρρίψουμε τους μύθους και τα στερεότυπα γύρω από τη σεξουαλικότητα και τις γυναίκες, να χρησιμοποιούμε μια γυναικοποιημένη γλώσσα και πάνω απ 'όλα, να προσπαθούμε, στο μέτρο του δυνατού, να είμαστε ανοικτές και θετικές, και όχι να ντρεπόμαστε να είμαστε οι εαυτές μας, ανεξάρτητα από το τι άλλες μπορεί να πιστεύουν. Μόνο τότε, μπορούμε εμείς και ο υπόλοιπος κόσμος να αρχίσει να μας αναγνωρίζει, να μας υποστηρίζει και να μας δει.


Βρίσκεστε στο Ε' μέρος για να βρεθείτε στο Α' μέρος πατήστε εδώ

Την είδηση την βρήκαμε στις 12.7.11 από τη PinkNews γραμμένη από τη Chloe Setter στην http://www.pinknews.co.uk/2011/07/12/lesbians-speak-up-we-cant-see-you/

Δικαιώματα των Lbtiq

Ανθρώπινα δικαιώματα

"Υπάρχει ακόμα ανάγκη για πολύ θάρρος και πολλά πράγματα να γίνουν" δήλωσε η Αυστριακή ευρωβουλευτίνα των Πρασίνων Urlike Lunacek σε ακρόαση που οργανώθηκε στην υποεπιτροπή ανθρωπίνων δικαιωμάτων ΕΚ για τα δικαιώματα των Lbtiq. Οι Lbtiq είναι "παιδιά απλών ανθρώπων" αλλά εκείνο που περιπλέκει την κατάσταση είναι η στάση των χωρών σημείωσε ο Άγγλος Σοσιαλιστής Ευρωβουλευτής Michael Cashman, ζητώντας από το ΕΚ να διακόψει κάθε σχέση με χώρες "που δεν σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα".

Σε πάρα πολλές χώρες του κόσμου οι διακρίσεις εις βάρος των Lbtiq είναι ευρέως διαδεδομένες και, σύμφωνα με τη διεθνή ένωση για την προάσπιση των δικαιωμάτων τις, ILGA ούτε στις Ευρωπαϊκές χώρες υπάρχει απόλυτη ισονομία μεταξύ Lbtiq και ετερό.

Μιλώντας στην ακρόαση που οργανώθηκε στο ΕΚ, η Ulrike Lunacek, που είναι συμπροεδρίνα, με τον Michael Cashman, της διακομματικής Lbtiq ομάδας του Κοινοβουλίου, σημείωσε ότι η λεσβιοσύνη είναι ακόμα ποινικό αδίκημα σε 76 χώρες παγκοσμίως και επισύρει την θανατική ποινή σε πέντε από αυτές (Ιράν, Σαουδική Αραβία, Μαυριτανία, Σουδάν, Υεμένη, σε τμήματα της Σομαλίας και της Νιγηρίας), άρα "υπάρχει ακόμα ανάγκη για πολύ θάρρος και πολλά πράγματα να γίνουν… για να κερδίσουν όλοι το δικαίωμα να αγαπήσουν όποιαν ερωτεύτηκαν χωρίς φόβο και με ίσα δικαιώματα".

Ο Mauro Cabral, ακτιβιστής του χώρου από την Αργεντινή σημείωσε τον κεντρικό ρόλο που διαδραματίζουν σε αυτό οι χώρες μέλη της ΕΕ αλλά τόνισε επίσης ότι "ζούμε ιστορικές στιγμές καθώς η λεσβιοσύνη δεν θεωρείται πια αρώστεια".

Το ΕΚ εκτός από τις ακροάσεις έχει εκδώσει σειρά ψηφισμάτων ενώ ιδιαίτερη είναι η υποστήριξη  που παρέχει ο Πρόεδρος Jerzy Buzek, όπως τόνισε και η ίδια η Lunacek.

 

Την είδηση την βρήκαμε τη 1.7.11 από την ιστοσελίδα του Ευρ. Κοινβουλείου στην http://www.europarl.europa.eu/el/headlines/content/20110624STO22597/html/%CE%94%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CF%8E%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%86%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%86%CE%AF%CE%BB%CF%89%CE%BD

Το σύμφωνο συμβίωσης εγκρίθηκε από τα μέλη της Βουλής

 
Τα μέλη της Βουλής πέρασαν μια τροπολογία για ένα νέο νόμο που δίνει ισότητα στα λεσβιακά ζευγάρια, τα ίδια δικαιώματα με τους ετερό γάμους.

Η νέα τροποποίηση σημαίνει ότι τα λεσβιακά ζευγάρια μπορούν πλέον να νυμφευθούν σε μια εκκλησία ή άλλο θρησκευτικό κτίριο, αν η εκκλησία επιθυμεί να εκτελέσει την υπηρεσία.

Η τροποποίηση του σχεδίου νόμου του συμφώνου συμβίωσης πέρασε μέσα σε λίγα λεπτά από όλα τα μέλη της Βουλής.

Το γεγονός ότι τα λεσβιακά ζευγάρια μπορούν πλέον να νυμφεύονται σε χώρους θρησκευτικής λατρείας είναι μια αλλαγή στο αρχικό σχέδιο του νόμου.

Η τροπολογία αυτή ωθήθηκε από τον Αναπληρωτή Montfort Tadier και πέρασε 30 ψήφους υπέρ και 6 κατά.

Ωστόσο, αν και τώρα δεν υπάρχει κανένα νομικό εμπόδιο για να νυμφευθούν στην εκκλησία τόσο η Καθολική Εκκλησία και η Εκκλησία της Αγγλίας έχουν ήδη πει ότι δεν θα το επιτρέψουν.

 

Την είδηση την βρήκαμε στις 12.7.11 και την μεταφράσαμε από την Channel on line.tv στην http://www.channelonline.tv/channelonline/DisplayArticle.asp?ID=495210
 
Η εικόνα είναι το έργο Οι μάγισσες του Corinth Lovis στα 1897

Γυναίκες στην ηγεσία της Δικαιοσύνης

Η Ρένα Ασημακοπούλου εξελέγη την Τρίτη προεδρίνα του Αρειου Πάγου, βάζοντας τέλος στην ανδρική κυριαρχία σε έναν ακόμη χώρο. Γενική Επιτρόπισα Επικρατείας των Τακτικών Διοικητικών Δικαστηρίων η Ελένη Διακομανώλη

Η Ρένα Ασημακοπούλου, μέχρι πρότινος αντιπροεδρίνα του Αρειου Πάγου, επιλέχθηκε για την θέση της προεδρίνας, όπως έγινε γνωστό το μεσημέρι της Τρίτης.
Η έμπειρη δικαστική αναλαμβάνει σε μια κρίσιμη περίοδο τα ηνία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καθώς είναι σε εξέλιξη σειρά υποθέσεων από την τρομοκρατία ως τα εργασιακά.
Στην θέση του Α΄ Αντιπροέδρου εκλέχθηκε ο Γεώργιος Χρυσικός, και Β΄ Αντιπροέδρου ο Θανάσης Κουτρουμάνος.

Το υπουργικό συμβούλιο, ύστερα από τις προτάσεις του υπουργού Δικαιοσύνης, Μιλτιάδη Παπαντωνίου, προήγαγε επίσης σε αντιπρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας τον Αναστάσιο Γκότση, σε αντιπροεδρίνα-ο του Ελεγκτικού Συνεδρίου τον Μιχαήλ Ζυμή και την Ευφροσύνη Κραμποβίτη και σε Γενική Επιτρόπισα Επικρατείας των Τακτικών Διοικητικών Δικαστηρίων την Ελένη Διακομανώλη.
Είναι η πρώτη φορά που τοποθετήθηκε γυναίκα και στην θέση της Γενικής Επιτρόπισας Επικρατείας των Τακτικών Διοικητικών Δικαστηρίων.


