Η κα. Falkner και το Διεθνές Δίκτυο Φιλελεύθερων Γυναικών INLW για την καταπολέμηση της έμφυλης βίας

Η αντιπροεδρίνα Falkner και το Διεθνές Δίκτυο Φιλελεύθερων Γυναικών INLW σχσχεδιάζουν δράσεις για την καταπολέμηση της έμφυλης βίας. 

Εργαζόμενη η Αντιπροεδρίνα  Βαρόνη Kishwer Falkner με την LI στο Διοικητικό Συμβούλιο, η οποία είναι πλήρες μέλος  των Φιλελεύθερων Δημοκρατών LI, η αντιπροσωπεία του Διεθνούς Δικτύου Φιλελεύθερων Γυναικών (INLW) εξέδωσε μερικές από τις δράσεις που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης για την Πρόληψη και την Καταπολέμηση της Βίας κατά των γυναικών, σε μια συνάντηση στη Βουλή των Λόρδων στις 22 Ιουλίου 2014. 

Τα δικαιώματα των γυναικών είναι ένας από τους τρεις πυλώνες καθορισμού των εργασιών της επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Διεθνούς των Φιλευθέρων LI και τις αρχές που τις διέπουν όπως η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης εγκρίθηκε από την Διενθνή των Φιλελευθέρων σε ένα ψήφισμα που παρουσιάστηκε στο 59ο Συνέδριο της Διεθνούς των Φιλελευθέρων. 

Η αντιπροσωπεία της LI είναι πλήρες μέλος της INLW, της οποίας επικεφαλής ήταν Βαρόνη Margaret de Vos van Steenwijk, η οποία είναι προεδρίνα του INLW, μίλησε για τη σημασία που έχει, για τις χώρες στην Ευρώπη αλλά και πέρα από αυτήν, η εφαρμογή των όρων της Σύμβασης για την καταπολέμηση της έμφυλης βίας σε όλο τον κόσμο. 
Η Βαρόνη Falkner, η οποία είναι επίσης εκπροσώπισα της εξωτερικής πολιτικής των Φιλελεύθερων Δημοκρατών στη Βουλή των Λόρδων, προσφέρθηκε να τονίσει τη σημασία αυτού του αγώνα για την Διεθνή των Φιλελευθέρων θέτοντας μια ερώτηση ενώπιον του κοινοβουλίου, ενθαρρύνοντας και άλλες φιλελεύθερες βουλευτίνες-ές να ακολουθήσουν το παράδειγμά της. 

Η Αντιπροεδρίνα της LI άδραξε επίσης την ευκαιρία να συζητήσει με το INLW τη δυνατότητα η επόμενη Γενική Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών είναι γυναίκα μετά τη λήξη του τρέχοντος φορέα το 2016. 

Μαζί με την Βαρόνη De Vos ήταν η ταμίας του INLW, Marianne Morren, και ένα μέλος της LI που συνεργάζεται με την οργάνωση, Δίκτυο Έμφυλης Ισότητας του κόμματος ALDE, η κα Flo Clucas, η οποία έχει διατελέσει προεδρίνα της Ομάδας Επιτροπή των Περιφερειών του ALDE. 


Την είδηση την βρήκαμε στις 23.4.14 και την μεταφράσαμε από την liberal-international.org στην  http://www.liberal-international.org/site/Vice_President_Falkner_and_INLW_plan_action_to_combat_genderbased_violence.html

Θα περιμένουμε να δούμε την εφαρμογή αυτού του ψηφίσματος κυρίως στην Ελλάδα.

Φιλελεύθερη Διεθνής: Ψήφισμα σχετικά με την πρόληψη και την Καταπολέμηση της Βίας κατά των Γυναικών

Φιλελεύθερη Διεθνής, 1 Whitehall Place, Λονδίνο SW1A 2HDR. 

Ψήφισμα σχετικά με την πρόληψη και την Καταπολέμηση της Βίας κατά των Γυναικών, μέσω της σύμβασης της Κωνσταντινουπόλεως του Συμβουλίου της Ευρώπης 1 

Αριθμός Ψηφίσματος: 03 
Τίτλος: Πρόληψη και Καταπολέμηση της Βίας κατά των Γυναικών, μέσω της σύμβασης της Κωνσταντινουπόλεως του Συμβουλίου της Ευρώπης 

Όπως παρουσιάστηκε στην Ολομέλεια της Ομάδας Εργασίας στο Κογκρέσο και Υποβλήθηκε από το Διεθνές Δίκτυο των Φιλελεύθερων Γυναικών.

Το Συνέδριο της Διεθνούς των Φιλελευθέρων, που συγκλήθηκε στο Ρότερνταμ, της Ολλανδίας, στις 26 του Απρίλη, 2014 

Σημείωσαν ότι 
-κάθε μέρα σε όλο τον κόσμο, οι γυναίκες αντιμετωπίζουν όχι μόνο την ενδοοικογενειακή βία, αλλά και άλλες μορφές βίας, συμπεριλαμβανομένων των ακροτηριασμών των σεξουαλικών οργάνων των γυναικών, της ενέδρας και των φόνων «τιμής». 
Μόλις πρόσφατα, για παράδειγμα, μια νέα νομοθεσία που ψηφίστηκε από το κοινοβούλιο του Αφγανιστάν απειλεί την ασφάλεια των γυναικών και των κοριτσιών του Αφγανιστάν. Αν υπογραφεί ο νόμος, οι επιπτώσεις θα είναι καταστροφικές -βιασμοί, ξυλοδαρμοί και φόνοι «τιμής» θα μπορούν να συμβαίνουν με σχετική ατιμωρησία, οι πατέρες θα μπορούν να οργανώνουν πιο εύκολα τους γάμους ανήλικων κοριτσιών, 

οι γυναίκες και τα κορίτσια θα έχουν ελάχιστες πιθανότητες να φτάσουν στη δικαιοσύνη για τη βία εναντίον τις. Αν μια γυναίκα ή κορίτσι δεχτεί επίθεση από έναν συγγενή, όχι μόνο θα αποτραπεί από το να καταθέσει εναντίον του δράστη, αλλά και οποιαδήποτε άλλη στενή συγγένισα-η του κατηγορουμένου δράστη η οποία-ος ήταν μάρτυρας, θα μπορούσε επίσης να απαγορευτεί. 
Ό,τι έχουν καταφέρει οι Αφγανίδες για τα δικαιώματα των γυναικών τα τελευταία χρόνια, θα χαθούν αν η νομοθεσία αυτή υπογραφεί από τον πρόεδρο. 

Λαμβάνοντας υπόψη 
το Συμβούλιο της Ευρώπης και οι χώρες μέλη του αποφάσισαν να αντιστραφεί αυτή η τάση.
Η σύμβαση προβλέπει συγκεκριμένα μέτρα για την πρόληψη της βίας, την προστασία των θυμάτων και τη δίωξη των δραστών. 
Η Σύμβαση μπορεί να οδηγήσει στην ασφάλεια από το φόβο και τη βία, επειδή έχουν ήδη διαμορφωθεί η νομοθεσία, οι πολιτικές και οι πρακτικές στις χώρες μέλη. 
Η παρούσα σύμβαση, εάν εφαρμοστεί ευρέως, θα επηρεάσει καταστάσεις πέρα από το Συμβούλιο της Ευρώπης να αναλάβουν το περιεχόμενο και τις συνέπειες της παρούσας Σύμβασης. 

Για να τεθεί σε ισχύ, τουλάχιστον δέκα χώρες μέλη πρέπει να επικυρώσουν την εν λόγω Σύμβαση. Η Ανδόρα ήταν η ένατη χώρα που την επικύρωσε τον Ιανουάριο. Μία ακόμα από τις 24 χώρες που έχουν υπογράψει χρειάζεται να την θέσει σε ισχύ. 

Κάνει έκκληση 
οι Φιλελεύθερες ηγέτιδες-ες και βουλευτίνες-ές να λάβουν μέτρα για να υπογράψει κάθε χώρα μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης, να επικυρώσει και να εφαρμόσει τη Σύμβαση Πρόληψης και Καταπολέμησης της βίας κατά των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας, 
όλες οι Φιλελεύθερες ηγέτιδες-ες και βουλευτίνες-ές από χώρες που δεν είναι μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης να εργαστούν για την παγκοσμιοποίηση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης στις χώρες τις-τους.
Θα πρέπει να εργαστούν για την υιοθέτηση του περιεχομένου της Σύμβασης από τις κυβερνήσεις τις-τους, 
όλες Φιλελεύθερες-οι ηγέτιδες-ες και βουλευτίνες-ές να εργαστούν προς την κατεύθυνση να εφαρμοστεί μια Διεθνής Σύμβαση η οποία θα πρέπει να είναι ένα παγκόσμιο αναπόσπαστο και αποτελεσματικό μέσο για την πρόληψη και καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας.


Την είδηση την βρήκαμε στι 26.4.14 και την μεταφράσαμε από την liberal-international.org στην http://www.liberal-international.org/site/file/Rotterdam%20Congress%202014/03_Istanbul_Convention_of_the_CoE_adopted.pdf

Θα περιμένουμε την εφαρμογή του ψηφίσματος στην κυρίως στην Ελλάδα

Μία ιστορική απόφαση για την ισότητα του γάμου του Δικαστή Richard Posner

Οι Πολιτείες παραβιάζουν το Σύνταγμα των ΗΠΑ όταν νομοθετούν διακρίσεις εις βάρος μίας ομάδας της κοινωνίας, χωρίς να υπάρχει κανένα όφελος για την ευρύτερη κοινωνία και μάλιστα, όφελος που να μην μπορεί να επιτευχθεί με διαφορετικό τρόπο που δεν θα προϋποθέτει τη διάκριση. 

Αυτή είναι η περίληψη της απόφασης του Ομοσπονδιακού Εφετείου των ΗΠΑ (7th circuit), με την οποία ο Δικαστής Richard Posner έκρινε ουσιαστικά ότι η απαγόρευση των Lbtiq γάμων είναι παράλογη και έδωσε το πράσινο φως για την κατάργησή της, σε μία υπόθεση που αφορούσε ειδικά τις Πολιτείες της Ιντιάνα και του Γουισκόνσιν. 

Οι Lbtiq, επιχειρηματολογεί ο Δικαστής, είναι μία ομάδα ανθρώπων που διακρίνονται από ένα χαρακτηριστικό τους για το οποίο δεν έχουν οι ίδιες-οι επιλογή: όπως το χρώμα του δέρματος ή το φύλο, ο σεξουαλικός προσανατολισμός των ανθρώπων δεν αποτελεί επιλογή αλλά φυσικό χαρακτηριστικό (και θα ήθελα προσωπικά να καλέσω όσες-ους ακόμα πιστεύουν το αντίθετο να προσπαθήσουν να αλλάξουν τον δικό τους σεξουαλικό προσανατολισμό για έναν μήνα και να ξανασυζητήσουμε). Ως τέτοια ομάδα, οι Lbtiq έχουν υποστεί διαχρονικά διακρίσεις και υποβιβασμούς. Διακρίσεις με βάση φυσικά χαρακτηριστικά για τα οποία δεν υπάρχει επιλογή μπορούν να γίνονται νόμιμα (όπως για παράδειγμα η απαγόρευση να πιλοτάρει καμιά-κανείς αεροπλάνο μετά από κάποια ηλικία), αλλά πρέπει να αποδεικνύεται ότι υπάρχει όφελος για την κοινωνία. Σε αυτό το πλαίσιο, έκρινε το Δικαστήριο, δεν υπάρχει κανένα όφελος και κανένα λογικό επιχείρημα υπέρ της απαγόρευσης του Lbtiq γάμου. 

Αντιθέτως, δεδομένου ότι τα παιδιά είναι πιο ευτυχισμένα και ασφαλή μεγαλώνοντας εντός οικογενειών με παντρεμένους γονείς (και αυτό ισχύει εξίσου για τα βιολογικά και τα παιδοθετημένα παιδιά ενός ζευγαριού), η απαγόρευση απειλεί την ευημερία των παιδιών, πλήττει δηλαδή ένα (αδύναμο) υποσύνολο της κοινωνίας, το οποίο υποτίθεται ότι ο νομοθέτης θέλει να προστατεύσει: Ο Δικαστής επιμένει ιδιαίτερα σε αυτό το σημείο, γιατί οι Πολιτείες, οι οποίες επιτρέπουν τις παιδοθεσίες από Lbtiq, υποστήριξαν ότι προάγουν, με ένα σύστημα «καρότου και μαστιγίου» (φορολογική πολιτική, δίκαιο κληρονομιάς, κ.α.) τον γάμο μεταξύ ανθρώπων διαφορετικού φύλου επειδή οι ετεροφυλόφιλες-οι «κινδυνεύουν» να κάνουν παιδιά εκτός γάμου. Οι Lbtiq δεν κινδυνεύουν να αποκτήσουν παιδιά, επομένως δεν χρειάζεται να μπορούν να τελούν γάμους κιόλας! Όμως, περισσότερα νυμφευμένα-παντρεμένα ζευγάρια σημαίνει περισσότερες παιδοθεσίες, άρα περισσότερη ευημερία για τα παιδιά. 

Αξίζει να δούμε πώς ο Δικαστής απέρριψε με αριστουργηματικό τρόπο ένα-ένα και τα υπόλοιπα επιχειρήματα των Πολιτειών: 

«Ο περιορισμός του δικαιώματος στον γάμο μόνο για άτομα διαφορετικού φύλου βασίζεται στην παράδοση και η παράδοση είναι ένας θεμιτός λόγος για διάκριση». 

Ο Δικαστής υπενθύμισε την υπόθεση Loving v. Virginia, η οποία συζητήθηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ το 1967 και με την οποία κρίθηκε αντισυνταγματική η απαγόρευση του γάμου μεταξύ ανθρώπων διαφορετικής φυλής, που η Πολιτεία της Βιρτζίνια υποστήριζε με την αιτιολογία της παράδοσης. Μάλιστα, η απαγόρευση του Lbtiq γάμου είναι ακόμα χειρότερη, λέει η απόφαση, καθώς απαγορεύεται στις Lbtiq να παντρευτούν όλα τα άτομα με τα οποία θα ήθελαν ενδεχομένως να τελέσουν γάμο, ενώ παρά την απαγόρευση του γάμου με άτομα άλλης φυλής, οι άνθρωποι είχαν τότε τη δυνατότητα να τελέσουν γάμο με άτομο της δικής τους φυλής. Η παράδοση, υπογραμμίζει ο Δικαστής, δεν είναι από μόνη της ούτε καλή, ούτε κακή και δεν μπορεί να αποτελεί λόγο διάκρισης και μάλιστα να υιοθετείται νομοθετικά. Υπάρχουν καλές παραδόσεις, κακές παραδόσεις (όπως το δέσιμο των ποδιών στις γυναίκες στην Κίνα) και παραδόσεις ουδέτερες (οι γραβάτες, η χειραψία). 

«Οι επιπτώσεις της άρσης της απαγόρευσης δεν μπορούν να προβλεφθούν, και επομένως η κυβέρνηση θα πρέπει να κινηθεί πολύ προσεκτικά». 

Οι Πολιτείες όμως ομολογούν ότι δεν έχουν δρομολογήσει απολύτως καμία έρευνα, δεν κάνουν καμία προσπάθεια για να εντοπίσουν τις πιθανές επιπτώσεις. Πιεζόμενες, παραδέχονται ότι δεν υπάρχει κανένας τρόπος με τον οποίο η κοινωνία θα υποστεί πλήγμα (harm) από τον Lbtiq γάμο, μόνο ότι κάποιες-οι βρίσκουν το γεγονός απωθητικό (strongly disapprove). 

«Η κυβέρνηση απαγορεύει τον Lbtiq γάμο επειδή αυτό απαίτησε με την ψήφο της η πλειοψηφία των πολιτών της Πολιτείας – πρόκειται για μια δημοκρατική απόφαση». 

Ιδιαίτερα καυστικός εδώ, ο Δικαστής Posner γράφει: οι μειοψηφίες που θίγονται από τις αποφάσεις που λαμβάνονται μέσω της δημοκρατικής διαδικασίας από την πλειοψηφία, μπορούν να προσφύγουν στο δικαστήριο και προστατεύονται από το Σύνταγμα. 

Η πραγματικότητα είναι ότι δεν υπάρχει κανένα επιχείρημα υπέρ της απαγόρευσης του Lbtiq γάμου που να μην είναι βαθειά ρατσιστικό και ηθικολογικό. Η απόφαση του Δικαστή Posner είναι ένα αριστούργημα λογικής και αξίζει να διαβαστεί από όλες-ους, ειδικά δε από την κυβέρνηση, που συνεχίζει να αγνοεί την απόφαση του Ευρ. Δικαστ. Ανθρωπ. Δικαιωμάτων με την οποία καταδικάστηκε η Ελλάδα για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, επειδή δεν επιτρέπει (ούτε καν) το σύμφωνο συμβίωσης μεταξύ Lbtiq. Δυστυχώς όμως, ενώ στις ΗΠΑ αναμένεται να αλλάξουν πολλά μετά από αυτό το Δικαστήριο – δύσκολα θα καταρριφθεί η επιχειρηματολογία στο Ανώτατο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο – δεν περιμένουμε αντίκτυπο εδώ: οι δηλώσεις πολλών βουλευτών τις τελευταίες εβδομάδες, με αφορμή το αντιρατσιστικό, αλλά και η γενικότερη σοβαρή υστέρηση σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας. 


