Κολπίτιδα

Η κολπίτιδα, αν και στην πρώτη ματιά φαίνεται κάτι απλό, μπορεί να αποτελέσει ένα από τα δυσκολότερα, στην αντιμετώπισή τους, προβλήματα.


Αυτό οφείλεται στην ιδιαιτερότητα της φυσιολογίας του κόλπου και στην πολυπλοκότητα των λεπτών ισορροπιών, πάνω στις οποίες στηρίζεται η εύρυθμη λειτουργία του.
Ο κόλπος, υπό συνήθεις συνθήκες, αποικίζεται από έναν μεγάλο αριθμό μικροοργανισμών, οι οποίοι είναι γνωστοί ως γαλακτοβάκιλλοι και αποτελούν τη φυσική χλωρίδα. Πρόκειται δηλαδή για μικροοργανισμούς, οι οποίοι πρέπει να υπάρχουν στον κόλπο. Η παρουσία αυτών των μικροοργανισμών είναι επιθυμητή γιατί, χάρη σε ουσίες που παράγουν, διατηρούν το pH του κόλπου σε επιθυμητές τιμές και εμποδίζουν την ανάπτυξη κάποιων άλλων μικροοργανισμών, οι οποίοι δεν πρέπει να βρίσκονται στον κόλπο (παθογόνοι μικροοργανισμοί). Στην περίπτωση της κολπίτιδας, λοιπόν, αναπτύσσονται κάποιοι παθογόνοι μικροοργανισμοί σε βάρος της φυσιολογικής χλωρίδας, διαταράσσοντας έτσι την ισορροπία του pH και αυτό κλινικά εκδηλώνεται με τη μορφή κνησμού και υγρών στον κόλπο. Η γυναίκα που θα εκδηλώσει αυτά τα συμπτώματα πρέπει να απευθυνθεί στην γυναικολόγο της.

Φλεγμονές και κολπίτιδες
Οι φλεγμονές (μολύνσεις) των γυναικείων γεννητικών οργάνων εμφανίζονται με αυξημένη συχνότητα το καλοκαίρι και μπορεί να παρουσιαστούν στο αιδοίο (την εξωτερική περιοχή γύρω από την είσοδο του κόλπου), στον κόλπο (κολπίτιδες), τον τράχηλο της μήτρας, στο ενδομήτριο και στις σάλπιγγες.
Προκαλούνται από μικροοργανισμούς, όπως μύκητες και τριχομονάδες (που είναι οι πιο συνηθισμένοι), χλαμύδια, μυκόπλασμα κ.ά., από μικρόβια (αερόβια και αναερόβια), καθώς και από ιούς, όπως αυτοί που προκαλούν τον έρπητα των γεννητικών οργάνων (ιός HSV) και τα κονδυλώματα (ιός HPV). Και φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ορισμένοι τύποι του ιού HPV ενοχοποιούνται για δυσπλασίες (προκαρκινικές αλλοιώσεις) και καρκίνο στον τράχηλο της μήτρας και στο αιδοίο.
Κάποιες καταστάσεις καθιστούν τον οργανισμό πιο ευάλωτο στις κολπίτιδες. Μερικές από αυτές είναι:
* Κακή γενική κατάσταση του οργανισμού (έλλειψη ύπνου, περιορισμένη αντοχή λόγω ανθυγιεινής ή φτωχής διατροφής, στρες, κάπνισμα).
* Λάθος ή ελλιπής τοπική υγιεινή (κολπικές πλύσεις, συνεχή χρήση ταμπόν).
* Πολυάριθμες εκτρώσεις.
*Χρήση αποσμητικών σπρέι στην ευαίσθητη περιοχή.
* Σεξουαλική επαφή χωρίς προφυλακτικό.
* Εγκυμοσύνη αλλά και εμμηνόπαυση.
* Ενδυματολογικές συνήθειες (πολύ εφαρμοστά παντελόνια ή σορτς).

Παράλληλα, υπάρχουν ορισμένοι επιπλέον παράγοντες που προδιαθέτουν και συντελούν ειδικά στην ανάπτυξη μυκητιάσεων.

* Παρατεταμένη χορήγηση αντιβιοτικών ευρέως φάσματος, κάτι που αποτελεί την κυριότερη αιτία ανάπτυξης μυκήτων. Γι' αυτό, εάν είναι απολύτως απαραίτητο να πάρετε αντιβίωση, φροντίστε να χρησιμοποιήσετε παράλληλα κάποιο φυσικό σκεύασμα που βοηθάει στη διατήρηση της φυσιολογικής ισορροπίας του κόλπου. *Α
* Χρήση αντισυλληπτικών χαπιών.
* Συστηματική χορήγηση κορτιζόνης.
* Νοσήματα που επηρεάζουν το ανοσοποιητικό σύστημα και διαβήτης.
* Συνθετικά ρούχα ή εσώρουχα.
* Παραμονή σε υγρά μολυσμένα μέρη, όπως τουαλέτες, πλακόστρωτο πισίνας.

Συμπτώματα
Το ενδεχόμενο να έχετε κάποια φλεγμονή του γεννητικού συστήματος πρέπει να σας απασχολήσει και να επισκεφτείτε αμέσως την γυναικολόγο σας, αν παρατηρήσετε αυξημένη έκκριση κολπικών υγρών, τσούξιμο, φαγούρα λίγο ή πολύ έντονη, ερυθρότητα, οίδημα, πόνο κυρίως κατά τη σεξουαλική επαφή (δυσπαρευνία) αλλά και στο υπογάστριο, αν η φλεγμονή είναι στο ενδομήτριο ή τις σάλπιγγες.
Οι μύκητες (μυκητιασική αιδοιοκολπίτιδα) δημιουργούν έντονο κνησμό (φαγούρα) στον κόλπο και στο αιδοίο, αυξημένη ποσότητα λευκών κολπικών υγρών που έχουν τυρώδη μορφή, είναι άοσμα και παχύρρευστα, καθώς και δυσκολία κατά την ούρηση ή έντονη δυσπαρευνία.

Οι τριχομονάδες χαρακτηρίζονται από αραιά υγρά, κιτρινοπράσινα και δύσοσμα, ενώ η μόλυνση από το βακτήριο του αιμόφιλου από παχύρρευστες δύσοσμες εκκρίσεις.
Το μυκόπλασμα και τα χλαμύδια συχνά δεν παρουσιάζουν συμπτώματα, αλλά επηρεάζουν τη γονιμότητα γιατί, εάν προκαλέσουν σαλπιγγίτιδα, μπορεί οδηγήσουν ακόμα και σε στειρότητα.
Στον έρπητα εμφανίζονται μικρές φουσκάλες και έλκη (πληγές) στο αιδοίο, ενώ τα κονδυλώματα είναι θηλώδεις προσεκβολές στο αιδοίο, στον κόλπο ή στον τράχηλο.


Το άρθρο το βρήακαμε στις 18.8.09 ελευθεροτυπία γραμμένο από τον Ηλία Καρλαύτη, χειρουργό γυναικολόγο, στην http://www.enet.gr/?i=news.el.ygeia&id=73833
Τα γράμματα με τους αστερίσκους είναι δικά μας.*Α Bifidus το βρίσκουμε σε κάποιες εταιρείες γιαουρτιών. Ευαγγελία Βλάμη

Το ψηλότερο σκυλί του κόσμου δεν ζει πια

Ο καρκίνος «νίκησε» το ψηλότερο σκυλί στον κόσμο

Ο Γκίμπσον βολτάρει με την φίλη του Ζόι, ράτσας Τσουάουα, στο Γκρας Βάλει της Καλιφόρνια
Ο Γκίμπσον που είχε μπει στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες, ως το ψηλότερο σκυλί του κόσμου, πέθανε ύστερα από πολύμηνη μάχη με τον καρκίνο.
Ο 7χρονος Γκίμπσον, είχε ύψος 1,07 μέτρα, ενώ όταν στεκόταν στα πίσω του πόδια έφτανε τα 2,16 μέτρα. Ο Γκίμπσον, Μεγάλος Δανέζικος μολοσσός, μπήκε στο βιβλίο Γκίνες στις 31 Αυγούστου του 2004.
Η αφεντικίνα του Γκίμπσον, ονόματι Σάντι Χολ, από την Καλιφόρνια έμαθε ότι ο σκύλος της είχε καρκίνο τον Απρίλιο και αναγκάστηκε να δεχτεί να του ακρωτηριάσουν το δεξί του πόδι. Ωστόσο, η ταλαιπωρία του Γκίμπσον δε σταμάτησε εκεί καθώς έπρεπε να υποβληθεί και σε χημιοθεραπείες.
Την περασμένη εβδομάδα η Σάντι ανακάλυψε ότι ο καρκίνος είχε εξαπλωθεί στα πνευμόνια και στη σπονδυλική στήλη του Γκίμπσον και πως ο καρκίνος δεν επιδεχόταν θεραπεία. Τελικά αποφάσισε να του κάνει ευθανασία την Παρασκευή.
Ο Γκίμπσον είχε εμφανιστεί και σε διάσημα τηλεοπτικά προγράμματα στις ΗΠΑ και συγκεκριμένα στα: "The Tonight Show" "The Oprah Winfrey Show" και "The Ellen De Generes Show", ενώ είχε κάνει ένα πέρασμα και από την γιαπωνέζικη τηλεόραση το 2006.
Στην φωτογραφία που την πήραμε από την εφημερίδα Ελευθεροτυπία, ο Γκίμπσον βολτάρει με την φίλη του Ζόι, ράτσας Τσουάουα, στο Γκρας Βάλει της Καλιφόρνια

Το άρθρο το βρήκαμε στις 13.8.09, στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία, στην http://www.enet.gr/?i=animals-farm.el&id=72990

Σεξιστικός νόμος στο Αφγανιστάν

Αντιδράσεις προκαλεί σεξιστικός νόμος που επιχειρεί να εφαρμόσει η κυβέρνηση του Αφγανιστάν

Την οργή της μη κυβερνητικής οργάνωσης Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (HRW), προκάλεσε νόμος που ψήφισε το Αφγανιστάν και ορίζει ότι ο σύζυγος έχει το δικαίωμα να στερήσει το φαγητό από τη γυναίκα του εάν αυτή αρνηθεί να έρθει σε σεξουαλική επαφή μαζί του.
Ο νέος αυτός νόμος προβλέπει πως ένας σύζυγος έχει το δικαίωμα να διακόψει την υλική υποστήριξη από τη σύζυγο του, συμπεριλαμβανομένου και του φαγητού, εάν εκείνη αρνηθεί να ικανοποιήσει τις σεξουαλικές του απαιτήσεις. Στις διατάξεις του ακόμα περιλαμβάνεται πως οι γυναίκες πρέπει να ζητούν την άδεια του άντρα τους για να εργαστούν καθώς και ότι τα παιδιά τίθενται πάντα υπό την κηδεμονία του πατέρα τους ή του παππού.
Όπως υποστηρίζει η HRW, που κάνει λόγο για προεκλογικό τέχνασμα του προέδρου Χαμίντ Καρζάι ενόψει των εκλογών της 20ης Αυγούστου, ο νόμος είναι παραλλαγή ενός προηγούμενου που ψηφίστηκε τον περασμένο Μάρτιο αλλά δεν τέθηκε σε ισχύ καθώς προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από πολλές αφγανικές και διεθνείς οργανώσεις.
Για τον προηγούμενο νόμο σε δηλώσεις του κατα τη διάρκεια διάσκεψης κορυφής του ΝΑΤΟ ο Μπαράκ Ομπάμα είχε πει ότι “Θεωρώ αυτό το νόμο αποκρουστικό” ενώ η Γερμανίδα καγκελάριος Άγγελα Μέρκελ είχε δηλώσει “ Υπολογίζουμε στην απόσυρση αυτού του νόμου, διότι είναι απαράδεκτος”.


Το άρθρο το βρήκαμε στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία στις 14.8.09 στην http://www.enet.gr/?i=news.el.kosmos&id=73366
Ο σεξισμός και η πατριαρχία συνεχίζουν την βία. Ο ΟΗΕ έχει ήδη αναφερθεί σε αυτή την απάνθρωπη κατάστη. Ευαγγελία Βλάμη

Τα "πράσινα" αυτοκίνητα

Τα «πράσινα» μίνι της αγοράς
[...]
Από την 1 Σεπτεμβρίου 2011, καθημερινά όλες τις ώρες, στον δακτύλιο θα κυκλοφορούν τα αυτοκίνητα που εκπέμπουν διοξείδιο του άνθρακα λιγότερο από 140 γραμμάρια ανά χιλιόμετρο
[...]

FIAT PANDA. Ο πρωταθλητής της κατηγορίας. Πρόσφατα βγήκε από τη γραμμή παραγωγής το αμάξωμα με αριθμό 1.500.000! Πλεονεκτήματα, σχεδίαση, χώροι, τιμή. Μειονεκτήματα, απόδοση (1.1 και 1.2), θόρυβος. Κινητήρες 1.100 κ.εκ. 54 ίππων, 1.200 κ.εκ. 60 και 1.400 κ.εκ. 100 ίππων. Από 9.160 ευρώ.

HYUNDAI i10. Ανερχόμενο αστέρι. Μία ακόμη επιτυχία της Χιουντάι, που επιβεβαιώνει την πρόοδό της. Πλεονεκτήματα, σχεδίαση, χώροι, τιμή, εξοπλισμός. Μειονεκτήματα, κιβώτιο ταχυτήτων,απόδοση (1.1).Κινητήρες 1.100 κ.εκ. 66 ίππων και 1.200 κ.εκ. 78 ίππων. Από 9.720 ευρώ.

SMART FORTWO. Το αγαπημένο αυτοκίνητο. Κρατάει στη ζωή μια ολόκληρη μάρκα. Πλεονεκτήματα, σχεδίαση, μήκος μόλις 2,69 μ. Μειονεκτήματα, χώροι, χωρητικότητα πορτμπαγκάζ, αντιδράσεις αναρτήσεων, τιμή. Κινητήρες 800 κ.εκ. 45 ίππων, 1.000 κ.εκ. 61, 71, 84, 98 ίππων. Από 10.117 ευρώ.

FIAT 500. Η επιβράβευση του στιλ. Η Φίατ δίνει μαθήματα σχεδίασης και καλής κατασκευής. Πλεονεκτήματα, εμφάνιση εξωτερική και εσωτερική, χρωματικοί συνδυασμοί. Μειονεκτήματα, απόδοση κινητήρα (1.2), θόρυβος, τιμή, εξοπλισμός. Κινητήρες 1.200 κ.εκ. 69 ίππων και 1.400 κ.εκ. 100 ίππων. Από 11.410 ευρώ.

ΤΟΥΟΤΑ AYGO, PEUGEOT 107, CITROEN C1. Η πιο επιτυχημένη τριάδα των τελευταίων ετών. Ουσιαστικά είναι το ίδιο αυτοκίνητο με μικρές παραλλαγές στην εμφάνιση και την εσωτερική διακόσμηση. Πλεονεκτήματα, σχεδίαση, αξιοπιστία, τιμή μεταπώλησης. Μειονεκτήματα, χώροι για τους πίσω επιβάτες, θόρυβος, σπαρτιάτικη διακόσμηση. Κινητήρας 1.000 κ.εκ. 68 ίππων. Από 9.420 ευρώ, 9.440 ευρώ και 9.600 ευρώ, αντίστοιχα.

DAIHATSU CUORE. Ξεχνάς τον βενζινοπώλη και το συνεργείο. Ενα γνήσιο δείγμα της ιαπωνικής φιλοσοφίας για το αυτοκίνητο πόλης. Πλεονεκτήματα, μεγάλοι χώροι για τέσσερις ενηλίκους, κατανάλωση μόλις 4,4 λίτρα, CO2 μόνο 104 γραμμ./χλμ., αξιοπιστία. Μειονεκτήματα, θόρυβος, αίσθηση συστήματος διεύθυνσης. Από 8.760 ευρώ.