Την είδηση την βρήκαμε στις 12.7.11 στην εφημερίδα Έθνος στην http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22768&subid=2&pubid=63217360 Στη φωτογραφία η πρώτη γυναίκα, Xue Hanqin, από την Κίνα στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης

Είμαστε όλες στερεότυπα;

Οι Βασιλικοί γάμοι που τελέστηκαν πρόσφατα τόσο στη Βρετανία ανάμεσα στον διάδοχο του θρόνου και την κοινή θνητή Κέιτ Μίντλετον όσο και στο Πριγκιπάτο του Μονακό ανάμεσα στον Πρίγκιπα Αλβέρτο και την εκλεκτή του, έφεραν, μεταξύ άλλων, ακόμα μία φορά στην επικαιρότητα το ζήτημα της κομψής γυναικείας συμπεριφοράς και της “αλληλένδετης” με αυτή ποιότητας της γυναικότητας.

Τηλεοπτικά κανάλια, εφημερίδες, περιοδικά, και βιβλία που αποτελούν μέρος της λαϊκής κουλτούρας όχι μόνο της Αγγλίας και της Γαλλίας, αλλά ολόκληρης της Ευρώπης, ασχολήθηκαν με την εμφάνιση, την ενδυμασία, την συμπεριφορά, τις αντιδράσεις των γυναικών που βρίσκονταν στο επίκεντρο της προσοχής, άλλοτε επικροτώντας κι άλλοτε επικρίνοντας τις δύο κυρίες των κυρίων για τις επιλογές και την στάση τις. Επειδή ως γνωστόν οι γυναίκες αυτές (που για πολλές αποτελούν πρότυπα συμπεριφοράς) σπάνια μιλούν εκτός πρωτοκόλλου, πολύ λίγα σχόλια του τύπου αφορούσαν κάτι που δήλωσαν – η πλειοψηφία των σχολίων ήταν επικεντρωμένη στις ενδυματολογικές επιλογές και στην συμπεριφορά τις. Η χάρη, η ηρεμία, η ευγένεια, η κομψότητα, η σεμνότητα και φυσικά η γυναικότητα, όχι μόνο των δύο πρωταγωνιστριών αλλά και όλων των καλεσμένων γένους γυναικείου των γαμήλιων τελετών, ήταν χαρακτηριστικά που συγκέντρωσαν το ενδιαφέρον των απανταχού σχολιαστριών.

Οι περισσότερες γυναίκες του γυναικείου κινήματος θεωρούν τη γυναικότητα μια εκδήλωση υποταγής στην ανδρική κυριαρχία που έχει σαν κύριο στόχο τη διατήρηση από τη μια του σεξουαλικού παιχνιδιού που στηρίζεται στην διαφορετικότητα των φύλων και από την άλλη της πολιτικής επικυριαρχίας της κοινωνικής ομάδας των ανδρών πάνω στην υποτιθέμενα κατώτερη κοινωνική ομάδα των γυναικών.* Σύμφωνα με αυτόν τον ορισμό η γυναικότητα δεν είναι μία έμφυτη, βιολογική συμπεριφορά αλλά ένας όρος που περικλείει μια σειρά από κοινωνικά (και πολιτικά) συγκροτημένα γνωρίσματα. Μερικά από αυτά τα γνωρίσματα είναι η καλοσύνη, η υποχωρητικότητα, η υπομονή, η ταπεινοφροσύνη, η ευαισθησία και η ευγένεια. Στον αντίποδα των στερεοτυπικών αυτών γυναικείων συμπεριφορών βρίσκονται οι θετικές αρρενωπές συμπεριφορές της αμεσότητας, της ευθύτητας, της ανταγωνιστικότητας και οι αρνητικές της επιθετικότητας, του δογματισμού και της αγένειας -κάτι που φαίνεται να επιβεβαιώνεται πρόσφατα και από τις εκτενείς έρευνες που διεξήγαγαν κοινωνικές επιστημόνισες του Βρετανικού πανεπιστημίου του Sheffield.

Τα αποτελέσματα των ερευνών παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον, και ιδιαίτερα το γεγονός ότι στερεοτυπικά η ευγένεια εκλαμβάνεται ως ειδοποιό χαρακτηριστικό της γυναικείας συμπεριφοράς. Το σημαντικότερο στοιχείο όμως, από πολιτική άποψη, είναι ότι η πρόσληψη και επικράτηση των στερεοτύπων αφορά συμπεριφορές που παραδοσιακά χαρακτηρίζουν τις λευκές γυναίκες της μεσαίας τάξης και τους λευκούς άνδρες της εργατικής τάξης, και όχι όλες τις ομάδες γυναικών και όλες τις ομάδες ανδρών αδιακρίτως. Το στερεότυπο δηλαδή της αρρενωπότητας που τείνει σήμερα να επικρατήσει σε όλες τις κοινωνικές ομάδες, αντικατοπτρίζει συμπεριφορές που έχουν παραδοσιακά συνδεθεί με τους άντρες της εργατικής τάξης και το αντίστοιχο ισχύει και για το στερεότυπο -το οποίο αποτελεί ταυτόχρονα και ιδεώδες της γυναικότητας- που κάποτε αφορούσε αποκλειστικά τις γυναίκες της μεσαίας τάξης.

Χωρίς αμφιβολία η Βρετανική και η Ελληνική κοινωνία παρουσιάζουν έντονες δομικές διαφορές κι ως εκ τούτου μια μηχανιστική μεταφορά Βρετανικών κανόνων, προτύπων και στερεοτύπων στην Ελληνική πραγματικότητα θα ήταν άστοχη. Παρ' όλα αυτά δεν γίνεται να μη μας απασχολεί κατά πόσον τα ερωτήματα και τ' αποτελέσματα των συγκεκριμένων ερευνών αφορούν και την δική μας κοινωνία. Αν και η κοινωνική διαστρωμάτωση στην Ελλάδα και στην Αγγλία εμφανίζουν έντονες διαφοροποιήσεις, πρέπει νομίζω να δεχτούμε ότι κάποια από αυτά τα γυναικεία και αρρενωπά στερεότυπα επικρατούν και στη χώρα μας, όπως άλλωστε και στις υπόλοιπες Δυτικές κοινωνίες.

Η ευθύτητα, η ειλικρίνεια, η αμεσότητα, η ανταγωνιστικότητα, η επιμονή και η επιθετικότητα είναι στο μυαλό μας γνωρίσματα συνδεδεμένα με την έννοια της αρρενωπότητας. Ακόμα κι όταν οι παραπάνω ποιότητες χαρακτηρίζουν τον τρόπο που κάποια γυναίκα επικοινωνεί με τις άλλες τείνουμε να μιλάμε για "αντρική συμπεριφορά". Επιπλέον με ευκολία βάζουμε σε κάποιον άντρα την ταμπέλα της "γυναικούλας" όταν θεωρούμε ότι αναπαράγει συμπεριφορές που έχουν χρηστεί ως γυνακείες: όταν διστάζει για παράδειγμα να πάρει αποφάσεις, να πει ανοιχτά τη γνώμη του, ή να υποστηρίξει με τρόπο απόλυτο και επιθετικό τα πιστεύω του. Η υποχωρητικότητα, η δυσκολία λήψης αποφάσεων, ο δισταγμός μπροστά στον κίνδυνο, η ευαισθησία και η ανασφάλεια είναι καταχωρημένα στο υποσυνείδητό μας ως γυναικεία χαρακτηριστικά.

