AFP, Τα Lbtiq δικαιώματα ως επί το πλείστον δεν υπάρχουν στην κεντρική, ανατολική Ευρώπη

Τα Lbtiq δικαιώματα ως επί το πλείστον δεν υπάρχουν στην κεντρική, ανατολική Ευρώπη 

AFP – Η Ania και η Yga είναι αχώριστες τις τελευταίες 17 χρονιές, που ζουν μαζί ως ζευγάρι στην πρωτεύουσα της Πολωνίας τη Βαρσοβία αλλά η αγάπη τις θεωρείται ως δεύτερης κατηγορίας σε αυτή τη βαθιά ρωμαιοκαθολική χώρα. Ενώ η Αγγλία και η Γαλλία νομιμοποιεί τον Lbtiq γάμο, τον Ιανουάριο το νομοθετικό σώμα της Πολωνίας καταψήφισε τρία νομοσχέδια Συμβίωσης για άγαμα ζευγάρια είτε Lbtiq είτε ετερό. 

Με το Σύνταγμα της Πολωνίας να ορίζει το γάμο ως μια σχέση μεταξύ μιας γυναίκας και ενός άνδρα, τα νομοσχέδια δεν περιλαμβάνουν το δικαίωμα για τις Lbtiq να νυμφεύονται ή να παιδοθετούν. Τον Ιούλιο, το κοινοβούλιο απέρριψε τέσσερις παρόμοια νομοσχέδια. Το συντηρητικό σενάριο της Πολωνίας επαναλαμβάνεται και σε άλλες περιοχές όπου η λεσβοφοβία είναι ακόμα ένα θέμα, εκτός από την συντριπτική πλειοψηφία της κοσμικής Τσεχίας, η οποία επιτρέπει σε Lbtiq ζευγάρια νομικά δικαιώματα στο Σύμφωνο Συμβίωσης. 

"Είναι ταπεινωτικό όταν συμπληρώνω επίσημα έγγραφα ως συντρόφισα της Yga και γραφειοκράτες να αφαιρούν τη λέξη «συντρόφισα» και την αντικαταστούν με τη λέξη ...«άλλη»", είπε η Ania Zawadzka στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων - AFP.

Παρά το γεγονός ότι η κατάσταση δεν θα αλλάξει σε μια νύχτα στην Πολωνία, μία από τις πιο συντηρητικές και θρησκευτικές χώρες της Ευρώπης, μια πρόσφατη έρευνα δείχνει πως η αποδοχή της συμβίωσης για λεσβίες σημειώνει πρόοδο. 
Ενώ 69% της πολωνικής κοινωνίας αντιτίθεται στον Lbtiq γάμο και τη παιδοθεσία σε μια έρευνα του Φεβρουαρίου, το 55% αναφέρει ότι υποστηρίζει το Σύμφωνο Συμβίωσης για λεσβιακά και ετερό ζευγάρια. 

Για τον Robert Biedron, έναν γκέι βουλευτή της Πολωνίας, είναι ένα ενθαρρυντικό σημάδι. "Θα συνεχίσουμε να υποβάλουμε νόμους Συμφώνου Συμβίωσης έως ότου ένας από αυτούς γίνει αποδεκτός, γιατί θέλουμε να ζούμε σε μια ισότιμη κοινωνία, χωρίς αποκλεισμούς και διακρίσεις," είπε ο Biedron, που είναι βουλευτής του αντι-κληρικού Κινήματος Palikot, στο AFP πρόσφατα.

"Δεν μπορώ να φανταστώ μια Πολωνία στην οποία τουλάχιστον το Σύμφωνο Συμβίωσης δεν θα αναγνωριστεί", πρόσθεσε. Έχοντας μπει στο κοινοβούλιο για πρώτη φορά το 2011, το Κίνημα Palikot είναι μέρος ενός νέου κύματος της αριστερής πτέρυγας της πολιτικής σκηνής της Πολωνίας, που μέχρι τώρα κυριαρχείται από πρώην κομμουνίστριες. Υποστηρίζεται κυρίως από τη νεολαία της Πολωνίας, η κίνηση είναι αποφασισμένη να ταρακουνίσει τα πράγματα στη χώρα της ΕΕ που έχει πλυθησμό 38,2 εκατομμύρια και γεννέτηρα του αείμνηστου Πάπα Ιωάννη Παύλου, όπου περίπου το 90% της κοινωνίας δηλώνει καθολική. 

Έχει δημιουργηθεί μια εκστρατεία των Lbtiq δικαιωμάτων και της νομιμοποίησης της μαριχουάνας και ηγέτιδα-ης αυτής της εκστρατείας είναι η τρανς βουλευτίνα Anna Grodzka και ο γκέι βουλευτής Biedron στο κοινοβούλιο – κάτι που ήταν αδιανόητο μόλις πριν από μια δεκαετία. 

Τα πράγματα είναι διαφορετικά στα νότια των συνόρων της Πολωνίας σε μεγάλο βαθμό στην άθεη Τσεχία. Μια έρευνα εκεί τον Μάιο 2012 βρήκε πως τα τρία τέταρτα των ερωτηθεισών υποστήριξαν το 2006 τον νόμο Συμφώνου Συμβίωσης για τις λεσβίες. 51% υποστηρίζαν τον Lbtiq γάμο, αλλά το 55% ήταν αντίθετο στο δικαίωμα παιδοθεσίας από Lbtiq, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις της CVVM.

Στη γειτονική Σλοβακία, η οποία, όπως η Πολωνία είναι έντονα καθολική, το κοινοβούλιο απέρριψε νομοσχέδιο πέρυσι που είχε στόχο την νομική αναγνώριση των Lbtiq ζευγαριών. Ο αριστερός Πρωθυπουργός Robert Fico επιμένει ότι δεν είναι αντίθετος στο Lbtiq Σύμφωνο Συμβίωσης, αλλά "αυτή τη στιγμή το θέμα δεν είναι στην ατζέντα του κόμματός μας". 

Στη Ρουμανία, η λεσβιακόττηα ήταν παράνομη μέχρι πριν από μια δεκαετία. Μια έρευνα το 2011 έδειξε πως 73% των ερωτηθεισών δεν θέλουν να έχουν Lbtiq στην οικογένειά τις, το 45% δεν ήθελε ούτε καν να συνεργαστεί με λεσβίες. Το Βουκουρέστι που είναι πρωεύουσα της Ρουμανίας έχει φιλοξενήσει ετήσια την Ημέρα Υπερηφάνειας κατά τη διάρκεια των τελευταίων εννέα ετών. 

Στην πρώην Σοβιετική Ένωση, οι αρχές επί μακρόν περιέγραψαν την λεσβιακότητα ως έναν τρόπο ζωής που εισάγεται από την παρακμιακή Δύση. 

Τα μέλη της ΕΕ από το 2004, οι πρώην σοβιετικές χώρες της Βαλτικής, Εσθονία, Λετονία και Λιθουανία δεν αναγνωρίζουν το Lbtiq Σύμφωνο Συμβίωσης. 
"Η κατάσταση των LBTIQ έχει βελτιωθεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες, αλλά λιγότερο από ό,τι αναμενόταν, και παραμένει μια από τις χειρότερες στην Ευρώπη", δήλωσε ο ο γκέι ακτιβιστής Vladimiras Simonko, στο AFP. 

Στη Λετονία, το 2005 με συνταγματική απόφαση του δικαστηρίου ορίστηκε ο γάμος ως ένωση μεταξύ μιας γυναίκας και ενός άνδρα. 

Εν τω μεταξύ, στη Ρωσία, όπου η λεσβιακότητα ήταν ποινικό αδίκημα μέχρι το 1993 και εθεωρείτο ψυχική ασθένεια μέχρι το 1999, τα δικαιώματα των Lbtiq παραμένει ένα ζήτημα κοινωνικoύ ταμπού. 


Την είδηση την βρήκαμε στις 11.2.13 και την μεταφράσαμε από την france24.com στην http://www.france24.com/en/20130211-gay-rights-mostly-out-reach-central-eastern-europe

Η Ουκρανία θα υπερασπιστεί τα Lbtiq δικαιώματα

Η Ουκρανία υπόσχεται να καταπολεμήσει τις διακρίσεις κατά των Lbtiq 

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ουκρανίας, Leonid Kozhara υποσχέθηκε ότι η χώρα σύντομα θα απαγορεύσει όλες τις διακρίσεις κατά των Lbtiq σε μια συνέντευξη σε πολωνική εφημερίδα. 

Ο κ. Kozhara είπε στην Gazeta Wyborcza ότι το νομοσχέδιο θα περάσει σύντομα, προκειμένου να επιταχυνθεί η είσοδος της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. 

Ο ίδιος σχολίασε: "Το θέμα των Lbtiq δημιουργεί έντονη διαμάχη τώρα στην Ουκρανία, αλλά η κυβέρνησή μας έχει ήδη ετοιμάσει ένα σχέδιο νόμου και σύντομα θα το υποβάλει στο κοινοβούλιο. 

"Χωρίς ένα νόμο που να απαγορεύει τις διακρίσεις εις βάρος των Lbtiq, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε στο δρόμο για την κατάργηση των θεωρήσεων(Βίζας).
Νομίζω ότι η βούληση για την περαιτέρω ενσωμάτωσή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση ξεπερνά την αντίσταση, και ο νόμος θα περάσει". 

Η Ουκρανία κυβερνιέται σήμερα από το Κόμμα των Πολιτικών Περιφερειών, κόμμα που είναι έντονα φιλο-Ρωσικό. 

Η Ρωσία περνά σήμερα νόμους που περιορίζουν τις ελευθερίες των LBTIQ πολιτισών, κάτι που το ουκρανικό Κοινοβούλιο εξέτασε επίσης. 

Σε μια δημοσκόπηση του 2007 το 5,7% της κοινωνίας της Ουκρανίας, δήλωσε ότι "ο Lbtiq τρόπος ζωής" είναι αποδεκτός και το 4,7% δήλωσε ότι πιστεύει ότι ο γάμος των Lbtiq στη χώρα είναι προτεραιότητα.


Την είδηση την βρήκαμε στις 13.2.13 και την μεταφράσαμε από την Pink News στην http://www.pinknews.co.uk/2013/02/13/ukraine-promises-to-ban-anti-gay-discrimination/

Η φωτογραφία είναι από την πορεία Athens Pride 2012.

Η Ταϊλάνδη συζητά το σύμφωνο συμβίωσης

Ταϊλάνδη: Οι δημόσιες ακροάσεις για το σύμφωνο συμβίωσης αρχίζουν 

Μια σειρά από δημόσιες ακροάσεις που διεξήχθησαν σε μια κοινή ομάδα του Τμήματος Προστασίας των Δικαιωμάτων και Ελευθεριών και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Νομικών Υποθέσεων, Δικαιοσύνης και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων - άρχισε στην Ταϊλάνδη την περασμένη εβδομάδα. 

Περισσότερα από 200 πρόσωπα παρακολούθησαν το Chandrakasem Rajabhat Πανεπιστήμιο στην Μπανγκόκ για να δείξουν την υποστήριξή τις-τους για ένα νομοσχέδιο που προτείνει την παροχή το σύμφωνο συμβίωσης για Lbtiq ζευγάρια, δίνοντάς τους όμοια οφέλη με αυτά των ετερό παντρεμένων  ζευγαριών. 

Η συνάντηση έγινε υπό την προεδρία του Pol Gen Viroon Phuensaen του κόμματος Pheu Thai της Ταϊλάνδης. Αυτός φέρεται να ξεκίνησε τη σύνταξη του νομοσχεδίου αφ' ότου δύο από τους ψηφοφόρους του συναντήθηκαν μαζί του δηλώνοντάς την έλλειψη των δικαιωμάτων τους ως Lgbtiq ζευγάρι. 

Οι υποστηρίκτριες του νομοσχεδίου έχουν δεσμευτεί να συλλέξουν 10.000 υπογραφές - ή την υποστήριξη των 20 μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων - σε περίπτωση που το υπουργικό συμβούλιο απορρίψει το νομοσχέδιο. 

Μια από τις συμμετέχουσες στην ακροαματική διαδικασία, είπε ότι ως χώρα που ευνοεί την παράδοση, θα είναι δύσκολο να ψηφιστεί ο νόμος στην Ταϊλάνδη. 

Άλλη συμμετέχουσα είπε: «Στη σημερινή κατάσταση, αν η συντρόφισά μου πεθάνει, δεν έχω το δικαίωμα να ανακτήσω το σώμα της από το νοσοκομείο. Και τι γίνεται με τα περιουσιακά στοιχεία και τις ιδιοκτησίες μας που μαζί είχαμε αγοράσει;" 

Περαιτέρω ακροάσεις θα πραγματοποιηθούν αυτό το μήνα και στις αρχές Μαρτίου. 


Την είδηση την βρήκαμε στις 13.2.13 και την μεταφράσαμε από την Pink News στην http://www.pinknews.co.uk/2013/02/13/thailand-public-hearings-on-civil-unions-begin/

Η φωτογραφία είναι από την συναυλία Athens Pride 2012 στην πλατεία Κλαυθμώνος

Υπόθεση Eweida: Η διακριτική ευχέρεια Ήττες και Σιωπές Α'

Υπόθεση Eweida, Μέρος ΙΙ: Η διακριτική ευχέρεια - περιθώριο εκτίμησης Ήττες και Σιωπές 

Σε αυτή τη δεύτερη ανάρτηση στις υποθέσεις Eweida και λοιπές-οί κατά της Αγγλίας, θα ασχοληθώ με τη σύγκρουση ανάμεσα στην ελευθερία των θρησκευτικών πεποιθήσεων (ή την απαγόρευση των έμμεσων διακρίσεων με βάση τις θρησκευτικές πεποιθήσεις, αν θέλετε) και την απαγόρευση των διακρίσεων με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό (ή το συμφέρον της εργοδοσίας για την προάσπιση των πολιτικών της ισότητας και της ποικιλομορφίας, εφόσον θέλετε) στις υποθέσεις της κας Ladele και του κ. McFarlane. 

