16 Ιουλ 2009

Μέσα σ' ένα κορίτσι σαν κι εσένα

Γυναικείες υποθέσεις

Στο νέο της μυθιστόρημα η Αντζελα Δημητρακάκη δίνει φωνή σε μια λεσβία και παρακολουθεί τη διαδρομή της προς την αυτογνωσία. Η γυναικεία ομοφυλοφιλία ελάχιστες φορές απασχόλησε την ελληνική λογοτεχνία ώς τώρα.
Αν εξαιρέσουμε το ρομάντζο «Η ερωμένη της» της μυστηριώδους Ντόρας Ρωζέττη που γράφτηκε το 1929 και αναδείχτηκε από τη φιλόλογο Χριστίνα Ντουνιά τα τελευταία χρόνια (εκδ. Μεταίχμιο), καθώς και το μυθιστόρημα «Μόνο γυναίκες» που υπογράφεται από την επίσης μυστηριώδη Μάρα Σέη (εκδ. Κέδρος, 2001), άλλα δείγματα δεν διαθέταμε.
Να, όμως, που η 41χρονη Αντζελα Δημητρακάκη, συγγραφέας που έκανε αίσθηση στα τέλη της δεκαετίας του '90, αποτυπώνοντας τα ήθη των παγκοσμιοποιημένων» συνομηλίκων της στην «Ανταρκτική» (εκδ. Οξύ), σπάει την παράδοση.
Στο καινούριο της βιβλίο «Μέσα σ' ένα κορίτσι σαν κι εσένα» (εκδ. Εστία), δανείζεται το προσωπείο μιας τριαντάχρονης λεσβίας και, μέσα από μια φιλόδοξη, μεταμοντέρνα σύνθεση, επιχειρεί να ξεδιπλώσει τη διαδρομή της ηρωίδας της προς την αυτογνωσία, φωτίζοντας από πολλές πλευρές τον εσώτερο εαυτό της.

Η αποκάλυψη
Η πρωταγωνίστρια του «Μέσα σ' ένα κορίτσι σαν κι εσένα», η Κατίνα Μελά, είναι μια γεννημένη στο Σικάγο Ελληνοαμερικανίδα, και η γνωριμία μαζί της, σε πρώτη φάση, γίνεται μέσα από ένα πλήθος επιστολών. Από τα γράμματα που συντάσσει η ίδια με αποδέκτες συγγενείς και φίλες-ους -κάποια από τα οποία δεν αντέχει να στείλει καν- γίνεται αντιληπτό πως έχει μόλις εγκαταλείψει το διδακτορικό της στο Πρίνστον, πως φλερτάρει με την ιδέα να γράψει ένα μυθιστόρημα, πως έχει πίσω της μια πολύχρονη αλλά οριστικά τελειωμένη ερωτική σχέση με γυναίκα, και πως το οικογενειακό της παρελθόν την έχει σημαδέψει βαθιά.

Καρπός δύο ανθρώπων «που μόνο σ' ένα πράγμα συμφωνούσαν, στο ότι δεν ήταν Αμερικανίδα-ος», και των οποίων το διαζύγιο μόνο βελούδινο δεν ήταν, η ηρωίδα της Δημητρακάκη πάλλεται από αισθήματα μίσους για τον πατέρα της, ενώ αντίθετα η πρόσφατα χαμένη μητέρα της στοιχειώνει ολόκληρη την ύπαρξή της. Η τελευταία, όπως μαθαίνουμε, ήταν μια λεσβία διανοούμενη με κρυφή ζωή, που μολονότι άργησε να μυήσει την κόρη της στα μυστικά της, ανέπτυξε μια σχέση μαζί της εξαιρετικά δυνατή. Ο βασικός άλλωστε λόγος που η Μελά επιστρέφει στη χώρα καταγωγής της είναι για να σκαλίσει τις ρίζες της μητέρας της.

Η Αθήνα που συνάντησε
Σε πείσμα των συμβουλών του καθηγητή της να καταπιαστεί μ' ένα ακόμη «ελυτο-σεφερο-καβαφικό» διδακτορικό, η Μελά έχει ξοδέψει ήδη τέσσερα χρόνια εξερευνώντας την ποίηση ως χώρο έκφρασης του λεσβιασμού στην Ελλάδα, μέσα από το έργο μιας αινιγματικής ποιητικής φωνής, που φέρει το ψευδώνυμο Θαλασσία Ύλη. Μιας εκπροσώπου του γυναικείου κινήματος, της γενιάς του '60 με κομβικό στοιχείο στο έργο της τη σχέση μητέρας-κόρης, μιας καταξιωμένης ποιήτριας που ως τον ξαφνικό θάνατό της, το 2005, είχε αρνηθεί πεισματικά ν' αποκαλύψει την αληθινή της ταυτότητα.

Χάρη στους συνεχείς υπαινιγμούς της Δημητρακάκη, η υποψία ότι ένας πραγματικός, κι όχι μεταφορικός, ομφάλιος λώρος συνδέει τις παραπάνω γυναίκες, αρχίζει να γιγαντώνεται από νωρίς. Μέχρις ότου, όμως, συμπληρωθεί αυτό το παζλ, που αποτελείται από επιστολές, ημερολογιακές καταγραφές και επιστημονικές ανακοινώσεις, η συγγραφέας της «Αντιθάλασσας» και του «Μανιφέστου της ήττας» έχει όλη την άνεση να μας ξεναγήσει λεπτομερώς στο ταραγμένο παρελθόν και το αθηναϊκό παρόν της ηρωίδας της, σχολιάζοντας εμμέσως την πραγματικότητα που αντίκρισε και η ίδια τη διετία 2006-2007, σ' ένα διάλειμμα από τις ακαδημαϊκές της υποχρεώσεις στη Βρετανία.

Περί διακριτικότητος
Η τεχνολογική καθυστέρηση της Ελλάδας, ο υφέρπων ρατσισμός, η άβυσσος που χωρίζει μια κολωνακιώτικη μπουτίκ από το φωταγωγό μιας μικροαστικής πολυκατοικίας, η αποξένωση των ανθρώπων, το λάιφ στάιλ των τριάντα και κάτι «ανεξαρτήτως σεξουαλικού προσανατολισμού», που «καπνίζουν, πίνουν, πηδιούνται και νοικιάζουν διαμερίσματα για να μην έχουν σκοτούρες», οι εντάσεις στα πεδία της οικονομίας και της παιδείας, όλα λίγο πολύ βρίσκουν τη θέση τους.
Η σεξουαλική ταυτότητα της Μελά δεν την οδηγεί στη μοναξιά, κάθε άλλο, αλλά γράφοντας στην παλιά της ερωμένη «ήθελα στ' αλήθεια να σε παντρευτώ», έχει συνείδηση πως ακούγεται αυτό στη γλώσσα μας. «Εδώ όλα βασίζονται στη "διακριτικότητα"», αναγνωρίζει. «Οι λεσβίες σαν κι εμάς, με ξεκάθαρα και ανοιχτά σχέδια για κοινή ζωή σε κοινή θέα δεν υφίστανται. Κρύβονται, ποια-ος ξέρει...».
Αν το alter ego της Δημητρακάκη καταπιανόταν τελικά μ' ένα μυθιστόρημα «για όλες τις λεσβίες της Αθήνας που είναι γύρω στα τριάντα, που τους αρέσουν οι εκδρομές, που πιστεύουν στον έρωτα και τις ανθρώπινες σχέσεις, που είναι οικονομικά ανεξάρτητες, που ακούνε Blonde Redhead και Feist», θα προέκυπτε κάτι με συνοχή - «ο κύκλος δεν είναι μεγάλος», όπως λέει.
Η ίδια η Δημητρακάκη, πάντως, με το τέταρτο μυθιστόρημά της δεν αποσκοπεί σε μιαν αντίστοιχη κοινωνική καταγραφή. Απ' ό,τι φαίνεται το στοίχημά της ήταν να περιπλανηθεί σε υπαρξιακά βάθη, να στοχαστεί πάνω στο λεσβιακό ψυχισμό και να μπολιάσει το μυθιστορηματικό της κόσμο με το θεωρητικό της υπόβαθρο στη σύγχρονη τέχνη, απευθυνόμενη σ' ένα μάλλον απαιτητικό κοινό.*


Το άρθρο το βρήκαμε στις 14.6.09 στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία γραμμένο από την Σταυρούλα Παπασπύρου στο http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=53470


Ενα μεγάλο «ναι»
[...]
"Μέσα σ' ένα κορίτσι σαν κι εσένα", μυθιστόρημα της Αντζελα Δημητρακάκη, εκδόσεις Εστία
Ξεκινώ με τα στοιχεία που υποθέτει καμιά-νεις ότι θα δώσουν στο τέταρτο μυθιστόρημά μου την «κοινωνική» του ταυτότητα: Η ηρωίδα τού "Μέσα σ' ένα κορίτσι σαν κι εσένα" είναι νέα, όμορφη, φιλόλογος, Ελληνο-αμερικανίδα και λεσβία. Το μυθιστόρημα είναι λοιπόν ένα μεγάλο «ναι», όπως είπε κάποτε η Γιόκο Ονο.
Γεννημένη στο Σικάγο στα μέσα της δεκαετίας του '70, η Κατίνα Μελά βρίσκεται να ζει στην Αθήνα από το Σεπτέμβριο του 2006 ώς τον Ιούλιο του 2007. Η δράση εκτυλίσσεται μέσα από τα γραπτά της κατά την περίοδο των έντεκα αυτών μηνών. Αλληλογραφία, ημερολόγια, μια ανακοίνωση σ' ένα συνέδριο στους Δελφούς και δύο συνεντεύξεις που σχετίζονται με το ερευνητικό της αντικείμενο - η Κατίνα είναι πρώην διδακτορική φοιτήτρια σ' ένα ivy league πανεπιστήμιο-, είναι ό,τι έχουμε στα χέρια μας για να προσεγγίσουμε τόσο την ηρωίδα όσο και το μυστήριο που στηρίζει την πλοκή.

Οι έντεκα μήνες της ηρωίδας στην Αθήνα συνέπεσαν με τους δικούς μου έντεκα μήνες επιστροφής στην πόλη που μεγάλωσα (για προσωπικούς λόγους, που καμία σχέση δεν είχαν με της Κατίνας Μελά). Αναμφίβολα ωστόσο, η Κατίνα δανείστηκε τα μάτια μου -τα μάτια που έρχονται από κάπου- για να διανύσει τον αθηναϊκό κοινωνικό χώρο. Το 2006-07 είναι ήδη όλα στη θέση τους: η επικοινωνιακή τεχνολογία, οι πορείες για την παιδεία, οι φωτιές, οι μικροί καθημερινοί φασισμοί, οι μπουτίκ του Κολωνακίου και οι χαμηλότεροι μισθοί στην Ευρώπη, οι «ξένες-οι», οι οικογενειακοί καβγάδες στους φωταγωγούς, η μοναδική αίσθηση της αθηναϊκής νύχτας, και βέβαια ένα σωρό κορίτσια που τις αρέσουν κορίτσια, παρά το ασφυκτικό ιδεολογικό περιβάλλον.
Κατά τ' άλλα το μυθιστόρημα στρέφεται στη γυναίκα του 21ου αιώνα ως δημιουργικό υποκείμενο - γι' αυτό και έχω εντάξει στην αφήγηση ένα ολόκληρο, πρωτότυπο δοκίμιο με το θέμα αυτό. Το λεσβιακό υποκείμενο αναδεικνύεται σε συμβολική παρουσία. Η διδακτορική διατριβή της ηρωίδας αφορά, π.χ., την «ποίηση ως έκφραση του λεσβιασμού» και βασίζεται στη μελέτη του ποιητικού έργου της αινιγματικής Θαλασσίας Υλης, μιας ποιήτριας που εκπροσωπεί το γυναικείο κίνημα, στη γενιά του '60 καθώς και το έτερο μισό στη σχέση μητέρας-κόρης, που στηρίζει την πλοκή, αποδιδόμενη μέσα από μία σεξουαλική αλληγορία. Για να υπάρξει η Θαλασσία Υλη αναγκάστηκα να γράψω ποίηση, που ήταν για μένα ένα γεγονός εξαιρετικής (με την ένοια της «εξαίρεσης») ψυχολογίας. Σκέφτομαι ενίοτε ότι η συγγραφή αυτού του μυθιστορήματος ίσως υπήρξε μια πρόφαση για να γράψω, να διαβάσω, να σκεφτώ τι θα πει «ποίηση», όχι διαχρονικά, αλλά στη δική μας ιστορική συγκυρία.