ΚΙΑ PICANTO. Σίγουρος δρόμος. Ενα ακόμη μοντέλο πόλης που κατασκευάζεται στη Ν. Κορέα. Η ανανεωμένη έκδοση συγκεντρώνει υψηλότερη βαθμολογία. Πλεονεκτήματα, σχεδίαση, ποιότητα, χώροι. Μειονεκτήματα, θόρυβος, κιβώτιο ταχυτήτων. Κινητήρες 1.000 κ.εκ 62 ίππων και 1.100 κ.εκ. 65 ίππων. Από 9.650 ευρώ

SUZUKI SPLASH, OPEL AGILA. Μία ακόμη επιτυχημένη συνεργασία. Το ίδιο αυτοκίνητο διατίθεται με ελάχιστες διαφορές από τις δύο εταιρείες. Πλεονεκτήματα, σχεδίαση, χώροι, πολυμορφικά στοιχεία, ευελιξία. Μειονεκτήματα, θόρυβος, απόδοση (1.0), κιβώτιο ταχυτήτων. Κινητήρες 1.000 κ.εκ. 65 ίππων και 1.200 κ.εκ. 86 ίππων. Από 10.595 ευρώ, 11.100 ευρώ, αντίστοιχα.

ΤΟΥΟΤΑ IQ. Το έξυπνο αυτοκίνητο. Ανέδειξε τις ικανότητες της μάρκας και άνοιξε νέους δρόμους για τη σχεδίαση ολοκληρωμένων μοντέλων μήκους κάτω των 3 μ. Πλεονεκτήματα, οδική συμπεριφορά, ασφάλεια (εννέα αερόσακοι). Μειονεκτήματα, χώροι για τους πίσω επιβάτες, τιμή. Κινητήρες 1.000 κ.εκ. 68 ίπποι και 1.330 κ.εκ. 99 ίπποι. Από 12.390 ευρώ.

CHEVROLET ΜΑΤΙΖ. Η προσιτή επιλογή. Το συναντάς στην πόλη και στα περισσότερα νησιά. Ενα αυθεντικό δείγμα της κορεατικής τεχνολογίας. Πλεονεκτήματα, αξιοπιστία, χώροι, τιμή, εξοπλισμός. Μειονεκτήματα, ηλικία, θόρυβος, οδική συμπεριφορά. Κινητήρας 800 κ.εκ. 52 ίππων και 1.000 κ.εκ. 66 ίππων. Από 7.720 ευρώ.

RENAULT TWINGO. Η γαλλική συνταγή. Η νέα γενιά συνδυάζει τα στοιχεία που έκαναν γνωστή τη Ρενό σε όλο τον κόσμο. Πλεονεκτήματα,σχεδίαση, χώροι, ποιότητα, άνεση. Μειονεκτήματα, απόδοση (1.2, 60), θόρυβος, κιβώτιο ταχυτήτων. Κινητήρες 1.200 κ.εκ. 60 ίππων και 1.200 16V 76 ίππων. Από 9.307 ευρώ.

SUZUKI ALTO. Ο καλύτερος σύμμαχος του περιβάλλοντος. Εκπέμπει τη μικρότερη ποσότητα ρύπων, μόλις 103 γραμμ./χλμ. Το αδελφάκι του, το Νισάν Πίξο, έρχεται τον Σεπτέμβριο. Πλεονεκτήματα, εμφάνιση, χώροι για τους μπροστινούς επιβάτες, αξιοπιστία. Μειονεκτήματα, θόρυβος, κιβώτιο ταχυτήτων, χωρητικότητα πορτμπαγκάζ. Κινητήρας 1.000 κ.εκ. 68 ίππων. Από 9.180 ευρώ.

FORD ΚΑ. Εγινε ανάρπαστο και στην Ελλάδα. Το μικρότερο μοντέλο της Φορντ μοιράζεται τα περισσότερα τμήματα με το Φίατ 500. Πλεονεκτήματα,σχεδίαση, χώροι, χρώματα, εξοπλισμός. Μειονεκτήματα, θόρυβος, απόδοση κινητήρα. Κινητήρας 1.250 κ.εκ.69 ίππων. Από 9.495 ευρώ.

Το άρθρο το βρήκαμε στις 14.8.09 στην εφημεριδα τα Νέα, γραμμένο από τον Σπύρο Ρέκκα στην http://www.enet.gr/?i=news.el.home&id=73134
Τα αυτοκίνητα αυτά απλώς εκπέμπουν λιγότερο διοξείδιο,στην Ευρώπη ήδη κυκλοφορούν ηλεκτρικά και υδρογόνου αυτοκίνητα, που δεν εκπέμπουν καθόλου καυσαέρια. Η Ελλάδα δεν μπορεί ακόμη να τα δεχτεί, ελπίζουμε ότι σύντομα θα είναι σε θέση να το πράξει. Αν και προτιμάμε την συχνότερη συγκοινωνία σε 24ωρη βάση. Ευαγγελία Βλάμη

Επιστροφή του σολομού στον Σηκουάνα

Καθάρισε ο Σηκουάνας, επέστρεψε ο σολομός

Στον Σηκουάνα επέστρεψε ο σολομός έναν αιώνα αφότου εγκατέλειψε το ποτάμι που διασχίζει το Παρίσι εξαιτίας της ρύπανσης.
Στα βρώμικα νερά του Σηκουάνα κολυμπούσαν μόνο τέσσερα είδη ψαριών έως το 1995: χέλια, κυπρίνοι, σπάροι και ασπρόψαρα. Κάθε χρόνο περίπου 500 τόνοι αυτών των ειδών πέθαιναν από δηλητηρίαση. Έπειτα, όμως, από 15 χρόνια εντατικής προσπάθειας για να καθαρίσουν τα νερά του ποταμού, ο σολομός επέστρεψε μαζί με άλλα 31 είδη, στα οποία περιλαμβάνονται πέστροφες και ρέγκες.
Σύμφωνα, μάλιστα, με την αρμόδια υπηρεσία, «στον Σηκουάνα δεν υπάρχει πλέον σοβαρή οργανική ρύπανση». Τον περασμένο μήνα στο Ποντουάζ, βορειοδυτικά του Παρισιού, έπεσε στα δίχτυα των ψαράδων ένας σολομός βάρους έξι κιλών, ενώ στην περιφέρεια της γαλλικής πρωτεύουσας είχε την ίδια τύχη τον Οκτώβριο του 2008 ένας σολομός του Ατλαντικού επτά κιλών, ο πρώτος τέτοιου μεγέθους που είχε βρεθεί στην περιοχή εδώ και 70 χρόνια. «Τουλάχιστον χίλιοι σολομοί διέσχισαν του Σηκουάνα φέτος», δήλωσε ο Μπερνάρ Μπρετόν, εκπρόσωπος της γαλλικής ομοσπονδίας αλιείας. Ο σολομός θεωρείται από τις ειδικές-ους ένας από τους πιο ασφαλείς δείκτες των επιπέδων μόλυνσης του νερού. Ο σολομός του Ατλαντικού βρίσκεται στον κατάλογο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τα είδη που απειλούνται με εξαφάνιση.


Το άρθρο το βρήκαμε στις 12.8.09 στην εφημερίδα τα Νέα στην http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4531129&ct=2

Ταξί για κορίτσια -Banet taxi

Ταξί για κορίτσια

Τον Μάρτιο, η Ναουάλ Γιάγι Φάχρι ίδρυσε στη Βηρυτό μια εταιρεία ταξί, τα οχήματα της οποίας οδηγούν γυναίκες και προορίζονται για την εξυπηρέτηση της γυναικείας πελατείας.
Οι άνδρες επιτρέπεται να τα χρησιμοποιούν μόνον εφόσον συνοδεύουν γυναίκα- «με κάποιες εξαιρέσεις», διευκρινίζει η ιδιοκτήτρια. «Πρόσφατα μια γυναίκα μάς ζήτησε να αναλάβουμε τον ηλικιωμένο πατέρα της, που φοβόταν να κυκλοφορήσει με ταξί, φοβόταν ότι θα τον σπρώξουν, θα τον κακομεταχειριστούν. Με μας αισθανόταν περισσότερο ασφαλής, αφού οι γυναίκες οδηγούν πιο μαλακά. Δεχθήκαμε». Δέχονται επίσης παιδιά αμφοτέρων των φύλων, τα οποία οι μητέρες τους εμπιστεύονται πολύ πιο εύκολα στις οδηγούς των γυναικείων ταξί για να τα μεταφέρουν στο σχολείο, στο φροντιστήριο ή σε κάποιο πάρτι.

Τα ταξί της Βanettaxi, όπως ονόμασε την εταιρεία της (σημαίνει «ταξί για κορίτσια»), είναι μάρκας Ρeugeot και ξεχωρίζουν επειδή είναι βαμμένα ροζ. Λειτουργούν 24 ώρες το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα, μόνο με τηλεφωνικά ραντεβού και είναι λίγο ακριβότερα από ορισμένα άλλα ταξί, καθώς στη Βηρυτό τα ταξί δεν έχουν ενιαία χρέωση. Η Φάχρι ξεκίνησε την επιχείρησή της με τρία αυτοκίνητα, όμως τώρα έχει παραγγείλει άλλα 25. Μέσα ενημέρωσης απ΄ όλο τον κόσμο τής ζητούν συνεντεύξεις και η ιστοσελίδα της (Βanettaxi. com) δέχεται πολλές επισκέψεις. Όμως τα ροζ ταξί έχουν γίνει επίσης στόχος επικρίσεων στη Βηρυτό, την πιο φιλελεύθερη από τις πρωτεύουσες της Μέσης Ανατολής. Μήπως αποτελούν ένα επικίνδυνο βήμα προς τον διαχωρισμό των δύο φύλων, τον οποίο επιδιώκουν οι πιο συντηρητικοί; «Βαδίζουμε προς τον διαχωρισμό των φύλων, στο πρότυπο αυτού που συμβαίνει στις χώρες του Κόλπου απ΄ όπου καταφθάνουν οι τουρίστριες-ες που κατακλύζουν τους δρόμους μας», έγραφε πριν από μερικές εβδομάδες στο μπλογκ της ένα κορίτσι από τη Βηρυτό.

«Αυτή την πολεμική εγώ δεν τη βλέπω», λέει σε συνεντεύξεις της στη γαλλική «Λε Μοντ» και την ιταλική «Ρεπούμπλικα» η Φάχρι, η οποία είναι χριστιανή και δηλώνει λάτρης του ροζ χρώματος. «Προσωπικά δεν έχω δεχτεί καμιά αρνητική αντίδραση, αυτή η υπηρεσία δημιουργήθηκε για την ηρεμία των γυναικών. Μια γυναίκα μπορεί να καταλάβει καλύτερα από έναν άνδρα τι θέλει μια άλλη γυναίκα. Και μια μητέρα εμπιστεύεται τα παιδιά της πιο εύκολα σε μια γυναίκα απ΄ ό,τι σ΄ έναν άνδρα».

Η ιδέα τής ήρθε σ΄ ένα ταξίδι της στην Ταϊλάνδη. Εργαζόταν σε μια τράπεζα, παραιτήθηκε για να ανοίξει ινστιτούτο αισθητικής και πήγε στην Ταϊλάνδη για να βρει προϊόντα ομορφιάς. «Όποτε ζητούσα κάτι από τον ξεναγό μου, αυτός τηλεφωνούσε σε φίλες του ή σε γυναίκες συγγενείς του για να του πουν πού να με πάει. Κατάλαβα πόσο σημαντική θα μπορούσε να είναι μια υπηρεσία μόνο για γυναίκες και σκέφτηκα την Βanettaxi». Τώρα σκέφτεται να επεκτείνει την επιχείρηση στη Συρία και την Ιορδανία.

Το άρθρο το βρήκαμε στις 14.8.09 στην εφημερίδα τα Νέα, γραμμένο από το Γιώργο Αγγελόπουλο στην http://www.tanea.gr default.asp?pid=2&artid=4531447&ct=2
Η ύπαρξη ταξί για κορίτσια γυναίκες πρωτοεμφανίστηκε στην Αγγλία στα τέλη της δεκατίας '70 με την επωνυμία "Labrys". Δημιουργήθηκαν από λεσβίες για να εξυπηρετούν κυρίως τα βράδια λεσβίες ή γναίκες που ένοιωθαν ευάλωτες από την ανδρική βία. Ευαγγελία Βλάμη

Υγεία στην παραλία

«Σηκωθείτε από την ξαπλώστρα» είναι η συμβουλή των ειδικών που επισημαίνουν ότι εκτός από πιο ευχάριστη, η γυμναστική στη θάλασσα είναι και πιο αποδοτική για το σώμα

Κάψτε θερμίδες στην παραλία
Χρυσή ευκαιρία για άσκηση και απώλεια βάρους είναι τα παιχνίδια των διακοπών. Υγεία,τόνωση των μυών, γράμμωση, απώλεια βάρους αλλά και βελτίωση του καρδιοαναπνευστικού συστήματος: αυτά είναι μόνο μερικά από τα οφέλη των καλοκαιρινών σπορ. Αρκεί, όπως υπογραμμίζουν οι ειδικές-οί, οι λουόμενες-οι να αφήσουν για λίγο την ξαπλώστρα και να πιάσουν τη ρακέτα ή την μπάλα, να νοικιάσουν θαλάσσιο ποδήλατο και να βάλουν στοίχημα πως θα καταρρίψουν το ατομικό τες ρεκόρ στην κολύμβηση.

Η παραλία είναι μοναδική ευκαιρία, σύμφωνα με τις γυμνάστριες-ες, για να μυηθούν οι παραθερίστριες-ες στην καθημερινή άσκηση, βελτιώνοντας έτσι τόσο την εμφάνισή τους όσο και τη φυσική τους κατάσταση. Άλλωστε, τα μαθηματικά της άσκησης που υπολογίζουν τις καύσεις των θερμίδων ανά σπορ, προμηνύουν εμφανή αποτελέσματα. Και όλα αυτά, την ώρα που οι αθλητικές δραστηριότητες στην παραλία προσφέρουν σαφώς εντονότερες απολαύσεις εν συγκρίσει με τις μοναχικές ώρες που περνά καμιά στον τάπητα.

Έτσι, με μία μόνον ώρα ρακέτες στην άμμο μπορεί καμιά-νεις να «ξεφορτωθεί» 400 θερμίδες- ακόμη και 600 θερμίδες για εκείνες-ους που προτιμούν το δυνατό παιχνίδι. Το μπιτς βόλεϊ είναι επίσης ένα άθλημα που βρίσκεται στις πρώτες προτιμήσεις των γυμναστριών, αφού όπως και με τις ρακέτες οι παίκτριες-ες καίνε εκατοντάδες θερμίδες. Παράλληλα, το τρέξιμο στην άμμο έχει υψηλό βαθμό δυσκολίας με αποτέλεσμα να βοηθά σημαντικά στη γράμμωση των κάτω άκρων!

Το κολύμπι, ωστόσο, αποτελεί το Α και το Ω των θαλάσσιων σπορ, τόσο επειδή γυμνάζει όλο το σώμα όσο και επειδή το νερό είναι το «βάλσαμο» των κουρασμένων μυών. Έτσι, όποιο στυλ κολύμβησης και να επιλέξει καμιά το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: το σώμα ασκείται χωρίς να καταπονείται από κραδασμούς, ενώ παράλληλα τονώνεται το καρδιοαναπνευστικό σύστημα. Το νερό της θάλασσας όμως αποτελεί και την καλύτερη μέθοδο αποθεραπείας, ύστερα από μια κουραστική- λόγω έντονης σωματικής άσκησης- μέρα. «Οι κινήσεις των χεριών και των ποδιών μέσα στο νερό ξεκουράζουν τους μυς, χαλαρώνοντας το μυοσκελετικό σύστημα», λέει στα «ΝΕΑ» ο αναπληρωτής καθηγητής ΤΕΦΑΑ του Πανεπιστημίου Αθηνών- ειδικός στην άσκηση για όλους κ. Νικήτας Νικηταράς.