Την είδηση την βρήκαμε στις 11.9.14 από την athensvoice.gr γραμμένη από την Γεωργία Πανοπούλου στην http://www.athensvoice.gr/article/city-news-voices/%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B7/%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%86%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B3%CE%AC%CE%BC%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%86%CF%8D%CE%BB%CF%89%CE%BD

Η Vivian Boyack και η Alice Dubes νυμφεύθηκαν μετά από 72 χρόνια σχέσης

Μετά από εβδομήντα χρονιές αφ' ότου άρχισε η σχέσης τις, η Vivian Boyack και η Alice "Nonie" Dubes νυμφεύθηκαν. 

Η 91χρονη Boyack, και η 90χρονη Dubes, καθόταν η μία δίπλα στην άλλη κατά τη διάρκεια της τελετής του Σαββάτου 30.9.2014, αναφέρει η Quad City Times. 

"Αυτή είναι μια γιορτή που έπρεπε να είχε συμβεί πριν από πολύ καιρό", είπαν στην Επισκόπισα Linda Hunsaker η μικρή ομάδα από τις στενές φίλες και την οικογένεια που παρακολούθησαν την τελετή. 

Οι δύο λεσβίες συναντήθηκαν στην πατρίδα τις την Yale, της Αϊόβα, ενώ μεγάλωναν. Στη συνέχεια μετακόμισαν στην Davenport το 1947, όπου η Boyack δίδαξε στο σχολείο και η Dubes εργαζόταν στη μισθοδοσία. 

Η Dubes είπε ότι και οι δύο έχουν απολαύσει τη ζωή τις μαζί και όλα αυτά τα χρόνια έχουν ταξιδέψει στις 50 πολιτείες, σε όλες τις επαρχίες του Καναδά και στην Αγγλία δύο φορές. 
"Περάσαμε καλά", δήλωσε η Dubes. 

Η Boyack είπε ότι χρειάζεται πολλή αγάπη και δουλειά για να κρατηθεί μια σχέση για 72 χρόνια. 

Ο για πολλά χρόνια κοινός τις φίλος Jerry Yeast, 73 χρονών, είπε ότι γνωρίζει το ζευγάρι, από όταν εργαζόταν στην αυλή τις ως έφηβος. "Τις γνωρίζω όλη μου τη ζωή, και μπορώ να σας πω, ότι είναι ιδιαίτερες" είπε ο Yeast. 

Η Iowa άρχισε να επιτρέπει την ισότητα του γάμου το 2009. 
Οι δύο γυναίκες δήλωσαν ότι ποτέ δεν είναι αργά για ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή. 


Την είδηση την βρήκαμε στις 8.9.14 και την μεταφράσαμε από την theguardian.com στην http://www.theguardian.com/world/2014/sep/08/ninety-year-old-gay-couple-marries-in-iowa?CMP=fb_gu 

Η φωτογραφία είναι του Thomas Geyer της AP.

Εκπαίδευση για όλες

Ο στόχος για πρόσβαση στην εκπαίδευση για όλες είναι δύσκολο να επιτευχθεί. 
Οι πιθανότητες για την επίτευξη του στόχου που έθεσε ο Αναπτυξιακός Στόχος της Χιλιετίας (Millennium Development Goals-MDGs), δηλαδή τη διασφάλιση ότι μέχρι το Δεκέμβριο το 2015 κάθε παιδί σχολικής ηλικίας θα έχει πραγματικά πρόσβαση στην εκπαίδευση φαίνονται ελάχιστες. 

..... 

Ακαδημαϊκή έρευνα δείχνει ότι καμία χώρα δεν μπορεί να απολαύσει διαρκή ευημερία - και καμία δεν μπορεί να αποφύγει την παγίδα του μεσαίου εισοδήματος - χωρίς μεγάλης κλίμακας επενδύσεις σε υψηλής ποιότητας εκπαίδευση. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα στην σημερινή οικονομία που βασίζεται στη γνώση, όπου οι εταιρείες αποτιμούν το δυναμικό τους σύμφωνα με τα ανθρώπινο και όχι μόνο με το υλικό τους κεφάλαιο και οι χρηματιστηριακές αγορές συνεκτιμούν το πνευματικό εκτός από το φυσικό κεφάλαιο. Η εκπαίδευση έχει από καιρό θεωρηθεί ως η νούμερο ένα εγγυήτρια του εισοδήματος, του πλούτου, της κοινωνικής θέσης, αλλά και της ασφάλειας. Ωστόσο, εκατομμύρια άνθρωποι έχουν κατ' επανάληψη μείνει εκτός, με σχεδόν τα μισά παιδιά του κόσμου να εξακολουθούν να μην έχουν πρόσβαση ούτε στη βασική εκπαίδευση. 

 ....... 

 Όπως ήταν αναμενόμενο, τα κορίτσια σε αγροτικές κοινότητες αντιμετωπίζουν τα μεγαλύτερα εμπόδια. Σήμερα, περίπου τα τρία τέταρτα των κοριτσιών δεν έχουν πρόσβαση στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση ενώ το 2030 τα μισά κορίτσια θα απέχουν από την εκπαίδευση. Επίσης, περίπου το 90% των κοριτσιών σήμερα δεν είναι σε θέση να ολοκληρώσουν τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ενώ το 2030, ο αριθμός αυτός θα έχει μειωθεί μόνο κατά 20%. Και, ενώ για τα αγόρια στην υπο-σαχάρια Αφρική θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι το 2069 για να πετύχουμε την καθολική πρόσβαση τους στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, για τα κορίτσια θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι το 2086. Όσο για τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, θα χρειαστεί ένας αιώνας, αν συνεχιστούν οι σημερινές τάσεις, για να διασφαλιστεί η πρόσβαση όλων των κοριτσιών της υπο-σαχάριας Αφρικής. 

..... 

Εν τω μεταξύ, στο Πακιστάν, μια τολμηρή εκπαιδευτική εκστρατεία με επικεφαλής τον Μαλάλα Γιουσαφζάι βοηθά να αυξηθεί το μερίδιο των νεαρών ενηλίκων που έχουν πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, η οποία διαμορφώθηκε στο ευτελές ποσοστό του 7% το 2010. Τα οφέλη θα είναι όμως μικρά, μιας και ως το έτος 2045, το ποσοστό είναι απίθανο να υπερβεί το 15%. Το Νεπάλ αναμένεται να βιώσει την ταχύτερη ανάπτυξη στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, αλλά επειδή η βάση του είναι σε χαμηλότερο επίπεδο, αυτό σημαίνει ότι το 2045 το επίπεδο πιθανότητα θα είναι περίπου στο 16%. 

 ...... 

Η παραδοχή ότι η οικονομική ανάπτυξη και η τεχνολογική πρόοδος θα επεκτείνει και τις ευκαιρίες σε όλους είναι λίγο ως πολύ ευσεβής πόθος. Στην πραγματικότητα, εκτός αν γίνεται μια συντονισμένη προσπάθεια, η κατανομή των εκπαιδευτικών - και κατά συνέπεια και οικονομικών - ευκαιριών θα γίνονται όλο και πιο άνισες κατά τα προσεχή έτη. 


Αποσπάσματα της είδησης τα βρήκαμε στις 4.9.14 από την thetoc.gr γραμμένη από τον  Γκόρντον Μπράουν πρώην Πρωθυπουργό της Αγγλίας και ειδικό απεσταλμένο των Ηνωμένων Εθνών για την Παγκόσμια Εκπαίδευση στην http://www.thetoc.gr/opinion/article/ekpaideusi-gia-olous

Η Martina Navratilova έκανε πρόταση γάμου στην συντρόφισά της Julia Lemigova

Η θρυλική τενίστρια έκανε πρόταση γάμου στη συντρόφισά της, στο Αμερικανικό Οπεν 

Εχει γράψει ιστορία στα κορτ. Μπορεί η Μαρτίνα Ναβρατίλοβα να έχει αποχωρίσει από αυτά εδώ και καιρό, αλλά ακόμη θέλει να συνδέει τις καλύτερες στιγμές της για το τένις. 
Για αυτό έκανε πρόταση γάμου στη συντρόφισά της, κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Οπεν. 


Η Ναβρατίλοβα και η Τζούλια Λεμίγκοβα βρίσκονταν στη σουίτα του Tennis Channel, στο κορτ, όταν αποφάσισε να κάνει τη μεγάλη ερώτηση. 


Η Ναβρατίλοβα γονάτισε, κρατώντας στο χέρι της ένα κουτάκι με το δακτυλίδι, ενώ η στιγμή προβάλλονταν στη γιγαντοοθόνη του κορτ, στην ανάπαυλα ανάμεσα στους ημιτελικούς των ανδρών. 

"Ζούμε ήδη έξη χρόνια μαζί, μπορείς να πεις όχι, ίσως ή ναι". Και ενώ η Lemigova ένοιωθε αμήχανα σκυμένη προς την Navratilova γελούσε, η τελευταία την παρακάλεσε να πάρει την απόφασή της σύντομα επειδή καθώς ήταν γονατισμένη τα πόδια της πονούσαν. Η Lemigova την αγκάλιασε λέγοντας το ναι.

Η κα. Lemigova έχει ήδη δύο παιδιά. 


«Ημουν πολύ νευρική. Είπε ναι! Ηταν σαν μία εξωσωματική εμπειρία. Ηταν σαν να παρακολουθούσα την εαυτή μου να το κάνει», είπε η 57χρονη Ναβρατίλοβα, που στη μυθική καριέρα της κατέκτησε 18 Γκραν Σλαμ. 


Την είδηση την βρήκαμε στις 7.9.14 από την iefimerida.gr στην http://www.iefimerida.gr/news/169279/%CE%B8%CF%81%CF%85%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%84%CE%B5%CE%BD%CE%AF%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CE%AD%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B5-%CF%80%CF%81%CF%8C%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CE%B3%CE%AC%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CF%83%CF%8D%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%86%CF%8C-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B1%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%BF%CF%80%CE%B5%CE%BD-%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B5%CF%82

Κατείγγειλε ακόμη και ανώνυμα κάθε μορφή ρατσικής βίας

Μάθε τα δικαιώματά σου 
  
Το Δίκτυο Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας εξέδωσε ενημερωτικό φυλλάδιο για το τι πρέπει να κάνει όποια-ος δεχτεί επίθεση λόγω της εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής ή λόγω χρώματος, θρησκευτικών παποιθήσεων, αναπηρίας, σεξουαλικού προσανατολισμού ή ταυτότητας κοινωνικού φύλου:

 • Κάλεσε έντονα σε βοήθεια τις περαστικές-ούς ή άλλες-ους μάρτυρες

• Απευθύνσου στην αστυνομία και επιδίωξε την καταγραφή της μαρτυρίας ή ενδεχομένως της καταγγελίας σου 

• Εξασφάλισε ιατρική βεβαίωση από νοσοκομείο σχετικά με τη σωματική βλάβη που έχεις υποστεί 

• Σημείωσε τα στοιχεία των μαρτύρων 

• Απευθύνσου στις οργανώσεις του Δικτύου για να καταγράψεις το περιστατικό.

Περισσότερες πληροφορίες στο τηλέφωνο 210-7233216 και στο e-mail: racistviolence@nchr.gr. 


Η φωτογραφία είναι από την Athens Pride 2014

Βίντεο εκστρατείας της Διεθνούς Αμνηστίας για τις γυναίκες και τα κορίτσια

Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να παρακολουθήσετε στην έλειψη πρόσβασης των γυναικών στην υγεία, αφορά την εκστρατεία της Διεθνούς Αμνηστίας για την εξάλειψη της μη πρόσβασης αυτής. Όσες θέλετε να το παρακολουθήσετε πατήστε εδώ









Το παρακάτω βίντεο επίσης αναφέρεται στα εκατομμύρια κορίτσια που η οικογένεια σταματά την εκπαιδευσή τους γιατί  πρέπει να εργαστούν, μια ακόμη εκστρατεία της Διεθνούς Αμνηστίας. Όσες θέλετε να το παρακολουθήσετε πατήστε εδώ

Δεκα μύθοι που κατηγορούν τις γυναίκες για σεξισμό Α'

Πολύ συχνά, όταν μια γυναίκα υποφέρει από σεξιστική συμπεριφορά-μεταχείριση, οι άνθρωποι θα υπονοούν-υπαινίσσονται ότι αυτό έγινε κατά κάποιο τρόπο με δική της υπαιτιότητά με ένα «ναι, αλλά». 
Ήρθε η ώρα να καταρρίψουμε αυτά τα αλλά και να παραμείνει υπόλογη η σεξιστική κοινωνία μας. 
 Όταν είστε μια γυναίκα που ξοδεύει πολύ χρόνο μιλώντας για το σεξισμό, θα αρχίσετε να παρατηρείτε ότι περίπου ένα στα 10 από όλα τα σχόλια που δέχεστε αρχίζει με τις ίδιες δύο λέξεις: "Ναι, αλλά ..."
Είτε έχετε μόλις περιγράψει το οικονομικό μειονέκτημα είτε τη δομική καταπίεση, είτε περιγράφετε διακρίσεις στο χώρο εργασίας είτε συζητάτε για την παρενόχληση στο σχολείο, θα υπάρχει πάντα κάποια-ος που προσπαθεί να υποστηρίξει ότι, στην πραγματικότητα, είναι οι ίδιες οι γυναίκες που ευθύνονται για το πρόβλημα. 

 Αυτό το "Ναι, αλλά" φαινόμενο συμβαίνει τόσο συχνά ώστε θα αρχίσετε να αναγνωρίζετε τα ίδια επιχειρήματα να επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά, τόσο συχνά, στην πραγματικότητα, θα αρχίσετε να αναρωτιέστε αν θα ήταν χρήσιμο να έχετε τις απαντήσεις για όλα αυτά σε ένα βολικό μέρος ... 

"Ναι, αλλά τα κορίτσια απλώς δεν ενδιαφέρονται για την επιστήμη" 
Πάρτε ένα μωρό κορίτσι, φέρτε το σε έναν κόσμο που φωνάζει σε αυτό το μωρό από κάθε οπτική γωνία πως θα πρέπει να ενδιαφέρεται μόνο για ορισμένα θέματα και όχι για άλλα. Στη συνέχεια, στην ηλικία των 15 ή κάπου εκεί, ρωτήστε την ποια θέματα θα επιθυμούσε να σπουδάσει, και μια διαπεραστική κραυγή θα ακουστεί με ενθουσιασμό ότι η κοινωνία είχε δίκιο - τα κορίτσια απλά ότι δεν είναι για τα μαθηματικά ή την επιστήμη! ὅπερ ἔδει δεῖξαι. 

"Ναι, αλλά αν μια γυναίκα φοράει κοντή φούστα, τα θέλει" 
Η πρώτη ρωγμή σε αυτό το επιχείρημα είναι ότι προϋποθέτει την παράλληλη παραδοχή ότι κάθε άνδρας είναι ένα ζώο με τέτοιες ανεξέλεγκτες παρορμήσεις-ακατανίκητες τάσεις που ο ίδιος δεν είναι σε θέση να αποτρέψει τον εαυτό του από μια επίθεση σε μια γυναίκα που φοράει ένα συγκεκριμένο ρούχο. Η δεύτερη είναι ότι δεν είναι υποστηρίζεται από τα γεγονότα. Οι περισσότερες γυναίκες θύματα είναι ήδη γνωστές των βιαστών τις, η απομυθοποίηση της θεωρίας ότι πρόκειται για μια τυχαία πράξη που προκλήθηκε από ένα τμήμα ένδυσης (τη φούστα). Η ΜΚΟ Υποστήριξη στην Κρίση του Βιασμού εξηγεί: "Οι άνθρωποι, και ιδιαίτερα οι γυναίκες και τα κορίτσια, όλων των ηλικιών, των τάξεων, των πολιτισμών, των ικανοτήτων, των μορφών σεξουαλικότητας, των φυλών και θρησκευτικών πεποιθήσεων βιάζονται. Η αντίληψη για την «ελκυστικότητα» της γυναίκας θύματος πολύ λίγο μετράει στη σεξουαλική βία. Ο βιασμός είναι μια πράξη εξουσίας, βίας, δεν είναι σεξ. "Ω, και το τρίτο ελάττωμα; Οι γυναίκες θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να φορούν ό,τι στο καλό θέλουν χωρίς να φοβούνται πως θα τις επιτεθούν. Αυτό θέτει τον πήχη πολύ χαμηλά. 

"Ναι, αλλά οι γυναίκες μένουν εκτός (εργασίας) και αποκτούν μωρά - γιατί πρέπει οι επιχειρήσεις να πληρώνουν το τίμημα;"
Είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι αυτό επιχείρημα χρειάζεται ακόμη σήμερα το 2014 να το αντιμετωπίζουμε, αλλά μερικές-οί άνθρωποι εξακολουθούν να βλέπουν την εγκυμοσύνη σαν κάποιο είδος εγωιστικής μικρής εκδρομής σε βάρος της εργοδοσίας. Το επιχείρημα είναι ότι δεν μπορεί να αναμένεται ότι ειδικά οι μικρές επιχειρήσεις υφίστανται τις οικονομικές συνέπειες, αν μια γυναίκα σκόπιμα μένει εκτός για να γεννήσει, αφήνοντάς την εργοδοσία στη μοίρα της. Η κραυγαλέα παράλειψη στο επιχείρημα, ωστόσο, είναι ότι - σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση-αντίληψη της κοινωνίας - οι άνδρες εμπλέκονται κάπου στη διαδικασία, επίσης. Οι γυναίκες, δεν είναι χαρούμενες  θέτοντας εαυτές εκτός για εννέα μήνες "διακοπών", διαιωνίζουν την ανθρώπινη φυλή. Ως εκ τούτου, δεν είναι παράλογο να περιμένουμε η κοινωνία, συμπεριλαμβανομένων των επιχειρήσεων και άλλων χώρων εργασίας, για να μοιραστούν το οικονομικό κόστος. 