Υπήρχαν πολλοί λόγοι για να είμαι ενθουσιασμένος για την απόφαση του ΕΔΑΔ στις υποθέσεις της Ladele και McFarlane. Υπάρχουν πολλές αιτίες για να βρω και τις δύο υποθέσεις ενδιαφέρουσες και προκλητικές. Και πολλές αιτίες για να είμαι απογοητευμένος με την εκπληκτικά σύντομη και εξαιρετικά σεβαστή αιτιολογηση, που το Δικαστήριο τελικά παραδόθηκε. Σε αυτή την ανάρτηση, έχω ως στόχο να θέσω απογυμνωμένες μερικές από τις κύριες αδυναμίες της αιτιολόγησης-σκέψης του Δικαστηρίου, χωρίς κατ 'ανάγκη αμφισβητώ την έκβαση της υπόθεσης. Θα επικεντρωθώ σχεδόν αποκλειστικά στην υπόθεση της κα. Ladele. Η υπόθεση του κ. McFarlane σε μεγάλο βαθμό θα πρέπει να αγνοηθεί, τόσο για λόγους χώρου αλλά και επειδή η υπόθεσή του είναι λιγότερο δύσκολη από την υπόθεση της κα. Ladele. 

Τα πραγματικά περιστατικά 
Η κα. Ladele είναι Χριστιανή. Από το 2002, εργάστηκε στο ληξιαρχείο του London Borough of Islington ως γραμματέας των γεννήσεων, των θανάτων και των γάμων. Όταν ο νόμος του συμφώνου συμβίωσης του 2004 τέθηκε σε ισχύ το Δεκέμβριο του 2005, το ληξειαρχείο Islington αποφάσισε να ορίσει όλες τις υπάρχουσες υπαλλήλους στα μητρώα των γεννήσεων, των θανάτων και των γάμων, συμπεριλαμβανομένης της κα. Ladele, ως υπάλληλους του ληξιαρχείου και για το σύμφωνο συμβίωσης. 

Η κα. Ladele, ωστόσο, είχε αντιρρήσεις ως προς την καταχώρηση Lbtiq συμφώνου συμβίωσης επειδή έχει την άποψη ότι γάμος είναι η ένωση μιας γυναίκας και ενός άνδρα ισοβίως, και ειλικρινά πιστεύει ότι το Lbtiq σύμφωνο συμβίωσης είναι αντίθετo προς τον Θεϊκό νόμο. Αρχικά, είχε το δικαίωμα να κάνει άτυπες συμφωνίες με τις συναδέλφισες-ους να ανταλλάσσουν την εργασία, έτσι ώστε δεν είχε να διεξάγει τελετές συμφώνου συμβίωσης. Μετά από μερικούς μήνες, ωστόσο, λεσβίες συνεργάτιδες της κα. Ladele διαμαρτυρήθηκαν για την άρνηση της να ασκεί τα καθήκοντά της. 

Αισθάνθηκαν θύματα και υποστήριξαν ότι με την άρνηση της να καταχωρεί τα Lbtiq σύμφωνα συμβίωσης, η κα. Ladele, κάνει διακρίσεις. Το ληξειαρχείο Borough of Islington ανέλαβε στη συνέχεια πειθαρχικά μέτρα εναντίον της κας Ladele, για παραβίαση της πολιτικής της ισότητας και της ποικιλομορφίας του Islington: "Αξιοπρέπεια για όλες". Η κα. Ladele προσέφυγε στο Εργατικό Δικαστήριο, διαμαρτυρόμενη για άμεσες και έμμεσες διακρίσεις λόγω θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων και παρενόχλησης.Κέρδισε αρχικά την υπόθεσή της, αλλά έχασε τις προσφυγές στο Εργατικό Εφετείο και στο Εφετείο. 

Απόφαση και σχόλια 
«Η ελευθερία να παραιτηθεί» εγκαταλείφθηκε Στο ΕΔΑΔ, η κα. Ladele παραπονέθηκε δυνάμει του άρθρου 14 σε συνδυασμό με το άρθρο 9, παρά βάσει του άρθρου 9 μόνο, επειδή θεωρούσε ότι είχε υποστεί διακρίσεις λόγω θρησκευτικών παποιθήσεων. Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον να σημειωθεί η στρατηγική της ασκήσεως της προσφυγής της, δεδομένου ότι δείχνει πώς οι προσφεύγουσες φοβήθηκαν να προσφύγουν στην δικαιοσύνη βάσει του άρθρου 9 και μόνο, προϋποθέτοντας ότι το Δικαστήριο θα δώσει ελάχιστη προσοχή στις αξιώσεις αυτές. Και, μέχρι που υπόθεση Eweida να υπάρξει, εμφανίστηκαν δικαιολογημένα να είναι φοβισμένες, κυρίως επειδή το Δικαστήριο χρησιμοποιεί συχνά το διαβόητο δόγμα της “ελευθερίας να παραιτηθεί” που γρήγορα αππορίπτεται στις υποθέσεις που βασίζονται στο άρθρο 9 και αφορούν τον τομέα εργασίας. 

Ευτυχώς - και κάπως ειρωνικά εν όψει της (ή ίσως εν μέρει χάρη στην;) στρατηγικής της εκδίκασης της υπόθεσης της κας Ladele - το Δικαστήριο έχει πλέον εγκαταλείψει το δόγμα, όπως η κα. Lourdes έχει ήδη επισημάνει σε ανάρτησή της σχετικά με την υπόθεση της κα. Eweida. Σε αντίθεση με την αξιέπαινη αιτιολόγηση του Δικαστηρίου στην απάντηση του ισχυρισμού της κα. Eweida, όμως, η αιτιλόγηση-σκέψη του σε σχέση με την υπόθεση της κας. Ladele είναι εκπληκτικά σύντομη και εξαιρετικά σεβαστή. Για το λόγο αυτό - και ακόμα και αν η έκβαση της υπόθεσης είναι, κατά τη γνώμη μου, για λόγους που εξηγούνται παρακάτω, δικαιολογημένη - η απόφαση απαιτείται σχεδόν να επικριθεί. 

Θρησκευτικές πεποιθήσεις ένα (μη) ύποπτο έδαφος; 
Ένα πρώτο θέμα που ξεχωρίζει είναι η αποτυχία του Δικαστηρίου να συνεργαστεί με το επιχείρημα της κας. Ladele ότι “ 'το Δικαστήριο θα πρέπει να απαιτεί 'πολύ σημαντικές αιτίες', προκειμένου να δικαιολογήσει τις διακρίσεις για λόγους θρησκευτικών πεποιθήσεων”, επειδή «[α] μφίβολες-ύποπτες ταξινομήσεις-κατηγορίες μέχρι στιγμής αναγνωρίζονται από το Δικαστήριο ως απαίτηση "εξαιρετικά σημαντικές αιτίες” (όπως το φύλο, ο σεξουαλικός προσανατολισμός, η εθνοτική καταγωγή και η εθνικότητα) η θρησκευτική πεποίθηση αποτελεί μια βασική πτυχή της ταυτότητας ενός προσώπου". 

Στην αιτιολόγησή του, το Δικαστήριο δέχεται ότι το άρθρο 14 έχει εφαρμογή στην περίπτωση της κας Ladele, αλλά αυτό δεν λέει τίποτα για το αν τις θρησκευτικές πεποιθήσεις είναι (ή δεν είναι) μια αμφίβολη-ύποπτη αιτία-έδαφος. Αντ' αυτού, το Δικαστήριο εστιάζει αποκλειστικά στην αντίπαλη αρχή, υπενθυμίζοντας ότι «με τη νομολογία του σύμφωνα με το άρθρο 14, το Δικαστήριο έκρινε ότι η διαφορετική μεταχείριση με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό απαιτεί ιδιαίτερα σοβαρές αιτίες ως δικαιολογία". 

Το Δικαστήριο αρνείται έτσι να πάρει στα σοβαρά την αξίωση της κας. Ladele ότι οι θρησκευτικές πεποιθήσεις πρέπει να προστεθούν στις ύποπτες κατηγορίες-ταξινομήσεις σύμφωνα με το άρθρο 14. Με τον τρόπο αυτό, αρνείται επίσης να συνεργαστεί με την διαφωνία στην υπόθεση του Fedfearn κατά της Αγγλίας, στην οποία οι προσφεύγοντες υποστήριξαν – σε μια προσπάθεια υπερβάλλοντος ζήλου να ερμηνεύσουν την υπόθεση Hoffman κατά Αυστρίας σε γενικές γραμμές - ότι οι θρησκευτικές πεποιθήσεις “παραδοσιακά” "έχουν αναγνωριστεί ως ύποπτο έδαφος από το Δικαστήριο. 

Είναι ενδιαφέρον, στην υπόθεση Eweida, η δικαστίνα Päivi Maarit Hirvelä και ο Nicolas Bratza - δύο από τις τρεις διαφωνούσες-ντες στην υπόθεση Redfearn - δεν επανέλαβαν τον ισχυρισμό αυτό με οποιονδήποτε τρόπο ή μορφή. Η σιωπή του Δικαστηρίου στην υπόθεση της κας Ladele επιβεβαιώνει, για μένα, ότι (ακόμη) δεν θεωρεί ότι οι θρησκευτικές πεποιθήσεις είναι ένα ύποπτο έδαφος σύμφωνα με το άρθρο 14. Όλα είναι σχετικά με τη διακριτική ευχέρεια- περιθώριο εκτιμήσεως. Η κύρια αιτία για την οποία η αιτιολόγηση-σκέψη του Δικαστηρίου στην υπόθεση της κας. Ladele (και του κ. McFarlane) είναι απογοητευτική, επειδή βασίζεται αποκλειστικά στην διακριτική ευχέρεια για να απορρίψει τον ισχυρισμό της κας. Ladele. 

Οι καταδικαστικές αποφάσεις που αποφασίζουν την υπόθεση είναι τόσο λίγες αριθμητικά που μπορώ να τις παραθέσω εύκολα στο σύνολό τις εδώ:


Βρίσκεστε στο πρώτο μέρος για να βρεθείτε στο δεύτερο μέρος πατήστε εδώ.


Την είδηση την βρήκαμε στις 23.2.13 και την μεταφράσαμε από την strasbourgobservers.com στην http://strasbourgobservers.com/2013/01/23/eweida-part-ii-the-margin-of-appreciation-defeats-and-silences-all/

Υπόθεση Eweida: Η διακριτική ευχέρεια Ήττες και Σιωπές Β'

Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το γεγονός ότι οι συνέπειες για την προσφεύγουσα ήταν σοβαρές: δεδομένης της ισχύος των θρησκευτικών πεποιθήσεων της, έκρινε ότι δεν είχε καμία επιλογή από το να αντιμετωπίσει τις πειθαρχικές κυρώσεις παρά να χαρακτηριστεί ως ληξιάρχος συμφώνου συμβίωσης και, τελικά, έχασε τη δουλειά της. 
Επιπλέον, δεν μπορεί να ειπωθεί ότι, όταν τέθηκε σε σύμβαση εργασίας, η προσφεύγουσα παραιτήθηκε του δικαιώματος να εκδηλώνει τις θρησκευτικές πεποιθήσεις της που την κάνουν να είναι αντίθετη στο να συμμετέχει σε σύμφωνα συμβίωσης, δεδομένου ότι η απαίτηση αυτή εισήχθη από την εργοδοσία της, σε μεταγενέστερη ημερομηνία. 

Από την άλλη πλευρά, όμως, υπάρχει η πολιτική της τοπικής αυτοδιοίκησης με στόχο να διασφαλίσει τα δικαιώματα των άλλων που επίσης προστατεύονται από τη Σύμβαση - ΕΣΔΑ. Το Δικαστήριο επιτρέπει γενικά στις εθνικές αρχές ευρεία διακριτική ευχέρεια, όταν πρόκειται για την επίτευξη ισορροπίας μεταξύ ανταγωνιστικών δικαιωμάτων της Σύμβασης [το Δικαστήριο αναφέρεται στην υπόθεση Evans]. Σε όλες τις περιστάσεις, το Δικαστήριο δεν θεωρεί ότι οι εθνικές Αρχές ... υπερέβησαν την διακριτική ευχέρεια-περιθώριο εκτιμήσεως που διαθέτουν. 

Η κύρια αιτία που θέτω το θέμα της αποκλειστικής εξάρτησης του Δικαστηρίου σχετικά με την διακριτική ευχέρεια να απορρίψει την αξίωση της κας. Ladele (και του κ. McFarlane) είναι ότι δεν ήταν σε καμία περίπτωση απαραίτητο να το πράξει. Για να παραθέσω την εν μέρει σύμφωνη γνώμη του διάσημου δικαστή Χρήστου Ροζάκη Christos Rozakis στην υπόθεση Odièvre κατά Γαλλίας" ... όταν το Δικαστήριο έχει στα χέρια του μια αφθονία στοιχείων που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η εξέταση της αναγκαιότητας είναι ικανοποιητική από μόνη της ... η αναφορά στη διακριτική ευχέρεια θα πρέπει δεόντως να περιορίζεται σε δευτερεύοντα ρόλο". 