Τα οφέλη όμως της άσκησης στο νερό δεν σταματούν εδώ: δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι η νέα τάση είναι τα γυμναστήρια να μετακομίζουν στις πισίνες! «Στο νερό η άσκηση είναι πιο ευχάριστη αλλά και αποδοτικότερη, ιδίως λόγω της αντίστασης του νερού που προσφέρει μία φυσική ευκαιρία για να τονωθούν οι μύες σε κάθε κίνηση», προσθέτει ο κ. Νικηταράς. Το μυστικό ωστόσο, για να αρχίσει ο οργανισμός να καίει λίπος είναι η επανάληψη. Η σανίδα κολύμβησης είναι από τα σημαντικότερα αξεσουάρ εκείνων που αντιμετωπίζουν τις διακοπές ως μια καλή ευκαιρία για να χάσουν το τοπικό πάχος, αφού έτσι μπορούν να «οργώσουν» τη θάλασσα γυμνάζοντας αποκλειστικά και μόνον τα πόδια, την κοιλιά ή/και τους γλουτούς.

Σημειωτέον πως σε κάθε επανάληψη το κέρδος είναι διπλό αφού σε κάθε κίνηση γυμνάζονται δύο διαφορετικές μυϊκές ομάδες, κάτι που δεν συμβαίνει εκτός νερού. Έτσι, εάν για παράδειγμα κάποια-ος επιθυμεί να δώσει έμφαση στα χέρια, τότε πρέπει να γνωρίζει πως όταν ασκεί τους δικέφαλους, κατά την επιστροφή των χεριών στην αρχική στάση γυμνάζει (άθελά της) και τους τρικέφαλους.


Απαραίτητη η προθέρμανση για την αποφυγή τραυματισμών
Όπως στο γυμναστήριο, έτσι και στην παραλία το ζέσταμα είναι το μυστικό για να αποφύγουν οι αθλήτριες του καλοκαιριού τους τραυματισμούς: «Όσες-οι δεν γυμνάζονται κατά τους χειμερινούς μήνες αλλά και οι έμπειρες παίκτριες που δεν έχουν κάνει προθέρμανση, αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο τραυματισμού. Σε ό,τι αφορά το βόλεϊ, η κίνηση που επιβαρύνει τα χέρια είναι οι μανσέτες. Στις ρακέτες πάλι, η συνηθέστερη ιατρική διάγνωση είναι η τενοντίτιδα στον αγκώνα. Και ακριβώς, επειδή οι συγκεκριμένοι μύες υποστηρίζουν βασικές λειτουργίες, τα προβλήματα που προκαλούνται είναι ιδιαίτερα σοβαρά και δεν θεραπεύονται εύκολα- συνήθως κρίνεται απαραίτητη η ακινησία ενώ συχνά μπαίνει νάρθηκας», τονίζει στα «ΝΕΑ» ο αναπληρωτής καθηγητής ΤΕΦΑΑ του Πανεπιστημίου Αθηνών- ειδικός στην άσκηση για όλους κ. Νικήτας Νικηταράς. Εξίσου σημαντικό είναι να αποφεύγουν τόσο οι ερασιτέχνιδες όσο και οι επαγγελματίες θερινές αθλήτριες την υπερβολική έκθεση στον ήλιο. Οι ειδικές τονίζουν πως τα ματς πρέπει να προγραμματίζονται είτε νωρίς το πρωί έτσι ώστε έως τις 11 π.μ. οι παίκτριες να αφήσουν στην άκρη τις ρακέτες και τις μπάλες ή μετά τις 4 το απόγευμα. Το αντηλιακό, τα γυαλιά ηλίου και καπέλο είναι το τρίπτυχο της προστασίας από τις υπεριώδεις ακτίνες, γι΄ αυτό και οι λουόμενες-οι που επιθυμούν να ξυπνήσουν τους μυς τους δεν πρέπει να τα ξεχνούν ποτέ.

Προσεκτικές με τις επιλογές τους πρέπει να είναι και όσες έχουν υποστεί κακώσεις ή φθορές στη σπονδυλική στήλη, καθώς ιδιαίτερα δημοφιλείς δραστηριότητες όπως είναι οι θαλάσσιες μπανάνες και οι κουλούρες εντείνουν τους πόνους στην πλάτη εξαιτίας των δυνατών κραδασμών.

Τα αυτιά οφείλουν να προσέχουν οι λάτρεις της ιστιοσανίδας: «Όταν κάνουν σέρφινγκ πρέπει να έχουν στεγνά ή νωπά μαλλιά. Και αυτό γιατί εάν στάζει το νερό από τα μαλλιά τους είναι πιθανόν λόγω του ανέμου να μπει νερό στο αυτί τους, με αποτέλεσμα να είναι επιρρεπείς στην ωτίτιδα».

Το άρθρο το βρήκαμε στις 14.8.09 στην εφημερίδα τα Νέα, γραμμένο από την Μάρθα Καϊτανίδη στην http://www.tanea.gr default.asp?pid=2&ct=1&artId=4531424

Ουρολοιμώξεις

[...] Περιπτώσεις ουρολοιμώξεων σε γυναίκες:

1 Οξεία κυστίτιδα
Το 95% των γυναικών με ουρολοίμωξη εκδηλώνεται με συμπτωματολογία κυστίτιδας (συχνουρία, δυσουρία, αίσθημα βάρους στην κοιλιακή χώρα, αιματουρία). Υπολογίζεται ότι το 40% των γυναικών θα βιώσουν, έστω και μία φορά στη ζωή τες, επεισόδιο οξείας κυστίτιδας. Η διάγνωση βασίζεται στη συμπτωματολογία αλλά και στη γενική και την καλλιέργεια ούρων, όπου και επιβεβαιώνουν τον αιτιολογικό παράγοντα. Η θεραπεία εκλογής είναι οι κινολόνες και η τριμεθοπρίμη-σουλφομεθοξαζόλη σε βραχυπρόθεσμα θεραπευτικά σχήματα (έως τρεις ημέρες). Βασικό ρόλο διαδραματίζει και η αυξημένη κατανάλωση ύδατος, όχι μόνο κατά τη διάρκεια της θεραπείας, αλλά και ως τρόπος ζωής, για την αποφυγή υποτροπής. Ο απεικονιστικός έλεγχος κρίνεται απαραίτητος μόνο σε περιπτώσεις υποτροπών (>2 ουρολοιμώξεις το εξάμηνο ή > από 3 τον χρόνο) και περιλαμβάνει ακτινογραφία ΝΟΚ και U/S νεφρών-κύστεως (έλεγχο λιθιάσεως) και αν κριθεί απαραίτητο, συμπληρώνεται με ενδοφλέβια πυελογραφία ή CT-ουρογραφία.
Πολλές γυναίκες αναφέρουν, ότι παρουσιάζουν ουρολοίμωξη ύστερα από σεξουαλική επαφή. Αν αυτό επιβεβαιωθεί, κρίνεται απαραίτητη η διενέργεια εξετάσεων στην συντρόφισσα-ο με γενική ούρων, καλλιέργεια ούρων και καλλιέργεια κολπικών, σπέρματος και αν βρεθεί αιτιολογικός παράγοντας, δίνεται η κατάλληλη αντιβίωση. Σε περιπτώσεις όπου η συντρόφισσα-ος έχει λοίμωξη του ουροποιογεννητικού συστήματος, προτείνεται η χορήγηση αντιβίωσης πριν από τη σεξουαλική επαφή ή αμέσως μετά.

2 Οξεία πυελονεφρίτιδα
Η οξεία πυελονεφρίτιδα είναι μία σοβαρή λοίμωξη, η οποία χαρακτηρίζεται από εμπύρετο (>380 C) με ρίγος, άλγος στη νεφρική χώρα, καταβολή δυνάμεων και ανορεξία. Σε αυτή την περίπτωση, η λοίμωξη αφορά τον ή τους νεφρούς και για αυτό συνιστάται ο άμεσος εργαστηριακός και απεικονιστικός έλεγχος και η χορήγηση για τουλάχιστον 15 ημέρες αντιβιοτικών από το στόμα, ή ακόμα και παρεντερικά, αντιφλεγμονοδών καθώς και αυξημένη λήψη υγρών. Αν τα συμπτώματα επιμένουν παρά την αγωγή, κρίνεται απαραίτητη η εισαγωγή σε νοσοκομείο για λήψη ενδοφλέβιας αντιβίωσης και περαιτέρω έλεγχος.

3 Υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις
Υπολογίζεται ότι παρά τη θεραπεία και την αλλαγή του τρόπου ζωής, σε ένα ποσοστό 25%, θα παρουσιαστεί υποτροπή της νόσου στους επόμενους 18 μήνες, η οποία συνήθως προκαλείται από τον ίδιο μικροβιακό παράγοντα. Αν η υποτροπή συμβεί σε μικρό χρονικό διάστημα μετά τη λήξη της θεραπείας, θεωρείται βακτηριακή επιμονή και θα πρέπει να γίνει έλεγχος με ενδοφλέβια πυελογραφία και κυστεοσκόπηση για τον αποκλεισμό συνοδών παθήσεων, όπως λιθίαση καθώς και συγγενείς ή/και επίκτητες ανωμαλίες του ουροποιητικού συστήματος.
Οι υποτροπές συχνά προκαλούν ιδιαίτερο άγχος στις γυναίκες, αφού όχι μόνο επηρεάζουν σε σημαντικό βαθμό την ποιότητα ζωής, αλλά τις οδηγούν και σε ιδέες ή εμμονές ότι πάσχουν από άλλη νόσο όπως π.χ. καρκίνο. Σε περιπτώσεις συχνών υποτροπών, χρησιμοποιείται η χορήγηση αντιβιοτικών σε πολύ μικρή δόση για μεγάλο χρονικό διάστημα (τακτική που καλείται χημειοπροφύλαξη), με σκοπό την εκρίζωση του μικροβίου και την αποστείρωση του ουροποιητικού.
[...]

Το άρθρο το βρήκαμε στις στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία γραμμένο απο το γιατρό Βασίλη Πουλάκη στην http://www.enet.gr/?i=news.el.ygeia&id=67701
Η φωτογραφία είναι ζωγραφική του Peter Severin Kroyer. Ευαγγελία Βλάμη

Σεξουαλική μανία

Σεξομανία: η ερωτική επιθυμία ως ναρκωτικό

Εκατομμύρια άνθρωποι νιώθουν την ανεξέλεγκτη επιθυμία να κάνουν αμέσως σεξ με κάθε άτομο που συναντούν και τις-τους διεγείρει ερωτικά. Συνήθως οι ειδικές επιστημόνισες-ες περιγράφουν αυτή την ψυχαναγκαστική σεξουαλική παρόρμηση ως ερωτομανία, υπερσεξουαλικότητα, δονζουανισμό, νυμφομανία, ενώ εξίσου απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς επιφυλάσσουν για τα θύματα αυτής της ερωτικής διαταραχής: σεξομανείς, εξαρτημένες-οι από το σεξ, ακόμη και ναρκομανείς του έρωτα.
[...]
Η συχνότητα εμφάνισης αυτής της ερωτικής διαταραχής είναι άκρως ανησυχητική: μόνο στις ΗΠΑ υπάρχουν πάνω από 20 εκατομμύρια σεξομανείς (περίπου το 11% του πληθυσμού), ενώ υψηλά ποσοστά καταγράφονται και στις μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες.
[...]
Τα συμπτώματα αυτής της σκοτεινής ψυχοσωματικής ερωτικής δυσλειτουργίας ήταν γνωστά από αρχαιοτάτων χρόνων. Ωστόσο ο πρώτος που επιχείρησε να τα μελετήσει επιστημονικά, με τα πενιχρά μέσα της εποχής, ήταν ο Γερμανός ψυχίατρος Richard von Krafft-Ebing στα τέλη του 19ου αιώνα. Στο κλασικό εγκυκλοπαιδικό έργο του «Psychopathia Sexualis» ο πρωτοπόρος σεξολόγος περιέγραψε πρώτος το 1886 την ψυχοπαθολογική εμμονή κάποιων ασθενών του με το σεξ: γι' αυτές-ούς η άμεση ικανοποίηση των «αφύσικων» και υπερβολικών ερωτικών επιθυμιών τες-τους ήταν η απόλυτη προτεραιότητά τους, ακόμη και αν ήταν απολύτως σαφές ότι μπορούσε να τις-τους καταστρέψει.
[...]

«Εθισμό στο σεξ» παρουσιάζει εκείνη-ος που ενώ κάνει έρωτα με το αντικείμενο του πόθου της-του, δεν μπορεί να ικανοποιηθεί ερωτικά και συνεπώς αποζητεί νέες και πιο ακραίες ερωτικές εμπειρίες. Οσο για το «σύνδρομο στέρησης», αυτό εκδηλώνεται με τη νευρικότητα, την κακοδιαθεσία και ενίοτε με την εξαιρετικά βίαιη συμπεριφορά της ανικανοποίητης-ου σεξομανούς.
Μολονότι δεν διαθέτουμε ακόμη έναν καθολικά αποδεκτό ορισμό τής μη φυσιολογικής εξάρτησης από το σεξ, είναι πλέον σαφές σχεδόν σε όλες τις ερευνήτριες-ες ότι πρόκειται για μια συμπεριφορά που θυμίζει έντονα άλλες μορφές εξάρτησης, όπως π.χ. την εξάρτηση από τα ναρκωτικά. Αυτή η ομολογουμένως απρόσμενη συσχέτιση του σεξ με τις ναρκωτικές ουσίες ενδέχεται να εντυπωσιάσει ή και να ενοχλήσει πολλές αναγνώστριες-ες. Πριν όμως σπεύσουν να απορρίψουν τέτοια «επιστημονικοφανή παραδοξολογήματα», καλό θα ήταν να αναλογιστούν ότι τόσο οι υπερρεαλιστικές εμπειρίες από τη χρήση ναρκωτικών όσο και οι πιο αιθέριες και ποιητικές ερωτικές εμπειρίες μας αναδύονται και βιώνονται από ένα κοινό σε όλες τις-τους ανθρώπους βιολογικό υπόστρωμα: τον ανθρώπινο εγκέφαλο (βλ. Πλαίσιο).
[...]
Πρόκειται, φαινομενικά, για απολύτως φυσιολογικά άτομα που βιώνουν μια ασυνήθιστα αυξημένη ερωτική επιθυμία, η οποία συνήθως, λόγω των εγγενών ψυχολογικών ή σωματικών δυσλειτουργιών, δεν καταφέρνει να εκφραστεί με φυσιολογικό τρόπο. Ακόμη και για την έμπειρη ειδική γιατρό (σεξολόγο) δεν είναι εύκολο να αντιληφθεί αμέσως ότι πρόκειται για άτομα εξαρτημένα από το σεξ (sexual addict).
Οσο για τα πραγματικά βιοψυχολογικά αίτια της ψυχαναγκαστικής αναζήτησης σεξουαλικής ικανοποίησης, αυτά μπορούν κάλλιστα να αποδοθούν είτε σε ψυχολογικά τραύματα κατά την τρυφερή παιδική ηλικία είτε σε νευρολογικές ή ορμονικές δυσλειτουργίες. Πράγματι, η επιστημονική κοινότητα δεν έχει, μέχρι στιγμής, αποφασίσει αν τα πρωταρχικά αίτια είναι αμιγώς ψυχολογικά-κοινωνικά ή αν, αντίθετα, όλα ανάγονται σε συγκεκριμένες λειτουργείες στη δομή και τη λειτουργία του εγκεφάλου της-του ερωτομανούς (βλ. Πλαίσιο).
Οπως μας διαβεβαιώνουν αρκετές ειδικές ψυχοθεραπεύτριες-ες, από την ανάλυση των σεξομανών προκύπτει ότι αυτά τα άτομα συνήθως έχουν βιώσει διάφορες τραυματικές εμπειρίες κατά την παιδική τους ηλικία, τις οποίες αργότερα επιχείρησαν να «διαχειριστούν» μέσω κάποιας μορφής ψυχαναγκαστικής σεξουαλικής εξάρτησης. Οσο για τις κοινωνικές-ους ψυχολόγους, επιμένουν ότι η εμφάνιση και η έξαρση αυτών των φαινομένων επικαθορίζεται αποκλειστικά από κοινωνικούς παράγοντες. Πρωτίστως από το ταχύτατο πέρασμα από τη σεξοφοβική κουλτούρα, που επικρατούσε στον δυτικό κόσμο μέχρι τη δεκαετία του 1960, στη σεξοφιλική «ελευθεριακή» κουλτούρα της εποχής μας.
Και ασφαλώς έχουν δίκιο όσον αφορά τη σημαντική επιρροή που ασκούν τα κυρίαρχα κοινωνικά και πολιτισμικά πρότυπα στη διαμόρφωση της μεταμοντέρνας σεξουαλικής ελευθεριότητας. [...] Το γεγονός, όμως, ότι αυτή η επιβεβλημένη και οργιαστική ερωτική δραστηριότητα έχει δημιουργήσει νέες διαταραχές, όπως π.χ. το μεγάλο άγχος για τη σχεδόν αθλητική υπέρβαση των σεξουαλικών μας επιδόσεων, δεν φαίνεται να απασχολεί σοβαρά τις όψιμες οπαδούς της σημερινής ερωτικής «ελευθερίας».