Το άρθρο το βρήκαμε στις 22.5.09 στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία, γραμμένο από τον Μισέλ Φάις στο http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=46833

Το εκτενές αφιέρωμα δύο εφημερίδων, μας κάνει να πιστεύουμε πως υπερτιμήθηκε μια τέτοια διήγηση. Η συγγραφέας αντιμετωπίζει τον λεσβιασμό της μεταξύ τυριού και αχλαδιού, οι αναφορές σε αυτόν είναι ελάχιστες, καταλαμβάνουν συνολικά 3-5 σελίδες σε ένα βιβλίο περίπου 350 σελίδων. Ο τρόπος γραφής, ήταν εξαιρετικά βαρετός έως και εκνευριστικός. Όταν προϋποθέτει να είμαστε δίγλωσσες ή να γνωρίζουμε εξαιρετικά καλά αγγλικά. Το ασυνήθιστο για την ελληνική μυθιστορία είναι ότι η ηρωίδα, μάς αποκαλύπτει σε δυο γραμμές πως έκανε έρωτα με την μητέρα της. Η οποία ήταν επίσης λεσβία και ποιήτρια. Η έρευνα για την ποίηση της μητέρας της την οδηγεί στους Δελφούς, όπου η συγγραφέας θα διαβάσει ένα κείμενο περίπου 6-7 σελίδων. Ήταν το μόνο σχετικά ενδιαφέρον από όλο το βιβλίο. Ευαγγελία Βλάμη

Η Ινδία δεν παραβιάζει άλλο τα ΛεΠΑΤ δικαιώματα

Αποποινικοποιήθηκε ο λεσβιασμός και η ομοφυλοφιλία στην Ινδία

Το Ανώτατο Δικαστήριο του Νέου Δελχί, της πρωτεύουσας της Ινδίας, αποφάσισε σήμερα πως η συναινετική ερωτική σχέση μεταξύ προσώπων του ίδιου φύλου δεν αποτελεί εγκληματική πράξη.

Σύμφωνα με το επίσημο ινδικό πρακτορείο Press Trust, το άρθρο 377 του Ποινικού Κώδικα της Ινδίας, που θέτει εκτός νόμου τις ομοφυλοφιλικές σχέσεις ανάμεσα σε ενηλίκους, αποτελεί "παραβίαση των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων".

Η σημερινή απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου του Νέου Δελχί, ακυρώνει τον εδώ και 145 χρόνων αποικιακό νόμο, που χαρακτήριζε τον λεσβιασμό και την ομοφυλοφιλία πράξη "ενάντια στη φύση", παράνομη και επέσυρε ποινή φυλάκισης έως και 10 χρόνια.

Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για την απόφαση που ελήφθη από το Ανώτατο Δικαστήριο, λέγοντας ότι οι έως πρότινος απαγορεύσεις καταστρατηγούσαν τα ανθρώπινα δικαιώματα και συνέβαλαν στην εξάπλωση του hiv aids.


Το άρθο το βρήκαμε στις 2.7.09 στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία στο http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=59749


ΜΕ ΔΑΚΡΥΑ χαράς, ζητωκραυγές, ακόμα και αυθόρμητους χορούς μέσα στον δρόμο υποδέχθηκαν στο Νέο Δελχί μέλη της κοινότητας των Lgbt, αλλά και οργανώσεων υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων την ετυμηγορία του Ανωτάτου Δικαστηρίου πως «το συναινετικό σεξ ανάμεσα σε ενήλικες-ους, ακόμα και όταν ανήκουν στο ίδιο φύλο, είναι νόμιμο».

Με την απόφαση αυτή, το Δικαστήριο σήμανε την αρχή του τέλους για έναν νόμο 150 ετών- είχε υιοθετηθεί επί βρετανικής αποικιοκρατίας- που ποινικοποιούσε το σεξ μεταξύ λεσβιών, γκέι. Ο επίμαχος νόμος βέβαια μπορεί να ανακληθεί μόνο από το Κοινοβούλιο, τις τελευταίες ημέρες ωστόσο η κυβέρνηση της Ινδίας έχει αφήσει να εννοηθεί πως είναι έτοιμη γι΄ αυτό το βήμα.

Οι ακτιβίστριες-ες
«Είναι μια ιστορική ημέρα για τις λεσβίες, τους γκέι και όλες-ους τις πολίτισες-ες της Ινδίας», δήλωνε η Λέσλι Εστίβς, ακτιβίστρια και δημοσιογράφος.

«Επιτέλους εισήλθαμε στον 21ο αιώνα», δήλωσε ο Αντζάλι Γκοπαλάν, επικεφαλής του Ιδρύματος Ναζ, μιας οργάνωσης υπέρ των δικαιωμάτων των LGBT που είχε προσφύγει εναντίον του νόμου υποστηρίζοντας πως λειτουργεί ως τροχοπέδη στον αγώνα εναντίον του hiv aids και άρα είναι αντισυνταγματικός, καθώς πολλές λεσβίες και γκέι αρνούνταν να αναγνωρίσουν τον σεξουαλικό προσανατολισμό τους από τον φόβο της δίωξης ή της διάκρισης.

Το άρθρο το βρήκαμε στις 3.7.09 στην εφημερίδα Τα Νέα στο http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artid=4524732

Έκθεση ΛεΠΑΤ ειδώλων στο Λονδίνο

Τα είδωλα των διάσημων λεσβιών γκέι αμφι και τρανς

Ο Χτίστης, η-ο Αμερικανή-ος Ζητάς, η-ο Ινδιάνα-ος Αρχηγός, η-ο Μοτοσικλετίστρια-ης, η-ο Καουμπόϊσα-ης, ο Ναύτης και ο Πυροσβέστης των Village People. Και μαζί η Βιρτζίνια Γουλφ, η Μαρτίνα Ναβρατίλοβα, ο Τζάνι Βερσάτσε και ο Τζον Λένον. Είναι μερικά μόνο από τα μέλη μιας περίεργης παρέας, που βλέπει καμιά-νεις από χθες αραχτή στους τοίχους της National Portrait Gallery του Λονδίνου. Η έκθεση, με τίτλο «Gay Icons», είχε αφετηρία μια ιδιαίτερα πρωτότυπη και τολμηρή ιδέα.

Η πινακοθήκη προσέγγισε δέκα δημόσια πρόσωπα που έχουν δηλώσει ανοικτά και περήφανα τον λεσβιασμό, την ομοφυλοφιλία τους και τις-τους ζήτησε να επιλέξουν η καθεμία- καθένας από έξι πρόσωπα, που θεωρούν προσωπικές-ους τους ηρωίδες-ες.

Ανάμεσα στις-στους δέκα διάσημες-ους ξεχωρίζουν ονόματα γνωστά και εκτός Ηνωμένου Βασιλείου. Αλλά η έκπληξη ήρθε από τις επιλογές τους.

Από την αρχή η Πινακοθήκη έκανε σαφές πως μπορούσαν να επιλέξουν όποια πρόσωπα ήθελαν, γνωστά ή άγνωστα, φίλες-ους ή συγγενείς, κ.λπ., οποιαδήποτε-οποιονδήποτε θεωρούσαν σημαντικό στη ζωή και το έργο τους.

* Η πρωταθλήτρια του τένις Μπίλι Τζιν Κινγκ διάλεξε τη συντρόφισσά της Ιλάνα Κλος μαζί με αρκετά μέλη της οικογένειάς της.

* Η ηθοποιός και παρουσιάστρια Σάντι Τόγκσβιγκ διάλεξε τον ακτιβιστή ανθρωπίνων δικαιωμάτων Πίτερ Τάτσελ, που έχει συλληφθεί για τη δράση του κατ' επανάληψη.

* Ο λόρδος Κρις Σμιθ, πρώην υπουργός Πολιτισμού, θορυβήθηκε όταν αντιλήφθηκε πως τρεις από τις επιλογές του -η Βιρτζίνια Γουλφ, ο μαθηματικός και ερμηνευτής μαθηματικών κωδίκων Αλαν Τούρινγκ και ο ψυχίατρος και ορειβάτης Τζον Μένλοβ Εντουαρντς ήταν αυτόχειρες.

* Ο βραβευμένος με Booker συγγραφέας Αλαν Χόλινγχερστ επέλεξε τον Τσαϊκόφσκι και τον Ιησουίτη ποιητή Γκέραρντ Μάνλεϊ Χόπκινς.

* Ο σερ Ιαν ΜακΚέλεν τον Αμερικανό ποιητή Ουόλτ Ουίτμαν και τον αναμορφωτή του 19ου αιώνα Εντουαρντ Κάρπεντερ.

* Ο γκέι μουσουλμάνος πολιτικός και πολυεκατομμυριούχος επιχειρηματίας των ΜΜΕ λόρδος Γουαχίντ Αλί τους Village People, την πριγκίπισσα Νταϊάνα, τον τραγουδιστή Γουίλ Γιανγκ, την ντραγκ περσόνα Λίλι Σάβατζ. Επέλεξε και τον πορνοστάρ Τζεφ Στράικερ -ο οποίος φωτογραφήθηκε απλωμένος σε άσπρα τσαλακωμένα σεντόνια- δηλώνοντας πως ήθελε να τονίσει πως δεν μπορείς να διαχωρίσεις το σεξ από τη σεξουαλικότητα.

* Αυτός που έκλεψε την παράσταση ήταν ο σερ Ελτον Τζον. Διάλεξε το αστέρι του ράγκταϊμ Γουίνιφρεντ Ατγουελ, τον Τζον Λένον, τον συνεργάτη του τραγουδοποιό Μπέρνι Τόπιν, τον μεγαλομόδιστρο Τζάνι Βερσάτσε και τον τσελίστα, διευθυντή ορχήστρας και ακτιβιστή για τα ανθρώπινα δικαιώματα, Μστίσλαβ Ροστροπόβιτς. Και έκλεισε τη λίστα του με μια επιλογή-βόμβα. Τον πρώην ποδοσφαιριστή και προπονητή Γκράχαμ Τέιλορ!

[...]

Διάρκεια της έκθεσης ως τις 18.10.09.


Το άρθρο το βρήκαμε στις 3.7.09 στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία, γραμμένο από τον Βαγγέλη Βαγγελάτο στο http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=60007

Ινδία, ναι στα ΛεΠΑΤ δικαιώματα

Ινδία: Ιστορική αποποινικοποίηση του λεσβιασμού και της ομοφυλοφιλίας

Με μία απόφαση που χαρακτηρίζεται ιστορική, το Ανώτατο Δικαστήριο της Ινδίας αποποινικοποίησε χθες τον λεσβιασμό και την ομοφυλοφιλία, που είχε ποινικοποιηθεί με νόμο που ισχύει στη χώρα από την εποχή της βρετανικής κυριαρχίας.
«Ο συγκεκριμμένος ποινικός νόμος παραβίαζε το βασικό δικαίωμα του ατόμου για ισοτιμία ενώπιον τού νόμου», ανακοινώθηκε για τη δικαστική απόφαση από ειδησεογραφικό πρακτορείο της Ινδίας. Τα Ηνωμένα Εθνη και η οργάνωση για την προστασία ανθρωπίνων δικαιωμάτων Human Rights Watch χαιρέτισαν την απόφαση, που έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από ομάδες και οργανώσεις ΛεΠΑΤ της χώρας.
Ακτιβίστριες-ες, όπως η Λέσλι Ασλεϋ, χαρακτήρισαν την αποκατάσταση «ένα βήμα περαιτέρω προς τη φιλελεύθερη δημοκρατία, η οποία σέβεται τις μειονότητες».
Αρνητικές ήσαν οι αντιδράσεις από εκπροσώπους θρησκευτικών ομάδων, μεταξύ των οποίων του διεθνούς συμβουλίου των Χίντου και των ισλαμιστών, ενώ οι Καθολικές-οι την αντιμετώπισαν με σκεπτικισμό. Υπολογίζεται, ότι στη χώρα υπάρχουν 2,5 εκατομμύρια λεσβίες, πούστηδες, αμφί και τρανς.
Στην Ινδία ο λεσβιασμός και η ομοφυλοφιλία εθεωρείτο ποινικό αδίκημα από το 1861 και ετιμωρείτο με χρηματικό πρόστιμο και φυλάκιση έως και 10 χρόνων, ωστόσο ο νόμος σπανίως εφαρμοζόταν. Οι ΛεΠΑΤ κατηγορούσαν την αστυνομία, ότι έκανε χρήση της παραγράφου 377 του ποινικού κώδικα, με σκοπό τον εκφοβισμό τους. Στην παραδοσιακή συντηρητική ινδική κοινωνία το θέμα ήταν επί μακρόν ταμπού, πολλές-οι Ινδές-οι, μάλιστα, θεωρούν τον λεσβιασμό και την ομοφυλοφιλία πάθηση. Πηγές: Ασοσιέιτεντ Πρες, dpa, krone.at

