SCHALK και KOPF Αριθ. Αγωγής 30141/04 3

50.Το Δικαστήριο υπενθυμίζει, καταρχάς, ότι δεν είχε ακόμη την ευκαιρία να εξετάσει αν δύο πρόσωπα τα οποία είναι του ιδίου φύλου μπορούν να αξιώσουν να έχουν δικαίωμα να συνάψουν γάμο. Ωστόσο, ορισμένες αρχές ενδέχεται να συναχθούν από τη νομολογία του Δικαστηρίου σχετικά με τις-τους τρανς.

51. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τίθεται το ζήτημα αν η άρνηση σύναψης γάμου, σε μια-ένα τρανς που έχει διορθώσει το φύλο της με ένα άτομο του αντίθετου φύλου, με το νέο φύλο της-του παραβιάζει το άρθρο 12. Στη προγενέστερη νομολογία του, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι η σύνδεση-προσάρτηση με την παραδοσιακή έννοια του γάμου στην οποία στηρίζεται το άρθρο 12 προβλέπεται επαρκής αιτία-λόγος για τη συνέχιση της υιοθέτησης-έγκρισης από το κράτος των βιολογικών κριτηρίων για τον καθορισμό του φύλου ενός προσώπου για τους σκοπούς του γάμου. Συνεπώς, αυτό θεωρήθηκε ένα θέμα που περιλαμβάνεται στο πλαίσιο της εξουσίας των Συμβαλλομένων Χωρών να ρυθμίζουν στο εθνικό δίκαιο την άσκηση του δικαιώματος της σύναψης γάμου (βλ. Sheffield και Horsham, ό.π., § 67, υπόθεση Cossey κατά της Αγγλίας, 27 Σεπτεμβρίου 1990, § 46, σειρά A αριθ. 184, βλ. Επίσης υπόθεση Rees κατά της Αγγλίας, 17 Οκτωβρίου 1986, § § 49-50, σειρά A αριθ. 106).

52.Στην υπόθεση της Christine Goodwin (όπ.π., § § 100-104), το Δικαστήριο απομακρύνθηκε-απέφυγε-απέστη από τη νομολογία αυτή: Η Επιτροπή έκρινε ότι οι όροι-πρυποθέσεις που χρησιμοποιούνται από το άρθρο 12, το οποίο αναφέρεται στο δικαίωμα της γυναίκας και του άνδρα να συνάπτει γάμο, δεν χρειαζόταν πλέον να νοείται ο καθορισμός των φύλων, με καθαρά βιολογικά κριτήρια. Στο πλαίσιο αυτό, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι υπήρξαν σημαντικές κοινωνικές αλλαγές στο θεσμό του γάμου, μετά την έγκριση της Σύμβασης. Επιπλέον, αναφέρθηκε στο άρθρο 9 της Χάρτας των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία απομακρύνθηκε-απέφυγε-απέστη από τη διατύπωση του άρθρου 12. Τέλος, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι υπήρχε ευρεία αποδοχή του γάμου των τρανς σύμφωνα με το νέο φύλο τις-τους. Εν κατακλείδι το Δικαστήριο έκρινε ότι η αδυναμία μιας τρανς που έχει διορθώσει το φύλο της να συνάψει γάμο παραβίαζε το άρθρο 12 της Σύμβασης.

53. Δύο ακόμη υποθέσεις παρουσιάζουν ενδιαφέρον στο παρόν πλαίσιο: (Parry κατά Αγγλίας (Δεκ.), αριθ. 42971/05, ΕΔΑΔ 2006-XV, και R. και F. κατά της Αγγλίας (Δεκ. ), αριθ. 35748/05, 28 Νοεμβρίου 2006). Και στις δύο περιπτώσεις οι ενάγουσες-ντες ήταν ένα παντρεμένο ζευγάρι, που αποτελούταν από μια γυναίκα και μια γυναίκα τρανς, πρώην άνδρας που είχε διορθώσει το φύλο της. Οι ενάγουσες καταγγέλλουν, μεταξύ άλλων, πως σύμφωνα με το άρθρο 12 της Σύμβασης όφειλαν να διαλύσουν το γάμος τις, αν η δεύτερη προσφεύγουσα επιθυμούσε να αποκτήσει πλήρη νομική αναγνώριση τού διορθωμένου φύλου της. Το Πρωτοδικείο απέρριψε την καταγγελία ως προδήλως αβάσιμη. Σημείωσε ότι η εθνική νομοθεσία επιτρέπει το γάμο μόνο μεταξύ ατόμων αντιθέτου φύλου, αν το φύλο προέρχεται από προσδιορισμό κατά τη γέννηση ή από μια διαδικασία αναγνώρισης του φύλου, ενώ οι γάμοι του ιδίου φύλου δεν επιτρέπονται. Ομοίως, το άρθρο 12 διατηρεί-προφυλάσει τη παραδοσιακή έννοια του γάμου, μεταξύ γυναίκας και άνδρα.

53 Α) Το Δικαστήριο αναγνώρισε ότι ορισμένες Συμβαλλόμενες Χώρες έχουν επεκτείνει το γάμο σε ζευγάρια του ιδίου φύλου, αλλά αυτό αντικατοπτρίζει το δικό τις όραμα για τον ρόλο του γάμου στις κοινωνίες τις και δεν απορρέει από την ερμηνεία του θεμελιώδους δικαιώματος, όπως ορίζεται καθορίζονται από τις Συμβαλλόμενες Χώρες της Σύμβασης το 1950. Το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αυτό ενέπιπτε στο περιθώριο εκτίμησης της Χώρας πώς να ρυθμίζει τις συνέπειες της διόρθωσης του φύλου σε προϋπάρχοντες γάμους. Επιπλέον, θεωρήθηκε ότι, σε περίπτωση που επέλεξουν το διαζύγιο, προκειμένου να καταστεί δυνατή στην τρανς συντρόφισα να λάβει πλήρη αναγνώριση του φύλου της, το γεγονός ότι οι ενάγουσες είχαν τη δυνατότητα να συνάψουν Καταχωρημένη Συμβίωση συνέβαλε στην αναλογικότητα αναγνώρισης του φύλου για το οποίο παραπονέθηκαν οι ενάγουσες.

β. Αίτηση της προκειμένης υπόθεσης

54. Το Πρωτοδικείο υπενθυμίζει ότι το άρθρο 12 παρέχει το δικαίωμα να παντρεύονται σε "άνδρες και γυναίκες". Το γαλλικό κείμενο προβλέπει «l'homme et la femme ont le droit de» marier se. Επιπλέον, το άρθρο 12 παρέχει το δικαίωμα να ιδρύουν οικογένεια.

55.Οι ενάγοντες υποστήριξαν πως η διατύπωση δεν σημαίνει απαραίτητα ότι μια γυναίκα θα μπορούσε να παντρευτεί μόνο έναν άνδρα και το αντίστροφο. Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι, εξετάζεται μεμονωμένα, η διατύπωση του άρθρου 12, θα μπορούσε να ερμηνευθεί έτσι ώστε να μην αποκλείει το γάμο μεταξύ δύο γυναικών ή δύο ανδρών. Ωστόσο, σε αντίθεση, όλα τα άλλα ουσιαστικά-θεμελειώδη Άρθρα της Σύμβασης μεταβιβάζουν-χαρίζουν-παραχωρούν δικαιώματα και ελευθερίες στην " καθεμία-να " ή δηλώνει πως "καμιά-νεις" δεν πρέπει να υπόκειται σε ορισμένες μορφές απαγορευμένων συμπεριφορών. Η επιλογή της διατύπωσης του άρθρου 12 πρέπει συνεπώς να θεωρηθεί ως σκόπιμη. Επιπλέον, πρέπει να ληφθεί υπόψη το ιστορικό πλαίσιο στο οποίο εγκρίθηκε η Σύμβαση. Στη δεκαετία του 1950 ο γάμος ήταν σαφώς κατανοητός με την παραδοσιακή έννοια τού να είναι μια ένωση μεταξύ συντροφισών-ων διαφορετικού φύλου.

56. Όσον αφορά τη σύνδεση μεταξύ του δικαιώματος γάμου και το δικαίωμα δημιουργίας οικογένειας, το Δικαστήριο έχει ήδη κρίνει ότι η αδυναμία οποιουδήποτε ζευγαριού ή γονέα να αναπαράξει ένα παιδί δεν μπορεί να θεωρηθεί ως per se αφαίρεση του δικαιώματος να συνάψης γάμου (Christine Goodwin , ό.π., § 98). Ωστόσο, η διαπίστωση αυτή δεν επιτρέπει κανένα συμπέρασμα σχετικά με το θέμα του γάμου προσώπων του ιδίου φύλου.

57.Εν πάση περιπτώσει, οι ενάγουσες-ντες δεν βασίζονται κυρίως στη γραμματική ερμηνεία του άρθρου 12. Ουσιαστικά επικαλέστηκαν την νομολογία του Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία η Σύμβαση είναι ένα ζωντανό μέσο που πρέπει να ερμηνεύεται με τις σημερινές-σύγχρονες συνθήκες-όρους (βλ. EB κατά Γαλλίας [GC], όχι. 43546/02, § 92, ΕΣΔΑ 2008 -..., και Christine Goodwin, προπαρατεθείσα, § § 74-75). Κατά τους ισχυρισμούς των εναγουσών-ων το άρθρο 12 στις σημερινές-σύγχρονες συνθήκες θα πρέπει να διαβάζεται ως χορήγηση στα ζευγάρια του ιδίου φύλου πρόσβασης στο γάμο, ή, με άλλα λόγια, ότι υποχρεώνει-δεσμεύει τις Χώρες μέλη να προβλέπουν την πρόσβαση στην εθνική τις νομοθεσία.

58.Το Δικαστήριο δεν έχει πειστεί από το επιχείρημα των εναγουσών-ντων. Παρόλο που, όπως σημειώνεται στην υπόθεση Christine Goodwin, ο θεσμός του γάμου έχει υποστεί μεγάλες κοινωνικές αλλαγές μετά την έγκριση της Σύμβασης, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι δεν υπάρχει Ευρωπαϊκή Συναίνεση όσον αφορά το γάμο προσώπων του ιδίου φύλου. Επί του παρόντος, δεν υπερβαίνουν τις έξι από τις σαράντα επτά Χώρες μέλη της Σύμβασης που επιτρέπουν το γάμο προσώπων του ιδίου φύλου (βλ. ανωτέρω σκέψη 27). *Γ

*Γ Η Ισλανδία είναι η πιο πρόσφατη και η έβδομη που επέτρεψε τον ΛεΠΑΤ γάμο. Η Πρωθυπουργίνα της νυμφεύθηκε την εδώ και χρόνια συντρόφισά της στις 27.6.10.

59. Δεδομένου ότι ο ενάγων εκπρόσωπος της Κυβέρνησης, καθώς και το τρίτο-τμήμα-μέρος της Κυβέρνησης ορθώς επισήμανε, πως η παρούσα υπόθεση πρέπει να είναι διακριτή από την υπόθεση Christine Goodwin. Σε αυτή την περίπτωση (προπαρατεθείσα, § 103) το Δικαστήριο διέκρινε μια σύγκλιση των προτύπων (ποιότητας) -κριτηρίων-σταθμών-σταθμά όσον αφορά τον γάμο των τρανσεξουαλικών ατόμων σύμφωνα με το νέο φύλο τους. Επιπλέον, η υπόθεση Christine Goodwin ασχολείται με το γάμο συντρόφων, που έχουν διαφορετικό φύλο μεταξύ τις-τους, αν και το φύλο δεν ορίζεται από αμιγώς βιολογικά κριτήρια, αλλά λαμβάνοντας υπ' όψιν άλλους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων την διόρθωση φύλου της μιας-ενός εκ των συντρόφων.

60.Όσον αφορά τη σύγκριση μεταξύ του άρθρου 12 της Σύμβασης και του άρθρου 9 της Χάρτας των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (η Χάρτα "), το Δικαστήριο έχει ήδη σημειώσει ότι η τελευταία έχει αποφύγει συνειδητά την αναφορά σε γυναίκες και άνδρες (βλ. Christine Goodwin, προπαρατεθείσα, § 100). Οι παρατηρήσεις σχετικά με τη Χάρτα, η οποία κατέστη νομικά δεσμευτική τον Δεκέμβριο 2009, επιβεβαιώνει ότι το άρθρο 9 επιδιώκει να είναι ευρύτερο από τα αντίστοιχα άρθρα άλλων (συμβάσεων, χαρτών) ανθρωπίνων δικαιωμάτων (βλ. Ανωτέρω, σκέψη 25).

60. Α) Ταυτόχρονα, η παραπομπή στο εσωτερικό-εθνικό δίκαιο αντικατοπτρίζει την πολυμορφία των εθνικών ρυθμίσεων, τα οποία κυμαίνονται από το να επιτρέπεται ο γάμος προσώπων του ιδίου φύλου έως το να απαγορεύεται ρητώς. Με παραπομπή στην εθνική νομοθεσία, το άρθρο 9 της Χάρτας αφήνει την απόφαση στις Χώρες για το αν θα επιτρέψουν ή όχι το γάμο προσώπων του ιδίου φύλου. Σύμφωνα με τα λόγια του σχολιασμού: "... μπορεί να υποστηριχθεί ότι δεν υπάρχει εμπόδιο για την αναγνώριση των σχέσεων προσώπων του ίδιου φύλου στο πλαίσιο του γάμου. Υπάρχει, ωστόσο, δεν απαιτεί ρητώς πως η εθνική νομοθεσία πρέπει να διευκολύνει αυτούς τους γάμους".

61. Λαμβάνοντας υπόψη το άρθρο 9 της Χάρτας, ως εκ τούτου, το Δικαστήριο δεν θα θεωρεί πλέον ότι το δικαίωμα του γάμου διατηρείται- καθιερώνεται-προφυλάσεται στο άρθρο 12, πρέπει σε κάθε περίπτωση να περιορίζεται στο γάμο μεταξύ δύο προσώπων διαφορετικού φύλου. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί να λεχθεί ότι το άρθρο 12 έχει εφαρμογή στην καταγγελία των εναγουσών-ντων. Ωστόσο, όπως έχουν τα πράγματα, το ζήτημα για το αν θα επιτρέψουν ή όχι το γάμο σε πρόσωπα του ιδίου φύλου, αφήνεται να ρυθμίζεται από την εθνική νομοθεσία της Συμβαλλόμενης Χώρας.