"Ναι, αλλά τις γυναίκες που αγοράζουν και γράφουν γυναικεία περιοδικά τις επικρίνετε" 
Αυτή είναι μια κλασική κατάσταση της κότας και του αυγού. Φέρνουμε τα κορίτσια σε έναν κόσμο που έχει τόση εμονή με την εικόνα που, από την ηλικία των πέντε ετών, ήδη ανησυχούν για το σώμα τους και, από την ηλικία των επτά ετών, το ένα τέταρτο εξ' αυτών έχει προσπαθήσει να χάσει βάρος. Τα μεγαλώνουμε σε μια κοινωνία που τις βομβαρδίζει με φωτογραφίες από λεπτές, ξανθιές, με μακριά πόδια, λείο δέρμα, μαυρισμένο, γυναίκες με πλούσιο στήθος, και προϋποθέτει πως σε κάθε στροφή η αξία μιας γυναίκας έγκειται πρωτίστως στην εμφάνισή της. Στη συνέχεια, θα τις χλευάζουν για την αγορά περιοδικών που υπόσχονται να τις διδάξουν πώς να χάσουν βάρος, να κάνουν λείο το δέρμα τις και να τελειοποιήσουν την εμφάνισή τις. Αν αλλάζαμε τον πολιτισμό - τον τρόπο με τον οποίο φερόμαστε στις γυναίκες, και τις προσδοκίες με τις οποίες μεγαλώνουν - θα μπορούσαμε να δούμε ότι η προσφορά και η ζήτηση των μέσων ενημέρωσης θα αλλάζε πάρα πολύ.

"Ναι, αλλά οι γυναίκες κάνουν διαφορετικές επιλογές ζωής" 
Συνήθως χρησιμοποιείται ως άμυνα απόδειξης της ισόρροπης εκπροσώπησης των γυναικών σε κορυφαίες θέσεις των επιχειρήσεων, το πρόβλημα με αυτό το επιχείρημα είναι ότι σταματά εκεί. Η αιχμή-το σημαντικό αυτή δεν θα πρέπει να είναι ότι οι γυναίκες "επιλέγουν" την οικογένεια πάνω από την καριέρα, αλλά ότι εξακολουθούμε να ζούμε σε μια κοινωνία που τις αναγκάζει, σε τόσο πολλές περιπτώσεις, να κάνουμε αυτή και μόνο την επιλογή - ενώ οι άνδρες είναι σε θέση να απολαμβάνουν υψηλές θέσεις εργασίας και να έχουν παιδιά, χωρίς καμία θυσία. Ναι, οι γυναίκες μπορεί να επιλέγουν να έχουν τα παιδιά, αλλά δεν επιλέγουν τη δομική ρύθμιση μιας κοινωνίας στην οποία είναι ευρέως διαθέσιμες ελάχιστες επιλογές (η από κοινού τη γονική άδεια, το ευέλικτο ωράριο εργασίας, η φροντίδα των παιδιών) αρκετές για να τις επιτρέψουν να το πράξουν χωρίς να θέτουν σε κίνδυνο τη σταδιοδρομία τις. 


Βρίσκεστε στο Α' μέρος για να βρεθείτε στο Β' μέρος πατήστε εδώ 


Την είδηση την βρήκαμε στις 7.8.14 και την μεταφράσαμε από την theguardian.com, γραμμένη από την Laura Bates στην http://www.theguardian.com/lifeandstyle/womens-blog/2014/aug/07/10-myths-that-blame-women-for-sexism?CMP=fb_gu

Δέκα μύθοι που κατηγορούν τις γυναίκες για σεξισμό Β'

"Ναι, αλλά οι γυναίκες αντικειμενοποιούν τους άνδρες, επίσης"
Δύο λάθη δεν κάνουν ένα σωστό. Και υπάρχει ένας λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι που εκφράζουν αυτό το επιχείρημα επικαλούνται σχεδόν πάντα την διαφήμηση της κόκα κόλα διαίτης ... επειδή υπάρχουν πολύ λιγότερα αξέχαστα παραδείγματα της ανδρικής αντικειμενοποίησης να διαλέξετουν.
Ναι, οι άνδρες αντικειμενοποιούνται, επίσης, αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό, ούτε τόσο συχνά, ή με το να αποκλείονται άλλες ιδιότητές τους - όπως συμβαίνει στη περίπτωση των γυναικών. Γι 'αυτό δεν έχει το ίδιο ευρύ αρνητικό αντίκτυπο στην οπτική και στην συμπεριοφρά-μεταχείρηση της κοινωνίας απέναντί τους. 

"Ναι, αλλά οι γυναίκες είναι οι χειρότερες εχθροί της ίδιας τις της εαυτής” 
Το επιχείρημα αυτό φαίνεται να ισχύει, επειδή μερικές γυναίκες είναι αναξιοπρεπείς προς τις άλλες γυναίκες, δεν θα πρέπει να έχουμε την “παράλογη” τόλμη να αντιμετωπίσουμε τη δομική καταπίεση μέχρι να διευθετήσουμε τις δικές μας διαφορές. Αλλά λέγοντας πως, εμείς θα πρέπει όλες-οι να αντιμετωπίζονται ισότιμα​​, ανεξαρτήτως φύλου είναι πολύ διαφορετικό από το να λέγεται όλες-οι θα πρέπει να είναι καλές-οί η κάθε μία με την άλλη-ο κ ο κάθε ένας με την άλλη-ο. Αυτό είναι μία κλασική προσπάθεια απόσπασης της προσοχής από τις βαθιά ριζωμένες ανισότητες και από τις ίδιες τις γυναίκες, και στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στο σεξιστικό στερεότυπο της ύπουλης, "σκύλας-πρόστυχης" γυναίκας. 

"Ναι, αλλά οι γυναίκες είναι κακά πρότυπα" 
Μπλα μπλα μπλα η Rihanna, μπλα μπλα, η Miley Cyrus ... Δεν είναι τυχαίο ότι τόσες πολλές τραγουδίστριες ερμηνεύουν ακραίους σεξουαλικούς ρόλους ρουτίνας ή φορούν πολύ λίγα ρούχα. Είναι οι γυναίκες που πρέπει να λειτουργούν σε έναν κόσμο που επιτρέπει στους άνδρες συναδέλφους τις, να τραγουδούν πλήρως ντυμένοι και τις λένε ότι θα πωλούν δίσκους μόνο αν αστράφτει η σάρκα τις. Είναι άλλο ένα παράδειγμα του να εστιάζεις στο σύμπτωμα και να αγνοείς την αιτία. *Α

"Ναι, αλλά οι γυναίκες δεν είναι καλά αφεντικά"
Αυτό και μόνο με κάνει πάντα να γελάω. Είναι πάντα με βάση την εμπειρία της ομιλήτριας-η από τρεις ή τέσσερις συναδέλφισες, όπου αυτές τις ατομικές αποτυχίες τις προεκτείνουν ως ανικανότητα των 3,5 δισεκατομμυρίων γυναικών του πλανήτη. Όλες-οι είχαμε κακά αφεντικά, αλλά ποτέ βλέποντας έναν αποδιοργανωμένο συνάδελφό δεν υποθέσαμε ότι κάθε άλλος άνδρας στον κόσμο θα έχει τον ίδιο διευθυντικό τρόπο. Γιατί το κάνουν αυτό για τις γυναίκες; 

"Ναι, αλλά γιατί δεν έφυγε;"
Πιθανώς το πιο ολέθριο απ 'όλα, αυτό το επιχείρημα είναι συνήθως αυτό που απευθύνεται σε γυναίκες, κορίτσια θύματα ενδοοικογενειακής βίας. Είναι μια παραλλαγή ενός θέματος, το οποίο περιλαμβάνει, επίσης, μαργαριτάρια, όπως «Γιατί αυτή πάντα πάει με κακά αγόρια;", "Γιατί αυτή τον προκαλεί;" και "Γιατί δεν είδε πως έρχεται;" Αυτά δείχνουν μια βαθιά έλλειψη κατανόησης των ψυχολογικών συστατικών της ενδοοικογενειακής βίας και τον έλεγχο που ο κακοποιητής ασκεί, αλλά, πάνω απ 'όλα, αυτα προδίδουν μια πεισματική άρνηση να επικεντρωθεί στο δράστη και όχι στη γυναίκα θύμα. Η καλύτερη απάντηση είναι η απλούστερη: “Ναι, αλλά γιατί αυτός το έκανε;" 

Βρίσκεστε στο Β' μέρος για να βρεθείτε στο Α' μέρος πατήστε εδώ

Την είδηση την βρήκαμε στις 7.8.14 και την μεταφράσαμε από την theguardian.com, γραμμένη από την Laura Bates στην http://www.theguardian.com/lifeandstyle/womens-blog/2014/aug/07/10-myths-that-blame-women-for-sexism?CMP=fb_gu

Τα γράμματα με τους αστερίσκους είναι δικά μας.
*Α Είναι που γυναίκες συνεχίζουν να αποτελούν εργαλείο της ανδιρκής ευχαρίστησης, κ ως τέτοιες αναγκάζονται να εμφανίζονται-λειτουργούν-δρουν. Να ικανοποιούν την ανδρική φαντασίωση άρα δεν είναι μια αυθεντική γυναικεία έκφραση, αλλά μια επιβεβλημένη προϋπόθεση για να μπορέσει να υπάρξει στο δημόσιο χώρο. Να είναι ποθητή, αυτό διδάσκεται εξ' άλλου από μικρή, να μην είναι η εαυτή της.

SCHALK και KOPF Αρ. Αγωγής 30141/04 5

Για τους λόγους αυτούς, ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ:


1.Απορρίπτει ομόφωνα αίτημα της κυβέρνησης για αποπομπή της προσφυγής από την λίστα του Δικαστηρίου

2. Δηλώνει με έξι ψήφους υπέρ και μια κατά ως παραδεκτή την προσφυγή των εναγόντων, σύμφωνα με το άρθρο 12 της Σύμβασης,

3. Δηλώνει ομόφωνα παραδεκτή καταγγελία των προσφευγόντων, σύμφωνα με το άρθρο 14 σε συνδυασμό με το άρθρο 8 της Σύμβασης,


4. Δηλώνει ομόφωνα απαράδεκτη κατά τα λοιπά την προσφυγή,

5. Αποφάσισε ομόφωνα ότι δεν υπήρξε παραβίαση του άρθρου 12 της Σύμβασης,

6. Αποφάσισε με τέσσερις ψήφους υπέρ και τρεις κατά, πως δεν υπήρξε παραβίαση του άρθρου 14 σε συνδυασμό με το άρθρο 8 της σύμβασης,

Γράφτηκε στην αγγλική γλώσσα, και κοινοποιήθηκε εγγράφως στις 24 Ιουνίου 2010, σύμφωνα με το άρθρο 77 § § 2 και 3 του Κανονισμού του Δικαστηρίου.


Ροζάκης Χρήστος-Christos Rozakis Πρόεδρος
André Wampach Αναπληρωτής Γραμματέας


Βρίσκεστε στο Ε' μέρος για να βρεθείτε στο Α' μέρος πατήστε εδώ


Την υπόθεση τη βρήκαμε και τη μεταφράσαμε από την www.echr.coe, στην http://cmiskp.echr.coe.int/tkp197/view.asp?action=html&documentId=863118&portal=hbkm&source=externalbydocnumber&table=F69A27FD8FB86142BF01C1166DEA398649 

SCHALK και KOPF Αριθ. Αγωγής 30141/04 4

3. Εκτίμηση του Δικαστηρίου

Α. Εφαρμογή του άρθρου 14 σε συνδυασμό με το άρθρο 8

87. Το Δικαστήριο έχει ασχοληθεί με μια σειρά υποθέσεων σχετικά με τις διακρίσεις εξ' αιτίας του σεξουαλικού προσανατολισμού. Μερικές εξετάστηκαν βάσει του άρθρου 8 και μόνο, ήτοι περιπτώσεις που αφορούν την απαγόρευση σύμφωνα με το ποινικό δίκαιο των λεσβιακών-ομοερωτικών σχέσεων μεταξύ ενηλίκων (βλ. Dudgeon κατά της Αγγλίας, 22 Οκτωβρίου 1981, σειρά A αριθ. 45, Νόρις κατά Ιρλανδίας, στις 26 Οκτωβρίου 1988, σειρά A αριθ. 142, και Μοδινός κατά της Κύπρου, 22 Απριλίου 1993, σειρά A αριθ. 259) και την μη αποδοχή-εκπλήρωση των ΛεΠΑΤ από τις ένοπλες δυνάμεις (βλ. Smith και Grady κατά Ηνωμένου Βασιλείου, αρ.. 33985/96 και 33986/96 , ΕΔΑΔ 1999-VI). Άλλες εξετάστηκαν βάσει του άρθρου 14 σε συνδυασμό με το άρθρο 8. Αυτές περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, διαφορετική ηλικία συγκατάθεσης βάσει του ποινικού δικαίου για τις ΛεΠΑΤ σχέσεις (L. και V. κατά Αυστρίας, αρ.. 39392/98 και 39829/98, ΕΔΑΔ 2003-I), την ανάθεση της γονικών δικαιωμάτων ( Salgueiro da Silva Mouta κατά Πορτογαλίας, αριθ. 33290/96, ΕΔΑΔ 1999-ΙΧ), την άδεια παιδοθεσίας (Fretté κατά Γαλλίας, αριθ. 36515/97, ΕΔΑΔ 2002-I, και EB κατά Γαλλίας, όπ.π.) και το δικαίωμα να επιτύχει την μίσθωση (οικίας συνέχιση του συμβολαίου) της αποθανούσας-ντος εταίρου (προαναφερθείσα απόφαση Karner).

88. Εν προκειμένω, οι προσφεύγοντες διατύπωσαν την καταγγελία τους βάσει του άρθρου 14 σε συνδυασμό με το άρθρο 8. Το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι σκόπιμο να ακολουθήσει αυτή την προσέγγιση.

89. Δεδομένου ότι η πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, το άρθρο 14 συμπληρώνει τις άλλες ουσιώδεις διατάξεις της Σύμβασης και των πρωτοκόλλων της. Δεν έχει ανεξάρτητη ύπαρξη εφόσον έχει αποτέλεσμα μόνο σε σχέση με "την απόλαυση των δικαιωμάτων και ελευθεριών" που διασφαλίζουν οι διατάξεις αυτές. Αν και η εφαρμογή του άρθρου 14 δεν προϋποθέτει την παραβίαση αυτών- των διατάξεων - και η επέκταση-βαθμό είναι αυτόνομη - δεν υπάρχει χώρος εφαρμογή της, εκτός των πραγματικών γεγονότων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής μίας ή περισσοτέρων από την τελευταία (βλ. , για παράδειγμα, EB κατά Γαλλίας, ό.π., § 47, Karner, προπαρατεθείσα, § 32? και Petrovic κατά Αυστρίας, 27 Μαρτίου 1998, § 22, Εκθέσεις 1998-II).

90. Είναι βέβαιο, εν προκειμένω, ότι η σχέση ενός ζευγαριού του ιδίου φύλου, όπως οι προσφεύγοντες, εμπίπτει στην έννοια της «ιδιωτικής ζωής» κατά την έννοια του άρθρου 8. Ωστόσο, υπό το φως των παρατηρήσεων των διαδίκων το Δικαστήριο κρίνει σκόπιμο να εξετάσει το ζήτημα αν η σχέση τους αποτελεί επίσης «οικογενειακή ζωή».

91. Τα δικαστήρια επαναλαμβάνουν τη νομολογία όσον αφορά τα διαφορετικού φύλου ζευγάρια, δηλαδή ότι η έννοια της οικογένειας δυνάμει της παρούσας διάταξης δεν περιορίζεται στο γάμο με βάση τις σχέσεις και μπορεί να συμπεριλάβει και άλλους de facto "οικογενειακούς" δεσμούς όταν το ζευγάρι ζει μαζί εκτός γάμου. Παιδί που γεννήθηκε από μια τέτοια σχέση είναι ipso jure τμήμα της "οικογένειας" ένωσης-μονάδας από τη στιγμή της γέννησης του (βλ. Elsholz κατά Γερμανίας [GC], όχι. 25735/94, § 43, ΕΣΔΑ 2000 -VIII, υπόθεση Keegan κατά Ιρλανδίας, 26 Μαΐου 1994, § 44, σειρά A αριθ. 290, και επίσης υπόθεση Johnston και άλλες-οι κατά Ιρλανδίας, 18 Δεκεμβρίου 1986, § 56, σειρά A αριθ. 112).

