Florida, Και οι δύο λεσβίες μητέρες έχουν γονικά δικαιώματα

Και οι δύο λεσβίες μητέρες έχουν γονικά δικαιώματα, αποφάσισε το δικαστήριο της Florida

Η μία ήταν δότρια ωαρίου και η άλλη έμεινε έγκυος στη κόρη τις. Στη συνέχεια χώρισαν.

Ερωτεύτηκαν, μετακόμισαν μαζί σε ένα σπίτι στην κεντρική Florida και απέκτησαν ένα κοριτσάκι. Τώρα μάχονται για το ποια θα πρέπει να μεγαλώσει το παιδί. Η μία, δώρισε το ωάριο. Στην άλλη έγινε η εμφύτευση του ωαρίου της πρώτης και έμεινε έγκυος στην κόρη τις.

Λοιπόν, ποια είναι η μητέρα; Εκείνη που έμεινε έγκυος λέει ότι είναι αυτή και μόνο αυτή.
Ένας δικαστής στο δικαστήριο της Brevard County, έγραψε ότι ράγισε η καρδιά του, ας το πω έτσι, και έκρινε ότι εκείνη που το γέννησε έχει δίκιο. Σύμφωνα με τη νομοθεσία της Φλόριντα, η γυναίκα που γεννάει είναι η μητέρα. Στα τέλη του Δεκεμβρίου 2011, ωστόσο, ένα ομοσπονδιακό Εφετείο της Daytona Beach ανέτρεψε την νομοθεσία με την απόφασή του, λέγοντας ότι η μητέρα που έδωσε το ωάριο της έχει έχει επίσης γονικά δικαιώματα.

Το 5ο Περιφερειακό Εφετείο έκρινε ότι τα Συντάγματα των Ην. Πολιτειών και της Florida υπερισχύουν του δικαίου της Florida και δίνουν γονικά δικαιώματα και στις δύο λεσβίες. Η νομοθεσία του Πολιτείας, πρόσθεσε, δεν συμβαδίζει με την εποχή.

"Αυτή είναι μια μοναδική υπόθεση, και τα Εφετεία της Φλόριντα δεν είχαν ποτέ ως τώρα εξετάσει μια υπόθεση σαν αυτή", ανέφερε.

Παρά το γεγονός ότι αυξάνεται ο αριθμός των οικογενειών που οι δύο γονείς είναι λεσβίες, λίγες έχουν συμμετάσχει στη δημιουργία παιδιών κατά τέτοιο τρόπο, δηλαδή να έχει τα χρωμοσώματα της μιας και να έμεινε έγκυος η άλλη.

Είναι μια σημαντική απόφαση με ευρύτερη επίπτωση, δήλωσε η Nancy Polikoff, καθηγήτρια νομικής στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον Νομικών και Εμπειρογνωμόνων στο οικογενειακό δίκαιο για τις Lbtiq (American University Washington College of Law and expert).

"Οποιαδήποτε απόφαση που υποστηρίζει τα δικαιώματα των λεσβιακών ζευγαριών ... είναι σημαντική για την προθυμία της να αναγνωρίσει ότι υπάρχουν αυτές οι οικογένειες και ένα παιδί που μεγάλωσε σε αυτό το περιβάλλον δεν πρέπει να αναγκάζεται να εγκαταλείψει την μια γονέα», είπε.

Στην υπόθεση αυτή, το λεσβιακό ζευγάρι ήταν νυμφευμένο και είχαν σχέση για 11 χρονιές, σύμφωνα με τα αρχεία του δικαστηρίου. Αρκετές χρονιές πριν, αποφάσισαν να αποκτήσουν ένα παιδί, πήγαν στην υπηρεσία παροχής συμβουλών για την προετοιμασία της εγκυμοσύνης και της γέννησης παιδιού και στη συνέχεια ανακάλυψαν ότι μία από αυτές, η τότε 39χρονη, ήταν στείρα.

Το ζευγάρι πήγε σε μια γιατρίνα αναπαραγωγής, έτσι και η τότε 34χρονη, θα είναι-μαμά, δωρίζοντας ένα ωάριο της να γονιμοποιηθεί. Το οποίο εμφυτεύθηκε στη μήτρα της συντρόφισας της, και ένα κοριτσάκι γεννήθηκε την πρώτη εβδομάδα του 2004.

Το ζευγάρι έδωσε στη κόρη τα επώνυμα και των δύο μητέρων, αλλά το πιστοποιητικό γέννησης της κόρης αν-έφερε μόνο το όνομα της μητέρας που την γέννησε. Ο πατέρας της ήταν ένας ανώνυμος δωρητής σπέρματος ο οποίος είχε παραιτηθεί από τα δικαιώματά του.

Η κόρη αντιμετώπιζε και τις δύο γυναίκες ως γονείς, σύμφωνα με την απόφαση του Εφετείου, ακόμη και μετά το χωρισμό, όταν το κορίτσι ήταν 2 ετών.

Ενάμιση χρόνο αργότερα, η μητέρα που την γέννησε εξαφανίστηκε μαζί με την κόρη, φεύγοντας από τη χώρα χωρίς να πει στην πρώην σύζυγό της, που θα πάνε. Τελικά η εκείνη που δώρισε το ωάριό της τις εντόπισε στην Queensland, της Αυστραλίας. Από τότε έχουν επιστρέψει στην Φλόριντα. Οι δικηγόροι και των δύο λεσβιών δεν είχαν επικοινωνήσει τηλεφωνικά.

Το Εφετείο στην απόφασή που εξέδωσε στις 23 Δεκεμβρίου, ζητούσε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Φλόριντα να σταθμίσει ένα πολύ περιορισμένο νομικό ζήτημα: Μια γυναίκα σε μια λεσβιακή σχέση που δίνει ωάριο της στη συντρόφισά της έχει νομικά δικαιώματα στο παιδί που γεννιέται;

Η Camilla Taylor, μια δικηγορίνα οικογενειακού δικαίου της LAMBDA - Νομική Υπεράσπιση και Μορφωτικό Ίδρυμα, μια μη κερδοσκοπική οργάνωση που εργάζεται για λογαριασμό των Lbtiq, εξήρε την απόφαση.

"Νομίζω ότι είναι σαφές πως το Δικαστήριο κατέληξε στο σωστό αποτέλεσμα, και τα δικαστήρια κινούνται προς τη μεγαλύτερη προστασία των οικογενειών που εμπλέκονται είτε διαφορετικά είδη βιολογικών συνδέσεων με τα παιδιά τις είτε τις οικογένειες που δεν έχουν καμία βιολογική σχέση, αλλά λειτούργησαν ως γονείς στη ζωή ενός παιδιού", είπε.

Το Εφετείο επανέφερε την υπόθεση σε έναν ανώτατο δικαστή, τον Charlie Crawford στη Viera, δίνοντάς του την εντολή να δώσει σε εκείνη που δώρισε το ωάριο της πρόσβαση στην κόρη της και να εξομαλύνει την επιμέλεια, το δικαίωμα επίσκεψης στη κόρη της και άλλα θέματα παιδικής υποστήριξης. Το πράγμα στο οποίο θα πρέπει να επικεντρωθεί, διέταξε το Εφετείο, ήταν η ευημερία της κόρης.
Αυτό το διάταγμα να επικεντρωθεί στη κόρη είναι ένα από τα πιο ενθαρρυντικά πράγματα σχετικά με την απόφαση, είπε η Polikoff.


Την είδηση την βρήκαμε στις 3.1.12 και την μεταφράσαμε από την Ltimes γραμμένη από την Rene Stutzman http://www.latimes.com/news/nationworld/nation/la-na-lesbian-custody-battle-20120103,0,3890777.story

Θρησκευτικές πεποιθήσεις στην Αγγλία

Θρησκευτικές και κοινωνικές στάσεις των Χριστιανών της Αγγλίας το 2011

Συμπεριφορές-Στάσεις
Η συμπεριφορά των Χριστιανών είναι συντριπτικά κοσμική στην Αγγλία, η στάση τις σε μια σειρά θεμάτων, από τα δικαιώματα των Lbtiq, μέχρι τη θρησκεία στη δημόσια ζωή, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Θρησκεία και κυβέρνηση
Το 74% συμφωνεί απόλυτα ή μάλλον συμφωνεί πως η θρησκεία δεν πρέπει να έχει αυτή την ειδική επιρροή στη δημόσια πολιτική, με μόνο το 12%,να πιστεύει ότι θα έπρεπε.
Το 46% αντιτάσσεται στην ιδέα να έχει μια επίσημη θρησκεία το κράτος της Αγγλίας,
και το 32% την υποστηρίζει. Το μοτίβο επαναλαμβάνεται με το ζήτημα των εδρών που επιφυλάσσονται για την Επισκοπική Εκκλησία της Αγγλίας στη Βουλή: Το 32% των ερωτηθεισών αντιτίθενται, και το 25% είναι υπερ.

Υπάρχει συντριπτική υποστήριξη πως η θρησκεία είναι μια ιδιωτική, μη δημόσια, υπόθεση. Ερωτηθείσες πόσο έντονα υποστηρίζουν πως θα πρέπει οι κυβερνήσεις να μην παρεμβαίνουν στη θρησκεία, το 79% συμφωνεί απόλυτα ή μάλλον συμφωνεί, με μόνο το 8% να διαφωνεί ή να τείνει να διαφωνεί έντονα.

Εκπαίδευση
Ενώ οι Χριστιανές είναι πιο πιθανό να υποστηρίζουν παρά να αντιτάσσονται στα θρησκευτικά σχολεία που χρηματοδοτούνται από το κράτος, αυτή η υποστήριξη μειώνεται όταν περιλαμβάνονται σχολεία μη χριστιανικών θρησκειών. Λιγότερες από 45%, υποστηρίζουν τη κρατική χρηματοδότηση σε θρησκευτικά σχολεία κάθε θρησκείας, χριστιανικής ή μη χριστιανικής, ενώ το 53% είναι υπέρ της κρατικής χρηματοδότησης σε σχολεία οποιουδήποτε χριστιανικού δόγματος.

Το 23% θεωρεί πως τα θρησκευτικά σχολεία κρατικής χρηματοδότησης πρέπει να διδάξουν στις μαθήτριες να πιστεύουν σε μια θρησκεία: Το 15% πιστεει ότι πρέπει να διδάσκουν στις μαθήτριες να πιστεύουν στη Χριστιανοσύνη και το 8% να διδάσκουν στις μαθήτριες να πιστεύουν σε όποια πίστη το σχολείο προσυπογράφει. Το 57% πιστεύει πως τα κρατικά χρηματοδοτούμενα σχολεία πρέπει να διδάσκουν, τη γνώση για τις κύριες θρησκείες του κόσμου, αμερόληπτα, χωρίς προκατάληψη προς οποιαδήποτε συγκεκριμένη θρησκεία, και χωρίς να προσπαθούν να ενσταλάξουν πίστη.

Το 38% των Χριστιανών αντιτάσσεται και το 31% υποστηρίζει, σε κρατικά χρηματοδοτούμενα σχολεία του δόγματος της δημιουργίας του κόσμου σε 6-ημέρες, τη διδασκαλία επιστημονικών μαθημάτων.

Η ισχύουσα νομοθεσία στην Αγγλία και στην Ουαλία που απαιτεί από τα σχολεία με κρατική χρηματοδότηση να τηρούν μια καθημερινή πράξη της χριστιανικής λατρείας σε γενικές γραμμές δεν υποστηρίζεται σθεναρά ούτε από τις Χριστιανές που το 36% αντιστέκεται σε αυτή ενώ το 39% την υποστηρίζει.

Άλλες Συμπεριφορές-Στάσεις
Το 61% συμφωνεί ότι πρέπει να έχουν τα ίδια νομικά δικαιώματα οι Lbtiq σε όλες τις πτυχές της ζωής τις όπως οι ετερό, και το 46% υποστηρίζει τις σεξουαλικές σχέσεις μεταξύ δύο ενηλίκων γυναικών ενώ το 29% τις αποδοκιμάζει.

Το 23% πιστεύει ότι το σεξ μεταξύ μιας γυναίκας και ενός άνδρα είναι αποδεκτό μόνο μέσα στο γάμο.

Το 62% υποστηρίζει πως μια ενήλικη γυναίκα είναι σωστό να προβεί σε άμβλωση εντός της νόμιμης προθεσμίας, και το 20% είναι κατά.

Το 59%, υποστηρίζει τη νομιμοποίηση της υποβοηθούμενης αυτοκτονίας στην περίπτωση των ανιάτων ενήλικων ασθενών, όπου υπάρχουν ορισμένες εγγυήσεις, ενώ το 21% εναντιώνεται.

Παρά το γεγονός ότι το 60% των ερωτηθεισών ισχυρίζονται ότι η Χριστιανοσύνη είναι πολύ ή αρκετά σημαντική στη ζωή τις, αυτό δεν φαίνεται να αντανακλάται έντονα στην πράξη. Το 69% λέει ότι η Χριστιανοσύνη είχε ή θα έχει, ελάχιστη ή μικρή επιρροή στην επιλογή της συζύγου τις-τους, και το 81% λέει ότι δεν έχει καμία ή ελάχιστη επιρροή στο με ποιαν-ον θα κοινωνικοποιηθούν.

Πρακτικές
Όταν ρωτήθηκαν γιατί θεωρούν τις εαυτές τις Χριστιανές, η έρευνα διαπίστωσε ότι το 28% δηλώνουν πως μία από τις αιτίες είναι ότι πιστεύουν στις Χριστιανικές διδασκαλίες. Οι άνθρωποι είναι πολύ πιο πιθανό να θεωρούν τις εαυτές τις ότι είναι Χριστιανές, κατά 72% επειδή είχαν βαφτίσει ή βαφτίστηκαν σε αυτή θρησκεία ή το 38% επειδή οι γονείς τις-τους ήταν μέλη της θρησκείας, παρά λόγω των προσωπικών πεποιθήσεων.

Η έρευνα προσπάθησε να μετρήσει πολλές από τις χριστιανικές πρακτικές, συμπεριλαμβανομένης της τακτικής ανάγνωσης της Αγίας Γραφής και της προσευχής εκτός της εκκλησιαστικής λειτουργίας, για να φανεί πόσο διαδεδομένες ήταν μεταξύ των ερωτηθεισών που αυτο-προσδιορίστηκαν ως Χριστιανές. Μεταξύ των αποτελεσμάτων, διαπιστώνουμε ότι:
Το 60% δεν έχει διαβάσει κανένα τμήμα της Βίβλου, ανεξάρτητα από την επιλογή, για τουλάχιστον μια χρονιά.
Το 37% δεν προσευχήθηκε ποτέ ή σχεδόν ποτέ εκτός εκκλησιαστικής λειτουργίας, με το 6% να δηλώνει ότι προσεύχεται και ανεξάρτητα από την επιλογή λιγότερο από μία φορά τη χρονιά.
Το 26% δηλώνει ότι πιστεύει απόλυτα στη δύναμη της προσευχής, ενώ το 21% δηλώνει ότι είτε δεν πιστεύει πραγματικά σε αυτή ή δεν πιστεύει καθόλου σε αυτή.