62. Συναφώς, το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι ο γάμος έχει βαθιές κοινωνικές και πολιτισμικές προεκτάσεις που μπορεί να διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό από τη μια κοινωνία στην άλλη. Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι δεν πρέπει να σπεύσει να υποκαταστήσει με την κρίση του τις εθνικές αρχές, οι οποίες είναι καλύτερα σε θέση να αξιολογήσουν και να ανταποκριθούν στις ανάγκες της κοινωνίας (βλέπε υπόθεση B. και L. κατά της Αγγλίας, όπ. π. , § 36).

63. Εν κατακλείδι, η διαπίστωση ότι το άρθρο 12 της Συμβάσεως δεν επιβάλλει την υποχρέωση στην εναγόμενη- εκπρόσωπο της Κυβέρνησης να χορηγήσει στα ζευγάρια του ιδίου φύλου, όπως οι ενάγοντες την πρόσβαση σε γάμο.

64. Συνεπώς, δεν υπήρξε παραβίαση του άρθρου 12 της Σύμβασης.

III. ΠΡΟΒΑΛΛΟΜΕΝΗ-ΙΣΧΥΡΙΖΟΜΕΝΗ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 14 ΣΕ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 8 ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ

65. Οι ενάγοντες κατήγγειλαν κατά το άρθρο 14 σε συνδυασμό με το άρθρο 8 της Σύμβασης πως δέχτηκαν δυσμενή διάκριση λόγω του σεξουαλικού προσανατολισμού τους, δεδομένου ότι τους αρνηθηκαν το δικαίωμα να συνάψουν γάμο και δεν έχουν καμία άλλη δυνατότητα νομική αναγνώρισης της σχέση τους πριν από την έναρξη ισχύος της Νομοθεσίας Καταχώρηση Συμβιωτικής Σχέσης.


Το άρθρο 8 έχει ως εξής:

"1. Κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα στον σεβασμό της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής της-του, ...
2. Δεν πρέπει να υπάρχει, επέμβασις δημοσίας αρχής εν τη ασκήσει του δικαιώματος τούτου, εκτός αυτών που είναι σύμφωνα με τη νομοθεσία και είναι απαραίτητα σε μια δημοκρατική κοινωνία, προς το συμφέρον της εθνικής ασφάλειας, δημόσιας ασφάλειας ή της οικονομικής ευημερίας της χώρας, για την πρόληψη της διασάλευσης της τάξης ή εγκληματικών πράξεων, για την προστασία της υγείας ή της ηθικής, ή για την προστασία των δικαιωμάτων και ελευθεριών των άλλων. "

Το άρθρο 14 προβλέπει τα εξής:

"Η απόλαυση των δικαιωμάτων και των ελευθεριών που ορίζονται στην [η] Συνθήκη πρέπει να διασφαλίζεται χωρίς διάκριση για οποιονδήποτε λόγο, όπως το φύλο, τη φυλή, το χρώμα, τη γλώσσα, τη θρησκεία, τις πολιτικές ή άλλες πεποιθήσεις, την εθνική ή κοινωνική καταγωγή, σύνδεση με εθνική μειονότητα , περιουσίας, γέννησης ή άλλης κατάστασης. "

Α. Επί του παραδεκτού

1.Εξάντληση των εθνικών ενδίκων μέσων

66. Η κυβέρνηση υποστήριξε με τις γραπτές παρατηρήσεις της πως, πριν από τις εθνικές-εγχώριες αρχές, οι ενάγοντες διαμαρτυρήθηκαν αποκλειστικά για την αδυναμία να συνάψουν γάμο. Οποιαδήποτε άλλα σημεία που θίχτηκαν άμεσα ή έμμεσα με την προσφυγή τους ενώπιον του Δικαστηρίου, όπως το ζήτημα της εναλλακτικής νομικής αναγνώρισης της σχέσης τους, έπρεπε να κηρυχθεί απαράδεκτη για μη εξάντληση. Ωστόσο, η κυβέρνηση δεν επιδιώκει ρητώς το επιχείρημα αυτό σε προφορικές παρατηρήσεις τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Αντίθετα, δήλωσαν ότι το θέμα της Καταχωρημένης Συμβιωτικής Σχέσης θα μπορούσε να θεωρηθεί πως είναι συνυφασμένό με την υπό κρίση προσφυγή.

67.Οι ενάγοντες αμφισβήτησαν το επιχείρημα της Κυβέρνησης για μη εξάντληση, υποστηρίζοντας μεταξύ άλλων ότι το ζήτημα της δυσμενούς διακρίσεως ως ζευγάρι του ιδίου φύλου εντασσόταν στο πλαίσιο της καταγγελίας τους και ότι είχαν επίσης επικαλεσθεί τη νομολογία του Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 14 λαμβάνεται συνδυασμό με το άρθρο 8 στην συνταγματική καταγγελία τους.

68. Το Δικαστήριο υπενθυμίζει πως το άρθρο 35 § 1 της Σύμβασης προβλέπει ότι οι καταγγελίες που προορίζονται να τεθούν στη συνέχεια, στο Στρασβούργο, θα πρέπει να τεθούν-αποδοθούν στο σχετικό εθνικό σώμα, τουλάχιστον ως προς την ουσία και σύμφωνα με τις τυπικές προϋποθέσεις και προθεσμίες που καθορίζονται εσωτερική έννομη τάξη (βλ. Akdivar και άλλοι κατά Τουρκίας, 16 Σεπτεμβρίου 1996, § 66, Εκθέσεις των δικαστικών Κρίσεων-αποφάσεων και των αποφάσεων 1996-IV).

69. Η εθνική-εσωτερική διαδικασία στην παρούσα υπόθεση σχετίζεται με την άρνηση των αρχών να επιτρέψουν τον γάμο των εναγόντων. Και τη δυνατότητα να εισέλθουν σε μια Καταχωρημένη συμβίωση-Καταχωρημένη Συμβιωτική Σχέση δεν υπήρχε κατά τον κρίσιμο χρόνο, είναι δύσκολο να δούμε πώς οι ενάγοντες μπορούσαν να θέσουν το ζήτημα της νομικής αναγνώρισης της σχέσης τους, εκτός από την προσπάθεια να συνάψουν γάμο. Κατά συνέπεια, η συνταγματική καταγγελία τους επικεντρώθηκε επίσης στην έλλειψη πρόσβασης στο γάμο. Ωστόσο, κατήγγειλαν επίσης, τουλάχιστον ως προς την ουσία, την έλλειψη κάθε άλλου μέσου νομικής αναγνώρισης τής σχέση τους. Έτσι, το Συνταγματικό Δικαστήριο ήταν σε θέση να αντιμετωπίσει το θέμα και, μάλιστα, απηύθυναν εν συντομία, αν και μόνο δηλώνοντας πως το νομοθετικό σώμα ήταν σε θέση να εξετάσει σε ποιους τομείς του δικαίου, ενδεχομένως, υπάρχουν διακρίσεις εις βάρος των ζευγαριών του ιδίου φύλου με τον περιορισμό ορισμένων δικαιωμάτων στα έγγαμα ζευγάρια. Υπό τις συνθήκες αυτές, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι οι ενάγοντες συμμορφώθηκαν με την υποχρέωση να εξαντλήσουν εγχώρια ένδικα μέσα.

70.Σε κάθε περίπτωση, το Δικαστήριο συμφωνεί με την Κυβέρνηση ότι το θέμα της εναλλακτικής νομικής αναγνώρισης είναι τόσο στενά συνδεδεμένο με το θέμα της έλλειψης πρόσβασης στο γάμο που θα πρέπει να θεωρηθεί ότι είναι συνυφασμένη με την υπό κρίση προσφυγή.

71. Εν κατακλείδι, το Δικαστήριο απέρριψε το επιχείρημα της κυβέρνησης ότι οι προσφεύγοντες παρέλειψαν να εξαντλήσουν εσωτερικά-εθνικά ένδικα μέσα όσον αφορά την καταγγελία τους βάσει του άρθρου 14 σε συνδυασμό με το άρθρο 8.

2. Κατάσταση των εναγόντων θυμάτων

72.Στις προφορικές παρατηρήσεις της ενώπιον του Δικαστηρίου, η κυβέρνηση έθεσε επίσης το ερώτημα αν οι ενάγοντες μπορούσαν ακόμη να ισχυριστούν πως είναι θύματα της καταγγελόμενης-ισχυριζόμενης-εικαζόμενης παραβίασης μετά την έναρξη ισχύος της Νομοθεσίας Καταχωρημένης Σχέσης

73.. Το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι η ιδιότητα των εναγόντων ως θύματα μπορεί να εξαρτάται από την αποζημίωση που πρόκειται να ανατεθεί σε εθνικό επίπεδο με βάση τα πραγματικά περιστατικά για τα οποία αυτή ή αυτός έχει καταγγείλει ενώπιον του Δικαστηρίου και από το αν έχουν αναγνωρίσει οι εγχώριες αρχές, είτε ρητά είτε ως προς την ουσία, παραβίαση της Σύμβασης. Μόνο όταν πληρούνται οι δύο αυτές προϋποθέσεις-όροι την επικουρική φύση τής σύμβασης αποκλείει-εμποδίζει-προλαμβάνει την εξέταση της αίτησης (βλέπε, για παράδειγμα, Scordino κατά Ιταλίας (Δεκέμβριος), αριθ. 36813/97, ΕΔΑΔ 2003-IV).

74. Εν προκειμένω, το Δικαστήριο δεν όφειλε να εξετάσει αν η πρώτη προϋπόθεση-όρος έχει εκπληρωθεί, δεδομένου ότι η δεύτερη προϋπόθεση-όρος δεν πληρούται. Η κυβέρνηση έχει καταστήσει σαφές ότι η Νομοθεσία Καταχωρημένης Σχέσης εισήχθη ως θέμα πολιτικής επιλογής και όχι για την εκπλήρωση υποχρεώσεων ενώπιον -που απορρέουν από τη Σύμβαση (βλ. σκέψη 80 κατωτέρω). Ως εκ τούτου, η εισαγωγή τής εν λόγω Νομοθεσίας δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αναγνώριση παραβίασης της Σύμβασης που προβάλλουν-ισχυρίζονται οι ενάγοντες. Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο απέρριψε το επιχείρημα της κυβέρνησης ότι οι ενάγοντες δεν μπορούν πλέον να ισχυρίζονται ότι είναι θύματα της προβαλλόμενης-ισχυριζόμενης παραβίασης του άρθρου 14 σε συνδυασμό με το άρθρο 8.

3. Συμπέρασμα


75.Το Πρωτοδικείο κρίνει, υπό το φως των ισχυρισμών των διαδίκων, ότι η καταγγελία που εγείρει σοβαρά ζητήματα πραγματικά και νομικά σύμφωνα με τη σύμβαση, ο καθορισμός των οποίων απαιτεί την εξέταση της ουσίας. Το Δικαστήριο καταλήγει επομένως στο συμπέρασμα ότι η αιτίαση αυτή δεν είναι προδήλως αβάσιμη κατά την έννοια του άρθρου 35 § 3 της Σύμβασης. Καμία άλλη βάση-αιτία-λόγος για να κηρυχθεί απαράδεκτη. Δεν έχει δημιουργηθεί;;;;.

Β. Επί της ουσίας
1. Επιχειρήματα των διαδίκων

76. Οι ενάγοντες υποστηρίζουν ότι η καρδιά της καταγγελίας τους ήταν πως υπέστησαν δυσμενή διάκριση ως ζευγάρι ιδίου φύλου. Συμφωνώντας με την κυβέρνηση σχετικά με τη δυνατότητα εφαρμογής του άρθρου 14 σε συνδυασμό με το άρθρο 8, παρατήρησαν ότι ακριβώς όπως και οι διαφορές με βάση το φύλο, οι διαφορές με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό απαιτούν, ιδιαιτέρως σοβαρούς λόγους αιτιολόγησης. Κατά τους ισχυρισμούς των εναγουσών-ντων, η Κυβέρνηση παραλέλειψε να υποβάλει τέτοιου είδους αιτίες-λόγους για τον αποκλεισμό τους από την πρόσβαση στο γάμο.

77. Ακολούθησε από την υπόθεση Karner την απόφαση του Δικαστηρίου (προπαρατεθείσα, § 40) ότι η προστασία της παραδοσιακής οικογένειας ήταν μια σημαντική και νόμιμη αιτία-λόγος, αλλά έπρεπε να αποδείξει ότι μια συγκεκριμένη διαφορά ήταν επίσης αναγκαία για την επίτευξη του στόχου αυτού. Τίποτε στον ισχυρισμό-διαμαρτυρία των εναγόντων τίποτε δεν έδειξε ότι ο αποκλεισμός των ζευγαριών του ιδίου φύλου από το γάμο ήταν αναγκαίος για την προστασία της παραδοσιακής οικογένειας.

78.Στις προφορικές παρατηρήσεις τους, αντιδρώντας στην εισαγωγή της Νομοθεσίας Καταχωρημένης Σχέσης Συμβίωσης, οι ενάγοντες υποστήριξαν ότι οι υπάρχουσες διαφορές μεταξύ του γάμου, αφενός, και της Καταχωρημένης Σχέσης Συμβίωσης, από την άλλη ήταν ακόμα διακρίσεις. Ανέφεραν ειδικότερα ότι η συγκεκριμένη Νομοθεσία Καταχωρημένης σχέσης Συμβίωσης δεν παρέχει τη δυνατότητα να εισέλθει σε μια δέσμευση, ενώ, σε αντίθεση με το γάμο, τις Καταχωρημένες Συντροφικές Σχέσεις δεν συμπεριλαμβάνονται στο Τμήαμ-Γραφείο για τα ζητήματα της Προσωπικής Κατάστασης, αλλά στην Διοικητική Αρχή της Περιφέρειας, πως δεν υπάρχει δικαίωμα αποζημίωσης σε περίπτωση καταχρηστικού θάνατο από ατύχημα της συντρόφισας-ου, και πως δεν είναι σαφές αν ορισμένες παροχές που χορηγούνται σε "οικογένειες" θα μπορούσαν επίσης να χορηγούνται στις συντρόφισες-ους με Καταχωρημένη Σχέση Συμβίωσης και στα παιδιά της μιας-ενός από αυτές που ζουν σε κοινό νοικοκυριό. Παρά το γεγονός ότι οι διαφορές με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό απαιτούν, ιδιαιτέρως σημαντικές αιτίες-λόγους, τέτοιες όμως αιτίες δεν έχουν δοθεί από την Κυβέρνηση.