Οι γυναίκες και οι άνδρες της ελληνικής κοινωνίας φαίνεται να είναι παγιδευμένες στην αναπαραγωγή των στερεοτυπικών αυτών ρόλων. Το ψυχικό κόστος της εσωτερίκευσης τέτοιων στερεοτύπων μπορεί να είναι μεγάλο και για τα δύο φύλα. Οι γυναίκες βρίσκονται σε σύγχυση όταν από τη μια καλούνται να διατηρήσουν το μύθο της γυναικότητας και από την άλλη να σταθούν ισότιμα δίπλα στους άντρες και ν’ ανταποκριθούν στις απαιτήσεις που θέτουν οι σύγχρονες διαπροσωπικές και επαγγελματικές σχέσεις. Πώς είναι δυνατόν να περιμένουμε μια γυναίκα να είναι πάντα καλοσυνάτη, γλυκιά, υποχωρητική και ταυτόχρονα να μιλά με αμεσότητα και αυθορμητισμό, να λαμβάνει σημαντικές αποφάσεις παρά το όποιο κόστος τις, να υποστηρίζει ανοικτά τις συναδέλφισές της, να κρατάει το λόγο της, να εμπνέει εμπιστοσύνη; Οι άντρες πιέζονται ν' αναπαράγουν συμπεριφορές που δεν τους ταιριάζουν απαραίτητα, ιδίως όταν έρχονται σε σύγκρουση με τις ανθρώπινες ανάγκες κι επιθυμίες τους, όπως: το να σέβονται τα συναισθήματα των άλλων, να ζητούν τη συμβουλή και την υποστήριξη των συνεργάτιδων ή των συντροφισών τους χωρίς να αισθάνονται ότι αυτό υπονομεύει την ταυτότητά τους, να εκφράζουν με ειλικρίνεια τυχόν φόβους ή αμφιβολίες χωρίς ν’ ανησυχούν ότι αυτό βάλλει την αρρενωπότητά τους.

Οι Πριγκίπισσες της Βρετανίας και του Μονακό είναι γυναίκες που δεν έχουν επάγγελμα, μόνο ρόλο. Δεν τις απασχολεί να προβάλλουν ή να προστατέψουν την προσωπικότητά τις, μόνο την εικόνα τις. Είναι μάλιστα χάρη σε αυτή την εικόνα που δέχονται να καταπιέσουν, να "εξαλείψουν" τα ιδιαίτερα εκείνα γνωρίσματα της προσωπικότητάς τις που θα τις έκανε να μοιάζουν με αληθινές, μάχιμες γυναίκες του 21ου αιώνα. Φαίνεται παράλογο να προσπαθούμε να συνδέσουμε την δική τις καθημερινότητα, όπως επιχειρούν κάποια περιοδικά και τηλεοπτικά προγράμματα στη χώρα μας, με αυτή των εκατομμυρίων γυναικών ανά την υφήλιο που για να πετύχουν τους στόχους τις είναι απαραίτητο πολύ συχνά ν’ αφήσουν στην άκρη την αβρότητα, την κομψότητα και τη χάρη. Οι κυρίες της αριστοκρατίας δεν μπορεί ν’ αποτελούν σήμερα τίποτα περισσότερο από απομεινάρια μιας εποχής που έχει ξεφτίσει, αφήνοντας πίσω της καλοχτενισμένα σινιόν, μεταξωτά ταγιέρ, παγωμένα χαμόγελα και κωμικά καπέλα.

* Από την διαρκώς αυξανόμενη ελληνόγλωσση βιβλιογραφία επί ζητημάτων ορισμού του φύλου, θα ξεχώριζα:

• Αθηνά Αθανασίου, Ζωή στο όριο. Δοκίμια για το σώμα, το φύλο και τη βιοπολιτική (Εκκρεμές, 2007)
• Μαρία Στρατηγάκη, Ντίνα Βαΐου (επιμ.) φυλο@ερευνα (Μεταίχμιο, 2010)
• Judith Butler, Αναταραχή φύλου: ο φεμινισμός και η ανατροπή της ταυτότητας (Αλεξάνδρεια, 2010)
• Martha Nussbaum, Φύλο και κοινωνική δικαιοσύνη (Scripta, 2005)

Το άρθρο το βρήκαμε στις 10.7.11 και είναι της Εύας Στάμου  από την http://www.bookpress.gr/stiles/ideolipsies/eimaste-oloi-stereotypa

Το πρώτο πολυανθεκτικό στέλεχος γονόρροιας

 «Ανοσία» στην αντιβίωση

Προειδοποίηση για το πρώτο πολυανθεκτικό στέλεχος γονόρροιας

Κεμπέκ, Καναδά

Το πρώτο στέλεχος γονόρροιας (βλεννόρροιας) με ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά που χρησιμοποιούνται σήμερα για τη θεραπεία του σεξουαλικό μεταδιδόμενου νοσήματος αναγνωρίστηκε από διεθνή ομάδα ερευνητριών.

Τα τελευταία χρόνια, το βακτήριο της γονόρροιας (Neisseria gonorrhoeae) είχε αναπτύξει ανθεκτικότητα σε πολλά αντιβιοτικά, παράμενε όμως ευαίσθητο σε μια κατηγορία αντιβιοτικών που ονομάζονται κεφαλοσπορίνες.

Τώρα, ερευνήτριες αναφέρουν ότι αναγνώρισαν ένα νέο στέλεχος του βακτηρίου, με την ονομασία H041, το οποίο παρουσιάζει ανθεκτικότητα σε όλα τα αντιβιοτικά αυτής της κατηγορίας.

Το πρώτο κρούσμα καταγράφηκε στην Ιαπωνία, ωστόσο η ερευνητική ομάδα προειδοποιεί ότι το νέο μικρόβιο θα μπορούσε να εξαπλωθεί ταχύτατα σε όλο τον κόσμο.

«Η ανακάλυψή μας είναι ανησυχητική αλλά και προβλέψιμη» δήλωσε στο AFP ο Μάγκνους Ουνέμο του Σουηδικού Εργαστηρίου Αναφοράς για την Παθογόνο Neisseria.

«Από τότε που τα αντιβιοτικά έγιναν η στάνταρτ θεραπεία για τη γονόρροια τη δεκαετία του 1940, το βακτήριο αυτό έχει δείξει μια εντυπωσιακή ικανότητα να αναπτύσσει μηχανισμούς ανθεκτικότητας σε όλα τα φάρμακα που χρησιμοποιήθηκαν για τον έλεγχό του» εξήγησε.

Οι Ουνέμο και οι συνεργάτιδές του θα παρουσιάσουν τα ευρήματά σε συνέδριο της Διεθνούς Εταιρείας για την Έρευνα στα Σεξουαλικά Μεταδιδόμενα Νοσήματα, που πραγματοποιείται στον Καναδά.

Η γονόρροια είναι ένα από τα συχνότερα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα -μόνο στις ΗΠΑ προσβάλλει 700.000 ανθρώπους το χρόνο.

Έως και οι μισές από τις προσβεβλημένες γυναίκες δεν εμφανίζουν συμπτώματα, ενώ στους άνδρες το αντίστοιχο ποσοστό είναι μικρό.

Έπειτα από μια περίοδο επώασης λίγων ημερών, η λοίμωξη προκαλεί τσούξιμο στα γεννητικά όργανα, ειδικά κατά την ούρηση, και μπορεί να συνοδεύεται από πυώδεις εκκρίσεις από την ουρίθρα. Χωρίς θεραπεία μπορεί να επεκταθεί στον οργανισμό και να προσβάλλει ακόμα και την καρδιά και τις αρθρώσεις.

Το μικρόβιο μπορεί να μεταδοθεί από οποιοδήποτε είδος σεξουαλικής επαφής. Το προφυλακτικό μειώνει τον κίνδυνο αλλά δεν τον μηδενίζει.