Το χαμηλό επίπεδο των θρησκευτικών πεποιθήσεων και πρακτικών αντανακλάται στην εκκλησιαστική λειτουργία. Εκτός από ειδικές περιπτώσεις, όπως γάμοι, κηδείες και βαφτίσια, το 49% δεν είχε παρακολουθήσει μια εκκλησιαστική λειτουργία την προηγούμενη χρονιά. Το 16% δεν έχει παρακολουθήσει για πάνω από δέκα χρονιές, και το 12% δεν έχει ποτέ παρακολουθήσει λειτουργία. Το 17% συμμετέχει μία φορά την εβδομάδα ή περισσότερο στη λειτουργία.
Όταν ρωτήθηκαν πού επιδιώκουν οι περισσότερες καθοδήγηση σε θέματα σωστού και λάθους, το 10% είπε ότι ήταν από τη θρησκευτική διδασκαλία ή τις πεποιθήσεις, με το 54% να προτιμά να αξιοποιήσει την εσωτερική αίσθηση της ηθικής τις.

Το 54% που αυτο-προσδιορίστηκε ως Χριστιανή περιγράφει την άποψή της για τον Θεό στη Χριστιανική άποψη, με το 13% να χρησιμοποιεί τον όρο με την έννοια των νόμων της φύσης, το 10% να δίνει τον όρο σε κάποια μορφή υπερφυσικής ευφυΐας, ή το 9% μια μορφή που προξένησε το σύμπαν. Το 6% δεν πιστεύει καθόλου στην ύπαρξη του Θεού.
Μόνο το 32% πιστεύει ότι ο Ιησούς αναστήθηκε σωματικά, το 18% δεν πιστεύει στην ανάσταση ακόμα και με την πνευματική έννοια, το 49% δεν πιστεύει τον Ιησού ως τον Υιό του Θεού, και το 4% αμφιβάλλει ότι υπήρξε ποτέ.

Καλούμενες να επιλέξετε ποια δήλωση που περιγράφει καλύτερα τι σημαίνει να είσαι Χριστιανή για σένα προσωπικά, το 40% επέλεξε «Προσπαθώ να είμαι καλή άνθρωπος» και το 26% επέλεξε «Είναι το πώς μεγάλωσα». Το 16% επέλεξε τη δήλωση "έχω δεχτεί τον Ιησού ως Κύριο και Σωτήρα μου” και το 7% επέλεξε «Πιστεύω στις διδασκαλίες του Ιησού».

Συνολικά, τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι ο αριθμός των Αγγλίδων ενηλίκων που αυτο-προσδιορίζονται ως Χριστιανές έχει μειωθεί σημαντικά από την απογραφή του 2001. Η έρευνα διαπίστωσε ότι κατά τη διάρκεια της απογραφής του 2011, το 54%, του πληθυσμού θεωρεί την εαυτή-ο της ως Χριστιανή, σε σύγκριση με το 72% της Απογραφής του 2001.

Η δημοσκόπηση της Ipsos MORI που διενεργήθηκε για το Ίδρυμα Λόγου και Επιστημών Richard Dawkins (Αγγλία), μια εβδομάδα μετά την απογραφή 2011, όπου επικεντρώθηκε στις πεποιθήσεις, στις συμπεριφορές και στις πρακτικές των ενηλίκων της Αγγλίας, που καταγράφηκαν στην απογραφή 2011 ως χριστιανές (ή καταγράφηκαν οι ίδιες ως χριστιανές απαντώντας σε ερώτηση).

Τεχνική σημείωση
Οι συνεντεύξεις της Ipsos MORI είναι ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα 2.107 ενηλίκων ηλικίας 15 ετών και πάνω σε όλη την Αγγλία. Από αυτό το δείγμα, συνολικά οι 1.136 ενήλικες αυτο-προσδιορίστηκαν ως Χριστιανές. Οι συνεντεύξεις πραγματοποιήθηκαν πρόσωπο με πρόσωπο κατά την περίοδο 1-7 Απριλίου 2011. Τα στοιχεία δεδομένα σταθμίστηκαν ώστε να ταιριάζουν με το προφίλ του πληθυσμού.


Την είδηση την βρήκαμε στις και την μεταφράσαμε από την ιστοσελίδα του Ιδρύματος Richard Dawkins στην http://www.ipsos-mori.com/researchpublications/researcharchive/2921/Religious-and-Social-Attitudes-of-UK-Christians-in-2011.aspx

Το New Jersey πέρασε νομοσχέδιο για το γάμο των λεσβιών

Η Συνέλευση New Jersey πέρασε νομοσχέδιο για το γάμο των λεσβιών

TRENTON, - Η Συνέλευση New Jersey στις 16.2.2012 πέρασε ένα νομοσχέδιο νομιμοποίησης της ισότητας γάμου, θέτοντας τις βάσεις για ένα αναμενόμενο βέτο από τον κυβερνήτη Chris Christie. Η ψηφοφορία 42-33 περνά το νομοσχέδιο στον Christie, ο οποίος δεν θα αναλάβει άμεση δράση. Ο κυβερνήτης που ανήκει στο Δημοκρατικό κόμμα αντιτίθεται γάμο στην ισότητα γάμου είχε υποσχεθεί «πολύ ταχεία δράση", εάν το νομοσχέδιο περάσει από το νομοθετικό σώμα,και τη Συνέλευση αλλά η τελευταία δεν απαιτείται να στείλει το νομοσχέδιο στο γραφείο του μέχρι το πέρας των εργασιών της Παρασκευής. Η Γερουσία ενέκρινε το νομοσχέδιο στις 13.2.2012.

"Χωρίς αμφιβολία αυτή είναι μια ιστορική μέρα στην πολιτεία New Jersey", είπε η Sheila Oliver Ομιλίτρια της Συνέλευση μετά την ψηφοφορία. Είπε ότι δεν ήταν ποτέ πιο περήφανη για τη διαβούλευση του Δημοκρατικού κόμματος ώστε να κάνει "ό, τι οι πολίτισες μας έστειλαν εδώ να κάνουμε: Να διασκυθούμε προσεκτικά, να χρησιμοποιήσουμε τη νομοθετική διαδικασία για να εκπροσωπήσουμε τα συμφέροντα όλων των νέων πολιτισών της πολιτείας New Jersey".

Ο Steven Goldstein, πρόεδρος της Lbtiq MKO Garden State Equality, επανέλαβε τα συναισθήματα της ομιλήτριας.
"Σήμερα, το νομοθετικό σώμα μάς έφερε στη Γη της Επαγγελίας», είπε ο Goldstein. "Ξέρουμε ότι ο κυβερνήτης δεν θα μας επιτρέψει να εισέλθουμε, αλλά κρατάμε τελικά τα όνειρά μας και ποτέ δεν θα γυρίσουμε πίσω".

Ο Christie και οι περισσότερες νομοθέτιδες του Ρεπουμπλικανικού κόμματος θέλουν ο γάμος των λεσβιών να τεθεί σε δημοψήφισμα. Το Δημοκρατικό κόμμα λέει πως ο γάμος των λεσβιών είναι ένα από τα δικαιώματα των πολιτισών που προστατεύονται από το Σύνταγμα και δεν υπόκεινται σε δημοψήφισμα.

Έξι Πολιτείες και η Ουάσιγκτον, αναγνωρίζουν τους γάμους των λεσβιών. Ο νέος νόμος Ισότητας Γάμου στην Πολιτεία Ουάσιγκτον θα τεθεί σε ισχύ τον Ιούνιο.

Το Δημοκρατικό κόμμα προσδιορίζει την ισότητα του γάμου ως πρώτου βαθμού προτεραιότητά του για τη διετή νομοθετική περίοδο που ξεκίνησε τον Ιανουάριο και έχει εγκρίνει μεγαλύτερη προβολή του θέματος.

Σχεδιάζει να περιμένει για την ψηφοφορία με την ελπίδα ότι η υποστήριξη για τους γάμους των λεσβιών -είναι 52% και 42% κατά επί του παρόντος στο New Jersey, σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση - θα συνεχίσει να αυξάνεται.

"Κάναμε δύο χρόνια", δήλωσε ο Reed Gusciora, του Δημοκρατικού κόμματος της Trenton που ήταν αγορητής του νομοσχεδίου στη Συνέλευση και είναι ένας από τους δύο ανοιχτά γκέι νομοθέτες. «Έχουμε αλλάξει πολύ τις απόψεις τις τελευταίες δύο εβδομάδες. Δώστε μας δύο χρόνια και θα τις αλλάξουμε πολύ περισσότερο".
Ο Gusciora εξέφρασε επίσης την ελπίδα ότι ο κυβερνήτης θα επανεξετάσει τις απόψεις του.
"Ελπίζω ότι στο τέλος της ημέρας ο κυβερνήτης θα καταλάβει τι σημαίνει να μεγαλώνεις ως λεσβία στη Πολιτεία, και ότι υπάρχουν προκλήσεις, υπάρχουν διακρίσεις και το νομοσχέδιο αυτό θα έρθει ως ένας μακροχρόνιος τρόπος να διορθώσουμε όλα τα λάθη", είπε.

Σε περίπτωση που τα Lbtiq ζευγάρια δεν μπορέσουν να κερδίσουν το γάμο μέσω της νομοθεσίας, έχουν εμπλακεί σε μια παράλληλη μάχη στα δικαστήρια. Επτά Lbtiq ζευγάρια και πολλά από τα παιδιά τους έχουν καταθέσει αγωγές, υποστηρίζοντας ότι η νομοθεσία συμφώνου συμβίωσης δεν λειτουργεί όπως θα έπρεπε.

Το σύμφωνο συμβίωσης έχει σχεδιαστεί για να παρέχει τα οφέλη του γάμου στα Lgbtiq ζευγάρια χωρίς τον τίτλο του γάμου. Εγκρίθηκε αφ' ότου το Ανώτατο Δικαστήριο ανέθεσε στο νομοθετικό σώμα να προβλέπει την ισότητα γάμου στα Lbtiq ζευγάρια.
H Επιτροπή που παρακολουθεί την κατάσταση έχει βρεθεί μπροστά σε προβλήματα με το νόμο, ωστόσο, και πολλά Lbtiq ζευγάρια έχουν υποστηρίξει τη μαρτυρία ενώπιον του κοινοτικού νομοθετικού σώματος.

Ακτιβίστριες λένε πως το σύμφωνο συμβίωσης δεν έχει παράσχει πραγματική ισότητα. Παραπονούνται ότι έχει δημιουργήσει μια ξεχωριστή και εγγενώς άνιση κατάταξη για τις Lbtiq.

Οι υπερασπίστριες παρουσίασαν την ισότητα του γάμου ως θέμα πολιτικών δικαιωμάτων. Το νομοσχέδιο εξαιρεί τις θρησκευτικές ηγέτιδες, τα ιδρύματα και τις εγκαταστάσεις, που σημαίνει ότι καμιά δεν θα πρέπει να εκτελέσει, να υποδεχτεί ή να μισθώσει χώρο για Lbtiq γάμο.


Το απόσπασμα της είδησης το βρήκαμε 16.2.12 και το μεταφράσαμε από την http://www.nytimes.com/aponline/2012/02/16/us/AP-US-Gay-Marriage-NJ.html?_r=1&hp&emc=na

Η φωτογραφία είναι λιθογραφία του Luc Albert Moreeau το 1928

Η υπόληψη της Καταρίνα Χενότ πρόκειται να αποκατασταθεί με καθυστέρηση τεσσάρων αιώνων

Γερμανίδα που κατηγορήθηκε ως μάγισσα δικάζεται ξανά μετά από 385 χρόνια

Μια γυναίκα που είχε θανατωθεί το 1627 στην Κολωνία κατηγορούμενη ως μάγισσα θα ξαναπεράσει από δίκη για να αποκαταστήσει την υπόληψή της σχεδόν τέσσερις αιώνες μετά τον μαρτυρικό της θάνατο στην πυρά.

Η Καταρίνα Χενότ, που τότε διατηρούσε το ταχυδρομείο της πόλης, είχε κατηγορηθεί ότι εξασκούσε μαγεία. Κάηκε στην πυρά με συνοπτικές διαδικασίες, αλλά τώρα, 385 χρόνια μετα, οι μακρινές της απόγονοι ανακινούν τις διαδικασίες για επανεξέταση της υπόθεσης δικαστικά προκειμένου να «καθαρίσουν» το όνομά της.

«Η Καταρίνα θεωρείτο γυναίκα με υψηλή υπόληψη στην πόλη της και ποτέ της δεν ειχε δώσει αφορμή για αρνητικά σχόλια», τονίζει ο πάστορας Χάρτμουτ Χέγκελερ, ο οποίος κίνησε τις διαδικασίες και έψαξε για στοιχεία που θα λειτουργήσουν αθωωτικά. Θα τα παρουσιάσει ο ίδιος ενώπιον δικαστηρίου, τοπικών αξιωματούχων και των ανωτέρων κληρικών της Κολωνίας.

«Νομίζω πως θα έπρεπε να αποκατασταθεί η ιστορική αλήθεια. Ειναι κάτι που θα το ήθελε και η ίδια η Καταρίνα», υπογραμμίζει με τη σειρά της μια εκ των σημερινών απογόνων της «μάγισσας», η Μαρτίνα Χιρτς.
Το διαβόητο κυνήγι μαγισσών ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένο τον 16ο-17ο αιώνα κυρίως σε χώρες της Κεντρικής Ευρώπης. Μεταξύ του 1500 και του 1782 στην Γερμανία εκτελέστηκαν πάνω από 25.000 γυναίκες (καθώς και μερικοί αντρες ή ακόμη και μικρά παιδιά!) που κατηγορήθηκαν για μαγεία κι εξάσκηση σκοτεινών και διαβολικών δραστηριοτήτων. Μόνο στη Βαυαρία μεταξύ 1560 και 1630 κάηκαν ζωντανές πάνω από 5.000 άνθρωποι.

Σχέδιο του 19ου αιώνα που απεικονίζει το κάψιμο μιας υποτιθέμενης μάγισσας στην πυρά


Την είδηση την βρήκαμε στις 14.2.12 από το Βήμα στην http://www.tovima.gr/world/article/?aid=443712#.TztMi0cFrmk.facebook

Υπόθεση Vejdeland και άλλων κατά Σουηδίας αριθ. υποθεσ. 1813/07 1

Υπόθεση Vejdeland και λοιπών, το κείμενο έχει χωρίσθει σε 9 μέρη, πατήστε εδώ για να βρεθείτε στο  δεύτερο μέρος.

Στην υπόθεση Vejdeland και λοιπών κατά Σουηδίας,

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (πρώτο τμήμα), συνεδριάζοντας σε τμήμα αποτελούμενο από:
τον Dean Spielmann (Λουξεμβούργο), Πρόεδρος,
την Elisabet Fura (Σουηδία),
την Ganna Yudkivska (Ουκρανία),
την Angelika Nußberger (Γερμανία),
τον Karel Jungwiert (Τσεχική Δημοκρατία),
τον Boštjan Μ. Zupancic (Σλοβενία​​),
τον Mark Villiger (Λιχτενστάιν), δικαστίνες-ες,
και επίσης την Claudia Westerdiek, Γραμματέα του Τμήματος,

Αφού διασκέφθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2012,
Εκδίδει την ακόλουθη απόφαση, η οποία ελήφθη την ημερομηνία αυτή:

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
1. Η υπόθεση έχει εισαχθεί με μία προσφυγή (αριθ. 1813 έως 1807) κατά του Βασιλείου της Σουηδίας που κατατέθηκε στο Δικαστήριο σύμφωνα με το άρθρο 34 της Συνθήκης Προστασίας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών («η Συνθήκη») από τέσσερις Σουηδούς υπηκόους, τον κ. Fredrik Vejdeland Tor, τον Mattias Harlin, τον κ. Björn Tang και τον κ. Lundström Niklas ("οι προσφεύγοντες"), στις 4 Ιανουαρίου 2007.