Ενώ βλέπω το λόγο γιατί να είναι πλήρως σεβαστή (η διακριτική ευχέρεια) όταν βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα ηθικό ή νομικό δίλημμα, όπως αυτή της υπόθεσης Evans, όπου η αιτιολόγηση απέτυχε να προσφέρει πειστικά επιχειρήματα υπέρ της, είτε στα σε σύγκρουση δικαιώματα, δεν βλέπω κανένα τέτοιο σημείο στην υπόθεση της κας. Ladele. Μου φαίνεται ότι το Δικαστήριο αναφέρεται στη διακριτική ευχέρεια για διαφορετικές αιτιές – στην πρώτη είναι αποδεκτή, στην δεύτερη όχι – στην υπόθεση Evans και στην υπόθεση Ladele. Κατά πως εγώ διαβάζω την υπόθεση Evans, το Δικαστήριο βασίμως στηρίχθηκε στη διακριτική ευχέρεια, διότι δεν είχε λόγο να επιλύσει τη σύγκρουση, οδηγώντας έτσι σε ένα αδιέξοδο. Η αναβολή των εθνικών Αρχών για την εκτίμηση της υπόθεσης μπορεί να είναι σοφή σε τέτοιες περιστάσεις, για να μην θεωρηθεί η απόφαση του Δικαστηρίου ως αυθαίρετη. 

Στην υπόθεση Ladele, ωστόσο, το Δικαστήριο χρησιμοποιεί τη διακριτική ευχέρεια διαφορετικά. Το Δικαστήριο δεν επιχειρεί καν να αξιολογήσει την εγκυρότητα του κάθε επιχειρήματος, ούτε υπέρ ούτε κατά της διαπίστωσης παραβίασης. Το Δικαστήριο επίσης δεν εξηγεί γιατί η παρουσία της σύγκρουσης μεταξύ των δικαιωμάτων της Σύμβασης (Ευρωπ.Σύμβ.Ανθρωπ.Δικαιωμάτων) θα πρέπει αυτομάτως να απαιτεί τη χορήγηση μιας ευρείας διακριτικής ευχέρειας. Διαβάζοντας την υπόθεση Ladele, έχω την ισχυρή εντύπωση ότι το Δικαστήριο χρησιμοποιεί την διακριτική ευχέρεια ώστε να παρέχει τη συντομότερη διαδρομή στον επιθυμητό προορισμό του - ένα εύρημα μη παραβίασης - ενώ αποκρύπτει τις κανονιστικές αιτίες τις οποίες έκρινε πως είναι το καλύτερο αποτέλεσμα. 

Η χρήση της διακριτικής ευχέρειας - ως μανδύα για να κρύψει τις πραγματικές αιτίες, αντί της χρήσης της ως ενός απαραίτητου εργαλείου για την αντιμετώπιση της αποτυχίας της λογικής αιτιολόγησης να παρέχει ένα αποτέλεσμα - είναι απαράδεκτη. 

Επιχειρήματα που δεν αντιμετωπίστηκαν 
Κρυβόμενο πίσω από τη διακριτική ευχέρεια, το Δικαστήριο όχι μόνο δεν προσφέρει πειστικές αιτίες-αιτιολογήσεις - που ήταν διαθέσιμες - προς υποστήριξη της τελικής δικαστικής απόφασής του. Αφήνει επίσης πολλά κρίσιμα επιχειρήματα εκτός συζήτησης. 
Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι η αποτυχία του Δικαστηρίου να εμπλακεί με το επιχείρημα που προέβαλε η ίδια η κα Ladele της και από πολλές παρεμβαίνουσες, ότι η υπόθεση της κας. Ladele θα μπορούσε να έχει επιλυθεί μέσω εύλογων προσαρμογών. Ίσως αυτή να ήταν εσκεμμένη. Ίσως το Δικαστήριο δεν ξέρει πώς να ασχοληθεί με αυτό το επιχείρημα, δεδομένου ότι αυτό διαισθητικά φαίνεται λογικό, απλώς κάποια άλλη να τελεί Lbtiq σύμφωνα συμβίωσης, όπως και πολλές τοπικές αρχές έκαναν στην Αγγλία αφ' ότου ο Νόμος Συμφώνου Συμβίωσης τέθηκε σε ισχύ. 

Πάνω από όλα, εκ πρώτης όψεως, πού είναι η βλάβη στη χορήγηση απαλλαγής; Η κα. Ladele θα ήταν σε θέση να συμμορφωθεί με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις της και τα Lbtiq ζευγάρια θα εξακολουθούσαν να έχουν τη δυνατότητα να απολαύσουν τις υπηρεσίες του ληξιαρχείου Islington (απλώς εκτελείται από άλλο πρόσωπο). Ίσως το Δικαστήριο σκέφτηκε ότι ήταν καλύτερα να μην ξεκινήσει μια επίπονη ανάλυση του κατά πόσον εύλογες προσαρμογές θα πρέπει να παρασχεθούν στην υπόθεση της κα. Ladele. Αν αυτό ήταν μέρος του σκοπού του, η εξάρτηση από μια ευρεία διακριτική ευχέρεια πέτυχε σίγουρα. Αλλά είναι εξίσου σίγουρο πως δεν ήταν απαραίτητο, δεδομένου ότι το Δικαστήριο είχε αρκετά επιχειρήματα στη διάθεσή του για να απορρίψει τον ισχυρισμό της κας. Ladele ότι θα μπορούσαν να έχουν παρασχεθεί εύλογες προσαρμογές. 

Υπήρξε κατ' αρχάς το επιχείρημα της αρχής-αξίας, που χρησιμοποιήθηκε από το Εφετείο, με την έννοια ότι - ακόμη και αν η εύλογη προσαρμογή ήταν ρεαλιστικά μιλώντας δυνατή - η απαγόρευση των διακρίσεων με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό ήταν πολύ σημαντικό να υποχωρήσει. Θα πρέπει ως εκ τούτου «να υπερισχύσει» κάθε σκέψη υπέρ των εύλογων προσαρμογών. Δεδομένου ότι το Δικαστήριο αναφέρεται στις "εξαιρετικά σημαντικές αιτίες" που απαιτούνται για να δικαιολογηθούν οι διακρίσεις με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό, ένα τέτοιο “αξιόπιστο-υπερισχύον” επιχείρημα ήταν καλό εντός των δυνατοτήτων του. Ίσως, όμως, το Δικαστήριο φοβόταν - δικαίως ή όχι - ότι θα μπει σε ένα χάος σε μελλοντικές υποθέσεις με το να ασχοληθεί ρητά με αυτές-μαζί του; 

Ακόμα και αν το Δικαστήριο δεν ήθελε να παίξει το «αξιόπιστο-υπερισχύον» παιχνίδι, θα μπορούσε να το έχει στην κατοχή του κατά της κας. Ladele για άλλους λόγους. Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να έχει θέσει ένα όριο στις λογικές διευθετήσεις-διακανονισμούς, όταν το κόστος της χορήγησης τις θα απαιτούσε (ορισμένες) θυσίες στα δικαιώματα των άλλων. Το τρίτο παρεμβαίνον μέρος Liberty αναφέρθηκε σε αυτήν την επιλογή, όταν έκρινε ότι «ο αντίκτυπος της κάθε διευθέτησης για τις άλλες, ιδίως όταν οι ίδιες οι άλλες είναι μειονότητα ή και σε μειονεκτική θέση θα πρέπει να ληφθούν υπόψη". 

Στην πραγματικότητα, μου φαίνεται ότι υπόθεση Eweida ήταν η ιδανική υπόθεση κατά την οποία υπήρξε τόσο το σταθερό έδαφος των εύλογων προσαρμογών για τις θρησκευτικές πεποιθήσεις στη Σύμβαση ΕΣΑΔ και ταυτόχρονα να εξηγήσει τους περιορισμούς τις. Η υπόθεση της κας. Eweida είναι - κατά τη γνώμη μου - η τέλεια υπόθεση κατά την οποία μπορεί να δημιουργηθεί η υποχρέωση των εύλογων προσαρμογών, όταν τα κόστη είναι μικρά (π.χ. μικρές θεσμικές προσαρμογές, εμπορική εικόνα ή περιορισμένο οικονομικό κόστος). Το Δικαστήριο φαίνεται να συμφωνεί με την πρόταση, λαμβάνοντας υπόψη το σκεπτικό του σε σχέση με τον ισχυρισμό της κας. Eweida (Δες "όπου δεν υπάρχει καμία απόδειξη οποιασδήποτε πραγματικής καταπάτησης των συμφερόντων των άλλων”, παράγραφος 95). 
Η υπόθεση της κας. Ladele, αντίθετα, δείχνει ότι τα όρια θα πρέπει να επιβληθούν σε εύλογες προσαρμογές για τις θρησκευτικές πεποιθήσεις, όταν το δικαίωμα των άλλων είναι απαλλαγμένες από διακρίσεις κινδυνεύει. 

Σε αυτό το τελευταίο σημείο, θα ήθελα να διαφωνήσω με την διαφωνία των δικαστών Vuĉinić και De Gaetano όταν ισχυρίζονται ότι: Δεν μπορεί ισορροπία ... να πραγματοποιηθεί μεταξύ συγκεκριμένων δικαιωμάτων της τρίτης προσφεύγουσας για την αντίρρηση συνείδησης, η οποία είναι ένα από τα πιο θεμελιώδη δικαιώματα που ενυπάρχουν σε ένα πρόσωπο ... και μια ευνομούμενη χώρα ή δημόσια αρχή, η οποία επιδιώκει να προστατεύσει τα δικαιώματα αφηρημένα. Δεν είναι μόνο που αυτό ξεπέφτει από το ρόλλο του στη σύγκρουση, αποτυγχάνει επίσης να συμμετάσχει επαρκώς στην σαφή βλάβη των Lbtiq ζευγαριών που παρουσιάζονται στο ληξιαρχείο Borough of Islington και την πραγματική ζημία που υπέστησαν οι Lbtiq συναδέλφισες της κας. Ladele. 

Αν και θα συμφωνήσω ότι δεν πρέπει καμιά να θυσιάσει ελαφρά τα πραγματικά δικαιώματα (δικαιώματα που είναι πραγματικά σε κίνδυνο) για τα αφηρημένα (τα δικαιώματα που είναι καθαρά υποθετικά σε κίνδυνο), η υπόθεση της κας. Ladele δεν είναι εκείνη κατά την οποία το πλοίο πλέει. 


Βρίσκεστε στο δεύτερο μέρος για να βρεθείτε στο πρώτο μέρος πατήστε εδώ.


Την είδηση την βρήκαμε στις 23.2.13 και την μετάφρασαμε από την στην http://strasbourgobservers.com/2013/01/23/eweida-part-ii-the-margin-of-appreciation-defeats-and-silences-all/

Είμαι μια σωματώδης παχειά λεσβία

Γιατί είμαι υπερήφανη να είμαι μια Σωματώδης Παχειά Λεσβία - Big Fat Dyke 

Σε αυτή την κοινωνία το να είσαι λεσβία είναι αρκετά σκληρό, αλλά τι θα γινόταν αν είχατε τρεις ταυτότητες για να αντιμετωπίσετε;  Όταν ήμουν νεότερη, είχα πλήρη επίγνωση ότι ήμουν διαφορετική από όλες τις άλλες-ους (δεν έχει κάθε έφηβη αυτήν την εμπειρία;) 

Μερικές φορές αυτό ήταν καλό πράγμα, μερικές φορές κακό πράγμα, παρ 'όλα αυτά, έχω αισθανθεί τις επιπτώσεις της στην ενήλικη ζωή και αυτές οι διαφορές με έκαναν αυτό που είμαι σήμερα. 

Όταν ήμουν νεότερη, ήμουν σωματώδης, όχι μόνο ήμουν σωματώδης, αλλά είχα αρχίσει να συνειδητοποιώ ότι ήμουν και λεσβία. Θυμάμαι συνεχώς να μαστίζομαι από «αφράτα» κοσμητικά επίθετα. Ξέρετε αυτά - όπου χρησιμοποιούνται για να φωτίσουν ένα κακό πράγμα. 

Το ζήτημα του βάρος μου θάφτηκε στη γλώσσα και έγινε κουβέρτα που σκεπάστηκε με τις “αισιόδοξες” λέξεις όπως: "προσφιλής", "παχουλή" και "γλυκιά ευμετάβλητη". Η φράση "αλλά έχεις τόσο όμορφο πρόσωπο" συνόδευε συχνά τα παραπάνω επίθετα. 

Κοιτάζοντας προς τα πίσω πια, είναι γελοίος ο τρόπος με τον οποίο αυτές οι λέξεις με επηρέασαν, αλλά με τον καιρό κατέφυγα στο να κρύβομαι σε μεγάλου μεγέθους ρούχα και να μασώ δυνατά μια τραγανή σοκολάτα - εποικοδομητικό, ε; 

Έτσι, δεν υπήρχε διαφυγή από το ότι φορούσα μεγάλο νούμερο (ρούχων) και δεν ήταν μόνο τα θέματα μου βάρος που είχα να αντιμετωπίσω. Αλλά και το θέμα του ότι είμαι γυναίκα καθώς επίσης συνειδητοποίησα ότι ήμουν λεσβία, ως εκ τούτου, τα ψυχικά αποθέματά μου ήταν εξίσου μεγάλα (σε μέγεθος) με τα σωματικά μου αποθέματα και αγωνιζόμουν με τη γνώση πώς πρέπει να αντιμετωπίσω το να είμαι μέρος τριών στιγματισμένων κοινοτήτων. 

Πρώτον, προσπάθησα να ασχοληθώ με το τμήμα του “να είμαι λεσβία", προσπάθησα να βρω σύντροφο. Μετά ζητώντας από κάποιους να βγούμε ραντεβού, συνάντησα αρνητικότητα: “Λυπάμαι, δεν βγαίνω με χοντρές σήμερα" ήταν η προτιμώμενη απάντηση τους. Ωχ. Αυτό βλάπτει σίγουρα τα συναισθήματά μου. Με την πάροδο του χρόνου, τελικά κατάφερα να έχω σύντροφο, αλλά, ειλικρινά, ήταν πολύ χάλια τα πράγματα. Δεν ήμουν εγώ. 