Το άρθρο το βρήκαμε στις 3.7.09 στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία στο http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=59981

Γυναικείες έξεις

Ο βυθός του Μεσοπολέμου Πέτρος Πικρός

1. Χαμένα κορμιά, σελίδες 252, 15,50 ευρώ
2. Σα θα γίνουμε άνθρωποι, εισαγωγή-επίμετρο-φιλολογική επιμέλεια: Χριστίνα Ντουνιά εκδόσεις Αγρα, σελίδες 298, 17 ευρώ

Καιρός ήταν να επανεκδοθούν κάποτε τα διηγήματα του Πέτρου Πικρού. Ενας λόγος παραπάνω τώρα, που όλο και περισσότερες-οι συγγραφείς, ιδίως πρωτοεμφανιζόμενες-οι, αναζητούν θέματα από το λεγόμενο κοινωνικό περιθώριο, όπως έκανε ο Πικρός πριν από περίπου ενενήντα χρόνια. Μόνο που εκείνος εκινείτο σε πρωτοφανούς τολμηρότητας, για την εποχή του, θέματα. Και ίσως, όχι μόνο για την εποχή του, αλλά, από μια άποψη, τολμηρά και για σήμερα. Μπορεί οι συγγραφείς των τελευταίων χρόνων να θέλουν να αποδώσουν ό,τι αποκαλούν «βυθό» ή, σύμφωνα με τη μαρξίζουσα ορολογία, λούμπεν, κατά κανόνα, όμως, παραμένουν μέσα στα άρρητα πλαίσια ενός πολιτικώς ορθού καθωσπρεπισμού. Ο Πικρός τούς τύπους που έπλασε, τους είχε «μελετήσει» από κοντά να παραδέρνουνε μέσα στη βιοπάλη και τον βόρβορο, όπως ο ίδιος γράφει στον πρόλογο του δεύτερου βιβλίου του. Γι' αυτό, εκτός των άλλων, διεκδικεί στα διηγήματά του και χαρακτήρα ισχυρής μαρτυρίας. Οπως φαίνεται, είχε ήδη αρχίσει δημοσιογραφικά τη δουλειά του κοινωνικού ρεπορτάζ, στο οποίο διέπρεψε στη συνέχεια ως συνεργάτης ή στέλεχος σε εφημερίδες και περιοδικά.

Φθινόπωρο του 1922, «άδειαζε αλάκερη η Ανατολή» και έφτανε «πράμα με ουρά» στην Ελλάδα. Τότε, τα αφεντικά των «καλών σπιτιών», κοινώς οι νταβατζήδες, αν είχαν «καπιτάλια», «ψώνιζαν» όσα περισσότερα «κομμάτια» μπορούσαν. Εκείνη την πολιτικά και κοινωνικά ταραγμένη εποχή εισέρχεται ο Πικρός στη λογοτεχνική σκηνή. Αν και Κωνσταντινουπολίτης, εμφανίζεται απαλλαγμένος από κάθε είδους προκατάληψη. Σ' ένα από τα εκτενέστερα διηγήματα του πρώτου βιβλίου του, «Το πράμα», τόλμησε να κάνει ηρωίδες τη Μαρίτσα και τη Φροσύνη, δυο Σμυρνιές από σπίτι, που βρέθηκαν σε «καλό σπίτι» της Αθήνας. Ηταν η εποχή που, «με την έλευση των προσφύγων του 1922», γεννιόταν η «προβληματική μεγαλούπολη», όπως παρατηρεί η Χριστίνα Ντουνιά.

[...]

Ομως ο Πικρός δεν ήταν μόνο μια ενεργή συνείδηση αριστερού, που ήθελε να δείξει «τα χαμένα κορμιά» και την εναγώνια προσπάθειά τους να γίνουν πάλι άνθρωποι. Ηταν και ένας κοσμοπολίτης, που είχε μεγαλώσει στην Ευρώπη. Μόλις είχε έρθει στην Ελλάδα, κουβαλώντας νέες ιδέες. Εκτός από τον κοινωνικό «βυθό» ως γενικό θέμα, τον απασχολούσε ιδιαίτερα και ο ψυχογενής παράγοντας. Το 1922, μόλις είχε προκύψει στο Παρίσι ο όρος ψυχανάλυση. Οταν ο Πικρός καταπιάστηκε με τις αποκλίνουσες σεξουαλικές συμπεριφορές, οι φροϋδικές θεωρίες δεν είχαν ακόμη μεταφυτευτεί στην Ελλάδα. Μάλιστα, προτίμησε τις γυναικείες έξεις, τις οποίες, μέχρι και σήμερα, οι άνδρες συγγραφείς τις αποφεύγουν, εκτός κι αν αναζητούν γαργαλιστικά θέματα, κινούμενοι στον χώρο της παραλογοτεχνίας.

Στα διηγήματα του Πικρού, ο αφηγητής σχεδόν αποσύρεται και η παρέκκλιση από το φυσιολογικό προβάλλει, όχι σαν κάτι το νοσηρό, αλλά ως ύστατη καταφυγή του στερημένου. Σε ένα από τα πρώτα διηγήματά του, «Οταν οργά η φύση», μια μεγαλοκοπέλα, «αφίλητη», επιστρέφει από γάμο και κοιτάζει στον καθρέφτη το γερασμένο κορμί της. Το παράπονο πνίγεται στα σεντόνια, όπου αναζητά λίγη γλύκα. Αυτή τη φορά είναι μόνη, αφού ακόμη και ο γάτος της, που συνήθως τη συντροφεύει, ξεπόρτισε. Ενα άλλο τρυφερό διήγημα, «Οι γάμοι της Ιρμας», τοποθετείται στον στρατό, λίγο μετά τη μικρασιατική υποχώρηση, όπου ένας φαντάρος γνωρίζει τα πρώτα θηλυκά χάδια με τη φοράδα του λοχαγού του. Υπάρχουν και δυο «γιορτερά διηγήματα», του ενός, μάλιστα, ο τίτλος θυμίζει Παπαδιαμάντη. Μόνο που στη «Λαμπρή στο χαμόσπιτο», του Πικρού, παραλίγο δύο αδέλφια, ένας στρατιώτης και η πόρνη αδελφή του, να αμαρτήσουν. Ενα τελευταίο από τα θέματα ταμπού είναι ο λεσβιασμός, τον οποίο ο Πικρός παρουσιάζει σε ένα εκτενές διήγημα της πρώτης συλλογής και σε ένα της δεύτερης, το οποίο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί νουβέλα. Σε κανένα, όμως, από τα δύο δεν αποτελεί το κυρίως θέμα. Στο «Παριζιάνικα γλέντια» είναι το τελευταίο γλέντι της ημέρας, πριν από τη νυχτερινή κατάκλιση, για μια κυρία της καλής κοινωνίας, που διασκεδάζει με τη νεαρή υπηρέτριά της, ενώ στο «Σα θα γίνουμε άνθρωποι» παρουσιάζεται σαν αποκούμπι τρυφερότητας για δύο πόρνες ενός «καλού σπιτιού».

Ομως τον λογοτέχνη δεν τον κάνει μόνο η θεματική πρωτοτυπία, αλλά και ο τρόπος γραφής. Ο Πικρός, μαζί με μερικούς άλλους, δυστυχώς ελάχιστους, που επιδόθηκαν στο αποκαλούμενο «μαύρο» αστικό αφήγημα, είχε την ετικέτα του νατουραλιστή. Εξαιτίας της έμεινε εκτός λογοτεχνικού νυμφώνος. Στις υπάρχουσες ιστορίες της ελληνικής λογοτεχνίας, αλλού παραλείπεται τελείως και αλλού αναφέρεται ακροθιγώς ως αποπαίδι του νατουραλισμού. Τα δε βιβλία του έμειναν στις πρώτες τους εκδόσεις, με εξαίρεση μια «απαρατήρητη» επανέκδοση, που έγινε είκοσι χρόνια μετά τον θάνατό του, το 1976. Ηταν, άλλωστε, απλή ανατύπωση. Το πρόσωπο του συγγραφέα εξακολουθούσε να παραμένει φιλολογικά θολό. Ο λεγόμενος, όμως, λογοτεχνικός κανόνας, όπως ορίστηκε με τη γραμματολογία Σοκόλη την τελευταία δεκαετία του περασμένου αιώνα, ευτυχώς τον συμπεριέλαβε. [...] Ο ίδιος ανέλαβε και την παρουσίαση-ανθολόγηση του Πικρού στην εν λόγω γραμματολογία. Τελικά, μπορεί οι «Πρωτοπόροι», το περιοδικό που εξέδωσε ο Πικρός από τον Μάρτιο του 1930 μέχρι τα τέλη του 1931, να του κόστισαν την αποπομπή του από το Κόμμα, του εξασφάλισαν, όμως, στον επόμενο αιώνα, περιποιημένα Άπαντα. Χάρη στο περιοδικό τον γνώρισε η Ντουνιά, όταν έκανε το διδακτορικό της, και δέκα χρόνια αργότερα, το 2006, τον ανύψωσε υπεράνω του νατουραλισμού, κατ' αρχάς, με μια μελέτη συνοδευόμενη με ανθολόγημα πεζών του, κι εφέτος, συμβάλλοντας ως επιμελήτρια στα Άπαντά του.

[...] Παραλείπεται η πολεμική του Αδαμάντιου Παπαδήμα, ο οποίος, ωστόσο, εκών άκων, είχε συμπεριλάβει τον Πικρό στην ανθολογία του «Οι νέοι διηγηματογράφοι», το 1924.

[...] Το 2006, με τη συμπλήρωση 50 χρόνων από τον θάνατο του Πικρού, είχε εκδοθεί η μελέτη του Γιάννη Μπάρτζη «Πέτρος Πικρός, Στράτευση, αντιπαραθέσεις, πικρίες στη λογοτεχνία του Μεσοπολέμου», που στηριζόταν σε ερευνητική εργασία και ξεκαθάριζε τα βιογραφικά στοιχεία του Πικρού.

[...] Ιωάννης Γεναρόπουλος του Πέτρου και της Αικατερίνης ονομαζόταν ο Πικρός, πριν συνδυάσει το πατρώνυμό του με το ψευδώνυμο του αγαπητού του Γκόρκυ, ελληνιστί, και γίνει Πέτρος Πικρός. Ενώ, πριν από το Πικρός, είχε χρησιμοποιήσει το ψευδώνυμο Γιάννης Γενάρ. Αντ' αυτών, η Ντουνιά, στο πρώτο της βιβλίο, τον αναφέρει ως Γουναρόπουλο, και στα Άπαντα, ως Γιανναρόπουλο. Κατά τον Μπάρτζη, ως Γιανναρόπουλος είχε γραφτεί το όνομά του από τυπογραφικό λάθος στην ανακοίνωση της κηδείας του στην εφημερίδα «Καθημερινή». Το κακό είναι πως παρόμοια λάθη επαναλαμβάνονται στα δημοσιεύματα που ακολουθούν μια έκδοση.

Οπως και να έχει, τα συνολικά 15 διηγήματα και μια νουβέλα των δύο πρώτων βιβλίων του Πικρού, παρότι άνισα μεταξύ τους, συστήνουν έναν κορυφαίο διηγηματογράφο. Και επειδή γυρίσματα δεν έχει μόνον ο καιρός, αλλά και το λογοτεχνικό γούστο, όλα εκείνα, που το '20 κρίνονταν ως μειονεκτήματα, σήμερα, αναγνωρίζονται ως προτερήματα: τολμηρά θέματα, σκληρός ρεαλισμός σπρωγμένος στα όρια του απωθητικού, έλλειψη πλοκής, προφορικός λόγος, αργκό. Επιπλέον, «ακανόνιστη γλώσσα», όπως του καταλογίζει κριτική του Κώστα Παρορίτη, μέχρι και «το μη στρογγύλεμα των διηγημάτων», το μόνο, κατά τον Ξενόπουλο, που πάσχει ο Πικρός για να γίνει «καλός διηγηματογράφος». Μόνο που ο Ξενόπουλος δεν έγραψε ποτέ ένα διήγημα όπως τον «Αφορεσμένο που παραμιλούσε», με εκείνον τον εντυπωσιακό, θρυμματισμένο μονόλογο. [...]