2. Οι προσφεύγοντες εκπροσωπούνται από τον κ. Ν. Uggla, δικηγόρο στη Στοκχόλμη. Η Σουηδική Κυβέρνηση («η Κυβέρνηση») εκπροσωπείται από τον κ. Α. Erman, του Υπουργείου Εξωτερικών.
3. Οι προσφεύγοντες ισχυρίστηκαν ότι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της 6ης Ιουλίου 2006 συνιστούσε παραβίαση της ελευθερίας της έκφρασης σύμφωνα με το άρθρο 10 της Συνθήκης. Υποστήριξαν επίσης ότι τιμωρήθηκαν χωρίς την ύπαρξη νόμου κατά παράβαση του άρθρου 7 της Συνθήκης.

4. Στις 27 Νοεμβρίου 2008, ο Πρόεδρος του Τρίτου Τμήματος αποφάσισε να κοινοποιήσει την προσφυγή στην Κυβέρνηση.
5. Η προσφυγή μεταφέρθηκε αργότερα στο Πέμπτο Τμήμα του Δικαστηρίου, μετά τη νέα σύνθεση των Τμημάτων του Δικαστηρίου την 1η Φεβρουαρίου 2011. Αποφασίστηκε επίσης να αποφανθεί επί του παραδεκτού και επί της ουσίας της προσφυγής το ίδιο χρονικό διάστημα (άρθρο 29 § 1).

6.Εκτός από τις γραπτές παρατηρήσεις των προσφευγόντων και της κυβέρνησης, παρατηρήσεις τρίτων μερών ελήφθησαν από κοινού από τη Διεθνή Επιτροπή Νομικών και το Διεθνές Κέντρο Νομικής Προστασίας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, της οποίας ο Πρόεδρος είχε δικαίωμα να παρέμβει στη γραπτή διαδικασία (άρθρο 36 § 2 της Συνθήκης).


Την είδηση την βρήκαμε στις 9.2.12 και την μεταφράσαμε από την ιστοσελίδα του Ευρωπ. Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην http://cmiskp.echr.coe.int/tkp197/view.asp?action=html&documentId=900340&portal=hbkm&source=externalbydocnumber&table=F69A27FD8FB86142BF01C1166DEA398649

Υπόθεση Vejdeland και άλλων κατά Σουηδίας αριθ. υποθεσ. 1813/07 2

Υπόθεση Vejdeland και λοιπών το κείμενο έχει χωρίσθει σε 9 μέρη, πατήστε εδώ για να βρεθείτε στο 3 μέρος.

ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
Ι. ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ

7. Οι προσφεύγοντες γεννήθηκαν το 1978, 1981, 1987 και 1986 αντίστοιχα. Ο πρώτος προσφεύγων ζει στη πόλη Gothenburg και οι λοιποί προσφεύγοντες ζουν στη Sundsvall.

8. Τον Δεκέμβριο του 2004, οι προσφεύγοντες, μαζί με τρία άλλα πρόσωπα, πήγαν σε ένα σχολείο ανώτερης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (Gymnasieskola) και διένειμαν περίπου εκατό φυλλάδια αφήνοντας τα μέσα ή πάνω στα ντουλάπια των μαθητριών-ων. Το επεισόδιο έληξε όταν η διεύθυνση του λυκείου παρενέβη και τους έπεισε να εγκαταλείψουν τις εγκαταστάσεις του λυκείου.

Η δημιουργός των φυλλαδίων ήταν μια οργάνωση που ονομάζεται Εθνική Νεολαία και τα φυλλάδια περιείχαν, μεταξύ άλλων, τις ακόλουθες δηλώσεις:
"Lgbt προπαγάνδα
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών η κοινωνία μετακινήθηκε από την απόρριψη της λεσβιακότητας, ομοερωτικότητας και άλλων μορφών αποκλίνουσας (avarter) σεξουαλικής συμπεριφοράς, αγκάλιασε αυτή την αποκλίνουσα σεξουαλική ροπή (böjelse). Οι αντι-Σουηδές δασκάλες-οι σας ξέρουν πολύ καλά ότι η λεσβιακότητα, ομοερωτικότητα έχει ηθικά καταστροφικές επιπτώσεις επί της ουσίας της κοινωνίας (folkkroppen) και θα προσπαθήσουν πρόθυμα να σας την παρουσίασουν ως κάτι φυσιολογικό και καλό.

- Πείτε σε αυτές-ους ότι ο ιός HIV και το AIDS εμφανίστηκε νωρίς με τις Lgbtiq και πως ο επιπόλαιος τρόπος της ζωής τους ήταν ένας από τους κύριους λόγους ώστε αυτή η σύγχρονη πανούκλα να κερδίσει μια θέση.
- Πείτε σε αυτές-ους ότι οι οργανώσεις των Lgbtiq λόμπι προσπαθούν επίσης να δώσουν μικρή βαρύτητα (avdramatisera) στη παιδοφιλία, και ρωτήστε αν αυτή η σεξουαλική απόκλιση (sexuella avart) θα πρέπει να νομιμοποιηθεί".

9. Για τη διανομή των φυλλαδίων, οι προσφεύγοντες έχουν επιβαρυνθεί με τη πράξη προσπάθειας να υποκινήσουν την κοινή γνώμη κατά μίας εθνικής ή εθνοτικής ομάδας (MOT Hets folkgrupp).

10. Οι προσφεύγοντες αμφισβήτησαν ότι το κείμενο των φυλλαδίων εξέφραζε περιφρόνηση για τις Lgbtiq και ισχυρίστηκαν ότι, εν πάση περιπτώσει, δεν είχαν την πρόθεση να εκφράσουν περιφρόνηση για τις Lgbtiq ως ομάδα. Δήλωσαν ότι ο σκοπός της δραστηριότητάς τους ήταν να ξεκινήσει μια συζήτηση σχετικά με την έλλειψη αντικειμενικότητας στην εκπαίδευση στα σουηδικά σχολεία.

11.Στις 11 Ιουλίου 2005 το Επαρχιακό Δικαστήριο (Tingsrätten) της Bollnäs διαπίστωσε ότι οι δηλώσεις στα φυλλάδια είχαν σαφώς υπερβεί το όριο που θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μία αντικειμενική συζήτηση για τις Lgbtiq ως ομάδα και ότι η πρόθεση των προσφευγόντων ήταν να εκφράσουν περιφρόνηση για τις Lgbtiq. Kαταδίκασε ως εκ τούτου τους υπεύθυνους για την πράξη προσπάθειας να υποκινήσουν την κοινή γνώμη κατά μίας εθνικής ή εθνοτικής ομάδας, και καταδίκασε τον πρώτο και τον δεύτερο προσφεύγοντα σε φυλάκιση δύο μηνών, τον τρίτο προσφεύγοντα σε ποινή με αναστολή (villkorlig DOM) σε συνδυασμό με πρόστιμο, και τον τέταρτο προσφεύγοντα με επιτήρηση (skyddstillsyn) σε συνδυασμό με 40 ώρες κοινωνικής εργασίας.


Την είδηση την βρήκαμε στις 9.2.12 και την μεταφράσαμε από την ιστοσελίδα του Ευρωπ. Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην http://cmiskp.echr.coe.int/tkp197/view.asp?action=html&documentId=900340&portal=hbkm&source=externalbydocnumber&table=F69A27FD8FB86142BF01C1166DEA398649

Υπόθεση Vejdeland και άλλων κατά Σουηδίας αριθ. υποθεσ. 1813/07 3

Υπόθεση Vejdeland και λοιπών το κείμενο έχει χωρίσθει σε 9 μέρη, πατήστε εδώ για να βρεθείτε στο 4 μέρος.

12.Οι προσφεύγοντες, καθώς και η εισαγγελέας άσκησε έφεση κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του Εφετείου (Hovrätten) της Νότιας Norrland. Οι προσφεύγοντες ζήτησαν από το δικαστήριο να απορρίψει τις κατηγορίες, και να εξετάσει την εγκληματική πράξη ως ήσσονος σημασίας, ή τουλάχιστον να μειώσει τις ποινές. Η εισαγγελέας άσκησε έφεση όσον αφορά τους τρεις πρώτους προσφεύγοντες, ζητώντας από το δικαστήριο να εξετάσει την εγκληματική πράξη ως επιβαρυντική ή τουλάχιστον να αυξήσει τις ποινές.

13. Στις 14 Δεκεμβρίου 2005 το Εφετείο, αναφερόμενο στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της 29ης Νοεμβρίου 2005 στην υπόθεση NJA 2005 σελίδα 805 (Δείτε κατωτέρω υπό την «σχετική εθνική νομοθεσία και πρακτική»), απέρριψε τις κατηγορίες εναντίον των προσφευγόντων με την αιτιολογία ότι μια καταδικαστική απόφαση θα ισοδυναμούσε με προσβολή του δικαιώματός τους στην ελευθερία της έκφρασης που κατοχυρώνει-εγγυάται η Συνθήκη.

14. Το Γραφείο της Γενικής Εισαγγελείας (Riksåklagaren) άσκησε έφεση κατά της αποφάσεως αυτής ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Högsta domstolen) και ζήτησε να καταδικαστούν οι υπεύθυνοι της πράξης προσπάθειας να υποκινήσουν την κοινή γνώμη κατά εθνικής ή εθνοτικής ομάδας, υποστηρίζοντας ότι δεν ισοδυναμεί με παραβίαση του άρθρου 10 της Σύμβασης υπό τις συνθήκες της υπό κρίση υποθέσεως. Οι προσφεύγοντες αμφισβήτησαν την έφεση.

15.Στις 6 Ιουλίου 2006, το Ανώτατο Δικαστήριο καταδίκασε τους προσφεύγοντες για τη πράξη προσπάθειας να υποκινήσουν την κοινή γνώμη κατά μιας εθνικής ή εθνοτικής ομάδας. Η πλειοψηφία του δικαστικού σώματος (τρεις εκ των πέντε) εξέτασε πρώτη φορά, την καθοριστική-αποφασιστική για την έκβαση της υπόθεσης, κατά πόσον-εάν η παρέμβαση στην ελευθερία των προσφευγόντων να διανείμουν τα φυλλάδια θα μπορούσε να θεωρηθεί αναγκαία-απαρίτητη σε μια δημοκρατική κοινωνία και το κατά πόσον-εάν η παρέμβαση στην ελευθερία της έκφρασης τους θα μπορούσε να θεωρηθεί ανάλογη προς τον σκοπό της προστασίας από παραβίαση της ομάδας των Lgbtiq, που το περιεχόμενο των φυλλαδίων αποτελούσε. Η πλειοψηφία στη συνέχεια έκρινε ότι:

«Υπό το πρίσμα της νομολογίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σχετικά με το άρθρο 10, στην ερμηνεία της έκφρασης «περιφρόνησης» στην διάταξη σχετικά με την υποκίνηση εναντίον μιας ομάδας, μια συνολική εκτίμηση των συνθηκών της υπόθεσης πρέπει να γίνει, όπου, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα πρέπει να εξεταστούν. Η διαμοίραση των φυλλαδίων έγινε σε ένα σχολείο. Οι κατηγορούμενοι δεν είχαν ελεύθερη πρόσβαση στους (σχολικούς) χώρους, που θεωρούνται ως ένα σχετικά προστατευμένο περιβάλλον όσον αφορά τις πολιτικές ενέργειες των εκτός σχολείου. Η τοποθέτηση των φυλλαδίων και μέσα στα ντουλάπια των μαθητριών σήμαινε ότι οι νέες-οι τα έλαβαν, χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να αποφασίσουν εάν επιθυμούν να τα αποδεχθούν ή όχι.

Ο σκοπός της διαμοίρασης φυλλαδιών ήταν πράγματι να ξεκινήσει μια συζήτηση μεταξύ μαθητριών και καθηγητριών σχετικά με ένα ζήτημα δημοσίου ενδιαφέροντος, δηλαδή η αντικειμενικότητα της εκπαίδευσης στα σουηδικά σχολεία, και για την παροχή επειχηρημάτων στις μαθήτριες. Ωστόσο, αυτά διατυπώθηκαν κατά τρόπο που ήταν προσβλητικός και υποτιμητικός για τις Lgbtiq ως ομάδα και κατά παράβαση της υποχρέωσης δυνάμει του άρθρου 10 για την αποφυγή όσο το δυνατόν περισσότερο δηλώσεων που είναι αδικαιολόγητα προσβλητικές για τις άλλες-ους έτσι που να συνιστούν παραβίαση των δικαιωμάτων τις, και χωρίς να συμβάλλουν σε οποιαδήποτε μορφή δημόσιας συζήτησης που θα μπορούσε να βοηθήσει στην περαιτέρω αμοιβαία κατανόηση.


Την είδηση την βρήκαμε στις 9.2.12 και την μεταφράσαμε από την ιστοσελίδα του Ευρωπ. Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην http://cmiskp.echr.coe.int/tkp197/view.asp?action=html&documentId=900340&portal=hbkm&source=externalbydocnumber&table=F69A27FD8FB86142BF01C1166DEA398649

Υπόθεση Vejdeland και άλλων κατά Σουηδίας αριθ. υποθεσ. 1813/07 4

Υπόθεση Vejdeland και λοιπών το κείμενο έχει χωρίσθει σε 9 μέρη, πατήστε εδώ για να βρεθείτε στο πέμτο μέρος

Ο σκοπός των σχετικών τμημάτων των φυλλαδίων θα μπορούσε να είχε επιτευχθεί χωρίς τις δηλώσεις που προσβάλλουν τις Lgbtiq ως ομάδα. Έτσι, η κατάσταση ήταν εν μέρει διαφορετική από ότι στην υπόθεση NJA 2005 σελ. 805, όπου ένας πάστορας έκανε δηλώσεις ενώπιον του ποιμνίου του σε ένα κήρυγμα που βασίστηκε σε ορισμένα βιβλικά αποσπάσματα. Συνδυαστικά οι παραπάνω λόγοι οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το κεφάλαιο 16, το άρθρο 8 του Ποινικού Κώδικα, ερμηνεύεται σύμφωνα με τη Συνθήκη, και επιτρέπει την καταδικαστική απόφαση, λαμβάνοντας υπόψη τις παρούσες συνθήκες αυτής της υπόθεσης".

16.Η μειοψηφία (δύο από το δικαστικό σώμα) διαπίστωσε ότι η καταδίκη των προσφευγόντων, δεν είναι ανάλογη προς τον επιδιωκόμενο σκοπό και συνεπώς παραβιάζει το άρθρο 10 της Συνθήκης. Ως εκ τούτου, η μειοψηφία ήθελε να αθωώσει τους προσφεύγοντες, αλλά έδωσε ξέχωρες αιτίες γι' αυτό το συμπέρασμα, τουλάχιστον εν μέρει. Ένας εξ' αυτών ήταν της γνώμης ότι η δίωξη δεν είχε διατυπωθεί με τέτοιο τρόπο ώστε το Ανώτατο Δικαστήριο θα μπορούσε να θεωρήσει ότι τα φυλλάδια είχαν διανεμηθεί σε σχολεία και απευθύνθηκαν στις μαθήτριες-ες, ενώ ο άλλος θεώρησε φυσικό ότι τα φυλλάδια είχαν στόχο τις μαθήτριες-ες και συμφώνησε με την πλειοψηφία ότι έπρεπε να γίνει συνολική εκτίμηση των συνθηκών.