79. Η Κυβέρνηση δέχθηκε ότι το άρθρο 14 λαμβάνεται σε συνδυασμό με το άρθρο 8 της Σύμβασης. Μέχρι τώρα η νομολογία του Δικαστηρίου είχε θεωρήσει πως λεσβιακές σχέσεις, εμπίπτουν στην έννοια της «ιδιωτικής ζωής», αλλά μπορεί να υπάρχουν σοβαρές αιτίες-λόγοι ώστε να περιλαμβάνεται η σχέση ενός λεσβιακού ζευγαριού που ζει μαζί στη σφαίρα-πεδίο της "οικογενειακής ζωής".

2. Οι ισχυρισμοί των τρίτων διαδίκων

80.Όσον αφορά τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις του άρθρου 14 σε συνδυασμό με το άρθρο 8, η Κυβέρνηση ενέμεινε ότι ήταν στην ευχέρεια του νομοθετικού σώματος να αποδεχτεί ή όχι να δοθεί στα ζευγαρια του ιδίου φύλου η δυνατότητα νομικής ανγνώρισης της σχέσης τους σε οποιαδήποτε άλλη μορφή, εκτός του γάμου. Το αυστριακό νομοθετικό σώμα επέλεξε να δώσει στα ζευγάρια ίδιου φύλου αυτή τη δυνατότητα. Στο πλαίσιο της Νομοθεσίας Καταχωρημένης-Συμβιωτικής Σχέσης η οποία ετέθει σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2010 οι συντρόφισες-οι του ιδίου φύλου ήταν σε θέση να συνάψουν Καταχωρημένη Συντροφική Σχέση που τις-τους παρέχει καθεστώς παρόμοιο με το γάμο. Η νέα νομοθεσία που καλύπτει τόσο διαφορετικούς τομείς όπως αστικό και ποινικό δίκαιο, την εργασία, την κοινωνική νομοθεσία και την κοινωνικής ασφάλειας νομοθεσία, το φορολογικό δίκαιο, την νομοθεσία σχετικά με τις διοικητικές διαδικασίες, την προστασία προσωπικών δεδομένων και δημόσιες υπηρεσίες, τα διαβατήρια και τα θέματα καταχώρισης, καθώς και τη νομοθεσία για αλλοδαπές-ους.

81. Όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 8, η τρίτη διάδικος της Κυβέρνησης υποστήριξε ότι, μολονότι νομολογία του Δικαστηρίου, όπως ίσχυε δεν θεώρησε πως οι σχέσεις ίδιου φύλου εμπίπτουν στην έννοια της "οικογενειακής ζωής", αυτό δεν θα πρέπει να αποκλείεται στο μέλλον. Παρ 'όλα αυτά το άρθρο 8, σε συνδυασμό με το άρθρο 14 δεν θα πρέπει να ερμηνεύεται κατά τρόπο ώστε να απαιτείται είτε η πρόσβαση σε γάμο ή η δημιουργία εναλλακτικών μορφών νομικής αναγνώρισης σχέσεων προσώπων του ιδίου φύλου.

82.Όσον αφορά την αιτιολόγηση για την διαφορετική μεταχείριση, η τρίτη διάδικος της Κυβέρνησης αμφισβήτησε το επιχείρημα των εναγόντων που προέρχονται από την απόφαση του Δικαστηρίου για την υπόθεση Karner. Στην περίπτωση αυτή, το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι ο αποκλεισμός των ζευγαριών ίδιου φύλου από την προστασία που παρέχεται σε ζευγάρια διαφορετικού φύλου στην νομοθεσία ενοικιοστασίου δεν ήταν αναγκαστικά επίτευξη-δημιουργία νόμιμου σκοπού της προστασίας της οικογένειας με την παραδοσιακή έννοια. Το θέμα στην προκειμένη υπόθεση είναι διαφορετικό: αυτό που διακυβεύεται είναι το ζήτημα της πρόσβασης στο γάμο ή άλλη νομική αναγνώριση. Η αιτιολόγηση-δικαιολογία για αυτή τη συγκεκριμένη διαφορετική μεταχείριση μεταξύ ζευγαριών του ίδιου φύλου και ζευγαριών διαφορετικού φύλου προβλέπεται στο άρθρο 12 της ίδιας της Σύμβασης.

83. Τέλος, η τρίτη διάδικος της Κυβέρνησης υποστήριξε ότι στην Αγγλία, η Νομοθεσία για το Σύμφωνο Συμβίωσης 2004, η οποία τέθηκε σε ισχύ τον Δεκέμβριο 2005 εισήγαγε ένα σύστημα εγγραφής της Καταχωρημένης σχέσης για τα λεσβιακά ζευγάρια. Ωστόσο, η εν λόγω νομοθεσία θεσπίστηκε ως πολιτική επιλογή με στόχο την προώθηση της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ισότητας, ενώ δεν θεωρήθηκε πως η Σύμβαση επέβαλε μία θετική υποχρέωση να παρέχεται μια τέτοια δυνατότητα. Κατά την άποψη της Κυβέρνησης η θέση αυτή υποστηρίχθηκε από την απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση Courten κατά της Αγγλίας (αριθ. 4479/06, 4 Νοεμβρίου 2008).

84. Οι τέσσερις μη κυβερνητικές οργανώσεις που από κοινού έθεσαν τις παρατηρήσεις τις στο Δικαστήριο να αποφανθεί επί του ζητήματος αν η σχέση του ιδίου φύλου συντροφισών-ων που συγκατοικούν εμπίπτει στην έννοια της "οικογενειακής ζωής", κατά την έννοια του άρθρου 8 της Σύμβασης. Σημείωσαν ότι το θέμα είχε μείνει σε εκκρεμότητα στην υπόθεση Karner (όπ.π., § 33). Ισχυρίστηκαν ότι μέχρι τώρα ήταν γενικά αποδεκτό ότι τα ζευγάρια ιδίου φύλου έχουν την ίδια ικανότητα να θεσπίζουν-δημιουργούν-έχουν μια μακροπρόθεσμη συναισθηματική και σεξουαλική σχέση όπως τα διαφορετικού φύλου ζευγάρια, ως εκ τούτου, έχουν τις ίδιες ανάγκες όπως τα ετερό ζευγάρια να αναγνωρίζεται νομικά η σχέση τις-τους.

85. Το Δικαστήριο δεν έκρινε ότι το άρθρο 12 απαιτεί οι Συμβαλλόμενες Χώρες μέλη να χορηγούν πρόσβαση στο γάμο στα ζευγάρια του ίδιου φύλου, θα πρέπει να εξετάσει το ζήτημα αν υπήρχε υποχρέωση βάσει του άρθρου 14 σε συνδυασμό με το άρθρο 8 για την παροχή εναλλακτικών μέσων νομικής αναγνώρισης της σχέσης του ίδιου φύλου.

86.Οι μη κυβερνητικές οργανώσεις που απάντησαν στο ερώτημα αυτό καταφατικά: πρώτον, εξαιρόντας στα ζευγάρια του ιδίου φύλου συγκεκριμένα δικαιώματα και οφέλη που συνδέονται με το γάμο (όπως για παράδειγμα το δικαίωμα σε σύνταξη χηρείας) χωρίς τις-τους δίνει πρόσβαση σε οποιονδήποτε άλλο εναλλακτικό μέσο για να πληρούν τις προϋποθέσεις θα ισοδυναμούσε με έμμεση διάκριση (βλ. Θλιμμένου κατά της Ελλάδας [GC], όχι. 34369/97, § 44, ΕΔΑΔ 2000-IV). Κατά δεύτερο λόγο, συμφώνησαν με το επιχείρημα των εναγόντων που αντλείται από την υπόθεση Karner (όπ.π.). Τρίτον, διαβεβαίωσαν πως η κατάσταση της Ευρωπαϊκής συναίνεσης υποστηρίζει όλο και περισσότερο την ιδέα ότι οι Χώρες μέλη έχουν την υποχρέωση να παρέχουν, αν όχι την πρόσβαση σε γάμο, εναλλακτικούς τρόπους νομικής αναγνώρισης. Μέχρι τώρα σχεδόν το 40% έχουν νομοθεσία που επιτρέπει στα ζευγάρια του ιδίου φύλου την καταχώρηση των σχέσεων τους ως γάμο ή με άλλο όνομα (βλέπε σημεία 27-28 ανωτέρω). 



Βρίσκεστε στο Γ' μέρος για να βρεθείτε στο Δ' μέρος πατήστε εδώ
 

Την υπόθεση τη βρήκαμε και τη μεταφράσαμε από την www.echr.coe, στην http://cmiskp.echr.coe.int/tkp197/view.asp?action=html&documentId=863118&portal=hbkm&source=externalbydocnumber&table=F69A27FD8FB86142BF01C1166DEA398649

Unicef: Ένα στα 10 κορίτσια θύμα βιασμού πριν τα 20

Πέραν της σεξουαλικής βίας, η έκθεση καταγράφει φρικιαστικά επίπεδα γενικότερης βίας με θύματα παιδιά. 
Μόνο το 2012, 95.000 παιδιά και έφηβες ηλικίας 0 έως 19 ετών δολοφονήθηκαν στις 190 χώρες της έρευνας! 

Περίπου 120 εκατομμύρια κορίτσια ανά τον κόσμο, πάνω από το 10%, έχουν υπάρξει θύματα βιασμού ή σεξουαλικής κακοποίησης πριν συμπληρώσουν 20 χρόνια ζωής, σύμφωνα με νέα έκθεση της υπηρεσίας Unicef των Ηνωμένων Εθνών, που αντλεί στοιχεία από 190 χώρες. 

Διψήφια ποσοστά κακοποίησης καταγράφηκαν σε 13 από τις 18 χώρες της υποσαχάριας Αφρικής. Ωστόσο, και παιδιά που ζουν σε ανεπτυγμένες χώρες βρίσκονται σε κίνδυνο, με τη Unicef να επικαλείται ξεχωριστή έρευνα που διενεργήθηκε το 2011 στην Ελβετία και κατέδειξε πως το 22% των κοριτσιών και το 8% των αγοριών 15-17 ετών είχαν βιώσει τουλάχιστον ένα επεισόδιο παρενόχλησης με κάποιας μορφής επαφή. 

Πέραν της σεξουαλικής βίας, η έκθεση καταγράφει φρικιαστικά επίπεδα γενικότερης βίας με θύματα παιδιά σε παγκόσμια κλίμακα. Μόνο το 2012, 95.000 παιδιά και έφηβες ηλικίας 0 έως 19 ετών δολοφονήθηκαν στις 190 χώρες της έρευνας, αριθμό που αντιστοιχεί στο 20% του συνόλου δολοφονιών ανά τον κόσμο! 

Τα περισσότερα θύματα, το 90%, κατοικούσαν σε χώρες μεσαίου ή χαμηλού πλούτου. 
Τα υψηλότερα ποσοστά δολοφονιών παιδιών παρατηρήθηκαν στην Καραϊβική και τη Λατινική Αμερική. 

Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη η έκθεση εδώ 


Την είδηση την βρήκαμε στις 5.9.14 από την skai.gr στην http://www.skai.gr/news/world/article/264938/unicef-ena-sta-10-koritsia-thuma-viasmou-prin-ta-20/#ixzz3CRKFKM9o

Έκρηξη της βίας κατά των Lgbtiq

Ωστόσο ολοένα και περισσότερα θύματα βρίσκουν το θάρρος να κάνουν καταγγελίες

Για τους ανθρώπους της Lbtiq κοινότητας στην Ελλάδα, η βίαιη επίθεση που δέχθηκε το γκέι ζευγάρι στο Παγκράτι από ομάδα περίπου 10 ατόμων τα ξημερώματα της Παρασκευής δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. 

Τα περιστατικά βίας, σωματικής ή λεκτικής κατά λεσβιών, γκέι, αμφισεξουαλικών, τρανς είναι αυξημένα τα τελευταία χρόνια, σημειώνουν οι εκπρόσωποι των οργανώσεων. Το ενθαρρυντικό πάντως - προσθέτουν - είναι ότι όλο και περισσότερες-οι παίρνουν το θάρρος να τα καταγγείλουν. Σύμφωνα με την καταγγελία, το γκέι ζευγάρι που καθόταν σε παγκάκι της Πλατείας Βαρνάβα δέχθηκε επίθεση από περίπου δέκα άνδρες. Χτύπησαν τον έναν από τους δύο και στον άλλο φέρεται να του έριξαν χλωρίνη. 
«Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι όσο συντηρητικοποιούνται οι πολιτικές συνθήκες στην Ελλάδα τόσο αυξάνονται οι απρεπείς συμπεριφορές και τέτοια περιστατικά βίας. Δεν περνά απαρατήρητο το γεγονός ότι στη χώρα μας έχουμε άνοδο της ακροδεξιάς, η οποία ενθαρρύνει τέτοιες συμπεριφορές» αναφέρει η εκπρόσωπος της ομάδας Lesb.Εqual - Λεσβίες για την Ισότητα Ευαγγελία Βλάμη. 

Οπως προσθέτει, «δεν ξέρω αν τέτοια περιστατικά βίας έχουν ποσοστιαίως αυξηθεί. Αυτό που ξέρω είναι ότι πλέον καταγγέλλονται περισσότερο είτε επισήμως στην Αστυνομία είτε στις οργανώσεις».

ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΝΩΝΥΜΑ. 
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο ακτιβιστής για τα δικαιώματα των Lgbtiq Γρηγόρης Βαλλιανάτος λέει πως υπάρχει αύξηση τέτοιων περιστατικών. Απευθυνόμενος στα θύματα και στις-στους μάρτυρες των επιθέσεων, κάνει έκκληση να τις καταγγέλλουν. «Πρέπει να γνωρίζουν πως μπορούν να καταγγέλλουν και να καταθέτουν ακόμη και ανωνύμως τέτοια περιστατικά». Επίσης κάνει λόγο για ανεπαρκή εκπαίδευση της Αστυνομίας σε ό,τι αφορά τη συμπεριφορά της απέναντι στις Lgbtiq. Δεν μπορεί μεταξύ των "δραστών" τέτοιων συμπεριφορών να είναι και αστυνομικοί». Ηθικοί αυτουργοί τέτοιων περιστατικών βίας, λέει ο κ. Βαλλιανάτος, είναι και μερίδα μητροπολιτών που κατά καιρούς εκδίδουν ανακοινώσεις κατά των Lgbtiq. 
Αλλά και ο εκπρόσωπος του Θεσσαλονίκη Pride και μέλος του ΔΣ της Ομοφυλοφιλικής Λεσβιακής Κοινότητας Ελλάδας (ΟΛΚΕ) Θάνος Βλαχογιάννης λέει πως πράγματι τέτοια κρούσματα είναι αυξημένα. «Πριν από λίγες ημέρες δύο λεσβίες που περπατούσαν πιασμένες χέρι χέρι στην Περαία της Θεσσαλονίκης δέχθηκαν υβριστική και σωματική επίθεση». 