Το άρθρο το βρήκαμε στις 10.7.09 στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία γραμμένο από http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=62313

λεσβιτρίνα

Μπαχάλικο λεσβιτρινέ...

ΣΤΙΣ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ '80-'90 ο Κίτσος είχε δώσει εντολή στην υπεύθυνη ανανέωσης του λεξικού «Τεγόπουλος - Φυτράκης» να διαβάζει το Ράδιο «Ε», να εντοπίζει τις νέες λέξεις που έπλαθα ή ψάρευα απ' τη νεανική ή κάθε άλλη αργκό και, αφού με συμβουλευτεί για την ετυμολογία τους, να τις καταχωρίζει στο λεξικό.
ΤΡΕΙΣ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ που υπογράφω αυτή τη στήλη χρησιμοποίησα εκατοντάδες ή μάλλον χιλιάδες καινούργιες λέξεις και (εκ)φράσεις. Σήμερα δημοσιεύω μερικές φρέσκες απ' τη νεανική αργκό.

1 Γκόμενα-ος-γαρίδα: Κοινώς μια γκόμενα-ος που έχει φοβερό σώμα και χάλια μάπα. Κόβεις το κεφάλι και τρως το υπόλοιπο. Ή της-του βάζεις πετσέτα...
2 Τζίζας: Ο Ιησούς Χριστός. Ή κάποια-ος που η εμφάνισή της-του θυμίζει Ιησού. Αξύριστος, αδύνατη-ος, με μακριά μαλλιά μέχρι τον ώμο και πιθανότατα παρθένα-ος. «Φασώθηκε (σ.σ. έγινε φάση) με τη Μαρία;». «Μπααα! Αυτή-ος είναι Τζίζας».
3 Φακράνα-ας: Από τις αγγλικές λέξεις: fuck + run. Αυτή-ος που πηδάει από δω κι από κει ό,τι βρει και μετά την κάνει με ελαφριά πηδηματάκια. Γίνεται Λούης.
4 Ενα κι ένα milko: Ο κοντοστούπης. [...] Δηλαδή είναι 1 μέτρο άντε και ένα μπουκάλι milko μπόι.
5 ΤΕΙ Ζαμπονοκοπτικής: ΤΕΙ που δεν το ξέρει ούτε η μάνα του, συνήθως κάπου στην επαρχία. Σ' αυτά που μπαίνεις γράφοντας κάτω απ' τη βάση. [...]
6 Λεσβιτρίνα: Γκέι φίλος λεσβίας, που ποζάρει για σχέση της. Έχουν κοινό στόχο την αλληλοκάλυψη και αλληλοπροώθηση.
7 Σάπινγκ όπως ζάπινγκ: Κατάσταση σαπίλας, σήψης και πλήρους αποσύνθεσης. Προκύπτει απ' το σαπίζω και την κατάληξη ing του αγγλικού γερούνδιου. Το σάπινγκ λαμβάνει χώραν σε αναπαυτικούς καναπέδες και πολυθρόνες, με τη βοήθεια παιχνιδομηχανών. Κατά τα προχωρημένα στάδια του σάπινγκ, ο εγκέφαλος υπολειτουργεί, όλα είναι αστεία και προκαλούν νευρικό γέλωτα.
8 Μπαχάλικο, όπως παντοπωλείο: Το μαγαζί στο οποίο θα βρει καμιά-εις από βίδες, μπουλόνια, βενζίνη, υλικά οικοδομών, φωτοβολίδες μέχρι τρόφιμα κ.ά. [...]
9 Νιώθω: Ξυπνάω. «Αν κάποιο πρωί δεν νιώθεις τίποτα απολύτως, σόρι, αλλά θα 'σαι ντεντ».
10 Πιθήκι: Οι γκόμενες-οι που πριν τελειώσουν μια σχέση έχουν ήδη βρει το επόμενο θύμα. Ακριβώς ό,τι κάνουν τα πιθήκια... Πριν αφήσουν το ένα κλαδί έχουν ήδη γαντζωθεί από το επόμενο. Οι γκόμενες-οι δηλαδή που δεν έχουν μείνει ποτέ χωρίς σχέση.
11 Τατιανοχώρι: Παραλλαγή του ονόματος γνωστού χωριού της Κρήτης. Παραπέμπει στη διαρκή ασχολία των κατοίκων του με το κουτσομπολιό. Γι' αυτές-ους που θέλουν να γνωρίζουν τα πάντα, όπως και η παρουσιάστρια. «Μην κάτσεις μαζί τες-τους, θα σε ζαλίσουν. Είναι Τατιανοχώρι».
12 Μπαζόλι: Αναφέρεται σε γυναίκες κατά κύριο λόγο, αλλά και σε άντρες, οι οποίες-οι δεν είναι ιδιαίτερα θελκτικές-οι. Ορος που χρησιμοποιείται για πολύ άσχημα άτομα που δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον. Που 'ναι για τα μπάζα.

Το άρθρο το βρήκαμε στις 3.6.09 στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία, γραμμένο http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=50613

Η Τζος Στόουν έπαιξε την λεσβία

Επιτυχία μόλις 22 ετών

Είσαι η νεότερη σε ηλικία στη λίστα των «Sunday Times» με τις πλουσιότερες ανθρώπους του πλανήτη...
(Γέλια) «Σωστά. Αλλά εντάξει, δεν ήταν κάτι που έγινε ξαφνικά μέσα σε μία μέρα. Είναι βασικά οι πωλήσεις των δίσκων μου. Περισσότερα από δέκα εκατομμύρια αντίτυπα. Είμαι τυχερή».
Βρίσκεσαι και μέσα στη λίστα του περιοδικού «Maxim» με τις πιο... καυτές γυναίκες του κόσμου.Ακόμα πιο δυνατά γέλια). «Αλήθεια είναι κι αυτό. Το διάβασα όταν κυκλοφόρησε το περιοδικό πριν από δύο χρόνια περίπου. Είχε μεγάλη φάση».
Η φωνή της Τζος Στόουν, που ακούγεται από την άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής, έχει όλο τον ενθουσιασμό των 22 της χρόνων. Η αγγλίδα τραγουδοποιός και τραγουδίστρια είναι κιόλας ένα από τα πιο εμπορικά ονόματα της σόουλ και τού r n' b.
Αύριο θ' ανέβει στο θέατρο του Λυκαβηττού για την πρώτη της συναυλία, αλλά είχε έρθει και παλιότερα για διακοπές με την οικογένειά της στην Κέρκυρα. «Είμαι τυχερή γιατί είχα αρχίσει να ταξιδεύω πολύ από μικρή. Θαυμάσιο μέρος η Ελλάδα, μου έμεινε αξέχαστη». Οσο για το κοινό, προτιμά «τον κόσμο που εκδηλώνεται και τραγουδάει δυνατά. Στις συναυλίες μου δεν έχω πλάνο. Ανεβαίνω στη σκηνή και όπου με βγάλει».
Δεν είχε συμπληρώσει καν τα 14 της όταν εμφανίστηκε πρώτη φορά σε μία εκπομπή της βρετανικής τηλεόρασης τραγουδώντας το «(You Make Me Feel Like) Α Natural Woman», μεγάλη επιτυχία της Αρίθα Φράνκλιν. «Είναι η τραγουδίστρια που με επηρέασε περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη» μου λέει. «Δέκα χρόνων ήμουν όταν την είδα σε μια τηλεοπτική εκπομπή. Εχω επηρεαστεί και από άλλες γυναίκες στη μουσική: την Τρέισι Τσάπμαν, την Ιντια Αρί, τη Λορίν Χιλ».

Της εξηγώ ότι λίγες μέρες πριν από τη δική της εμφάνιση είχε προγραμματιστεί στην Αθήνα κι εκείνη της Λορίν Χιλ, αλλά ματαίωσε την ευρωπαϊκή της περιοδεία για λόγους υγείας. «Εύχομαι να είναι καλά και να επανέλθει γρήγορα στη μουσική» λέει και ο νους και των δυο μας πηγαίνει στα προβλήματα που αντιμετώπιζε η Χιλ με τα ναρκωτικά.
Η Τζος είναι το ακριβώς αντίθετο: «Ούτε κρέας δεν έχω δοκιμάσει στη ζωή μου». Τρεις δίσκους έχει κυκλοφορήσει η Τζος Στόουν. Ο πρώτος της ήταν το «The Soul Sessions» με διασκευές επιτυχιών της σόουλ. Ηταν μόλις 16 χρόνων κι όμως ακουγόταν σαν μία έμπειρη ερμηνεύτρια. Την επόμενη χρονιά ακολούθησε το «Mind, Body & Soul». Σημείωσε κι ένα ρεκόρ: Ηταν η πιο νεαρή τραγουδίστρια που ανέβηκε ποτέ στο Νο 1 του βρετανικού τσαρτ. Ακολούθησε το «Introducing Joss Stone», ενώ τώρα βγάζει το νέο της δίσκο, με τον τίτλο «Colour Me Free». «Δεν χρειάστηκα παρά λίγες μόνο μέρες για να το ηχογραφήσω. Σηκώθηκα ένα πρωί και είπα πως θέλω να κάνω ένα άλμπουμ και θα το κάνω τώρα. Την επομένη μπήκα στο στούντιο και διασκέδασα αφάνταστα. Ετσι αβίαστα βγήκε και ο τίτλος. Η ελευθερία είναι αυτό που θέλω περισσότερο».
Η Τζος Στόουν ακολουθεί καριέρα και ως ηθοποιός. Το ντεμπούτο της το έκανε στην ταινία φαντασίας «Εραγκον», ενώ στη συνέχεια υποδύθηκε τον ρόλο μιας λεσβίας στο «Snappers». «Είχε», λέει, «κάποιες δύσκολες σκηνές, αλλά μου αρέσουν οι προκλήσεις». Πέρυσι συμμετείχε και στον τρίτο κύκλο των «Tudors». «Αλλο ο κινηματογράφος και άλλο η μουσική. Είναι δύο ανεξάρτητα μεταξύ τους πράγματα. Μου αρέσουν οι ταινίες, αλλά η μουσική είναι το παν για μένα». *

Το άρθρο το βρήκαμε στι 16.7.09 στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία, γραμμένο από τον http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=57820

Θα παίξει την λεσβία η Ρούμερ Γουίλις

*Ο γνωστός παρουσιαστής Σερ Τέρι Γουόγκαν, σε συνέντευξη που έδωσε, εξέφρασε την ενόχλησή του με τις παραγωγές που προβάλλει η τηλεόραση σήμερα, σε σύγκριση με αυτές που μετέδιδε πριν από πενήντα χρόνια.