17. Στους τρείς πρώτους προσφεύγοντες δόθηκε αναστολή των ποινών σε συνδυασμό με πρόστιμα που κυμαίνονται από 1.800 Κορώνες Σουηδίας (περίπου 200 ευρώ) σε 19.000 Κορώνες Σουηδίας (περίπου 2.000 ευρώ) και ο τέταρτος προσφεύγων καταδικάστηκε σε αστυνομική επιτήρηση.

ΙΙ. ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΑ ΕΘΝΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΗ

Το κεφάλαιο 16, άρθρο 8 του ποινικού κώδικα (Brottsbalken, SFS 1962:700) ορίζει ότι ένα πρόσωπο που, διασπείρει σε μια δήλωση ή μια επικοινωνία, απειλές ή εκφράζει περιφρόνηση για μια εθνική, εθνοτική ή άλλη τέτοια ομάδα προσώπων με νύξη στη φυλή, στο χρώμα, στην εθνική ή στην εθνοτική καταγωγή, στις θρησκευτικές πεποιθήσεις ή στο σεξουαλικό προσανατολισμό, πρέπει να καταδικαστεί για πράξη προσπάθειας να υποκινήσεισει την κοινή γνώμη ενάντια μιας εθνικής ή εθνοτικής ομάδας. Το αδίκημα επισύρει ποινή φυλάκισης έως δύο έτη. Εάν το αδίκημα θεωρηθεί ήσσονος σημασίας, η ποινή είναι πρόστιμο, και αν θεωρηθεί ότι θα επιδεινωθεί η ποινή είναι φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών αλλά όχι άνω των τεσσάρων ετών.

19.Η πράξη προσπάθειας υποκίνησης της κοινής γνώμης κατά των Lgbtiq ως ομάδα έγινε ποινικό αδίκημα με την τροποποίηση του νόμου που τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2003. Σύμφωνα με τις προπαρασκευαστικές εργασίες για την τροποποίηση αυτή, όπως παρουσιάζεται στο νομοσχέδιο της κυβέρνησης 2001/02: 59 (σελ. 32-33), οι Lgbtiq αποτελούν μια ομάδα που είναι εκτεθημένη, η οποία συχνά υφίσταται εγκληματικές πράξεις, λόγω του σεξουαλικού της προσανατολισμού, καθώς και από εθνικιστές και άλλες ρατσιστικές ομάδες που με πράξεις προσπάθειας υποκινήσουν την κοινή γνώμη εις βάρος των Lgbtiq και της λεσβιακότητας, ομοερωτικότητας ως μέρος της προπαγάνδας τις. Η προπαρασκευαστική εργασία, επίσης, ανέφερε ότι υπήρχαν βάσιμες αιτίες ώστε να αξιώνει ότι η λεσβοφοβική, ομοερωτοφοβική οπτική, είναι αυτή που έκανε ορισμένους παραβάτες να επιτεθούν σε πρόσωπα εξ' αιτίας του σεξουαλικού προσανατολισμού τους, προέρχεται από το μίσος, την απειλή και την εμπρηστική προπαγάνδα εις βάρος των Lgbtiq ως ομάδα που διαδόθηκε από την πλειοψηφία των Ναζιστικών και άλλων ακροδεξιών εξτρεμιστικών ομάδων στη χώρα.

20.Το Ανώτατο Δικαστήριο, στην απόφασή του της 29ης Νοεμβρίου 2005 (υπόθεση NJA 2005 σελ. 805) σχετικά με τις δηλώσεις ενός πάστορα κατά τη διάρκεια κηρύγματος οι οποίες κρίθηκε ότι εξέφρασαν περιφρόνηση για τις Lgbtiq ως ομάδα κατά την έννοια του κεφαλαίου 16, άρθρο 8 του Ποινικού Κώδικα, έκρινε ότι η νομοθεσία ήταν σύμφωνη με τη Συνθήκη. Εντούτοις, το Ανώτατο Δικαστήριο διαπίστωσε ότι, η λέξη «περιφρόνηση» στη διάταξη σχετικά με την υποκίνηση ενάντια σε μια ομάδα έπρεπε να ερμηνευθεί πιο περιοριστικά από ό,τι η προπαρασκευαστική εργασία φάνηκε να υποδεικνύει αν η εφαρμογή αυτών των διατάξεων ήταν σύμφωνη με τη Συνθήκη επρόκειτο να καθιερωθούν. Το Ανώτατο Δικαστήριο διαπίστωσε στη συνέχεια ότι η εφαρμογή της διάταξης που ήταν σύμφωνη με τη Συνθήκη δεν θα επέτρεπε την απόφαση καταδίκης του προσφεύγοντος, λαμβανομένων υπόψη των συνθηκών της υπόθεσης, και απέρριψε τις κατηγορίες.


Την είδηση την βρήκαμε στις 9.2.12 και την μεταφράσαμε από την ιστοσελίδα του Ευρωπ. Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην http://cmiskp.echr.coe.int/tkp197/view.asp?action=html&documentId=900340&portal=hbkm&source=externalbydocnumber&table=F69A27FD8FB86142BF01C1166DEA398649

Υπόθεση Vejdeland και άλλων κατά Σουηδίας αριθ. υποθεσ. 1813/07 5

Υπόθεση Vejdeland και λοιπών το κείμενο έχει χωρίσθει σε 9 μέρη, πατήστε εδώ για να βρεθείτε στο έκτο μέρος

Η ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ
Ι. ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΕΝΗ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 10 ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ
21. Οι προσφεύγοντες παραπονούνται ότι η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου συνιστά παραβίαση της ελευθερίας της έκφρασης, όπως προστατεύεται από το άρθρο 10 της Συνθήκης, το οποίο ορίζει, στα σχετικά τμήματα του, τα εξής:

"1. Καθεμία έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης. Το δικαίωμα αυτό περιλαμβάνει την ελευθερία γνώμης και την ελευθερία λήψης ή μετάδοσης πληροφοριών ή ιδεών, χωρίς την ανάμειξη δημοσίων αρχών και ανεξαρτήτως συνόρων. ...

2. Η άσκηση των ελευθεριών αυτών, εφόσον συνεπάγεται καθήκοντα και ευθύνες, δύναται να υπαχθεί σε ορισμένες διατυπώσεις-τυπικότητες, όρους, περιορισμούς ή κυρώσεις, προβλεπόμενες υπό του νόμου και είναι αναγκαίες σε μια δημοκρατική κοινωνία, ... για την προστασία της υπόληψης ή των δικαιωμάτων των άλλων, ... "

Α. Επί του παραδεκτού
22. Το Δικαστήριο σημειώνει ότι το τμήμα αυτό της προσφυγής δεν είναι προδήλως αβάσιμο κατά την έννοια του άρθρου 35 § 3 (α) της Συνθήκης. Σημειώνεται περαιτέρω ότι δεν είναι απαράδεκτη για οποιεσδήποτε άλλες αιτίες. Πρέπει επομένως να κηρυχθεί παραδεκτή.

Β. Επί της ουσίας
1.Οι ισχυρισμοί των διαδίκων-μερών

(α) Οι προσφεύγοντες
23. Οι προσφεύγοντες υποστήριξαν ότι η καταδίκη τους συνιστά αδικαιολόγητη προσβολή του δικαιώματός τους στην ελευθερία της έκφρασης σύμφωνα με το άρθρο 10 § 1 της Συνθήκης.

24. Υποστήριξαν επίσης, μολονότι σε σύνδεση με τα παράπονά τους σύμφωνα με το Άρθρο 7, ότι ο νόμος για την πράξη προσπάθειας υποκίνησης της κοινής γνώμης κατά μιας εθνικής ή εθνοτικής ομάδας ήταν τόσο ασαφής ώστε δεν ήταν δυνατό να εξακριβωθεί κατά πόσον ή όχι πράξη τους ήταν εγκληματική.

25. Περαιτέρω, κατά την άποψη των προσφευγόντων, το κείμενο στα φυλλάδια δεν ήταν δυσφημιστικό ή προσβλητικό για τις Lgbtiq και, ως εκ τούτου δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί ο περιορισμός του δικαιώματός τους στην ελευθερία της έκφρασης σύμφωνα με το άρθρο 10 § 2.

26. Οι προσφεύγοντες ισχυρίστηκαν ότι η διατύπωση στα φυλλάδια δεν περιείχε μίσος, και ως εκ τούτου δεν ενθάρρυναν καμία να διαπράξει πράξεις μίσους. Κατά την άποψή τους, τα φυλλάδια μάλλον ενθάρρυναν τις μαθήτριες να συζητήσουν ορισμένα θέματα με τις δασκάλες-ους τις και τις έδωσε επιχειρήματα για να τα χρησιμοποιήσουν σε αυτές τις συζητήσεις.

27. Επιβεβαίωσαν επίσης ότι η ελευθερία του λόγου θα πρέπει να περιορίζεται μόνο στο περιεχόμενό της και όχι ως προς το πώς και πού θα ασκείται, επισημαίνοντας ότι κρίθηκαν ένοχοι για τη πράξη προσπάθειας να υποκινήσουν την κοινή γνώμη κατά μιας εθνικής ή εθνοτικής ομάδα και όχι για καταπάτηση ή σκόρπισμα σκουπιδιών. *Α

28. Στο πλαίσιο αυτό, δεν θεωρούν πως τα σουηδικά σχολεία να είναι σχετικά προστατευμένα από πολιτικές κινήσεις ξένων προς το σχολείο. Αντίθετα, ισχυρίστηκαν ότι σουηδικά σχολεία έχουν παράδοση να αφήνουν τις νεολαίες των πολιτικών κομμάτων να διαδίδουν τα μηνύματα τις, ιδιαίτερα κατά τη χρονιά διεξαγωγής εκλογών.

29. Οι προσφεύγοντες προσέθεσαν ότι οι μαθήτριες στο σχολείο ηλικιακά βρίσκονταν μεταξύ των 16 και 19 χρονών και ως εκ τούτου, ηλικιακά ήταν σε θέση να κατανοήσουν το περιεχόμενο των φυλλαδίων.*Β

30.Τέλος, τονίζουν ότι η υπόθεσή τους θα πρέπει να συγκριθεί με τη υπόθεση NJA 2005 σελ. 805 της Σουηδίας, στην οποία ένας πάστορας που προσέβαλε τις Lgbtiq σε ένα κήρυγμά του αθωώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο για τη πράξη προσπάθειας να υποκινήσει την κοινή γνώμη κατά μιας εθνικής ή εθνοτικής ομάδας με αναφορά στα άρθρα 9 και 10 της Συνθήκης.


Την είδηση την βρήκαμε στις 9.2.12 και την μεταφράσαμε από την ιστοσελίδα του Ευρωπ. Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην http://cmiskp.echr.coe.int/tkp197/view.asp?action=html&documentId=900340&portal=hbkm&source=externalbydocnumber&table=F69A27FD8FB86142BF01C1166DEA398649

Τα γράμματα με τους αστερίσκους είναι δικά μας

*Α Την καταπάτηση δεν τη θεώρησε σοβαρό αδίκημα η διεύθυνση, το σχολείο δεν είναι άβατο
*Β Αλλά δεν είναι σε θέση να κρίνουν τι είναι σωστό και τι όχι σε σχέση με τον σεξουαλικό προσανατολισμό, ούτε να κρίνουν κατά πόσο είναι σωστά όσα οι δασκάλες διδάσκουν ή όσα ισχυρίζεται ή πράττει η λεσβιακή προγάνδα

Υπόθεση Vejdeland και άλλων κατά Σουηδίας αριθ. υποθεσ. 1813/07 6

Υπόθεση Vejdeland και άλλων κατά Σουηδίας, το κείμενο έχει χωρίσθει σε 9 μέρη, πατήστε εδώ για να βρεθείτε στο έβδομο μέρος.

(β) Η κυβέρνηση
31. Η κυβέρνηση συμφώνησε ότι το άρθρο 10 της Συνθήκης έχει εφαρμογή στην προκειμένη υπόθεση και ότι η ποινική καταδίκη των προσφευγόντων συνιστά επέμβαση στο δικαίωμα τους στην ελευθερία της έκφρασης, όπως προβλέπεται στο πλαίσιο της δεύτερης παραγράφου του εν λόγω άρθρου. Ωστόσο, η κυβέρνηση ισχυρίστηκε ότι η ποινική καταδίκη και η ποινή που επιβλήθηκε ήταν ανάλογη προς τους επιδιωκόμενους νόμιμους-θεμιτούς σκοπούς, και, συνεπώς, αναγκαίες σε μια δημοκρατική κοινωνία.

32. Η κυβέρνηση τόνισε ότι οι προσφεύγοντες είχαν καταδικαστεί για το αδίκημα της πράξης προσπάθειας υποκίνησης της κοινής γνώμης κατά μιας εθνικής ή εθνοτικής ομάδας, σύμφωνα με το κεφάλαιο 16 άρθρο 8 του Ποινικού Κώδικα, και ότι και το δικαστικό σώμα του Ανωτάτου Δικαστηρίου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ποινή προβλεπόταν από το νόμο, κατά την έννοια του άρθρου 10 § 2 της Συνθήκης.

33. Η Κυβέρνηση υποστήριξε επίσης ότι η επέμβαση στο δικαίωμα των προσφευγόντων στην ελευθερία της έκφρασης υπηρέτησε νόμιμους-θεμιτούς σκοπούς, κατά την έννοια του άρθρου 10 § 2, ​​με ιδιαίτερη έμφαση στην «προστασία της υπόληψης ή των δικαιωμάτων των άλλων», δηλαδή, των Lgbtiq ως ομάδα.

34. Κατά την άποψη της κυβέρνησης διάφοροι παράγοντες, στην υπό κρίση υπόθεση οδηγούν στο συμπέρασμα ότι τα εθνικά δικαστήρια απόλαυσαν ένα ιδιαίτερα ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως κατά την εξέταση του θέματος του εάν η καταδίκη των προσφευγόντων ήταν ανάλογη προς τους επιδιωκόμενους νόμιμους σκοπούς. Ισχυρίστηκε επίσης ότι οι ίδιοι παράγοντες πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όταν εξετάζεται το εάν η επέμβαση είναι αναγκαία σε μια δημοκρατική κοινωνία.

35. Στο πλαίσιο αυτό, η κυβέρνηση επεσήμανε, πρώτον, ότι οι συνθήκες της υπό κρίσης υποθέσεως διαφέρουν από εκείνες που επικρατούν σε διαφορετικές υποθέσεις κατά τις οποίες το Δικαστήριο είχε αποφανθεί σχετικά με την αναλογικότητα των μέτρων που παρεμβαίνουν στο δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης σύμφωνα με το άρθρο 10. Πολλές από τις υποθέσεις αυτές είχαν ασχοληθεί με την καταδίκη των δημοσιογραφισών-ων, συντακτριών και εκδοτριών-ων που είχαν γράψει ή δημοσιεύσει «δυσφημιστικές» δηλώσεις σε άρθρα εφημερίδων. Συνεπώς, η Κυβέρνηση επιβεβαίωσε πως η αφθονία νομολογίας του Δικαστηρίου επιμένει πως ο ουσιαστικός ρόλος της ελευθερίας του τύπου και του τύπου ως «φύλακα του κοινού» δεν είχε άμεση συνάφεια στην παρούσα υπόθεση.