Το να έχω έναν σύντροφο σαφώς δεν επρόκειτο να λειτουργήσει, γι 'αυτό προσπάθησα να είμαι ειλικρινής με την εαυτή μου και να βρω μια συντρόφισα - προς έκπληξή μου, τα κατάφερα. Ωστόσο, αυτό ήταν ένα θέμα (για τις άλλες-ους) από μόνο του. 

Ήταν μεγαλόσωμη επίσης. Θυμάμαι ότι περπατήσαμε μέσα στο κέντρο της πόλης μας κρατώντας η μια τα χέρια της άλλης, όταν παρατήρησα δύο αγόρια να μας κοιτούν, αμέσως ένοιωσα νευρικότητα, ήξερα τι επρόκειτο να συμβεί. 

Από τη στιγμή που ήμασταν σε απόσταση ακοής άρχισαν: "Κοιτάξτε τις Μεγαλόσωμες Χοντρές Βρωμολεσβίες! Είναι σαφές ότι δεν μπορείτε να έχετε εραστές, βρωμολεσβίες!" Σκληρό, αλλά στο μυαλό μου ήταν αλήθεια. 

Ήμουν Σωματώδης Παχειά Βρωμολεσβία - ΣΒΠ
Παρά το γεγονός ότι, καθώς το ξαναφέρνω στο νού μου, φαίνεται παράλογο ότι τα αγόρια που έμοιαζαν με πιθήκους με προσέβαλαν φωνάζοντας. Περιττό να πω, πως σύντομα είχα κόμπλεξ για τα πάντα και υιοθέτησα την συμπεριφορά της "διασκεδαστικής παχειάς". Χρησιμοποίησα τα αστεία για να κρύψω την αγωνία μου, και αυτό φάνηκε να λειτουργεί. Πηγαινο-ερχόμουν μέσα σε αυτό για λίγο, εσωτερικά σκεφτόμουν συνεχώς πως θα καταπολεμήσω την κατάστασή μου ως ΣΠΒ, αλλά προς τα έξω όλα τα σχόλια κυλούσαν - όπως το νερό από την πλάτη μιας λεσβίας. 

Για χρόνια, η προσποίηση ήταν ακριβώς ότι, προσποιούμουν, αλλά άρχισα να παρατηρώ κάτι ... τα σχόλια, τα βλέμματα, οι χειρονομίες, δεν με ενοχλούσαν πια. Χωρίς καν να το συνειδητοποιήσω, έγινα ευτυχισμένη με μένα την ίδια. Χρωστάω πολλά στη μαμά μου και τη συντρόφισά μου - που με βοήθησαν να μάθω να με αγαπώ. Παρ' όλο τον εκφοβισμό όλα αυτά τα χρόνια, είμαι ευτυχισμένη. 

Αν και έχω χάσει βάρος, δεν είμαι ακόμα "αδύνατη" αλλά η εικόνα μου δεν με ενοχλεί τόσο πολύ όσο στο παρελθόν – η συντρόφισά μου φαίνεται να αγαπά το πάχος έτσι κι αλλιώς. Όντας μέρος των τριών κοινοτήτων που είναι στιγματισμένες δεν ενοχλούμαι ούτε θυμώνω πια, με ενδυναμώνει - Είμαι υπερήφανη να είμαι ένα τμήμα της ταξιαρχίας των Μεγαλόσωμων Χοντρών Βρωμολεσβιών, και αν είστε μια ΣΠΛ, θα πρέπει να είστε επίσης υπερήφανες. 

Συνιστώμενη βιβλιογραφία προς μελέτη: Η Bevin Branlandingham είναι Queer Παχειά Γυναίκα, καλλιτέχνιδα και ηγέτιδα της κοινότητας, στο μπλόγκ της queerfatfemme.com εξιστορεί την "αμείλικτη επιδίωξη της ζωής" της. 


Την είδηση την βρήκαμε στις 16.1.13 και την μεταφράσαμε από την Diva magazine γραμμένη από την Fran Hayden στην http://www.divamag.co.uk/category/comment/why-i%27m-proud-to-be-a-big-fat-dyke.aspx

Human Rights Watch: Εξευτελίζουν τα παιδιά θύματα κακοποίησης

Τα παιδιά στην Ινδία που έχουν υποστεί σεξουαλική κακοποίηση συχνά γίνονται αντικείμενο κακομεταχείρισης και ταπεινώσεων από την αστυνομία, σύμφωνα με έρευνα της οργάνωσης Human Rights Watch. 

Όπως αναφέρεται στην 82σέλιδη έκθεσή της, με τίτλο "Σπάζοντας την Σιωπή: Η παιδική σεξουαλική κακοποίηση στην Ινδία" (Breaking the Silence: Child Sexual Abuse in India), η σεξουαλική κακοποίηση είναι "ανησυχητικά συχνή" στα σπίτια, στα σχολεία και στα ορφανοτροφεία. 

Όπως τονίζεται, η κυβερνητική πολιτική αναφορικά με ζητήματα κακοποίησης είναι ακατάλληλη. Η κυβέρνηση της Ινδίας αρνήθηκε να σχολιάσει την έκθεση. 

Σύμφωνα με κυβερνητική έκθεση του 2007, δύο στα τρία παιδιά στην Ινδία είχαν υποστεί σωματική κακοποίηση, ενώ το 53% των 12.300 παιδιών που συμμετείχαν στην έρευνα, είχαν υποστεί κάποιου είδους σεξουαλική κακοποίηση.

Άλλη έρευνα κατέδειξε ότι περισσότερα από 7.200 παιδιά - ανάμεσά τις-τους και βρέφη - βιάζονται κάθε χρόνο στην Ινδία. 

"Γνωρίζουν την απόρριψη, την αδιαφορία, την κακομεταχείριση" Σύμφωνα με το BBC, η έκθεση της Human Rights Watch αναφέρει ότι οι ινδικές Αρχές δεν καταφέρνουν να προστατεύουν τα παιδιά τόσο από την σεξουαλική κακοποίηση όσο και από την αντιμετώπιση που τις-τους επιφυλάσσεται ως θύματα. 

"Τα παιδιά τα οποία βρίσκουν το θάρρος να καταγγείλουν σεξουαλική κακοποίηση συχνά γίνονται αντικείμενο απόρριψης ή αδιαφορίας από την αστυνομία, το ιατρικό προσωπικό και άλλες Αρχές" λέει η επικεφαλής της οργάνωσης στη Νότια Ασία. 

Η έκθεση αναφέρει ότι τα παιδιά "γίνονται αντικείμενο κακομεταχείρισης για δεύτερη φορά από τραυματικές ιατρικές εξετάσεις και από την αστυνομία και άλλες Αρχές, που αρνούνται να ακούσουν ή να πιστέψουν τις καταγγελίες τις-τους".

Σύμφωνα επίσης με ακτιβίστριες, τα παιδιά υφίστανται σεξουαλική κακοποίηση από συγγενείς, γείτονες, στο σχολείο και σε ορφανοτροφεία και στις περισσότερες περιπτώσεις οι υποθέσεις αυτές μένουν στο σκοτάδι εξαιτίας του φόβου των οικογενειών για κοινωνικό στιγματισμό.


Την είδηση την βρήκαμε στις 7.2.13 από την nooz.gr στην http://www.nooz.gr/woman/ekseutelizoun-ta-paidia-8imata-tou-seks

“Ιατροδικαστική: από τη θεωρία στην πράξη”, του καθηγητή Δ. Ψαρούλη

Καταγγελία ομοερωτοφοβίας και συλλογή υπογραφών από την ομάδα Good As You(th). 

Στην Ιατρική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ΑΠΘ διδάσκεται το βιβλίο “Ιατροδικαστική: από τη θεωρία στην πράξη”, του καθηγητή Δ. Ψαρούλη. 

Το σύγγραμμα περιλαμβάνει αντιεπιστημονικές και αναχρονιστικές ιδεοληψίες που στρέφονται κατά των λεσβιών γκέι αμφισεξουαλικών και τρανς. 

Χαρακτηρίζει την λεσβιακότητα, ομοφυλοφιλία, αμφισεξουαλικότητα και την τρανς σεξουαλικότητα ως “διαστροφή” που συναντάται μόνον στο ανθρώπινο είδος και την ταυτίζει με την παιδεραστία. 

Αναφέρει πως «οι ομοφυλόφιλοι είχαν κακές σχέσεις με τον πατέρα τους ή δεν τον έβλεπαν συχνά, ενώ οι μητέρες τους ήταν υπερπροστατευτικές» και πως «το οικογενειακό περιβάλλον των λεσβιών έδειξε ότι οι μητέρες τις ήταν αδιάφορες» που συντείνουν στον στιγματισμό της λεσβιακότητας, ομοφυλοφιλίας ως αρρώστιας. 

Το μόνο πρόβλημα που έχουν οι Lgbtiq είναι οι διακρίσεις εις βάρος τις-τους και η ψυχολογική ή φυσική βία που δέχονται που με λύπη μας διαπιστώνουμε ότι το εν λόγω σύγγραμμα διαδίδει. 

Ζητούμε την άμεση διόρθωση του εν λόγω συγγράμματος με την αφαίρεση κάθε αναφοράς στην λεσβιακότητα, ομοφυλοφιλία αμφισεξουαλικότητα και τρανς σεξουαλικότητα ως διαστροφή είτε την οριστική αντικατάστασή του.

Όσες θέλετε μπορείτε να υπογράψετε εδώ.

Σταμάτησαν το γυναικείο συγκρότημα Pragaash

To ινδικό ροκ συγκρότημα "Pragaash" (πρώτο φως) διαλύθηκε, έπειτα από κατηγορίες κληρικού του Κασμίρ για "αντι-Ισλαμισμό και "παρέκκλιση από το σωστό δρόμο του Ισλάμ". 

Οι τρεις έφηβες κοπέλες - μέλη του συγκροτήματος ανέφεραν ότι δέχονταν απειλές για τη ζωή τις ύστερα από την πρώτη live εμφάνισή τις σε μουσικό φεστιβάλ στο Srinagar τον περασμένο Δεκέμβριο, στο οποίο είχαν πάρει και την πρώτη θέση. Η σελίδα τις στο Facebook είχε γεμίσει με απειλητικά μηνύματα μίσους. 

Πολλοί τις αποκαλούσαν "πόρνες" και άλλοι ζητούσαν να εξοριστούν οι οικογένειές τους από την περιοχή. 

Την Κυριακή, ο μουφτής της ισλαμικής κοινότητας τις κατηγόρησε για απρεπή συμπεριφορά: "Όταν τα νεαρά κορίτσια παρεκκλίνουν από το σωστό δρόμο, αυτό μπορεί να είναι το πρώτο βήμα προς την καταστροφή μας". 

Οι τρεις έφηβες λαμβάνουν, ωστόσο, υποστηρικτικά μηνύματα από πολύ κόσμο στο Κασμίρ, τη μοναδική ινδική πολιτεία με μουσουλμανική πλειοψηφία, αλλά και από άλλες περιοχές της Ινδίας. 

Ο αρμόδιος υπουργός του Κασμίρ Omar Abdullah δεσμεύτηκε να ερευνήσει τις απειλές και εγγυήθηκε την ασφάλειά τις, αναφέροντας στο Twitter: "Εύχομαι αυτές οι ταλαντούχες νεαρές έφηβες να μην επιτρέψουν σε μερικούς ηλίθιους να τις κάνουν να σωπάσουν". 

Η στάση του αυτή πυροδότησε ακόμα μεγαλύτερη ένταση, με τους φανατικούς μουσουλμάνους να εκδίδουν φετβά για τις έφηβες και να επιτίθενται στον Αμπντουλά κατηγορώντας τον ότι ενθαρρύνει επιλεκτικά την ελευθερία έκφρασης. 

Από την πλευρά τις οι έφηβες υποστηρίζουν ότι ποτέ δεν είχαν σκοπό να προσβάλουν το Ισλάμ και εξακολουθούν να λένε ότι η μουσική είναι το πάθος τις. 

"Υπάρχουν πολλοί καλλιτέχνες από το Κασμίρ που παίζουν δημόσια", λένε χαρακτηριστικά σε δηλώσεις τους στο BBC. "Για κανέναν όμως δεν έχει εκδοθεί φετβά (θρησκευτικό διάταγμα). Δεν τους σταμάτησαν, όμως εμάς μας σταμάτησαν. Σεβόμαστε την άποψή τους και τα παρατήσαμε. Όμως δεν ξέρω γιατί το έκαναν αυτό". 

Υπενθυμίζεται ότι οι επιθέσεις ενάντια στις γυναίκες και η σεξουαλική βία στην Ινδία είναι ένα μαζικό φαινόμενο. 

Στο Νέο Δελχί αναφέρεται ένας βιασμός κάθε 18 ώρες. Τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι από τα συνολικά 256.329 βίαια εγκλήματα, που καταγράφηκαν πέρσι, τα 228.650 ήταν κατά των γυναικών. 

Ο πραγματικός αριθμός είναι πολύ μεγαλύτερος, αφού πάρα πολλές επιθέσεις δεν καταγράφονται, καθώς τα θύματα είτε δεν γίνονται πιστευτά, είτε αντιμετωπίζουν κοινωνικό στιγματισμό. 


Την είδηση την βρήκαμε στις 6.2.13 από news247.gr στην http://news247.gr/eidiseis/kosmos/telos_gia_indikh_mpanta_gynaikwn_meta_apo_apeiles_gia_th_zwh_twn_melwn_ths.2116911.html

Βίασε και σκότωσε την 5χρονη κόρη του και τιμωρήθηκε με... πρόστιμο

Σε ποινή φυλάκισης ίσης με το διάστημα κατά το οποίο παρέμεινε προφυλακισμένος και σε μικρό πρόστιμο καταδικάστηκε ένας Σαουδάραβας ο οποίος ομολόγησε ότι βίασε και σκότωσε την 5χρονη κόρη του. 