Ανάμεσα σε όσα ανέφερε, είπε ότι θλίβεται που πλέον δεν υπάρχουν τα μεγάλα και ακριβά σόου που υπήρχαν πριν από χρόνια, ενώ τα ριάλιτι και τα τοκ σόου όσο περνούν τα χρόνια αυξάνονται, χωρίς να υπάρχει καμία τέτοια ανάγκη. Από την άλλη μεριά, όσα σόου υπάρχουν είναι γεμάτα με διάφορα παιχνίδια και κουίζ. «Διανύουμε την εποχή της φθηνής τηλεόρασης με τα ριάλιτι να εξευτελίζουν την ανθρώπινη ύπαρξη».
*Εκατομμύρια τηλεθεάτριες-ες ανά τον κόσμο παρακολούθησαν την περασμένη Τρίτη την κηδεία του Μάικλ Τζάκσον. Ο βασιλιάς της ποπ κηδεύτηκε με «συναυλιακό» τρόπο στο Staples Center του Λος Αντζελες, με την οικογένειά του, τις φίλες-ους και χιλιάδες θαυμάστριες-ες να τον αποχαιρετούν. Πολλά ήταν τα κανάλια που προσάρμοσαν το πρόγραμμά τους για να παρουσιάσουν απευθείας την κηδεία. Το BBC, μάλιστα, από την ημέρα που έγινε γνωστός ο θάνατος του Μάικλ Τζάκσον, άλλαξε αρκετές φορές το πρόγραμμά του για να μεταδώσει αφιερώματα για τη ζωή του τραγουδιστή, βιντεοκλίπ και ντοκιμαντέρ για την καλλιτεχνική πορεία του βασιλιά της ποπ. Με αφορμή λοιπόν όλα αυτά, οι υπεύθυνοι του BBC δέχτηκαν σωρό από επιστολές παραπόνων για την αλλαγή στο τηλεοπτικό πρόγραμμα. Ενώ την κηδεία παρακολούθησαν 6,3 εκατομμύρια Βρετανίδες-οι τηλεθεάτριες-ες, πάνω από 700 επιστολές κατατέθηκαν στα γραφεία της κρατικής τηλεόρασης της χώρας, λέγοντας πως δεν είναι δυνατόν να αφιερώνουν το μεγαλύτερο μέρος του προγράμματός τους στον θάνατο του βασιλιά της ποπ, τη στιγμή που παγκοσμίως υπάρχουν τόσα προβλήματα. Οι ιθύνοντες του καναλιού απάντησαν ότι ο θάνατος του Μάικλ Τζάκσον ενδιέφερε μεγάλη μερίδα του τηλεοπτικού κοινού και γι' αυτόν τον λόγο προσάρμοσαν ανάλογα το πρόγραμμα. Αλλωστε, οι προτιμήσεις είναι πολλές και προσπαθούν να τις ικανοποιήσουν όλες.

*Υστερα από εννέα χρόνια που προβλήθηκε το τελευταίο επεισόδιο της σειράς «Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς» κι έκανε πάταγο στην Αμερική, η σειρά επέστρεψε μέσα από το αμερικανικό δικτύο CW. Στηριζόμενη στο ίδιο κόνσεπτ αλλά με διαφορετικές-ους ηθοποιούς, εκτός από την Τζένι Γκαρθ, που υποδυόταν την Κέλι. Εγινε γνωστό λοιπόν ότι στο καστ της σειράς θα ενταχθεί και η Ρούμερ Μουρ Γουίλις, η μεγαλύτερη κόρη της Ντέμι Μουρ και του Μπρους Γουίλις, η οποία έχει ήδη κάνει τα πρώτα της υποκριτικά βήματα στον κινηματογράφο. Η νεαρή ηθοποιός θα υποδυθεί την Γκία, μια λεσβία η οποία θα εργάζεται στην εφημερίδα του σχολείου.
*Φαίνεται ότι ο ρόλος της λεσβίας έχει πέραση στην Αμερική. Η Αμερικανίδα ηθοποιός Hayden Panettiere θα την υποδυθεί στον επόμενο κύκλο της επιτυχημένης σειράς «Heroes». Οι υπεύθυνοι της σειράς λένε ότι στην αρχή η ιστορία της λεσβίας θα ξεκινήσει με χαλαρό τρόπο κι αν δουν ότι οι τηλεθεατές ανταποκρίνονται (αν τα νούμερα τηλεθέασης, δηλαδή, είναι υψηλά), τότε θα την εξελίξουν σε σοβαρό δεσμό ανάμεσα σε δύο γυναίκες.


Το άρθρο το βρήκαμε στις 11.7.09 στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία, γραμμένο από την Δώρα Παπαγεωργίου http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=62443
Στην πρώτη φωτογραφία είναι η Rumer Moore και στην δεύτερη Willis Hayden Panettiere. Ευαγγελία Βλάμη.

Κάμερες και DNA

Αντίθετος ο ΔΣΑ με το νομοσχέδιο για κάμερες και DNA

Την πλήρη αντίθεσή του εκφράζει ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών, σε σημερινή του ανακοίνωση, στις διατάξεις εκείνες του νομοσχεδίου που αφορούν την ενεργοποίηση των καμερών και τη λήψη υλικού DNA σε παραβατικά άτομα, ακόμη και στις περιπτώσεις που έχουν διαπράξει πλημμεληματικού χαρακτήρα αδικήματα.

"Η ενεργοποίηση των καμερών και του συστήματος C4I αποτελεί ευθεία παραβίαση των άρθρων 11, 9 και 9Α του Συντάγματος, καθώς παραβιάζει πρωτίστως το δικαίωμα στον ιδιωτικό βίο (ο ιδιωτικός βίος δεν ταυτίζεται με τον ιδιωτικό χώρο, όπως έχει κρίνει και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των ΑνθρωπίνωνΔικαιωμάτων) και το δικαίωμα στη διαδήλωση (γι’ αυτό άλλωστε η χρήση των καμερών μετά την Ολυμπιάδα επετράπη μόνο για τη διαχείριση της κυκλοφορίας και υπό αυστηρούς όρους με την απόφαση 63/2004 της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων).", τονίζεται στην ανακοίνωση του Δικηγορικού Συλλογικού Αθηνών.

Τέλος, ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών επισημαίνει ότι το νομοσχέδιο δεν λαμβάνει καμία πρόνοια, ώστε η λήψη των δειγμάτων DNA να γίνεται υπό συνθήκες και προϋποθέσεις σεβασμού της προσωπικότητας της υπόχρεης-ου. "Η σοβαρότερη αντίρρησή μας, πέραν της αντίθεσής μας στην τήρηση αρχείου, είναι η γενίκευση της λήψης υλικού DNA για οποιοδήποτε αδίκημα, ακόμη και για πλημμελήματα καθαρά τυπικού χαρακτήρα. Η συνταγματική αρχή της αναλογικότητας επιβάλει στο νομοθετικό σώμα να περιορίσει τη λήψη υλικού DNA μόνο σε σοβαρά κακουργήματα, όπως ανθρωποκτονία, οργανωμένο έγκλημα, ναρκωτικά κλπ, καθώς και σε εκείνα τα αδικήματα που εκ της φύσεώς τους η λήψη, σύγκριση και αξιοποίηση του γενετικού υλικού είναι αναγκαία για την διαπίστωση της-του δράστη ερευνουμένης τελεσθείσας πράξεως για την οποία ήδη έχει ασκηθεί ποινική δίωξη", καταλήγει η ανακοίνωση του ΔΣΑ.


Το άρθρο το βρήκαμε στις 15.7.09 στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία στο http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=63946

15 Ιουλ 2009

Απόριψη του Συμφώνου Συμβίωσης

Απερρίφθη η πρόταση του ΠΑΣΟΚ για το Σύμφωνο Συμβίωσης
Αυτή η πολυκατοικία δεν έχει λεσβιακά, αμφί, τρανς ή γκέι ζευγάρια

Ενώ το ΚΚΕ υποστηρίζει ότι η... διαιώνιση του είδους είναι η μόνη χρησιμότητα του γάμου

Το συντηρητικό τους πρόσωπο έδειξαν στη Βουλή οι εκπρόσωποι της Νέας Δημοκρατίας, του ΚΚΕ και του ΛΑΟΣ, με αφορμή τη συζήτηση πρότασης νόμου που κατέθεσε το ΠΑΣΟΚ για τη θεσμοθέτηση συμφώνου συμβίωσης, το οποίο θα αφορά και ΛεΠΑΤ ζευγάρια. Η πρόταση, η οποία έτυχε της στήριξης μόνον του ΣΥΡΙΖΑ, από τις υπόλοιπες κοινοβουλευτικές δυνάμεις, απορρίφθηκε.
Η εισηγήτρια του ΠΑΣΟΚ, Εύα Καϊλή ανέφερε ότι η πρόταση αφορά κυρίως τα ΛεΠΑΤ ζευγάρια, που δεν έχουν άλλον τρόπο για να κατοχυρώσουν τα δικαιώματά τους, αλλά και τα ετερόφυλα ζευγάρια που δεν επιθυμούν να παντρευτούν, αλλά θέλουν να εξομοιώσουν τη σχέση τους με εκείνη του γάμου, σε ό,τι αφορά τις νομικές συνέπειές της. Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Τσούκαλης σημείωσε ότι ο γάμος είναι μια σύμβαση, ανεξαρτήτως της θρησκευτικής σημασίας που έχει. "Επειδή είναι η ελευθερία των συμβάσεων στα φιλελεύθερα νομικά καθεστώτα και επειδή πρέπει να διαμορφώσουμε πλαίσιο προστασίας και αυτών των καταστάσεων, κάποια στιγμή, ας αποφασίσει η κυβέρνηση να συμβαδίσει με όλες τις χώρες της Ευρώπης", πρόσθεσε.

Εκ μέρους της Νέας Δημοκρατίας, η Κατερίνα Παπακώστα επιστράτευσε το επιχείρημα ότι η πρόταση είναι οιονεί ρατσιστική, επειδή κάνει σαφή αναφορά στα ΛεΠΑΤ ζευγάρια, άρα σύμφωνα με τη βουλευτή της συμπολίτευσης τις-τους βάζει ταμπέλες. Παράλληλα, ισχυρίστηκε ότι οι λεσβίες, τρανς, αμφί και γκέι έχουν ίσα δικαιώματα με τις υπόλοιπες-ους πολίτισες-ες λέγοντας ότι η στάση του ΠΑΣΟΚ, σύμφωνα με την οποία θεωρεί ότι "δεν ζουν υπό το καθεστώς ισότητας δικαιωμάτων", αλλά κάνει αναφορά στο νόμο που απαγορεύει κάθε διάκριση με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό στους χώρους εργασίας, είναι αντιφατική. "Δεν είναι δυνατόν μια ολόκληρη κοινωνία να κρίνεται για το αν σέβεται ή όχι τα ανθρώπινα δικαιώματα, ανάλογα με τη σεξουαλική προτίμηση", ισχυρίστηκε η Κ. Παπακώστα.

Περισσότερο προσεκτικός εμφανίστηκε ο υπουργός Δικαιοσύνης, Νίκος Δένδιας, σημειώνοντας ότι η κυβέρνηση απορρίπτει μεν την πρόταση, αλλά διερευνά το θέμα και δεν είναι διατεθειμένη να κλείσει τα αυτιά της κάθετα σ’ αυτό. "Κάθε συζήτηση είναι χρήσιμη. Κατά τα άλλα, ισχύουν όσα είπε η κ. Παπακώστα", είπε.

Η Εύα Μελά, εκπροσωπώντας το ΚΚΕ, διαφώνησε με τη γενική ιδέα του συμφώνου συμβίωσης, λέγοντας πως "όποιος συνειδητά θέλει να βάλει τέτοιους κανόνες στη ζωή του, μπορεί να παντρευτεί". Παράλληλα, εξέφρασε την άποψη ότι ο γάμος αφορά μόνο στη διαιώνιση του είδους και την προστασία των παιδιών.

Αντίθετος με τη σύναψη συμφώνων συμβίωσης εμφανίστηκε και ο βουλευτής του Λαϊκού Ορθόδοξος Σ, Γιώργος Γεωργίου, λέγοντας ότι βλάπτει την οικογένεια. "Φθάσαμε να κοινωνούμε με ένα εξώδικο στην γυναίκα με την οποία συμβιώνουμε, να πορευθεί πλέον μόνη στη ζωή", είπε. Αναφερόμενος στις-στους ΛεΠΑΤ, είπε ότι αποτελούν ισότιμες-ους πολίτισες-ες και απέδωσε τις πιέσεις για τη θεσμοθέτηση συμφώνου συμβίωσης ΛεΠΑΤ ζευγαριών σε προσπάθεια διακωμώδησης των μυστηρίων με άνδρες που φορούν... νυφικά κλπ. "Εγώ, πάντως, προτιμώ να θυμώνουν μαζί μας, από το να γελούν μαζί μας", είπε.