92. Αντιθέτως, η νομολογία του Δικαστηρίου αποδέχτηκε μόνο πως η συναισθηματική και σεξουαλική σχέση ενός ζευγαριού του ιδίου φύλου αποτελεί "ιδιωτική ζωή", αλλά δεν έχει διαπιστώσει ότι αποτελεί «οικογενειακή ζωή», ακόμη και όταν μια μακροχρόνια σχέση συγκατοικούντων εταίρων- συγκατοικούντος ζευγαριού ήταν σε κίνδυνο-οικονομική υποστήριξη, διεκδίκηση. Όταν διαμόρφωσε το συμπέρασμα αυτό, το Δικαστήριο παρατήρησε πως, παρά την αυξανόμενη τάση σε μια σειρά ευρωπαϊκών χωρών προς τη νομική και δικαστική αναγνώριση των σταθερών de facto σχέσεων μεταξύ ΛεΠΑΤ, δεδομένης της ύπαρξης ελάχιστου κοινού πεδίου μεταξύ των Συμβαλλομένων Χωρών, αυτό ήταν μια περιοχή-τομέας η οποία εξακολουθούσε να απολαμβάνει ένα ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως (βλ. υπόθεση Mata Estevez κατά Ισπανίας (Δεκέμβριος), αριθ. 56501/00, ΕΔΑΔ 2001-VI, με περαιτέρω παραπομπές). Στην υπόθεση Karner (όπ.π., § 33), σχετικά με τη διαδοχή του ενοικιοστασίου-μίσθωσης στην επιζώσα συντρόφισα-ο ΛεΠΑΤ ζευγαριού, των δικαιωμάτων μίσθωσης της θανούσας-ντος, η οποία ενέπιπτε στην έννοια «σπίτι », το Δικαστήριο ρητώς άφησε ανοικτό το ερώτημα εάν η υπόθεση αφορούσε, επίσης, "την ιδιωτική και οικογενειακή ζωή" των προσφευγουσών-ντων.

93. Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι από το 2001, όταν η απόφαση Mata Estevez εκδόθηκε, συνέβη μια ταχεία εξέλιξη των κοινωνικών στάσεων απέναντι στα λεσβιακά ζευγάρια σε πολλές χώρες μέλη. Από τότε, ένας σημαντικός αριθμός χωρών μελών έχουν παράσχει νομική αναγνώριση σε ζευγάρια του ίδιου φύλου (βλ. ανωτέρω, σκέψεις 27 έως 30). Ορισμένες διατάξεις του δικαίου της ΕΕ αντικατοπτρίζουν επίσης την αυξανόμενη τάση να συμπεριλάβουν τα λεσβιακά ζευγάρια στην έννοια της «οικογένειας» (βλ. ανωτέρω σκέψη 26).

94. Ενόψει αυτής της εξέλιξης το Δικαστήριο κρίνει ότι είναι τεχνητή για να διατηρήσει την άποψη ότι, σε αντίθεση με ένα ετερό ζευγάρι, το λεσβιακό ζευγάρι δεν μπορεί να απολαμβάνει την «οικογενειακή ζωή» στους σκοπούς του άρθρου 8. Κατά συνέπεια, η σχέση των προσευγόντων, μια σχέση συμβίωσης λεσβιακού ζευγαριού που ζουν σε μια σταθερή de facto-εκ των πραγμάτων σχέση, εμπίπτει στην έννοια της "οικογενειακής ζωής", όπως ακριβώς θα ήταν και η σχέση ενός ετερό ζευγαριού στην ίδια κατάσταση.


95. Το Δικαστήριο καταλήγει επομένως στο συμπέρασμα ότι τα πραγματικά περιστατικά της παρούσης υποθέσεως εμπίπτουν εν προκειμένω, στην έννοια της «ιδιωτικής ζωής» καθώς και της «οικογενειακής ζωής», κατά την έννοια του άρθρου 8. Κατά συνέπεια, το άρθρο 14 εφαρμόζεται σε συνδυασμό με το άρθρο 8.
 
β. Η συμμόρφωση με το άρθρο 14 σε συνδυασμό με το άρθρο 8

96. Το Δικαστήριο έχει καθιερώσει με τη νομολογία του ότι για ένα θέμα που ανακύπτει βάσει του άρθρου 14 πρέπει να υπάρχει διαφορετική μεταχείριση των προσώπων που σχετίζονται με παρόμοιες καταστάσεις. Μια τέτοια διαφορετική μεταχείριση συνιστά δυσμενή διάκριση αν δεν έχει αντικειμενική και λογική δικαιολογία? Με άλλα λόγια, εάν δεν επιδιώκει νόμιμο σκοπό ή εάν δεν υπάρχει εύλογη σχέση αναλογικότητας μεταξύ των μέσων και του στόχου που επιδιώκεται να υλοποιηθεί. Οι Συμβαλλόμενες Χώρες διαθέτουν περιθώριο εκτιμήσεως κατά την αξιολόγηση εάν και σε ποιο βαθμό οι διαφορές σε κατά τα άλλα παρόμοιες καταστάσεις δικαιολογούν διαφορετική μεταχείριση (βλ. Burden, ό.π., § 60).

97.Από τη μια πλευρά, το Δικαστήριο έχει κρίνει επανειλημμένως ότι, όπως ακριβώς οι διαφορές (μεταχείρησης) με βάση το φύλο, οι διαφορές με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό απαιτούν ιδιαίτερα σοβαρούς λόγους ώστε να δικαιολογούν (βλ. Την προαναφερθείσα απόφαση Karner, § 37, L. και V. κατά Αυστρίας, όπως προαναφέρθηκε, § 45, και Smith και Grady, ό.π., § 90). Από την άλλη πλευρά, ένα ευρύ περιθώριο συνήθως επιτρέπει στη Χώρα υπό το πλαίσιο της Σύμβασης, όταν πρόκειται για γενικά μέτρα οικονομικής και κοινωνικής στρατηγικής (βλέπε, για παράδειγμα, Stec και άλλοι κατά Ηνωμένου Βασιλείου [GC], όχι. 65731/01, § 52, ΕΔΑΔ 2006-VI).

98. Το πεδίο εφαρμογής του στο περιθώριο εκτιμήσεως θα ποικίλλει ανάλογα με τις συνθήκες, το αντικείμενο και το βάθος πεδίου. Στο πλαίσιο αυτό, ένας από τους σημαντικούς παράγοντες μπορεί να είναι η ύπαρξη ή μη ύπαρξη κοινού εδάφους μεταξύ των νομοθεσιών των Συμβαλλόμενων Χωρών (βλ. υπόθεση Petrovic, ό.π., § 38).

99. Παρόλο που οι διάδικοι δεν υπογράμμισαν ρητά το ερώτημα αν οι προσφεύγοντες είχαν την απαιτούμενη παρόμοια κατάσταση με τα ετερό ζευγάρια, το Δικαστήριο θα ξεκινήσει από την αρχή ότι τα λεσβιακά ζευγάρια διαθέτουν ακριβώς τα ίδια διακαιώματα με τα ετερό ζευγάρια, στο να συνάπτουν σταθερές δεσμευτικές σχέσεις. Κατά συνέπεια, βρίσκονται στην απαιτούμενη παρόμοια κατάσταση με ένα ετερό ζευγάρι, όσον αφορά την ανάγκη τους για νομική αναγνώριση και προστασία των σχέσεών τους.

100. Οι προσφεύγοντες υποστήριξαν ότι υπέστησαν διακρίσεις ως Lgbtiq ζευγάρι, πρώτον, με την έννοια ότι ακόμη δεν έχουν πρόσβαση σε γάμο και, αφετέρου, ότι δεν υφίστατο άλλη δυνατότητα νομικής αναγνώρισης που να έχουν στη διάθεσή τους μέχρι την έναρξη ισχύος της Νομοθεσίας Καταχωρημένης Σχέσης.

101. Στο μέτρο που οι προσφεύγοντες φαίνεται να υποστηρίζουν ότι, εφόσον δεν περιλαμβάνεται στο άρθρο 12, το δικαίωμα γάμου θα μπορούσε να απορρέει από το άρθρο 14 σε συνδυασμό με το άρθρο 8, το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να μοιραστεί αυτή την άποψη. Επαναλαμβάνει ότι η Σύμβαση πρέπει να αναγνωστεί ως σύνολο, και τα άρθρα της θα πρέπει συνεπώς να ερμηνεύονται σε αρμονία με ένα άλλο (βλ. υπόθεση Johnston και λοιπές-οί, ό.π., § 57). Λαμβάνοντας υπόψη το παραπάνω συμπέρασμα, δηλαδή ότι το άρθρο 12 δεν επιβάλλει υποχρέωση στις Συμβαλλόμενες Χώρες για τη χορήγηση πρόσβασης των Lbtiq ζευγαριών στον γάμο, το άρθρο 14 σε συνδυασμό με το άρθρο 8, μια διάταξη με γενικότερο στόχο και πεδίο, δεν μπορεί να ερμηνευθεί ότι επιβάλλει μια τέτοια υποχρέωση.

102. Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος της καταγγελίας των προσφευγόντων, ήτοι την έλλειψη εναλλακτικής νομικής αναγνώρισης, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι κατά τη στιγμή που οι προσφεύγοντες κατέθεσαν την προσφυγή τους δεν είχαν καμία δυνατότητα η σχέση που έχουν να αναγνωρισθεί σύμφωνα με το αυστριακό δίκαιο. Η κατάσταση αυτή ίσχυε έως την 1η Ιανουαρίου 2010, όταν η Νομοθείσα Καταχωρημένων Συμβιωτικών Σχέσεων τέθηκε σε ισχύ.


103. Το Δικαστήριο υπενθυμίζει συναφώς ότι στο πλαίσιο διαδικασίας σε μια μεμονωμένη προσφυγή που έχει περιοριστεί, στο μέτρο του δυνατού, για την εξέταση της συγκεκριμένης υπόθεσης πριν από αυτήν (βλ. υπόθεση F. κατά Ελβετίας, όπως προαναφέρθηκε, § 31). Δεδομένου ότι προς το παρόν είναι ανοικτό για τους προσφεύγοντες να εισέλθουν σε μια καταχωρημένη σχέχση συμβίωσης, το Δικαστήριο δεν καλείται να εξετάσει αν η έλλειψη οποιουδήποτε μέσου της νομικής αναγνώρισης για τα Lbtiq ζευγάρια θα συνιστούσε παραβίαση του άρθρου 14 σε συνδυασμό με το το άρθρο 8, αν εξακολουθούσε να ισχύει και σήμερα.

104. Αυτό που μένει να εξεταστεί υπό τις περιστάσεις της παρούσης υποθέσεως είναι, αν το καθού κράτος θα έπρεπε να έχει παράσχει την προϋπόθεση στους προσφεύγοντες ένα εναλλακτικό μέσο νομικής αναγνώρισης της σχέσης τους πολύ νωρίτερα από ό,τι το έκανε


105. Το Δικαστήριο δεν μπορεί παρά να λάβει υπόψη ότι υπάρχει μια αναδυόμενη ευρωπαϊκή συναίνεση για την νομική αναγνώριση των Lbtiq ζευγαριών. Επιπλέον, η τάση αυτή έχει αναπτυχθεί ραγδαία την τελευταία δεκαετία. Παρ 'όλα αυτά, δεν υπάρχει ακόμη πλειοψηφία των χωρών μελών που παρέχουν νομική αναγνώριση των Lbtiq ζευγαριών. O εν λόγω τομέας πρέπει συνεπώς να εξακολουθήσει να θεωρείται ως εξελισσόμενο δικαίωμα του οποίου δεν εγκαθιδρύθηκε η συναίνεση, όπου οι Χώρες θα πρέπει επίσης να απολαύσουν ένα περιθώριο εκτιμήσεως για τη χρονική στιγμή της εισαγωγής των νομοθετικών αλλαγών (βλ. υπόθεση Courten, όπ.π., Βλ. επίσης υπόθεση MW κατά της Αγγλίας (Δεκέμβριος), αριθ. 11313/02, 23 Ιουνίου 2009, και οι δύο αφορούν την εισαγωγή Νομοθεσίας για τη Πολιτική Σχέση-Σύμφωνο Συμβίωσης στην Αγγλία).

106. Η Αυστριακή Νομοθεσία Καταχωρημένενης Σχέσης Συμβίωσης, η οποία τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2010, αντανακλά την εξέλιξη που περιγράφεται ανωτέρω και επομένως αποτελεί τμήμα της αναδυόμενης ευρωπαϊκής συναίνεσης. Αν και δεν είναι στην πρώτη γραμμή, το αυστριακό νομοθετικό σώμα δεν μπορεί να κατηγορηθεί για το ότι δεν παρουσίασε την Νομοθεσία Καταχωρημένης Σχέσης πιο πριν (βλ., mutatis mutandis τηρουμένων των αναλογιών, Petrovic, ό.π., § 41).

107. Τέλος, το Δικαστήριο θα εξετάσει το επιχείρημα των προσφευγόντων ότι εξακολουθούν να υφίστανται διακρίσεις ως Lbtiq ζευγάρι, λόγω ορισμένων διαφορών που απορρέουν από την ιδιότητα του γάμου, αφενός, και της καταχωρημένης συμβίωσης, από την άλλη.

108. Το Δικαστήριο ξεκινά από τα πιο πάνω ευρύματα-πορίσματά, πως οι Xώρες μέλη εξακολουθούν να είναι ελεύθερες, σύμφωνα με το άρθρο 12 της Σύμβασης, καθώς και σύμφωνα με το άρθρο 14 σε συνδυασμό με το άρθρο 8, να περιορίσουν την πρόσβαση σε γάμο σε ετερό ζευγάρια. Ωστόσο, οι προσφεύγοντες φαίνεται να υποστηρίζουν ότι εάν μια χώρα επιλέγει να παρέχει στα Lbtiq ζευγάρια ένα εναλλακτικό μέσο της αναγνώρισης, είναι υποχρεωμένη να παρέχει ένα καθεστώς σε αυτά το οποίο – ακόμη και αν φέρει διαφορετικό όνομα - αντιστοιχεί σε γάμο από κάθε άποψη. Το Δικαστήριο δεν έχει πεισθεί από την επιχειρηματολογία αυτή. Θεωρεί, αντιθέτως, ότι οι Χώρες μέλη διαθέτουν ορισμένο περιθώριο εκτιμήσεως ως προς το ακριβές καθεστώς που παρέχει εναλλακτικούς τρόπους αναγνώρισης.

109. Το Πρωτοδικείο παρατηρεί ότι η Νομοθεσία Καταχωρημένης Συμβίωσης δίνει στους προσφεύγοντες τη δυνατότητα να αποκτήσουν το νομικό καθεστώς ίσο ή παρόμοιο με το γάμο, από πολλές απόψεις (βλέπε σημεία 18-23 ανωτέρω). Ενώ υπάρχουν μόνο λεπτές διαφορές σε σχέση με τις υλικές συνέπειες, κάποιες σημαντικές διαφορές παραμένουν όσον αφορά τα γονεϊκά δικαιώματα. Ωστόσο, αυτό αντιστοιχεί σε γενικές γραμμές με την τάση άλλων Χωρών μελών (βλέπε σημεία 32-33 ανωτέρω). Εξάλλου, το Δικαστήριο δεν καλείται, εν προκειμένω, να εξετάσει κάθε μία από αυτές τις διαφορές στις λεπτομέρειες τις. Για παράδειγμα, οι προσφεύγοντες δεν ισχυρίστηκαν ότι επηρεάζονται άμεσα από τους υπόλοιπους περιορισμούς αναφορικά με την τεχνητή γονιμοποίηση ή την παιδοθεσία, θα περνούσε τα όρια του πεδίου εφαρμογής της παρούσας προσφυγής εξετάζοντας εάν αυτές οι διαφορές είναι δικαιολογημένες. Σε γενικές γραμμές, το Δικαστήριο δεν βλέπει καμία ένδειξη ότι η εναγόμενη Χώρα υπερέβη το περιθώριο εκτιμήσεως που διαθέτει κατά την επιλογή των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που απορρέουν από καταχωρημένη συντροφική σχέση.

110. Συμπερασματικά, το Δικαστήριο διαπιστώνει πως δεν υπήρξε παραβίαση του Άρθρου 14 της Σύμβασης σε συνδυασμό με το άρθρο 8.



IV.Ισχυριζόμενοι το άρθρο 1 του πρωτοκόλλου αριθ. 1

111. Οι ενάγοντες κατήγγειλαν ότι, σε σύγκριση με τα ετερό παντρεμένα ζευγάρια υπέστησαν ζημία στο χρηματοοικονομικό τομέα, ιδίως στο πλαίσιο του φορολογικού δικαίου. Που στηρίχθηκε στο άρθρο 1 του Πρωτοκόλλου Αρ. 1, το οποίο έχει ως εξής:
"Κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο έχει δικαίωμα στην ειρηνική απόλαυση της περιουσίας του. Καμιά δεν μπορεί να στερηθεί της ιδιοκτησίας αυτής ειμή διά λόγους δημοσίας ωφελείας και υπό τους όρους που προβλέπονται από τον νόμο και από τις γενικές αρχές του διεθνούς δικαίου.
Οι προηγούμενες διατάξεις δεν πρέπει, ωστόσο, σε καμία περίπτωση βλάψουν το δικαίωμα ενός κράτους να εφαρμόσει τη σχετική νομοθεσία που θεωρεί αναγκαία για τον έλεγχο της χρήσης του ακινήτου, σύμφωνα με το γενικό συμφέρον ή προς εξασφάλισιν της καταβολής φόρων ή άλλων εισφορών ή προστίμων".

V Επί του παραδεκτού

112. Με τις γραπτές παρατηρήσεις της, η κυβέρνηση ισχυρίστηκε ότι η καταγγελία των προσφευγόντων σχετικά με ενδεχόμενες δυσμενείς διακρίσεις στη χρηματοοικονομική σφαίρα θα έπρεπε να κηρυχθεί ως απαράδεκτη για τη μη εξάντληση. Ωστόσο, οι ενάγοντες δεν επιδιώκουν ρητώς το επιχείρημα αυτό στις αγορεύσεις τους, ενώπιον του Δικαστηρίου.