36. Δεύτερον, η Κυβέρνηση υποστήριξε ότι από τη νομολογία του Δικαστηρίου προκύπτει ότι τα όρια της αποδεκτής κριτικής είναι ευρύτερα όσον αφορά, για παράδειγμα, τις κυβερνήσεις, τις πολιτικίνες-ους ή παρόμοιους φορείς του δημόσιου τομέα από ό,τι για τα φυσικά πρόσωπα. Κατά την άποψη της κυβέρνησης, δεν υπάρχει λόγος μια ομάδα προσώπων να γίνει στόχος ορισμένων δηλώσεων εξ' αιτίας ενός κοινού παρανομαστή που την ξεχωρίζει από άλλα πρόσωπα - για παράδειγμα όσον αφορά τον σεξουαλικό προσανατολισμό ή τις θρησκευτικές πεποιθήσεις - θα έπρεπε να απαιτείται να υπάρχει ένας μεγαλύτερος βαθμός ανεκτικότητας από ότι σε ένα μεμονωμένο πρόσωπο στην αντίστοιχη κατάσταση.

37.Τρίτον, η Κυβέρνηση υποστήριξε ότι μια ορισμένη διάκριση πρέπει να γίνει μεταξύ της παρούσας υπόθεσης και των υποθέσεων που αφορούν τον τομέα του πολιτικού λόγου και των δηλώσεων που γίνονται κατά τη διάρκεια μιας πολιτικής συζήτησης, όπου η ελευθερία της έκφρασης είναι υψίστης σημασίας και υπάρχουν ελάχιστα περιθώρια επιβολής περιορισμών. Η αιτία-κριτήριο αυτής της διάκρισης είναι ότι τα φυλλάδια διανεμήθηκαν σε ένα σχολείο, δηλαδή, ένα περιβάλλον σχετικά προστατευμένο από τις πολιτικές κινήσεις των εκτός σχολείου.

38.Τέταρτον, η κυβέρνηση τόνισε ότι το Δικαστήριο έδωσε έμφαση στο ότι η εξισορρόπηση μεμονομένων συμφερόντων που προστατεύονται βάσει της Συνθήκης θα μπορούσε κάλλιστα να είναι αντιφατική σε ένα δύσκολο θέμα, και ότι οι Χώρες που είναι μέλη της Συνθήκης πρέπει να έχουν ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως στο πλαίσιο αυτό.


Την είδηση την βρήκαμε στις 9.2.12 και την μεταφράσαμε από την ιστοσελίδα του Ευρωπ. Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην http://cmiskp.echr.coe.int/tkp197/view.asp?action=html&documentId=900340&portal=hbkm&source=externalbydocnumber&table=F69A27FD8FB86142BF01C1166DEA398649

Υπόθεση Vejdeland και άλλων κατά Σουηδίας αριθ. υποθεσ. 1813/07 7

Υπόθεση Vejdeland και άλλων κατά Σουηδίας, το κείμενο έχει χωρίσθει σε 9 μέρη, πατήστε εδώ για να βρεθείτε στο όγδοο μέρος

39. Η Κυβέρνηση υποστήριξε επίσης ότι η έκβαση των εθνικών (δικαστηριακών) διαδικασιών - όπου οι προσφεύγοντες είχαν καταδικαστεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο, αθωώθηκαν από το Εφετείο και καταδικάστηκαν και πάλι από τις-τους τρεις εκ των πέντε του δικαστικού σώματος του Ανωτάτου Δικαστηρίου σχετικά με, inter alia (μεταξύ άλλων), το άρθρο 10 § 2 της Συνθήκης - έδειξαν ξεκάθαρα ότι η εξισορρόπηση διαφορετικών εμπλεκομένων συμφερόντων και η ερμηνεία της σουηδικής ποινικής νομοθεσίας υπό το πρίσμα της Συνθήκης και της νομολογίας του Δικαστηρίου αποδείχθηκε ιδιαίτερα δύσκολη και εύθραυστη-λεπτεπίλεπτη στην υπό κρίση υπόθεση.

Υποστήριξε ότι υπό αυτές τις συνθήκες, οι εθνικές αρχές, λόγω της άμεσης και συνεχούς επαφής τις με τις ζωτικές δυνάμεις των χωρών τις, ήταν σε καλύτερη θέση από ό, τι το διεθνές δικαστήριο να εκφέρουν γνώμη σχετικά με το ακριβές περιεχόμενο της έννοιας «προστασία της υπόληψης ή των δικαιωμάτων των άλλων» και να εκτιμήσουν κατά πόσον ένα συγκεκριμένο μέτρο θα αποτελούσε αδικαιολόγητη επέμβαση στο δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης σύμφωνα με το άρθρο 10 § 2.

40. Η κυβέρνηση τόνισε ότι τα εθνικά δικαστήρια είχαν κάνει μια προσεκτική και ενδελεχή διερεύνηση των αξιώσεων της Συνθήκης και της νομολογίας του Δικαστηρίου και είχε πραγματοποιήσει μια δοκιμή-τέστ αναλογικότητας σε πλήρη συμμόρφωση με τα πρότυπα που καθορίζονται από τη Συνθήκη και τις αρχές που ενσωματώνονται στο Άρθρο 10.

(γ) Η παρέμβαση τρίτων μερών
41. Η Διεθνής Επιτροπή Νομικών και το Διεθνές Κέντρο για τη Νομική Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αναφερόμενη στην πρόταση της Νομολογίας του Δικαστηρίου, (inter alia) μεταξύ άλλων, επιβεβαίωσε τα ακόλουθα.

42. Παρά την επικράτηση του λεσβοφοβικού λόγου μίσους -φοβικού λόγου μίσους προς τις-κατά των Lgbtiq, υπήρξε αποτυχία υιοθέτησης συγκεκριμένων προτύπων στην αντιμετώπιση του προβλήματος, τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε διεθνές πολιτικό επίπεδο. Ενώ το Δικαστήριο έχει μια καλά αναπτυγμένη νομολογία σε σχέση με σεβασμό στους περιορισμούς της ελευθερίας της έκφρασης, δεν είχε την ευκαιρία να αναπτύξει μια συνολική προσέγγιση στο λόγο μίσους που στρέφεται κατά φυσικού προσώπου ή κατηγορίας προσώπων λόγω του σεξουαλικού τους προσανατολισμού. Το Δικαστήριο έχει, ωστόσο, κρίνει κατ 'επανάληψη ότι η διάκριση λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού είναι τόσο σοβαρή όσο η διάκριση λόγω «φυλής, καταγωγής ή χρώματος» ή (βιολογικού) φύλου. Το Δικαστήριο διαπίστωσε επίσης ασυμβίβαστο με τους νόμους της Συνθήκης σχετικά με την Lgbtiq συμπεριφορά, την παιδοθεσία, την επιμέλεια παιδιών, την ηλικία συναίνεσης, τη στρατιωτική θητεία και την κληρονομιά που δημιουργούν διακρίσεις με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό.

43.Όταν το Δικαστήριο έρχεται στην ανάλυση «αναλογικότητας» βάσει του άρθρου 10 § 2 της Συνθήκης, ο τρόπος επικοινωνίας αποτελεί σχετικό παράγοντα, δεδομένου ότι ο αντίκτυπος του λόγου είναι ανάλογος προς το μέγεθος του κοινού, που είναι πιθανό να φθάσει. Επομένως, όταν ο επίμαχος λόγος φτάνει σε ένα ευρύτερο ακροατήριο απαιτείται περισσότερη προσοχή στη χρήση του τρόπου επικοινωνίας. Εντούτοις, όπως το δικαστήριο έχει σημειώσει, όπου ανησυχούν για τα παιδιά και τις έφηβες-ους ορισμένα περιοριστικά μέτρα ίσως είναι απαραίτητα ώστε να αποτρέψουν ολέθρια αποτελέσματα στα ήθη αυτής της ομάδας.

44. Η παρούσα υπόθεση παρέχει την ευκαιρία στο Δικαστήριο να εδραιώσει μια προσέγγιση του λόγου μίσους που στρέφεται κατά φυσικού προσώπου ή κατηγορίας προσώπων λόγω του σεξουαλικού τους προσανατολισμού που να εκπονηθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλίζει ότι οι Lgbtiq προστατεύονται από τις βλαβερές συνέπειες τέτοιας έκφρασης. Μια σαφής αναλογία μπορεί να γίνει μεταξύ του ρατσισμού και της ξενοφοβίας - που αποτέλεσαν αντικείμενο μεγάλου μέρους της νομολογίας του Δικαστηρίου - και του σεξουαλικού προσανατολισμού.

45.Ο σεξουαλικός προσανατολισμός θα πρέπει να αντιμετωπισθεί με τον ίδιο τρόπο όπως οι κατηγορίες, φυλή, εθνικότητα και θρησκεία, οι οποίες συνήθως καλύπτονται από νόμους για το έγκλημα μίσους και τον λόγο μίσους, επειδή ο σεξουαλικός προσανατολισμός είναι ένα χαρακτηριστικό που είναι θεμελιώδες για την αίσθηση ενός προσώπου για την εαυτή της, τον εαυτό του. Είναι, κάτι παραπάνω, χρησιμοποιείται ως δείκτης ταυτότητας της ομάδας.

46.​​Όταν μια συγκεκριμένη ομάδα ξεχωρίζει από άλλες σε θυματοποίηση και σε διακρίσεις, η νομοθεσία για το λόγο μίσους πρέπει να προστατεύει τα χαρακτηριστικά εκείνα που είναι ουσιώδη για την ταυτότητα ενός προσώπου και τα οποία χρησιμοποιούνται ως αποδεικτικά στοιχεία ότι ανήκει σε μια συγκεκριμένη ομάδα. Περιορισμοί στην ελευθερία της έκφρασης πρέπει να επιτρέπονται στις περιπτώσεις όπου ο σκοπός του λόγου είναι να υποβαθμίσει, να προσβάλλει ή να υποκινήσει μίσος εναντίον προσώπων ή μιας κατηγορίας προσώπων λόγω του σεξουαλικού τους προσανατολισμού, εφ' όσον οι περιορισμοί αυτοί είναι, σύμφωνοι με τις καθιερωμένες αρχές του Δικαστηρίου.


Την είδηση την βρήκαμε στις 9.2.12 και την μεταφράσαμε από την ιστοσελίδα του Ευρωπ. Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην http://cmiskp.echr.coe.int/tkp197/view.asp?action=html&documentId=900340&portal=hbkm&source=externalbydocnumber&table=F69A27FD8FB86142BF01C1166DEA398649

Υπόθεση Vejdeland και άλλων κατά Σουηδίας αριθ. υποθεσ. 1813/07 8

Υπόθεση Vejdeland και άλλων κατά Σουηδίας, το κείμενο έχει χωρίσθει σε 9 μέρη, πατήστε εδώ για να βρεθείτε στο ένατο μέρος

2. Η εκτίμηση του ΕΔΑΔ
47. Το ΕΔΑΔ διαπιστώνει ότι, και αυτό δεν αμφισβητείται μεταξύ των διαδίκων, ότι η καταδίκη των προσφευγόντων ισοδυναμεί σε παρέμβαση στην ελευθερία της έκφρασης όπως κατοχυρώνεται από το άρθρο 10 § 1 της Συνθήκης.
48. Μια τέτοια παρέμβαση θα παραβιάζει τη σύμβαση, εάν δεν πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 10 § 2. Επομένως, πρέπει να διαπιστωθεί κατά πόσον ήταν “προβλεπόμενη από το νόμο", εάν επιδιώκονται ένας ή περισσότεροι από τους θεμιτούς-νόμιμους σκοπούς που αναφέρονται στην παράγραφο αυτή και αν είναι «αναγκαία σε μια δημοκρατική κοινωνία» για την επίτευξη των σκοπών αυτών.

(α) Νομιμότητα και νόμιμος σκοπός
49. Το ΕΔΑΔ παρατηρεί ότι οι προσφεύγοντες είχαν καταδικαστεί για πράξη προσπάθειας να υποκινήσουν την κοινή γνώμη κατά μίας εθνικής ή εθνοτικής ομάδας, σύμφωνα με το κεφάλαιο 16, το άρθρο 8 του Ποινικού Κώδικα της Σουηδίας (Δείτε παράγραφο 18 ανωτέρω), στην οποία κατά τη στιγμή του ισχυριζόμενου εγκλήματος περιλαμβάνονται δηλώσεις απειλών ή η εκδήλωση περιφρόνησης προς μια ομάδα ανθρώπων σε σχέση με τον σεξουαλικό προσανατολισμό τις. Το ΕΔΑΔ θεωρεί ως εκ τούτου, ότι η επίδικη επέμβαση ήταν επαρκώς σαφής και προβλέψιμη και, συνεπώς, "προβλέπεται από το νόμο" κατά την έννοια της Συνθήκης. Το ΕΔΑΔ θεωρεί περαιτέρω ότι η επέμβαση εξυπηρέτησε νόμιμο σκοπό, δηλαδή την "προστασία της υπόληψης και των δικαιωμάτων των άλλων”, κατά την έννοια του άρθρου 10 § 2 της Συνθήκης.

(β) Η αναγκαιότητα της παρέμβασης
50. Απομένει το Δικαστήριο να εξετάσει αν η παρέμβαση ήταν «αναγκαία σε μια δημοκρατική κοινωνία».

51. Η δοκιμή-τεστ της «αναγκαιότητας σε μια δημοκρατική κοινωνία» απαιτεί από το Δικαστήριο να καθορίσει αν η καταγγελθείσα παρέμβαση αντιστοιχεί σε «επιτακτική κοινωνική ανάγκη». Από την άποψη αυτή, οι Χώρες μέλη της Συνθήκης διαθέτουν περιθώριο εκτιμήσεως προκειμένου να κρίνουν κατά πόσον υφίσταται τέτοια ανάγκη, αλλά συμβαδίζει με την ευρωπαϊκή εποπτεία, η οποία περιλαμβάνει τόσο τη νομοθεσία και τις αποφάσεις που την εφαρμόζουν, όσο και εκείνες που προκύπτουν από ανεξάρτητο δικαστήριο. Το Δικαστήριο έχει επομένως την εξουσία να εκδώσει την τελική απόφαση για το αν ένας «περιορισμός» συμβιβάζεται με την ελευθερία της έκφρασης, όπως προστατεύεται από το άρθρο 10 (Δείτε, μεταξύ άλλων αρχών, υπόθεση Pedersen και Baadsgaard κατά Δανίας [GC], αριθ. 49017/99, § 68, ECHR 2004-XI).

52. Κατά την επανεξέταση, δυνάμει του άρθρου 10, οι αποφάσεις που λαμβάνονται από τις εθνικές αρχές σύμφωνα με το περιθώριο εκτιμήσεώς τις, το Δικαστήριο πρέπει να καθορίσει, υπό το πρίσμα της υπόθεσης στο σύνολό της, περιλαμβανομένου του περιεχομένου των παρατηρήσεων που πραγματοποιήθηκαν εναντίον των προσφευγόντων και το πλαίσιο στο οποίο το έκαναν, αν η παρέμβαση στο θέμα ήταν «αναλογική» προς τον επιδιωκόμενο νόμιμο-θεμιτό σκοπό και αν οι λόγοι που επικαλούνται οι ίδιοι δικαιολογούν την επέμβαση ως «λυσιτελή και επαρκή» (Δείτε, μεταξύ άλλων αρχών, την προαναφερθείσα υπόθεση, Pedersen και Baadsgaard, § § 69 και 70, και Kobenter και Standard Verlags GmbH κατά Αυστρίας, αριθ. 60899/00, § 29, 2 Νοεμβρίου 2006).