Όσον αφορά την παλιομοδίτικη έννοια του «μη φυσιολογικού» στις ερωτικές μας πρακτικές, αυτή εκ των πραγμάτων στερείται ουσιαστικού νοήματος σε μια εποχή όπου οι ερωτικές μας επιθυμίες χειραγωγούνται από τα ΜΜΕ και διαμεσολαβούνται από το Διαδίκτυο. Πράγματι, οι σημερινες σκλάβες-οι του σεξ είδαν την είσοδο του Διαδικτύου στην ερωτική τες-τους ζωή ως μια μεγάλη ανατροπή: απελευθερώνει την «προκάτ» ερωτική φαντασία τες-τους και ικανοποιεί τις πιο ακραίες ερωτικές τες-τους φαντασιώσεις!
Αυτό το πρωτόγνωρο φαινόμενο της Διαδικτυακής Σεξουαλικής Εξάρτησης (Internet Sexual Addiction) με την ανώνυμη, και άρα απενοχοποιητική, πρόσβαση στο «κυβερνοσέξ» αποτελεί για όλο και περισσότερα άτομα μια μορφή φυγής από τη συχνά γκρίζα και κοινότοπη ερωτική τους πραγματικότητα.
[...]
Από όσα αναφέραμε σχετικά με τους παράγοντες που συνδιαμορφώνουν τη «σεξουαλική εξάρτηση» (βιολογικές προδιαθέσεις, ορμονικές-εγκεφαλικές δυσλειτουργίες, παιδικά τραύματα, κατάρρευση των καθιερωμένων κοινωνικών προτύπων) ελπίζουμε να έγινε σαφές ότι τα αίτια αυτού του πολύπλοκου βιοψυχολογικού φαινομένου παραμένουν ανοιχτά, και επομένως το αίτημα μιας νέας κοινωνικής διευθέτησής του είναι σήμερα περισσότερο επίκαιρο όσο ποτέ. *

Το άρθρο το βρήκαμε στις 4.7.09 στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία γραμμένο από τον Σπύρο Μανουσέλη στην http://www.enet.gr/?i=news.el.episthmh-texnologia&id=60226

Αόρατα σπίτια στους σεισμούς

Κτίρια «αόρατα» στους σεισμούς

Αντισεισμική μέθοδο που κάνει τα κτίρια αόρατα ανακάλυψαν Βρετανές-οι και Γαλλίδες-ες-οι επιστημόνισες-ες.
[...]
Συγκεκριμένα η ομάδα των επιστημονισσών-ων από το γαλλικό πανεπιστήμιο της Αιξ-Μασσαλίας και το βρετανικό πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ ανέπτυξαν ένα "φράγμα" που απομονώνει τα κτίρια από την επίδραση των σεισμικών κυμάτων, με συνέπεια τα κτίρια να μην "νιώθουν" το σεισμό.
Οι σεισμοί, το φως του ήλιου και το ραδιόφωνο έχουν ένα κοινό σημείο: όλα διαδίδονται μέσω κυμάτων. Η μόνη διαφορά, κατά τις επιστημόνισες-νες, είναι ότι τα σεισμικά κύματα είναι τόσο ισχυρά (η ενέργειά τους μπορεί να ισοδυναμεί με αρκετές πυρηνικές βόμβες) που είναι σε θέση να ταρακουνούν τα κτίρια.
Η πρωτότυπη τεχνολογία, που ανέπτυξε η επιστημονική ομάδα, βασίζεται σε μια ιδέα ανάλογη με αυτή που έχει εφαρμοστεί στα "αόρατα" από τα ραντάρ μαχητικά αεροσκάφη (Stealth), τα οποία χρησιμοποιούν συνδυασμούς ειδικά διαμορφωμένων και κατασκευασμένων υλικών που απορροφούν τα σήματα του ραντάρ και τα εκτρέπουν από την πορεία τους. Στην περίπτωση των σεισμών, η νέα τεχνολογία κάνει κάτι παρόμοιο.

Χρησιμοποιώντας κομπιούτερ, οι ερευνήτριες-ες κατασκεύαν μοντέλο μιας συσκευής που αποτελείται από διαδοχικούς ομόκεντρους δακτυλίους πλαστικού, χαλκού και τεσσάρων άλλων μετα-υλικών διαφορετικής ευκαμψίας, που όλα είναι ειδικά σχεδιασμένα για να "εξοστρακίζουν" με αβλαβή τρόπο τα επερχόμενα σεισμικά κύματα. Σε μια σειρά από προσομοιώσεις στον υπολογιστή, οι ερευνήτριες-ες βομβάρδισαν το δακτύλιο γύρω από ένα κτίριο με το ισοδύναμο επιφανειακών σεισμικών κυμάτων διαφόρων συχνοτήτων (30 έως 150 Hertz).
Σε όλες τις περιπτώσεις, οι προστατευτικοί δακτύλιοι απορρόφησαν και εξέτρεψαν από την πορεία τους τα κύματα του σεισμού, χωρίς ουσιαστικά να ενοχλήσουν καθόλου το κτίριο στο εσωτερικό του δακτυλίου.
Τα κτίρια του μέλλοντος θα μπορούσαν να είναι εφοδιασμένα με τέτοιους δακτυλίους προστασίας, που θα τα κάνουν "αόρατα" στους σεισμούς.
"Επαναστατική" χαρακτήρισαν την ιδέα ο φυσικός Τζον Πέντρι του Imperial College του Λονδίνου και ο φυσικός Ουλφ Λέοναρντ του πανεπιστημίου Σεν Άντριους της Σκωτίας, σύμφωνα με την ηλεκτρονική υπηρεσία του περιοδικού "Science". Πριν τρία χρόνια ο Πέντρι, ο Λέοναρντ και συνεργάτιδες-ες τους ήσαν οι πρώτες-οι που, σε ξεχωριστές εργασίες τους στο "Science", δημοσίευσαν τις πρώτες προτάσεις για τη δημιουργία συσκευών "αορατότητας".
Ωστόσο θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι θα χρειαστεί αρκετός χρόνος μέχρι να κατασκευαστεί η πρώτη πραγματικά λειτουργική συσκευή προστασίας από τα σεισμικά κύματα.
Η σχετική επιστημονική εργασία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό φυσικής "Physical Review Letters".


Το άρθρο το βρήκαμε στις 10.8.09, στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία στην http://www.enet.gr/?i=news.el.episthmh-texnologia&id=71741

Σώματα με σημασία

Γυναίκα δεν γεννιέσαι, αλλά γίνεσαι
ΑΡΧΙΖΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΦΥΛΟΥ ΚΑΙ ΦΘΑΝΕΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΘΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ, ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΔΑΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥ ΤΖΟΥΝΤΙΘ ΜΠΑΤΛΕΡ ΑΡΧΙΣΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΝΑ ΜΕΤΑΦΡΑΖΕΤΑΙ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
[...]
Το σίγουρο είναι ότι αν η Τζούντιθ Μπάτλερ είχε ποτέ δει την "Καλλονή" [ελληνική ταινία], θα την είχε λατρέψει. Η Αμερικανίδα καθηγήτρια του Βerkeley έχει τα είκοσι τελευταία χρόνια ασκήσει ακραία επιρροή στις σπουδές του φύλου (gender studies), στην έμφυλη προβληματική της δυτικής κουλτούρας και στον λεσβιακό και γυναικείο ακτιβισμό, ακριβώς γιατί έπεισε να κοιτάξουμε καλύτερα αυτό το «ξανά και ξανά». Τις επαναληπτικές, δηλαδή, περιγραφές και πρακτικές διά των οποίων δεν γεννιέται, αλλά γίνεται, η γυναίκα , όχι μόνο ως κοινωνική (όπως θα ήθελε η παραδοσιακή λεσβιακή, γυναικεία κριτική) αλλά και ως «φυσική» κατηγορία. Η Μπάτλερ αρχίζει από το γνωστό «γυναίκα δεν γεννιέσαι αλλά γίνεσαι» της Σιμόν ντε Μποβουάρ, και προσπαθεί να δει τους τρόπους με τους οποίους καμιά «γίνεται», ανακαλεί δηλαδή και ενδύεται το (κοινωνικό) φύλο έτσι όπως αυτό της επιβάλλεται. Μέχρις εδώ, χωράφια κλασικού [λεσβιασμού], φεμινισμού, θα πείτε. Μόνο που, εκεί κάπου, η φιλόσοφος κάνει μια ριζοσπαστική στροφή. Η Μπάτλερ αφενός επιμένει ότι το (κοινωνικό) φύλο δεν το φοράει καμιά μια και καλή. Από τη στιγμή που η μαμή θα αναγγείλει «κορίτσι» [...] αρχίζει μια ατέλειωτη σειρά από παρόμοιες επιτελεστικές «εγκλήσεις», στιγμές δηλαδή που το άτομο καλείται να συμμορφωθεί με ένα (κοινωνικό) φύλο. Η περιγραφή «κορίτσι», «γυναίκα» γίνεται έτσι προσταγή που δημιουργεί όχι μόνο το (κοινωνικό) φύλο, αλλά το ίδιο το υποκείμενο, τα όρια, τις συνιστώσες του. Τόση ώρα βάζω το (κοινωνικό) σε παρένθεση, διότι εκεί κάπου η Μπάτλερ κάνει και το δεύτερο ριζοσπαστικό της βήμα: όλη αυτή η επιβολή, που γίνεται διά λόγου και επαναληπτικά, δεν επιβάλλει μόνο την κοινωνική πλευρά του φύλου, τη γυναίκα και τον άνδρα. Ουσιαστικά διαμορφώνει και τους όρους με τους οποίους σκεφτόμαστε και τη «φυσική» πλευρά του φύλου, τη «βαθιά δομή» γυναικότητας και ανδρισμού κι ακόμα παραπέρα, τις ίδιες τις κατηγορίες «θηλυκό» και «αρσενικό». Την Μπάτλερ δεν την ενδιαφέρει να δείξει πού σταματάει η επικράτεια του λόγου και πού αρχίζει η «πραγματικά» φυσική καταγωγή των φύλων, οι χρωμοσωματικές διαφορές και οι βιολογικές προδιαθέσεις (βάζει δηλαδή σε παρένθεση την ιδέα «καθαρά βιολογικό φύλο»). Αντίθετα, ασχολείται με το πώς ο λόγος που διαχέει γνώση και εξουσία καλείται να βάλει τα πράγματα (και τις ανθρώπους) στη θέση τες, να ρίξει δηλαδή ένα χοντρό συγύρισμα και να διαμορφώσει κατηγορίες μονοκόμματες και σταθερές τόσο ως προς το κοινωνικό φύλο (gender) όσο και το «φυσικό» φύλο (sex). Ένα πλέγμα (matrix) ετεροκανονικών αναφορών και σχέσεων εξουσίας ορίζει αυτές τις κατηγορίες φύλου και, κυρίως, πετάει στο συγύρισμα ό,τι βρίσκει ανάμεσα. Έτσι φτιάχονται τα «σώματα που έχουν ύλη και σημασία» (bodies that matter), τα σώματα αυτά στα οποία αναγνωρίζουμε, ταυτόχρονα, κοινωνικό σκοπό, πολιτική νομιμότητα και φυσική τοποθεσία. Κι έτσι πετιούνται ως απορρίμματα όλα τα υπόλοιπα· εκείνα τα σώματα που δεν προσγράφονται στην ετεροφυλόφιλη και παραδοσιακά αναπαραγωγική κοινωνική επιταγή, η λεσβία, οι αμφισεξουαλικές-οί, οι τρανς, η αδερφή, η-ο τραβεστί, οι ερμαφρόδιτες-οι· εκείνα τα σώματα που δεν κατονομάζονται και δεν χαρτογραφούνται, που αλλάζουν, που παίζουν, που είναι ρευστά, που διαλύονται ώστε να ξανασυντεθούν ως άλλα (σε επίπεδο φαντασιακό, βιοτεχνολογικό ή κάπου ανάμεσα). Εδώ η επόμενη ριζοσπαστική στροφή: ναι μεν το υποκείμενο δεν προηγείται, μα κατ΄ έναν τρόπο συν-καλείται απ΄ αυτό το έμφυλο συγύρισμα (σαν να ξυπνάς πιασμένος σ΄ ένα δίχτυ και να μη μπορείς να διανοηθείς εαυτό πριν απ΄ αυτό)· πλην όμως, δεν είναι καταδικασμένο σε μια παθητική αποδοχή αυτού του ετεροκανονικού πλέγματος απ΄ τα βρόχια του οποίου, ούτως ή άλλως, κανείς δεν θα μπορέσει και ποτέ να το βγάλει εντελώς. Αντίθετα, μέσα στο ίδιο αυτό πλέγμα, αναπαράγοντας αλλά και παρωδώντας τις επιταγές του, μπορεί καμιά να δείξει τα όρια και την τεχνητότητά του. Μπορεί να υπονομεύει καμιά το ετεροφυλόφιλο πλέγμα, λέει η Μπάτλερ, υπερυιοθετώντας παροδικά τους κανόνες του, επιμένοντας στις ατέλειες και τις ασυνέπειές του, θυμίζοντας και επαναπροβάλλοντας τα σώματα- απορρίμματα/ τα σώματα που έμειναν χωρίς σημασία και υλ(οποιητ)ική χαρτογραφία. Κι ακόμα πιο καίρια: διεμβολίζοντας τον κυριαρχικό λόγο της έμφυλης κανονικότητας με τον πιο φανερά χυμένο στον χρόνο, διάφωνο και πολλαπλό, λόγο της επιθυμίας και της σεξουαλικότητας.

Το άρθρο το βρήκαμε στην εφημερίδα τα Νέα στις 8.8.09, γραμμένο από τον Δημήτρη Παπανικολάου, λέκτορα Πολιτισμικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, στην http://www.tanea.gr/default.asp?pid=30&ct=19&artid=4530620. Η φωτογραφία είναι παρμένη από την εφημερίδα τα Νέα και απεικονίζει την κα. Μπάτλερ
Το βιβλίο "Σώματα με σημασία, οριοθετήσεις του "φύλου" στον λόγο" της Μπάτλερ κυκλοφόρησε νωρίς την άνοιξη του 2009. Η μετάφραση είναι εξαιρετικά προβληματική, δεν εξηγεί με σαφήνεια σειρά όρων, μοιάζει περισσότερο σαν ελληνοποιημένη αγγλική. Κρίμα γιατί η ελληνική γλώσσα έχει τέτοιο πλούτο που μπορεί να βρει ακριβής αντιστοιχίες οποιασδήποτε γλώσσας.