Το παραπάνω υποστηρίζουν τρεις ακτιβίστριες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τη Σαουδική Αραβία, τονίζοντας πως η μικρή Λάμα εισήχθη στο νοσοκομείο στις 25 Δεκεμβρίου 2011. Είχε κατάγματα στα πλευρά και στο κρανίο, σημάδια από καψίματα και της είχαν ξεριζώσει ένα νύχι. 

Το κορίτσι υπέκυψε στις 22 Οκτωβρίου. 

Μια κοινωνική λειτουργός και η μητέρα της 5χρονης, η οποία είναι διαζευγμένη και δεν είχε δει το παιδί της επί πολλούς μήνες προτού μεταφερθεί στο νοσοκομείο, κατήγγειλαν ότι η Λάμα είχε βιαστεί βάναυσα κατ' επανάληψη. 

Ο πατέρας, που μάλιστα εμφανιζόταν τακτικά στην τηλεόραση σε εκπομπές που αφορούσαν την ισλαμική διδασκαλία, παραδέχτηκε ότι εκείνος ήταν ο δράστης.

Στις 26 Ιανουαρίου καταδικάστηκε σε καταβολή αποζημίωσης προς τη μητέρα – το λεγόμενο «τίμημα του αίματος» κατά τη σαουδαραβική νομοθεσία που βασίζεται στη σαρία – και σε φυλάκιση ίση με το διάστημα που παρέμεινε προσωρινά κρατούμενος. 

Στη Σαουδική Αραβία ο βιασμός και ο φόνος τιμωρούνται με θάνατο. Ωστόσο, ένας άνδρας δεν μπορεί να καταδικαστεί στην εσχάτη των ποινών για το θάνατο του παιδιού ή της συζύγου του. 

Συνήθως σε τέτοιες περιπτώσεις επιβάλλονται ποινές από 5 έως 12 χρόνια κάθειρξης. 

Στην ανακοίνωσή τις οι τρεις ακτιβίστριες καταγγέλλουν την ανοχή που έδειξε το δικαστήριο απέναντι στον πατέρα, χαρακτηρίζοντάς την αποκαλυπτική για τη θέση της γυναίκας στη Σαουδική Αραβία. 


Την είδηση την βρήκαμε στις 2.2.13 από την theinsider.gr στην http://www.theinsider.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=24210:biase-kai-skotose-tin-5xroni-kori-toy-kai-timorithike-me-prostimo&catid=52:world&Itemid=79

Ισότητα του γάμου στην Αγγλία

Το Κοινοβούλιο αναβάθμισε ουσιαστικά το δικαίωμα της αστικής ένωσης που είχε δώσει στις Lbtiq επιτρέποντας τους γάμους. 

Στο νόμο αναφέρεται πως η αγγλικανική εκκλησία δεν επιτρέπεται να τελεί γάμους σε Lbtiq ζευγάρια ενώ αφήνει τις υπόλοιπες εκκλησίες να αποφασίσουν για το αν θα τους επιτρέψουν ή όχι. 

Η χτεσινή απόφαση ήταν το πρώτο βήμα καθώς για να ισχύσει ο νόμος θα πρέπει να περάσει κι από το δεύτερο νομοθετικό σώμα της χώρας. Θεωρήθηκε ωστόσο ιστορικής σημασίας διότι ανατρέπει αυτό που ο κόσμος μέχρι τώρα όριζε με τη λέξη «γάμος» και κατοχυρώνει την ισότητα μεταξύ των ζευγαριών. 

Η απόφαση ελήφθη με 400 ψήφους υπέρ και 175 κατά, δηλαδή εκδηλώθηκε ανταρσία κατά του Βρετανού πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον (έχει 303 βουλευτές εκ των οποίων οι μισοί καταψήφισαν το νόμο ή απείχαν από τη διαδικασία). 

Η νομιμοποίηση πέρασε ουσιαστικά με τη στήριξη του Εργατικού και του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού κόμματος. Αξίζει να σημειωθεί πάντως πως ήταν ιδιαίτερα κρίσιμη για τον Κάμερον λόγω της διάσπασης του κόμματός του. 

Ηταν η συντηρητική πλευρά των Τόρις που αντιστάθηκε στη νομιμοποίηση τονίζοντας πως διαφωνεί ηθικά και θρησκευτικά με το γάμο τωνLbtiq. Ο ίδιος ο Κάμερον εκτίμησε πως με τη νομιμοποίηση του γάμου των Lbtiq ενισχύεται ο γάμος. Θέλησε να κάνει το κόμμα του ένα προοδευτικό κόμμα του 21ου αιώνα. 

Κάποιες-οι τον χαρακτήρισαν γενναίο επειδή τόλμησε, άλλες αλαζόνα επειδή δεν άκουσε το ίδιο του το κόμμα, μερικές επειδή άκουσε την κοινωνία η οποία τάσσεται κατά πλειοψηφία υπέρ των γάμων των Lbtiq. Αυτό όμως που δεν άκουσε είναι ότι το συγκεκριμένο θέμα δεν tiw-τους αφορά κατά προτεραιότητα.

Δημοσκοπήσεις έδειξαν πως στα 15 σημαντικότερα θέματα πρώτα είναι η οικονομία, η μετανάστευση και η υγεία ενώ οι γάμοι έρχονται στη 12η θέση. 

Το κακό με τον Κάμερον είναι ωστόσο πως πολλές αναλύτριες φοβούνται μην τυχόν η ανταρσία πάρει τη μορφή καθαρής απειλής της αρχηγίας του εν όψει των εκλογών του 2015. 


Την είδηση την βρήκαμε στις 5.2.13 από την agelioforos.gr στην http://www.agelioforos.gr/default.asp?pid=7&ct=1&artid=168204

Στη Γαλλία περίπου 3,6 εκατομμύρια είναι Lbtiq

Η Γαλλία έχει 66 εκατομμύρια πολίτισες περίπου 3,6 εκατομμύρια είναι Lbtiq που θεωρούνται πολίτισες δεύτερης κατηγορίας.

47 χώρες έχουν υπογράψει την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, της οποίας θεματοφύλακας είναι το Δικαστήριο του Στρασβούργου, 22 χώρες έχουν οικειοθελώς αποφασίσει να δημιουργήσουν μια εναλλακτική λύση για το γάμο. Αλλά η Ελλάδα δεν είναι μία από αυτές και δημιούργησε μια τέτοια λύση μόνο για τα ετερό ζευγάρια, επεσήμανε στο Δικαστήριο η Γαλλίδα δικηγορίνα Caroline Mécary που ανέλαβε την υπόθεση συμφώνου συμβίωσης Βαλλιανάτος και λοιπές-οι κατά Ελλάδας.  

Η Caroline Mécary είναι μια δικηγορίνα που ειδικεύεται σε συγκεκριμένα θέματα τις Lbtiq γονικότητας, και Περιφερειακή Σύμβουλος EELV στην Ile-de-France. 

Έχει δημοσιεύσει το Αγάπη και Νόμος (εκδόσεις Alma). 

Ο Daniel Borrillo είναι δικηγόρος, καθηγητής νομικής στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού Ouest-Nanterre/La Défense. 

"Γάμος για όλες: Η απογοητευμένη Γαλλίδα" της Caroline Mécary και του Daniel Borrillo 

Θέλουμε να φύγουμε από τη Γαλλία. Όχι για φορολογικούς λόγους αλλά και για λόγους έλλειψης σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Επειδή η Γαλλία έχει βιώσει μια επανάσταση, στη μοναρχία και ανακήρυξε τη Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και της Πολίτισας ενώ καταπατά τη Δημοκρατία σχετικά με τα βασικά δικαιώματα τα οποία περιλαμβάνουν τις θεμιτές διεκδικήσεις των λεσβιών. 

Είμαστε αβέβαιες για την επιλογή, μπορούμε για παράδειγμα εξοριστούμε στον Καναδά, στην Αργεντινή, στην Ισπανία, στην Ολλανδία, κλπ.. Πολλές χώρες έχουν θέσει σε ισχύ το γάμο, την παιδοθεσία και την ιατρικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή σε όλα τα ζευγάρια, ανεξαρτήτως του σεξουαλικού τους προσανατολισμού. Έχουμε την επιθυμία να εεξοριστούμε σε μία από τις χώρες που μας σέβεται, σέβεται τα παιδιά μας, που σέβεται κάθε πολίτισα μέσα στην ποικοιλομορφία της. 

Νιώθουμε σαν σε εξορία σε μια χώρα όπου ακούμε μέρα με την μέρα, εδώ και μήνες, στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση, στις εφημερίδες, όλες αυτές τις λεσβοφοβικές δηλώσεις που αντανακλούν μια βαθιά άγνοια, όλες αυτές τις προκαταλήψεις που ανήκουν σε μια άλλη εποχή εν τούτοις βρέθηκαν στα στόματα ιεραρχών όλων των πεποιθήσεων και των εκκλησιών μαζί, όλες αυτές οι ομιλίες από εκπροσώπους των κομμάτων UMP, FN και UDI που εκμεταλλεύονται πολιτικά την διοργανωμένη δημόσια συζήτηση αντιπαράθεσης. 

Για να μην αναφέρουμε αυτή την ψευδο-ψυχανάλυση η οποία, αν εξασκείται σοβαρή κλινική ψυχανάλυση, είναι σιωπηλή, αντί απλώς να πετά τρεις ανοησίες ανά λεπτό. Όταν σκουπιδο-φιλόσοφοι κυνηγούν εφήμερη δόξα στα μέσα ενημέρωσης, αλλά δεν ξέρουμε γιατί σκέφτονται πως ενισχύουν την δόξα την πιο σκοτεινή, καθώς οι ίδιοι καταδικάζονται, εκ των πραγμάτων, στη λήθη.

Θέλουμε να ζήσουμε σε μια χώρα που δεν έχει ένα τοίχο προστασίας στην επαναστατική ιστορία για την καλύτερη καταπάτηση της αρχής της ισότητας μεταξύ των πολιτισών διατηρώντας την ιεραρχία στις σεξουαλικότητες, όπως έχει διατηρήσει από καιρό μια ιεραρχία μεταξύ γυναικών και ανδρών. Θέλουμε να ζήσουμε σε μια χώρα που να θυμίσει στις εκκλησίες ότι θα πρέπει να παραμείνουν στη θέση τις (στην ιδιωτική σφαίρα των θρησκευτικών πεποιθήσεων) και να μην επιδιώκουν να επιβάλουν, όπως κάνουν ως τώρα, την κοσμοθεωρία τις που βασίζεται σε μύθους, σεβαστούς ίσως, αλλά πολύ μακριά από την λογική. 

Θέλουμε να ζήσουμε σε μια χώρα που δεν ξεχνά ότι ο πολιτικός γάμος είναι ένας νομικός θεσμός που έχει εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου και θα συνεχίσει να εξελίσεται, όπως κάθε ανθρώπινος θεσμός, έτσι ώστε να μπορεί να είναι ανοικτός σε λεσβιακά ζευγάρια, στην παιδοθεσία ή στην ιατρικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή. 
Θέλουμε να ζήσουμε σε μια χώρα της οποίας οι πολίτισες γνωρίζουν ότι οι κανόνες της γονικής σχέσης – δεσμών οικειότητας- σχέσης απογόνων είναι κοινωνικές κατασκευές που δεν έχουν τίποτα να κάνουν με τη φύση όπως μας υπενθυμίζει η ανθρωπολογία. 

Θέλουμε να ζήσουμε σε μια χώρα που έχει χειροπιαστό και πραγματικό ενδιαφέρον για τα δεκάδες χιλιάδες παιδιά που μεγαλώνουν από ένα ζευγάρι γυναικών και αποτελεί προτεραιότητα, παρέχοντάς στα παιδιά αυτά τη δυνατότητα να έχουν δύο νομικές γονείς - του ίδιου φύλου - που εξασφαλίζουν στα παιδιά ασφάλεια και νομική προστασία όπως και αξίζει σε κάθε παιδί. 

Θέλουμε να ζήσουμε σε μια χώρα που γνωρίζει ότι δίνοντας ίσα δικαιώματα σε όλες τις πολίτισες της, δεν αφαιρεί τίποτε από τις πολίτισες που ήδη τα έχουν και να μετρηθεί ο βαθμός του πολιτισμού της εν λόγω κοινωνίας βάσει του πως αντιμετωπίζει τις μειονότητες. 

Αντί εξορία, θέλουμε να ζήσουμε σε αυτή τη χώρα, την Γαλλία και όχι σε κάποια άλλη. 

Caroline Mécary και Daniel Borrillo 

Οι συγγραφείς αυτού του κειμένου σας προσκαλούν να υπογράψετε το παραπάνω κείμενο. 

Πληκτρολογήστε το όνομά σας στο σχόλιο (μέλη της κοινότητας Yagg που επιθυμούν να υπογράψουν την χωρίς να εμφανίζεται το όνομά τους που συνδέεται με ψευδόνυμο τις-τους καλούνται να αποσυνδέσουν το ψευδώνυμό πριν από το σχολιασμό και να μην δώσουν την διεύθυνση του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που χρησιμοποιούν για να συνδεθούν). 


Την είδηση την βρήκαμε στις 22.1.13 και την μεταφράσαμε από την yagg.com στην http://yagg.com/2013/01/22/mariage-pour-tous-la-deception-francaise-par-caroline-mecary-et-daniel-borrillo/

Πωλούν μικρά κορίτσια για να ξεπληρώσουν χρέη

Η μητέρα μιας μικρής Αφγανής δεν μπορεί καν να αντικρύσει την κόρη της. Κοιτάει κάτω από ντροπή, όπως εξηγεί επειδή πρέπει να παραδώσει την μικρή της κόρη σε άρχοντες ναρκωτικών. 