Η ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΠΑΓΟΒΟΥΝΟΥ. 
Τόσο αυτό το περιστατικό όσο κι αυτό στο Παγκράτι είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου, συμπληρώνει ο κ. Βλαχογιάννης. «Τα περιστατικά είναι πολύ περισσότερα». Πάντως το θετικό είναι, λέει, πως όλο και περισσότερα θύματα τα καταγγέλλουν. Πολλές-οί διστάζουν ακόμη και να καλέσουν την Αστυνομία διότι φοβούνται ότι τα αστυνομικά όργανα μπορεί να τις-τους συμπεριφερθούν εξίσου απρεπώς. Πρέπει η Αστυνομία να βοηθήσει σ' αυτόν τον τομέα. 


Την είδηση την βρήκαμε στις 25.8.14 από την εφημερίδα Τα Νέα γραμμένη από τον Μάνο Χαραλαμπάκη στην http://www.tanea.gr/news/greece/article/5152324/ekrhksh-omofobikhs-bias/

H oικογένεια της Christina Fonthes την κρατά όμηρο επειδή είναι λεσβία

Η Christina Fonthes, λεσβία ακτιβίστρια υπέρ των LGBT ζει το τελευταίο διάστημα σε κατάσταση ομηρίας από την ίδια της την οικογένεια. 

Την έχουν φυλακίσει με σκοπό να θεραπεύσουν την λεσβιοσύνη της. Σύμφωνα με της πληροφορίες της Τelegraph, ενώ βρισκόταν για οικογενειακές διακοπές στην Κινσάσα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό από όπου και κατάγεται, η μητέρα της έκλεψε το διαβατήριο της και την εμποδίζει να επιστρέψει στην Αγγλία. 

Όλα ξεκίνησαν να γίνονται γνωστά έπειτα από την έκκληση βοήθειας που έκανε η 27χρονη μέσω Twitter στην οποία ζητούσε από τις φίλες και συναδέλφισες-ους να συνδράμουν στην απελευθέρωσή της. 

Όπως ενημέρωσε η 27χρονη Αγγλίδα, οι γονείς την μετέφεραν σε κάποιον οργανισμό που ισχυρίζεται πως θεραπεύει την λεσβιοσύνη. Η συντρόφισά της ανέφερε πως η οικογένειά της δυσαρεστήθηκε από όταν η Christina Fonthes εκ-δήλωσε δημόσια πως είναι λεσβία και άρχισε να ασχολείται με τον ακτιβισμό. Δήλωσε επίσης πως η Christina βρίσκεται εκεί παρά τη θέλησή της και εξιστόρησε πως αρχικά την κρατούσαν όμηρη στο σπίτι μιας θείας της. 

Με κάποιο τρόπο η Φόντες κατάφερε να πάει στην αγγλική Πρεσβεία και ζήτησε νομικές συμβουλές και οδηγίες για το πώς μπορεί να φύγει από την Αφρική. Όταν έφυγε από την πρεσβεία συνελήφθη και οι αρχές την παρέδωσαν στην μητέρα της που την είχε δηλώσει αγνοούμενη στην αστυνομία. 

Οι φίλες της δηλώνουν πως η 27χρονη κινδυνεύει και ξεκίνησαν την διαδικτυακή καμπάνια στο Τwitter την οποία όμως σύντομα απέσυραν για τη δική της ασφάλεια, φοβούμενες πως η δημοσιότητα θα μπορούσε να εξοργίσει την οικογένειά της. 

Η Christina Fonthes βρίσκεται στην Κινσάσα από τις 11 Αυγούστου και ένα από τα tweets της πριν το περιστατικό ανέφερε πόσο σκληρή ήταν η οικογένειά της. 

Σύμφωνα με την Daily Beast την υπόθεση παρακολουθεί στενά το αγγλικό Προξενείο το οποίο ενημερώνει τις αρχές στο Λονδίνο. 


Την είδηση την βρήκαμε στις 30.8.14 από την iefimerida.gr στην http://www.iefimerida.gr/node/168398#ixzz3C2bm26HJ

Ερώτηση αναφορικά με λεσβοφοβική επίθεση σε ζευγάρι λεσβιών στη Θεσ/νίκη

Ερώτηση 

Προς τους κ.κ. Υπουργούς Δημόσιας Τάξης & Προστασίας του Πολίτη Δικαιοσύνης 

Θέμα: Λεσβοφοβική επίθεση σε ζευγάρι λεσβιών στη Θεσ/νίκη 

Σύμφωνα με ανακοίνωση της ΜΚΟ Λεσβίες για την Ισότητα, στις 14 Αυγούστου 2014, στην Περαία Θεσσαλονίκης, δύο άνδρες επιτέθηκαν βίαια σε ένα ζευγάρι λεσβιών. 

Οι δύο λεσβίες κατέθεσαν άμεσα μήνυση κατά αγνώστων κ κατευθύνθηκαν σε νοσοκομείο για εξετάσεις. 
Ο ιατροδικαστής δήλωσε πως θα τις δεχτεί από Δευτέρα 18 Αυγούστου λόγω της τριήμερης αργίας. 

Κατόπιν τούτων, 
Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί 

1. Πότε καταγράφηκε η μήνυση και πώς και πότε αντέδρασε η αστυνομία για να αναζητήσει τους δράστες; 

2. Ποιες ενέργειες έχει κάνει η εισαγγελική αρχή; 

3. Ποιες κυρώσεις θα επιβληθούν στον ιατροδικαστή που παρέπεμψε τα θύματα σε εξέταση μετά από τριήμερο; 

4. Πόσες και ποιες καταγγελίες για λεσβοφοβικές και ομοφοβικές επιθέσεις έχουν καταγράψει εισαγγελικές και αστυνομικές αρχές από το 2000 μέχρι σήμερα και τι αποτέλεσμα είχε η διερεύνηση της καθεμιάς; 


Η ερωτώσα Βουλεύτρια 
 Μαρία Γιαννακάκη 


Την είδηση την βρήκαμε στις 22.8.14 από την mariayannakaki.gr στην http://mariayannakaki.gr/%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%B7-%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B1-%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%B9%CE%B1-%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CE%B1%CE%BA%CE%B1%CE%BA%CE%B7-%CE%B2%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%B7/824-%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CF%86%CE%BF%CE%B2%CE%B9%CE%BA%CE%B7_%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B7_%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%B7

Εργασία στο σεξ: Προσωπική επιλογή Α'

Το διαδίκτυο κάνει την αγορά και την πώληση του σεξ ευκολότερη και ασφαλέστερη. 

Οι κυβερνήσεις πρέπει να σταματήσουν να προσπαθούν να τις απαγορεύσουν Εργαζόμενες στο δρόμο, πεζοδρομιακή άγρα, τηλεφωνικοί θάλαμοι επιχρισμένοι με εικόνες που δείχνουν στήθη και γλουτούς: η απόλυτη εξαθλίωση της εργασίας στο σεξ είναι μόνο μία από τις αιτίες που οι κυβερνήσεις έχουν επιδιώξει από καιρό να την θέσουν εκτός νόμου, ή την μαντρώνουν με άδεια σε οίκους ανοχής ή "ζώνες ανοχής". Οι NIMBY *1 κάνουν κοινό μέτωπο με τις πουριτανές-ούς, οι οποίες πιστεύουν ότι οι γυναίκες που πωλούν σεξ είναι αμαρτωλές, και οι καλοθελήτριες-ες, οι οποίες πιστεύουν ότι είναι θύματα. Η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη. Μερικές εργαζόμενες του σεξ πράγματι υποφέρουν από την παράνομη διακίνηση, την εκμετάλλευση ή την βία οι δράστες των οποίων θα πρέπει να καταλήξουν στη φυλακή για τα εγκλήματά τους. Αλλά για πολλές-ούς, τόσο για τις γυναίκες όσο και τους άνδρες, η σεξουαλική εργασία είναι ακριβώς αυτό: εργασία.

Αυτή η εφημερίδα δεν έχει διαπιστώσει εύλογα ότι όλες οι εργαζόμενες του σεξ είναι θύματα. Αυτή η μυθολογία γίνεται όλο και πιο δύσκολο να διατηρηθεί καθώς ένα μεγάλο μέρος της αγοράς και της πώλησης του σεξ μεταφέρεται στο διαδύκτιο σε απ' ευθείας σύνδεση. Στις προσωπικές ιστοσελίδες σημαίνει οι εργαζόμενες του σεξ μπορούν να εμπορεύονται και να χτίσουν την εμπορική επωνυμία τις. Η ανασκόπηση στις ιστοσελίδες φέρει αξιόπιστα σχόλια των πελατών στην αγορά του σεξ για πρώτη φορά. Η αλλαγή κατεύθυνσης την κάνει να μοιάζει όλο και περισσότερο σαν μια κανονική βιομηχανία παροχής υπηρεσιών.

Μπορεί επίσης να αναλυθεί ένα προς ένα. Έχουμε διαχωρήσει τα στοιχεία για τις τιμές, τις υπηρεσίες και τα προσωπικά χαρακτηριστικά από μία μεγάλη διεθνή ιστοσελίδα που φιλοξενεί 190.000 προφίλ εργατριών του σεξ (δείτε το άρθρο στα αγγλικά). Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι άνδρες πραγματικά δεν προτιμούν τις ξανθιές, οι οποίες χρεώνουν 11% περισσότερο από ό,τι οι μελαχρινές. Η κοκαλιάρικη εμφάνιση, η αγαπημένη των περιοδικών μόδας, είναι πιο εμπορεύσιμη από τα παχάκια, αλλά σε μικρότερο βαθμό από ό,τι το υγιές βάρος. Οι ίδιες οι εργαζόμενες του σεξ συμπεριφέρονται όπως οι ελεύθερες επαγγελματίες σε άλλους τομείς της αγοράς εργασίας. Μπορούν να οργανώσουν εκδρομές και να κάνουν κρατήσεις σε απ' ευθείας σύνδεση, όπως π.χ για ζωντανή μουσική. Μπορούν να επιλέξουν ποιες υπηρεσίες θα προσφέρουν, και αν πρέπει να εξειδικεύονται. Αυτές μπορεί να είναι προσωρινές, να είναι μερικής απασχόλησης και να ταιριάζουν την εργασία τις σε σχέση με τη φροντίδα των παιδιών τις. Υπάρχει ακόμη και έξτρα αμοιβή που είναι κοντά στην ευρύτερη οικονομία. 

Το αόρατο χέρι-της εκσπερμάτησης 
Οι ηθικολόγες-οι θα θρηνούν για την αλλαγή κατεύθυνσης στην διαδικτυακή απ' ευθείας σύνδεση, επειδή θα είναι η αιτία να αυξηθεί πολύ η εμπορία του σεξ. Οι πωλήτριες και οι αγοραστές θα είναι ευκολότερο να συναντηθούν και να κάνουν προσφορές. Νέες προμηθεύτριες θα εισάγουν ένα εμπόριο που γίνεται ασφαλέστερο και λιγότερο φανταχτερό. Οι νέοι πελάτες θα βρουν το δρόμο τους σε εργαζόμενες του σεξ, δεδομένου ότι μπορούν πιο εύκολα να βρουν ακριβώς τις υπηρεσίες που επιθυμούν και να επιβεβαιώνουν την ποιότητά τις. Οι νταβατζήδες και οι madams πρέπει να ανατριχιάζουν, επίσης. Το διαδίκτυο θα υπονομεύσει την εξουσία τις-τους στην αγορά. 

Αλλά σε όλες τις υπόλοιπες-ους θα πρέπει να φτιάξει το κέφι. Το σεξ που κανονίζεται σε απ' ευθείας σύνδεση και πωλείται από ένα διαμέρισμα ή το δωμάτιο ενός ξενοδοχείου είναι λιγότερο ενοχλητικό για τις τρίτες-ους από τους οίκους ανοχής ή τις περιοχές των κόκκινων φαναριών. Πάνω απ' όλα, το διαδίκτυο θα καταφέρει περισσότερα ώστε να γίνει η εργασία στο σεξ ασφαλέστερη από οποιοδήποτε νόμο έχει γίνει ποτέ. Οι προαγωγοί είναι λιγότερο πιθανό να κακοποιούν τις εργαζόμενες του σεξ αν αυτές έχουν μια εναλλακτική διαδρομή στην αγορά. Εξειδικευμένες ιστοσελίδες θα επιτρέψουν στις πωλήτριες και στους αγοραστές να αξιολογούν τους κινδύνους με μεγαλύτερη ακρίβεια. Οι εφαρμογές και οι ιστοσελίδες ξεφυτρώνουν όπου θα τις επιτρέπουν να επιβεβαιώνεται η ταυτότητα αλλήλων και μέσω της ανταλλαγής να επαληθεύουν τα αποτελέσματα των τέστ σεξουαλικής υγείας. Σκίτσα όπως αυτά των Ugly Mugs (Άσχημες κούπες) της Αγγλίας επιτρέπουν στις εργαζόμενες του σεξ ψάξουν σε απ' ευθείας σύνδεση στοιχεία πελατών προς αποφυγή. 


Βρίσκεστε στο Α' μέρος της είδησης για να βρεθείτε στο Β' μέρος πατήστε εδώ


Την είδηση την βρήκαμε στις 9.8.14 και την μεταφράσαμε από την economist.com στην http://www.economist.com/news/leaders/21611063-internet-making-buying-and-selling-sex-easier-and-safer-governments-should-stop?frsc=dg|a&fsrc=scn/tw_app_ipad

*1  NIMBY (Not In My Back Yard): Χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα πρόσωπο ή μια στάση. NIMBY είναι αυτή που δεν θέλει να γίνεται τίποτε εκεί που ζει. Είναι κατά και να αντιτίθεται με κάθε τρόπο, στην κατασκευή, στην εγκατάσταση, στην τοποθέτηση, κ.λπ. κάθε τι ανεπιθύμητο ή άλλως αισθητικά κατώτερο, κτίριο, ομάδα ανθρώπων, κλπ στη δική της γειτονιά ή στην περιφέρειά της, ενώ θεωρεί απολύτως αποδεκτό να τοποθετηθεί κάπου αλλού.