Σύντομα ακολούθησε το "Ευάλωτη ζωή, οι δυνάμεις του πένθους και της βίας" που μιλά για τις συνέπειες της βίας και του πένθους, με κύρια αναφορά το κτύπημα στις 9 Σεπτέμβρη στην Αμερική, με την ίδια προβληματική μετάφραση. Ας με συχωρέσουν όσες-οι μετέφρασαν αλλά πεποίθησή μας είναι ότι ένα βιβλίο (τέτοιου μεγέθους) οφείλει να είναι κατανοητό χωρίς ρηματοποιήσεις ουσιαστικών ή/και επιθέτων. Η περιφραστικότητα πολλές φορές, είναι ένα κλειδί που ξεκλειδώνει πολυσήμαντες λέξεις.
Ανυπομονούμε να κυκλοφορήσει και το "Trouble gender" του οποίου η κυκλοφορία στην Αμερική έτυχε θριάμβου. Ευαγγελία Βλάμη

Να μην θυσιάσουμε την ελευθερία μας

«Να μη θυσιάσουμε την ελευθερία μας για χάρη της ασφάλειας»

Αντονι Γκρέιλινγκ
Φιλόσοφος, δημόσιος διανοούμενος και πολυγραφότατος συγγραφέας, είναι ένας από τους πιο ένθερμους υπερασπιστές των πολιτικών ελευθεριών στην Ευρώπη, τις οποίες, λέει, καλά θα κάνουμε να μη θεωρούμε δεδομένες. Με αφορμή τη συμπλήρωση 150 χρόνων από την έκδοση της πραγματείας του Τζον Στιούαρτ Μιλ «Περί Ελευθερίας», ο Αντονι Γκρέιλινγκ μιλάει για τις ατομικές και συλλογικές ευθύνες μας να περιφρουρήσουμε την ελευθερία και την πρόοδο των κοινωνιών μας.

Ετυχε να μιλήσουμε λίγες μόνον ημέρες πριν ψηφιστεί στη Βουλή η τροπολογία που προβλέπει την ελεύθερη 24ωρη χρήση καμερών σε δημόσιους χώρους και -ακόμη χειρότερα- την υποχρεωτική λήψη δείγματος DNA όταν υπάρχει ένδειξη για τέλεση αδικήματος, που επισύρει ποινή έστω και τριών μηνών -κάτι που ισχύει για σχεδόν όλα τα αδικήματα του Ποινικού Κώδικα. «Ειλικρινά ελπίζω να το αποφύγετε», είχε σχολιάσει ο Γκρέιλινγκ όταν το ανέφερα. «Οταν μια κυβέρνηση συλλέγει και διατηρεί τέτοιου είδους στοιχεία, είναι σαν να λέει ότι οποιαδήποτε, μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο ενδιαφέροντος για την Αστυνομία ή τις υπηρεσίες ασφαλείας. Αυτό, όμως, αλλοιώνει τη φύση της σχέσης ανάμεσα στους πολίτες και το κράτος, που μας μεταχειρίζεται ως δυνάμει ύποπτες. Ενώ υπάρχει για να υπηρετεί τις πολίτισες-ες, οι οποίες είναι άνθρωποι ελεύθερες και ανεξάρτητες από το κράτος».

Ο Βρετανός φιλόσοφος μας ευχήθηκε να το αποφύγουμε, αλλά ατυχήσαμε. Μάλιστα την ημέρα της ψήφισης της τροπολογίας, ο Νίκος Δένδιας, από το βουλευτικό έδρανο, θα διατεινόταν ότι «η ασφάλεια είναι το μέγιστο [sic] των ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Ο υπουργός Δικαιοσύνης -αν μη τι άλλο, πρωτοτυπώντας- ιεραρχεί το δικαίωμα στην ασφάλεια υψηλότερα από το δικαίωμα στην ελευθερία; Το ενδιαφέρον είναι ότι ο Γκρέιλινγκ είχε, με μια έννοια, προβλέψει το επιχείρημα που θα επικαλούνταν ο υπουργός. Και το είχε καταρρίψει εύκολα, γρήγορα και προκαταβολικά: «Η πρώτη προτεραιότητα κάθε κυβέρνησης είναι η ελευθερία των πολιτισών. Κι όταν υπάρχει σύγκρουση ανάμεσα στις πολιτικές ελευθερίες από τη μια μεριά, και θέματα ασφάλειας από την άλλη, οπότε πρέπει να βρεθεί μια ισορροπία, οφείλουμε να λάβουμε υπόψη κάτι πολύ σημαντικό -προκειμένου να είμαστε ελεύθερες, να έχουμε την αυτονομία να οικοδομήσουμε τις ζωές που επιθυμούμε κάνοντας τις δικές μας επιλογές, πρέπει να δεχτούμε ότι θα πάρουμε και κάποια ρίσκα. Αυτά, αντλώντας με την ευκαιρία από το έργο του Μιλ».
Ενδεχομένως ο Γκρέιλινγκ προέβλεπε τα επιχειρήματα που θα προέβαλλε η ελληνική κυβέρνηση, γιατί παρόμοια διατυπώνει τα τελευταία χρόνια και η βρετανική. Σε απάντηση, εξέδωσε στις αρχές του καλοκαιριού το βιβλίο του «Liberty in the Age of Terror», όπου ο καθηγητής στο Κολέγιο Birckbeck του Πανεπιστημίου του Λονδίνου διαπιστώνει ότι οι δυτικές κυβερνήσεις έχουν περίπου ανοίξει πόλεμο στις ελευθερίες των πολιτών. Ο Γκόρντον Μπράουν, πάντως, έχει δηλώσει ότι το διάβασε προσεκτικά.
Εχουμε λόγους να ανησυχούμε για τη διάβρωση των πολιτικών ελευθεριών στο δυτικό κόσμο;
«Ναι. Εγώ ανησυχώ και μάλιστα πολύ. Το τελευταίο βιβλίο μου αφορά την απειλή της τρομοκρατίας, τη χρήση της τεχνολογίας από τις υπηρεσίες ασφαλείας προκειμένου να ελέγχουν πολύ πιο αποτελεσματικά τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες και πώς ο συνδυασμός των δύο ενθαρρύνει τις κυβερνήσεις να πάρουν μέτρα που περιορίζουν σε πολύ μεγάλο βαθμό τις ελευθερίες μας. Πρόκειται για εξαιρετικά ανησυχητική τάση. Ωστόσο, τον τελευταίο καιρό τόσο η βρετανική όσο και η αμερικανική κυβέρνηση, αρχίζουν να πατάνε φρένο. Νομίζω ότι αυτό οφείλεται στις επίμονες εκστρατείες για την υπεράσπιση των πολιτικών ελευθεριών. Για παράδειγμα, η ACLU (Αμερικανική Ενωση για τις Πολιτικές Ελευθερίες) δείχνει σχετικά ικανοποιημένη από τις κινήσεις του Ομπάμα. Και στη Βρετανία, τον περασμένο χειμώνα πραγματοποιήθηκε μια εξαιρετική διάσκεψη με θέμα τις πολιτικές ελευθερίες -μια τεράστια διοργάνωση με εκδηλώσεις και συζητήσεις σε ολόκληρη τη χώρα. Το αποτέλεσμα είναι ότι αρκετά στελέχη της κυβέρνησης παραδέχτηκαν ότι το έχουν παρατραβήξει με την παρακολούθηση των πολιτισών. Μάλιστα, η Στέλλα Ρέμιγκτον, η πρώην επικεφαλής της ΜΙ5, δήλωσε ότι πολλοί από τους νέους νόμους και τις διατάξεις πλήττουν σοβαρά τις πολιτικές ελευθερίες. Θεωρώ, λοιπόν, ότι οι διάφορες εκστρατείες είχαν κάποιο αποτέλεσμα. Ωστόσο θα ήταν τεράστιο σφάλμα να συγχαρούμε τις εαυτές-ούς μας και να εφησυχάσουμε. Για την κυβέρνηση και τις υπηρεσίες ασφαλείας είναι μεγάλος ο πειρασμός να κάνουν ό,τι μπορούν για να ενισχύσουν την ασφάλεια».

Υπάρχουν αποδείξεις ότι αυτά τα μέτρα ασφαλείας είναι τουλάχιστον αποτελεσματικά;
«Η πρόσφατη ιστορία δεν δείχνει κάτι τέτοιο. Η περιστολή των πολιτικών ελευθεριών δεν μας κάνει περισσότερο ασφαλείς. Ξέρετε, είμαι μεγάλος θαυμαστής του Βενιαμίν Φραγκλίνου, που είχε πει το περίφημο "αν κάποιος είναι διατεθειμένος να ανταλλάξει την ελευθερία του με λίγη περισσότερη ασφάλεια, τότε δεν του αξίζει ούτε η ελευθερία ούτε η ασφάλεια". Το έθεσε πολύ σωστά. Ας πάρουμε παράδειγμα τη Βρετανία, τη χώρα με τις περισσότερες κάμερες κλειστού κυκλώματος σε δημόσιους χώρους. Πριν από δύο μήνες περίπου, δημοσιεύτηκε μια έρευνα που δείχνει ότι δεν συνέβαλαν καθόλου στη μείωση της εγκληματικότητας. Να σας φέρω άλλο ένα παράδειγμα. Υπάρχει στη χώρα μου ένα μεγάλο πρότζεκτ για την εισαγωγή βιομετρικών ταυτοτήτων, το οποίο δεν είναι καθόλου δημοφιλές. Και η κυβέρνηση έχει έρθει σε πολύ δύσκολη θέση. Το σκεπτικό είναι ότι οι βιομετρικές ταυτότητες είναι σημαντικό εργαλείο για την αντιτρομοκρατική εκστρατεία. Ομως οι τρομοκράτισες που ανατινάζονται σε επιθέσεις αυτοκτονίας, επιδιώκουν να μαθαίνουμε και ποιες-οι ήταν και γιατί έκαναν ό,τι έκαναν. Οπότε θα επιθυμούσαν να βρεθεί βιομετρική ταυτότητα στο πτώμα τους, ώστε να γίνει εύκολα και γρήγορα η αναγνώριση. Συμπέρασμα -οι βιομετρικές ταυτότητες δεν προστατεύουν από τις τρομοκρατικές επιθέσεις».

Πολλές-οί θεωρούν υπερβολικές τις ανησυχίες περί περιστολής των ελευθεριών, επιμένοντας ότι αν δεν έχουν τίποτε να κρύψουν, δεν έχουν και τίποτε να φοβηθούν. Είναι έτσι;
«Φοβάμαι ότι αυτό το πολύ συνηθισμένο επιχείρημα είναι από τα χειρότερα και πιο βλαπτικά που υπάρχουν. Η απάντηση, για όσες-ους θέλουν να την ακούσουν, είναι πολύ απλή - νομίζετε ότι για την ώρα δεν έχετε τίποτε να κρύψετε και γι' αυτό και τίποτε να φοβηθείτε. Ομως σκεφτείτε τι αναπάντεχα προβλήματα μπορεί να αντιμετωπίσετε στο μέλλον, αφού οι απόψεις γύρω από το τι είναι σωστό και αποδεκτό και τι όχι τείνουν να αλλάζουν. Για παράδειγμα, στις δυτικές κοινωνίες αποδεχόμαστε τον λεσβιασμό, την ομοφυλοφιλία, τις ανύπαντρες μητέρες κ.ά. Τι γίνεται αν, στα επόμενα είκοσι ή τριάντα χρόνια, αλλάξουν τα ήθη ή μεταβληθούν οι πολιτικοί συσχετισμοί; Μπορεί τότε πολλές από τις απόψεις που σήμερα είναι αποδεκτές να πάψουν να είναι αποδεκτές. Και τότε πολλές-οί θα έχουμε πολλά να κρύψουμε. Σ' εκείνο το στάδιο όμως, θα έχει ήδη ριζώσει η κουλτούρα της παρακολούθησης, οπότε θα είναι αργά.
Η ιδέα, λοιπόν, ότι οι κυβερνήσεις και οι υπηρεσίες ασφαλείας θα είναι πάντα καλοπροαίρετες και θα υποστηρίζουν πάντα την ασφάλεια με σεβασμό στην ελευθερία, ότι τα προσωπικά στοιχεία, οι βιομετρικές ταυτότητες και τα δείγματα DNA δεν πρόκειται ποτέ να πέσουν σε λάθος χέρια ή να τύχουν κακής χρήσης, ότι δεν πρόκειται ποτέ να κλαπούν από κάποια εγκληματική οργάνωση, ούτε να χαθούν, ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να αμφισβητούμε ή να αμφισβητήσουμε στο μέλλον την επιμέλεια και την αποτελεσματικότητα της κρατικής γραφειοκρατίας, και ακόμη η βεβαιότητα ότι οι αντιλήψεις θα παραμείνουν ως έχουν...α, μα πρέπει καμιά να διαθέτει τεράστια αποθέματα σιγουριάς, ώστε να σκεφτεί ότι μπορεί να εκχωρήσει ένα μέρος των ελευθεριών του».

Την άνοιξη κυκλοφόρησε ένα ακόμη βιβλίο σας, γύρω από τις ιδέες που θα διαμορφώνουν τον κόσμο στον 21ο αιώνα - σε αυτό διατυπώνετε την άποψη ότι στην εποχή μας πρέπει να επιχειρήσουμε να προσεγγίσουμε το πρότυπο του αναγεννησιακού ανθρώπου. Γιατί;
«Η εξειδίκευση είναι και καλή και αναπόφευκτη, αφού ειδικά στο χώρο της επιστήμης μόνο μέσω της εξειδίκευσης μπορεί μια ερευνήτρια-ής να σημειώσει πρόοδο. Ομως είμαι εναντίον της εξειδίκευσης που μας εμποδίζει από το να είμαστε, την ίδια στιγμή, και αναγεννησιακές άνθρωποι. Οι δύο ιδιότητες δεν είναι ασύμβατες. Για παράδειγμα, αν κάποια είναι επιστημόνισα οφείλει να έχει τις γνώσεις που θα της επιτρέπουν να κατανοεί τις εξελίξεις στο χώρο της τέχνης και των γραμμάτων, και μέχρι ενός σημείου να τις παρακολουθεί. Οπως και μια καλλιτέχνιδα-ης δεν μπορεί να είναι επιστημονικά αναλφάβητη. Είναι απολύτως απαραίτητο να εκπαιδεύσουμε τις εαυτές μας για να παρακολουθούμε και να κατανοούμε τις εξελίξεις στο χώρο της επιστήμης».

Γιατί είναι τόσο σημαντικό;
«Η άνθρωπος του 21ου αιώνα πρέπει να είναι σε θέση να παρακολουθεί ή να συμμετέχει στη δημόσια συζήτηση που οφείλει να ανοίγει κάθε κοινωνία γύρω από μεγάλα σύγχρονα ζητήματα, που αγγίζουν διαφορετικούς τομείς ταυτόχρονα. Ενα από τα σημαντικότερα αφορά τις εξελίξεις στη βιοϊατρική και ειδικά την έρευνα σε εμβρυϊκά κύτταρα. Πρόκειται για θέμα που έχει προκαλέσει μεγάλο ηθικό σκάνδαλο, κυρίως στις ΗΠΑ. Κι όμως, η έρευνα σε εμβρυϊκά κύτταρα είναι εξαιρετικά σημαντική για την ανακούφιση του ανθρώπινου πόνου και την πρόληψη γενετικών ανωμαλιών. Μοιάζει εντελώς αλλοπρόσαλλο να υπάρχουν άνθρωποι που ορθώνουν εμπόδια στην έρευνα με το σκεπτικό ότι ένα έμβρυο -απλώς λίγα κύτταρα- θα μπορούσε δυνητικά να εξελιχθεί σε άνθρωπο. Ξεχνώντας ότι την ίδια στιγμή υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες ζωντανές άνθρωποι που υποφέρουν και οι οποίες θα μπορούσαν να βοηθηθούν χάρη στην έρευνα με τη χρήση εμβρυϊκών κυττάρων. Αλλά η δημόσια συζήτηση στρεβλώνεται με την παρέμβαση θρησκευτικών οργανώσεων που δεν χρησιμοποιούν επιστημονικά επιχειρήματα - και μάλιστα πέτυχαν να καθυστερήσει στις ΗΠΑ η έρευνα οκτώ χρόνια, όσο διήρκεσε η διακυβέρνηση Μπους.