113. Το Πρωτοδικείο διαπιστώνει ότι οι προσφεύγοντες έθιξαν το ζήτημα των διακρίσεων στον χρηματοοικονομικό τομέα, ιδίως στο φορολογικό δίκαιο, με την καταγγελία τους ενώπιον του Συνταγματικού Δικαστηρίου, προκειμένου να καταδείξουν την κύρια αιτίαση τους, ότι δηλαδή δέχτηκαν δυσμενή διάκριση ως Lbtiq ζευγάρι υπό την έννοια ότι δεν έχουν πρόσβαση στο γάμο.

114. Υπό τις περιστάσεις της παρούσης υποθέσεως, το Δικαστήριο δεν καλείται να επιλύσει το ζήτημα κατά πόσον ή όχι οι ενάγοντες εξάντλησαν τα εγχώρια ένδικα μέσα. Σημειώνει ότι κατά την προσφυγή τους προς το Δικαστήριο, οι ενάγοντες δεν έδωσαν οποιεσδήποτε λεπτομέρειες σχετικά με τη φερόμενη παράβαση του άρθρου 1 του Πρωτοκόλλου Αρ. 1. Το Πρωτοδικείο κρίνει επομένως ότι η αιτίαση αυτή δεν έχει τεκμηριωθεί.

115. Επομένως, η αιτίαση είναι προδήλως αβάσιμη και πρέπει να απορριφθεί, σύμφωνα με το άρθρο 35 § § 3 και 4 της σύμβασης.


Βρίσκεστε στο Δ' μέρος για να βρεθείτε στο Ε' μέρος πατήστε εδώ


Την υπόθεση τη βρήκαμε και τη μεταφράσαμε από την www.echr.coe, στην http://cmiskp.echr.coe.int/tkp197/view.asp?action=html&documentId=863118&portal=hbkm&source=externalbydocnumber&table=F69A27FD8FB86142BF01C1166DEA398649

SCHALK και KOPF Αριθ. Αγωγής 30141/04 2

Αριθ. Αγωγής 30141/04


22. Η νομοθεσία της Καταχωρημένης Σχέσης Συμβίωσης περιλαμβάνει επίσης μια ολοκληρωμένη σειρά τροποποιήσεων της ισχύουσας νομοθεσίας, ώστε να παρέχει στις συντρόφισες Καταχωρημένης Σχέσης Συμβίωσης το ίδιο καθεστώς με τις (ετερό) συζύγους σε διάφορους άλλους τομείς του δικαίου, όπως είναι το κληρονομικό δίκαιο, το εργασιακό, η κοινωνική και ασφαλιστική νομοθεσία, το φορολογικό δίκαιο, η νομοθεσία σχετικά με τις διοικητικές διαδικασίες, η νομοθεσία περί προστασίας των προσωπικών δεδομένων και των δημόσιων υπηρεσιών, το διαβατήριο και τα θέματα καταχώρισης, καθώς και η νομοθεσία για τις αλλοδαπές.

23. Ωστόσο, ορισμένες διαφορές μεταξύ του γάμου και της Καταχωρημένης Σχέσης Συμβίωσης παραμένουν, εκτός από το γεγονός ότι μόνο δύο πρόσωπα του ιδίου φύλου μπορούν να εισέλθουν σε μια Καταχωρημένη Συντροφική Σχέση. Οι ακόλουθες διαφορές ήταν το αντικείμενο δημόσιων συζητήσεων πριν από την ψήφιση της Νομοθεσίας της Καταχωρημένης Σχέσης Συμβίωσης: ενώ ο γάμος συνάπτεται στο Υπουργείο θεμάτων Προσωπικής Κατάστασης, οι Καταχωρημένες Συντροφικές Σχέσεις συνάπτονται στην Περιφερειακή Διοικητική Αρχή. Οι κανόνες για την επιλογή του ονόματος διαφέρουν από εκείνους των παντρεμένων ετερό ζευγαριών: για παράδειγμα, η νομοθεσία κάνει λόγο για "επώνυμο", όπου το ζευγάρι της Καταχωρημένης Σχέσης Συμβίωσης επιλέγει ένα κοινό όνομα, αλλά για μιλά για «οικογενειακό όνομα» στην κοινή ονομασία ενός ετερό παντρεμένου ζευγαριού. Οι σημαντικότερες διαφορές, ωστόσο, αφορούν τα γονεϊκά δικαιώματα, σε αντίθεση με ετερό παντρεμένα ζευγάρια, οι Καταχωρημένες συντρόφισες δεν επιτρέπεται να παιδοθετούν, ούτε η παιδοθεσία συγγενών επιτρέπεται, δηλαδή, παιδοθεσία του τέκνου της μιας συντρόφισας από την άλλη συντρόφισα (τμήμα 8 (4)). Εξαιρούνται επίσης από την τεχνική γονιμοποίηση, (άρθρο 2 (1) Νομοθεσία Τεχνητής Αναπαραγωγής - Fortpflanzungsmedizingesetz).


Β. Συγκριτικό Δίκαιο

1. Δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

24. Άρθρο 9 της Χάρτας των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία υπεγράφη στις 7 Δεκεμβρίου 2000 και τέθηκε σε ισχύ την 1η Δεκεμβρίου 2009, έχει ως εξής:
"Το δικαίωμα γάμου και δημιουργίας οικογένειας διασφαλίζονται σύμφωνα με τις εθνικές νομοθεσίες που διέπουν την άσκηση των δικαιωμάτων αυτών".

25. Το σχετικό τμήμα των Παρατηρήσεων της Χάρτας των Χωρών ακολουθεί:

«Σύγχρονες τάσεις και εξελίξεις στην εγχώρια νομοθεσία σε πολλές χώρες προς την κατεύθυνση μεγαλύτερης ειλικρίνιας-διαφάνειας και αποδοχής των λεσβιακών ζευγαριών μολονότι, λίγες χώρες έχουν ήδη δημόσιες πολιτικές ή-και κανονισμούς που απαγορεύουν ρητά την αντίληψη ότι τα λεσβιακά ζευγάρια έχουν το δικαίωμα να νυμφευθούν. Προς το παρόν υπάρχει μια πολύ περιορισμένη νομική αναγνώριση στις σχέσεις των λεσβιακών ζευγαριών με την έννοια ότι ο γάμος δεν είναι διαθέσιμος στα λεσβιακα ζευγάρια. Η εθνική νομοθεσία της πλειονότητας των χωρών προϋποθέτουν, με άλλα λόγια, ότι οι μελλόνυμφες είναι διαφορετικού φύλου. Παρ 'όλα αυτά, σε μερικές χώρες, π.χ., στην Ολλανδία και στο Βέλγιο, *Α ο γάμος μεταξύ προσώπων του ίδιου φύλου είναι νομικά αναγνωρισμένος. Άλλες, όπως οι σκανδιναβικές χώρες, έχουν εγκρίνει την νομοθεσία Καταχώρισης Συμβιωτικής Σχέσης, πράγμα που συνεπάγεται, μεταξύ άλλων, ότι οι περισσότερες διατάξεις που αφορούν το γάμο, δηλαδή τις νομικές συνέπειές του, όπως η διανομή ιδιοκτησίας, τα δικαιώματα της κληρονομιάς, κλπ., ισχύουν επίσης για αυτές τις Καταχωρημένες Σχέσεις Συμβίωσης.

Την ίδια στιγμή είναι σημαντικό να επισημανθεί πως στη σχέση Καταχωρημένης Συμβίωσης (δηλωμένης συμβίωσης) η ονομασία «εκ προθέσεως δεν επιλέχθηκε να συγχέεται με τον γάμο και έχει ήδη καθιερωθεί ως εναλλακτική μέθοδος της αναγνώρισης των προσωπικών σχέσεων. Αυτός ο νέος θεσμός είναι, κατά συνέπεια, κατ 'αρχήν προσβάσιμος μόνο στα ζευγάρια που δεν μπορούν να τελέσουν γάμο, και η Καταχωρημένη Συμβιωτική Σχέση του ιδίου φύλου δεν έχει την ίδια ισχύ και τα ίδιες παροχές-οφέλη με τον γάμο, δεν αποδίδει-αποφέρει την ίδια κατάσταση status και τις ίδιες παροχές-οφέλη όπως ο γάμος.

Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η ποικιλομορφία των εθνικών κανονισμών σχετικά με το γάμο, το άρθρο 9 της Χάρτας αναφέρεται στην εθνική-εγχώρια νομοθεσία. Όπως προκύπτει από την διατύπωσή της, η διάταξη έχει ευρύτερο πεδίο εφαρμογής από ό,τι τα αντίστοιχα άρθρα σε άλλα διεθνή όργανα. Αφ' ότου ότι δεν υπάρχει ρητή αναφορά σε "γυναίκες και άνδρες», όπως στην περίπτωση άλλων οργάνων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μπορεί να υποστηριχθεί ότι δεν υπάρχει εμπόδιο για την αναγνώριση των των σχέσων των προσώπων του ίδιου φύλου στο πλαίσιο του γάμου. Ωστόσο, δεν απαιτεί ρητώς ότι η εθνική-εγχώρια νομοθεσία πρέπει να διευκολύνει αυτούς τους γάμους. Διεθνή δικαστήρια και επιτροπές μέχρι τώρα δίσταζαν να επεκτείνουν την εφαρμογή του δικαιώματος σύναψης γάμου για τα λεσβιακά ζευγάρια. (…)"

26. Μια σειρά οδηγιών είναι επίσης ενδιαφέρουσες στην προκειμένη περίπτωση:
η Ευρωπαϊκή Οδηγία 2003/86/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, σχετικά με το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης, ασχολείται με τις προϋποθέσεις για την άσκηση του δικαιώματος οικογενειακής επανένωσης οι υπήκοες-οι τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα στην επικράτεια των Χωρών Μελών.
Το άρθρο 4, το οποίο φέρει τον τίτλο «μέλη της οικογένειας», προβλέπει τα εξής:
"(3) Οι Χώρες Μέλη μπορούν, με νόμο ή κανονιστική πράξη, να επιτρέπουν την είσοδο και την διαμονή, σύμφωνα με την παρούσα Οδηγία και με προυπόθεση την τήρηση των όρων που προβλέπονται στο κεφάλαιο IV, των εκτός γάμου συντροφισσών, υπηκόου τρίτης χώρας, με τις οποίες η ανάδοχος είναι σε δεόντως αποδεδειγμένη σταθερή μακροχρόνια σχέση, ή η υπηκός τρίτης χώρας η οποία συνδέεται με την ανάδοχο με Καταχωρημένη Σχέση συμβίωσης, σύμφωνα με το άρθρο 5 (2), ... "
Η οδηγία 2004/38/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, αφορά το δικαίωμα των πολιτισών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τις να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των χωρών μελών.


Το άρθρο 2 του νόμου περιέχει τον ακόλουθο ορισμό:

"(2) «Μέλος της οικογένειας» νοείται:

(Α) η-ο σύζυγος

(Β) η συντρόφισα με την οποία η πολίτισα της Ένωσης έχει σχέση Καταχωρημένης Συμβίωσης, βάσει της νομοθεσίας μιας Χώρας Μέλους, εφόσον η νομοθεσία της χώρας μέλους υποδοχής αναγνωρίζει τη σχέση Καταχωρημένης Συμβίωσης ως ισοδύναμη προς τον γάμο, σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται στη σχετική νομοθεσία της χώρας μέλους υποδοχής.

(Γ) οι απευθείας κατιούσες οι οποίες είναι κάτω της ηλικίας των 21 ετών ή είναι συντηρούμενες καθώς και εκείνες της συζύγου ή της συντρόφισας, όπως ορίζεται στο σημείο (β)

(Δ) οι άμεσα συντηρούμενες ανιούσες συγγενείς καθώς και εκείνες της συζύγου ή της συντρόφισας, όπως ορίζεται στο σημείο (β)".


2.Η κατάσταση της σχετικής νομοθεσίας του Συμβουλίου της Ευρώπης των χωρών μελών.


27. Επί του παρόντος έξι από τις σαράντα επτά χώρες μέλη χορηγούν στα λεσβιακά ζευγάρια ίση πρόσβαση στο γάμο, συγκεκριμένα το Βέλγιο, η Ολλανδία, η Νορβηγία, η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Σουηδία. *Β

28.Επιπλέον, υπάρχουν δεκατρείς χώρες μέλη, οι οποίες δεν παρέχουν σε ΛεΠΑΤ ζευγάρια πρόσβαση στο γάμο, αλλά έχουν περάσει κάποια νομοθεσία που επιτρέπει στα λεσβιακά ζευγάρια να κατοχυρώνουν τις σχέσεις τους: Ανδόρα, Αυστρία, την Τσεχική Δημοκρατία, Δανία, Φινλανδία, Γαλλία, Γερμανία, Ουγγαρία, Ισλανδία, Λουξεμβούργο, Σλοβενία, Ελβετία και Αγγλία. Εν ολίγοις, υπάρχουν Δεκαεννέα χώρες μέλη, στις οποίες τα ΛεΠΑΤ ζευγάρια έχουν είτε τη δυνατότητα να τελέσουν γάμο ή να εισέλθουν σε μια καταχωρημένη συντροφική σχέση (βλέπε επίσης την επισκόπηση στην υπόθεση Burden κατά Αγγλίας [GC], αριθ. 13378/05, § 26 , ΕΣΔΑ 2008).


29. Σε δύο χώρες μέλη, και συγκεκριμένα στην Ιρλανδία και το Λιχτενστάιν, οι μεταρρυθμίσεις που προτίθενται να δώσουν στα ΛεΠΑΤ ζευγάρια πρόσβαση με κάποια μορφή Καταχωρημένης συμβίωσης εκκρεμούν ή προγραμματίζονται. Επιπλέον, η Κροατία έχει ένα νόμο για τα ΛεΠΑΤ ζευγάρια με Πολιτικές Ενώσεις που αναγνωρίζει τα ΛεΠΑΤ ζευγάρια που συγκατοικούν με περιοριμένους όρους, αλλά δεν προσφέρει τη δυνατότητα καταχώρησης.

30. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαθέτει το Δικαστήριο, η συντριπτική πλειονότητα των εν λόγω χωρών μελών έχουν θεσπίσει τη σχετική νομοθεσία κατά την τελευταία δεκαετία.

31.Οι νομικές συνέπειες της Καταχωρημένης Σχέσης Συμβίωσης ποικίλλουν από σχεδόν ισοδύναμες με το γάμο έως σχετικά περιορισμένα δικαιώματα. Μεταξύ των νομικών συνεπειών των Καταχωρημένων Σχέσεων Συμβίωσης (Συντροφικών Σχέσεων), τρεις κύριες κατηγορίες μπορούν να διακριθούν: υλικές συνέπειες, γονικές συνέπειες και άλλες συνέπειες.

32.Υλικές συνέπειες καλύπτουν τις συνέπειες της Καταχωρημένης σχέσης Συμβίωσης σε διάφορα είδη φόρων, ασφάλισης υγείας, κοινωνικής ασφάλισης και των συντάξεων. Στις περισσότερες από τις ενδιαφερόμενες χώρες οι Καταχωρημένες Συντρόφισες αποκτούν καθεστώς παρόμοιο με του γάμου. Αυτό ισχύει και για άλλες υλικές συνέπειες, όπως είναι οι κανονισμοί σχετικά με την κοινή περιουσία και το δημόσιο χρέος, την εφαρμογή των κανόνων της διατροφής κατά την διάλυση (της σχέσης), το δικαίωμα αποζημιώσεως για άδικο θάνατο της συντρόφισας και τα κληρονομικά δικαιώματα.

33.Όταν πρόκειται για τις γονικές συνέπειες, ωστόσο, οι δυνατότητες για τις Καταχωρημένες Συντρόφισες να υποβληθούν ιατρικώς υποβοηθούμενη γονιμοποίηση ή να παιδοθετήσουν διαφέρουν σημαντικά από τη μία χώρα στην άλλη.*Γ


34. Άλλες συνέπειες περιλαμβάνουν τη χρήση του επωνύμου της συντρόφισας, η δυνατότητα της αλλοδαπής συντρόφισας να αποκτήσει κάρτα διαμονής και ιθαγένειας, η άρνηση να καταθέσουν ως μάρτυρες, να μπαίνουν στην οικγενειακή ασφάλεια για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, συνεχίζεται η ιδιότητα της ενοικιάστριας μετά το θάνατό της συντρόφισας, και είναι νόμιμη η δωρεά οργάνων.

Ο ΝΟΜΟΣ

Ι. ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΝΑ ΔΙΑΓΡΑΦΕΙ Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΙΣΤΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ

35. Στις αγορεύσεις της, η Κυβέρνηση ισχυρίστηκε ότι η Νομοθεσία Καταχωρημένης Σχέσης Συμβίωσης επιτρέπει στα ΛεΠΑΤ ζευγάρια να αποκτήσουν το νομικό καθεστώς προσαρμοσμένο όσο το δυνατόν περισσότερο με το καθεστώς που παρέχει ο γάμος ετερό ζευγαριών. Παρατήρησε ότι το θέμα θα μπορούσε να θεωρηθεί ως επιλυθέν και ότι ήταν δικαιολογημένη η διαγραφή της αίτησης από την λίστα του δικαστηρίου. Η κυβέρνηση στηρίχθηκε στο άρθρο 37 § 1 της Σύμβασης η οποία, μέχρι στιγμής το υλικό, έχει ως εξής:

"1. Το Δικαστήριο μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, να αποφασίσει να διαγραφεί η αίτηση από τον κατάλογο των υποθέσεων (του δικαστηρίου) όπου οι συνθήκες οδηγούν στο συμπέρασμα πως...
(Β) το θέμα έχει επιλυθεί,
...
Ωστόσο, το Δικαστήριο πρέπει να συνεχίσει την εξέταση της αίτησης ως προς το εάν τηρείται ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπου ορίζονται στη Σύμβαση και τα σχετικά Πρωτόκολλα όπως απαιτείται".