 

Εργασία στο σεξ: Προσωπική επιλογή Β'

Οι κυβερνήσεις θα πρέπει να αδράξουν την ευκαιρία για να επανεξετάσουν τις πολιτικές τις. Η απαγόρευση, μερική ή ολική, υπήρξε μια προβλέψιμη αποτυχία. Δεν κατόρθωσε να εξαλείψει την εμπορία του σεξ. Παρά το γεγονός ότι η εργασία του σεξ είναι παράνομη παντού στις Ην. Πολιτείες, εκτός της Νεβάδα, παλαιότερα στοιχεία όρισαν την αξία της εργασίας στο σεξ στα 14 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως σε εθνικό επίπεδο, σίγουρα είναι υποτιμημένη η αξία. 
Πιο πρόσφατοι υπολογισμοί στην Αγγλία, όπου η εργασία στο σεξ είναι νόμιμη, αλλά η μαστροπεία και οι οίκοι ανοχής δεν είναι, δείχνουν ότι η ενσωμάτωση αυτή θα ενισχύσει τα στοιχεία του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος κατά τουλάχιστον 5.3 δισεκατομμύρια λίρες Αγγλίας (8,9 δισεκατομμύρια δολάρια). Η απαγόρευση έχει άσχημα αποτελέσματα. Η βία κατά των εργατριών του σεξ μένει ατιμώρητη, γιατί οι γυναίκες θύματα που ζουν στο περιθώριο της κοινωνίας είναι απίθανο να προσφύγουν στη δικαιοσύνη, ή να την καταγγείλουν. Το πρόβλημα του σεξουαλικού τουρισμού μαστίζει τις χώρες, όπως η Ολλανδία και η Γερμανία, όπου το νομικό κομμάτι της βιομηχανίας και στις δύο χώρες είναι τόσο σφιχτά οριοθετημένο και ιδιαίτερα ορατό. 

Η αποτυχία της απαγόρευσης πιέζει τις κυβερνήσεις σε όλο τον πλούσιο κόσμο να δοκιμάσουν μια νέα τακτική: ποινικοποίησαν την αγορά του σεξ, αντί την πώληση του. Η Σουηδία ήταν η πρώτη, το 1999, ακολούθησε η Νορβηγία, η Ισλανδία και η Γαλλία, ο Καναδάς ξαναγράφει τους νόμους του προς την ίδια κατεύθυνση. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θέλει το "σουηδικό μοντέλο" που πρέπει να ισχύσει σε ολόκληρη την ΕΕ. Οι ακτιβίστριες-ές στην Ην. Πολιτείες κάνουν έκκληση για την ίδια προσέγγιση. 

Το σεξ πουλάει, και πάντα θα πουλάει 
Αυτή η νέα ομοφωνία είναι σε λάθος κατεύθυνση, τόσο ως θέμα αρχής όσο και πρακτικής. Η απαγόρευση της αγοράς του σεξ είναι σαν την ανελεύθερη απαγόρευση της πώλησης του. Η ποινικοποίηση των πελατών διαιωνίζει την ιδέα της κοινωνίας για τις εργαζόμενες του σεξ, ως θύματα καταναγκαστικής εμπορίας. Κάποιες σίγουρα είναι-λόγω των βίαιων συντρόφων τις, των διακινητριών-ών γυναικών ή λόγω χρήσης ενδοφλέβιων ουσιών. Αλλά υπάρχουν ήδη σκληροί νόμοι εναντίον της επίθεσης και της εξαναγκαστικής εμπορίας του σεξ. Οι χρήστριες ενδοφλέβιων ουσιών χρειάζονται θεραπεία, όχι ποινή φυλάκισης στους πελάτες τις. 

Ο διακηρυγμένος στόχος της Σουηδίας είναι να εξαφανίσει την εργασία στο σεξ με την εξάλειψη της ζήτησης. Αλλά η εμπορία του σεξ θα υπάρχει πάντα και η νέα προσέγγιση δεν έχει κάνει τίποτα ώστε να μειώθούν οι βλάβες που σχετίζονται με αυτήν. Η εργασία του σεξ στους δρόμους μειώθηκε μετά την εφαρμογή του νόμου, αλλά σύντομα αυξήθηκε και πάλι. Είναι κατανοητή η επιθυμία των εργατριών του σεξ, το να μην θέλουν να βλέπουν οι πελάτες τις να συλαμβάνονται σημαίνει πως αυτές κάνουν γρηγορότερα προσφορές και αποτιμούν λιγότερο τον κίνδυνο. Οι προγραμματισμένη νομοθεσία του Καναδά θα κάνει όχι μόνο την αγορά του σεξ παράνομη, αλλά θα την διαφημίζει, επίσης. Αυτό θα επιβραδύνει την ανάπτυξη των ιστοσελίδων, την επιθεώρηση της ταυτότητας και της υγείας καθώς και την επαλήθευση των εφαρμογών. 
Η προοπτική να πιεστούν ώστε να βελτιώσουν τους τρόπους τις κάνει τις εργαζόμενες του σεξ λιγότερο πρόθυμες να αναζητούν περίθαλψη από τις υπηρεσίες υγείας ή τις κοινωνικές υπηρεσίες. Οι πελάτες με τον κίνδυνο της σύλληψής δεν θα πουν στην αστυνομία για τις γυναίκες για τις οποίες φοβούνται πως εξαναγκάστηκαν στην εργασία του σεξ. Όταν στην Rhode Island ακούσια αποποινικοποιήθηκε η εργασία του σεξ σε εσωτερικούς χώρους μεταξύ 2003 και 2009, το κράτος είδε μια απότομη πτώση στην αναφορά βιασμών και γονόρροιας. 

Η εργασία του σεξ μεταφέρεται στην διαδικτυακή απ' ευθείας σύνδεση είτε αρέσει στις κυβερνήσεις μας είτε όχι. Αν προσπαθήσουν να εμπλακούν στο δρόμο της αλλαγής κατεύθυνσης θα κάνουν κακό. Πράγματι, ο μη ρεαλιστικός στόχος τερματισμού της εμπορίας του σεξ αποσπά τις αρχές από τη γνήσια φρίκη της σύγχρονης δουλείας (την οποία πολλές ακτιβίστριες-ες ταυτίζουν με την παράνομη μετανάστευση που σκοπός της είναι η πώληση του σεξ) και της παιδικής εργασίας στο σεξ (περιγράφεται καλύτερα ως χρήματα που αλλάζουν χέρια για να διευκολυνθεί ο βιασμός ενός κοριτσιού). Οι κυβερνήσεις θα πρέπει να επικεντρωθούν στην αποτροπή και την τιμωρία αυτών των εγκλημάτων, και να αφήσουν τις συναινούσες ενήλικες-ους οι οποίες επιθυμούν να πουλήσουν ή και να αγοράσουν σεξ να το πράξουν με ασφάλεια και ιδιωτικά στην διαδικτυακή απ' ευθείας σύνδεση. 


Βρίσκεστε στο Β' μέρος της είδησης για να βρεθείτε στο Α' μέρος πατήστε εδώ


Την είδηση την βρήκαμε στις 9.8.14 και την μεταφράσαμε από την economist.com στην http://www.economist.com/news/leaders/21611063-internet-making-buying-and-selling-sex-easier-and-safer-governments-should-stop?frsc=dg|a&fsrc=scn/tw_app_ipad

Απόκρυψη σεξουαλικού προσανατολισμού, M. E. κατά Σουηδίας, αριθμός υπόθεσης 71398/12 Α'

Στην υπόθεση M. E. κατά Σουηδίας, το πέμπτο τμήμα του Δικαστηρίου του Στρασβούργου έκρινε ότι η υποχρέωση των αλλοδαπών να επιστρέψουν προσωρινά στη χώρα καταγωγής τις-τους και να κρύβουν τον σεξουαλικό προσανατολισμό τις-τους, εν αναμονή της οικογενειακής επανένωσης δεν αποτελεί παραβίαση του άρθρου 3 της Σύμβασης (απαγόρευση βασανιστηρίων, απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης). 

Γεγονότα 
Ο κ. M.E. είναι Λίβυος υπήκοος, ο οποίος έφτασε στη Σουηδία, τον Ιούλιο του 2010. Ζήτησε αμέσως άσυλο, λόγω της ποινικής δίωξης εναντίον του στη Λιβύη για την παράνομη μεταφορά όπλων και λόγω του φόβου της τιμωρίας από τις φυλές για τις οποίες αρχικά μετέφερε τα όπλα. Τον Φεβρουάριο του 2011, πρόσθεσε στην προσφυγή του την νομική παραμονή αφού ήταν πια παντρεμένος με έναν άνδρα στη Σουηδία που στην προσφυγή ονομάζεται ως Ν. Είχε παρουσιάσει την-τον N. στην οικογένειά του μέσω διαδικτυακής κάμερας, αλλά τον είχε παρουσιαστεί αρχικά ως γυναίκα (η-ο Ν είναι τρανς). 

Σύμφωνα με τη διαδικασία οικογενειακής επανένωσης στην Σουηδία, ο M. E. θα πρέπει να επιστρέψει στη Λιβύη και να αιτηθεί την οικογενειακή επανένωση από εκεί. Ο M. E. φοβάται, ωστόσο, ότι θα διωχθεί και θα δεχθεί κακομεταχείριση στη Λιβύη, λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού. Ως εκ τούτου, αιτήθηκε μια εξαίρεση από τη σουηδική νομοθεσία, η οποία επιτρέπει σε άτομα από τα οποία δεν μπορεί λογικά-αιτιολογημένα να απαιτηθεί να ταξιδέψουν σε άλλη χώρα για να μείνουν στη Σουηδία, ενώ περιμένουν το αποτέλεσμα της διαδικασίας οικογενειακής επανένωσης. Αν και αυτή η αίτηση εξαίρεσης είναι ξεχωριστή από την αίτηση ασύλου, είναι ο ίδιος φόβος της δίωξης που την ενέπνευσε και το Δικαστήριο εφάρμοσε την ίδια αιτιολόγηση σε αυτή. 

Οι σουηδικές αρχές μετανάστευσης απέρριψαν την αίτηση ασύλου του Μ. Ε. σχετικά με το φόβο της ποινικής δίωξης και της τιμωρίας από τις φυλές της Λιβύης, δηλώνοντας ότι η ιστορία του δεν ήταν αξιόπιστη και ότι είχε αποτύχει να τεκμηριώσει έναν πραγματικό κίνδυνο δίωξης. Όσον αφορά την αίτηση του για οικογενειακή επανένωση, οι σουηδικές αρχές διαπίστωσαν ότι δεν ήταν αδικαιολόγητο το να απαιτείται ο M. E. να υποβάλει την αίτηση από τη Λιβύη και του αρνήθηκαν την ευγεργεσία της εξαίρεσης. 


Βρίσκεστε στο Α' μέρος της είδησης για να βρεθείτε στο Β' μέρος πατήστε εδώ


Την είδηση την βρήκαμε στις 28.7.14 και την μεταφράσαμε από την strasbourgobservers.com, γραμμένη από τον Sander Steendam στην http://strasbourgobservers.com/2014/07/28/m-e-v-sweden-back-to-the-closet

Απόκρυψη σεξουαλικού προσανατολισμού, M. E. κατά Σουηδίας, αριθμός υπόθεσης 71398/12 Β'

Απόφαση 
Ο M. E. υπέβαλε προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, υποστηρίζοντας ότι αν αναγκαζόταν να επιστρέψει στη Λιβύη, αυτό θα συνιστούσε παραβίαση του άρθρου 3 της Σύμβασης. Ισχυρίστηκε ότι, εκτός από τη γενική εχθρότητα προς τις LGBT στη Λιβύη, η οικογένειά του, είχε επίσης ήδη επίγνωση ότι ήταν σε μια σχέση ίδιου φύλου και απείλησε να τον σκοτώσει. Όσον αφορά την αίτηση ασύλου του M.E., το Δικαστήριο συμφώνησε με τη σουηδική κυβέρνηση ότι ο M.E. παρέλειψε να τεκμηριώσει ένα πραγματικό και προσωπικό κίνδυνο. 

Όσον αφορά την αίτησή του για οικογενειακή επανένωση, το Δικαστήριο άρχισε με τη δήλωση ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός του M. E. και η σοβαρότητα του γάμου του Ν ήταν αμφισβητούμενη από τη σουηδική κυβέρνηση (η οποία, όπως επισημαίνει ο δικαστής De Gaetano στην χωριστή γνώμη του, δεν είναι εντελώς αλήθεια ). Το Δικαστήριο συνέχισε την ανάλυσή του με την εφαρμογή ενός κριτηρίου που καθορίζεται από τη σουηδική νομοθεσία, η οποία με τη σειρά της είναι εμπνευσμένη από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αγγλίας στην υπόθεση HJ (Ιράν) και HT (Καμερούν) κατά της Γραμματείας του Υπουργείου Εσωτερικών. 

Σύμφωνα με το κριτήριο αυτό, το Δικαστήριο καλείται να κρίνει αν ο προσφεύγων δεν θα έκρυβε τον σεξουαλικό προσανατολισμό του, ακόμη και χωρίς την απειλή της δίωξης. Για παράδειγμα, λόγω της κοινωνικής πίεσης από τις φίλες-ους ή την οικογένειά του. Αν αυτή είναι η υπόθεση, η αίτηση ασύλου (ή στην υπόθεση αυτή η αίτηση εξαίρεσης) μπορεί να απορριφθεί. Με βάση αυτό το κριτήριο, το Δικαστήριο έκρινε ότι με το να παρουσιάσει τον N. ως γυναίκα στην οικογένειά του, ο προσφεύγων είχε κάνει μια ενεργή επιλογή ώστε να ζήσει διακριτικά όχι εξαιτίας του φόβου δίωξης, αλλά λόγω προσωπικών εκτιμήσεων. 