Την είδηση την βρήκαμε στις 11.7.11 από την in.gr στην http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1231117327

Τα λεσβιακά διαζύγια είναι περισσότερα

Περισσότερο οι λεσβίες διαλύουν το Σύμφωνο Συμβίωσης από ό,τι οι γκέι και το ποσοστό αυτό αυξάνεται, σύμφωνα με τα νέα δεδομένα. Σύμφωνα με το Γραφείο Εθνικής Στατιστικής, το 2010 έγιναν 6.385 Σύμφωνα Συμβίωσης στην Αγγλία, όπου 3.266 ήταν λεσβιακά ζευγάρια και 3.119 γκέι - μια αύξηση κατά 1,7% σε σύγκριση με τη προηγούμενη χρονιά.

Παρ' όλα αυτά, υπήρχαν συνολικά 509 διαλύσεις συμφώνων συμβίωσης το 2010, εκ των οποίων 306 ήταν λεσβιακά ζευγάρια και 203 ήταν γκέι.

Αυτό είναι ένα άλμα 44% από το 2009, όταν υπήρχαν μόνο 353 διαζύγια.

Ο Christopher McIntosh, δικηγόρος στο Kingsley Napley LLP, γραφείο που ειδικεύεται σε σύμφωνα συμβίωσης, δήλωσε: "Αυτή η απότομη αύξηση του αριθμού αντικατοπτρίζει κατά πάσα πιθανότητα τον αριθμό των προσώπων που εισήλθαν σε ένα σύμφωνο συμβίωσης σε μια έκρηξη ενθουσιασμού που ο λεσβιακός γάμος ήταν ξαφνικά δυνατόν με όλα τα δικαιώματα εκτός από το όνομα.

"Τώρα, όμως, η καθημερινή πραγματικότητα, μπορεί να καθοριστεί".

Την είδηση την βρήκαμε στις 11.7.11  και την μεταφράσαμε από την Diva magazine στην http://www.divamag.co.uk/category/news/divorces.aspx 

Η φωτογραφία είναι το The Bathers -Οι λουόμενες του Gustave Courbe.

10 κορυφαίοι μύθοι για το λεσβιακό σεξ

Ας αρχίσει η κατάρευση των μύθων!

1. Η Βασίλισσα Victoria δεν πιστεύε στην ύπαρξη του λεσβιακού σεξ

Ανοησίες! Η πεποίθηση ότι η λεσβιοσύνη δεν ήταν ποτέ παράνομη στην Αγγλία, επειδή η Βασίλισσα Victoria δεν μπορούσε να δεχθεί ότι οι γυναίκες θα κάνουν τέτοια πράγματα είναι ένας απόλυτος μύθος. Η ιστορία λέει ότι όταν οι υπουργοί της, παρουσιαάστηκαν με μια τροποποίηση του Ποινικού Δικαίου - Amendment Act 1885, η Βασίλισσα αρνήθηκε να υπογράψει μέχρι οι αναφορές σε λεσβιακό σεξ να αφαιρεθούν. Στην πραγματικότητα, ποτέ δεν της δώθηκε η δυνατότητα να αντιταχθεί: καμία Αγγλίδα μονάρχισα τότε ή τώρα δεν έχει το δικαίωμα να παρακάμψει τη Βουλή. Οι άνδρες πολιτικοί αποφάσισαν να μην νομοθετήσουν ενάντια στη λεσβιοσύνη, με την ελπίδα να κρατηθεί μυστική από τις γυναίκες. ΑΠΕΤΥΧΑΝ.

2. Δεν υπάρχει ηλικία συναίνεσης για το λεσβιακό σεξ

Ω, ναι υπάρχει! Από το 1922, στην Αγγλία η ηλικία συναίνεσης είναι ίδια, στα 16 για τις λεσβίες και τις ετερό.

3. Οι λεσβίες δεν κάνουν «πραγματικό» σεξ

Ποιά το λέει; (Λοιπόν, γκέι και ανόητοι ετερό άνδρες, κυρίως.) Αυτός ο μύθος μοιάζει να έχει ξεπηδήσει από την αντίληψη πως, αν δεν υπάρχει συμμετοχή του πέους, δεν υπάρχει σεξ. Αυτό είναι απλά γελοίο. Ο νόμος σχετικά με την ηλικία της συναίνεσης αφορά όλες και προσφέρει ένα ευρύ ορισμό του σεξ που περιλαμβάνει το στοματικό σεξ και τον αμοιβαίο αυνανισμό - όχι απλά διείσδυση, και δεν απαιτείται πέος. (Στην πραγματικότητα, στη νομοθεσία της Αγγλίας, είναι μόνο το έγκλημα του βιασμού που ορίζεται από την εμπλοκή του πέους.)

 

Οι περισσότερες γυναίκες που έχουν σεξουαλικές σχέσεις με γυναίκες γνωρίζουν πολύ καλά ότι το σεξ που έχουν είναι πραγματική δοσοληψία, αλλά μερικές φορές κάποια ρίχνει μια ψηλοκρεμαστή και ισχυρίζεται ότι το να απατήσει σεξουαλικά το συντρόφο της με μια γυναίκα δεν είναι πραγματική σεξουαλική εξαπάτηση επειδή το σεξ δεν είναι πραγματικό. Λοιπόν, αν η ίδια και ο σύντροφός της συμφωνούν για αυτό μεταξύ τους είναι δικό τους θέμα, αλλά αν είστε μια γυναίκα μπερδεμένη που χρησιμοποιεί αυτη τη ληψή δικαιολογία, ίσως ήρθε η ώρα να κοιτάξετε για μια πραγματική εράστρια, ερωμένη.

Τους υπόλοιπους 7 μύθους μπορείτε να τους διαβάσετε στην Diva του Αυγούστου. 

Την είδηση την βρήκαμε στις 6.7.11 και την μεταφράσαμε από την Diva magazine γραμμένη από την Louise Carolin στην http://www.divamag.co.uk/category/lifestyle/10-lesbian-sex-myths.aspx

Συνταγματική αναθεώρηση τώρα!

ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΩΡΑ!

Όσο η οικονομική ύφεση βαθαίνει, τόσο η νομιμοποίηση του πολιτικού συστήματος υποσκάπτεται. Αποδεικνύεται έτσι πως ήταν κυρίως λειτουργική, ως αποτέλεσμα της οικονομικής ευημερίας και των -νομίμων ή ανόμων- παροχών του πελατειακού κράτους, και λιγότερο διαδικαστική. Για την ενίσχυση της τελευταίας μια γενναία αναθεώρηση του Συντάγματος θα συνιστούσε αναγκαία, αν και όχι ικανή, συνθήκη.[1]

Καταρχάς, η αποκατάσταση της αξιοπιστίας της πολιτικής προϋποθέτει την κατάργηση των άρθρων 62Σ («ακαταδίωκτο» των βουλευτίνων) και 86 (ποινική ευθύνη Υπουργίνων) και την αντικατάστασή τους με ειδική διαδικασία ποινικής δίωξης αυξημένων εγγυήσεων από δικαστικό σώμα. Χρήσιμη θα ήταν η ρητή κατοχύρωση της κοινωνίας των πολιτισών και της εσωκομματικής δημοκρατίας καθώς και η εξάρτηση της κρατικής χρηματοδότησης των κομμάτων από την τήρηση των όρων διαφάνειας του ά. 29§2 Σ και τη δηλωμένη βούληση των πολιτισών. Η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης μπορεί να ενισχυθεί με επιλογή της ηγεσίας της από τη Βουλή ή της Διάσκεψη των Προεδρίνων της με αυξημένη πλειοψηφία.

Η στήριξη των οικονομικά ασθενέστερων μέσω της συνταγματικής πρόνοιας για «ελάχιστη αξιοπρεπή διαβίωση» θα απαντούσε στη διεύρυνση της φτώχειας, που απειλεί την κοινωνική συνοχή και ασφάλεια, και θα διεύρυνε το κοινωνικό κράτος. Από την άλλη η αποκρατικοποίηση της Εκκλησίας και η ριζοσπαστική αναθεώρηση του ά.16 για τα Πανεπιστήμια θα τόνωνε το φιλελεύθερο χαρακτήρα του Συντάγματος.