36. Εν κατακλείδι πως το άρθρο 37 § 1 (β) της Σύμβασης εφαρμόζεται στην υπό κρίση υπόθεση, το Δικαστήριο πρέπει να απαντήσει σε δύο ερωτήματα με τη σειρά: πρώτον, θα πρέπει να αναρωτηθεί αν οι συνθήκες-περιστάσεις που καταγγέλλουν άμεσα από οι ενάγοντες εξακολουθούν να ισχύουν και, αφετέρου, αν οι επιπτώσεις μιας ενδεχόμενης παραβίασης της σύμβασης λόγω των συνθηκών-περιστάσεων αυτών έχουν επίσης αποκατασταθεί (βλ. Shevanova κατά της Λετονίας (διαγραφή) [GC], αριθ. 58822/00, § 45, 7 Δεκεμβρίου 2007).

37.Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι η ουσία της καταγγελίας των εναγόντων είναι ότι, ως ζευγάρι του ίδιου φύλου, δεν έχουν πρόσβαση σε γάμο. Η κατάσταση αυτή έχει επιτευχθεί μετά την έναρξη ισχύος της Νομοθεσίας Καταχωρημένης Συμβιωτικής Σχέσης. Καθώς η ίδια η Κυβέρνηση τόνισε, πως η εν λόγω νομοθεσία επιτρέπει σε ΛεΠΑΤ ζευγάρια να αποκτήσουν ένα καθεστώς μόλις παρόμοιο ή συγκρίσιμο με το γάμο, αλλά δεν τους παρέχει πρόσβαση σε γάμο, ο οποίος παραμένει αποκλειστικά για ετερό ζευγάρια.

38. Το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για να αφαιρεθεί η υπόθεση από την λίστα του και ως εκ τούτου απέρριψε το αίτημα της Κυβέρνησης.


II.Προβαλλομένη παράβαση του άρθρου 12 της σύμβασης

39. Οι ενάγουσες-ντες κατήγγειλαν ότι η άρνηση των αρχών να τις-τους επιτρέψουν τη σύναψη γάμου παραβίασε το άρθρο 12 της Συμβάσεως, το οποίο ορίζει τα εξής:
"Γυναίκες και άνδρες ικανές για γάμο έχουν το δικαίωμα να συνάπτουν γάμους και να ιδρύουν οικογένεια, σύμφωνα με τις εθνικές νομοθεσίες που διέπουν την άσκηση του δικαιώματος αυτού".

Η Κυβέρνηση αμφισβήτησε το επιχείρημα αυτό.

Α. Επί του παραδεκτού

40. Το Δικαστήριο παρατηρεί ότι η κυβέρνηση έθεσε το ερώτημα αν η προσφυγή-αιτίαση των εναγόντων εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 12, δεδομένου ότι είναι δύο άνδρες που διεκδικούν το δικαίωμα να τελέσουν γάμο. Η κυβέρνηση δεν υποστηρίζει, ωστόσο, ότι η καταγγελία ήταν λογικώς απαράδεκτη ως ασυμβίβαστη καθ' ύλην. Το Δικαστήριο συμφωνεί ότι το θέμα είναι αρκετά περίπλοκο ώστε να μην είναι επιδέχεται να επιλυθεί κατά το στάδιο του παραδεκτού.

41.Το Δικαστήριο θεωρεί, υπό το φως των ισχυρισμών των διαδίκων, ότι η καταγγελία εγείρει σοβαρά ζητήματα πραγματικά και νομικά στοιχεία σύμφωνα με τη Σύμβαση, ο καθορισμός των οποίων απαιτεί την εξέταση της ουσίας. Το Δικαστήριο καταλήγει επομένως στο συμπέρασμα ότι η προσφυγή αυτή δεν είναι προδήλως αβάσιμη κατά την έννοια του άρθρου 35 § 3 της Σύμβασης. Δεν υπάρχει άλλη αιτία για να κηρυχθεί απαράδεκτη.

Β. Επί της ουσίας

1. Επιχειρήματα των διαδίκων


42.Η Κυβέρνηση αναφερόμενη στην απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου στην υπό κρίση υπόθεση, σημείωσε ότι η τελευταία έλαβε υπόψη τη νομολογία του Δικαστηρίου και δεν διαπίστωσε παράβαση των δικαιωμάτων των εναγόντων βάση της Συμβάσεως.

43. Με προφορικές παρατηρήσεις της ενώπιον του Δικαστηρίου, η Κυβέρνηση υποστήριξε ότι τόσο η σαφής διατύπωση του άρθρου 12 και η νομολογία του Δικαστηρίου, όπως αυτό είχε δηλώσει πως το δικαίωμα του γάμου από τη φύση του περιορίζεται στα ετερό ζευγάρια. Παραδέχτηκε ότι υπήρξαν σημαντικές κοινωνικές αλλαγές στο θεσμό του γάμου, μετά την έγκριση της σύμβασης του γάμου (1842 1822), αλλά δεν υπήρχε ακόμη καμία ευρωπαϊκή συναίνεση για τη χορήγηση στα ΛεΠΑΤ ζευγάρια το δικαίωμα να συνάπτουν γάμο, ούτε θα μπορούσε ένα τέτοιο δικαίωμα να συναχθεί από το άρθρο 9 της Χάρτας των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρά τη διαφορά αυτή στη διατύπωση, η τελευταία παρέπεμψε το θέμα του ΛεΠΑΤ γάμου στην εθνική νομοθεσία.

44.Οι ενάγοντες υποστήριξαν ότι στη σημερινή κοινωνία, ο πολιτικός γάμος είναι η ένωση δύο προσώπων που περιλαμβάνει όλες τις πτυχές της ζωής τις-τους, ενώ η αναπαραγωγή και η εκπαίδευση ανατροφή των παιδιών δεν είναι πια ένα καθοριστικό στοιχείο. Καθώς ο θεσμός του γάμου έχει υποστεί σημαντικές τροποποιήσεις δεν υπάρχει πλέον καμία αιτία-λόγος να αρνηθούν την πρόσβαση των ΛεΠΑΤ ζευγαριών στο γάμο. Η διατύπωση του άρθρου 12 δεν πρέπει αναγκαστικά να ερμηνεύεται με την έννοια ότι οι γυναίκες και οι άνδρες έχουν το δικαίωμα να συνάψουν γάμο μόνο με πρόσωπο του άλου φύλου. Επιπλέον, οι ενάγοντες εκτιμούν ότι η αναφορά στο άρθρο 12, πως η "σχετική εθνική νομοθεσία" δεν θα μπορεί να σημαίνει ότι οι χώρες μέλη έχουν απεριόριστη διακριτική ευχέρεια όσον αφορά τη ρύθμιση του δικαιώματος σύναψης γάμου.


2. Επιχειρήματα των τρίτων διαδίκων

45.Η Κυβέρνηση της Αγγλίας ισχυρίστηκε ότι το Δικαστήριο στη νομολογία, είχε θεωρήσει πως το άρθρο 12, αναφέρεται στον «παραδοσιακό γάμο μεταξύ προσώπων διαφορετικού βιολογικού φύλου» (βλ. Sheffield και Horsham κατά Αγγλίας, 30 Ιουλίου 1998 , § 66, Εκθέσεις των Δικαστίνων-ων και των αποφάσεων 1998-V). Κατά την άποψή τις δεν υπήρχε λόγος να παρεκκλίνει από αυτή τη θέση.

46. Ενώ το Δικαστήριο έχει πολλές φορές τονίσει ότι η Σύμβαση είναι ένα ζωντανό μέσο που πρέπει να ερμηνεύεται με τις τρέχουσες συνθήκες, είχε μόλις χρησιμοποιηθεί αυτή η προσέγγιση για να αναπτύξει τη νομολογία του, όπου είχε γίνει αντιληπτή ως σύγκλιση προτύπων-κριτηρίων μεταξύ των χωρών μελών. Στην υπόθεση της Christine Goodwin κατά της Αγγλίας [GC] (αρ. 28957/95, ΕΔΑΔ 2002-VI), για παράδειγμα, το Δικαστήριο είχε επανεξέτασει τη θέση του όσον αφορά τη δυνατότητα των τρανς που έχουν διορθώσει το φύλο τις-τους να συνάψουν γάμο με πρόσωπο του άλλου φύλου από το επίκτητο φύλου τις-τους, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι στην πλειοψηφία των Συμβαλλομένων Χωρών επιτρέπονται οι γάμοι. Αντίθετα δεν υπάρχει σύγκλιση των προτύπων-κριτηρίων όσον αφορά τον ΛεΠΑΤ γάμο. Κατά τη στιγμή που η τρίτη διάδικος της Κυβέρνησης υπέβαλε τις παρατηρήσεις της, μόνο τρείς Χώρες μέλη επιτρέπουν τον ΛεΠΑΤ γάμο, και δύο άλλες προτάσεις προς αυτή την κατεύθυνση ήταν υπό εξέταση. Το θέμα του ΛεΠΑΤ γάμου αφορά μια ευαίσθητη περιοχή κοινωνικής, πολιτικής και θρησκευτικής διαμάχης. Σε περίπτωση απουσίας συναίνεσης, η Χώρα απολαμβάνει ένα συγκεκριμένο ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως.


47. Οι τέσσερις μη κυβερνητικές οργανώσεις-ΜΚΟ ζήτησαν από το Δικαστήριο να χρησιμοποιήσουν τη δυνατότητα να επέκτασης της πρόσβασης στον ΛεΠΑΤ πολιτικό γάμο. Το γεγονός πως τα ετερό ζευγάρια έχουν τη δυνατότητα να συνάψουν γάμο, ενώ τα ΛεΠΑΤ ζευγάρια δεν την έχουν, συνιστά διαφορετική μεταχείριση με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό. Αναφερόμενες στην υπόθεση Karner κατά Αυστρίας, (αρ. 40016/98, § 37, ΕΔΔΑ 2003-ΙΧ), ισχυρίστηκαν ότι η διαφορά αυτή θα μπορούσε να δικαιολογηθεί μόνο για "ιδιαιτέρως σοβαρές αιτίες». Κατά τους ισχυρισμούς τις, δεν υπάρχουν τέτοιες αιτίες: ο αποκλεισμός των ΛεΠΑΤ ζευγαριών από τη σύναψη γάμου δεν εξυπηρετεί την προστασία του γάμου ή της οικογένειας με την παραδοσιακή έννοια. Επίσης, το να μην δοθεί σε ΛεΠΑΤ ζευγάρια η πρόσβαση στο γάμο γάμο υποτιμά την παρδοσιακή έννοια του γάμου. Επιπλέον, ο θεσμός του γάμου έχει υποστεί σημαντικές τροποποιήσεις και, όπως το Δικαστήριο έκρινε στην υποθεση της Christine Goodwin (προπαρατεθείσα, § 98), η ανικανότητα αναπαραγωγής παιδιών δεν μπορεί να θεωρηθεί ως per se αφαίρεση του δικαιώματος σύναψης γάμου. Οι τέσσερις μη κυβερνητικές οργανώσεις παραδέχθηκαν ότι η διαφορά μεταξύ της υποθέσεως της Christine Goodwin και της παρούσης υποθέσεως είναι να αποδόσει-θέσει στην χώρα την Ευρωπαϊκή συναίνεση. Ωστόσο, ισχυρίστηκαν ότι, ελλείψει αντικειμενικής και ορθολογικής αιτιολόγησης για τη διαφορετική μεταχείριση, πολύ λιγότερο βάρος πρέπει να δοθεί στην ευρωπαϊκή συναίνεση.

48.Τέλος, οι τέσσερις μη κυβερνητικές οργανώσεις αναφέρθηκαν στις αποφάσεις του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Νότιας Αφρικής, στα Εφετεία του Ontario και της British Columbia στον Καναδά, καθώς και του Ανώτατου Δικαστηρίου της Καλιφόρνια, Κονέκτικατ, Αϊόβα και της Μασαχουσέτης στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα οποία είχουν διαπιστώσει πως η άρνηση πρόσβασης ΛεΠΑΤ ζευγαριών στον πολιτικό γάμο εισάγει δυσμενή διάκριση. *Δ

49.3. Εκτίμηση του Δικαστηρίου

α. Γενικές αρχές


49.Σύμφωνα με το Δικαστήριο η θέσπιση της νομολογίας και του άρθρου 12 εξασφάλισε το θεμελιώδες δικαίωμα γυναικών και ανδρών να συνάπτουν γάμους και να ιδρύουν οικογένεια. Η άσκηση αυτού του δικαιώματος οδηγεί σε προσωπικές, κοινωνικές και νομικές συνέπειες. Είναι «με την επιφύλαξη των εθνικών νομοθεσιών των Συμβαλλομένων Χωρών", αλλά οι περιορισμοί-όρια ως εκ τούτου που παρουσιάζουν δεν πρέπει να περιορίζουν ή να μειώνουν το δικαίωμα κατά τέτοιο τρόπο ή σε τέτοιο βαθμό που η ίδια η ουσία του δικαιώματος να είναι μειωμένη (βλ. υπόθεση Β. και L. κατά Αγγλίας, αριθ. 36536/02, § 34, 13 Σεπτεμβρίου 2005, και υπόθεση F. κατά Ελβετίας, της 18ης Δεκεμβρίου 1987, § 32, σειρά A αριθ. 128).


Βρίσκεστε στο Β΄μέρος για να βρεθείτε στο Γ΄μέρος πατήστε εδώ



Την υπόθεση την βρήκαμε και τη μεταφράσαμε από την www.echr.coe, στην http://cmiskp.echr.coe.int/tkp197/view.asp?action=html&documentId=863118&portal=hbkm&source=externalbydocnumber&table=F69A27FD8FB86142BF01C1166DEA398649

Οι αστερίσκοι είναι δικοί μας
*Α η Ισπανία, η Νορβηγία, η Ισλανδία, η Σουηδία έχουν νόμο για τον πολιτκό γάμο των λεσβιακών ζευγαριών και σχεδόν όλες επιτρέπεουν την παιδοθεσία
*Β Η Ισλανδία προσφάτως κι η Αγγλία έχει σύμφωνο συμβίωσης που αναγνωρίζει τα ίδια δικαιώματα.
*Γ Μετά την απόφαση στην υπόθεση της ΕΒ κατά της Γαλλίας υπάρχει δεδικασμένο που δικαίωνει όποια-ον θελήσει να παιδοθετήσει ως μόνη λεσβία-μητέρα.
*Δ πρόσφατα το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της καλιφόρνια αποφάνθηκε πως η μη πρόσβαση στην σύναψη γάμου στα λεσβιακά ζευγάρια είναι αντισυνταγματική

SCHALK και KOPF Αριθ. Αγωγής 30141/04 3

50.Το Δικαστήριο υπενθυμίζει, καταρχάς, ότι δεν είχε ακόμη την ευκαιρία να εξετάσει αν δύο πρόσωπα τα οποία είναι του ιδίου φύλου μπορούν να αξιώσουν να έχουν δικαίωμα να συνάψουν γάμο. Ωστόσο, ορισμένες αρχές ενδέχεται να συναχθούν από τη νομολογία του Δικαστηρίου σχετικά με τις-τους τρανς.

51. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τίθεται το ζήτημα αν η άρνηση σύναψης γάμου, σε μια-ένα τρανς που έχει διορθώσει το φύλο της με ένα άτομο του αντίθετου φύλου, με το νέο φύλο της-του παραβιάζει το άρθρο 12. Στη προγενέστερη νομολογία του, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι η σύνδεση-προσάρτηση με την παραδοσιακή έννοια του γάμου στην οποία στηρίζεται το άρθρο 12 προβλέπεται επαρκής αιτία-λόγος για τη συνέχιση της υιοθέτησης-έγκρισης από το κράτος των βιολογικών κριτηρίων για τον καθορισμό του φύλου ενός προσώπου για τους σκοπούς του γάμου. Συνεπώς, αυτό θεωρήθηκε ένα θέμα που περιλαμβάνεται στο πλαίσιο της εξουσίας των Συμβαλλομένων Χωρών να ρυθμίζουν στο εθνικό δίκαιο την άσκηση του δικαιώματος της σύναψης γάμου (βλ. Sheffield και Horsham, ό.π., § 67, υπόθεση Cossey κατά της Αγγλίας, 27 Σεπτεμβρίου 1990, § 46, σειρά A αριθ. 184, βλ. Επίσης υπόθεση Rees κατά της Αγγλίας, 17 Οκτωβρίου 1986, § § 49-50, σειρά A αριθ. 106).