Ο πατέρας του κοριτσιού έχει κάνει αυτό που πολλοί Αφγανοί γεωργοί πρέπει να κάνουν για να χρηματοδοτήσουν τα χωράφια τους με όπιο: δανείζονται χρήματα από τους εμπόρους ναρκωτικών. Αλλά η αφγανική κυβέρνηση και οι διεθνείς δυνάμεις στην προσπάθειά τις να σταματήσουν το εμπόριο του οπίου ακύρωσαν την επιχείρηση παπαρούνας του πατέρα της, και τη δυνατότητά του να ξεπληρώσει τους δανειστές. 


Οι άρχοντες των ναρκωτικών τον κρατούν ως όμηρο για να πετύχουν την πληρωμή. 
"Πρέπει να δώσω την κόρη μου για να απελευθερώσουν τον άντρα μου", εξηγεί η μητέρα με την μικρή της κόρη στο πλευρό της. 

Μοιάζει να είναι μικρότερη των έξι ετών. 

Ενενήντα τοις εκατό του οπίου στον κόσμο - η πρώτη πηγή της ηρωίνης - προέρχεται από το Αφγανιστάν. Η καλλιέργεια παπαρούνας υπήρξε μια προσοδοφόρα βιομηχανία. Η αφγανική κυβέρνηση έχει πατάξει και καταστρέψει τις παράνομες καλλιέργειες, αφήνοντας πολλές αγρότισες-ες στην ίδια τρομακτική κατάσταση όπως η οικογένεια που αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει την κόρη της ως εγγύηση για το δάνειο. "Είναι πολύ πιο επικίνδυνοι και ισχυροί από ό, τι οι Ταλιμπάν", λέει ένας πατέρας που του απήγαγαν τα δυο κορίτσια του οι άρχοντες των ναρκωτικών. Κοιτάζει ένα κείμενο που τον ειδοποιεί και με την εικόνα της κόρης του ότι κρατείται σε αιχμαλωσία, καθώς οι απαγωγείς ζητούν 20.000 δολάρια από τον άνθρωπο στο τηλέφωνο. 

Αυτές οι τραγικές ιστορίες τεκμηριώνονται στο βραβευμένο φιλμ "Νύφες του Οπίου - Opium Brides", η οποία έγινε από τον ερευνητή Αφγανό δημοσιογράφο Najibullah Quraishi και τον παραγωγό Jamie Doran. Ο Quraishi είπε στην Christiane Amanpour του CNN ότι όταν οι οικογένειες εγκαταλείψουν τα παιδιά τους, συχνά τις παίρνουν σε άλλες χώρες, όπως το Πακιστάν ή το Ιράν, όπου χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά ναρκωτικών ή έχουν τίθενται σε σεξουαλική δουλεία. 

Η ταινία σκιαγραφεί μια άλλη ιστορία ενός δύσμοιρου Αφγανού αγρότη. "Είναι απλά πολύ απαίσιο για να είναι αληθινό", είπε ο παραγωγός Jamie Doran στην Amanpour για το χάλι του συγκεκριμένου ανθρώπου. «[Ο] δεν μπορούσε να επιστρέψει τα λεφτά στους διακινητές και αρνήθηκε να δώσει την κόρη του. Και έχουμε πραγματικά ολόκληρη την ταινία που τον αποκεφάλισαν με ένα σουγιά. Αυτό κάνουν, αν αρνηθείτε να παραδώσετε τις κόρες σας". 

Ο δημοσιογράφος στην ταινία λέει ότι η κυβέρνηση έχει επίγνωση του γεγονότος ότι καταστρέφει τις ζωές μαζί με τις καλλιέργειές τους, αλλά και για τη χάραξη πολιτικής που δεν έχουν ακόμη καταλήξει σε μια λύση για την προστασία των αγροτικών οικογενειών, ενώ προσπαθεί να σταματήσει το εμπόριο του οπίου. Ένα μικρό κορίτσι που είχε την τύχη να ξεφύγει από τους απαγωγείς της, αφηγείται πόσο φρικτές ήταν οι συνθήκες. "Δε μου επιτρέπαν να αλλάξω τα ρούχα μου. Δεν μου έδιναν σαπούνι για να τα πλύνω. Τα ρούχα μου φθάρηκαν πάνω μου. Άσκησαν κάθε δυνατή σκληρότητα πάνω μου. Ειλικρινά φοβάμαι ότι οι λαθρέμποροι θα με απαγάγουν πάλι". Ακόμη και αν τα κορίτσια καταφέρουν να διαφύγουν, που συχνά δεν έχουν πουθενά να πάνε, ενώ ψάχνουν για τις οικογένειές τις. Οι κινηματογραφιστές βρήκαν ένα σπίτι στα μισά του δρόμου, αλλά ήταν αρκετό μόνο για περίπου 30 κορίτσια. 

Οι κινηματογραφιστές πιστεύουν ότι υπάρχουν πολλές εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες κορίτσια που δραπετεύουν από τους διακινητές ναρκωτικών. 

"Ο ρόλος του ΝΑΤΟ και των Ηνωμένων Εθνών είναι συναρπαστικός σε αυτή την κατάσταση", δήλωσε ο Doran. "Ο ΟΗΕ και το ΝΑΤΟ ISAF, θα σας πουν ότι δεν είναι δική τους ευθύνη ούτε υποστηρίζουν την καταστροφή - την εξάλειψη της παπαρούνας. Αλλά παρέχουν την προστασία στην αστυνομία για να το πετύχει. Έτσι, λένε από τη μια πλευρά, “δεν ανακατευόμαστε στην εξάλειψη". Αλλά η αφγανική αστυνομία δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτε χωρίς την υποστήριξη του ΝΑΤΟ". 

Αλλά ο Doran επισημαίνει ότι η ρίζα του προβλήματος είναι οι χρήστριες-ες οπίου. "Δεν ξέρω αν υπάρχει λύση, γιατί ο κόσμος απαιτεί την καλλιέργεια παπαρούνας εξ' αιτίας του εθισμού στην ηρωίνη. Έτσι, ξέρετε, ίσως το φταίξιμο θα πρέπει όχι μόνο να τεθεί στην αφγανική κυβέρνηση. Ίσως θα πρέπει να εξετάσουμε τις εαυτές-ούς μας λίγο περισσότερο, "δήλωσε ο Qaurishi. 

Ο διαφαινόμενος φόβος είναι ότι αυτή η φρικτή κατάσταση μπορεί να επιδεινωθεί όταν τα διεθνή στρατεύματα εγκαταλείψουν το Αφγανιστάν το 2014. 


Την είδηση την βρήκαμε στις 25.1.13 και την μεταφράσαμε από την CNN γραμμένη από τον Samuel Burke στην http://amanpour.blogs.cnn.com/2013/01/25/selling-little-girls-to-payback-debt/

Diane Kruger: "Θα προτιμούσα μια λεσβία μητέρα από έναν αλκοολικό πατέρα"

Diane Kruger: "Θα προτιμούσα μια λεσβία μητέρα παρά έναν αλκοολικό πατέρα" 

Ο σχεδιαστής μόδας Karl Lagerfeld και η ηθοποιός Diane Kruger, συναντήθηκαν στο τηλεοπτικό κανάλι RTL για την 50η επέτειο της γαλλο-γερμανικής φιλίας, υπερασπίστηκαν το σχέδιο της κυβέρνησης για την ισότητα του γάμου. 

Μια φωτογραφία και μια εμπιστοσύνη 

Ο Karl Lagerfeld δημιούργησε μια παρουσίαση στις 21.1.13 και με αυτό τον τρόπο υπερασπίστηκε ανοιχτά το σχέδιο της κυβέρνησης, έντυσε δύο γυναίκες ως νύφες, μαζί με ένα παιδί. 

"Δεν καταλαβαίνω καν αυτή η συζήτηση στη Γαλλία από το 1904 η εκκλησία και το κράτος είναι ξεχωριστά", είπε ο σχεδιαστής στο RTL. 

"Γιατί οι γυναίκες που ζουν μαζί δεν μπορούν να έχουν την ίδια ασφάλεια όπως η παντρεμένες;" 

Στη συνέχεια ο Karl Lagerfeld, δήλωσε ωστόσο, «λιγότερο ενθουσιώδης» για τον έλεγχο του πατέρα των παιδιών μιάς γυναίκας". 

Η Diane Kruger από την πλευρά της μίλησε για την προσωπική της κατάσταση με σκληρά λόγια. «Εγώ θα προτιμούσα μια λεσβία μητέρα επειδή πέρασα την παιδική μου ηλικία με έναν αλκοολικό πατέρα», είπε η ηθοποιός. 


Την είδηση την βρήκαμε στις 22.1.13 και την μεταφράσαμε από την rtl.fr στην http://www.rtl.fr/actualites/culture-loisirs/people/article/diane-kruger-j-aurais-prefere-avoir-une-mere-lesbienne-qu-un-pere-alcoolique-7757225903

Υπόθεση Lillian Ladele και σεξουαλικός προσανατολισμός Α'

Eweida κ.λπ. Απόφαση Μέρος Ι - Οι υποθέσεις Σεξουαλικού Προσανατολισμού

Την περασμένη εβδομάδα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων - ΕΔΑΔ εξέδωσε την πολυαναμενόμενη απόφασή του στην υπόθεση Eweida κ.λπ. κατά Αγγλίας, μια συλλογή τεσσάρων διαφορετικών υποθέσεων που αφορούν θέματα ποικολομορφίας. Δύο από αυτές είναι πιο συγκεκριμένα τον σεξουαλικό προσανατολισμό και οι δύο άλλες αφορούν περισσότερο τη θρησκεία ως τέτοια. Είμαι ιδιαίτερα ευτυχής που καλωσορίζω ένα φιλοξενούμενο που γνωρίζει ως νομικός πολύ καλά την νομοθεσία για το σεξουαλικό προσανατολισμό, τον Paul Johnson του Πανεπιστημίου του York: Eweida και λοιπές κατά Αγγλίας.

Για όσες ενδιαφέρονται και ανησυχούν για την προστασία και την ανάπτυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε σχέση με τον σεξουαλικό προσανατολισμό, η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) την Τρίτη 15 Ιανουαρίου 2013 στην υπόθεση Eweida και λοιπές κατά Αγγλίας θα πρέπει να θεωρηθεί ως σημαντική. Η απόφαση, από το τέταρτο τμήμα του Δικαστηρίου, ανταποκρίνεται σε τέσσερεις προσφυγές που υποβλήθηκαν βάσει της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΣΑΔ), που εντάχθηκαν σε μία λόγω των παρόμοιων ζητημάτων που εγείρουν. Δύο από τους περιορισμούς που αφορούν τις καταγγελίες που τοποθετούνται από τις εργοδοσίες για την προσωπική προβολή των θρησκευτικών συμβόλων (σταυρούς) από πρόσωπα στον εργασιακό τους χώρο. Οι άλλες δύο προσφυγές, με τις οποίες θα επικεντρωθώ εδώ, αφορούν ισχυρισμούς διακρίσεων και την απόλυση από την εργασία λόγω της άρνησης της προσφεύγουσας-ντος παροχής υπηρεσιών προς τις Lbtiq. Σε όλες τις υποθέσεις οι προσφεύγουσες-ντες υποστήριξαν ότι το δικαίωμά τις στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης ή της θρησκείας, διασφαλίζεται από το άρθρο 9 της ΕΣΑΔ, καθώς και το δικαίωμά τις στη μη διάκριση, την οποία εγγυάται το άρθρο 14 της ΕΣΑΔ, είχαν παραβιαστεί. 

Όσον αφορά τις καταγγελίες που αφορούν τον σεξουαλικό προσανατολισμό, το ΕΔΑΔ δεν διαπίστωσε παραβίαση του άρθρου 9 προς τις προσφεύγουσες ή των δικαιωμάτων τις απ' το άρθρο 14. Αν και η απόφαση αυτή πρέπει να γίνει δεκτή, διότι υπερασπίζεται τη νομοθεσία ισότητας του σεξουαλικού προσανατολισμού στην παροχή αγαθών και υπηρεσιών της Αγγλίας, η ουσία της απόφασης μπορεί επίσης να θεωρηθεί ως προβληματική. Η έλλειψη κάθε εξέταση της αναλογικότητας όσον αφορά τα ουσιαστικά θέματα που εμπλέκονται, η απόφαση δεν παρέχει σαφές όραμα σχετικά με τον καλύτερο τρόπο επίτευξης μιας ισορροπίας μεταξύ των συχνά αντικρουόμενων συμφερόντων των θρησκευτικών πεποιθήσεων και του σεξουαλικού προσανατολισμού στις σύγχρονες ευρωπαϊκές κοινωνίες. Αντιθέτως, στηρίχθηκε στην θεωρία της “διακριτικής ευχαίρειας” (περιθωρίου εκτιμήσεως), η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είναι κενή ηθικής αιτιολόγησης ή ενόρασης. 

 Οι δύο προσφυγές σεξουαλικού προσανατολισμού:  της κα. Ladele και του κ. McFarlane 

Και οι δύο προσφυγές αφορούν τον σεξουαλικό προσανατολισμό και ασκήθηκαν από Χριστιανή-ο. 

Η πρώτη έγινε από την κα Lillian Ladele για τη συμπεριφορά της, ενώ εργαζόταν ως γραμματέας ληξιαρχείου για τις γεννήσεις, τους θανάτους και τους γάμους στο London Borough of Islington. Ενώ εκ της θέσεως της, και ως συνέπεια του νόμου του συμφώνου συμβίωσης του 2004, η κα. Ladele κλήθηκε να ασκήσει τα καθήκοντά της στην καταχώρηση συμβίωσης μεταξύ Lbtiq ζευγαριών. Η άρνηση της κα. Ladele να εκετελέσει αυτά της τα καθήκοντα, λόγω της θρησκευτικής αντίρρησης της ως προς τα Lbtiq ζευγάρια, και η επιμονή της εργοδοσίας της να ασκήσει τα καθήκοντά της, οδήγησε σε μια πειθαρχική ακρόαση εναντίον της και στην απειλή της απόλυσης της. 