Κρίσιμη είναι επίσης η ενίσχυση των αμεσοδημοκρατικών θεσμών με εισαγωγή του θεσμού της λαϊκής νομοθετικής πρωτοβουλίας και της δυνατότητας προκήρυξης δημοψηφίσματος για ψηφισμένο νομοσχέδιο με πρωτοβουλία της αντιπολίτευσης ή πολιτισών με συλλογή υπογραφών (με πρόνοια βεβαίως για την προστασία των ατομικών δικαιωμάτων και για ελάχιστη συμμετοχή ως προϋπόθεση εγκυρότητας), καθώς και συνταγματικού δημοψηφίσματος ως σταδίου της αναθεώρησης αντί των προβλεπόμενων σήμερα εκλογών.

Μπορεί να εκκινήσει τώρα η διαδικασία αναθεώρησης; Σύμφωνα με την κρατούσα στη συνταγματική θεωρία άποψη, όχι, καθώς πρέπει να παρέλθει πενταετία από την προηγούμενη, δηλαδή το νωρίτερο τον Ιούνιο του 2013. Ωστόσο, ενώ το Σύνταγμα (άρθρο 110 παρ. 6) ορίζει ρητά το σημείο έναρξης της πενταετίας (περάτωση της προηγούμενης αναθεώρησης), δεν κάνει το ίδιο με τη συμπλήρωσή της: σηματοδοτείται από την έναρξη ή τη λήξη της νέας αναθεωρητικής διαδικασίας; Η δεύτερη ερμηνευτική εκδοχή παρότι μειοψηφική (έχει υποστηριχτεί από τον καθηγητή Γ. Σωτηρέλη) είναι πιο πειστική. Καταρχάς, δεν επεκτείνει την πενταετία σε επτά ή οκτώ έτη. Επιπλέον, σέβεται περισσότερο το γράμμα του Συντάγματος: αρμοδιότητες της πρώτης Βουλής είναι «η πρόταση» (110§4Σ) και η διαπίστωση της «ανάγκης της αναθεώρησης» (110§2Σ), ενώ η «αναθεώρηση» αυτή καθεαυτήν αποφασίζεται από τη δεύτερη, την «αναθεωρητική» Βουλή. Δεν αποκλείεται εξάλλου η διαδικασία να μην περατωθεί ποτέ, αν δεν προκύψουν οι αναγκαίες αυξημένες πλειοψηφίες, οπότε και δεν υφίσταται «αναθεώρηση». Η τελεολογία, εξάλλου, αυτής της «προθεσμίας ώριμου χρόνου» αποσκοπεί στην αποφυγή συχνών αναθεωρήσεων και στην ανάδειξη της (μη) λειτουργικότητας των προ πενταετίας αναθεωρηθεισών διατάξεων. Ωστόσο, πέραν της πιθανότητας η νέα αναθεώρηση να μην αφορά τις ίδιες με την προηγούμενη διατάξεις, είναι σχεδόν αναμφισβήτητο ότι υπό τις σημερινές συνθήκες, και ιδίως υπό το φως της ευρωπαϊκής ενοποίησης, ο συνταγματικός χρόνος είναι πλέον πολύ πιο συμπυκνωμένος και μεστός κανονιστικών συμπερασμάτων και αναγκαιοτήτων.

[1] Βλ. και τις σχετικές προτάσεις των Κ. Χρυσόγονου και Γ. Σωτηρέλη σε www.constitutionalism.gr

Την είδηση την βρήκαμε στις 8.7.11 στην εφημερίδα Έθνος γραμμένη από την Λίνα Παπαδοπούλου Επ. Καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου Τμήμα Νομικής Α.Π.Θ.

Υπάρχει βάραθρο

Υπάρχει βάραθρο

# Διάβασα στο Διαδίκτυο ότι στα Νεόκτιστα Ασπροπύργου οι κάτοικοι οργάνωσαν 15 Μαΐου συγκέντρωση κατά των Ρομά της περιοχής, όπου η Χρυσή Αυγή έπαιξε, κατά δική της ανακοίνωση, πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά στη συγκέντρωση μίλησαν επίσης ο νομικός σύμβουλος των κατοίκων και ο επικεφαλής του Ανεξάρτητου Ενωτικού Συνδυασµού «Ανθρώπινη Πόλη» (που στήριξε ο Συνασπισμός). Ανάλογο αμάλγαμα ανόμοιων πολιτικά ανθρώπων θα πρέπει να συμμετείχε γενικά. Το τραγικό είναι ότι χειροκροτήθηκε θερμά ο εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής, που μεταξύ άλλων εξήγησε, λέει, στις συγκεντρωμένες τα καλά της αυτοδικίας και πρότεινε μάχη «για να ξεβρωμίσει» η περιοχή.

# Είναι γενεσιουργά κοινωνικής βαρβαρότητας τέτοια φαινόμενα και δεν εννοώ τις απεχθείς ακρότητες μιας μικρής ομάδας οπαδών των αγκυλωτών σταυρών, αλλά την κοινωνική νομιμοποίησή τους από εκπροσώπους και πολίτισες κάθε λογής και τα «χειροκροτήματα» στο κάλεσμα σε πογκρόμ. Οποια κοινωνία γλιστρήσει στην άβυσσο να καταφύγει σε ιδέες πώς θα πάρει η όποια κοινωνική ομάδα τον νόμο στα χέρια της ώστε να «ξεβρωμίσει» από την όποια συνάνθρωπο, έχει να πληρώσει τίμημα πολύ βαρύ. Ακόμα μεγαλύτερο όταν οι συγκεκριμένες συνάνθρωποι είναι συμπολίτισες, που όλες ακόμα σήμερα ανεχόμαστε να ζουν φτωχές, στιγματισμένες, σε συνθήκες διαβίωσης και υγιεινής απαράδεκτες για μια σύγχρονη κοινωνία, με τα παιδιά τις αγράμματα γιατί είναι ανεπιθύμητα στα σχολεία και τόσα άλλα.

# Καθώς την οικονομική κρίση συνοδεύει βαθιά κρίση των ιδεών, οι πολίτισες τείνουν να παραμερίζουν τη λογική και να αφήνονται για τα δημόσια πράγματα να τις καθοδηγούν συναισθήματα. Η κάθε κοινωνική ομάδα τυφλώνεται σε βαθμό να βλέπει αποκλειστικά και μόνο το δικό της συμφέρον, αδιαφορώντας κραυγαλέα για τις άλλες και το σύνολο. Οσα δίκια και να έχουν οι κάτοικοι στα Νεόκτιστα Ασπροπύργου, όπως και σε πολλές πόλεις και περιοχές της χώρας, δεν οδηγεί παρά μόνο στο βάραθρο ακόμα και μόνο η σκέψη να «ξεβρωμίσει» η περιοχή τις από συνανθρώπους συμπολίτισες και μάλιστα τις πιο αδικημένες. Και αυτό το βάραθρο είναι γνωστό ότι δεν ξεδιαλέγει. Οταν ανοίξει, τους καταπίνει πλέον όλες, δικαίες μαζί και άδικες.



Την είδηση την βρήκαμε στις 9.7.11 από την εφημερίδα τα Νέα στην http://www.tanea.gr/vivliodromio/?aid=4641093

Αποδικιμασία για το Συντάγμα της Ουγγαρίας

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποδοκιμάζει το νέο ουγγρικό σύνταγμα

Σήμερα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσε ψήφισμα σχετικά με το αναθεωρημένο Σύνταγμα της Ουγγαρίας. Υπενθυμίζοντας τις υποχρεώσεις της Ουγγαρίας βάσει του διεθνούς δικαίου περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το Κοινοβούλιο επεσήμανε ότι ο νέος βασικός νόμος της Ουγγαρίας παραλείπει να θέσει εκτός νόμου τις διακρίσεις με βάση το σεξουαλικό προσανατολισμό.