52.Στην υπόθεση της Christine Goodwin (όπ.π., § § 100-104), το Δικαστήριο απομακρύνθηκε-απέφυγε-απέστη από τη νομολογία αυτή: Η Επιτροπή έκρινε ότι οι όροι-πρυποθέσεις που χρησιμοποιούνται από το άρθρο 12, το οποίο αναφέρεται στο δικαίωμα της γυναίκας και του άνδρα να συνάπτει γάμο, δεν χρειαζόταν πλέον να νοείται ο καθορισμός των φύλων, με καθαρά βιολογικά κριτήρια. Στο πλαίσιο αυτό, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι υπήρξαν σημαντικές κοινωνικές αλλαγές στο θεσμό του γάμου, μετά την έγκριση της Σύμβασης. Επιπλέον, αναφέρθηκε στο άρθρο 9 της Χάρτας των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία απομακρύνθηκε-απέφυγε-απέστη από τη διατύπωση του άρθρου 12. Τέλος, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι υπήρχε ευρεία αποδοχή του γάμου των τρανς σύμφωνα με το νέο φύλο τις-τους. Εν κατακλείδι το Δικαστήριο έκρινε ότι η αδυναμία μιας τρανς που έχει διορθώσει το φύλο της να συνάψει γάμο παραβίαζε το άρθρο 12 της Σύμβασης.

53. Δύο ακόμη υποθέσεις παρουσιάζουν ενδιαφέρον στο παρόν πλαίσιο: (Parry κατά Αγγλίας (Δεκ.), αριθ. 42971/05, ΕΔΑΔ 2006-XV, και R. και F. κατά της Αγγλίας (Δεκ. ), αριθ. 35748/05, 28 Νοεμβρίου 2006). Και στις δύο περιπτώσεις οι ενάγουσες-ντες ήταν ένα παντρεμένο ζευγάρι, που αποτελούταν από μια γυναίκα και μια γυναίκα τρανς, πρώην άνδρας που είχε διορθώσει το φύλο της. Οι ενάγουσες καταγγέλλουν, μεταξύ άλλων, πως σύμφωνα με το άρθρο 12 της Σύμβασης όφειλαν να διαλύσουν το γάμος τις, αν η δεύτερη προσφεύγουσα επιθυμούσε να αποκτήσει πλήρη νομική αναγνώριση τού διορθωμένου φύλου της. Το Πρωτοδικείο απέρριψε την καταγγελία ως προδήλως αβάσιμη. Σημείωσε ότι η εθνική νομοθεσία επιτρέπει το γάμο μόνο μεταξύ ατόμων αντιθέτου φύλου, αν το φύλο προέρχεται από προσδιορισμό κατά τη γέννηση ή από μια διαδικασία αναγνώρισης του φύλου, ενώ οι γάμοι του ιδίου φύλου δεν επιτρέπονται. Ομοίως, το άρθρο 12 διατηρεί-προφυλάσει τη παραδοσιακή έννοια του γάμου, μεταξύ γυναίκας και άνδρα.

53 Α) Το Δικαστήριο αναγνώρισε ότι ορισμένες Συμβαλλόμενες Χώρες έχουν επεκτείνει το γάμο σε ζευγάρια του ιδίου φύλου, αλλά αυτό αντικατοπτρίζει το δικό τις όραμα για τον ρόλο του γάμου στις κοινωνίες τις και δεν απορρέει από την ερμηνεία του θεμελιώδους δικαιώματος, όπως ορίζεται καθορίζονται από τις Συμβαλλόμενες Χώρες της Σύμβασης το 1950. Το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αυτό ενέπιπτε στο περιθώριο εκτίμησης της Χώρας πώς να ρυθμίζει τις συνέπειες της διόρθωσης του φύλου σε προϋπάρχοντες γάμους. Επιπλέον, θεωρήθηκε ότι, σε περίπτωση που επέλεξουν το διαζύγιο, προκειμένου να καταστεί δυνατή στην τρανς συντρόφισα να λάβει πλήρη αναγνώριση του φύλου της, το γεγονός ότι οι ενάγουσες είχαν τη δυνατότητα να συνάψουν Καταχωρημένη Συμβίωση συνέβαλε στην αναλογικότητα αναγνώρισης του φύλου για το οποίο παραπονέθηκαν οι ενάγουσες.

β. Αίτηση της προκειμένης υπόθεσης

54. Το Πρωτοδικείο υπενθυμίζει ότι το άρθρο 12 παρέχει το δικαίωμα να παντρεύονται σε "άνδρες και γυναίκες". Το γαλλικό κείμενο προβλέπει «l'homme et la femme ont le droit de» marier se. Επιπλέον, το άρθρο 12 παρέχει το δικαίωμα να ιδρύουν οικογένεια.

55.Οι ενάγοντες υποστήριξαν πως η διατύπωση δεν σημαίνει απαραίτητα ότι μια γυναίκα θα μπορούσε να παντρευτεί μόνο έναν άνδρα και το αντίστροφο. Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι, εξετάζεται μεμονωμένα, η διατύπωση του άρθρου 12, θα μπορούσε να ερμηνευθεί έτσι ώστε να μην αποκλείει το γάμο μεταξύ δύο γυναικών ή δύο ανδρών. Ωστόσο, σε αντίθεση, όλα τα άλλα ουσιαστικά-θεμελειώδη Άρθρα της Σύμβασης μεταβιβάζουν-χαρίζουν-παραχωρούν δικαιώματα και ελευθερίες στην " καθεμία-να " ή δηλώνει πως "καμιά-νεις" δεν πρέπει να υπόκειται σε ορισμένες μορφές απαγορευμένων συμπεριφορών. Η επιλογή της διατύπωσης του άρθρου 12 πρέπει συνεπώς να θεωρηθεί ως σκόπιμη. Επιπλέον, πρέπει να ληφθεί υπόψη το ιστορικό πλαίσιο στο οποίο εγκρίθηκε η Σύμβαση. Στη δεκαετία του 1950 ο γάμος ήταν σαφώς κατανοητός με την παραδοσιακή έννοια τού να είναι μια ένωση μεταξύ συντροφισών-ων διαφορετικού φύλου.

56. Όσον αφορά τη σύνδεση μεταξύ του δικαιώματος γάμου και το δικαίωμα δημιουργίας οικογένειας, το Δικαστήριο έχει ήδη κρίνει ότι η αδυναμία οποιουδήποτε ζευγαριού ή γονέα να αναπαράξει ένα παιδί δεν μπορεί να θεωρηθεί ως per se αφαίρεση του δικαιώματος να συνάψης γάμου (Christine Goodwin , ό.π., § 98). Ωστόσο, η διαπίστωση αυτή δεν επιτρέπει κανένα συμπέρασμα σχετικά με το θέμα του γάμου προσώπων του ιδίου φύλου.

57.Εν πάση περιπτώσει, οι ενάγουσες-ντες δεν βασίζονται κυρίως στη γραμματική ερμηνεία του άρθρου 12. Ουσιαστικά επικαλέστηκαν την νομολογία του Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία η Σύμβαση είναι ένα ζωντανό μέσο που πρέπει να ερμηνεύεται με τις σημερινές-σύγχρονες συνθήκες-όρους (βλ. EB κατά Γαλλίας [GC], όχι. 43546/02, § 92, ΕΣΔΑ 2008 -..., και Christine Goodwin, προπαρατεθείσα, § § 74-75). Κατά τους ισχυρισμούς των εναγουσών-ων το άρθρο 12 στις σημερινές-σύγχρονες συνθήκες θα πρέπει να διαβάζεται ως χορήγηση στα ζευγάρια του ιδίου φύλου πρόσβασης στο γάμο, ή, με άλλα λόγια, ότι υποχρεώνει-δεσμεύει τις Χώρες μέλη να προβλέπουν την πρόσβαση στην εθνική τις νομοθεσία.

58.Το Δικαστήριο δεν έχει πειστεί από το επιχείρημα των εναγουσών-ντων. Παρόλο που, όπως σημειώνεται στην υπόθεση Christine Goodwin, ο θεσμός του γάμου έχει υποστεί μεγάλες κοινωνικές αλλαγές μετά την έγκριση της Σύμβασης, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι δεν υπάρχει Ευρωπαϊκή Συναίνεση όσον αφορά το γάμο προσώπων του ιδίου φύλου. Επί του παρόντος, δεν υπερβαίνουν τις έξι από τις σαράντα επτά Χώρες μέλη της Σύμβασης που επιτρέπουν το γάμο προσώπων του ιδίου φύλου (βλ. ανωτέρω σκέψη 27). *Γ

*Γ Η Ισλανδία είναι η πιο πρόσφατη και η έβδομη που επέτρεψε τον ΛεΠΑΤ γάμο. Η Πρωθυπουργίνα της νυμφεύθηκε την εδώ και χρόνια συντρόφισά της στις 27.6.10.

59. Δεδομένου ότι ο ενάγων εκπρόσωπος της Κυβέρνησης, καθώς και το τρίτο-τμήμα-μέρος της Κυβέρνησης ορθώς επισήμανε, πως η παρούσα υπόθεση πρέπει να είναι διακριτή από την υπόθεση Christine Goodwin. Σε αυτή την περίπτωση (προπαρατεθείσα, § 103) το Δικαστήριο διέκρινε μια σύγκλιση των προτύπων (ποιότητας) -κριτηρίων-σταθμών-σταθμά όσον αφορά τον γάμο των τρανσεξουαλικών ατόμων σύμφωνα με το νέο φύλο τους. Επιπλέον, η υπόθεση Christine Goodwin ασχολείται με το γάμο συντρόφων, που έχουν διαφορετικό φύλο μεταξύ τις-τους, αν και το φύλο δεν ορίζεται από αμιγώς βιολογικά κριτήρια, αλλά λαμβάνοντας υπ' όψιν άλλους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων την διόρθωση φύλου της μιας-ενός εκ των συντρόφων.

60.Όσον αφορά τη σύγκριση μεταξύ του άρθρου 12 της Σύμβασης και του άρθρου 9 της Χάρτας των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (η Χάρτα "), το Δικαστήριο έχει ήδη σημειώσει ότι η τελευταία έχει αποφύγει συνειδητά την αναφορά σε γυναίκες και άνδρες (βλ. Christine Goodwin, προπαρατεθείσα, § 100). Οι παρατηρήσεις σχετικά με τη Χάρτα, η οποία κατέστη νομικά δεσμευτική τον Δεκέμβριο 2009, επιβεβαιώνει ότι το άρθρο 9 επιδιώκει να είναι ευρύτερο από τα αντίστοιχα άρθρα άλλων (συμβάσεων, χαρτών) ανθρωπίνων δικαιωμάτων (βλ. Ανωτέρω, σκέψη 25).

60. Α) Ταυτόχρονα, η παραπομπή στο εσωτερικό-εθνικό δίκαιο αντικατοπτρίζει την πολυμορφία των εθνικών ρυθμίσεων, τα οποία κυμαίνονται από το να επιτρέπεται ο γάμος προσώπων του ιδίου φύλου έως το να απαγορεύεται ρητώς. Με παραπομπή στην εθνική νομοθεσία, το άρθρο 9 της Χάρτας αφήνει την απόφαση στις Χώρες για το αν θα επιτρέψουν ή όχι το γάμο προσώπων του ιδίου φύλου. Σύμφωνα με τα λόγια του σχολιασμού: "... μπορεί να υποστηριχθεί ότι δεν υπάρχει εμπόδιο για την αναγνώριση των σχέσεων προσώπων του ίδιου φύλου στο πλαίσιο του γάμου. Υπάρχει, ωστόσο, δεν απαιτεί ρητώς πως η εθνική νομοθεσία πρέπει να διευκολύνει αυτούς τους γάμους".

61. Λαμβάνοντας υπόψη το άρθρο 9 της Χάρτας, ως εκ τούτου, το Δικαστήριο δεν θα θεωρεί πλέον ότι το δικαίωμα του γάμου διατηρείται- καθιερώνεται-προφυλάσεται στο άρθρο 12, πρέπει σε κάθε περίπτωση να περιορίζεται στο γάμο μεταξύ δύο προσώπων διαφορετικού φύλου. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να λεχθεί ότι το άρθρο 12 έχει εφαρμογή στην καταγγελία των εναγουσών-ντων. Ωστόσο, όπως έχουν τα πράγματα, το ζήτημα για το αν θα επιτρέψουν ή όχι το γάμο σε πρόσωπα του ιδίου φύλου, αφήνεται να ρυθμίζεται από την εθνική νομοθεσία της Συμβαλλόμενης Χώρας.

62. Συναφώς, το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι ο γάμος έχει βαθιές κοινωνικές και πολιτισμικές προεκτάσεις που μπορεί να διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό από τη μια κοινωνία στην άλλη. Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι δεν πρέπει να σπεύσει να υποκαταστήσει με την κρίση του τις εθνικές αρχές, οι οποίες είναι καλύτερα σε θέση να αξιολογήσουν και να ανταποκριθούν στις ανάγκες της κοινωνίας (βλέπε υπόθεση B. και L. κατά της Αγγλίας, όπ. π. , § 36).

63. Εν κατακλείδι, η διαπίστωση ότι το άρθρο 12 της Συμβάσεως δεν επιβάλλει την υποχρέωση στην εναγόμενη- εκπρόσωπο της Κυβέρνησης να χορηγήσει στα ζευγάρια του ιδίου φύλου, όπως οι ενάγοντες την πρόσβαση σε γάμο.

64. Συνεπώς, δεν υπήρξε παραβίαση του άρθρου 12 της Σύμβασης.

III. ΠΡΟΒΑΛΛΟΜΕΝΗ-ΙΣΧΥΡΙΖΟΜΕΝΗ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 14 ΣΕ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 8 ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ

65. Οι ενάγοντες κατήγγειλαν κατά το άρθρο 14 σε συνδυασμό με το άρθρο 8 της Σύμβασης πως δέχτηκαν δυσμενή διάκριση λόγω του σεξουαλικού προσανατολισμού τους, δεδομένου ότι τους αρνηθηκαν το δικαίωμα να συνάψουν γάμο και δεν έχουν καμία άλλη δυνατότητα νομική αναγνώρισης της σχέση τους πριν από την έναρξη ισχύος της Νομοθεσίας Καταχώρηση Συμβιωτικής Σχέσης.


Το άρθρο 8 έχει ως εξής:

"1. Κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στον σεβασμό της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής της-του, ...
2. Δεν πρέπει να υπάρχει, επέμβασις δημοσίας αρχής εν τη ασκήσει του δικαιώματος τούτου, εκτός αυτών που είναι σύμφωνα με τη νομοθεσία και είναι απαραίτητα σε μια δημοκρατική κοινωνία, προς το συμφέρον της εθνικής ασφάλειας, δημόσιας ασφάλειας ή της οικονομικής ευημερίας της χώρας, για την πρόληψη της διασάλευσης της τάξης ή εγκληματικών πράξεων, για την προστασία της υγείας ή της ηθικής, ή για την προστασία των δικαιωμάτων και ελευθεριών των άλλων. "

Το άρθρο 14 προβλέπει τα εξής:

"Η απόλαυση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών που ορίζονται στην [η] Συνθήκη πρέπει να διασφαλίζεται χωρίς διάκριση για οποιονδήποτε λόγο, όπως το φύλο, τη φυλή, το χρώμα, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τις πολιτικές ή άλλες πεποιθήσεις, την εθνική ή κοινωνική καταγωγή, σύνδεση με εθνική μειονότητα , περιουσίας, γέννησης ή άλλης κατάστασης. "

Α. Επί του παραδεκτού

1.Εξάντληση των εθνικών ενδίκων μέσων

66. Η κυβέρνηση υποστήριξε με τις γραπτές παρατηρήσεις της πως, πριν από τις εθνικές-εγχώριες αρχές, οι ενάγοντες διαμαρτυρήθηκαν αποκλειστικά για την αδυναμία να συνάψουν γάμο. Οποιαδήποτε άλλα σημεία που θίχτηκαν άμεσα ή έμμεσα με την προσφυγή τους ενώπιον του Δικαστηρίου, όπως το ζήτημα της εναλλακτικής νομικής αναγνώρισης της σχέσης τους, έπρεπε να κηρυχθεί απαράδεκτη για μη εξάντληση. Ωστόσο, η κυβέρνηση δεν επιδιώκει ρητώς το επιχείρημα αυτό σε προφορικές παρατηρήσεις τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Αντίθετα, δήλωσαν ότι το θέμα της Καταχωρημένης Συμβιωτικής Σχέσης θα μπορούσε να θεωρηθεί πως είναι συνυφασμένό με την υπό κρίση προσφυγή.

67.Οι ενάγοντες αμφισβήτησαν το επιχείρημα της Κυβέρνησης για μη εξάντληση, υποστηρίζοντας μεταξύ άλλων ότι το ζήτημα της δυσμενούς διακρίσεως ως ζευγάρι του ιδίου φύλου εντασσόταν στο πλαίσιο της καταγγελίας τους και ότι είχαν επίσης επικαλεσθεί τη νομολογία του Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 14 λαμβάνεται συνδυασμό με το άρθρο 8 στην συνταγματική καταγγελία τους.

68. Το Δικαστήριο υπενθυμίζει πως το άρθρο 35 § 1 της Σύμβασης προβλέπει ότι οι καταγγελίες που προορίζονται να τεθούν στη συνέχεια, στο Στρασβούργο, θα πρέπει να τεθούν-αποδοθούν στο σχετικό εθνικό σώμα, τουλάχιστον ως προς την ουσία και σύμφωνα με τις τυπικές προϋποθέσεις και προθεσμίες που καθορίζονται εσωτερική έννομη τάξη (βλ. Akdivar και άλλοι κατά Τουρκίας, 16 Σεπτεμβρίου 1996, § 66, Εκθέσεις των δικαστικών Κρίσεων-αποφάσεων και των αποφάσεων 1996-IV).