Επιπλέον, το Δικαστήριο παρατήρησε ότι, αν και η σχέση με το ίδιο φύλο τιμωρείται με ποινή φυλάκισης στη Λιβύη, δεν υπάρχουν επαρκείς αποδείξεις ότι οι αρχές της Λιβύης καταδιώκουν ενεργά με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό. Το Δικαστήριο τόνισε επίσης ότι αυτή ήταν μόνο μια προσωρινή εξορία και αναμένει το αποτέλεσμα της διαδικασίας της οικογενειακής επανένωσης, η οποία θα χρειαστεί μόνο περίπου τέσσερις μήνες. Ακόμη και αν ο προσφεύγων θα πρέπει ως εκ τούτου να είναι διακριτικός για την ιδιωτική ζωή του κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αυτό δεν θα τον υποχρεώσει να κρύψει ένα σημαντικό μέρος της ταυτότητάς του σε μόνιμη βάση ή για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Αυτό, το Δικαστήριο διαπίστωσε, δεν μπορεί από μόνο του να είναι αρκετό για να φθάσει το όριο του άρθρου 3 της Σύμβασης.



Βρίσκεστε στο Β' μέρος της είδησης για να βρεθείτε στο Γ' μέρος πατήστε εδώ 


Την είδηση την βρήκαμε στις 28.7.14 και την μεταφράσαμε από την strasbourgobservers.com, γραμμένη από τον Sander Steendam στην http://strasbourgobservers.com/2014/07/28/m-e-v-sweden-back-to-the-closet

Απόκρυψη σεξουαλικού προσανατολισμού, M.E. κατά Σουηδίας, αριθμός υπόθεσης 71398/12 Γ'

Σχόλια
Εάν η εν λόγω απόφαση είχε βγει πριν από δέκα χρόνια, είναι πιθανό ότι δεν θα είχε ανασηκωθεί ούτε ένα φρύδι, δεδομένου ότι θα ήταν σύμφωνη με τη διαρκή νομολογία του Δικαστηρίου και της Επιτροπής κατά των Βασανιστηρίων εκείνη την εποχή. Σήμερα όμως, όπως επίσης ο δικαστής Power-Forde επισημαίνει σε αυτήν (και πάλι σωστά την σημειώνει) διαφωνία, αυτή η απόφαση είναι σε μεγάλο βαθμό σε δυσαρμονία με άλλες διεθνείς εξελίξεις. Το Δικαστήριο βάσισε την απόφασή του σε τρία αλληλένδετα και εξίσου αμφισβητήσιμα στοιχεία. 

Πρώτον, αν και η σχέση με το ίδιο φύλο ποινικοποιείται στη Λιβύη δεν υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία για δίωξη λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού. Τόσο η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων όσο και η Επιτροπή κατά των Βασανιστηρίων έχουν αποδεχθεί ότι, ακόμη και αν δεν υπάρχει ένδειξη ενεργού διώξεως με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό, η ύπαρξη και μόνο διατάξεων ποινικοποίησης της σχέσης ίδιου φύλου είναι επαρκής για να υποσχεθεί την μη επαναπροώθηση της-του πρόσφυγα στη χώρα καταγωγής της εκδιωκόμενης-ου πρόσφυγα με την υποχρέωση του κράτους. 

Δεύτερον, ακόμη και αν υπήρχε μια κατάσταση δίωξης στη Λιβύη που θα σήμαινε μόνο ότι ο M. E. θα πρέπει να είναι διακριτικός για το σεξουαλικό προσανατολισμό του για περίπου τέσσερις μήνες. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και το Ανώτατο Δικαστήριο της Αγγλίας έχουν αμφότερα απορρίψει την ιδέα ότι οι LGBT αιτούσες-ντες άσυλο μπορεί να απορριφθούν με βάση την προϋπόθεση ότι θα μπορούσαν να ζήσουν απολύτως ασφαλή ζωή στις χώρες καταγωγής τις-τους, εάν και μόνο αν παραμείνουν διακριτικές-οί. 

Το Δικαστήριο αναφέρεται σε αυτές τις αποφάσεις, αλλά στη συνέχεια δεν εφαρμόζει τις αποφάσεις σωστά. Εισάγει το στοιχείο της διάρκειας, που δεν πρόκειται να βρεθεί σε οποιαδήποτε απόφαση. Εφ 'όσον αυτό είναι μόνο προσωρινό, σύμφωνα με το Δικαστήριο είναι αναμενόμενο κάποια-ος να κρύβει τον σεξουαλικό προσανατολισμό της-του. Ο Power-Forde σωστά σημειώνει ότι το να κρύβει κάποια-ος τον σεξουαλικό προσανατολισμό της-του σημαίνει πολλά περισσότερα από την απλή αποχή από τη σεξουαλική επαφή. Αυτό που ζητά το Δικαστήριο από τον M. E. είναι ο ίδιος να ψεύδεται σε καθημερινή βάση για το γάμο του, τα σχέδια της ζωής του, ποια είναι τα ενδιαφέροντά του, ποιές είναι οι φίλες-οι του, γιατί είναι στη Λιβύη και γιατί θέλει να πάει πίσω, κ.λπ. 

Τρίτον, ο M. E. είχε ήδη επιλέξει να είναι διακριτικός σε κάθε περίπτωση, όχι εξ' αιτίας του φόβο δίωξης, αλλά λόγω προσωπικών εκτιμήσεων. Το Ανώτατο Δικαστήριο της Αγγλίας έκρινε πράγματι ότι η αίτηση ασύλου μπορεί να απορριφθεί εάν η αιτούσα-ών είναι διακριτική-ος για λόγους άλλους εκτός από το φόβο της δίωξης. Το Δικαστήριο δίνει μεγάλη βαρύτητα στο γεγονός ότι ο M. E. παρουσίασε τον Ν ως γυναίκα στην οικογένειά του, και ως εκ τούτου "έκανε μια ενεργή επιλογή να ζήσει διακριτικά". Το Δικαστήριο έχει προφανώς αποφασίσει να αγνοήσει τις δηλώσεις του Μ.Ε. ότι η οικογένειά του γνωρίζει πλέον ότι είναι σε μια σχέση ίδιου φύλου και πως απείλησε να τον σκοτώσει. Δεν είναι σαφές κατά πόσον το Δικαστήριο απφάσισε έτσι επειδή δεν πιστεύει τους ισχυρισμούς αυτούς, δεδομένου ότι δεν τους αναφέρει στην εκτίμηση του. Ακόμα και αν το Δικαστήριο είχε ρητώς απορρίψει τους ισχυρισμούς ως αβάσιμους, το ίδιο το κριτήριο είναι επίσης ευαίσθητο στην κριτική και είναι ατυχές το γεγονός ότι το Δικαστήριο φαίνεται να το έχει υιοθετήσει. 

Το κριτήριο αυτό ισχύει, οι LGBT που ζουν σε χώρες όπου υπάρχει δίωξη με βάση το σεξουαλικό προσανατολισμό, αλλά ζουν διακριτικά εκεί, όχι λόγω του φόβου της δίωξης, αλλά για άλλους λόγους, όπως η κοινωνική πίεση μπορούν να επιστρέψουν στην χώρα καταγωγής τις-τους. 

Αυτή η κοινωνική πίεση, δεν βρέθηκε να φθάνει το επίπεδο των βασανιστηρίων ή της εξευτελιστικής μεταχείρισης από το Ανώτατο Δικαστήριο της Αγγλίας. Σε χώρες όπου υπάρχουν διώξεις με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό, ωστόσο, η κοινωνική πίεση και ο φόβος της δίωξης πάνε χέρι-χέρι. Είναι πολύ πιθανό ότι οι «διακριτικές-οι LGBT» στις χώρες αυτές είναι διακριτικές-οί τόσο λόγω της κοινωνικής πίεσης όσο και λόγω του φόβου δίωξης. 

Υπάρχει επίσης ένα πρόβλημα των αποδεικτικών στοιχείων, καθώς δεν είναι σαφές για μένα πώς διαπιστώνεται ότι ένα συγκεκριμένο πρόσωπο ζει διακριτικά αποκλειστικά και μόνο λόγω της κοινωνικής πίεσης και όχι λόγω του φόβου δίωξης. Σίγουρα όχι, αποδεικνύοντας ότι η ίδια-ος δεν έχει ενημερώσει την οικογένειά της-του για το σεξουαλικό προσανατολισμό της-του (ακόμη), όπως το Δικαστήριο δέχθηκε, σε αυτή την υπόθεση. 

Με την απόφαση αυτή, το Δικαστήριο αποκλίνει από την πορεία άλλων εθνικών και διεθνών δικαιοδοσιών που έχουν γίνει αποδεκτές με το να παραμένει σε μια συλλογιστική μιας δεκαετίας πριν. Θα πρέπει να ελπίζουμε, για όλες-ους τις-τους εμπλεκόμενες-ους, ότι δεν σκοπεύει να παραμείνει σε αυτήν πορεία για πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. 


Βρίσκεστε στο Γ' μέρος της είδησης, για να βρεθείτε στο Α' μέρος πατήστε εδώ  



Την είδηση την βρήκαμε στις 27.7.14 και την μεταφράσαμε από την  strasbourgobservers.com και γραμμένη από τον Sander Steendam στην http://strasbourgobservers.com/2014/07/28/m-e-v-sweden-back-to-the-closet/

Δελτίο Τύπου: Λεσβοφοβική επίθεση στην Περαία Θεσσαλονίκης

Δελτίο Τύπου

Λεσβοφοβική επίθεση στην Περαία Θεσσαλονίκης 

Στις 14 Αυγούστου 2014 δύο άνδρες επιτέθηκαν σε ένα ζευγάρι λεσβιών, ο ένας εκ των δύο κτύπησε τις δυο λεσβίες με μπουνιές κ κουτουλιές στο κεφάλι κυρίως, και την μία από τις δύο την έριξε στο έδαφος με το κεφάλι, το οποίο θα μπορούσε να αποβεί μοιραίο για την ίδια (όπως η δικήγορος τις μας ενημέρωσε). 
Οι δυο γυναίκες περπατούσαν απλώς χέρι-χέρι, αλλά αυτό δεν χώρεσε στο μυαλό των δύο ανδρών, δυο γυναίκες μαζί, να δείχνουν την αγάπη τις η μία στην άλλη. 
Οι λεσβίες θύματα λεσβοφοβικής βίας είναι πάρα πολύ δύσκολο να ακολoυθήσουν τις διόδους προς τη δικαιοσύνη, καθώς προσκρούουν συνέχεια σε ανδροκρατούμενους κλάδους χωρίς σχετική εκπαίδευση και βαθιές πατριαρχικές συνειδήσεις φέρουσες τις γνωστές προκαταλείψεις εναντίον των λεσβιών. 
Ως εκ τούτου ωθούνται συνεχώς στο περιθώριο με καταλυτικές συνέπειες για την υγεία τους, ψυχική και σωματική. 

Οι δύο λεσβίες όμως βρήκαν τη δύναμη και κατέθεσαν άμεσα μήνυση κατά αγνώστων κ κατευθύνθηκαν σε νοσοκομείο για εξετάσεις. 
Ο ιατροδικαστής δήλωσε πως θα τις δεχτεί από Δευτέρα 18 Αυγούστου λόγω της τριήμερης αργίας! 

Τα εμπόδια που υψώνονται απέναντι στις λεσβίες όσον αφορά τις καταγγελίες για τη βία που υφίστανται, καταπατούν το βασικό ανθρώπινο δικαίωμα της ισοτιμίας απέναντι στο νόμο, της προστασίας από τη βία και, ακόμα πιο σημαντικό, την πρόσβαση στη δικαιοσύνη όπως φάνηκε με την αναβολή της ιατροδικαστικής εξέτασης. 

Καταγράφουμε κάθε περιστατικό βίας και καλούμε την κυβέρνηση ως καθ' ύλην αρμόδια αλλά και τα υπόλοιπα κόμματα να ψηφίσουν το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο χωρίς άλλη αναβολή, συμπεριλαμβάνοντας τον σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα κοινωνικού φύλου. 

Καλούμε την αστυνομία να αντιμετωπίζει χωρίς διακρίσεις παρόμοιες συμπεριφορές μίσους. 

Απαιτούμε να διωχθεί άμεσα ο ιατροδικαστής που παρέπεμψε την εξέταση τρείς μέρες μετά. 


Για τις Lesb.Equal-Λεσβίες για την Ισότητα
Ευαγγελία Βλάμη

Το φαινόμενο Μπάρμπι

«Φτιαγμένη από γυναίκα, η Μπάρμπι διαφημίστηκε ως το εφηβικό μοντέλο που καθησύχασε τις μητέρες, περνώντας το μήνυμα ότι θα διδάξει τα κορίτσια την καθωσπρέπει εικόνα», γράφει σε σχόλιό της στη New York Times η Ρόμπιν Γκέρμπερ, συγγραφέας του βιβλίου «Barbie and Ruth», στο οποίο διηγείται πώς οι δύο αυτές γυναίκες, η κούκλα και η δημιουργός της, άλλαξαν για πάντα την αμερικανική αγορά και τον πολιτισμό. 

Η Μπάρμπι, χρησιμοποιώντας ως πρότυπο τη γερμανική κούκλα «Bild Lilli», έκανε την εμφάνισή της στην αμερικανική αγορά στα τέλη της δεκατίας του ’50. «H Bild Lilli βασίστηκε σε ένα σεξουαλικά ελευθεριάζοντα χαρακτήρα κόμικ και λειτούργησε ως ανδρικό σεξουαλικό παιχνίδι», γράφει η Γκέρμπερ. 

Παρά τον πρότερο βίο της η Μπάρμπι μέσα σε λίγα χρόνια κατέκλυσε την παγκόσμια αγορά παιχνιδιών, έχοντας 150 διαφορετικά επαγγέλματα στο βιογραφικό της. Και ενώ τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να γίνεται συζήτηση και να υπάρχει αυξανόμενη ανησυχία σχετικά με τα μηνύματα που περνούν τέτοιες κούκλες στα παιδιά, οι πωλήσεις δεν φαίνεται να επηρεάζονται. Σήμερα, πωλούνται παγκοσμίως δύο με τρεις κούκλες το δευτερόλεπτο, ενώ έρευνες δείχνουν ότι το 99% των κοριτσιών στις ΗΠΑ έχουν στην κατοχή τους τουλάχιστον δύο Μπάρμπι. 

Το αφύσικο σώμα της 
Από τις πρώτες έρευνες που έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου ήταν μία αγγλική έρευνα του 2006 από τις Χέλγκα Ντίτμαρ και Σούζαν Ιβ από το πανεπιστήμιο του Σάσεξ και της Έμα Χάλιγουελ από το πανεπιστήμιο της Δυτικής Αγγλίας. 