Η κα Ladele έκανε μια επιτυχή προσφυγή στο εγχώριο Εργατικό Δικαστήριο, διαμαρτυρόμενη για άμεσες και έμμεσες διακρίσεις λόγω των θρησκευτικών της πεποιθήσεων και παρενόχληση, αλλά αυτό στη συνέχεια αντιστράφηκε από το Εργατικό Εφετείο το οποίο έκρινε ότι η συμπεριφορά της ήταν ένα αναλογικό μέσο για την επίτευξη του θεμιτού-νόμιμου σκοπού να προσφέρει υπηρεσίες χωρίς διάκριση. 

Η κα. Ladele προσέφυγε στο Εφετείο το οποίο, επικαλούμενο του νόμου περί ισότητας (σεξουαλικός προσανατολισμός) του 2007 (ο οποίος, είναι ήταν σε ισχύ κατά το χρόνο της προσφυγής, απαγορεύει τη διάκριση λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού στον τομέα της παροχής αγαθών και υπηρεσιών), έκρινε ότι η επιθυμία να γίνονται σεβαστές οι θρησκευτικές απόψεις της δεν θα πρέπει να επιτρέπει «... να παρακάμπτεται η ανησυχία του ληξειαρχείου Islington να εξασφαλίσει ότι όλες οι υπάλληλοι καταχώρησης εκδηλώνουν τον ίδιο σεβασμό προς την Lbtiq κοινότητα, όπως προς την ετεροφυλόφιλη κοινότητα». Στην καταγγελία της προς το ΕΔΑΔ, η κα. Ladele επικαλέστηκε το άρθρο 14 σε συνδυασμό με το άρθρο 9, για να ισχυριστεί ότι είχε υποστεί διακρίσεις λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων, ότι η εργοδοσία της θα μπορούσε να φιλοξενήσει τις θρησκευτικές πεποιθήσεις της, και ότι η χρήση της απόλυσης της ως μέσο για την επίτευξη του θεμιτού-νόμιμου στόχου (του ληξιαρχείου) της μη διάκρισης ήταν δυσανάλογη.


Βρίσκεστε στο Α' μέρος για να βρεθείτε στο Β' μέρος πατήστε εδώ


Την είδηση την βρήκαμε στις 21.1.13 και την μεταφράσαμε από την echrblog.blogspot.gr γραμμένη από τον Paul Johnson στην http://echrblog.blogspot.gr/2013/01/eweida-and-others-judgment-part-i.html?spref=tw Στην φωτογραφία είναι η γιαγιά της Mitzi Nichols με ην συντρόφισά της

Υπόθεση Lilian Ladele και σεξουαλικός προσανατολισμός Β'

Η δεύτερη προσφυγή σχετικά με τον σεξουαλικό προσανατολισμό ασκήθηκε από τον κ. Gary McFarlane. Ο κ. McFarlane είχε προσληφθεί από την εταιρεία Relate (που προσφέρει σεξουαλική θεραπεία και συμβουλευτική υπηρεσία) ως σύμβουλος από το 2003 έως το 2008. Κατά την παραμονή του στην Relate, ο κ. McFarlane είχε εκφράσει ανησυχίες ότι η Χριστιανική του άποψη για την λεσβιακότητα, ως εγγενώς αμαρτωλή ήταν σε αντίθεση με την υποχρέωση του να παρέχει συμβουλευτικές υπηρεσίες σε Lbtiq ζευγάρια. Μετά από μια μακρά σειρά επίσημων επικοινωνίας και ανακοινώσεων, o κ. McFarlane απολύθηκε από την εταιρεία Relate για σοβαρά ανάρμοστη συμπεριφορά με βάση το ότι ο ίδιος δεν συμμορφώνεται με τις πολιτκές μη-διακρίσεων της εταιρείας. 

Ο κ. McFarlane κατέθεσε προσφυγή στο Εργατικό Δικαστήριο, υποστηρίζοντας πως υπήρξε άμεση και έμμεση διάκριση, άδικη και καταχρηστική απόλυση. Το δικαστήριο έκρινε ότι ο κ. McFarlane δεν είχε υποστεί άμεση ή έμμεση διάκριση λόγω του ότι δεν είχε απορριφθεί λόγω της πίστης του, αλλά, περισσότερο, γιατί δεν θα συμμορφώθηκε με τις πολιτικές της εταιρείας. Ο κ. McFarlane έκανε ανεπιτυχείς προσφυγές στο Εργατικό Εφετείο και το Εφετείο. Στην προσφυγή του προς το ΕΔΑΔ, ο κ. McFarlane παραπονέθηκε σύμφωνα με το άρθρο 9 της ΕΣΑΔ μεμονωμένα εκλαμβανόμενο και σε συνδυασμό με το άρθρο 14. Ισχυρίστηκε ότι η προσήλωση του στην Ιουδαιο-χριστιανική σεξουαλική ηθική θα πρέπει να προστατεύεται από το άρθρο 9, ότι η εργοδοσία του θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει λιγότερο περιοριστικά μέσα για να πετύχει το σκοπό της στη μη διάκριση με το πηγαίνουν οι Lbtiq πελάτισες σε άλλες συμβούλους, καθώς και ότι η απόλυσή του από την εργασία και η βλάβη στην επαγγελματική φήμη του ήταν δυσανάλογη. 

Απόφαση του ΕΔΑΔ 
Όσον αφορά την προσφυγή της κας Ladele, το ΕΔΑΔ εφάρμοσε τέσσερα «τεστ» για τις καταγγελίες του άρθρου 14. Κατ 'αρχάς, κατά την εξέταση του αν το άρθρο 14 έχει εφαρμογή, το ΕΔΑΔ αποφάσισε ότι η ένσταση της προσφεύγουσας να μην συμμετέχει σε καταχωρήσεις Lbtiq συμφώνου συμβίωσης άμεσα υποκινείται από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις της και, επειδή αυτό συμπίπτει με το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 9, το άρθρο 14 έχει εφαρμογή. 

 Δεύτερον, το Δικαστήριο εξέτασε κατά πόσον η κα. Ladele ήταν σε ανάλογη κατάσταση με άλλη ομάδα προσώπων που έχουν ευνοϊκότερη μεταχείριση και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η σχετική σύγκριση ήταν οι υπάλληλοι καταχώρησης με καμία θρησκευτική αντίρρηση για τα Lbtiq ζευγάρια. 

Τρίτον, το ΕΔAΔ εξέτασε αν ο τρόπος μεταχείρησης προς την προσφεύγουσα επιδίωκε θεμιτό-νόμιμο σκοπό και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο στόχος της διασφάλισης της ισότητας με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό ήταν νόμιμος. Τέλος, το ΕΔΑΔ πλησίασε τότε το κρίσιμο ζήτημα της αναλογικότητας.

Όσον αφορά την αναλογικότητα, το ΕΔΑΔ σημείωσε: 
Το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το γεγονός ότι οι συνέπειες για την προσφεύγουσα ήταν σοβαρές: δεδομένης της ισχύος των θρησκευτικών πεποιθήσεων της, έκρινε ότι δεν είχε καμία επιλογή από το να αντιμετωπίσει τις πειθαρχικές κυρώσεις παρά να χαρακτηριστεί ως ληξιάρχος Lbtiq συμφώνου συμβίωσης και, τελικά, έχασε τη δουλειά της. Επιπλέον, δεν μπορεί να ειπωθεί ότι, όταν τέθηκε σε σύμβαση εργασίας, η προσφεύγουσα παραιτήθηκε ειδικά από το δικαίωμα να εκδηλώνει τις θρησκευτικές πεποιθήσεις της βάσει των οποίων αντιτίθεται στην συμμετοχή συμφώνου συμβίωσης, δεδομένου ότι η απαίτηση αυτή εισήχθη από την εργοδοσία της, σε μεταγενέστερη ημερομηνία. Από την άλλη πλευρά, όμως, η πολιτική της τοπικής αυτοδιοίκησης έχει στόχο να διασφαλίσει τα δικαιώματα των άλλων που επίσης προστατεύονται από τη Σύμβαση. 

Αφού εξέθεσε τα ζητήματα, το ΕΔΑΔ δεν παρέχει στη συνέχεια ανάλυση της αναλογικότητας, αλλά, μάλλον, φυγοδίκησε στο δόγμα της διακριτικής ευχέρειας – περιθωρίου εκτιμήσεως, δηλώνοντας: 
Το Δικαστήριο επιτρέπει γενικά στις εθνικές αρχές ευρεία διακριτική ευχέρεια, όταν πρόκειται για την επίτευξη ισορροπίας μεταξύ ανταγωνιστικών δικαιωμάτων της Σύμβασης [...] Σε όλες τις περιστάσεις, το Δικαστήριο δεν θεωρεί ότι οι εθνικές αρχές, όπως η τοπική αρχή εργοδοσίας που επέφερε την πειθαρχική διαδικασία και, επίσης, τα εθνικά δικαστήρια που απέρριψαν τον ισχυρισμό των διακρίσεων της προσφεύγουσας, υπερέβησαν την δικαριτική ευχαίρεια - περιθώριο εκτιμήσεως που διαθέτουν. 

Εξαιτίας αυτού, το ΕΔΑΔ έκρινε, με πέντε ψήφους έναντι δύο, ότι η κα. Ladele είχε δεν υποστεί καμία παραβίαση των δικαιωμάτων της σύμφωνα με το άρθρο 14 σε συνδυασμό με το άρθρο 9. 

Όσον αφορά την καταγγελία του κ. McFarlane, το ΕΔΑΔ είχε μια παρόμοια προσέγγιση. Το ΕΔΑΔ, δήλωσε ότι δέχεται την ένσταση του κ. McFarlane να παρέχει υπηρεσίες άμεσα σε Lbtiq ζευγάρια υποκινείται από τις χριστιανικές πεποιθήσεις του και ότι μια συμβαλλόμενη χώρα έχει θετική υποχρέωση βάσει του άρθρου 9 για να εξασφαλίσει αυτές τις πεποιθήσεις. 

Η ερώτηση, λοιπόν, ήταν το κατά πόσον μια δίκαιη ισορροπία είχε επιτευχθεί μεταξύ του προσφεύγοντος και των ανταγωνιστικών συμφερόντων της εταιρείας. Προσεγγίζοντας το ζήτημα της αναλογικότητας, το ΕΔΑΔ έκρινε ότι «ο πιο σημαντικός παράγοντας που πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι ότι η δράση της εργοδοσίας είχε ως στόχο να εξασφαλίσει την εφαρμογή της πολιτικής της για την παροχή υπηρεσιών χωρίς διακρίσεις» και, εξαιτίας αυτού, «[οι] αρχές της χώρας ως εκ τούτου επωφελούνται από ένα ευρύ περιθώριο εκτίμησης- διακριτικής ευχαίρειας στο να αποφασίσουν πού θα βρεθεί η ισορροπία ανάμεσα στο δικαίωμα του κ. McFarlane να εκδηλώνει τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του και το ενδιαφέρον της εργοδοσίας για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των άλλων». Εξαιτίας αυτού, το ΕΔΑΔ έκρινε ομόφωνα ότι η χώρα δεν είχε υπερβεί την διακριτική ευχαίρεια - περιθώριο εκτιμήσεως και η προσφυγή του κ. McFarlane δεν εγείρει παραβίαση του άρθρου 9, μεμονωμένα ή σε συνδυασμό με το άρθρο 14. 

Η έλλειψη ηθικής αιτιολόγησης 
Αν και η απόφαση για την κα. Ladele και τον κ. McFarlane μπορεί να είναι ευπρόσδεκτη από μερικές (συμπεριλαμβανομένου και εμού), η πλήρης έλλειψη αιτιολογίας σε σχέση με την αναλογικότητα και την εξάρτησή της από το δόγμα της διακριτικής ευχαίρειας - περιθωρίου εκτίμησης την καθιστά προβληματική. Είναι προβληματική, διότι το ΕΔΑΔ μπορεί (και έχει τακτικά) να έχει την ίδια προσέγγιση για να απορρίψει αξιώσεις από σεξουαλικές μειονότητες σχετικά με τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων της ΕΣΑΔ. Για το λόγο αυτό, αν και η διακριτική ευχαίρεια - περιθώριο εκτιμήσεως που είναι μία από τις βασικές μεθόδους που χρησιμοποιούνται από το ΕΔΑΔ στην επανεξέταση των καταγγελιών-προσφυγών, η χρήση του σε αυτές τις περιστάσεις θα πρέπει να τεθεί υπό αμφισβήτηση. 

Το δόγμα της διακριτικής ευχέρειας χρησιμοποιείται από το ΕΔΑΔ στην υπόθεση Eweida με δύο τρόπους ώστε: πρώτον, να καθοριστεί η έκταση της εξουσίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων να παρέμβει ως δικαστήριο που λειτουργεί βάσει της αρχής της επικουρικότητας ("Το Δικαστήριο επιτρέπει γενικά στις εθνικές αρχές ευρεία διακριτική ευχαίρεια - περιθώριο εκτίμησης"), και, δεύτερον, ως ερμηνευτική διάταξη σε σχέση με τα θέματα ουσίας που εμπλέκονται («σε όλες τις περιστάσεις»). Η χρήση της διακριτικής ευχέρειας με τους δύο από αυτούς τους τρόπους έχει προσελκύσει πολύ σημαντικές και συνεχείς επικρίσεις. Ο Singh, για παράδειγμα, έχει υποστηρίξει ότι είναι «αβάσιμοι νομικοί χαρακτηρισμοί, οι οποίοι χρησιμεύουν μόνο για να συγκαλύψουν την πραγματική βάση πάνω στην οποία [το ΕΔΑΔ] αποφασίζει κατά πόσον ή όχι η παρέμβαση σε μια συγκεκριμένη υπόθεση είναι δικαιολογημένη». Ή, όπως ο Λόρδος Lester του Herne Hill πιο πεζά το θέτει, η «έννοια της διακριτικής ευχέρειας έχει γίνει τόσο ολισθηρή και φευγαλέα σαν χέλι» και χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο μιας συνεκτικής νομικής ανάλυσης των θεμάτων που διακυβεύονται». Όπως Λόρδος Lester ισχυρίζεται επίσης: “Το πρόβλημα με την επίκληση, εκ μέρους του Δικαστηρίου, της διακριτικής ευχέρειας είναι ότι εξαλείφει την ανάγκη το Δικαστήριο να ξεκαθαρίσει και να εξηγήσει τα κριτήρια που αρμόζουν σε συγκεκριμένα προβλήματα”.