69. Η εθνική-εσωτερική διαδικασία στην παρούσα υπόθεση σχετίζεται με την άρνηση των αρχών να επιτρέψουν τον γάμο των εναγόντων. Και τη δυνατότητα να εισέλθουν σε μια Καταχωρημένη συμβίωση-Καταχωρημένη Συμβιωτική Σχέση δεν υπήρχε κατά τον κρίσιμο χρόνο, είναι δύσκολο να δούμε πώς οι ενάγοντες μπορούσαν να θέσουν το ζήτημα της νομικής αναγνώρισης της σχέσης τους, εκτός από την προσπάθεια να συνάψουν γάμο. Κατά συνέπεια, η συνταγματική καταγγελία τους επικεντρώθηκε επίσης στην έλλειψη πρόσβασης στο γάμο. Ωστόσο, κατήγγειλαν επίσης, τουλάχιστον ως προς την ουσία, την έλλειψη κάθε άλλου μέσου νομικής αναγνώρισης τής σχέση τους. Έτσι, το Συνταγματικό Δικαστήριο ήταν σε θέση να αντιμετωπίσει το θέμα και, μάλιστα, απηύθυναν εν συντομία, αν και μόνο δηλώνοντας πως το νομοθετικό σώμα ήταν σε θέση να εξετάσει σε ποιους τομείς του δικαίου, ενδεχομένως, υπάρχουν διακρίσεις εις βάρος των ζευγαριών του ιδίου φύλου με τον περιορισμό ορισμένων δικαιωμάτων στα έγγαμα ζευγάρια. Υπό τις συνθήκες αυτές, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι οι ενάγοντες συμμορφώθηκαν με την υποχρέωση να εξαντλήσουν εγχώρια ένδικα μέσα.

70.Σε κάθε περίπτωση, το Δικαστήριο συμφωνεί με την Κυβέρνηση ότι το θέμα της εναλλακτικής νομικής αναγνώρισης είναι τόσο στενά συνδεδεμένο με το θέμα της έλλειψης πρόσβασης στο γάμο που θα πρέπει να θεωρηθεί ότι είναι συνυφασμένη με την υπό κρίση προσφυγή.

71. Εν κατακλείδι, το Δικαστήριο απέρριψε το επιχείρημα της κυβέρνησης ότι οι προσφεύγοντες παρέλειψαν να εξαντλήσουν εσωτερικά-εθνικά ένδικα μέσα όσον αφορά την καταγγελία τους βάσει του άρθρου 14 σε συνδυασμό με το άρθρο 8.

2. Κατάσταση των εναγόντων θυμάτων

72.Στις προφορικές παρατηρήσεις της ενώπιον του Δικαστηρίου, η κυβέρνηση έθεσε επίσης το ερώτημα αν οι ενάγοντες μπορούσαν ακόμη να ισχυριστούν πως είναι θύματα της καταγγελόμενης-ισχυριζόμενης-εικαζόμενης παραβίασης μετά την έναρξη ισχύος της Νομοθεσίας Καταχωρημένης Σχέσης

73.. Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι η ιδιότητα των εναγόντων ως θύματα μπορεί να εξαρτάται από την αποζημίωση που πρόκειται να ανατεθεί σε εθνικό επίπεδο με βάση τα πραγματικά περιστατικά για τα οποία αυτή ή αυτός έχει καταγγείλει ενώπιον του Δικαστηρίου και από το αν έχουν αναγνωρίσει οι εγχώριες αρχές, είτε ρητά είτε ως προς την ουσία, παραβίαση της Σύμβασης. Μόνο όταν πληρούνται οι δύο αυτές προϋποθέσεις-όροι την επικουρική φύση τής σύμβασης αποκλείει-εμποδίζει-προλαμβάνει την εξέταση της αίτησης (βλέπε, για παράδειγμα, Scordino κατά Ιταλίας (Δεκέμβριος), αριθ. 36813/97, ΕΔΑΔ 2003-IV).

74. Εν προκειμένω, το Δικαστήριο δεν όφειλε να εξετάσει αν η πρώτη προϋπόθεση-όρος έχει εκπληρωθεί, δεδομένου ότι η δεύτερη προϋπόθεση-όρος δεν πληρούται. Η κυβέρνηση έχει καταστήσει σαφές ότι η Νομοθεσία Καταχωρημένης Σχέσης εισήχθη ως θέμα πολιτικής επιλογής και όχι για την εκπλήρωση υποχρεώσεων ενώπιον -που απορρέουν από τη Σύμβαση (βλ. σκέψη 80 κατωτέρω). Ως εκ τούτου, η εισαγωγή τής εν λόγω Νομοθεσίας δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αναγνώριση παραβίασης της Σύμβασης που προβάλλουν-ισχυρίζονται οι ενάγοντες. Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο απέρριψε το επιχείρημα της κυβέρνησης ότι οι ενάγοντες δεν μπορούν πλέον να ισχυρίζονται ότι είναι θύματα της προβαλλόμενης-ισχυριζόμενης παραβίασης του άρθρου 14 σε συνδυασμό με το άρθρο 8.

3. Συμπέρασμα


75.Το Πρωτοδικείο κρίνει, υπό το φως των ισχυρισμών των διαδίκων, ότι η καταγγελία που εγείρει σοβαρά ζητήματα πραγματικά και νομικά σύμφωνα με τη σύμβαση, ο καθορισμός των οποίων απαιτεί την εξέταση της ουσίας. Το Δικαστήριο καταλήγει επομένως στο συμπέρασμα ότι η αιτίαση αυτή δεν είναι προδήλως αβάσιμη κατά την έννοια του άρθρου 35 § 3 της Σύμβασης. Καμία άλλη βάση-αιτία-λόγος για να κηρυχθεί απαράδεκτη. Δεν έχει δημιουργηθεί;;;;.

Β. Επί της ουσίας
1. Επιχειρήματα των διαδίκων

76. Οι ενάγοντες υποστηρίζουν ότι η καρδιά της καταγγελίας τους ήταν πως υπέστησαν δυσμενή διάκριση ως ζευγάρι ιδίου φύλου. Συμφωνώντας με την κυβέρνηση σχετικά με τη δυνατότητα εφαρμογής του άρθρου 14 σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παρατήρησαν ότι ακριβώς όπως και οι διαφορές με βάση το φύλο, οι διαφορές με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό απαιτούν, ιδιαιτέρως σοβαρούς λόγους αιτιολόγησης. Κατά τους ισχυρισμούς των εναγουσών-ντων, η Κυβέρνηση παραλέλειψε να υποβάλει τέτοιου είδους αιτίες-λόγους για τον αποκλεισμό τους από την πρόσβαση στο γάμο.

77. Ακολούθησε από την υπόθεση Karner την απόφαση του Δικαστηρίου (προπαρατεθείσα, § 40) ότι η προστασία της παραδοσιακής οικογένειας ήταν μια σημαντική και νόμιμη αιτία-λόγος, αλλά έπρεπε να αποδείξει ότι μια συγκεκριμένη διαφορά ήταν επίσης αναγκαία για την επίτευξη του στόχου αυτού. Τίποτε στον ισχυρισμό-διαμαρτυρία των εναγόντων τίποτε δεν έδειξε ότι ο αποκλεισμός των ζευγαριών του ιδίου φύλου από το γάμο ήταν αναγκαίος για την προστασία της παραδοσιακής οικογένειας.

78.Στις προφορικές παρατηρήσεις τους, αντιδρώντας στην εισαγωγή της Νομοθεσίας Καταχωρημένης Σχέσης Συμβίωσης, οι ενάγοντες υποστήριξαν ότι οι υπάρχουσες διαφορές μεταξύ του γάμου, αφενός, και της Καταχωρημένης Σχέσης Συμβίωσης, από την άλλη ήταν ακόμα διακρίσεις. Ανέφεραν ειδικότερα ότι η συγκεκριμένη Νομοθεσία Καταχωρημένης σχέσης Συμβίωσης δεν παρέχει τη δυνατότητα να εισέλθει σε μια δέσμευση, ενώ, σε αντίθεση με το γάμο, τις Καταχωρημένες Συντροφικές Σχέσεις δεν συμπεριλαμβάνονται στο Τμήαμ-Γραφείο για τα ζητήματα της Προσωπικής Κατάστασης, αλλά στην Διοικητική Αρχή της Περιφέρειας, πως δεν υπάρχει δικαίωμα αποζημίωσης σε περίπτωση καταχρηστικού θάνατο από ατύχημα της συντρόφισας-ου, και πως δεν είναι σαφές αν ορισμένες παροχές που χορηγούνται σε "οικογένειες" θα μπορούσαν επίσης να χορηγούνται στις συντρόφισες-ους με Καταχωρημένη Σχέση Συμβίωσης και στα παιδιά της μιας-ενός από αυτές που ζουν σε κοινό νοικοκυριό. Παρά το γεγονός ότι οι διαφορές με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό απαιτούν, ιδιαιτέρως σημαντικές αιτίες-λόγους, τέτοιες όμως αιτίες δεν έχουν δοθεί από την Κυβέρνηση.

79. Η Κυβέρνηση δέχθηκε ότι το άρθρο 14 λαμβάνεται σε συνδυασμό με το άρθρο 8 της Σύμβασης. Μέχρι τώρα η νομολογία του Δικαστηρίου είχε θεωρήσει πως λεσβιακές σχέσεις, εμπίπτουν στην έννοια της «ιδιωτικής ζωής», αλλά μπορεί να υπάρχουν σοβαρές αιτίες-λόγοι ώστε να περιλαμβάνεται η σχέση ενός λεσβιακού ζευγαριού που ζει μαζί στη σφαίρα-πεδίο της "οικογενειακής ζωής".

2. Οι ισχυρισμοί των τρίτων διαδίκων

80.Όσον αφορά τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις του άρθρου 14 σε συνδυασμό με το άρθρο 8, η Κυβέρνηση ενέμεινε ότι ήταν στην ευχέρεια του νομοθετικού σώματος να αποδεχτεί ή όχι να δοθεί στα ζευγαρια του ιδίου φύλου η δυνατότητα νομικής ανγνώρισης της σχέσης τους σε οποιαδήποτε άλλη μορφή, εκτός του γάμου. Το αυστριακό νομοθετικό σώμα επέλεξε να δώσει στα ζευγάρια ίδιου φύλου αυτή τη δυνατότητα. Στο πλαίσιο της Νομοθεσίας Καταχωρημένης-Συμβιωτικής Σχέσης η οποία ετέθει σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2010 οι συντρόφισες-οι του ιδίου φύλου ήταν σε θέση να συνάψουν Καταχωρημένη Συντροφική Σχέση που τις-τους παρέχει καθεστώς παρόμοιο με το γάμο. Η νέα νομοθεσία που καλύπτει τόσο διαφορετικούς τομείς όπως αστικό και ποινικό δίκαιο, την εργασία, την κοινωνική νομοθεσία και την κοινωνικής ασφάλειας νομοθεσία, το φορολογικό δίκαιο, την νομοθεσία σχετικά με τις διοικητικές διαδικασίες, την προστασία προσωπικών δεδομένων και δημόσιες υπηρεσίες, τα διαβατήρια και τα θέματα καταχώρισης, καθώς και τη νομοθεσία για αλλοδαπές-ους.

81. Όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 8, η τρίτη διάδικος της Κυβέρνησης υποστήριξε ότι, μολονότι νομολογία του Δικαστηρίου, όπως ίσχυε δεν θεώρησε πως οι σχέσεις ίδιου φύλου εμπίπτουν στην έννοια της "οικογενειακής ζωής", αυτό δεν θα πρέπει να αποκλείεται στο μέλλον. Παρ 'όλα αυτά το άρθρο 8, σε συνδυασμό με το άρθρο 14 δεν θα πρέπει να ερμηνεύεται κατά τρόπο ώστε να απαιτείται είτε η πρόσβαση σε γάμο ή η δημιουργία εναλλακτικών μορφών νομικής αναγνώρισης σχέσεων προσώπων του ιδίου φύλου.

82.Όσον αφορά την αιτιολόγηση για την διαφορετική μεταχείριση, η τρίτη διάδικος της Κυβέρνησης αμφισβήτησε το επιχείρημα των εναγόντων που προέρχονται από την απόφαση του Δικαστηρίου για την υπόθεση Karner. Στην περίπτωση αυτή, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο αποκλεισμός των ζευγαριών ίδιου φύλου από την προστασία που παρέχεται σε ζευγάρια διαφορετικού φύλου στην νομοθεσία ενοικιοστασίου δεν ήταν αναγκαστικά επίτευξη-δημιουργία νόμιμου σκοπού της προστασίας της οικογένειας με την παραδοσιακή έννοια. Το θέμα στην προκειμένη υπόθεση είναι διαφορετικό: αυτό που διακυβεύεται είναι το ζήτημα της πρόσβασης στο γάμο ή άλλη νομική αναγνώριση. Η αιτιολόγηση-δικαιολογία για αυτή τη συγκεκριμένη διαφορετική μεταχείριση μεταξύ ζευγαριών του ίδιου φύλου και ζευγαριών διαφορετικού φύλου προβλέπεται στο άρθρο 12 της ίδιας της Σύμβασης.

83. Τέλος, η τρίτη διάδικος της Κυβέρνησης υποστήριξε ότι στην Αγγλία, η Νομοθεσία για το Σύμφωνο Συμβίωσης 2004, η οποία τέθηκε σε ισχύ τον Δεκέμβριο 2005 εισήγαγε ένα σύστημα εγγραφής της Καταχωρημένης σχέσης για τα λεσβιακά ζευγάρια. Ωστόσο, η εν λόγω νομοθεσία θεσπίστηκε ως πολιτική επιλογή με στόχο την προώθηση της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ισότητας, ενώ δεν θεωρήθηκε πως η Σύμβαση επέβαλε μία θετική υποχρέωση να παρέχεται μια τέτοια δυνατότητα. Κατά την άποψη της Κυβέρνησης η θέση αυτή υποστηρίχθηκε από την απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση Courten κατά της Αγγλίας (αριθ. 4479/06, 4 Νοεμβρίου 2008).

84. Οι τέσσερις μη κυβερνητικές οργανώσεις που από κοινού έθεσαν τις παρατηρήσεις τις στο Δικαστήριο να αποφανθεί επί του ζητήματος αν η σχέση του ιδίου φύλου συντροφισών-ων που συγκατοικούν εμπίπτει στην έννοια της "οικογενειακής ζωής", κατά την έννοια του άρθρου 8 της Σύμβασης. Σημείωσαν ότι το θέμα είχε μείνει σε εκκρεμότητα στην υπόθεση Karner (όπ.π., § 33). Ισχυρίστηκαν ότι μέχρι τώρα ήταν γενικά αποδεκτό ότι τα ζευγάρια ιδίου φύλου έχουν την ίδια ικανότητα να θεσπίζουν-δημιουργούν-έχουν μια μακροπρόθεσμη συναισθηματική και σεξουαλική σχέση όπως τα διαφορετικού φύλου ζευγάρια, ως εκ τούτου, έχουν τις ίδιες ανάγκες όπως τα ετερό ζευγάρια να αναγνωρίζεται νομικά η σχέση τις-τους.

85. Το Δικαστήριο δεν έκρινε ότι το άρθρο 12 απαιτεί οι Συμβαλλόμενες Χώρες μέλη να χορηγούν πρόσβαση στο γάμο στα ζευγάρια του ίδιου φύλου, θα πρέπει να εξετάσει το ζήτημα αν υπήρχε υποχρέωση βάσει του άρθρου 14 σε συνδυασμό με το άρθρο 8 για την παροχή εναλλακτικών μέσων νομικής αναγνώρισης της σχέσης του ίδιου φύλου.

86.Οι μη κυβερνητικές οργανώσεις που απάντησαν στο ερώτημα αυτό καταφατικά: πρώτον, εξαιρόντας στα ζευγάρια του ιδίου φύλου συγκεκριμένα δικαιώματα και οφέλη που συνδέονται με το γάμο (όπως για παράδειγμα το δικαίωμα σε σύνταξη χηρείας) χωρίς τις-τους δίνει πρόσβαση σε οποιονδήποτε άλλο εναλλακτικό μέσο για να πληρούν τις προϋποθέσεις θα ισοδυναμούσε με έμμεση διάκριση (βλ. Θλιμμένου κατά της Ελλάδας [GC], όχι. 34369/97, § 44, ΕΔΑΔ 2000-IV). Κατά δεύτερο λόγο, συμφώνησαν με το επιχείρημα των εναγόντων που αντλείται από την υπόθεση Karner (όπ.π.). Τρίτον, διαβεβαίωσαν πως η κατάσταση της Ευρωπαϊκής συναίνεσης υποστηρίζει όλο και περισσότερο την ιδέα ότι οι Χώρες μέλη έχουν την υποχρέωση να παρέχουν, αν όχι την πρόσβαση σε γάμο, εναλλακτικούς τρόπους νομικής αναγνώρισης. Μέχρι τώρα σχεδόν το 40% έχουν νομοθεσία που επιτρέπει στα ζευγάρια του ιδίου φύλου την καταχώρηση των σχέσεων τους ως γάμο ή με άλλο όνομα (βλέπε σημεία 27-28 ανωτέρω). 



Βρίσκεστε στο Γ' μέρος για να βρεθείτε στο Δ' μέρος πατήστε εδώ
 

Την υπόθεση τη βρήκαμε και τη μεταφράσαμε από την www.echr.coe, στην http://cmiskp.echr.coe.int/tkp197/view.asp?action=html&documentId=863118&portal=hbkm&source=externalbydocnumber&table=F69A27FD8FB86142BF01C1166DEA398649