53. Το ΕΔΑΔ επαναλαμβάνει περαιτέρω ότι η ελευθερία της έκφρασης ισχύει όχι μόνο για «πληροφορίες» ή «ιδέες» που γίνονται ευμενώς δεκτές ή θεωρούνται αβλαβείς ή αδιάφορες, αλλά και για εκείνες που προσβάλλουν, σοκάρουν ή ενοχλούν. Όπως ορίζεται στο άρθρο 10, η ελευθερία αυτή υπόκειται σε εξαιρέσεις, οι οποίες πρέπει, ωστόσο, να ερμηνεύονται στενά, και η ανάγκη για περιορισμούς πρέπει να θεμελιώνεται πειστικά, (Δείτε, μεταξύ άλλων αρχών, υπόθεση Pedersen και Baadsgaard, παρατίθεται ανωτέρω, § 71).

54.Το ΕΔΑΔ σημειώνει ότι οι προσφεύγοντες διένειμαν τα φυλλάδια με σκοπό να ξεκινήσει μια συζήτηση για την έλλειψη αντικειμενικότητας της εκπαίδευσης στα σουηδικά σχολεία. Το ΕΔΑΔ συμφωνεί με το Ανώτατο Δικαστήριο ότι ακόμη και αν αυτός είναι ένας αποδεκτός στόχος, πρέπει να δίδεται προσοχή στη διατύπωση των φυλλαδίων. Το ΕΔΑΔ παρατηρεί ότι, σύμφωνα με τα φυλλάδια, η λεσβιακότητα, ομοερωτικότητα ήταν “αποκλίνουσα σεξουαλική ροπή" που είχε "ηθικά καταστροφικές επιπτώσεις επί της ουσίας της κοινωνίας". Τα φυλλάδια ισχυρίστηκαν επίσης ότι η λεσβιακότητα, ομοερωτικότητα ήταν μία από τις κύριες αιτίες όπου το HIV και το AIDS είχε κερδίσει μια θέση και ότι το «Lgbtiq λόμπι» επιχείρησε να υποβαθμίσει την παιδοφιλία. Κατά τη γνώμη του ΕΔΑΔ παρόλο που οι δηλώσεις αυτές δεν συνιστούν άμεσα στις πολίτισες-ες να διαπράξουν πράξεις μίσους, είναι ισχυρισμοί σοβαρής προκατάληψης.


Την είδηση την βρήκαμε΄στις 9.2.12 και την μεταφράσαμε από την ιστοσελίδα του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην http://cmiskp.echr.coe.int/tkp197/view.asp?action=html&documentId=900340&portal=hbkm&source=externalbydocnumber&table=F69A27FD8FB86142BF01C1166DEA398649

Υπόθεση Vejdeland και άλλων κατά Σουηδίας αριθ. υποθεσ. 1813/07 9

Υπόθεση Vejdeland και λοιπών το κείμενο έχει χωρίσθει σε 9 μέρη, πατήστε εδώ για να βρεθείτε στο πρώτο μέρος.

55. Επιπλέον, το ΕΔΑΔ υπενθυμίζει ότι η υποκίνηση σε μίσος δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκην μια πρόσκληση για μια πράξη βίας, ή άλλες εγκληματικές πράξεις. Επιθέσεις σε πρόσωπα που διαπράττονται για να προσβάλουν, γελοιοποιήσουν ή να συκοφαντήσουν συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού είναι επαρκής για τις αρχές να ευνοούν την καταπολέμηση του ρατσιστικού λόγου σε συμβιβασμό της ελευθερίας της έκφρασης ασκείται με ανεύθυνο τρόπο (Δείτε υπόθεση Féret κατά Βελγίου, αριθ. 15615/07, § 73, 16 Ιουλίου 2009). Εν προκειμένω, το ΕΔΑΔ τονίζει ότι οι διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού είναι τόσο σοβαρές όσο οι διακρίσεις λόγω «φυλής, καταγωγής ή χρώματος» (Δείτε, μεταξύ άλλων, υπόθεση Smith και Grady κατά Αγγλίας, αριθ. 33985/96 και 33986 / 96, § 97, ECHR 1999-VI).

56. Το ΕΔΑΔ λαμβάνει επίσης υπόψη ότι τα φυλλάδια αφέθηκαν στα ντουλάπια των νεαρών που ήταν σε εύπιστη και ευαίσθητη ηλικία και οι οποίες-οι δεν είχαν τη δυνατότητα άρνησης να τα δεχθούν, (Δείτε, mutatis mutandis - τηρουμένων των αναλογιών, υπόθεση Handyside κατά Αγγλίας, της 7ης Δεκεμβρίου 1976, § 52, Σειρά Α, αριθ. 24.). Επιπλέον, η διανομή των φυλλαδίων έγινε σε ένα σχολείο που κανένας από τους προσφεύγοντες δεν συμμετείχε (στο σχολείο) και στο οποίο δεν έχουν ελεύθερη πρόσβαση.

57. Κατά την εξέταση της προσέγγισης τα εθνικά δικαστήρια όταν αποφάσισαν εάν υπήρχε «επιτακτική κοινωνική ανάγκη», και οι λόγοι που επικαλούνται οι αρχές για να δικαιολογήσουν την παρέμβαση, το Δικαστήριο παρατηρεί τα εξής. Το Ανώτατο Δικαστήριο αναγνώρισε το δικαίωμα των προσφευγόντων να εκφράσουν τις ιδέες τους, ενώ ταυτόχρονα τόνισε ότι μαζί με τις ελευθερίες και τα δικαιώματα οι πολίτισες-ες έχουν επίσης υποχρεώσεις, μια τέτοια υποχρέωση είναι, στο μέτρο του δυνατού, να αποφεύγονται δηλώσεις που είναι αδικαιολόγητα προσβλητικές για τις άλλες, συνιστούν μια επίθεση κατά των δικαιωμάτων των άλλων. Το Ανώτατο Δικαστήριο διαπίστωσε στη συνέχεια ότι οι δηλώσεις στα φυλλάδια ήταν αδικαιολόγητα προσβλητικές. Τόνισε επίσης ότι οι προσφεύγοντες είχαν αφήσει τα φυλλάδια μέσα ή πάνω στα ντουλάπια των μαθητριών, με αποτέλεσμα να τα επιβάλλουν στις μαθήτριες. Έχοντας ισορροπήσει τις σχετικές εκτιμήσεις, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι δεν υπάρχει λόγος να μην εφαρμοστεί το σχετικό άρθρο του Ποινικού Κώδικα

58. Τέλος, ένας σημαντικός παράγοντας που πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά την εκτίμηση της αναλογικότητας μια παρέμβαση στην ελευθερία της έκφρασης είναι η φύση και η σοβαρότητα των κυρώσεων που επιβάλλονται (Δείτε υπόθεση Ceylan κατά Τουρκίας [GC], αριθ. 23556/94, § 37 , ΕΔΑΔ 1999-IV, υπόθεση Tammer κατά Εσθονίας, αριθ. 41205/98, § 69, ΕΔΑΔ 2001-I, και υπόθεση Skaÿka κατά Πολωνίας, αριθ. 43425/98, § § 41-42, 27 Μαΐου 2003). Το ΕΔΑΔ σημειώνει ότι οι προσφεύγοντες δεν είχαν καταδικαστεί σε φυλάκιση, αν και το έγκλημα για το οποίο είχαν καταδικαστεί επισύρει ποινή φυλάκισης έως δύο ετών. Αντ' αυτού, σε τρείς εξ' αυτών δόθηκαν ανασταλτικές αποφάσεις σε συνδυασμό με πρόστιμα που κυμαίνονται από περίπου 200 έως 2.000 ευρώ, και ο τέταρτος προσφεύγων καταδικάστηκε σε αστυνομική επιτήρηση. Το ΕΔΑΔ δεν βρίσκει υπερβολικές αυτές τις κυρώσεις σε αυτές τις συνθήκες.

59. Έχοντας υπόψη τα ανωτέρω, το ΕΔΑΔ κρίνει ότι η καταδίκη των προσφευγόντων και οι ποινές που τους επιβλήθηκαν δεν ήταν δυσανάλογες προς τον επιδιωκόμενο νόμιμο σκοπό και ότι οι λόγοι της αιτιολόγησης αυτών των μέτρων του Ανώτατου Δικαστηρίου ήταν κατάλληλη και επαρκής. Η παρέμβαση στην άσκηση του δικαιώματος των προσφευγόντων στην ελευθερία της έκφρασης συνεπώς εύλογα θεωρήθηκε από τις εθνικές αρχές ως αναγκαία σε μια δημοκρατική κοινωνία για την προστασία της υπόληψης και των δικαιωμάτων των άλλων.

60. Οι ανωτέρω σκέψεις αρκούν για να μπορέσει το ΕΔΑΔ να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η προσφυγή δεν αποκαλύπτει παραβίαση του άρθρου 10 της Συνθήκης.

II. ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΕΝΗ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 7 ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ
61. Οι προσφεύγοντες παραπονούνται ότι είχαν καταδικαστεί για κάποιο έγκλημα που δεν προβλέπεται από το νόμο. Επικαλούνται το άρθρο 7 της Συνθήκης, το οποίο ερμηνεύται, στο βαθμό που είναι συναφές, ως εξής:
"Καμιά δεν μπορεί να θεωρηθεί ένοχη για οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα λόγω της οποιασδήποτε πράξης ή παράλειψης, η οποία δεν συνιστά ποινικό αδίκημα σύμφωνα με το εθνικό ή το διεθνές δίκαιο κατά τη στιγμή της τέλεσής της”. ...

62.Έχοντας υπόψη τη διαπίστωση δυνάμει του άρθρου 10 το μέτρο για το οποίο παραπονέθηκαν που έχει “περιγραφεί-ορισθεί από το νόμο" κατά την έννοια της Συνθήκης (Δείτε ανωτέρω παράγραφο 49), το ΕΔΑΔ διαπιστώνει ότι αυτό το τμήμα της προσφυγής πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτο ως προδήλως αβάσιμο, σύμφωνα με το άρθρο 35 § § 3 α) και 4 της Συνθήκης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ, ΤΟ ΕΔΑΔ ΟΜΟΦΩΝΩΣ
1. Κηρύσσει την καταγγελία βάσει του άρθρου 10 παραδεκτή και το υπόλοιπο της προσφυγής απαράδεκτο,

2. Αποφαίνεται ομόφωνα ότι δεν υπήρξε παραβίαση του άρθρου 10 της Συνθήκης.

Καταγράφηκε στην Αγγλική και κοινοποιήθηκε εγγράφως στις 9 Φεβρουαρίου 2012, σύμφωνα με το άρθρο 77 § § 2 και 3 του Κανονισμού του Δικαστηρίου.



Η Claudia Westerdiek Γραμματέας   Ο Dean Spielmann Πρόεδρος
 


Την είδηση την βρήκαμε στις 9.2.12 και την μεταφράσαμε από την ιστοσελίδα του Ευρωπ. Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην http://cmiskp.echr.coe.int/tkp197/view.asp?action=html&documentId=900340&portal=hbkm&source=externalbydocnumber&table=F69A27FD8FB86142BF01C1166DEA398649

Dykeumentary για την ενίσχυση της Dyke March στο Λονδίνο

Μην χάσετε: την Απογευματινή Dykeumentary, Κυριακή 26 Φεβρουαρίου 2012

Μωρό μου, κάνει κρύο έξω, οπότε ας παρακολουθήσουμε ταινίες, ενώ έτσι θα άντλησει χρηματική χορηγεία η Πορεία Λεσβιών στο Λονδίνο - Dyke March London

Η Πορεία Λεσβιών στο Λονδίνο θα γίνει (31 Μαρτίου), και δεν μπορούμε να σκεφτούμε καλύτερο τρόπο για να πάρουμε μια ιδέα από το πνεύμα του απογεύματος με τα εντελώς λεσβιακής δύναμης και επιρροής ντοκιμαντέρ ...

Για την προβολή που σας ευχαριστεί, οι διοργανώτριες παρουσιάζουν τις πρώτες ευρωπαϊκές προβολές:

* Dyke March - Πορεία Λεσβιών. Αυτή η ταινία καταγράφει τη Πορεία των Λεσβιών στη πόλη San Francisco το 2002, τη μεγαλύτερη πορεία λεσβiών στον κόσμο. Από τη σκηνοθέτιδα Shitou, η πιο διάσημη ακτιβίστρια λεσ...βία στην Κίνα και η πρώτη λεσβία που βγήκε στην εθνική τηλεόραση της Κίνας.

* The Lesbian Avengers Eat Fire Too - Οι Εκδικήτριες Λεσβίες Βγάζουν Φωτιά από το Στόμα Επίσης. Αυτή η ταινία από την σκηνοθέτιδα Su Friedrich καταγράφει τη πρώτη χρονιά των δράσεων από τις Lesbian Avengers, μια ομάδα τολμηρών ακτιβιστριών λεσβιών που ιδρύθηκε στη Νέα Υόρκη το 1992. Οι Lesbian Avengers αποφεύγουν τις παραδοσιακές πικετοφορίες και αιτήσεις έκκλησης, συνδυάζουν χιούμορ και άμεση δράση για να αποκτήσουν κάλυψη από τα ΜΜΕ, μια από τις πιο γνωστές γραμμές (εσωτερικός κανονισμός) τις είναι η δράση «προσλαμβάνουμε». Ήταν μία από τις οργανώσεις κλειδί πίσω από την πρώτη διοργάνωση της Πορείας Λεσβιών.

* Women 50 Minutes - 50 λεπτά Γυναίκες. Η ταινία, επίσης, από την Shitou, καταγράφει ένα χωριό στη μικρή επαρχία της Guizhou, της Κίνας, όπου οι λεσβίες αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού. Με τα λόγια της Shitou: ".. Είναι εκπληκτικό το πόσο λίγοι άνδρες υπάρχουν σε αυτόν τον τόπο ... και πολλές από τις γυναίκες είναι λεσβίες. Είναι πραγματικά παράξενο" (Και περισσότερο όμορφα, προσθέτει η DIVA, καταπληκτικά.)

Η απογευματινή Dykeumentary είναι ένας έρανος για την Πορεία Λεσβιών στο Λονδίνο. Όλα τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν θα διατεθούν για τη χρηματοδότηση της Πορείας: έχουμε προσλάβει προσωπικό με ασφάλιση, έχουμε ενοικιάσει γεννήτρια, ηχεία, ράμπες πρόσβασης, ξοδέψαμε για την κατασκευή πανό και πικετών ... έτσι παρακαλούμε να υποστηρίξετε την εκδήλωση!