Βλέπετε, ποιο είναι τελικά το πρόβλημα; Οτι οι άνθρωποι, στην πλειονότητά τες, πολύ απλά δεν κατανοούν τις επιστημονικές εξελίξεις, δεν καταλαβαίνουν πόση έρευνα απαιτείται, πόσο πολύτιμος είναι ο χρόνος και ποιες είναι οι προοπτικές. Νομίζω ότι και οι επιστημόνισες-ες από την πλευρά τους θα έπρεπε να καταβάλουν μεγαλύτερη προσπάθεια να εξηγήσουν το περιεχόμενο της δουλειάς τους. Από την άλλη, όμως, δεν έχουν την ίδια πρόσβαση στο ευρύ κοινό, που έχουν οι διάφορες-οι θρησκόληπτες-οι που βγαίνουν στην τηλεόραση και λένε ένα σωρό απλοϊκά πράγματα τα οποία όλοι καταλαβαίνουν χωρίς καμιά προσπάθεια - είναι πολύ εύκολο να πεις ότι κάτι είναι ενάντια στη θέληση του Θεού. Γι' αυτό η ευθύνη να παρακολουθούμε τις επιστημονικές εξελίξεις είναι ατομική».

Ποιο θεωρείτε ότι είναι το πιο κρίσιμο ηθικό ζήτημα της εποχής μας;
«Οσο περίεργο και αν ακούγεται, νομίζω ότι το αληθινά κρίσιμο ζήτημα έγγειται στο κατά πόσο θα εξακολουθήσουν πολλές-οί άνθρωποι να έχουν άγνοια πάνω σε ζητήματα που έχουν μεγάλη επίδραση στη ζωή τες. Το βασικό ζήτημα σήμερα είναι η αυτο-εκπαίδευση, η ατομική ευθύνη που φέρει καθεμία-ας από εμάς να συνεχίζει να εκπαιδεύεται, διά βίου. Και το λέω αυτό γιατί στη νέα πραγματικότητα των ηλεκτρονικών μέσων, ο όγκος και η επιρροή των πληροφοριών διαρκώς θα ενισχύονται. Γι' αυτό είναι όλο και σημαντικότερο να μπορούμε να εκτιμήσουμε τις πληροφορίες που παίρνουμε, να αξιολογήσουμε τις πηγές των πληροφοριών, να ξέρουμε αν αξίζουν ή όχι την εμπιστοσύνη μας. Οι πληροφορίες από μόνες τους, ασύνδετες, εκτός πλαισίου, δεν συνιστούν γνώση. Γι' αυτό είναι επείγουσα η ανάγκη κάθε κοινωνίας να έχει μια όσο το δυνατό πολυπληθέστερη κοινότητα ανθρώπων με ευρεία παιδεία και κριτική ικανότητα. Εχουμε ηθικό καθήκον να κάνουμε ό,τι μπορούμε ώστε να είμαστε σε θέση να διαχειριζόμαστε κριτικά τις πληροφορίες που θα μας βομβαρδίζουν ακατάπαυστα». *
i Info:
- «Liberty in the Age of Terror: Α Defence of Civil Society and Enlightenment», Bloomsbury
- «Ideas That Matter: Key Concepts for the 21st Century», Weidenfeld & Nickolson



«Επείγει η εκκοσμίκευση της κοινωνίας»
«Φυσικά δεν πιστεύω ότι μια φιλελεύθερη κοινωνία θα έπρεπε ποτέ να απαγορεύσει τις θρησκευτικές οργανώσεις ή να δοκιμάσει να εμποδίσει οποιαδήποτε, οποιονδήποτε από το να ασκεί τα θρησκευτικά της καθήκοντα.
Αλλά πρέπει η θρησκεία να είναι ιδιωτική υπόθεση. Και εννοείται πως οι Εκκλησίες πρέπει να έχουν το δικαίωμα να λειτουργούν θρησκευτικά σχολεία - αλλά με δικά τους χρήματα, όχι των φορολογουμένων.
Η κοινωνία πρέπει να εκκοσμικευθεί, διότι μας αξίζει να έχουμε ένα δημόσιο χώρο όπου όλες οι απόψεις, οι πεποιθήσεις και οι πολιτικές θέσεις ακούγονται και αναμετρώνται μεταξύ τους για αυτό που είναι - χωρίς να δίνεται προνομιακή θέση σε κάποιες ανάμεσά τους όπως συμβαίνει τώρα με τις απόψεις των θρησκευτικών οργανώσεων. Σήμερα οι θρησκευτικές φωνές έχουν δυσανάλογα μεγάλη απήχηση σε σχέση με το ποσοστό του πληθυσμού που εκπροσωπούν. Και το πρόβλημα είναι ότι τείνουν να λειτουργούν διχαστικά. Επίσης, οι θέσεις τους τείνουν να είναι πολύ οπισθοδρομικές και αντιδραστικές, με αποτέλεσμα να αναστέλλουν την κοινωνική πρόοδο και να στρεβλώνουν την πολιτική συζήτηση - τουλάχιστον στη χώρα όπου ζω εγώ».


Το άρθρο το βρήκαμε την 1.8.09, στην εφημερίδα Ελεθεροτυπία, γραμμένο από την Κατερίνα Οικονομάκου στη http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=68929

Lost and delirius

Lost and Delirius

Καναδική δραματική ταινία της χρονιάς 2001. Σκηνοθετήθηκε από την Lea Pool, που απέδωσε ελεύθερα το μυθιστόρημα "The wives of bath" της Susan Swan.
Μια νεανική λεσβιακή ταινία, που εκτυλίσεται σε ένα κολλέγιο θηλέων, τα παρατσούκλια των ηρωίδων ακούγονται συχνότερα από τα ονόματα τες στην ταινία.
Η Mary όταν φτάνει στο κολλέγιο συναντά πολλές συμμαθήτριες αλλά ξεχωρίζει την Paulie, που "παριστάνει" το αγόρι, εκπαιδεύει και διασκεδάζει με ένα γεράκι που βρήκε, και την Tori -Jessica Pare, που είναι η ήσυχη της παρέας.
Η Mary με το παρατσούκλι Mouse-ποντίκι ή Brave-γεναία(μετά το θάνατο της μητέρας της) παρακολουθεί την φιλία που μετασχηματίζεται σε έρωτα μεταξύ των δύο φιλενάδων της, της Paulie και της Tori. Το σεξ θα μπει στη ζωή τες, με τις καλές και κακές στιγμές συναισθηματικών φορτίσεων.
Η Paulie περνά την επανάστασή της κι Mary θα καταλάβει πως η συναστροφή και η αγάπη που νοιώθει για τα κορίτσια δεν είναι απλώς φιλική.
Οι τρεις τες εσώκλειστες στη ζωή του σχολείου, αρκετές φορές θα αναγκαστούν εκτός από τον έρωτα, να υπερασπιστούν τόσο τις εαυτές τες όσο και την φιλία τες.
Ένα πρωί θα αποκαλυφθεί δημόσια, η ερωτική σχέση της Tory με την Mary, τις βρίσκουν στα σκεπάσματα του κρεβατιού ημίγυμνες. Η Tory θα προσπαθήσει με πολλούς τρόπους, να αποδείξει ότι δεν είναι λεσβία, γνωρίζει πολύ καλά πως οι γονείς της αντιτίθενται στο λεσβιασμό. Θα αρνηθεί την σχέση της στην αδελφή της, λέγοντας πως η Mary είχε ένα ατύχημα και για αυτό κοιμήθηκαν μαζί όλη νύχτα. Η Tory θα κάνει έρωτα με τον Jake (από το γειτονικό κολλέγιο αρρένων) και η Mary που παρακολουθεί την σκηνή θα κάνει φασαρία, απειλώντας με ένα σπαθί τον Jake να αφήσει ήσυχη την Tory.
Δεν θα σας πούμε όλη την ιστορία, η συνέχεια επί της οθόνης.


Η Piper Perabo ως Pauline Oster παρατσούκλι "Paulie"
Η Jessca Pare ως Victoria Moller παρατσούκλι "Tori"
Η Mischa Barton ως Mary Bedford παρατσούκλι"Mause"

Αν θέλετε ρίξτε μια ματιά στη διαφήμιση της ταινίας: http://www.youtube.com/watch?v=zSs7Yr9ZXV8

Αν γνωρίζετε αγγλικά διαβάστε περισσότερα στη wikipedia: http://en.wikipedia.org/wiki/Lost_and_Delirious

Λατρεμένες τρανς

Λατρεμένες τρανς.

Είναι εκείνες που έδειξαν ενσώματα, πως τα φύλα είναι καρφωμένα το κεφάλι μας και όχι στην πραγματικότητα μας.
Μας δείχνουν, πως τα κυρίαρχα φύλα μπορούν να συνυπάρξουν σε ένα σώμα, αν εμείς δεν τα φορτώνουμε με στερεότυπα, άγνοια και προκαταλήψεις του μυαλού μας.
Η σεξουαλικότητα δεν είναι παρά ένα συναινετικό παιχνίδι ικανοποίησης μεταξύ ενηλίκων, που ο μόνος όρος του, είναι η προφύλαξη, για να μπορεί να είναι ασφαλέστερο.
Μας καλούν, να βγάλουμε τα πίτουρα των ιδεοληψιών μας, για το ποιά είναι ποιά, πάνω ή κάτω, φαμ ή νταλίκα.
Αν και οι λεσβίες διαχώρισαν το σεξ από την αναπαραγωγή, οι τρανς με μόνη την παρουσία τες μας υπενθυμίζουν το διαχωρισμό.
Η συγκεκριμένη κυρία Monica Leon είναι από την Ημέρα Υπερηφάνειας του Παρισιού το 2008.
Αναπαριστά το γολγοθά και την σταύρωση των τρανς από εμάς. Παρ' όλα αυτά, χαμογελαστή, όπως αρμόζει στις μεγαλόψυχες.
Είναι αυτές που θα καταργήσουν τους φόβους μας και θα αλλάξουν τις βεβαιότητές μας.

Για όλα αυτά και άλλα πολλά τις ευχαριστούμε.

Καμαρώστε τες στο παρακάτω videoclip: http://www.youtube.com/watch?v=DDt0xIemkS4

Ευαγγελία Βλάμη

Δηλώσεις Προέδρου και Πρωθυπουργού του Ισραήλ για την επίθεση στο ΛεΠΑΤ κέντρο

Ο Πρόεδρος του Ισραήλ καταδικάζει τους πυροβολισμούς στο λεσβιακό και γκέι κέντρο του Τελ Αβίβ.

Στις 2.8.09 ο πρωθυπουργός Νειτανιάχου δήλωσε πως το Ισραήλ είναι μια ανεκτική χώρα.

Υψηλά ιστάμενες-οι πολιτικές-οι αξιωματούχοι του Ισραήλ συμπεριλαμβανομένου του προθυπουργού και του προέδρου, καταδικάζουν εντονότατα την επίθεση της 1.8.09 στο κέντρο λεσβιών και γκέι στην πόλη Τελ Αβίβ, όπου οπλοφόρος πυροβόλησε και σκότωσε μια λεσβία κι έναν γκέι, επίσης τραυμάτισε αλλες-ους 15.

Ο πρωθυπουργός Βενιαμίν Νιετανιάχου δήλωσε: " Καταδικάζω δριμύτατα τους φόνους και τους τραυματισμούς, που συνέβησαν στη πόλη Τελ Αβιβ και οι οποίοι προκάλεσαν σοκ. Θα φέρουμε τον δράστη στην δικαιοσύνη, θα εξαντλήσουμε την αυστηρότητα του νόμου και θα τον καταδικάσουμε στην ανώτατη ποινή. Στέλνω επίσης τα θερμά μου συλλυπητήρια και την ειλικρινή μου συμπαράσταση στις οικογένειες των θυμάτων και εύχομαι γρήγορη ανάκαψη από το πλήγμα που δέχτηκαν".
Ευκαιρίας δωθήσης θα ήθελα να πω σε όλες τις πολίτισες-ες του Ισραήλ: "Είμαστε μια δημοκρατική χώρα, μια χώρα αποδοχής-ανεκτικότητας, μια χώρα που σέβεται και υπακούει τους νόμους και τιμούμε κάθε πρόσωπο ανεξαρτήτως των πιστεύω της-του".

Ο Πρόεδρος Σιμόν Πέρες επίσης μίλησε δημόσια και με ιδιαίτερη δριμύτητα για την επίθεση: Ο φονιάς που προκάλεσε σοκ στη πόλη Τελ Αβίβ χθές βράδυ είναι το είδος του φονιά που οι φωτισμένες-οι και πολιτισμένες-οι άνθρωποι δεν μπορούν να αποδεχτούν.

Το Ισραήλ έχει προοδευτική στάση στα ΛεΠΑΤ δικαιώματα και έχει περάσει νόμους για την προστασία των δικαιωμάτων αυτών. Ο ΛεΠΑΤ γάμος που τελείται σε χώρα εκτός του Ισραήλ, αναγνωρίζεται από το ισραηλινό κράτος, τα ΛεΠΑΤ ζευγάρια μπορούν να τεκνοθετήσουν καθώς και στις δυνάμεις ασφαλείας (στρατός-αστυνομία) μπορούν να δηλώνουν ανοικτά τον σεξουαλικό προσανατολισμό τες, οι λεσβίες, πούστηδες, αμφί και τρανς. Η ΛεΠΑΤ κοινότητα έχει κερδίσει ευρεία αποδοχή μέσα στην Ισραηλινή κοινωνία, συμπεριλαμβανομένης της πολιτικής, νομικής, στρατιωτικής και πολιτισμικής σφαίρας.

Το 1993 το πρωην μέλος της Knesset (Βουλής), Yael Dayan ίδρυσε μια υποεπιτροπή της Βουλής για λεσβιακά, αμφισεξουαλικά και γκέι θέματα.

Το 1998 η Michal Eden ήταν η πρώτη λεσβία, δηλωμένη δημόσια που εκλέχθηκε στο Συμβούλιο του Τελ Αβίβ.

Στις 12.2.2008 η Ισραηλινή κυβέρνηση ψήφισε, τα ΛεΠΑΤ ζευγάρια να έχουν τα ίδια δικαιώματα με τα ετερό σε ότι αφορά την τεκνοθεσία. Έως τότε, τα ΛεΠΑΤ ζευγάρια μπορούσαν να τεκνοθετούν μόνο τα βιολογικά παιδιά τες-τους

Don't let hate crime stop you living your lives
Μην αφήσεις τα εγκλήματα μίσους να σταματήσουν την ζωή σου
Μην αφήσεις τα εγκλήματα μίσους, να σε σταματήσουν απ' το να ζεις την ζωή σου.