Το άρθρο το βρήκαμε στις 15.7.09 στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία στο http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=63937.
Ας σκεφτούμε ξανά, τουλάχιστον κάθε φορά που έρχονται οι εκλογές που θα "χαρίσουμε" την ψήφο μας. Ας προφυλαχθούμε από την δήθεν άγνοια περί ρατσισμού, το να σε αποκαλούν με το όνομά σου ποτέ δεν ήταν ρατσισμός. Η αναφορά των ΛεΠΑΤ στο Σύμφωνο Συμβίωσης του ΠαΣοΚ δεν είναι ρατσισμός αλλά διευκρίνηση ότι αφορά και εμάς. Ο ετερο-σεξισμός κι οι σεξουαλικές προκαταλήψεις αφθονούν στο κόμμα Λαϊκός Ορθόδοξος Συν. Η άρνηση του ΚΚΕ να μας συμπεριλάβει στην έννοια της ανθρώπινης οντότητας και άρα και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η βολική φωνή του ΣΥΡΙΖΑ εκ των υστέρων, ας σημειωθεί για να ξέρουμε εχθροούς και φίλες-ους. Ευαγγελία Βλάμη

Όχι στο Σύμφωνο Συμβίωσης του ΠΑΣΟΚ είπε η ελληνική Βουλή

Νέο «όχι» της κυβέρνησης στα ΛεΠΑΤ ζευγάρια

Απορρίφθηκε από την αρμόδια Επιτροπή της Βουλής η πρόταση νόμου του ΠΑΣΟΚ -την οποία στήριξε και το ΣΥΡΙΖΑ- για τη θεσμοθέτηση Συμφώνου Συμβίωσης που να καλύπτει και τα ΛεΠΑΤ ζευγάρια.

Η πρόταση νόμου του ΠΑΣΟΚ, σύμφωνα με την εισηγήτρια Εύα Καϊλή, «αφορά τα ΛεΠΑΤ ζευγάρια, τα οποία εκ των πραγμάτων αποκλείονται της δυνατότητας να κάνουν οικογένεια».

Η ίδια συμπλήρωσε ότι πέραν αυτού, το «σύμφωνο» αφορά και ετερόφυλα ζευγάρια, τα οποία δεν επιθυμούν να τελέσουν πολιτικό ή θρησκευτικό γάμο, αλλά παρά ταύτα, επιθυμούν να εξομοιώσουν τη σχέση τους με εκείνη του γάμου, σε ό,τι αφορά τις νομικές συνέπειές της.

Η εισηγήτρια της ΝΔ, Κατερίνα Παπακώστα, χαρακτήρισε «αντιφατική και πρόχειρη» την πρόταση νόμου του ΠΑΣΟΚ, υποδεικνύοντας πως από τη μια θεωρεί ότι οι ΛεΠΑΤ -λεσβίες, αμφισεξουαλικές, τρανς και πούστηδες «δεν ζουν υπό το καθεστώς ισότητας δικαιωμάτων» και από την άλλη, παραδέχεται στην εισηγητική έκθεση, πως από το 2005, ισχύει ο νόμος 3304/2005 που απαγορεύει κάθε διάκριση με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό στους χώρους εργασίας.

«Η πρόταση είναι οιονεί ρατσιστική, διότι, ενώ το ΠΑΣΟΚ υποτίθεται πως θέλει να προστατεύσει τα δικαιώματα αυτών, στις οποίες-ους απευθύνεται, στην πραγματικότητα τις-τους κατηγοριοποιεί και τις-τους βάζει ταμπέλες. Είναι και πρόχειρη και επιπόλαιη, διότι δεν είναι προϊόν μιας σοβαρής διαβούλευσης, αλλά μιας αδικαιολόγητης πρεμούρας να έλθει κατά τη διάρκεια του θερινού τμήματος της Βουλής» υποστήριξε η κα Παπακώστα.

«Αντιφατικές δεν είναι οι θέσεις μας, αλλά το νομοσχέδιο που ισχύει σήμερα, σε σχέση με την πραγματικότητα» απάντησε η κα Καϊλή.

Από το ΚΚΕ η Εύα Μελά, αφενός διαφώνησε στο να ισχύουν για το Σύμφωνο Συμβίωσης οι ίδιοι κανόνες που υπάρχουν και στο γάμο, αφετέρου εκτίμησε πως «ο γάμος έχει να κάνει κύρια με την διαιώνιση του είδους και την προστασία των παιδιών και όχι με την σεξουαλική σχέση, ή τη σχέση συντροφικότητας και αγάπης

» […] Εμείς δεν βλέπουμε το λόγο να ενταχθούν τα ΛεΠΑΤ ζευγάρια στο σύμφωνο συμβίωσης. Στο κάτω-κάτω, η μακροχρόνια συμβίωση ανάμεσα σε συγγενικά πρόσωπα, δεν δημιουργεί δικαιώματα;» αναρωτήθηκε η βουλευτής.

Από τον ΣΥΡΙΖΑ ο Νίκος Τσούκαλης παρατήρησε: «Είναι εκπληκτικός ο τρόπος που επιστρατεύουμε επιχειρήματα-προφάσεις εν αμαρτίαις, προκειμένου να δικαιολογήσουμε μια συγκεκριμένη επιλογή που έχουμε και δεν τολμούμε να τη στηρίξουμε ανοιχτά».

Ο βουλευτής του Λαικός Ορθόδοξος Συν Γιώργος Γεωργίου: «Δεν μας έφτανε η κατάντια της Ελλάδας, φτάσαμε να πυροβολούμε και την ίδια την οικογένεια».

Ο ίδιος αναφέρθηκε στους προβλεπόμενους όρους διακοπής της συμβίωσης: «Στην εσχατιά της Βαλκανικής, η οποία πλήττεται από την ανεργία -και ιδίως στις γυναίκες- φθάσαμε να κοινωνούμε με ένα εξώδικο στην γυναίκα με την οποία συμβιώνουμε, να πορευθεί πλέον μόνη στη ζωή. Ποια είναι η παρουσία της κοινωνικής εξυπηρετήσεως με την εφαρμογή όσων προτείνει σήμερα το ΠΑΣΟΚ;»

Σε ό,τι αφορά τέλος τις-τους ΛεΠΑΤ, ο κ. Γεωργίου τόνισε πως είναι «ισότιμες-οι πολίτισσες-ες».

Κλείνοντας τη συζήτηση, η Εύα Καϊλή (ΠΑΣΟΚ) εκτίμησε πως η Νέα Δημοκρατία, με τις ρυθμίσεις, που έχει ήδη υιοθετήσει «ανοίγει την πόρτα στα ΛεΠΑΤ ζευγάρια, αλλά φοβάται το πολιτικό κόστος. Η ελληνική κοινωνία είναι έτοιμη, η ΝΔ μπορεί να μην είναι».

Πάντως, ο υπουργός Δικαιοσύνης Νικόλαος Δένδιας υποστήριξε ότι η κυβέρνηση διερευνά το θέμα και δεν κλείνει κάθετα τα αυτιά της σε αυτό.

Το άρθρο το βρήκαμε στις 15.7.09 στην εφημερίδα Τα Νέα στο http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=4526863
Η ΝΔ αρνείται να εφαρμόσει για άλλη μια φορά τα όσα έχει υπογράψει, το ΣΥΡΙΖΑ ξαφνικά και μετά το δικό του παιχνίδι υποσχέσεων για ΛεΠΑΤ πολιτικό γάμο και την τελική άρνηση να τελέσει πολιτικό γάμο λεσβιακού ή γκέι ζευγαριού, το ΚΚΕ παραμένει στην αναπαραγωγή χωρίς να προτείνει ένα τρόπο εξίσωσης των δικαιωμάτων και το Λαικός Ορθόδοξος Σ ανακάλυψε την ανεργία και τον τρόπο που λύεται η σχέση στο Σύμφωνο Συμβίωσης που ήδη έχει ψηφιστεί μόνο για ετερό ζευγάρια (νόμος 3719/08) και που το ίδιο ψήφισε. Τέλος ακόμη και το πρωτοδικείο Ρόδου πρότεινε την ψήφιση ενός Συμφώνου Συμβίωσης, ως ανάγκη προστασίας των ΛεΠΑΤ δικαιωμάτων. Τι στρουθοκαμιλισμός, υποκρισία και διακρίσεις! Ευαγγελία Βλάμη

Θρησκευτικός ΛεΠΑΤ γάμος σε Νορβηγία, Σουηδία

Η Σουηδία ενέκρινε τους ΛεΠΑΤ θρησκευτικούς γάμους

Μια από τις πρώτες χώρες του κόσμου γίνεται η Σουηδία, μαζί με τη Νορβηγία, που θα επιτρέπει επίσημα τους θρησκευτικούς γάμους σε ΛεΠΑΤ ζευγάρια.

Το κοινοβούλιο της χώρας ψήφισε χθες με μεγάλη πλειοψηφία νόμο ο οποίος επιτρέπει σε ΛεΠΑΤ ζευγάρια να παντρεύονται, όπως και τα ετεροφυλόφιλα ζευγάρια, με πολιτικό ή θρησκευτικό γάμο.

Ο νόμος θα ισχύσει από την 1η Μαΐου και οι θρησκευτικοί γάμοι των ΛεΠΑΤ θα μπορούν να τελούνται επίσημα στην εκκλησία.

Μέχρι σήμερα, τα ετεροφυλόφιλα ζευγάρια επέλεγαν το δημαρχείο ή την εκκλησία προκειμένου να ενωθούν με τα δεσμά του γάμου.

Τα ΛεΠΑΤ ζευγάρια ενώνονταν με συμφωνητικό «σύμπραξης» το οποίο υπογραφόταν σε ειδική πολιτική τελετή.

«Το κοινοβούλιο ψήφισε σήμερα (σσ: χθες) το νόμο για το γάμο των σεξουαλικά ουδέτερων», σημειώνεται σε ανακοίνωση της Βουλής.

Από το σύνολο των 349 βουλευτίνων-ων, 261 ψήφισαν υπέρ του νόμου, 22 κατά, 16 απείχαν ενώ υπήρχαν 50 απούσες-ντες.

Το άρθρο το βρήκαμε στις 2.4.09 στην εφημερίδα τα Νέα στο http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&la=1&artid=4510115&ct=2

Υπέρ των ΛεΠΑΤ γάμων η Σαρλίζ Θερόν

«Ναι στους ΛεΠΑΤ γάμους»

Στρατεύει εαυτόν υπέρ του γάμου των λεσβιών, αμφισεξουαλικών, τρανς και γκέι η Σαρλίζ Θέρον και ζητά από όλες-ους τις-τους στρέιτ να στρατευθούν στο πλευρό της.
Ήδη η βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός υπογράφει μια ανοιχτή επιστολή με την οποία καλεί τις πάσες και τους πάντες, ανεξαρτήτως σεξουαλικής προτίμησης, να συμμετάσχουν σε διαδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στην Καλιφόρνια, δεδομένου ότι τις επόμενες εβδομάδες συνεδριάζει το ανώτατο δικαστήριο της πολιτείας σχετικά με το αν θα αποδεχθεί ή όχι τους γάμους μεταξύ ΛεΠΑΤ.
Η γεννημένη στη Νότια Αφρική ηθοποιός δεν είναι η πρώτη φορά που ασχολείται με το θέμα, καθώς έχει πάρει θέση και στην πατρίδα της για τους ΛεΠΑΤ γάμους. «Δεν μου αρέσει να ζω σε έναν κόσμο προνομιούχων. Είναι κάτι που με ενοχλεί.

Δεν θέλω να θεωρείται προνομιακή η σεξουαλική μου προτίμηση. Το γεγονός ότι ενοχλούμαι, ίσως να οφείλεται στο ότι κατάγομαι από μια χώρα στην οποία κυριαρχούσε το απαρτχάιντ. Όλο αυτό το θεωρώ μια μορφή απαρτχάιντ και δεν θέλω να αποτελέσω μέρος του», δηλώνει η ηθοποιός.

Το άρθρο το βρήκαμε στις 15.5.09 στην εφημερίδα τα Νέα στο http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&la=1&artid=4516922&ct=4
Η Σαρλιζ Θερόν ήταν που έπαιξε την λεσβία στην ταινία Monster. Ρόλο για τον οποίο κέρδισε Όσκαρ. Ευαγγελία Βλάμη

13 Ιουλ 2009

2009 Υπερήφανες

2009 Υπερήφανες

Η Ημέρα Υπερηφάνειας είναι όλων και πολύ περισσότερο όσων συμμετέχουν στις δράσεις της μέρας αυτής.
Πραγματοποιήθηκε για άλλη μια χρονιά και γέμισε θάρρος νέες-ους ανθρώπους που ήρθαν για να γιορτάσουν την Υπερηφάνια, με πολλούς και διάφορους τρόπους.
Κάποιες-οι θέλουν να χορέψουν το βράδυ επειδή βιώνουν περισσότερο ως γιορτή την Ημέρα Υπερηφάνειας, άλλες να φωνάξουν συνθήματα επειδή νοιώθουν ότι η μέρα αυτή είναι μια δημόσια διαμαρτυρία
Αυτό ακριβώς καλείται να οργανώσει η Athens Pride, να δώσει την ευκαιρία δηλαδή σε όλες-ους να εκφραστούν.
Ο αυθορμητισμός και η φαντασία είναι κάτι που διακρίνει τις ΛεΠΑΤ και κυρίως την νεολαία.
Για πολλές-ους, είναι η μόνη ευκαιρία να εκφράσουν πιο ελεύθερα τον σεξουαλικό προσανατολισμό τους, από ότι τις άλλες μέρες κι οι εθελόντριες-ες καλούνται να εκπληρώσουν ένα εξαιρετικά λεπτό έργο, να ευχαριστηθούν όλες-οι χωρίς να δημιουργηθούν κακές διαθέσεις.
Η επιτροπή Υπερηφάνειας ψάχνει κι εφαρμόζει τις χρυσές τομές που κρατούν τις ισορροπίες, μέσω των εθελοντριών-ων σε όλες τις δράσεις της μέρας.