Την είδηση την βρήκαμε στις 9.2.12 και την μεταφράσαμε από την Diva magazine στην http://www.divamag.co.uk/category/arts-entertainment/don%27t-miss-dykeumentary-afternoon.aspx

Καταδίκη στον λόγο μίσους από το ΕΔΑΔ στην υπόθεση Vejdeland και λοιποί κατά της Σουηδίας 1813-1807Α'

Καταδίκη στον λόγο μίσους από το ΕΔΑΔ στην υπόθεση Vejdeland  και λοιποί κατά της Σουηδίας Α'

Η ποινική καταδίκη για τη διανομή φυλλαδίων που επιτίθενται στις Lbtiq δεν είναι αντίθετη προς την ελευθερία της έκφρασης

Με την απόφαση του το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ΕΔΑΔ σήμερα στην υπόθεση Vejdeland και λοιποί κατά της Σουηδίας (αριθ. προσφυγής 1813-1807), η οποία δεν είναι τελική 1, το ΕΔΑΔ έκρινε, ομόφωνα, ότι υπήρξε:
Μη παραβίαση του άρθρου 10 (ελευθερία έκφρασης) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Η υπόθεση αφορούσε καταδίκη των προσφευγόντων κατά το 2005 για τη διανομή σε ένα σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης περίπου 100 εντύπων που θεωρήθηκαν από τα δικαστήριο ως προσβλητικά για τις Lbtiq.

Κύρια γεγονότα
Προσφεύγοντες είναι, ο Tor Fredrik Vejdeland, ο Mattias Harlin, ο Björn Tang και ο Niklas Lundström, Σουηδοί υπήκοοι που γεννήθηκαν το 1978, 1981, 1987 και 1986 αντίστοιχα. Ο κ. Vejdeland ζει στη Gothenburg και οι άλλοι προσφεύγοντες ζουν στη Sundsvall (Σουηδίας).
Τον Δεκέμβριο του 2004, οι προσφεύγοντες, μαζί με τρία άλλα άτομα, πήγαν σε ένα σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και διένειμαν περίπου εκατό φυλλάδια από μια οργάνωση που ονομάζεται Εθνική Νεολαία, αφήνοντας τα μέσα ή πάνω στα ντουλάπια των μαθητριών. Η διεύθυνση του σχολείου παρενέβη ώστε να εγκαταλείψουν τις σχολικές εγκαταστάσεις. Οι δηλώσεις στα φυλλάδια ήταν, συγκεκριμένα, ισχυρισμοί ότι η λεσβιοσύνη, ομοερωτικότητα είναι μια "αποκλίνουσα σεξουαλική ροπή", είχε "ηθικά καταστροφικές επιπτώσεις επί της ουσίας της κοινωνίας” και ήταν υπεύθυνη για την ανάπτυξη του ιού HIV και του AIDS.

Οι προσφεύγοντες ισχυρίστηκαν ότι δεν είχαν σκοπό να εκφράσουν περιφρόνηση για τις Lbtiq ως ομάδα και δήλωσαν ότι ο σκοπός της δραστηριότητάς τους ήταν να ξεκινήσει μια συζήτηση σχετικά με την έλλειψη αντικειμενικότητας στην εκπαίδευση στα σουηδικά σχολεία. Το Επαρχιακό Δικαστήριο διαπίστωσε ότι η πρόθεση των εναγόντων ήταν να εκφράσoυν περιφρόνηση για τις Lbtiq και τους καταδικάστηκε για πράξη προσπάθειας υποκίνησης της κοινής γνώμης κατά μιας εθνικής ή εθνοτικής ομάδας. Οι κατηγορίες σε βάρος των προσφευγόντων απορρίφθηκαν κατ' έφεση, με την αιτιολογία ότι μια καταδικαστική απόφαση θα ισοδυναμούσε με παράβαση του δικαιώματος τους στην ελευθερία της έκφρασης, όπως κατοχυρώνεται στην Ευρωπαϊκή Συνθήκη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Στις 6 Ιουλίου 2006, το Ανώτατο Δικαστήριο καταδίκασε τους προσφεύγοντες για την πράξη προσπάθειας υποκίνησης της κοινής γνώμης κατά μιας εθνικής ή εθνοτικής ομάδας. Η πλειοψηφία του δικαστηρίου έκρινε ιδίως ότι οι μαθήτριες δεν είχαν τη δυνατότητα να αρνηθούν τα φυλλάδια και ότι ο σκοπός της παροχής επιχειρημάτων προς τις μαθήτριες για μια συζήτηση θα μπορούσε να είχε επιτευχθεί χωρίς τις προσβλητικές δηλώσεις προς τις Lbtiq ως ομάδα. Στους πρώτους τρεις προσφεύγοντες δόθηκε αναστολή των ποινών σε συνδυασμό με πρόστιμα που κυμαίνονται από περίπου 200 έως 2.000 ευρώ και ο τέταρτος αιτών καταδικάστηκε σε αστυνομική επιτήρηση.

Παράπονα, διαδικασία και σύνθεση του Δικαστηρίου
Οι προσφεύγοντες ισχυρίσθηκαν ότι το Ανώτατο Δικαστήριο με την καταδίκη τους για την πράξη προσπάθειας υποκίνησης της κοινής γνώμης κατά μίας εθνικής ή εθνοτικής ομάδας συνιστούσε παραβίαση της ελευθερίας της έκφρασης, σύμφωνα το άρθρο 10 της σύμβασης.
Υποστήριξαν επίσης ότι είχαν τιμωρηθεί πάρανομα κατά παράβαση του άρθρου 7.
Η αίτηση υποβλήθηκε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στις 4 Ιανουαρίου 2007.

Η απόφαση εκδόθηκε από επταμελές τμήμα, που αποτελείται ως εξής:
ο Dean Spielmann (Λουξεμβούργο), Πρόεδρος,
η Elisabet Fura (Σουηδία),
η Ganna Yudkivska (Ουκρανία),
η Angelika Nußberger (Γερμανία),
ο Karel Jungwiert (Τσεχία),
ο Boštjan Μ. Zupancic (Σλοβενία​​),
ο Mark Villiger (Λιχτενστάιν), δικαστίνες-ες,
και επίσης η Claudia Westerdiek, Γραμματέας του Τμήματος.

Η Διεθνής Επιτροπή Νομικών και το Διεθνές Κέντρο Νομικής Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατέθεσαν παρατηρήσεις υπό την ιδιότητά τις ως τρίτα μέρη παρεμβαίνοντα στη δίκη (άρθρο 36 § 2 της Συνθήκης). Οι παρατηρήσεις καθορίζονται στην απόφαση (§ § 41-46).


Την είδηση την βρήκαμε στις 9.2.12 και την μεταφράσαμε από την www.coe.int στην http://cmiskp.echr.coe.int/tkp197/view.asp?action=open&documentId=900342&portal=hbkm&source=externalbydocnumber&table=F69A27FD8FB86142BF01C1166DEA398649

1 Σύμφωνα με τα άρθρα 43 και 44 της Σύμβασης, η απόφαση αυτή του ΕΔΑΔ δεν είναι οριστική. Κατά τη διάρκεια των τριών μηνών περίοδο μετά την παράδοσή της, κάθε ενδιαφερόμενη μπορεί να ζητήσει να παραπεμφθεί η υπόθεση στο τμήμα μείζονος συνθέσεως του Δικαστήριο. Αν υπάρξει μια τέτοια αίτηση, μια ομάδα πέντε δικαστίνων θα θεωρήσει κατά πόσον η υπόθεση χρήζει περαιτέρω εξετάσεως. Στην περίπτωση αυτή, το τμήμα μείζονος συνθέσεως θα εκδικάσει την υπόθεση και θα παραδώσει μια τελική κρίση. Εάν η παραπομπή αίτηση απορριφθεί, η απόφαση του ΕΔΑΔ θα καταστεί οριστική εκείνη την ημέρα.
Όταν μια απόφαση καταστεί τελεσίδικη, αυτή διαβιβάζεται στην Υπουργική Επιτροπή του Συμβουλίου της Ευρώπης για επίβλεψη της εκτέλεσής του.

Καταδίκη στον λόγο μίσους από το ΕΔΑΔ στην υπόθεση Vejdeland και λοιποί κατά της Σουηδίας 1813-1807 Β''

Καταδίκη στον λόγο μίσους από το ΕΔΑΔ στην υπόθεση Vejdeland και λοιποί κατά της Σουηδίας Β'


Απόφαση του Δικαστηρίου άρθρο 10
Οι προσφεύγοντες είχαν καταδικαστεί για την πράξη προσπάθειας υποκίνησης της κοινής γνώμης κατά μιας εθνικής ή εθνοτικής ομάδας

Σύμφωνα με τον σουηδικό Ποινικό Κώδικα. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η
παρέμβαση στην ελευθερία της έκφρασης ήταν επαρκώς σαφής και προβλέψιμη
και έτσι "προβλέπεται από το νόμο" κατά την έννοια της Συνθήκης. Η παρέμβαση είχε υπηρετήσει ένα νόμιμο-θεμιτό σκοπό, δηλαδή "τη προστασία της υπόληψης και των δικαιωμάτων των άλλων" (Άρθρο 10 § 2).

Το ΕΔΑΔ συμφώνησε με το Ανώτατο Δικαστήριο ότι, ακόμη και αν ο στόχος των προσφευγόντων ήταν να ξεκινήσει μια συζήτηση για την έλλειψη αντικειμενικότητας της εκπαίδευσης στα σουηδικά σχολεία ήταν ένας αποδεκτός στόχος, ο σεβασμός έπρεπε να αποδίδεται στη διατύπωση των φυλλαδίων. Σύμφωνα με τα φυλλάδια, η λεσβιοσύνη, ομοερωτικότητα ήταν μια “αποκλίνουσα σεξουαλική ροπή", είχε "ηθικά καταστροφικές επιπτώσεις" στην κοινωνία και ήταν υπεύθυνη για την ανάπτυξη του ιού HIV και του AIDS. Τα φυλλάδια περαιτέρω ισχυρίστηκαν ότι το «Lbtiq λόμπι» επιχείρησε να υποβαθμίσει την παιδοφιλία. Αυτές οι δηλώσεις συνιστούσαν σοβαρές και επιζήμιες καταγγελίες, ακόμη και αν δεν είχαν μια άμεση επίκληση σε πράξεις μίσους. Το ΕΔΑΔ τόνισε ότι οι διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού είναι τόσο σοβαρές όσο οι διακρίσεις λόγω «φυλής, καταγωγής ή χρώματος».

Ενώ αναγνωρίζει το δικαίωμα των προσφευγόντων να εκφράσουν τις ιδέες τους, το Ανώτατο Δικαστήριο διαπίστωσε ότι οι δηλώσεις των φυλλαδίων ήταν άσκοπη επίθεση. Περαιτέρω τόνισε ότι οι προσφεύγοντες επέβαλαν τα ενημερωτικά φυλλάδια στις μαθήτριες, αφήνοντας τα μέσα ή πάνω στα ντουλάπια τις. Το ΕΔΑΔ διαπίστωσε ότι οι μαθήτριες ήταν ευάλωτες και σε ευαίσθητη ηλικία και πως η διανομή των φυλλαδίων πραγματοποιήθηκε σε σχολείο που κανένας από τους προσφεύγοντες δεν συμμετείχαν και στο οποίο δεν έχουν ελεύθερη πρόσβαση.

Τρεις από τους προσφεύγοντες είχαν ανασταλτικές αποφάσεις σε συνδυασμό με πρόστιμα που κυμαίνονται από περίπου 200 ευρώ σε 2.000 ευρώ, και ο τέταρτος προσφεύγων καταδικάστηκε σε φυλάκιση. Το Δικαστήριο δεν έκρινε υπερβολικές αυτές τις κυρώσεις στις περιπτώσεις που το έγκλημα για το οποίο είχαν καταδικαστεί επιφέρει ποινή πάνω από δύο έτη φυλάκιση.
Το Δικαστήριο έκρινε ότι η παρέμβαση στην άσκηση του δικαιώματος της ελευθερίας της έκφρασης των προσφευγόντων είχε λογικά θεωρηθεί από τις σουηδικές αρχές ως αναγκαία σε μια δημοκρατική κοινωνία για την προστασία της υπόληψης και των δικαιωμάτων των άλλων. Το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρξε παραβίαση του άρθρου 10.

Άρθρο 7
Έχοντας υπόψη τη διαπίστωση συμφωνίας δυνάμει του άρθρου 10, το μέτρο για το οποίο παραπονέθηκαν "προβλέπεται από το νόμο" κατά την έννοια της Συνθήκης, το Δικαστήριο κήρυξε την προσφυγή των προσφευγόντων βάσει του άρθρου 7 απαράδεκτη ως προδήλως αβάσιμη.

Άλλες γνώμες
Συγκλίνουσες απόψεις εκφράστηκαν από: τον Δικαστή Spielmann που εντάχθηκε με τη δικαστίνα Nußberger, τον Δικαστή Zupancic και την δικαστίνα Yudkivska που εντάχθηκε με τον δικαστή Villiger. Αυτές οι απόψεις επισυνάπτονται στην απόφαση.


Την είδηση την βρήκαμε στις 9.2.12 και την μεταφράσαμε από την www.coe.int στην http://cmiskp.echr.coe.int/tkp197/view.asp?action=open&documentId=900342&portal=hbkm&source=externalbydocnumber&table=F69A27FD8FB86142BF01C1166DEA398649

Η Αγία Πετρούπολη ψήφισε νόμο κατά των Lbtiq

Το νομοθετικό σώμα της Αγίας Πετρούπολης - St. Petersburg στις 8.2.2012 ενέκρινε κατά την κρίσιμη δεύτερη ανάγνωση ένα νομοσχέδιο, που θέτει πρόστιμα στη υπεράσπιση των Lbtiq σχέσεων μπροστά στα παιδιά και στην προώθηση της παιδοφιλίας.

Το νομοσχέδιο απαγορεύει ουσιαστικά- τις παρελάσεις Lbtiq υπερηφάνειας και κάθε άλλη δημόσια δράση ή τη συζήτηση για τις Lbtiq, ή των Lbtiq, τους Lbtiq σεξουαλικούς προσανατολισμούς. Απαγορεύει επίσης την προώθηση της παιδοφιλίας.

Η τρίτη και τελική ανάγνωση διστακτικά είχε ορισθεί για τις 8 Φεβρουαρίου, από την εκπροσώπισα του νομοθετικού σώματος της Ρωσίας Vitaly Milonov, η κύρια συγγράφισα του νομοσχεδίου, ανάφερε η The Moscow Times για το συνήθη όρο της ανωνυμίας.
Μετά την πρώτη ανάγνωση του νομοσχεδίου το Νοέμβριο (2011), το νομοθετικό σώμα αποφάσισε το μέγιστο των προστίμων για την προώθηση (προπαγάνδα) των μη παραδοσιακών σεξουαλικών σχέσεων.

Το πρόστιμο για τα φυσικά πρόσωπα αυξήθηκε από 3.000 σε 5.000 ρούβλια (170 δολάρια), και για τις επίσημες υπαλλήλους το ποσό πήγε από 5.000 σε 50.000 ρούβλια (1.725 $).
Το πρόστιμο για τα νομικά πρόσωπα, επίσης, δεκαπλασιάστηκε, από 50.000 σε 500.000 ρούβλια (17.250 $), ανέφερε η Interfax.

Ο Maxim Reznik, ένας από το νομοθετικό σώμα της Αγίας Πετρούπολης στο φιλελεύθερο κόμμα Yabloko, είπε πως το νομοσχέδιο ορίζει ότι οι αρχές έχουν "ισχυρά μέσα για να ασκήσουν πίεση στις διαφωνούσες» και αναχαιτίζει το "στοιχείο διαφθοράς", ανέφερε η τοπική τηλεόραση Neva 24.