Επικαλούμενο Αναφερόμενο στη ευρύτατη κριτική του νέου συντάγματος από τους διεθνείς οργανισμούς και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε ένα μη δεσμευτικό ψήφισμα, το οποίο καλεί τις ουγγρικές αρχές να τροποποιήσουν το νέο σύνταγμα, ή να υιοθετήσουν τους κοινούς νόμους για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων παγκοσμίως.

Συγκεκριμένα, το κείμενο ζητά από την Ουγγαρία "εγγύηση ίσης προστασίας των δικαιωμάτων της κάθε πολίτισας", και περαιτέρω "ρητά την προστασία στο νέο Σύνταγμα όλων των θεμελιωδών πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων σύμφωνα με τις διεθνείς υποχρεώσεις της Ουγγαρίας, την απαγόρευση της θανατικής ποινής, τη φυλάκιση ζωής χωρίς λόγο και τις διακρίσεις με βάση το σεξουαλικό προσανατολισμό, να παρέχει επαρκείς εγγυήσεις σχετικά με την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και να καταστεί σαφές ότι τα θεμελιώδη δικαιώματα αποκτούνται κατά τη γέννηση και είναι άνευ όρων".

Η Διακομματική Ομάδα για τα δικαιώματα των Lbtiq είχε προηγουμένως προειδοποιήσει ότι το σχέδιο του Συντάγματος απέτυχε να προστατεύσει τα δικαιώματα των Lbtiq προτείνοντας έναν περιοριστικό ορισμό της «οικογένειας», και πως ενδέχεται να πληγούν η σεξουαλική υγεία και τα δικαιώματα των γυναικών.


Την είδηση την βρήκαμε στις 5.7.11 και την μεταφράσαμε από την Lgbt-ep parliamentary στην http://www.lgbt-ep.eu/parliamentary-work/european-parliament-disapproves-of-new-hungarian-constitution/

Τζαμαϊκανή λεσβία κέρδισε άσυλο στην Αγγλία

Τζαμαϊκανή λεσβία μπορεί να παραμείνει στην Αγγλία, αποφάσισε το δικαστήριο.

Μια Τζαμαϊκανή λεσβία κέρδισε το δικαίωμα να παραμείνει στην Αγγλία, μετά την απόφαση του δικαστηρίου μετανάστευσης όπου έκρινε πως θα βρισκόταν σε κίνδυνο διώξεων στη περίπτωση που θα επέστρεφε στην χώρα καταγωγής της.

Στη λεσβία, της οποίας το όνομα δεν μπορεί να δημοσιοποιηθεί αλλά ζει στη Stoke-on-Trent, το Υπουργείο Εσωτερικών αρχικά της αρνήθηκε την άδεια παραμονής στην Αγγλία. Ζήτησε να μείνει στη βάση του ότι η ίδια ήταν μια «ανοικτή» λεσβία και η χώρα καταγωγής της είναι «βαθιά λεσβοφοβική». Το δικαστήριο έχει πλέον αποφασίσει ότι μπορεί να παραμείνει στην Αγγλία.

Αναγνωρίζοντας την πλευρά του κοριτσιού Η υπόθεσή της επανεξετάστηκε από το Ανώτερο Δικαστήριο Μετανάστευσης και το Επιμελητήριο Ασύλου στο Λονδίνο, όπου έγινε αποδεκτό πως είχε «το δικαίωμα προστασίας της προσφύγας». Η υπόθεση προσδιορίζεται από το δικαστήριο ως μια από τις πιθανές υποθέσεις "καθοδηγητικές για τη χώρα" για το θέμα των κινδύνων που διατρέχουν οι λεσβίες αν επιστρέψουν στην Τζαμάικα.

Το δικαστήριο άκουσε τη λεσβία και έλαβε γνώση της σεξουαλικότητάς της ως μια νεαρή λεσβία. Δεν είναι δυνατό να είναι ανοικτή, είχε ζήσει ως «διακριτική λεσβία», την κοινωνικοποίηση με μια επιλεγμένη ομάδα των γυναικών που διοργάνωνε συναντήσεις μέσω διαδικτύου chatroom.

Είπε στο δικαστήριο ότι, ενώ είχε εκ-δηλωθεί ανοικτά σε αυτή την ομάδα μία φορά σε κάποιο κλαμπ είχαν θεωρηθεί ως πιθανές λεσβίες επειδή χόρευαν μαζί, και όχι με τους άνδρες, και ο DJ ξεκίνησε να παίζει εχθρικά τραγούδια με αντι-λεσβιακούς στίχους. Μια ομάδα των ανδρών, στη συνέχεια απείλησε να "τις μεταστρέψει" - υπονοώντας ότι θα τις βιάσουν - και τις ακολούθησαν έξω από το μπαρ.

Διορθωτικός βιασμός

Οι γυναίκες διέφυγαν σώες.

Μετά από μια σειρά από ταξιδιών στο εξωτερικό, όπου απολάμβανε μεγαλύτερη ελευθερία, η λεσβία επέστρεφε κάθε χρονιά και ζούσε ένα συγκεκαλυμμένο τρόπο ζωής στην Τζαμάικα - που την οδήγησε σε κλινική κατάθλιψη και άγχος που δεν ήταν σε θέση να συζητήσετε με τη γιατρίνα της.

Μόνο όταν ήρθε στην Αγγλία για σπουδές το 2003 ήταν σε θέση να έχει ανοικτές τις σχέσεις με άλλες λεσβίες. Έκανε επείγουσα έκκληση προς το δικαστήριο να της αναγνωρίσει το καθεστώς της πρόσφυγα, η λεσβία επέμεινε ότι δεν θα είναι σε θέση να πάει πίσω και να ζήσει "διακριτικά" στην Τζαμάικα.

Είπε ότι μετά από επτά χρόνια ζωής ως ανοιχτά λεσβία «δεν είναι πλέον το ίδιο πρόσωπο» και δεν ήταν διατεθειμένη να διακινδυνεύσει την κατάθλιψη της επιστροφής. Είπε επίσης πως η σχέση της με την τωρινή συντρόφισά της θα τελειώσει σε περίπτωση που επιστρέψει στη χώρα καταγωγής της, επειδή η συντρόφισά της δεν ήταν διατεθειμένη να κινηθεί προς μια χώρα όπου δεν είναι ασφαλές να είναι μια ανοιχτή λεσβία. «Εξαιρετικά απίθανο»

Οι δικηγορίνες της είπαν πως η Τζαμάικα είναι μια "βαθιά λεσβοφοβική κοινωνία", καθώς και οι γυναίκες που «εκλαμβάνονται » ως λεσβίες, αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της βίας, συμπεριλαμβανομένων του "διορθωτικού" βιασμού και της δολοφονίας.

Προέβαλαν το επιχείρημα ότι αν η λεσβία επιστρέψει στην Τζαμάικα όπου θα ζει ως μία γυναίκα που δεν έχει "ετερό τρόπο ζωής» και, επομένως, θα εκτεθεί σε τέτοιο κίνδυνο. Επίσης είπαν ότι θα έχανε το δικαίωμα έκφρασης της σεξουαλικότητάς της, καθώς δεν ήταν πλέον διατεθειμένη να βγει με κάποια που δεν ήταν ανοιχτά λεσβία και ήταν μάλλον απίθανο ότι θα βρει μια τέτοια συντρόφισα στην Τζαμάικα.

Επιτρέποντας την αίτηση αναιρέσεως, οι ανώτεροι δικαστές μετανάστευσης Gleeson και Spencer είπαν ότι οποιαδήποτε επιστροφή στη διακριτική διαβίωση θα είναι κυρίως αιτία φόβου δίωξης και όχι τόσο «κοινωνική πίεση».