Προτείνουμε στην επιτροπή 2010 να διακόπτει την μουσική από τα άρματα, ανά τακτά χρονικά διαστήματα και να φωνάζουν συνθήματα κορίτσια και αγόρια, ώστε να ικανοποιείται και το πολιτικό κομμάτι της Υπερηφάνειας.
Καλό θα ήταν να υπάρχει ένα κουτί, μια ηλεκτρονική και μια ταχυδρομική διεύθυνση, που θα δέχεται προτάσεις και παράπονα από την όλη διοργάνωση. Έτσι η επιτροπή θα μπορεί να δει και μια άλλη πλευρά που ως τώρα έχει μείνει αθέατη.
Η πλατεία δεν μας φτάνει και λέμε να κατηφορίσουμε στον πεζόδρομο της Ερμού που έχει και χώρο να απλωθούμε, νομίζουμε ότι δεν μας χωρά κάποια πλατεία πια.

Στην φετινή Ημέρα Υπερηφάνειας νοιώσαμε την ευχάριστη έκπληξη της παρουσίας της Ανεξάρτητης Αρχής “Συνήγορος του πολίτη”. Ένα φυλλάδιο της Αρχής μάς πρότεινε όχι μόνο να αισθανόμαστε αλλά και να διεκδικούμε την Υπερηφάνεια μας κάθε μέρα. Μας καλεί κάθε φορά που πιστεύουμε ότι δεχόμαστε κάποια διάκριση στη βάση του σεξουαλικού προσανατολισμού μας σε σχεση με τις δημοσιες υπηρεσιες και το χωρο εργασιας, να απευθυνόμαστε στην Αρχή. Το κυριότερο, στο μέτρο που είναι δυνατόν διατηρείται η ανωνυμία μας. Αν θέλουμε, να έχουμε μια ακόμη υποστήριξη, για να βρούμε το δίκιο μας ας επικοινωνήσουμε με την Αρχή στο: diakriseis@synigoros.gr ή ας μπούμε στην ιστοσελίδα www.synigoros/diakriseis.

Η πιο μεγάλη έκπληξη ήταν το πάρτι του εθελοντισμού, νεαρά ενήλικα κορίτσια και αγόρια αστειεύτηκαν, φλέρταραν, χόρεψαν και το ευχαριστήθηκε η ψυχή μας ως το πρωί. Μπράβο σε αυτές-ους που τόσο δούλεψαν αλλά και σε εκείνες που ήρθαν στην Ημέρα Υπερηφάνειας.

Ναι, φέτος για πρώτη φορά οι λεσβίες και οι αμφισεξουαλικές, ήταν πολύ περισσότερες, αποτελούσαν την πλειοψηφία.

Το άρθρο γράφτηκε στις 15.6.09 από την Ευαγγελία Βλάμη για την ΛεΠΑΤ εφημερίδα uncovered city.

Πολιτικάντικα κόλπα

Πολιτικάντικα κόλπα

Οι ευρω-εκλογές έγιναν κι αποχή δεν πέτυχε τον στόχο της,‭ ‬δηλαδή να προβληματίσει τα κόμματα να αλλάξουν την πολιτική τους.‭ ‬Αντιθέτως κατάφερε να ισχυροποιηθεί η πιο συντηρητική πλευρά των κομμάτων μέσα σε μια κοινωνία που έχει απαξιωθεί από κάθε είδους απάτη.

Η κοινωνία ιστορικά σε περιόδους οικονομικής αστάθειας επιζητεί ακόμη και μια δικτατορία αρκεί να επανέλθει η σταθερότητα.‭ ‬Μισερή ανάξια χωρίς όνειρα,‭ ‬προοπτικές και δικαιώματα αλλά σταθερότητα.‭ ‬Το κενό πολιτικής μάς οδηγεί σε ακραία βία,‭ ‬φτάνουμε να παίρνουμε το νόμο στα χέρια μας πράττοντας ανομίες.

Τα κόμματα θα αποτυγχάνουν σχεδόν νομοτελειακά να μας εκπροσωπήσουν όσο το πρόταγμα τους είναι οικονομικό και εμείς οι κοινές θνητές παρουσιαζόμαστε ως εργαζόμενες και μόνο,‭ ‬όσο αρνούνται να ασχοληθούν με την ποικιλότητα της-του ανθρώπου όσο και με την πολυμορφία της κοινωνίας.

Για τα κόμματα όλα τα ζητήματα που βιώνουμε καθημερινά είναι πταίσμα,‭ ‬γιαυτό δεν υπάρχει στη καθημερινή πρακτική άσκησης εξουσίας των κομμάτων,‭ ‬η διαμόρφωση καλύτερων καθημερινών συνθηκών της ζωής μας όπως οι διακρίσεις απέναντι στον σεξουαλικό προσανατολισμό,‭ ‬η σεξουαλική προκατάληψη,‭ ‬η βία απέναντι σε ΛεΠΑΤ,‭ ‬ετερό έφηβες και ενήλικες γυναίκες μέσα στην οικογένεια στην κοινωνία και στον χώρο εργασίας.

Ο ετερο-σεξισμός είναι άγνωστη λέξη για τα κόμματα,‭ ‬τα οποία τον ενισχύουν με την συμπεριφορά τους εντός και εκτός των ορίων τους.‭ ‬Δεν υπάρχει ούτε μια ανοικτά λεσβία βουλευτίνα.‭

Η ποσόστωση είναι ελάχιστη κι όσο ανεβαίνουμε την πυραμίδα των θέσεων μέσα στο κόμμα οι γυναίκες είναι ελάχιστες έως ανύπαρκτες.‎ ‏Όσες-οι καλούνται να τα εκπροσωπήσουν έχουν κληθεί τυπικά για να τηρηθούν κομματικές ισορροπίες και στείροι συνήθως αντιπολιτευτικοί ανταγωνισμοί.

‎ ‏Τα κόμματα εξ‭' ‬αιτίας της ευρωπαϊκής πίεσης, έχουν θεσμικά κατοχυρώσει στοιχειωδώς την ισότητα αλλά‭ ‬ δεν υπάρχουν καλές πρακτικές που να ενισχύουν την ισότητα στην πράξη.‭ ‬Σειρά νόμων παραμένουν με σεξουαλικές προκαταλήψεις‭ ‬-φοβίες,‭ ‬ρατσισμό και ετερο-σεξισμό.

Τα κόμματα δεν αντιλαμβάνονται τα κοινωνικά ζητήματα‭ (‬όπως συνήθως αναφέρονται σε αυτά‭) ‬ως ζητήματα πολιτικά.
Οι γυναίκες και οι άνδρες έχουν ή όχι ερωτικές σχέσεις,‭ ‬δημιουργούν ή όχι παιδιά,‭ ‬έχουν φύλο,‭ ‬εθνότητα,‭ ‬αναπηρία ή αρτιμέλεια,‭ ‬ηλικία,‭ ‬μόρφωση ή όχι,‭ ‬είναι πλούσιες-οι ή όχι,‭ ‬διαφορετικές πεποιθήσεις‭ ‬και δέχονται περισσότερους ή λιγότερους αποκλεισμούς με βάση τα παραπάνω στοιχεία της ταυτότητά τους.

Τα κόμματα είναι ανίκανα να προσφέρουν μια πρόταση συνεργασιών όλων αυτών των διαφορετικών ταυτοτήτων που αποτελούν την κοινωνία επειδή δεν θέλουν να δουν ότι οι σχέσεις εξουσίας που παράγονται από τη διαφορετική ταυτότητα μέσα στην πατριαρχικά και ετερο-σεξιστικά οριοθετημένη κουλτούρα αγγίζουν βασικότερα της εργασίας πεδία ζωής όπως είναι οι σεξουαλικές,‭ ‬συναισθηματικές,‭ ‬φιλικές,‭ ‬κοινωνικές σχέσεις,‭ ‬η ανθρώπινη καλλιέργεια και ο πολιτισμός με συνέπειες και στην εργασία.‭

Αν τα κόμματα δεν εντάξουν τα παραπάνω στην πολιτική τους όχι ευκαιριακά για να‎ "‏εμπλουτιστούν‭" ‬αλλά θέτοντας ως βασικό έργο στις πολιτικές τους την καταπολέμηση των διακρίσεων με πράξεις και με ουσιαστική αντιπροσώπευση‭ ‬αποδεχόμενα την πολιτικότητα των παραπάνω σχέσεων και ταυτοτήτων στην καθημερινή πολιτική τους είτε κυβερνώντας είτε αντιπολιτευόμενα θα παραμένει κενή νοήματος η ύπαρξη τους.

Το άρθρο γράφτηκε τον Ιούνιο του 2009 από την Ευαγγελία Βλάμη για την ΛεΠΑΤ εφημερίδα uncovered city

11 Ιουλ 2009

ΟΗΕ, βία κατά των γυναικών του Αφγανιστάν

Την βία κατά των γυναικών στο Αφγανιστάν καταγγέλλει ο ΟΗΕ

Έκθεση του ΟΗΕ που δημοσιεύεται σήμερα και συντάχθηκε από την αποστολή βοήθειας του ΟΗΕ στο Αφγανιστάν (UNAMA) και της Ύπατης εκπρόσωπου για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τονίζει την αυξανόμενη βία που υφίστανται οι Αφγανές γυναίκες στην δημόσια ζωή τους.

«Οι Αφγανές γυναίκες πέφτουν θύματα βιασμών και εκτενώς διαδεδομένων βιαιοτήτων μέσα στο κλίμα της γενικής ατιμωρησίας που επικρατεί στην χώρα, οκτώ χρόνια μετά από την πτώση του καθεστώτος των Ταλιμπάν», καταγγέλλει ο ΟΗΕ.

«Ο περιορισμένος χώρος που προσφέρθηκε στις γυναίκες αυτές μετά από την κατάρρευση του καθεστώτος των Ταλιμπάν το 2001 έχει δεχθεί επίθεση με έντονο τρόπο», δήλωσε η Ύπατη Αρμοστής του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, Ναβί Πιλάι.

«Αυτές οι επιθέσεις δεν οφείλονται μόνο στους ίδιους τους Ταλιμπάν αλλά και στις πρακτικές που είναι βαθιά ριζωμένες και στην συστηματική αποτυχία όλων των νέων κυβερνήσεων να προοδεύσουν σε όλα τα επίπεδα της προστασίας των δικαιωμάτων των γυναικών», τόνισε η ίδια.

Το άρθρο το βρήκαμε στις 8.7.09 στο http://www.tvxs.gr/v15988

10 Ιουλ 2009

ΛεΠΑΤ γάμοι στην Ουάσιγκτον

Στις 7.7.09 η Ουάσινγκτον αποφάσισε με νόμο την αναγνώριση των ΛεΠΑΤ ζευγαριών που έχουν τελέσει γάμο σε οποιαδήποτε Πολιτεία των ΗΠΑ.