Το κυρίαρχο νομοθετικό σώμα της Αγίας Πετρούπολης πέρασε το νομοσχέδιο με ψηφοφορία, 31 ψήφους υπέρ και 6 κατά, δεν υπήρξε καμιά αποχή, είπε η Interfax.
Η τοπική αστυνομία συνέλαβε 5 από τις Lbtiq ακτιβίστριες που διαμαρτύρονταν για το νομοσχέδιο, ανέφερε η Rosbalt.

Οι Lbtiq, το Νοέμβριο κατήγγειλαν το νομοσχέδιο και μίλησαν για ένα προεκλογικό ακροβατικό κόλπο.

Σχεδόν πανομοιότυπη νομοθεσία ψηφίστηκε στην περιοχή Arkhangelsk το Σεπτέμβριο, και το νομοθετικό σώμα της περιοχής Ryazan εισήγαγε μια παρόμοια απαγόρευση το 2006.
Οι Lbtiq σχέσεις ήταν έγκλημα στη Ρωσία μέχρι το 1993.
Το 1999, το Υπουργείο Κοινωνικής Ανάπτυξης και Υγείας αφαίρεσε την λεσβιοσύνη από την ομοσπονδιακή λίστα των επίσημα αναγνωρισμένων ασθενειών.

Αλλά το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού παραμένει σφόδρα κατά των Lbtiq, και οι πολιτικίνες καθώς και οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων εξακολουθούν να διστάζουν να υπερασπιστούν τα δικαιώματα των Lbtiq με τον φόβο της δικής τις φήμης.

Ακμάζουσες Lbtiq κοινότητες στην Αγία Πετρούπολη και στη Μόσχα έχουν αγωνιστεί για χρόνια να υπάρξει η Ημέρα Υπερηφάνειας και η παρέλαση, αλλά οι αρχές έχουν απορρίψει τα αιτήματά τις.

Μη εγκεκριμένες δράσεις οδήγησαν στη λήψη αυστηρών μέτρων από τα ΜΑΤ και τους εθνικιστές.


Την βρήκαμε στις 9.2.12 και την μεταφράσαμε από την The Moscow Times γραμμένη από την Natalya Krainova στην http://www.themoscowtimes.com/news/article/st-petersburg-anti-gay-law-advances/452706.html

Στη φωτογραφία (του Sergey Chernov) μια διαδηλώτρια στις 23.11.11 στην πλατεία του Παλατιού, η πικέτα που κρατά γράφει: Είμαι λεσβία. Ένα πρόσωπο και όχι προπαγάνδα

Η Βουλή της Washington ψήφισε υπέρ της ισότητας του γάμου

Η Βουλή ψήφισε ένα νομοσχέδιο για την εισαγωγή του γάμου των λεσβιών με 55 ψήφους υπέρ, 43 κατά. Η Γερουσία της πολιτείας έχει ήδη εγκρίνει το μέτρο, το οποίο υποστηρίζεται επίσης από την κυβερνίτιδα της Πολιτείας.

Ο νόμος θα τεθεί σε ισχύ σε 90 ημέρες αφ' ότου η κυβερνήτιδα Christine Gregoire, υπέγραψε το νομοσχέδιο. Οι αντίπαλες έχουν ορκιστεί να καταπολεμήσουν τους γάμους των λεσβιών με μια ψηφοφορία, παρόμοια με την Πρόταση 8 της Καλιφόρνιας που θα δώσει στις ψηφοφόρους την ευκαιρία να ανατρέψει την υπέρ των λεσβιών νομοθεσία.

Χθες, το 9ο Περιφερειακό Εφετείο έκρινε ότι η Πρόταση 8 ήταν αντίθετη με το σύνταγμα των Ην. Πολιτειών. Παρά το γεγονός ότι το δικαστήριο έχει δικαιοδοσία για ορισμένες Πολιτείες, συμπεριλαμβανομένης της Ουάσινγκτον, η απόφασή του περιορίστηκε στην Καλιφόρνια.

Πριν αρχίσει η σύνοδος του νομοθετικού σώματος φέτος, η Κυβερνήτιδα Gregoire ανακοίνωσε την υποστήριξή της για την κίνηση στην πρωτεύουσα, ενώ βρισκόταν στην Ολυμπία.

Είπε σε συνέντευξη τύπου: "Ήρθε η ώρα για την ισότητα του γάμου στην Πολιτεία της Ουάσιγκτον. Είναι δίκαιο να το κάνει".
"Οι Lbtiq οικογένειες μας αντιμετωπίζουν τα ίδια εμπόδια με τις ετερό οικογένειες: τα βγάζουν πέρα​​, επιλέγοντας σε ποιο σχολείο να στείλουν τα παιδιά τις, βρίσκοντας κάποιαν να γεράσουν μαζί, στέκονται ενώπιον φιλενάδων και οικογένειας και κάνουν μια δέσμευση ζωής.

“Για όλα τα ζευγάρια, η άδεια γάμου είναι πολύ σημαντική. Τους δίνει το δικαίωμα να συνάπτουν σύμβαση γάμου κατά την οποία τα νομικά συμφέροντά τους, καθώς και εκείνα των παιδιών τους, εάν υπάρχουν, να προστατεύονται από το υπάρχον αστικό δίκαιο".

Την περασμένη εβδομάδα, δημοσίευσε μια ταινία μήνυμα, όπου είπε: «Ως κυβερνήτιδα, πιστεύω ότι η Πολιτεία της Ουάσιγκτον δεν μπορεί να κάνει διακρίσεις. Ως πολίτισα των Ην. Πολιτειών, σύζυγος και μητέρα, ο γάμος είναι δίκαιος, και σωστός. Και ήρθε η ώρα".

Η γιγάντια εταιρεία των καφέ Starbucks ήταν μεταξύ των πολλών που εδρεύουν στην Πολιτεία της Ουάσιγκτον που υποστήριξε το νομοσχέδιο.
Σε δήλωση από την έδρα του Σιάτλ η τιτάνια εταιρεία ζεστών ροφημάτων είπε ότι ήταν «υπερήφανη» που εντάσεται μαζί με άλλες εταιρείες που έχουν έδρα στην Ουάσιγκτον όπως η Microsoft και η Nike, που υποστηρίζουν την ισότητα του γάμου στη Πολιτεία.


Την είδηση την βρήκαμε στις 8.2.12 και την μεταφράσαμε από την Pink News στην http://www.pinknews.co.uk/2012/02/08/washington-house-of-representatives-votes-for-gay-marriage/

Ellen DeGeneres: Δεν υπάρχει «φιλική προς τις λεσβίες μόδα»

Μετά από μια συντριπτική υποστήριξη του διορισμού της ως το πρόσωπο διαφήμισης της εταιρείας JC Penney και την αντιμετώπιση της λεσβοφοβικής επίθεσης, η Ellen DeGeneres ευχαρίστησε το κοινό που την υποστήριξε.

Στο επεισόδιο της σημερινής της εκπομπής, η Ellen αντιμετώπισε την αντίρηση της ομάδας One Million Moms που ζήτησε να απολυθεί επειδή είναι λεσβία. Η ομάδα είχε κατηγορήσει την εταιρεία JC Penney για ένα άλμα στην "φιλική προς τις λεσβίες μόδα".
Η DeGeneres αστειεύτηκε: «Για όσες από εσάς απλώ συντονίζεστε για πρώτη φορά στην εκπομπή, είναι αλήθεια. Είμαι λεσβία. Ελπίζω να κάθεστε".

Η ίδια συνέχισε η On One Million Moms,: «Αυτή η ομάδα θεωρεί πως δεν πρέπει να είμαι η διαφημιστική προσωπικότητα της εταιρείας επειδή είμαι λεσβία.
«Ήθελαν να με απολύσει, και είμαι περήφανη και ευτυχής να πω ότι η εταιρεία παρέμεινε στην απόφασή της να την εκπροσωπώ διαφημιστικά. Που είναι μεγάλη είδηση ​​για μένα επειδή επίσης χρειάζομαι μερικές νέες εργατικές κάλτσες. Θα κερδίσω πολλά από την έκπτωση".

Όσον αφορά τους ισχυρισμούς της ομάδας πως η εταιρεία κάνει ένα άλμα στη «μόδα», λέει: «Πρώτα απ 'όλα, το να είσαι λεσβία ή φιλική προς τις λεσβίες δεν είναι μια μόδα.
"Δεν κάνεις τζάμπα βόλτα πουθενά. Δεν υπάρχει μουσική. Και παρεμπιπτόντως μερικές φορές θα τραγουδήσω «Είμαστε οικογένεια», αλλά αυτό είναι όλο".

Η Έλεν αντέκρουσε επίσης τον ισχυρισμό ότι η πλειοψηφία των αγοραστριών θα πάνε αλλού όταν βλέπουν μια λεσβία (στη διαφήμιση), αμφισβητώντας του πόση υποστήριξη υπήρξε στην άποψη της ομάδας.

37.700 άνθρωποι έχουν υπογράψει μια αίτηση-έκκληση στη GLAAD που υποστηρίζουν την πρόσληψη της DeGeneres.

Η DeGeneres κατέληξε: "Συνήθως δεν μιλάμε για τέτοια πράγματα στην εκπομπή μου, αλλά θέλω πραγματικά να ευχαριστήσω όλες όσες με υποστήριξαν.
"Αυτές είναι οι αξίες τις οποίες υπερασπίζομαι. Υπερασπίζομαι την εντιμότητα, την ισότητα, την ευγένεια, τη συμπόνια, να μην φέρεστε στις ανθρώπους με τον τρόπο που δεν θα θέλατε να σας φερθούν και να βοηθάτε όσες έχουν ανάγκη. Για μένα, αυτές είναι παραδοσιακές αξίες. Αυτές είναι που υπερασπίζομαι. Πιστεύω, επίσης, στο χορό".

Η DeGeneres χαιρέτησε επίσης την απόφαση του 9ου Εφετείου των Ην.Πολιτειών ότι η Πρόταση 8 της Καλιφόρνια που απαγορεύει το γάμο των λεσβιών είναι αντισυνταγματική.


Την είδηση την βρήκαμε στις 8.2.12 και την μεταφράσαμε από την Pink News στην http://www.pinknews.co.uk/2012/02/08/ellen-degeneres-there-is-no-pro-gay-bandwagon/

Ναι στο γάμο των λεσβιών είπε η California

Η απαγόρευση του γάμου των λεσβιών της California είναι αντισυνταγματική, απεφάνθη το Εφετείο του San Francisco.

Το δημοψήφισμα για το θέμα, που είναι γνωστό ως πρόταση 8, επέβαλε τον αποκλεισμό των λεσβιακών γάμων τον Νοέμβριο 2008, αλλά ανατράπηκε από το δικαστήριο το 2010.
Τώρα μια τριμελής επιτροπής του 9ου Εφετείου των Ην. Πολιτειών απεφάνθη με 2ψήφους και 1 κατά  πως η απόφαση αυτή ήταν σωστή.

Οι υποστηρίκτριες της απαγόρευσης προηγουμένως ορκίστηκαν να προσβάλουν την απόφαση της επιτροπής του Εφετείου αν ήταν εναντίον τις.

Οι δικηγόροι όσων υποστηρίζουν την απαγόρευση αναμένεται να θέσουν το θέμα στο Ανώτατο Δικαστήριο των Ην.Πολιτειών.

Η πρόταση 8 ήταν μια ψηφοφορία το 2008 που τροποποίησε το Σύνταγμα της California ώστε να δηλώσει ότι “μόνο ο γάμος μεταξύ μιας γυναίκας και ενός άνδρα είναι έγκυρος ή αναγνωρίζεται στην California".

Δύο Lbtiq ζευγάρια αμφισβήτησαν την ψηφορία, λέγοντας ότι παραβιάζει το δικαίωμά τους σε ίση προστασία στο πλαίσιο του Συντάγματος των Ην. Πολιτειών.
Το 2010 ανατράπηκε η απόφαση απαγόρευσης, επειδή ο ορισμός αυτός αποτελούσε παραβίαση των πολιτικών δικαιωμάτων των Lbtiq.

«Δεν υπάρχει τέτοιος λόγος»
Η απαγόρευση της California, γνωστή ως πρόταση 8, ψηφίστηκε από τις ψηφοφόρους το 2008.
"Παρά το γεγονός ότι το Σύνταγμα επιτρέπει στις κοινότητες να θεσπίσουν νόμους οι περισσότερες πιστεύουν ότι είναι επιθυμητό, όμως απαιτεί να υπάρχει τουλάχιστον ένας νόμιμος λόγος για την ψήφιση ενός νόμου που θα αντιμετωπίζει τις διάφορες κατηγορίες των ανθρώπων με διαφορετικό τρόπο", απόφαση της Πολιτείας.

Η επιτροπή του δικαστηρίου διαπίστωσε ότι δεν υπάρχει "καμία τέτοια λογική", δήλωσε το δικαστήριο στην απόφασή του.

Η απόφαση του 9ου Εφετείου επίσης διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε καμία απόδειξη ότι ο δικαστής που εξέδωσε την απόφαση του δικαστηρίου, δικαστής Vaughn Walker, ήταν μεροληπτικός, και έκρινε ότι δεν είχε υποχρέωση να αποκαλύψει ότι ήταν γκέι.

Ήταν πρώτη φορά που ένα αίτημα διαμαρτυρίας αιτούταν το σεξουαλικό προσανατολισμό του δικαστή ως αιτία για την ανατροπή μιας δικαστικής απόφασης.
Ο Δικαστή Walker αποκάλυψε δημοσίως ότι ήταν γκέι αφότου πήρε σύνταξη.

Η απόφαση του 9ου Εφετείου ισχύει μόνο στην Καλιφόρνια, παρόλο που έχει δικαιοδοσία σε εννέα Πολιτείες.

Σε αναμονή
Οι αντίπαλες του γάμου των λεσβιών επικρίνουν αυτή την απόφαση και την βλέπουν ως τον επαναπροσδιορισμό του θεσμού.
"Από την αρχή αυτής της υπόθεσης, έχουμε κάνει γνωστό ότι η μάχη για να διατηρηθεί ο παραδοσιακός γάμος τελικά θα κερδηθεί ή θα χαθεί όχι εδώ, αλλά στο Ανώτατο Δικαστήριο των Ην. Πολιτειών” ανέφερε σε δήλωσή του, ο Andy Pugno, γενικός σύμβουλος για την Προστασία του Γάμου, μιας ομάδα της Καλιφόρνια που υποστηρίζει την πρόταση 8.

Ενώ οι αντίπαλες του γάμου των λεσβιών αναμένεται να προσφύγουν στο Ανώτατο Δικαστήριο των Ην. Πολιτειών, έχουν τη δυνατότητα να προσφύγουν πρώτα στο ευρύτερο 9ο Εφετείο, με 11μελή έδρα.

Το δικαστήριο είναι σε αναμονή για τους γάμους των λεσβιών στην Καλιφόρνια, ενώ έκρινε την υπόθεση.

Ο γάμος των λεσβιών είναι νόμιμος σε έξι πολιτείες και την Περιφέρεια της Κολούμπια, η Πολιτεία της Ουάσιγκτον είναι σε καλό δρόμο για να γίνει η έβδομη αφότου η νομοθεσία περάσει την κρίσιμη ψηφοφορία στις 2 Φεβρουαρίου.


Την είδηση την βρήκαμε στις 7.2.12 και την μεταφράσαμε από την BBC news στην http://www.bbc.co.uk/news/world-us-canada-16935270