Το άρθρο το βρήκαμε στις 3.8.09 στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.theirsraelproject.org

Αν ελάχιστα από τα παραπάνω τηρούνταν και στην Ελλάδα είναι σίγουρο ότι οι ΛεΠΑΤ θα ζούσαμε καλύτερα. Αυτό σημαίνει δημοκρατική και ευνομούμενη χώρα, που σέβεται και δεν κατηγοριοποιεί τις πολίτισες. Ευαγγελία Βλάμη

Σεξουαλική εκμετάλευση στην Ελλάδα

Ζωή εν τάφω

Η κόλαση που ζουν τα θύματα του trafficking, το οποίο βρίσκεται σε έξαρση στην Ελλάδα, και οι προσπάθειες αντιμετώπισης του φαινομένου.
Η αστυνομία έχει πολλή δουλειά για να θέσει υπό έλεγχο τα πολυπλόκαμα κυκλώματα του trafficking. (Σχόλιο της φωτογραφίας στην σελίδα 19)

Οι χώρες προέλευσης των θυμάτων στην Ελλάδα είναι η Ρουμανία και η Βουλγαρία –απ’ όπου υπάρχει ραγδαία αύξηση τα τελευταία χρόνια – η Ρωσία, η Ουκρανία, οι Βαλτικές χώρες, η Αλβανία και από το 2004 και μετά η Νιγηρία.

Τα κυκλώματα εμπορίας γυναικών διαθέτουν τους στρατολόγους τους στις χώρες προέλευσης των θυμάτων, οι οποίοι μέσω αγγελιών, του internet ή ειδικών γραφείων εντοπίζουν τα θύματά τους. Στη συνέχεια, υπάρχουν οι άνθρωποι που αναλαμβάνουν την έκδοση διαβατηρίων, προξενικών θεωρήσεων και εισιτηρίων προκειμένου οι γυναίκες θύματα να έρθουν στη χώρα. Όταν οι γυναίκες θύματα φτάσουν στον προορισμό τους, αυτοί αναλαμβάνουν να τα παραλάβουν, να τις βρουν κατάλυμα και να τις ανακοινώσουν την αλλαγή «σχεδίων».

"Θυμάμαι μια νεαρή κοπέλα η οποία ήρθε στην Ελλάδα σε ηλικία 19 ετών από κάποια περιοχή της Σιβηρίας. Η καταγωγή της ήταν φτωχική, αλλά σπούδαζε στο πανεπιστήμιο –ήταν στο πρώτο έτος– και είχε έρθει εδώ για να συμπληρώσει τα δίδακτρά της. Της είχαν πει ότι θα δούλευε σε μια καφετέρια και θα έβγαζε γύρω στα 1.500 ευρώ το μήνα. Την πρώτη μέρα της είπαν “ετοιμάσου να πας για δουλειά”. Έβαλε το καλύτερο φόρεμα που είχε. Την έβαλαν σε ένα αυτοκίνητο και την πήγαν σε έναν οίκο ανοχής στην οδό Φυλής. Την πρώτη μέρα εξαναγκάστηκε να πάει με 60 πελάτες. Από την αιμορραγία που είχε, δεν μπορούσε να ξαναπάει την επόμενη μέρα. Αλλά αυτό δεν προβλημάτισε τους εγκληματίες. Της είπαν να βάλει κάτι μέσα της για να σταματήσει η αιμορραγία και την ξαναέστειλαν την επομένη, και ξαναπήγε με 60 πελάτες».

Η ιστορία αυτή είναι μία από τις εκατοντάδες που έχει ακούσει και έχει «χειριστεί» τα τελευταία χρόνια ο Γιώργος Βανικιώτης, τμηματάρχης του Τμήματος Καταπολέμησης Εμπορίας Ανθρώπων της Υποδιεύθυνσης Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος της Ασφάλειας Αττικής, ο οποίος σε καθημερινή βάση κυνηγά τους εμπόρους γυναικών, κοριτσιών, προσπαθώντας παράλληλα να υψώσει ασπίδα προστασίας στα θύματα του trafficking. Από τον Ιούλιο του 2006 έως το Μάιο του 2009 το τμήμα εξάρθρωσε 105 υποθέσεις, με περισσότερους από 540 κατηγορούμενους και 380 συλληφθέντες. *Α Η τελευταία μεγάλη επιτυχία ήρθε στις αρχές του μήνα, όταν εξαρθρώθηκε μία από τις μεγαλύτερες εγκληματικές οργανώσεις εμπορίας γυναικών, κοριτσιών, στην οποία συμμετείχαν και τέσσερις εν ενεργεία αστυνομικοί και ένας απόστρατος.


Αυξητικές τάσεις
Το εμπόριο γυναικών κοριτσιών (trafficking) στην Ελλάδα έχει να κάνει κυρίως με τη σεξουαλική εκμετάλλευση και την καταναγκαστική εργασία, όπως συμβαίνει άλλωστε και σε παγκόσμιο επίπεδο. Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ για την εμπορία γυναικών, κοριτσιών (δημοσιεύτηκε τον περασμένο Ιούνιο), η Ελλάδα, η οποία είναι χώρα προορισμού και διέλευσης, δεν ανταποκρίνεται πλήρως σε ό,τι αφορά τη λήψη μέτρων που θα οδηγήσουν στην εξάλειψη του φαινομένου της διακίνησης γυναικών, κοριτσιών, αν και καταβάλλει σημαντικές προσπάθειες για να το επιτύχει. Συγκεκριμένα, η Ελλάδα διατηρήθηκε στη δεύτερη κατηγορία των χωρών (στη μέση δηλαδή της κλίμακας που μετρά την αποτελεσματικότητα των κυβερνήσεων στην πρόληψη, προστασία και δίωξη), διαπιστώνοντας ανεπαρκή πρόοδο στην τιμωρία των παράνομων διακινητών, στον ενεργό εντοπισμό των θυμάτων, στην παροχή αξιόπιστων καταφυγίων προστασίας των γυναικών θυμάτων και στην ενημέρωση της κοινής γνώμης σχετικά με το trafficking.

Οι χώρες προέλευσης των γυναικών θυμάτων στην Ελλάδα, ο αριθμός των οποίων δεν μπορεί να υπολογιστεί, είναι η Ρουμανία και η Βουλγαρία –απ’ όπου υπάρχει ραγδαία αύξηση τα τελευταία χρόνια– η Ρωσία, η Ουκρανία, οι Βαλτικές χώρες, η Αλβανία και από το 2004 και μετά η Νιγηρία. «Πιστεύω ότι αυξάνεται ο αριθμός των γυναικών θυμάτων. Υπάρχουν πιο πολλοί οίκοι ανοχής απ’ ό,τι πριν, και τα κορίτσια μέσα σε αυτούς είναι θύματα του trafficking ή κάποιας άλλης μορφής εκμετάλλευσης» *Β λέει στην «F.S.» η Έμμα Σκόνσμπυ Μανουσαρίδη, διευθύντρια της ΜΚΟ «Νέα Ζωή», η οποία έρχεται καθημερινά σε επαφή με γυναίκες στους δρόμους και σε οίκους ανοχής, προσπαθώντας να τις παράσχει πληροφορίες για θέματα υγείας, πνευματική υποστήριξη και κάθε είδους βοήθεια ανάλογα με την περίσταση.

Στο ίδιο μήκος κινούνται και γυναίκες (θέλησαν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους) από το Ελληνικό Δίκτυο Γ υναικών Ευρώπης, οι οποίοι δήλωσαν στην «F.S.» πως «τα θύματα είναι χιλιάδες, καθώς οι “χρήστες” της αγοράς πορνείας στην Ελλάδα ενδεχομένως να αποτελούν και τον μισό ανδρικό πληθυσμό με ενεργή σεξουαλική ζωή». *Γ

Η δράση των κυκλωμάτων
Την «ικανοποίηση» της μάζας αυτής έχουν αναλάβει εγκληματικές οργανώσεις. Πρόκειται για ολόκληρες επιχειρήσεις με πλήθος «υπαλλήλων». Διαθέτουν τους στρατολόγους τους στις χώρες προέλευσης των θυμάτων, οι οποίοι με διάφορους τρόπους, π.χ. μέσω αγγελιών σε τοπικές εφημερίδες, μέσω internet ή ειδικών γραφείων, εντοπίζουν τα θύματά τους. Στη συνέχεια, υπάρχουν οι άνθρωποι που αναλαμβάνουν την έκδοση διαβατηρίων, προξενικών θεωρήσεων και εισιτηρίων προκειμένου οι γυναίκες θύματα να έρθουν στη χώρα. Μέχρι εκείνη τη στιγμή οι γυναίκες, κορίτσια θύματα δεν έχουν αντιληφθεί τίποτα και πιστεύουν πως θα φύγουν για μια καλύτερη ζωή, ενώ δεν χρειάζεται να τα επιβλέπουν συγκεκριμένοι άνθρωποι.


Όταν οι γυναίκες κορίτσια θύματα φτάσουν στον προορισμό τους, αυτοί αναλαμβάνουν να τις παραλάβουν, να τις βρουν κατάλυμα κ.ο.κ. Αυτοί είναι που θα τους ανακοινώσουν την αλλαγή «σχεδίων» και, αντί για τις δουλειές που τις υποσχέθηκαν, θα τις στείλουν είτε στον οίκο ανοχής είτε στο δρόμο είτε σε ερωτικά ραντεβού (αν πρόκειται για εργασιακή εκμετάλλευση, θα τα στείλουν στον τάδε νομό, στο τάδε χωράφι, στην τάδε μικροβιοτεχνία), ενώ παράλληλα θα τα φρουρούν. Από κει και πέρα, υπάρχουν οι οδηγοί, οι συνοδοί, οι τηλεφωνήτριες στις ροζ αγγελίες, οι ταμίες και, βέβαια, τα αρχηγικά μέλη, που παίρνουν τα χρήματα και προσπαθούν να τα νομιμοποιήσουν μέσω διαφόρων νομιμοφανών ή νόμιμων επιχειρήσεων.

«Μου προκαλούν εντύπωση τα αμύθητα κέρδη που συσσωρεύουν – τους δίνουν πολλή δύναμη. Επιπλέον, οι τρόποι που σκαρφίζονται προκειμένου να κατορθώνουν να αποφεύγουν τους ελέγχους από τις διωκτικές Αρχές αλλά και η εξαθλίωση που δημιουργούν στις γυναίκες, κορίτσια θύματα, έτσι ώστε να πιστεύουν πως αυτή είναι η ζωή τους και δεν υπάρχει δρόμος διαφυγής» επισημαίνει ο κ. Βανικιώτης, υποστηρίζοντας πως κατόπιν των επιτυχιών της ΕΛ.ΑΣ. παρατηρείται μια ποιοτική διαφοροποίηση στη σεξουαλική εκμετάλλευση, η οποία συνίσταται στο ότι καταγράφεται λιγότερη σωματική βία προς τις γυναίκες, κορίτσια θύματα από τους σωματέμπορους. Πλέον αυτοί χρησιμοποιούν άλλες μεθόδους για να έχουν τις γυναίκες, κορίτσια θύματα υπό την καθοδήγηση ή τον έλεγχό τους, π.χ. με απειλές προς τα ίδια ή τα μέλη των οικογενειών τους.

Η προστασία των θυμάτων
Για το χαρακτηρισμό κάποιας ως θύματος του trafficking αρμόδιες είναι οι εισαγγελικές Αρχές. «Η δυσκολία είναι η γυναίκα, κορίτσι θύμα να έχει πρόσβαση στην εισαγγελία, διότι δεν ξέρει ούτε τους νόμους ούτε τις Αρχές ούτε την ελληνική γλώσσα. Εάν, για να φτάσει στην εισαγγελία, πάει σε κάποιο Α.Τ. της γειτονιάς, μπορεί να βρεθεί ακόμα και στη φυλακή, να εκδοθεί την άλλη μέρα και να σταλεί στη χώρα του για παράνομη πορνεία. Επειδή η γυναίκα, κορίτσι θύμα δεν γνωρίζει πού θα πρέπει να απευθυνθεί, θα πρέπει οι οργανώσεις, το ειδικό σώμα της αστυνομίας και οι φορείς που ασχολούνται με τα ανθρώπινα δικαιώματα να φτάνουν μέχρι τις γυναίκες θύματα και να τις προσφέρουν αυτό το “σωσίβιο” μέχρι την εισαγγελία» αναφέρουν από το Ελληνικό Δίκτυο Γ υναικών Ευρώπης, επισημαίνοντας πως η αναγνώριση του θύματος είναι μια διαδικασία ιδιαίτερα χρονοβόρα.


Εφόσον αναγνωριστούν ως θύματα, η πολιτεία πρέπει να τις παράσχει –σύμφωνα με το νόμο– άδεια παραμονής, άδεια εργασίας, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, στέγη, ακόμα και προγράμματα για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας και την απόκτηση γνώσεων για να μπορέσουν να ενταχθούν στην αγορά εργασίας. Σύμφωνα με στοιχεία της ΕΛ.ΑΣ., το 2008 από τις 78 γυναίκες, κορίτσια θύματα, οι 36 ζήτησαν και τις παρασχέθηκε αρωγή και προστασία από την πολιτεία, ενώ από το σύνολο αυτό, τα 16 χαρακτηρίστηκαν ως θύματα με απόφαση της εισαγγελίας και έτυχαν των ευεργετικών διατάξεων του νόμου. Οι οργανώσεις αναφέρουν πως, αν και ο νόμος είναι καλός, δεν υπάρχουν οι κατάλληλες υποδομές για τη σωστή εφαρμογή του. Χαρακτηριστικό είναι πως λόγω της οικονομικής «ασφυξίας» που πλήττει και τις ΜΚΟ, σήμερα λειτουργεί μόνο ο ξενώνας του Ελληνικού Δικτύου Γ υναικών Ευρώπης για τη φιλοξενία θυμάτων του trafficking. Επιπλέον, επισημαίνουν πως δεν υπάρχει επαρκής στήριξη μάρτυρα μέσα από το νόμο, ενώ θεωρούν αναγκαία την υποχρεωτική επιμόρφωση όλων των δικαστικών λειτουργών πάνω στο θέμα. «Το πρόβλημα είναι ότι το ζήτημα μένει στις επιτυχίες της αστυνομίας. Το κράτος τις πανηγυρίζει, αλλά δεν φτάνει μέχρι τις καταδίκες. Η πολιτεία θεωρεί πως η σύλληψη είναι η επιτυχία. Είναι επιτυχία αν φτάσει στο εφετείο και στη δικαίωση του θύματος» λένε από το Δίκτυο. Ο κ. Βανικιώτης εμφανίζεται πιο αισιόδοξος, σημειώνοντας πως οι ποινές για τους καταδικασθέντες είναι πολύ βαριές (από 14 έως 20-22 χρόνια στα αρχηγικά μέλη, από 7 μέχρι 12 χρόνια στα «δεύτερα» μέλη) και δεν αλλάζουν εύκολα στο εφετείο. Βέβαια, έως σήμερα δεν έχουν εκδικαστεί πολλές υποθέσεις στο εφετείο. «Πιστεύω ότι το κράτος χάνει πολλές ευκαιρίες να προσεγγίσει αυτές τις γυναίκες, κορίτσια και να τις πείσει ότι υπάρχει διέξοδος. Εμείς λέμε ότι δεν είναι αδύνατο. Έχουμε βοηθήσει γυναίκες, κοπέλες να φύγουν. Δεν είναι απόλυτο σκοτάδι. Μια γυναίκα, κοπέλα μπορεί να φύγει από κει και να βρει βοήθεια, αν θέλει» καταλήγει η κ. Σκόνσμπυ-Μανουσαρίδη.