Την είδηση την βρήκαμε στις 6.7.11 και την μεταφράσαμε από την BBC News στην http://www.bbc.co.uk/news/uk-england-stoke-staffordshire-14047505

Οι γυναίκες στην πλατεία Ταχίρ

Δηλώσεις μιας γυναίκας για τις δράσεις των γυναικών στην διαμαρτυρίες στην πλατεία Ταχίρ. Όσες θέλετε να δείτε το βίντεο πατήστε εδώ

ΕΚΘΕΣΗ ΟΗΕ Ατιμώρητος ο βιασμός εντός γάμου

Στις περισσότερες από τις μισές χώρες στον κόσμο δεν τιμωρείται ο βιασμός εντός του γάμου και σε περίπου το ένα τρίτο από αυτές οι γυναίκες στερούνται του δικαιώματος στην άμβλωση, καταγγέλλει το νέο όργανο των Ηνωμένων Εθνών, "ΟΗΕ Γυναίκες" στην πρώτη έκθεσή του για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι γυναίκες παγκοσμίως, η οποία δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα.

Σύμφωνα με την έκθεση, 127 χώρες δεν τιμωρούν το βιασμό εντός του γάμου, 61 χώρες στερούν από τις γυναίκες το δικαίωμα στην άμβλωση, ενώ παρατηρείται μια διαφορά από 10% ως 30% στους μισθούς των γυναικών σε σχέση με τους μισθούς των ανδρών.

Ο "ΟΗΕ Γυναίκες", είναι ένα νέο όργανο του ΟΗΕ που συστάθηκε την 1η Ιανουαρίου του 2011, το οποίο συγκεντρώνει τις δραστηριότητες μικρότερων οργάνων του διεθνούς οργανισμού για τα δικαιώματα των γυναικών στον κόσμο, που υπάρχουν ήδη. Προεδρίνα του νέου αυτού οργάνου είναι η πρώην προεδρίνα της Χιλής Μισέλ Μπασελέ. "Παρά τις μεγάλες προόδους σε ό,τι αφορά τους νόμους, εκατομμύρια γυναίκες αντιμετωπίζουν βία στη ζωή τις από την πλευρά των συντρόφων τις", υπογραμμίζει η πρώτη ετήσια έκθεση του "ΟΗΕ Γυναίκες".

Το νέο όργανο του ΟΗΕ διαβεβαιώνει εξάλλου ότι "περίπου 600 εκατομμύρια γυναίκες, δηλαδή περισσότερες από τις μισές εργαζόμενες γυναίκες σ΄ολόκληρο τον κόσμο, απασχολούνται σε λιγότερο ασφαλείς εργασίες, συχνά έξω από κάθε νόμο". Η μη δημοσιοποίηση των εγκλημάτων κατά των γυναικών είναι ένα σοβαρό πρόβλημα σε πολλές χώρες του κόσμου", αποκαλύπτει ακόμα ο "ΟΗΕ Γυναίκες".

Σε 57 χώρες, οι μελέτες για την εγκληματικότητα δείχνουν ότι τουλάχιστον ένα 10% των γυναικών έχουν πέσει θύματα σεξουαλικής κακοποίησης, αλλά μόνο το 11% το δημοσιοποιεί. Η έκθεση, η οποία φέρει τον τίτλο "Οι πρόοδοι των γυναικών στον κόσμο", υπενθυμίζει ότι η σεξουαλική βία χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες ως πολεμικό όπλο. Η σεξουαλική βία ασκείται σε πληθυσμούς για να μεταδοθεί σκόπιμα ο ιός του Hiv με στόχο την πρόκληση μόλυνσης, την εκτόπιση πληθυσμών και τον εκφοβισμό ολόκληρων κοινοτήτων", αναφέρει η έκθεση. "Στο νόμο για την ισότητα των δυο φύλων βασίζεται η πρόσβαση των γυναικών στη δικαιοσύνη. Χωρίς μια σταθερή νομική βάση, θα καταρρεύουν οι απόπειρες να καταστούν τα δικαστήρια περισσότερο προσβάσιμα στις γυναίκες και η αστυνομία λιγότερο εχθρική απέναντι στις γυναίκες που καταγγέλλουν σεξουαλικά εγκλήματα σε βάρος τις", εκτιμά η έκθεση.


Την είδηση την βρήκαμε στις 6.7.11 από την εφημερίδα Έθνος στην http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22769&subid=2&pubid=63201245

Χαίρονται που είναι λεσβίες μητέρες

Με τα περισσότερα διάσημα λεσβιακά ζευγάρια να δείχνουν υπερήφανα τα παιδιά τους, η ζωή γίνεται όλο και πιο εύκολη για αυτές τις μη συμβατικές οικογένειες;

Έντεκα χρόνια πριν, όταν η Karen αποφάσισε να δοκιμάσει να κάνει ένα μωρό με την μακροχρόνια συντρόφισά της, Erika, δεν είχε ιδέα πώς θα πάει. Ένιωθε άβολα να αποκαλύψει τη λεσβιακή σχέση της στην γιατρίνα της και δεν ήταν πρόθυμες να χρησιμοποιήσουν μια τράπεζα σπέρματος, επειδή ήθελαν έντονα το παιδί τις να γνωρίζει ποιος ήταν ο πατέρας. Στο τέλος, κατά τύχη, ένας φίλος προσφέρθηκε να τις δωρίσει το σπέρμα.

"Όταν ανακάλυψα ότι ήμουν έγκυος, πετούσα πάνω από το φεγγάρι από ευτυχία", λέει. "Αλλά τότε, δεν υπήρχε καμία πληροφορία για τα λεσβιακά ζευγάρια έτσι το όλο πράγμα μας έκανε να αισθανόμαστε απομονωμένες και εντελώς ανυποψίαστες για οποιαδήποτε νομικά θέματα, τα οποία θα μπορούσαν εύκολα να έχουν προκύψει".

Σήμερα τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Τον Φεβρουάριο, είχαμε την Cynthia Nixon που έφερε στον κόσμο το αγοράκι με τη φίλη της, Christine Marinoni. Έχουμε Elton John και David Furnish να φωτογραφίζονται με το γιο τους, Zachary, στο εξώφυλλο του περιοδικού “OK!”. Η Jane Lynch είναι θετή μητέρα στις δύο κόρες από την προηγούμενη σχέση της συντρόφισάς της Δοκτώρισας Lara Embry.

Τις τελευταίες 50 χρονιές, έχουμε δει μια πλήρη αλλαγή στο μοντέλο της οικογένειας και φαίνεται η άνοδος των λεσβιακών οικογενειών να είναι ένα μεγάλο μέρος του επόμενου κεφαλαίου.

Σύμφωνα με το Υπουργείο Παιδείας, 120 λεσβιακά ζευγάρια, παιδοθέτησαν το 2010. Η Crockett και η Severi αναφέρουν στοιχεία από την απογραφή του 2000 των Ην. Πόλιτειών, οι οποίες αποκάλυψαν ότι το 39% των λεσβιακών ζευγαριών στις χώρες μέλη μεταξύ των ηλικιών 22 έως και 55 ανατρέφουν παιδιά. "Η παιδοθεσία γίνεται συνήθης στις μέρες μας, έχουμε συνηθίσει στην ιδέα. Ο κόσμος είναι έτοιμος γι 'αυτό τώρα," λέει η Severi.

Η Karen και η Erika συμφωνούν. Μετά από την πολύ ευχάριστη εμπειρία τις πριν από 11 χρονιές, αποφάσισαν να δημιουργήσουν την ιστοσελίδα, Περήφανο Αγγελούδι - Pride Angel, η οποία πλέον κατέχει υψηλή θέση σύνδεσης ανά τον κόσμο. Παρέχει πλήθος πληροφοριών, καθώς και πώς να συντάξετε την πολύ σημαντική συμφωνία μεταξύ δότη και λεσβιακού ζευγαριού και περιγράφουν τις οικονομικές και τις νομικές υποχρεώσεις. Το ότι η ιστοσελίδα Περήφανο Αγγελούδι έχει τώρα πάνω από 7.000 μέλη είναι απόδειξη του πόσο μεγάλο το θέμα έχει γίνει η παιδοθεσία.