Τα ΛεΠΑΤ ζευγάρια θα έχουν από εδώ και πέρα πρόσβαση σε μόλις διακόσια οφελήματα-παροχές που προσφέρονται στην Washington DC.
Ενώ στην DOMA ( Defence of Marriage Act) που ισχύει μόνο για ετερό ζευγάρια μέχρι στιγμής, υπάρχουν περίπου χίλια διακόσια οφελήματα-παροχές. Όμως η DOMA δίνει και το δικαίωμα στις ΗΠΑ να μην αναγνωρίζει τους ΛεΠΑΤ γάμους που έχουν τελεστεί σε άλλες πολιτείες, με αποτέλεσμα τα ΛεΠΑΤ ζευγάρια να στερούνται τα οφελήματα-παροχές που ισχύουν αντιστοίχως για τα ετερό ζευγάρια.
Τον Ιούνιο, ο πρόεδρος Barack Obama υπέγραψε ένα μνημόνειο που επεκτείνει τα ομοσπονδιακά οφελήματα-παροχές για τα ΛεΠΑΤ ζευγάρια αλλά η κριτική που του έγινε είναι πως αυτή η κίνηση δεν θα είναι μόνιμη, δεν περιλαμβάνει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και δεν πρόκειται να ισχύσει για τα σώματα του στρατού.

Περισσότερες λεπτομέριες στο http://www.pinknews .co.uk/news/ articles/ 2005-13146. html

Αποποινικοποίηση του ΛεΠΑΤ σεξουαλικού προσανατολισμού

Νομιμοποίηση του λεσβιασμού

Το Ανώτατο Δικαστήριο του Νέου Δελχί, της πρωτεύουσας της Ινδίας, αποφάσισε πως η συναινετική σχέση μεταξύ προσώπων του ίδιου φύλου δεν αποτελεί εγκληματική πράξη.
Σύμφωνα με το επίσημο ινδικό πρακτορείο Press Trust, το άρθρο 377 του Ποινικού Κώδικα της Ινδίας, που θέτει εκτός νόμου τις ΛεΠΑΤ σχέσεις ανάμεσα σε ενήλικες-ους, αποτελεί "παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων" της-του ανθρώπου.


ΠΗΓΗ:enet.gr
Για να μην λένε ότι μόνο η βόρεια Ευρώπη προχωρά!!! Ευαγγελία Βλάμη

9 Ιουλ 2009

Δωρεάν σεμινάριο για γυναίκες

αγαπητές φίλες,

Εδώ και ενάμιση χρόνο, μια ομάδα ειδικών από έξη ευρωπαϊκές χώρες εργάζεται για την ανάπτυξη ενός προγράμματος που έχει ως στόχο να βοηθήσει γυναίκες που επιθυμούν να μπουν στην αγορά εργασίας να πετύχουν αυτό τον στόχο.
Το πρόγραμμα είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για γυναίκες που είτε δεν έχουν εργαστεί ποτέ στο παρελθόν, ή είναι άνεργες και επιθυμούν να βρουν μια εργασία γραφείου σε μια μικρή ή μεγάλη επιχείρηση.
Κυρίως αφορά γυναίκες που αισθάνονται ότι ο στόχος αυτός είναι δύσκολος να επιτευχθεί για διάφορους λόγους. Στόχος του προγράμματος είναι να βοηθήσει τις συμμετέχουσες να αυξήσουν την αυτοπεποίθησή τες, να αναγνωρίσουν τα ταλέντα και τις ικανότητές τες και, παράλληλα, να τις εφοδιάσει με βασικές γνώσεις όσον αφορά τη διεκδίκηση μιας θέσης εργασίας και τις τρέχουσες απαιτήσεις της εργοδοσίας.
Το πρόγραμμα απόκτησης βασικών δεξιοτήτων για υπαλλήλους γραφείου έχει διάρκεια 30 ωρών μοιρασμένων σε πέντε ημέρες (Δευτέρα έως Παρασκευή). Είκοσι ώρες θα αφιερωθούν στην απόκτηση βασικών δεξιοτήτων και δέκα ώρες στη γνωριμία με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και τα πιο δημοφιλή προγράμματα που χρησιμοποιούνται για γράψιμο κειμένων, λογιστική, περιήγηση στο ίντερνετ και διαχείριση ηλεκτρονικής αλληλογραφίας. Στο τέλος του προγράμματος δίνετε πιστοποιητικό παρακολούθησης.
Στην Ελλάδα το πρόγραμμα θα πραγματοποιηθεί την τρίτη εβδομάδα του Ιουλίου (από 13 έως 18 Ιουλίου 2009), στο χώρο του Ελληνικού Δικτύου Γυναικών Ευρώπης, στους Αμπελόκηπους, δύο μόλις λεπτά από το Σταθμό Αμπελόκηποι του μετρό.

Θα είμαστε μαζί από το πρωί ως το απόγευμα, με μεσημεριανό διάλειμμα για φαγητό και συζήτηση και ένα ενδιάμεσο διάλειμμα για καφέ. Το πρόγραμμα παρέχεται δωρεάν και περιλαμβάνει επίσης έντυπο υλικό, χυμό / καφέ στο διάλειμμα και ένα μεσημεριανό ελαφρύ γεύμα.

Τα θέματα που θα δουλέψουμε μαζί στη διάρκεια του προγράμματος είναι τα εξής:

Α. Ατομικές δεξιότητες
· Αυτοπεποίθηση
· Εντοπισμός δεξιοτήτων, χαρισμάτων, ενδιαφερόντων και επιτευγμάτων.
· Εντοπισμός πιθανών ευκαιριών απασχόλησης.
· Σχεδιασμός ενός ατομικού προγράμματος δράσης
· Δημιουργία βιογραφικού σημειώματος
· Γράψιμο επιστολών
· Συμπλήρωση αίτησης για μια θέση εργασίας
· Προετοιμασία για συνέντευξη
· Επιτυχημένη συνέντευξη με την εργοδότρια-η

Β. Εισαγωγή στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές (Η/Υ)
· Εισαγωγή στους Η/Υ
· Εισαγωγή στα βασικά προγράμματα: Microsoft Word, Microsoft Excel
· Εισαγωγή στο ίντερνετ
· Εισαγωγή στο πρόγραμμα διαχείρισης ηλεκτρονικής αλληλογραφίας Microsoft Outlook
· Εφαρμογές της τεχνολογίας

Η συμμετοχή σας θα μας δώσει μεγάλη χαρά γιατί πιστεύουμε ότι θα αποκτήσετε γνώσεις απαραίτητες για την εύρεση μιας εργασίας που ανταποκρίνεται στις προσδοκίες και τις δυνατότητές σας.

Για δηλώσεις συμμετοχής και κάθε πληροφορία μπορείτε να επικοινωνήσετε στα τηλέφωνα : 210 9700814 ή στο 6978176642

Σας περιμένουμε να τα πούμε και από κοντά

5 Ιουλ 2009

Η Σάρα Μπράουν στην Ημέρα Υπερηφάνειας του Λονδίνου

H Σάρα Μπράουν στην πορεία της ΛεΠΑΤ Υπερηφάνειας

Η πρώτη κυρία της Βρετανίας Σάρα Μπράουν συμμετείχε στη καθιερωμένη πια ΛεΠΑΤ Πορεία Υπερηφάνειας του Λονδίνου. Η κυρία Μπράουν έγινε η πρώτη σύζυγος πρωθυπουργού που προχώρησε και να φωτογραφηθηκε στην πορεία, παρέα με τις-τους ΛεΠΑΤ. Δέκα χιλιάδες ΛεΠΑΤ παρήλασαν στο κέντρο του Λονδίνου. Μεταξύ άλλων και γυναίκες και άνδρες εκπρόσωποι όλων των κομμάτων καθώς και διάσημες-οι ΛεΠΑΤ όπως ο Μπόι Τζορτζ.
Για πρώτη φορά μάλιστα παρήλασαν, γυναίκες και άνδρες των ενόπλων δυνάμεων δηλώνοντας την συμπαράσταση τους στον αγώνα των ΛεΠΑΤ.*Α

Το άρθρο το βρήκαμε στο BBC Europe

Μια χειρονομία του υπουργού Οικονομίας της Πορτογαλίας, Μανουέλ Πίνο, του στοίχησε την θέση του στη κυβέρνηση και υπονόμευσε την πολιτική του καριέρα. *Β Ο Πίνο υψώνοντας δυο δάχτυλα στο μέτωπο υπαινίχτηκε ότι ο αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος, Μπερναντίνο Σοάρες, είναι κερατάς.
Η προσβλητική χειρονομία έγινε κατά την διάρκεια συζήτησης στη Βουλή για το μέλλον ενός λατομείου που απειλείται με λουκέτο. O πρωθυπουργός και αρχηγός του Σοσιαλιστικού Κόμματος, Χοζέ Σόκρατες, δεν προσπάθησε καν να προστατέψει τον «τσάρο» της πορτογαλικής οικονομίας. «Τίποτε δεν μπορεί να δικαιολογήσει μια τέτοια χειρονομία», δήλωσε.

*Α Πριν λίγες μέρες η κα και ο κος Μπράουν, είχε δεχτεί ΛεΠΑΤ ακτιβίστριες-ες στην πρωθυπουργική κατοικία, δηλώνωντας πως θα κάνουν κινήσεις προς την πλήρη αναγνώριση του ΛεΠΑΤ γάμου και την εξίσωσή του με αυτόν των ετερο. Στο πλαίσιο του αιτήματος που μετέφεραν οι ΛεΠΑΤ ως διεκδίκηση της κοινότητας.
*Β Αν η Ελληνική Βουλή τηρούσε τον αντίστοιχο σεβασμό απέναντι σε πληθυσμιακές ομάδες ή, και βουλευτίνες-ες, ελάχιστες-οι θα παρέμεναν στην θέση τες-τους. Ευαγγελία Βλάμη

Queer σπουδές στο Χάρβαντ

Ομοερωτικές σπουδές στο Χάρβαρντ

Θεσπίζεται έδρα με σκοπό την εντρύφηση στις ιδιαιτερότητες της συμπεριφοράς.

Βοστώνη. Το ονομαστό Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ καθιερώνει έδρα Lgbt σπουδών με σκοπό την εντρύφηση στις ιδιαιτερότητες και τη βαθύτερη μελέτη της συμπεριφοράς των λεσβιών, αμφισεξουαλικών, γκέι, τρανς και πάσης φύσεως σεξουαλική συμπεριφορά. Η στροφή ενός ακαδημαϊκού ιδρύματος με παγκόσμια ακτινοβολία προς τις ονομαζόμενες «αλλόκοτες σπουδές» *Α προκάλεσε ρίγη συγκινήσεων στις ΛεΠΑΤ οργανώσεις. Ηταν κάτι που περίμεναν από καιρό.

Η καινοτομία αυτή αποτελεί κρίσιμη καμπή στην ιστορία του πανεπιστημίου. Οπως δήλωσε ο καθηγητής Φιλοσοφίας Γουόρεν Γκόλντφαρμπ, εκ των ιδρυτών του Συνδέσμου Λεσβιών και Γκέι του Χάρβαρντ, «επί 25 χρόνια βρισκόμαστε σε αντιδικία με το πανεπιστήμιο διεκδικώντας την αναγνώριση των δικαιωμάτων των λεσβιών και των γκέι. Η θέσπιση της έδρας είναι μια νέα αρχή.

Προκειμένου να στηρίξουν την έδρα, τα 4.600 μέλη του Συνδέσμου δώρισαν 1,5 εκατομμύριο δολάρια και ανέλαβαν να καλύπτουν τα έξοδα μίας επισκέπτριας-η καθηγήτριας-η αναγνωρισμένης αξίας. Η έδρα φέρει το όνομα του Φ.Ο. Μάτιεσεν, μεγάλου φιλολόγου που δίδαξε στο Χάρβαρντ, έχοντας ξεκινήσει από την Οξφόρδη. Στη δεκαετία του 1920, μετά τον διάπλου του Ατλαντικού, γνώρισε τον αμερικανό ζωγράφο Ράσελ Τσένι. Ο φλογερός έρωτάς τους αποτελούσε κοινό μυστικό στη Βοστώνη, όπου έζησαν μαζί επί 23 χρόνια.

Το άρθρο το βρήκαμε στις 5.6.09 στην εφημερίδα το Βήμα στο http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=271784&ct=2&dt=05/06/2009
Πότε οι δημοσιογραφίνες-οι θα αποφασίσουν να χρησιμοποιούν τους σωστούς, τους αντίστοιχους όρους και πότε θα αρχίσουν να μεταφράζουν σωστά είναι ένα θέμα. Γιατί αυτό το "αστείο" που όλα γίνονται γκέι κάποτε πρέπει να τελειώσει. Εδώ πρόκειται για Queer σπουδές, κάτι που σε πολλά ευρωπαϊκά πανεπιστήμια συμβαίνει εδώ και πολλά χρόνια. Ευαγγελία Βλάμη