Βρίσκεστε στο Β' μέρος για να βρεθείτε στο Γ' μέρος πατήστε εδώ

Την είδηση την βρήκαμε στις 21.1.13 και την μεταφράσαμε από την echrblog.blogspot.gr γραμμένη από τον Paul Johnson στην http://echrblog.blogspot.gr/2013/01/eweida-and-others-judgment-part-i.html?spref=tw

Υπόθεση Lilian Ladele και σεξουαλικός προσανατολισμός Γ'

Αυτό που θεωρεί ο Λόρδος Lester ως «πρόβλημα» για τη νομολογία - ένα πρόβλημα που οδήγησε τις μελετήτριες στην προσπάθεια να κάνουν έναν κατάλογο των διαφόρων τρόπων με τους οποίους η διακριτική ευχέρεια έχει εφαρμοστεί και την ιεραρχία των δικαιωμάτων που έχει παραχθεί - είναι στην πραγματικότητα αυτό που την κάνει περισσότερο χρήσιμη στο ΕΔΑΔ σε υποθέσεις όπως της Eweida. Ο κατάλογος είναι χρήσιμος γιατί παρέχει μια εξαιρετικά εύπλαστη συσκευή μέσω της οποίας το ΕΔΑΔ μπορεί να αναθέσει-εντέλεται τις αποφάσεις του και, ταυτόχρονα, να αποκρύψει την ηθική αιτιολόγηση. Στην «εφαρμογή» της διακριτικής ευχέρειας, το ΕΔΑΔ φαίνεται να αξιοποιεί ένα όργανο ακριβείας που του επιτρέπει να υπολογίσει το «εύρως» της διαθέσιμης ευχέρειας – περιθωρίου σε μια κατάσταση και να καταλήξει σε απόφαση. 

Ωστόσο, αν και η διαθέσιμη ευχέρεια-περιθώριο σε μια κατάσταση φαίνεται να καθορίζει την έκβαση της δικαστικής απόφασης, η απόφαση παραμένει τελικά μια έκφραση του ηθικού προσανατολισμού του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στα δικαιώματα της ΕΣΑΔ. Αυτό ίσχυε για τις καταγγελίες που απορρέουν από την ΕΣΑΔ από Lbtiq μεταξύ του 1955 και του 1980, όταν οι προσφεύγουσες-ντες συνήθως λένε ότι η ποινικοποίηση των ιδιωτικών Lbtiq πράξεων ήταν εντός του περιθωρίου της διακριτικής ευχαίρειας όπου οι συμβαλλόμενες χώρες έδιναν ελάχιστη ή καμία αιτιολόγηση για την αναλογικότητα, αυτής της ποινικοποίησης. Ήταν λάθος τότε που τα όργανα του Στρασβούργου δεν αποτύπωσαν την ηθική αιτιολόγηση στην οποία στηρίζαν τις αποφάσεις τους όσον αφορά τις καταγγελίες-προσφυγές από Lbtiq, και είναι ανεπαρκές τώρα να κάνουν το ίδιο σε σχέση με αυτές τις τωρινές καταγγελίες-προσφυγές σχετικά με την ελευθερία των θρησκευτικών πεποιθήσεων. Η λεπτομερής εξέταση της αναλογικότητας είναι ένας μηχανισμός που επιτρέπει την διαφάνεια στην ηθική θεώρηση των δικαιωμάτων, η διακριτική ευχαίρια είναι ένας τρόπος για να αποφευχθεί. 

Σε μια εν μέρει μειοψηφούσα γνώμη, οι δικαστές Vučinić και De Gaetno παρέχουν μια πλήρη εξήγηση της σκέψης τους ως προς το γιατί διαφωνούν με την πλειοψηφούσα απόφαση σε σχέση με την καταγγελία της κα. Ladele. Οι δικαστές υποστηρίζουν ότι η κα. Ladele έχει υποστεί παραβίαση των δικαιωμάτων της που αναφέρονται στο άρθρο 9, επειδή η στάση της απέναντι στην λεσβιακότητα είναι, αν και υποστηρίζεται από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις της, ένα ζήτημα ελευθερίας της συνείδησης. 

Συμμετάσχουν σε μια απεχθή συζήτηση για την ανάγκη προστασίας της ελευθερίας της συνείδησης, επειδή (η ελευθερία της συνείδησης) στο παρελθόν πολύ συχνά έχει ανταμειφθεί για πράξεις ηρωισμού, είτε στα χέρια της ισπανικής Ιεράς Εξέτασης ή από ένα ναζιστικό εκτελεστικό απόσπασμα. Αυτό που είναι σημαντικό για τη μειοψηφούσα γνώμη είναι ότι, περιγράφοντας την αιτιολόγησή της, οι δικαστίνες-ες κάνουν τις ηθικές δεσμεύσεις τις σαφής. 

Παρά το γεγονός ότι δεν συμμετέχουν σε καμία επίσημη ανάλυση της αναλογικότητας, η κατανόησή τους για το πώς τα δικαιώματα πρέπει να είναι ισορροπημένα γίνεται ρητή μέσω του ισχυρισμού τους ότι: «ο συνδυασμός του δόλιας κριτικής από τις συναδέλφισές-ους της και της τυφλής πολιτικής ορθότητας της τοπικής αυτοδιοίκησης Borough of Islington (που σαφώς ευνοούσε “τα δικαιώματα των Lbtiq" πάνω από τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα) οδήγησε τελικά στην απόλυσή της [κας. Ladele] ». 

Η τεκμηριωμένη αιτιολόγηση αυτών των διαφωνούντων δικαστών σε σχέση με τα ουσιαστικά ζητήματα και τα ανθρώπινα δικαιώματα που εμπλέκονται στην καταγγελία παράγει το συμπέρασμα ότι η αντίρρηση συνείδησης στην λεσβιακότητα είναι «θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα», το οποίο έχει μεγαλύτερη αξία από ό, τι «τα δικαιώματα των Lbtiq». 

Αξιοθρήνητη ωστόσο θα μπορούσε να είναι αυτή (η σκέψη) και οι ερωτήσεις που θα μπορούσαν να εγερθούν – θα μπορούσε η αντίρρηση συνείδησης, που δομείται από τη θρησκευτική πεποίθηση, να είναι άξιος μεγαλύτερης προστασίας ο γάμος ανθρώπων από διαφορετικές εθνότητες από την εξασφάλιση απαγορεύσεως των διακρίσεων λόγω φυλής; - Μπορούμε, τουλάχιστον, δούμε την ηθική αιτιολόγηση αυτών των δικαστών. 

Με την απόφαση πλειοψηφίας, αντίθετα, η εξάρτηση από τη δικριτική ευχαίρεια - περιθώριο εκτίμησης καθιστά αδιαφανή την ηθική αιτιολόγιση όσον αφορά τα ουσιαστικά θέματα που εμπλέκονται. Παραλείποντας να συμμετάσχει σε μια ανάλυση της αναλογικότητας, το ΕΔΑΔ δεν παρέχει καμία εικόνα για το πώς ευρωπαϊκές χώρες, με πολύ διαφορετικές νομικές προσεγγίσεις στο θέμα που σχετίζονται με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και το σεξουαλικό προσανατολισμό, θα πρέπει να ερμηνεύσουν την ΕΣΑΔ, προκειμένου να εξισορροπηθούν τα συχνά ανταγωνιστικά συμφέροντα εκείνων που υποστηρίζουν τα δικαιώματα με βάση τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και τη σεξουαλικότητα. 

Το ΕΔΑΔ δεν το κάνει, ως εκ τούτου, υπό τον όρο ότι η ερμηνεία της ΕΣΑΔ που δίνει πρακτικές οδηγίες για τις συμβαλλόμενες χώρες σχετικά με τον καλύτερο τρόπο για την επίτευξη της αναλογικότητας στον τομέα αυτό. Επιπλέον, το ΕΔΑΔ δεν έχει εξηγηθεί στις Ευρωπαίες το γιατί οι θρησκευτικές πεποιθήσεις τις για το σεξουαλικό προσανατολισμό δεν μπορεί να προστατεύονται από την ΕΣΑΔ, όταν οι συμβαλλόμενες χώρες επιδιώκουν το στόχο της προστασίας των σεξουαλικών μειονοτήτων από σεξουαλικές διακρίσεις. 

Ενώ χαιρετίζω εξ ολοκλήρου το αποτέλεσμα, θεωρώ ότι η απόφαση στερείται πλήρως της ηθικής αιτιολόγησης-λογικής που απαιτείται για την υποστήριξη και τη νομιμοποίηση του ΕΔΑΔ στις σύγχρονες ευρωπαϊκές κοινωνίες - κοινωνίες που σήμερα τόσο συχνά σπαράσσονται από συγκρούσεις σχετικά με τα δικαιώματα του σεξουαλικού προσανατολισμού και των θρησκευτικών πεποιθήσεων. 

Βρίσκεστε στο Γ' μέρος για βρεθείτε στο Α' μέρος πατήστε εδώ


Την είδηση την βρήκαμε στις 21.1.13 και την μεταφράσαμε από την echrblog.blogspot.gr γραμμένη από τον Paul Johnson στην http://echrblog.blogspot.gr/2013/01/eweida-and-others-judgment-part-i.html?spref=tw

Γαλλία 249 υπερ και 97 κατά της ισότητας του γάμου

Η γαλλική Εθνοσυνέλευση ενέκρινε το πιο σημαντικό άρθρο του νομοσχεδίου για τη νομιμοποίηση του γάμου των Lbtiq ζευγαριών. 

Ψήφισαν 249 υπερ και 97 κατά του επαναπροσδιορισμού του γάμου ως μια συμφωνία μεταξύ δύο ανθρώπων - όχι μόνο μεταξύ μιας γυναίκας και ενός άνδρα. 

Ο σοσιαλιστής Πρόεδρος Francois Hollande και αριστερές υποστηρίκτριές του υποστήριξαν το νομοσχέδιο, σε αντίθεση με πολλές της δεξιάς UMP και τις κεντρώες βουλευτίνες αντιπολίτευσης. 

Οι προτάσεις έχουν προκαλέσει θετικές και αρνητικές διαμαρτυρίες για μήνες. 

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι περίπου το 55-60% των Γαλλίδων-ων υποστηρίζουν την ισότητα του γάμου, και το 50% εγκρίνει την Lbtiq παιδοθεσία.

Ανταποκρίτριες λένε ότι η ευκολία με την οποία το άρθρο πέρασε στο νομοσχέδιο δείχνει πως θα περάσει και στο σύνολό του. 

Συζητήσεις αναμένεται να συνεχιστούν για περισσότερο από μία εβδομάδα, καθώς βουλευτίνες συζητούν εκατοντάδες τροπολογίες, οι περισσότερες από αυτές που κατατέθηκαν προέρχονται από την κεντροδεξιά αντιπολίτευση. 

Καθ' οδόν αναμένεται να εγκριθεί το άλλο βασικό μέτρο του νομοσχεδίου, το οποίο θα επιτρέψει στα Lbtiq ζευγάρια να παιδοθετούν. 

Ελευθερία επιλογής
Το νομοσχέδιο σηματοδοτεί μία από τις μεγαλύτερες κοινωνικές μεταρρυθμίσεις της Γαλλίας μετά την κατάργηση της θανατικής ποινής το 1981. 

 "Είμαστε χαρούμενες και περήφανες που έγινε αυτό το πρώτο βήμα", είπε η υπουργίνα Δικαιοσύνης Christiane Taubira. "Θα καθιερώσει την ελευθερία για την καθεμία-ένα να επιλέξει την συντρόφισά της για ένα μέλλον από κοινού". 

Ο Philippe Gosselin βουλευτής του UMP είπε ότι η νομοθεσία είναι μόνο η αρχή μιας τάσης που ο λαός δεν θέλει. "Σήμερα είναι ο γάμος και η παιδοθεσία. Αύριο θα είναι η ιατρικά υποβοηθούμενη σύλληψη και οι παρένθετες μητέρες”. 

Αναμένεται ότι η νομοθεσία θα φτάσει στο μητρώο των νομοθετημάτων που ψηφίστηκε από το νομοθετικό σώμα του κράτους στα μέσα της χρονιάς, αναφέρει το Πρακτορείο Ειδήσεων της Γαλλίας - AFP. 

Τον Σεπτέμβριο της περασμένης χρονιάς, ο Καρδινάλιος Philippe Barbarin, ο Ρωμαιοκαθολικός Αρχιεπίσκοπος της Λυών, υποστήριξε ότι τα σχέδια θα επαναπροσδιορίσουν την έννοια του γάμου, θα ανοίξουν την πόρτα στην αιμομιξία και στην πολυγαμία. 

Η συζήτηση στην Εθνοσυνέλευση αναμένεται να διαρκέσει όλο το Σαββατοκύριακο. 


Την είδηση την βρήκαμε στις 2.2.13 και την μεταφράσαμε από την bbc.co.uk στην http://www.bbc.co.uk/news/world-europe-21305150