Στην έρευνα αυτή, στην οποία συμμετείχαν κορίτσια ηλικίας 5-8 ετών, φάνηκε ότι τα κορίτσια που διάβασαν μία ιστορία εικονογραφημένη με φωτογραφίες της Μπάρμπι, δήλωναν λιγότερο ικανοποιημένα με το σώμα τους, σε σύγκριση με τα κορίτσια που διάβασαν την ίδια ιστορία χωρίς εικόνες. «Τα κορίτσια που έρχονται σε επαφή με την Μπάρμπι σε νεαρή ηλικία, είναι πιθανό να αναπτύξουν χαμηλότερη αυτοεκτίμηση και εντονότερη επιθυμία για ένα πιο αδύνατο σώμα», αναφέρει η συγκεκριμένη έρευνα. 

Επίσης, η Ψυχολογική Εταιρεία των Ην. Πολιτειών σημειώνει ότι οι κοινωνικές πιέσεις που συνδέονται με την εμφάνιση -ειδικά την αδύνατη και σέξι εμφάνιση- μπορούν να οδηγήσουν σε κατάθλιψη, χαμηλή αυτοεκτίμηση και διατροφικές διαταραχές, με όλα αυτά να επηρεάζουν αρνητικά τις επιλογές των κοριτσιών στο παρόν και στο μέλλον. 

Παλαιότερη έρευνα του πανεπιστημίου Γέιλ υπολόγισε ότι για να αποκτήσει η μέση Αμερικανίδα το σωματότυπο της Μπάρμπι, πρέπει να είναι κατά 60 εκατοστά ψηλότερη, να έχει κατά 7,6 εκατοστά μακρύτερο λαιμό, 10 εκατοστά μεγαλύτερη περιφέρεια στήθους και 15 εκατοστά λεπτότερη μέση. Αλλη έρευνα του Κεντρικού Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Φινλανδίας υπολόγισε ότι αν η Μπάρμπι ήταν γυναίκα θα είχε 17 με 22% λιγότερο σωματικό λίπος από αυτό που απαιτείται για να έχει εμμηνόρροια. 

Σεξιστικά στερεότυπα και επιλογές καριέρας 
H αυτο-αντικειμενοποίηση, δηλαδή η μεγάλη προσοχή στην εξωτερική εμφάνιση, εις βάρος των ικανοτήτων ή των συναισθημάτων, σύμφωνα με την επιστημονική βιβλιογραφία, έχει επίσης συσχετιστεί με ανεπαρκή απόδοση σε εργασίες με νοητικές απαιτήσεις. Αντίστοιχα, «θελήσαμε να διερευνήσουμε αν το παιχνίδι με την κούκλα Μπάρμπι ανοίγει ή κλείνει τους επαγγελματικούς ορίζοντες των κοριτσιών», λέει η δρ Σέρμαν, η οποία μαζί με τη συναδέλφισά της Εϊλίν Ζούρμπριγκεν, καθηγήτρια στο τμήμα Ψυχολογίας του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στη Σάντα Κρουθ, διεξήγαν μία πειραματική έρευνα που δημοσιεύθηκε τον περασμένο Μάρτιο στο επιστημονικό περιοδικό Sex Roles. 

Στο πείραμά τις, στο οποίο συμμετείχαν 37 κορίτσια ηλικίας 4-7 ετών από μία περιοχή της βορειοδυτικής ακτής των ΗΠΑ, ζητήθηκε από τις συμμετέχουσες να παίξουν με μία κούκλα για πέντε λεπτά και στη συνέχεια να απαντήσουν σε δύο ερωτήσεις. Στο κάθε κορίτσι δόθηκε τυχαία μία κούκλα, είτε η Μοδάτη Μπάρμπι, είτε η Μπάρμπι Γιατρίνα, είτε η Κυρία Πατάτα, χωρίς το κορίτσι να γνωρίζει για την ύπαρξη των υπόλοιπων παιχνιδιών. 

«Η Κυρία Πατάτα επιλέχθηκε επειδή έχει κάποια κοινά με την Μπάρμπι χωρίς όμως να διαθέτει σεξουαλικά χαρακτηριστικά. Είναι φτιαγμένη από το ίδιο πλαστικό υλικό, είναι επίσης μία κούκλα γυναικείου γένους, έχει περίπου το ίδιο ύψος -προφανώς έχει διαφορετικό σχήμα- και βάρος. Τέλος, το είδος του παιχνιδιού στο οποίο μπορεί ένα κορίτσι να εμπλακεί με την Κυρία Πατάτα, δεν είναι ακριβώς το ίδιο με αυτό της Μπάρμπι, αλλά χαρακτηρίζονται από κοινές θεματολογίες», λέει η δρ Σέρμαν. 

Μετά το παιχνίδι, οι ερευνήτριες έδειξαν στα κορίτσια έντεκα φωτογραφίες χώρων εργασίας, στις οποίες δεν απεικονίζονταν άνθρωποι, και ζητήθηκε από τα κορίτσια να απαντήσουν στην ερώτηση «Θα μπορούσες εσύ να κάνεις αυτή τη δουλειά όταν μεγαλώσεις;» και «Θα μπορούσε ένα αγόρι να κάνει αυτή τη δουλειά όταν μεγαλώσει;». 

Οι φωτογραφίες απεικόνιζαν πέντε χώρους εργασίας, οι οποίοι σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της Υπηρεσίας Εργασίας των ΗΠΑ, είναι ανδροκρατούμενοι (όπου εργάζεται ο γιατρός, ο πιλότος, ο αστυνομικός, ο οικοδόμος και ο πυροσβέστης), πέντε οι οποίοι είναι γυναικοκρατούμενοι (όπου εργάζεται η δασκάλα, η βιβλιοθηκάριος, η νοσηλεύτρια, η αεροσυνοδός και η νηπιαγωγός) και έναν ουδέτερο (όπου εργάζεται η-ο σερβιτόρα-ος). 

Οι διαφορές στις απαντήσεις ήταν σοκαριστικές. «Αυτό που παρατηρήσαμε ήταν ότι ενώ τα κορίτσια που έπαιξαν με την Κυρία Πατάτα, έδιναν τόσο στην εαυτή τις όσο και στα αγόρια τον ίδιο αριθμό μελλοντικών επαγγελματικών επιλογών, τα κορίτσια που έπαιξαν με την Μπάρμπι έδιναν πολύ λιγότερες επιλογές καριέρας στην εαυτή τις από ό,τι τα αγόρια», λέει η δρ Σέρμαν. Προς έκπληξη των ερευνητριών, είτε τα κορίτσια έπαιξαν με τη Μοδάτη Μπάρμπι, είτε με την Μπάρμπι Γιατρίνα, δεν έκανε καμία διαφορά στις σχεδόν 25% λιγότερες επιλογές καριέρας που έδιναν στην εαυτή τις σε σύγκριση με τα αγόρια, αποκλείοντας από τη λίστα των επιλογών τις όχι μόνο ανδροκρατούμενα, αλλά και γυναικοκρατούμενα επαγγέλματα. 

«Τα κορίτσια μαθαίνουν από κάθε τι με το οποίο έρχονται σε επαφή. Είναι πολύ σημαντικό να αναλογιστούμε τι είδους παιχνίδια βρίσκονται στη διάθεσή τις», λέει η δρ Σέρμαν, η οποία σε καμία περίπτωση δεν προτείνει την απαγόρευση, αλλά την ποικιλία παιχνιδιών. «Συχνά παγιδευόμαστε στην ιδέα ότι το παιχνίδι είναι ξεχωριστό από τη μάθηση, όμως δεν είναι».


Την είδηση την βρήκαμε στις 15.08.14 από την kathimerini στην http://www.kathimerini.gr/780067/article/epikairothta/episthmh/ti-ma8ainei-h-mparmpi-sta-koritsia

Σεξουαλικά ήθη στο Ιράν

Σεξουαλικά ήθη στο Ιράν 
Αποτίναξη από τα εξώφυλλα  των ΜΜΕ
Μια επίσημη έκθεση ανοίγει το καπάκι του μυστικού κόσμου του σεξ 

Είναι το τελευταίο πράγμα για το οποίο οι θρησκευτικές ηγέτιδες-ες του Ιράν θέλουν να μιλήσουν, αλλά μπορεί απλά να πρέπει να. 
Μια επίσημη τεκμηριωμένη έκθεση έχει αποκαλύψει το χειρότερο, φυλαγμένο, μυστικό του έθνους: σεξ κάθε είδους λαμβάνει χώρα έξω από το συζυγικό κρεβάτι στην Ισλαμική Δημοκρατία. 

Κάτι, κατά την άποψη των κυβερνώντων Αγιατολάχ, πρέπει να γίνει. Ένα έγγραφο 82 σελίδων που εξέδωσε πρόσφατα το κοινοβουλευτικό ερευνητικό τμήμα του Ιράν είναι έντονο στα πορίσματά του. Δεν είναι μόνο οι νέες ενήλικες-οι σεξουαλικά ενεργές, με το 80% των άγαμων γυναικών να έχουν ερωτικές συντρόφισες-ους, αλλά και οι μαθήτριες-ες της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης έχουν, επίσης. Παράνομες είναι οι σχέσεις όχι μόνο μεταξύ κοριτσιών και αγοριών, το 17% από τις 142.000 μαθήτριες-ες που ρωτήθηκαν, δήλωσαν ότι είναι Lbtiq. 

Στην Τεχεράνη, την πρωτεύουσα, εδώ και καιρό γνωστή για την underground σκηνή του σεξ της, η αγνότητα είναι απλά όλο και λιγότερο συχνή. Η έκταση και ο ρυθμός της αλλαγής είναι προκλητικά για την κυβέρνηση και φέρνοντας πονοκέφαλο στους κληρικούς που διανέμουν καθοδήγηση στην προσευχή της Παρασκευής. 

Η έκθεση είναι επίσης μια σπάνια επίσημη είσοδος της σιωπηλής συμφωνίας στο Ιράν: οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν, αρκεί να γίνεται πίσω από κλειστές πόρτες. Οι ερευνήτριες-ές του Κοινοβουλίου, με την ευκαιρία αυτή, είχαν τη δυνατότητα να πούν το ανείπωτο. 

H πρότασή της κοινοβουλευτικής επιτροπής να σταματήσει η τιμωρία του σεξ είναι εξαιρετικά φιλελεύθερη. Αντί να επιδιώκουν να κρυώσουν το τρίγωνο της ήβης-λαγόνια των νεότερων συνολικά, θα πρέπει να επιτραπεί να καταχωρείται  δημόσια η ένωσή τους κάνονατας χρήση της sigheh, μια αρχαία πρακτική του Σιιτικού Ισλάμ, που επιτρέπει στις-στους ανθρώπους να τελούν γάμο προσωρινά. Μία νομική αλλά χαλαρή και πολύ παρωχημένη διάταξη, η οποία μπορεί να διαρκέσει από λίγες ώρες έως και δεκαετίες, η sigheh αντιμετωπίζεται συχνά ως κάλυψη για σεξ χωρίς διακρίσεις ή για εργασία στο σεξ. Οι ίδιες οι κληρικές-οί εδώ και καιρό υπάρχουν υποψίες ότι είναι μεταξύ των μεγαλύτερων ευεργετουμένων της sigheh, μερικές φορές όταν είναι σε εκτεταμένη ιερή απόσυρση στις αρχαίες θρησκευτικές πόλεις, όπως η Qom. 

Για τις λιγότερο συντηρητικές Ιρανές-ούς, μερικές από τις οποίες περιγράφουν τις εαυτές-ούς τις ακόμη και ως "μη πραγματικές μουσουλμάνες" χαριτολογώντας, η έκθεση είναι απλώς μια παραδοχή της πραγματικότητας-και μία διασκεδαστική απόσπαση της προσοχής από τα ασκητικά θέματα που συνήθως ασχολείται το μυαλό των ηγετών". "Αυτό είναι ό,τι χρειάζεται κάθε ανθρώπινο σώμα," λέει η Zahra, μία 32χρονη χημικός που ζει με το σύντροφό της στο βόρειο τμήμα της Τεχεράνης και δηλώνει ότι δεν έχει καμία πρόθεση να ζητά άδεια για να κάνει σεξ. "Έχω μια ζωή και αν και αγαπώ τη χώρα μου, δεν μπορώ να περιμένω να ωριμάσουν οι ηγέτες μου", προσθέτει. 

Τα μέσα ενημέρωσης του Ιράν, που ανησυχούν πάντα να μην τα κλείσουν, κινήθηκαν εκ του ασφαλούς αγνοώντας την έκθεση. Έτσι παρουσιάζουν στις σελίδες τους τα μέλη του κοινοβουλίου. 
Στους περισσότερους επίσημους κύκλους, το σεξ στο Ιράν εξακολουθεί να είναι πάρα πολύ καυτό για να συζητηθεί.


Την είδηση την βρήκαμε στις 9.8.14 και την μεταφράσαμε από την economist.com στην http://www.economist.com/news/middle-east-and-africa/21611117-official-report-blows-lid-secret-world-sex-throwing?frsc=dg

Άκυρος ο αντι-Lbtiq νόμος της Ουγκάντα

Τον νόμο που ποινικοποιεί την λεσβιοσύνη ακύρωσε το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ουγκάντα, ο οποίος είχε ψηφιστεί από βουλευτίνες-ές και στη συνέχεια είχε υπογραφεί από τον πρόεδρο της χώρας, προκαλώντας τις έντονες αντιδράσεις ξένων χωρών και οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων. 

Το δικαστήριο έκρινε ότι ο νόμος, που είχε τεθεί σε ισχύ τον Φεβρουάριο, δεν ψηφίστηκε με την απαιτούμενη απαρτία και τον έκρινε παράνομο. 

Το νομοσχέδιο ποινικοποιεί τις λεσβιακές, αμφισεξουαλικές, τράνς σχέσεις και προβλέπει μέχρι και ισόβια κάθειρξη για τις αμφισεξουαλικές, τράνς, λεσβίες.  