Όταν η Oskana αποφάσισε να έχει ένα μωρό με τη μακροχρόνια συντρόφισά της, Stacey, και αυτές είχαν την τύχη να έχουν ένα φίλο που τις δώρησε σπέρμα. Τώρα έχουν δύο κόρες 2 και 4 ετών, οι οποίες γεννήθηκαν από την Oskana αλλά παιδοθετήθηκαν από τη Stacey μέσα σε λίγες εβδομάδες από τη γέννηση τις. Τώρα οι δύο μητέρες έχουν τα ονόματα τις στο πιστοποιητικό γέννησης και έχουν απολύτως ίσα δικαιώματα γονικής μέριμνας. "Καθίσαμε με τον δότη και επεξεργαστήκαμε τα πάντα", λέει η Oskana. "Ήθελε να είναι ορατός, αλλά ως ένα είδος «μακρινού θείου» κατά κάποιο τρόπο. Συμφωνήσαμε ότι δεν θα έχει κανένα δικαίωμα και καμία ευθύνη και ότι δεν θα ήταν ηθικά ή οικονομικά υπόχρεος να κάνει οτιδήποτε".

Ακόμα κι αν έχει πλέον ενσωματωθεί στο δίκαιο, Νομοθεσία Παιδοθεσίας και Παιδιών του 2002, πως τα λεσβιακά ζευγάρια έχουν ακριβώς τα ίδια δικαιώματα με τα ετερό ζευγάρια, όταν πρόκειται για την παιδοθεσία, τα λεσβιακά ζευγάρια λένε πως βίωσαν ότι είχαν διαφορετική μεταχείριση επειδή ήταν λεσβίες.

"Συχνά, υποθέτουν πως είμαι το μισό ενός ετερό ζευγαριού," λέει η Stacey "και έτσι πρέπει να λέω στις άλλες συνεχώς την κατάστασή μας. Είναι σαν να χρειάζεται να εκ-δηλωθώ δημόσια ξανά και ξανά". Υπάρχουν και άλλες ανησυχίες, πάρα πολλές. Τι θα συμβεί αν αποτύχετε με το δότη σας; Ή αν χωρίσετε; Πώς και πότε λέτε στη κόρη σας από που αυτή προήλθε;

Κανένα από τα παιδιά που γνωρίζω δεν έχει ακόμη φτάσει στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, έτσι είναι αδύνατο να πω ποια είναι τα θέματα που πρόκειται να προκύψουν, αλλά πολλές γονείς ανησυχούν. "Ανησυχούμε για τα κορίτσια να μην γίνουν θύματα εκφοβισμού που κατά πάσα πιθανότητα θα είναι ένα ζήτημα αργότερα στη ζωή τις", λέει η Stacey, "αλλά πιστεύω ότι τα παιδιά θα βρίσκουν πάντα μια αιτία για να εκφοβίσουν κάποια άλλα παιδιά ανεξάρτητα αν έχουν λεσβίες γονείς ή όχι. Γι 'αυτό πρόκειται να ασχοληθούμε με το πώς μπορούμε να τις προετοιμάσουμε να το διαχειριστούν".

Τον Ιανουάριο 2011, η Barnardo της Ουαλίας εξέδωσε μια δήλωση ζητώντας περισσότερα λεσβιακά ζευγάρια να προσφερθούν για παιδοθεσία. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Cymru Barnardo, από τις 230 παιδοθεσίες στην Ουαλία κατά την περίοδο 2009-2010, μόνο 5 ήταν σε λεσβιακά ζευγάρια. Υπάρχουν 5.162 παιδιά σε ιδρύματα στην Ουαλία.

Και σύμφωνα με έρευνα του Birkbeck College, Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, τα λεσβιακά ζευγάρια μπορούν να είναι πραγματικά καλύτερες γονείς γιατί τα παιδιά δεν μπορούν προέλθουν τυχαία στις λεσβιακές σχέσεις έτσι μια πολύ έντονη απόφαση πρέπει να παρθεί είτε να παιδοθετήσουν ή να βρουν δωρεάν σπέρμα.

Το 2009, ο Stephen Scott, Διευθυντής Ερευνών της Εθνικής Ακαδημίας Γονέων, βρέθηκε σε διαμάχη, όταν είπε στην ομάδα Demos πως "οι λεσβίες είναι καλύτερες γονείς από ότι μια γυναίκα κι ένας άνδρας".

Ο Alex Drummond, ένας γνωστικό-συμπεριφοριστής ψυχοθεραπευτής με ειδικότητα στις σεξουαλικές μειονότητες, ο οποίος εργάζεται στη Νότια Ουαλία, συμφωνεί μαζί του. "Ερευνητικές εργασίες σε λεσβίες γονείς έχουν κατ' επανάληψη καταλήξει ότι είναι μια θετική και επωφελής σχέση", λέει. «Τα παιδιά επωφελούνται από μια μεγαλύτερη αποδοχή σε θέματα διαφορετικότητας, την μεγαλύτερη ανοχή και τα λιγότερα στερεότυπα των δύο φύλων. "Αλλά κατά μία έννοια, δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα σε ένα καλό λεσβιακό ζευγάρι και ένα καλό ετερό ζευγάρι. Αυτό που έχει σημασία είναι η ποιότητα της σχέσης και τα αισθήματα της ασφάλειας που βιώνουν τα παιδιά. Έτσι σε τελική ανάλυση δεν έχει να κάνει με τη σεξουαλικότητα των γονέων, αλλά με τη σχέση που διαμορφώνουν με τα παιδιά τις".

Τα πραγματικά γεγονότα για τα λεσβιακά ζευγάρια:

 * Το 2007, μία δημοσκόπηση της ICM για την Newsnight διαπίστωσε ότι το 64% έλεγαν πως πρέπει να επιτραπεί να παιδοθετούν τα λεσβιακά ζευγάρια.

* Σε μια δημοσκόπηση της Populus το 2009, το 57% των γυναικών και το 40% των ανδρών θεωρούσαν πως τα λεσβιακά ζευγάρια πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα στη παιδοθεσία όπως τα ετερό ζευγάρια.

* Στις Ην.Πολιτείες, το 39% των λεσβιακών ζευγαριών ηλικίας 22 έως 55 ανέτρεφαν παιδιά, σύμφωνα με την απογραφή του 2000.

* Η έρευνα του Birkbeck College και του Πανεπιστημίου Clark έδειξε πως τα λεσβιακά ζευγάρια είναι καλύτερες γονείς, και ότι τα παιδιά με δύο μητέρες ήταν πιο φιλόδοξα και πιο σίγουρα από ότι αυτά με δύο ετερό γονείς. Διαπίστωσαν ότι τα παιδιά με λεσβίες γονείς δεν είχαν περισσότερες ή λιγότερες πιθανότητες να είναι Lbtiq.

* Από τις 3.200 παιδοθεσίες του 2010, μόνο το 4% ήταν παιδοθεσίες σε λεσβιακά ζευγάρια.

* Το Εθνικό Ληξειαρχείο Παιδοθεσίας υποδεικνύει πως οι λεσβίες που παιδοθετούν είναι ανοιχτές στο να παιδοθετήσουν μεγαλύτερα παιδιά και αδέλφια.

Την είδηση την βρήκαμε στις 5.7.11 και την μεταφράσαμε από την Independent γραμμένη από την Lena Corner στην http://www.independent.co.uk/life-style/health-and-families/features/glad-to-be-gay-parents-2306947.html