Το άρθρο το βρήκαμε στη εφημερίδα freesunday τεύχος 55, σελίδα 18-19, γραμμένο από τον Σπύρο Χριστόπουλο, στη www. freesunday

Στην φωτογραφία που δημοσιέυεται στην σελίδα 19 της εφημερίδας, μπορείτε να δείτε την στάση του σώματος και την έκφραση στα πρόσωπα των αστυνομικών όταν αντιμετωπίζουν εργαζόμενες στο σεξ.
Τα γράμματα με τους αστερίσκους είναι δικά μας.
*Α Οι ποινές είναι αστείες, όταν φτάνουν στα δικαστήρια οι δράστες-έμποροι και οι αθωώσεις είναι πολλές. Η ποινικοποίηση του πελάτη θα είχε σοβαρότερα και θετικότερα αποτελέσματα.
*Β Στα σπίτια εργάζονται κατά κόρον νόμιμες εργαζόμενες. Οι γυναίκες κορίτσια θύματα σεξουαλικής εκμετάλευσης συνήθως εργάζονται σε ιδιωτικούς χώρους τρώγλες ή διαμερίσματα. Όπου και ο ιδιοκτήτης του χώρου κερδίζει πάρα πολλά χρήματα από την ολονύκτια συνήθως ενοικίαση.
*Γ Άλλο πράγμα η εργασία στο σεξ που για λόγους που δεν είναι της παρούσης μια γυναίκα αποφασίζει να εργαστεί στο σεξ κι άλλο ο εξαναγκασμός και σεξουαλική εκμετάλευση. Μην τα βάζουμε όλα σε ένα τσουβάλι γιατί με αυτό τον τρόπο έχουμε συνδράμει οι εργαζόμενες στο σεξ να μην έχουν εργασιακά, ασφαλιστικά δικαιώματα. Η δε παροχή άδειας για ένα σπίτι του σεξ να κινείται στις παριφές της αστειότητας στην καλύτερη των περιπτώσεων.
Η ηλικία των γυναικών-κοριτσιών θυμάτων σεξουαλικής εκμετάλευσης δεν ξεπερνά τα 20 χρόνια. Πολλές από τις γυναίκες, κορίτσια θύματα δεν μπορούν να επιστρέψουν στην χώρα τες γιατί ήδη ξέρουν για αυτές η οικογένεια αλλά και η γειτονιά και ντρέπονται ή και φοβούνται να ατιμαστούν, ταπεινωθούν, απαξιωθούν για πολλόστή φορά. Ευαγγελία Βλάμη

Λεσβοφοβία στο Σουδάν

Στον Μεσαίωνα του Σουδάν.


Η εικονιζόμενη Λούμπνα Χουσεΐν από το Σουδάν θα προσαχθεί σε δικαστήριο στην πρωτεύουσα της χώρας, Χαρτούμ, με την κατηγορία ότι «έφερε απρεπή ενδυμασία».
Συνελήφθη στις αρχές του μήνα, μαζί με άλλες γυναίκες, σε εστιατόριο στην πόλη, επειδή φορούσαν παντελόνια, κάτι που ο σουδανικός νόμος απαγορεύει. Δέκα από τις γυναίκες που συνελήφθησαν μαζί της, ανάμεσά τες και μη μουσουλμάνες, οδηγήθηκαν στο Αυτόφωρο, όπου καταδικάστηκαν. Δέχτηκαν κάθε μία από 10 ραβδιές, πλήρωσαν από 100 δολάρια περίπου και αφέθηκαν ελεύθερες.
Η Χουσεΐν, πρώην δημοσιογράφος, που τώρα εργάζεται για τα Ηνωμένα Εθνη, μαζί με άλλες 2 γυναίκες που επίσης συνελήφθησαν στο εστιατόριο, ζήτησαν να μιλήσουν με δικηγόρους τες και αρνήθηκαν να πάνε χωρίς αυτές-ους σε δίκη. Η δίκη θα γίνει τώρα, λοιπόν, και εάν κριθούν ένοχες η ποινή θα είναι μεγαλύτερη από εκείνη των άλλων γυναικών. Θα τις μαστιγώσουν με 40 ραβδιές και θα πληρώσουν πολύ υψηλότερο πρόστιμο.
Εν τω μεταξύ, όπως μεταδίδει από το Σουδάν το BBC, μια δημοσιογράφος, η Αμάλ Χαμπανί, που έγραψε ένα άρθρο στην εφημερίδα της, επικρίνοντας τον τρόπο με τον οποίο οι σουδανικές Αρχές συμπεριφέρθηκαν στη Λούμπνα Χουσεΐν και στις άλλες γυναίκες που συνελήφθησαν και μαστιγώθηκαν, εισέπραξε μήνυση για δυσφήμηση της αστυνομίας και μπαίνει και αυτή σε περιπέτειες. Σκοταδισμός...

Και στην κτηνωδία των βιαστών...
Στη Νότια Αφρική χθες άρχισε πάλι η δίκη τριών ανδρών, οι οποίοι κατηγορούνται για τον βιασμό και τη δολοφονία της Εουντί Σιμαλάνε, μιας από τις κορυφαίες ποδοσφαιριστίνες της χώρας, και γυναίκας που δεν έκρυψε ποτέ της ότι ήταν λεσβία. Σύμφωνα με χθεσινό ρεπορτάζ του BBC World, από το 1998 μέχρι σήμερα 31 λεσβίες έχουν βιασθεί πρώτα και δολοφονηθεί στη συνέχεια, σε μια σειρά λεσβοφοβικών επιθέσεων που έχουν αναστατώσει τη χώρα.

Ένα μέρος του πληθυσμού θεωρεί ότι είναι «μεγάλη αμαρτία» να είσαι λεσβία και πιστεύει ότι το μόνο που χρειάζεσαι «για να θεραπευτείς από αυτήν» είναι «ένας καλός άνδρας». «Ένας καλός άνδρας», που θα σε περιποιηθεί διά του «επανορθωτικού βιασμού», όπως είναι ο όρος που περιγράφει τον βιασμό μιας λεσβίας από έναν άνδρα, με σκοπό είτε να την τιμωρήσει (οπότε και τη σκοτώνει κιόλας) είτε να την... επανορθώσει -δηλαδή, όπως λένε τα κτήνη αυτά, να την επαναφέρει «στον ορθό δρόμο». Αυτόν, που έχουμε ακούσει τόσες και τόσες φορές στη ζωή μας από τάχα μου «σωστούς ανθρώπους»!..

Η Νότια Αφρική, που θα φιλοξενήσει το επόμενο καλοκαίρι, του 2010, το Παγκόσμιο Κύπελλο του Ποδοσφαίρου (Μουντιάλ), έχει από τα υψηλότερα «επίπεδα» σεξουαλικής βίας στον κόσμο. Κάθε χρόνο, λέει το BBC, φτάνουν στην αστυνομία περί τις 54.000 καταγγελίες για βιασμό. Οι περισσότεροι δράστες είναι νεαροί άνδρες γύρω στα 20-25. Γι' αυτούς, δήλωσε η Σάρα Κομ, μέλος της οργάνωσης «Triangle» (δηλαδή «Τρίγωνο») που υπερασπίζεται τα δικαιώματα των ΛεΠΑΤ, το να βιάσουν και να σκοτώσουν μια λεσβία είναι παιχνίδι. Τι να πεις;


Το άρθρο το βρήκαμε στις 30.7.09 στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία γραμμένο από τον Χρήστο Μιχαηλίδη - www.bavzer.blogspot.com, στη http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=30/07/2009&id=68517

Επίθεση εναντίον ΛεΠΑΤ στο Ισραήλ

Η αστυνομία του Τελ Αβίβ αναζητά τον οπλοφόρο που σκότωσε και τραυμάτισε τουλάχιστον 10 ΛεΠΑΤ στο κέντρο υποστήριξης ΛεΠΑΤ στο κέντρο της πόλης.

Τα θύματα ήταν ΛεΠΑΤ έφηβες-οι όπου βρίσκονταν στο κέντρο υποστήριξης της οδού Nachmani όταν εισέβαλε ο οπλοφόρος και άρχισε να πυροβολεί αδιακρίτως.

Η αστυνομία ζήτησε το προσωρινό κλείσιμο των ΛεΠΑΤ μπαρ της πόλης και ανέφερε ελάχιστες λεπτομέρειες της έρευνας.

Η αστυνομία δήλωσε ότι θα αναζητήσει πόρτα-πόρτα τον μασκοφόρο δράστη, όπου μάρτυρας ανέφερε πως πυροβολούσε προς κάθε κατεύθυνση.

Αρχικά αναφέρθηκαν τρείς θάνατοι αλλά αργότερα πιστοποιήθηκαν ο θάνατος μιας έφηβης λεσβίας και ενός έφηβου γκέι.

ΗΑnon Shabtie, που εργάζεται στο "Εβίτα" ΛεΠΑΤ μπαρ κοντά στο κέντρο, είπε στο BBC για τον οπλοφόρο που επιτέθηκε σε ένα μέρος που βοηθά έφηβες-ους και νέες-ους ΛεΠΑΤ:

"Έχουμε το κέντρο για τις-τους ανθρώπους που θέλουν δηλώσουν δημόσια τον σεξουαλικό προσανατολισμό τες-τους (coming out) ή όσες-οι χρειάζονται υποστήριξη από την κοινότητα και έρχονται κάθε μέρα στο κέντρο, όπου υπάρχουν τρία πρόσωπα για να τις-τους υποστηρίξουν".

"Δυστυχώς το Σάββατο το απόγευμα που είναι για τις έφηβες-ους ΛεΠΑΤ, όπου δεν γνωρίζονταν μεταξύ τες-τους, ποιές-οι ήρθαν για υποστήριξη και ποιές-οι θα την παρείχαν".

"Στην συνέχεια ήρθε ένας τύπος φορώντας κράνος και άρχισε να πυροβολεί χωρίς καμιά αιτία".

Εκατοντάδες ΛεΠΑΤ Ισραηλίτισες-ες οργάνωσαν διαμαρτυρία και άναψαν κεριά στο Τελ Αβίβ καταγγέλοντας τους πυροβολισμούς.

Η πορεία την Ημέρα Υπαερηφάνειας έχει βρεθεί συχνά αντιμέτωπη με τις διαμαρτυρίες των ακραίων- Ορθοδόξων Εβραίων (ultra-Orthodox Jew) στην Ιερουασαλήμ.

Ο ακτιβιστής Yaniv Weizman, είπε στο BBC πως ο δράστης πρέπει να σκόπιμα να επιτέθηκε στο κέντρο υποστήριξης "επειδή δεν είναι ένα μέρος που μπορείς να το δεις απ' έξω".

Η ΛεΠΑΤ κοινότητα απαιτεί να μάθει γιατί έγινε στόχος.

"Κάποια-ος που δίνει στην εαυτή-ο της-τους την δυνατότητα να λέει ότι μισεί και να λέει ή κάνει διάφορα πράγματα εναντίον της ΛεΠΑΤ κοινότητας, σήμερα μπορεί να έχει μια εικόνα για το που μπορούν να οδηγήσουν τέτοια λόγια και συμπεριφορές".

Το άρθρο το βρήκαμε στις 2.8.09 στη http://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/8180173.stm

Γάμοι λεσβιών στην Πορτογαλία

Το πορτογαλικό συνταγαματικό δικαστήριο υποστήριξε το δικαίωμα στον πολιτικό γάμο σε ένα ζευγάρι λεσβίων που εκμεταλεύτηκαν το κενό του νόμου (δεν υπάρχει αναφορά φύλου), και διεκδίκησαν το γάμο.
Η Teresa Pires and Helena Paixao, δύο μητέρες που χώρισαν στα 30 τες και είναι ζευγάρι από το 2003, διεκδίκησαν τον πολιτικό γάμο μέσω δικαστηρίου όταν τις ανρηθηκαν την επικύρωση της σχέσης τες σε ληξιαρχείο στην Λισσαβώνα το 2006 όπου απευθύνθηκαν για να νυμφευθούν.

Το δημαρχείο ληξιαρχείο απέρριψε την αίτηση τες να νυμφευθούν, δηλώνοτας πως ο νόμος αν και δεν αναφέρει, εννοεί πως γάμος γίνεται μεταξύ ανθρώπων διαφορετικού φύλου.
Το λεσβιακό ζευγάρι διεκδίκησε μέσω δικαστηρίου τον πολιτικο γάμο στηριζόμενο στο άρθρο του Συντάγματος της Πορτογαλίας το οποίο επίσης απαγορεύει οποιαδήποτε διάκριση στην βάση του σεξουαλικού προσανατολισμού.

Έφεραν την υπόθεσή τες στο δικαστήριο της Λισαβώνας το 2006 αλλά δεν έγινε αποδεκτή η υπόθεσή τες.
Λαμβάνοντας υπ' όψιν την έφεση που άσκησαν οι δυο λεσβίες, το συνταγματικό δικαστήριο είπε στην απόφασή του, πως το Σύνταγμα δεν δηλώνει ότι ο πολιτικός γάμoς μεταξύ λεσβίών πρέπει να απαγορεύται.
Η απόφαση του Εφετείου πάρθηκε με τρείς ψήφους υπέρ και δύο κατά.
Η Paixao είπε στο ειδησιογραφικό πρακτορείο Associated Press, πως εκτιμά-θεωρεί την απόφαση ως "νίκη" επειδή η απόφαση δείχνει ότι οι νοοτροπίες-στάσεις αλλάζουν στην Πορτογαλία.
"Αυτό δείχνει, πως συμβαίνουν αλλάγές. Λίγο λίγο οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται και δέχονται τον ΛεΠΑΤ πολιτικό γάμο" δήλωσε.
Το ζευγάρι σχεδιάζει να φέρει την θετική απόφαση του Εφετείου στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ΕΔΑΔ.
Η Πορτογαλία, παρακολούθησε την σκληρή άρνηση-αντίσταση και τις προσπάθειες που κατέβαλαν ώστε να προκληθεί κτύπημα-πλήγμα στον πολιτικό γάμο λεσβιών, γκέι, κάποιες θρησκευτικές ομάδες και μερικές συντηρητικές-οι πολιτικίνες-οι
Το κεντρο-αριστερό Σοσιαλιστικό Κόμμα, περιλαμβάνει στο μανιφέστο του μια πρόταση για να την άρση της απαγόρευσης του ΛεΠΑΤ πολιτικού γάμου, για τις επερχόμενες εκλογές που θα γίνουν τον Σεπτέμβριο.

Το άρθρο το βρήκαμε στις 31.7.09 και το μεταφράσαμε στη http://www.pinknews.co.uk/news/articles/2005-13520.html
Μετά την Αλβανία ακολουθεί η Πορτογαλία κι Ελλάδα παραμένει σαν την μικρή Ελένη των παιδικών μας χρόνων που δεν την έπαιζαν οι φιλενάδες της αλλά εξ' αντιστρόφου. Ευαγγελία Βλάμη

Οι λεσβίες της Κίνας απαιτούν, "καμιά διάκριση στην αιμοδοσία"

Οι λεσβίες της Κίνας ξεκίνησαν καμπάνια διαμαρτυρίας για την κατάργηση της απαγόρευσης αιμοδοσίας από τις ΛεΠΑΤ.

Συγκεντρώνουν υπογραφές, έχουν συγκεντώσει ως τώρα 540 και ελπίζουν να φτάσουν τουλάχιστον τις 1000.
Οι λεσβίες έχουν ζητήσει από το 1998, η πολιτεία να καταργήση τον νόμο αυτό.
Ο νόμος απαγορεύει στις λεσβίες, αμφί τρανς και πούστηδες να δώσουν αίμα, αν και το να πεις ψέματα (να αρνηθείς ή να μην δηλώσεις τον σεξουαλικό σου προσανατολισμό) δεν τιμωρείται, οι λεσβίες θεωρούν ότι αποτελεί διάκριση και γιαυτό ζητουν την κατάργησή του.
Η εφημερίδα China Daily ανέφερε ότι υπάρχουν 30.000.000 λεσβίες, αμφί, τρανς και γκέι στη χώρα που ο συνολικός της πληθυσμός είναι πάνω από 1.3 δισεκατομμύρια άνθρωποι. Δεν ανέφερε πόσες-οι από αυτές-ους πιστεύεται ότι είναι οροθετικές-οι.

Το άρθρο το βρήκαμε στις 28.7.09 στο http://www.pinknews.co.uk/news/articles/2005-13466.html
Η κάθε είδους μόλυνση είναι ζήτημα σεξουαλικής συμπεριφοράς και όχι σεξουαλικού προσανατολισμού. Ευαγγελία Βλάμη