Την είδηση την βρήκαμε στις 1.8.14 από την iefimeda στην http://www.iefimerida.gr/node/165480#ixzz39DQlVtJR

Η αποποινικοποίηση της εργασίας στο σεξ είναι ό,τι σημαντικότερο για την ύφεση του AIDS

Παρά τη σκιά που ύπταται πάνω από την 20η Διεθνή Διάσκεψη για το AIDS από την τραγωδία Malaysia Airlines, που στοίχισε τη ζωή σε έξι αντιπροσώπισες-ους μεταξύ των 298 θυμάτων της, όσες συγκεντρωθήκαμε αυτή την εβδομάδα στη Μελβούρνη έχουμε λόγο να είμαστε αισιόδοξες για τον αγώνα ενάντια στην ασθένεια. 
Η τελευταία έκθεση της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (ΠΟΥ) δείχνει ότι η επιδημία δείχνει σημάδια ύφεσης: οι νέες μολύνσεις πέφτουν, οι θάνατοι από AIDS έχουν μειωθεί κατά 25 τοις εκατό από το 2009, και ο στόχος της να παρέχεται αντιρετροϊκή θεραπεία σε 15 εκατομμύρια ανθρώπους (σχεδόν οι μισές από αυτές-ούς που ζουν με τον ιό HIV) από το 2015 είναι επίσης εφικτός.

Αλλά υπάρχουν και κάποια ανησυχητικά στατιστικά στοιχεία: HIV παραμένει επίμονα υψηλός στις εργαζόμενες του σεξ, στους γκέι και στις τρανς - ομάδες που ποινικοποιούνται, στιγματίζονται και περιθωριοποιούνται σε όλη τη γη. Η ποινικοποίηση υπονομεύει την πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας, και το αντίστροφο είναι επίσης αλήθεια. Μια νέα μελέτη στο ιατρικό περιοδικό Lancet εκτιμά ότι αν αποποινικοποιηθεί η εργασία στο σεξ, τότε το 33% έως 46% των μολύνσεων από τον HIV στις εργαζόμενες του σεξ και στους πελάτες τις θα μπορούσε να αποφευχθεί κατά την επόμενη δεκαετία. 

Μια άλλη στρατηγική για τη μείωση των μολύνσεων από τον HIV σε πρόσωπα υψηλού κινδύνου είναι η προφύλαξη προ-έκθεσης, ή η Prp. Με τη λήψη αντιρετροϊικών φαρμάκων πριν από την μόλυνση, ο κίνδυνος της απόκτησης του ιού μπορεί να μειωθεί σημαντικά. Έχει δοκιμαστεί αρκετά καλά, με ελάχιστες παρενέργειες, από την ΠΟΥ και το προτείνω, ως μέρος ενός συνολικού πακέτου πρόληψης του HIV. Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι εργαζόμενες του σεξ είναι 13 φορές λιγότερο πιθανό να ζουν με τον ιό HIV από τους αντίστοιχους εργαζόμενους, οι οποίες δεν εργάζονται στη βιομηχανία του σεξ. 

Οι εργαζόμενες του σεξ είχαν επιφυλάξεις στην ιδέα της PreP. Το Παγκόσμιο Δίκτυο Πρόγραμμα των Εργατριών του Σεξ (NSWP) που ερωτήθηκαν 440 μέλη από 40 χώρες, σχετικά με το εάν οι υγειονομικές αρχές θα πρέπει να ιεραρχήσουν την προτεραιότητα στις εργαζόμενες του σεξ για να μειωθούν οι νέες μολύνσεις από τον HIV. Οι περισσότερες εξέφρασαν ανησυχία για το αν η ενδεχόμενη βλάβη της prep θα αντιστάθμιζε τα οφέλη. Σύμφωνα με εκπροσώπισες των εργατριών του σεξ στη Διάσκεψη για το AIDS, οι περισσότερες εργαζόμενες του σεξ ζουν σε ένα τιμωρητικό ή σε μεγάλο βαθμό σε ελεγχόμενο περιβάλλον. "Πράγματα που είναι εθελοντικά για τις περισσότερες-ους ανθρώπους τείνουν να καταστούν υποχρεωτικά για τις εργαζομένες του σεξ", εξηγεί η Janelle Fawkes της Scarlet Alliance, μια κορυφαία οργάνωση προάσπισης των εργατριών του σεξ στην Αυστραλία. 

Μέλη της NSWP εξέφρασαν επίσης ανησυχία για ότι η αστυνομία σε πολλές χώρες χρησιμοποιούν σήμερα την κατοχή προφυλακτικού ως απόδειξη της εργασίας στο σεξ, η αστυνομία μπορεί να χρησιμοποιήσει (αντίστοιχα) το Truvada - ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του HIV – για να υποστηρίξει ποινικές διώξεις. Η NSWP κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ΠΟΥ, η UNAIDS, το Παγκόσμιο Ταμείο, και άλλες υγειονομικές αρχές θα πρέπει να συνεχίσουν να διαβουλεύονται και να περιλαμβάνουν τις εργαζόμενες του σεξ σε όλες τις συζητήσεις σχετικά με τις πρωτοβουλίες PreP.

Το "Τίποτα για εμάς χωρίς εμάς", γίνεται όλο και πιο επείγουσα απαίτηση καθώς οι βιοϊατρικές ανακαλύψεις στην πρόληψη και τη θεραπεία του HIV υπερβαίνουν σε ταχύτητα τις μεταρρυθμίσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Συνήγοροι των εργατριών του σεξ βλέπουν την ανάγκη και για τα δύο, αλλά, όπως είναι αναμενόμενο, προτεραιότητα έχει η αποποινικοποίηση της σεξουαλικής εργασίας έως την πιο αποτελεσματική προστασία έναντι, όχι μόνο, του ιού HIV, αλλά και της βίας καθώς και άλλων παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. 


Την είδηση την βρήκαμε στις 21.7.14 και την μεταφράσαμε από την www.hrw.org, γραμμένη από την  Megan McLemore στην https://www.hrw.org/news/2014/07/21/dispatches-decriminalization-key-aids-fight

Στη φωτογραφία η Janelle fawkes της Οργάνωσης Sarlet Alliance

Λεσβία δασκάλα απολύθηκε “για να προστατευθεί ένα Καθολικό σχολείο”

Το Υπουργείο Παιδείας της Ιταλίας έχει ξεκινήσει έρευνα καθώς φέρεται να απολύθηκε μία δασκάλα λόγω της σεξουαλικότητάς της, από ένα καθολικό σχολείο στην Trento. 

Οι απολύσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού είναι παράνομες στην Ιταλία, αλλά η Eugenia Libratore, η διευθύντρια του σχολείου Sacro Cuore, φέρεται να δήλωσε ότι αποφάσισε να μην ανανεώσει τη σύμβαση της δασκάλας γιατί "πρέπει να προστατεύσει το περιβάλλον του σχολείου" και να διατηρηθούν τα "χρηστά ήθη". 

Η Υπουργίνα Παιδείας της Ιταλίας Stefania Giannini πλέον παρενέβη και είπε στην La Repubblica ότι εάν η έρευνα αποδείξει παράνομη απόλυση βάσει του σεξουαλικού προσανατολισμού, τότε το θέμα «θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με αυστηρότητα». 

Η υπόθεση προέκυψε νωρίτερα αυτό το μήνα, όταν η δασκάλα, που θεωρείται ως "επαρκής και επαγγελματίας", ζήτησε την ανανέωση της σύμβασής της στο σχολείο των 1.000-μαθητριών-ών. 

Εκείνη την εποχή, η Libratore είπε στην Corriere Trentino ότι είχε μυριστεί τη σεξουαλικότητα της δασκάλας από φήμες. 
"Της είπα ότι είχα ακούσει αυτές τις φήμες και εξέφρασα την ελπίδα να είναι ψευδείς φήμες, επειδή έχω να προστατεύσω το σχολικό περιβάλλον. 

"Όταν επιλέγω δασκάλες για ένα καθολικό σχολείο, κάνω επίσης εκτιμήσεις από την άποψη της ηθικής δεοντολογίας", συνέχισε, προσθέτοντας ότι “το Καθολικό σχολείο έχει τα δικά του χαρακτηριστικά και το σύνολο των εκπαιδευτικών κατευθυντηρίων γραμμών που πρέπει να υπερασπιζόμαστε με κάθε κόστος”. 

Ο γκέι βουλευτής του Δημοκρατικού Κόμματος, Ivan Scalfarotto, δήλωσε: "Το γεγονός ότι το σχολείο αυτό λαμβάνει χρήματα από το δημόσιο κάνει αυτή η θλιβερή ιστορία ακόμα πιο ανυπόφορη". 


Την είδηση την βρήκαμε στις 21.7.14 και την μεταφράσαμε από την the local στην http://www.thelocal.it/20140721/lesbian-teacher-sacked-in-defence-of-catholic-morals

Η Marina Mironova και η Oksana Timofeyeva νυμφεύθηκαν και ζητούν άσυλο στην Αργεντινή

Ζευγάρι λεσβιών από την Ρωσία αιτήθηκε άσυλο στο Μπουένος Άιρες αφ' ότου νυμφεύθηκε. 

Δύο νύφες στη Ρωσσία νυμφεύθηκαν στην πρωτεύουσα της Αργεντινής και στη συνέχεια ζήτησαν πολιτικό άσυλο στη χώρα, αναφέροντας πως θα δεχτούν διώξεις αν γυρίσουν στη χώρα καταγωγής τις, σύμφωνα με την LGBT Ομοσπονδία της Αργεντινής. 

Η Marina Mironova και η Oksana Timofeyeva είπαν ότι επέλεξαν την Αργεντινή, επειδή ήθελαν να ζήσουν "ελεύθερα και με ασφάλεια". Πιστεύουν ότι η χώρα της Λατινικής Αμερικής μπορεί να τις εγγυηθεί μια τέτοια ζωή. 

Η Verdu Castrosin, αντιπροεδρίνα της FALGBT, δήλωσε ότι το ζευγάρι έκανε τις πρώτες διαβουλεύσεις με την οργάνωση στα τέλη του 2012, λίγο μετά την ψήφιση του νόμου της Ρωσίας που απαγορεύει την προώθηση των μη παραδοσιακών σεξουαλικών προσανατολισμών σε ανήλικες. 

Η Castrosin θρήνησε το γεγονός ότι οι νόμοι της Ρωσίας που αφορούν τις σεξουαλικές μειονότητες "γίνονται όλο και πιο ακραίοι", ανέφερε η σελίδα ειδήσεων της Αργεντινής Lavanguardia.com. 

Οι δύο λεσβίες δήλωσαν ότι επέλεξαν να μεταναστεύσουν, επειδή είχαν υποστεί διακρίσεις για τον σεξουαλικό τις προσανατολισμό, είπε η Castrosin, προσθέτοντας ότι οι διακρίσεις αυξήθηκαν και έγιναν πιο έντονες μετά την ψήφιση του αμφισβητίσιμου νόμου το 2012. 

Καμία από τις γυναίκες δεν μιλά ισπανικά ή αγγλικά και εξακολουθούν να έχουν έναν 16χρονο στη χώρα καταγωγής τις. Δεν έχει ξακαθαριστεί εάν θα ζητήσει και αυτός άσυλο. 

Η Mironova και η Timofeyeva είναι το πρώτο λεσβιακό ζευγάρι από την Ρωσία που νυμφεύθηκε σε χώρα της Λατινικής Αμερικής. 


Την είδηση την βρήκαμε στις 17.7.14 και την μεταφράσαμε από την the moscow times στην http://www.themoscowtimes.com/news/article/russian-lesbian-couple-requests-asylum-in-buenos-aires-after-getting-hitched/503583.html 

Στην φωτογραφία είναι η Marina Mironova και η Oksana Timofeyeva

Διακρίσεις ακόμη και στην κηδεία

Οι λεσβίες και οι αμφισεξουαλικές φοβούνται τις διακρίσεις, ακόμη και όταν κανονίζουν τα σχετικά με μια κηδεία, σύμφωνα με μια έρευνα, όπου μία στις δέκα ερωτηθήσες δηλώνουν ότι έχουν βιώσει από πρώτο χέρι την προκατάληψη μετά το θάνατο μίας αγαπημένης ή μίας στενής φίλης. 

Μια κοινή έκθεση από την ομάδα της εκστρατείας Stonewall και τη διεύθυνση του μεγαλύτερου γραφείου κηδειών της Αγγλίας - Co-operative FuneralCare -  έχει αποκαλύψει κακή συμπεριφορά προς τις θρηνούσες λεσβίες, αμφισεξουαλικές, με την οικογένεια της θανούσης και τις θρησκευτικές ηγέτιδες-ες να κάνουν διακρίσεις εις βάρος τις σε αυτή την κατάσταση. 

Μία στις τέσσερις από τις 522 ενήλικες που ρωτήθηκαν από την YouGov είπαν ότι αναμένουν να αντιμετωπίζουν εμπόδια κατά το σχεδιασμό μιας κηδείας, με σχεδόν το ένα τέταρτο ανησυχεί πως θα αντιμετωπιστούν άσχημα από το γραφείο κηδειών, όταν κανονίζουν τα της κηδείας. 

Δύο από τις πέντε φοβόταν την αντίδραση των θρησκευτικών ηγέτιδων και τις δημόσιες υπαλλήλους, ενώ μία στις πέντε ανησυχούν για τις διακρίσεις από την οικογένεια της θανούσας. 

Η ΜΚΟ Stonewall και το γραφείο κηδειών έχουν δημοσιεύσει οδηγίες για τις λεσβίες και τις αμφισεξουαλικές σχετικά με το σχεδιασμό της μετέπειτα ζωής, οι οποίες περιλαμβάνουν την παροχή συμβουλών σχετικά με τη νομοθεσία, τα οικονομικά όπως π.χ η διαθήκη ή η αγορά ενός πακέτου κηδείας καθώς και τον προγραμματισμό και όλη τη διαδικασία της κηδείας. 

Ο George Tinning, διευθύνων σύμβουλος του γραφείου κηδειών, δήλωσε: «Παρά τις αλλαγές στο νόμο για παροχή ίσων δικαιωμάτων για όλες ανεξάρτητα από τον σεξουαλικό τις προσανατολισμό και μια μεγαλύτερη αποδοχή στην κοινωνία που είναι αντιληπτή, είναι σαφές από την έρευνα μας ότι τα εμπόδια παραμένουν ακόμα και στον θάνατο. 
Ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου είναι βαθιά λυπηρό γεγονός, αλλά σε μια στιγμή που οι άνθρωποι θα πρέπει να περιμένουν συμπάθεια και κατανόηση, πολλές αμφισεξουαλικές λεσβίες, τρανς έχουν αντιμετωπίσει κακή μεταχείριση, κάτι που είναι απαράδεκτο". 


Την είδηση την βρήκαμε στις 16.7.14 και την μεταφράσαμε από την the guardian στην http://www.theguardian.com/world/2014/jul/16/gay-lesbian-funeral-arranging-discrimination-survey